14-09-2020 ప్రాత:మురళి ఓంశాంతి "బాప్ దాదా" మధువనం


"మధురమైనపిల్లలూ - మీరిప్పుడు సత్యాతి-సత్యమైన పాఠశాలలో కూర్చున్నారు, ఇది సత్సంగము కూడా, ఇక్కడ మీకు తీరానికి చేర్చే సత్యమైన తండ్రి సాంగత్యము లభించింది"

ప్రశ్న:-

లెక్కాచారాల ఆట గురించి మనుష్యులు అర్థం చేసుకున్నదానికి మరియు మీరు అర్థం చేసుకున్నదానికి గల తేడా ఏమిటి?

జవాబు:-

ఈ సుఖ-దుఃఖాల ఆట ఏదైతే నడుస్తుందో, ఇందులో ఈ సుఖ-దుఃఖాలన్నీ పరమాత్మయే ఇస్తారు అని మనుష్యులు భావిస్తారు మరియు ఇది ప్రతి ఒక్కరి కర్మల లెక్కాచారాల ఆట అని పిల్లలైన మీరు భావిస్తారు. తండ్రి ఎవ్వరికీ దుఃఖమునివ్వరు. వారు సుఖము యొక్క మార్గం తెలియజేయడానికే వస్తారు. పిల్లలూ, నేను ఎవ్వరినీ దుఃఖితులుగా చెయ్యలేదు, ఇది మీ కర్మల ఫలమే అని తండ్రి చెప్తున్నారు.

గీతము:-

ఈ పాపపు ప్రపంచము నుండి దూరంగా తీసుకువెళ్ళు...... (ఇస్ పాప్ కీ దునియా సే...... )

ఓంశాంతి. మధురాతి-మధురమైన ఆత్మిక పిల్లలు పాట విన్నారు. ఎవరిని పిలుస్తున్నారు? తండ్రిని. బాబా, మీరు వచ్చి ఈ పాపపు కలియుగీ ప్రపంచము నుండి సత్యయుగీ పుణ్య ప్రపంచంలోకి తీసుకువెళ్ళండి. ఇప్పుడు జీవాత్మలందరూ కలియుగములో ఉన్నారు. వారి బుద్ధి పైకి వెళ్తుంది. నేను ఎవరిని, ఎలా ఉంటాను అనేది ఎవ్వరికీ తెలియదు అని తండ్రి చెప్తున్నారు. మాకు రచయిత అయిన యజమాని గురించి, అంటే అనంతమైన తండ్రి గురించి మరియు వారి అనంతమైన రచన యొక్క ఆదిమధ్యాంతాల గురించి తెలియదని ఋషులు-మునులు మొదలైనవారు కూడా అంటారు. ఆత్మలుండే స్థానము బ్రహ్మ మహాతత్వము, అక్కడ సూర్య చంద్రులుండరు. అవి మూలవతనములోనూ ఉండవు, సూక్ష్మ వతనములోనూ ఉండవు. అయితే ఈ రంగస్థలంలో దీపాలు మొదలైనవన్నీ కావాలి కదా. కనుక ఈ రంగస్థలానికి రాత్రి పూట చంద్రుడు, నక్షత్రాల ద్వారా, పగలు సూర్యుని ద్వారా కరెంటు లభిస్తుంది. ఇవి దీపాలు. ఈ దీపాలు ఉన్నా కూడా అంధకారమని అంటారు. రాత్రి మళ్ళీ దీపాలు వెలిగించాల్సి ఉంటుంది. సత్య త్రేతా యుగాలను పగలు మరియు భక్తి మార్గాన్ని రాత్రి అని అంటారు. ఇది కూడా అర్థము చేసుకునే విషయము. కొత్త ప్రపంచము తప్పకుండా మళ్ళీ పాతదిగా అవుతుంది. మళ్ళీ కొత్తదిగా అయ్యేటప్పుడు పాతది తప్పకుండా వినాశనమవుతుంది. ఇది అనంతమైన ప్రపంచము. రాజులు మొదలైనవారి భవనాలు కూడా చాలా పెద్ద-పెద్దవిగా ఉంటాయి. ఇది అనంతమైన ఇల్లు, రంగస్థలం అంటే స్టేజ్, దీన్ని కర్మక్షేత్రమని కూడా అంటారు. కర్మ అయితే తప్పకుండా చేయడం జరుగుతుంది. మనుష్యులందరికీ ఇది కర్మక్షేత్రము. అందరూ కర్మలు చేయాల్సిందే, పాత్రను అభినయించాల్సిందే. ప్రతి ఒక్క ఆత్మకు ముందు నుండే పాత్ర లభించి ఉంది. మీలో కూడా ఈ విషయాలను బాగా అర్థము చేసుకునేవారు కొంతమంది మాత్రమే ఉన్నారు. వాస్తవానికి ఇది గీతా పాఠశాల. పాఠశాలలో ఎప్పుడైనా వృద్ధులు మొదలైనవారు చదువుకుంటారా? ఇక్కడైతే వృద్ధులు, యుక్త వయస్కులు మొదలైన వారందరూ చదువుకుంటారు. ఇది వేద పాఠశాల కాదు. అక్కడ ఎటువంటి లక్ష్యం-ఉద్ద్యేశం ఉండదు. మేము ఇన్ని వేద-శాస్త్రాలు మొదలైనవి చదువుతున్నాము, వీటి ద్వారా ఎలా తయారవుతాము అనేది వారికి తెలియదు. ఏ సత్సంగములోనూ లక్ష్యం-ఉద్ద్యేశం ఏమీ ఉండదు. ఇప్పుడు వాటిని సత్సంగము అనేందుకు సిగ్గు అనిపిస్తుంది. సత్యమైనవారు ఒక్క తండ్రి మాత్రమే, వారి గురించే మంచి సాంగత్యము తీరానికి చేరుస్తుంది...... చెడు సాంగత్యము ముంచేస్తుంది...... అని అంటారు. కుసాంగత్యం అంటే కలియుగీ మనుష్యులది. సత్యమైన సాంగత్యం వారొక్కరిదే. ఇప్పుడు మీకు అద్భుతమనిపిస్తుంది. మొత్తం సృష్టి ఆదిమధ్యాంతాల జ్ఞానాన్ని తండ్రి ఏ విధంగా ఇస్తారు, మీకైతే సంతోషము కలగాలి. మీరు సత్యాతి-సత్యమైన పాఠశాలలో కూర్చున్నారు. మిగిలినవన్నీ అసత్యమైన పాఠశాలలు, ఆ సత్సంగాలు మొదలైనవాటి ద్వారా ఏమీ తయారవ్వరు. స్కూలు-కాలేజీ మొదలైనవాటి ద్వారానైతే ఏదో ఒక విధంగా తయారవుతారు ఎందుకంటే చదువుకుంటారు. ఇంకెక్కడా చదువు ఉండదు. సత్సంగాన్ని చదువు అని అనరు. శాస్త్రాలు మొదలైనవి చదువుకొని, దుకాణాలు తెరిచి కూర్చుంటారు, ధనము సంపాదిస్తారు. గ్రంథ్ ను కొద్దిగా నేర్చుకొని, గురుద్వారాలు తెరిచి కూర్చుంటారు. ఎన్ని గురుద్వారాలను తెరుస్తారు. గురువు యొక్క ద్వారమంటే ఇల్లు అని అంటారు కదా. ద్వారాలు తెరుచుకోగానే అక్కడికి వెళ్ళి శాస్త్రాలు మొదలైనవి చదువుకుంటారు. మీ గురుద్వారము - ముక్తి మరియు జీవన్ముక్తిధామాలు, సద్గురు ద్వారము. సద్గురువు పేరు ఏమిటి? అకాలమూర్త్. సద్గురువును అకాలమూర్త్ అని అంటారు, వారు వచ్చి ముక్తి-జీవన్ముక్తి ద్వారాలను తెరుస్తారు. వారు అకాలమూర్త్ కదా. వారిని కాలుడు కూడా కబళించలేడు. ఆత్మ ఉన్నదే బిందువు, దానిని కాలుడెలా కబళించగలడు. ఆత్మ అయితే శరీరాన్ని వదిలి పారిపోతుంది. ఒక పాత శరీరాన్ని వదిలి వెళ్ళి ఇంకొకటి తీసుకుంటుంది కనుక ఇందులో ఏడ్చే అవసరమేముంది అని మనుష్యులు అర్థం చేసుకోరు. ఇది అనాదిగా తయారైనటువంటి డ్రామా అని మీకు తెలుసు. ఇందులో ప్రతి ఒక్కరూ పాత్రను అభినయించాల్సిందే. సత్యయుగంలో నష్టోమోహులుగా ఉంటారని తండ్రి అర్థం చేయించారు. మోహజీత్ కథ కూడా ఉంది కదా. పండితులు వినిపిస్తారు, మాతలు కూడా వినీ-వినీ మళ్ళీ గ్రంథ్ పట్టుకొని ఇతరులకు వినిపించేందుకు కూర్చుంటారు. చాలామంది మనుష్యులు వెళ్ళి వింటారు. దానిని కనరస్ (వినసొంపు) అని అంటారు. మా దోషమేముంది అని డ్రామా ప్లాను అనుసారంగా మనుష్యులంటారు. దుఃఖపు ప్రపంచము నుండి తీసుకువెళ్ళమని మీరు నన్ను పిలుస్తారు, ఇప్పుడు నేను వచ్చాను కనుక నాది వినాలి కదా అని తండ్రి చెప్తున్నారు. మంచి మతము లభిస్తున్నప్పుడు అది తీసుకోవాలి కదా అని తండ్రి కూర్చొని పిల్లలకు చెప్తున్నారు. మీది కూడా ఎటువంటి దోషము లేదు. ఇది కూడా డ్రామా. రామరాజ్యము, రావణరాజ్యముల ఆట తయారుచేయబడింది. ఆటలో ఎవరైనా ఓడిపోతే అది వారి దోషం కాదు. గెలుపు మరియు ఓటములు జరుగుతాయి, ఇందులో యుద్ధము విషయం లేదు. మీకు రాజ్యం ఉండేది. ఇది కూడా ఇంతకుముందు మీకు తెలియదు. సర్వీసబుల్ గా ఎవరు ఉన్నారో, ఎవరి పేరు ప్రసిద్ధంగా ఉందో మీకిప్పుడు తెలుసు. ఢిల్లీలో ప్రసిద్ధి చెందిన అందరికన్నా బాగా అర్థము చేయించే వారెవరు? వెంటనే జగదీష్ భాయి పేరు తీసుకుంటారు. మీ కోసం మ్యాగజైన్ కూడా తయారుచేస్తారు. అందులో అన్నీ వచ్చేస్తాయి. అనేక రకాల పాయింట్లు వ్రాస్తారు, బ్రిజ్ మోహన్ కూడా వ్రాస్తారు. వ్రాయడం అంటే పిన్నమ్మ ఇంటికి వెళ్ళినంత సులువు కాదు. తప్పకుండా విచార సాగర మథనము చేస్తారు, మంచి సేవ చేస్తారు. అది ఎంతమంది చదువుకొని సంతోషిస్తారు. పిల్లలకు కూడా రిఫ్రెష్మెంట్ లభిస్తుంది. కొంతమంది ప్రదర్శినీలో చాలా తల బాదుకుంటారు, కొంతమంది కర్మ బంధనాలలో చిక్కుకొని ఉన్నారు, అందుకే అంతగా జ్ఞానము తీసుకోలేరు. ఇది కూడా డ్రామా అని అంటారు, అబలలపై అత్యాచారాలు జరగడం యొక్క పాత్ర కూడా డ్రామాలో ఉంది. ఇటువంటి పాత్ర ఎందుకు లభించింది అనే ఈ ప్రశ్నే రాకూడదు. ఇది అనాదిగా తయారై తయారవుతున్న డ్రామా. దీనిని ఏమీ చేయలేము. మేము ఏం తప్పు చేశామని ఇటువంటి పాత్ర లభించింది అని కొందరంటారు. ఇందులో తప్పు అన్న మాటే లేదు. ఇది పాత్ర. కష్టాలు అనుభవించేందుకు అబలలు ఎవరో ఒకరు నిమిత్తంగా అవుతారు. అలాగైతే అందరూ నాకు ఈ పాత్ర ఎందుకు లభించింది అని అంటారు. అలా కాదు, ఇది తయారై-తయారవుతున్న డ్రామా. పురుషులపై కూడా అత్యాచారాలు జరుగుతాయి. ఈ విషయాలలో ఎంత సహనశీలత పెట్టుకోవలసి ఉంటుంది. చాలా సహనశీలత కావాలి. మాయ విఘ్నాలు అయితే చాలా వస్తాయి. విశ్వ రాజ్యాధికారం తీసుకోవాలంటే ఎంతోకొంత శ్రమ చేయవల్సి వస్తుంది. డ్రామాలో ఆపదలు, గొడవలు మొదలైనవి ఎన్ని ఉన్నాయి. అబలలపై అత్యాచారాలు అన్నదాని గురించి రాసారు. రక్తపు నదులు కూడా ప్రవహిస్తాయి. ఎక్కడా రక్షణ ఉండదు. ఇప్పుడైతే ఉదయం క్లాసులు మొదలైనవాటికి సెంటర్లకు వెళ్తారు. మీరు బయటకు రాలేని సమయము కూడా వస్తుంది. రోజు-రోజుకూ ప్రపంచము పాడైపోతూ ఉంటుంది, ఇంకా పాడైపోవాల్సిందే. దుఃఖపు రోజులు చాలా జోరుగా వస్తాయి. అనారోగ్యాలు మొదలైనవాటిలో దుఃఖము కలిగినప్పుడు భగవంతుడిని గుర్తు చేసుకుంటారు, వారిని పిలుస్తారు. ఇంకా కొన్ని రోజులు మాత్రమే ఉన్నాయని మీకిప్పుడు తెలుసు. తర్వాత మనము మన శాంతిధామానికి, సుఖధామానికి తప్పకుండా వెళ్ళిపోతాము. ఇది కూడా ప్రపంచములో వారికి తెలియదు. పిల్లలైన మీరిప్పుడు ఇది అనుభవము చేస్తున్నారు కదా. ఇప్పుడు తండ్రిని పూర్తిగా తెలుసుకున్నారు. వారంతా పరమాత్మ లింగమని భావిస్తారు. శివలింగానికి పూజ కూడా చేస్తారు. మీరు శివుని మందిరాలకు వెళ్ళేవారు, శివలింగమంటే ఏమిటి అని ఎప్పుడైనా ఆలోచించారా. జడమైనది ఉంది అంటే చైతన్యమైనది కూడా తప్పకుండా ఉంటుంది కదా! మరి అది ఏమిటి? భగవంతుడు అయితే పైన ఉండే రచయిత. వారిని పూజించేందుకు ఇది కేవలం ఒక గుర్తు. పూజ్యులుగా అయినట్లయితే తర్వాత ఈ వస్తువులేవీ ఉండవు. కాశీలో శివుని మందిరానికి వెళ్తారు, భగవంతుడు నిరాకారుడు, మనం కూడా వారి పిల్లలము అని ఎవ్వరికీ తెలియదు. తండ్రికి పిల్లలుగా అయి మళ్ళీ మనం దుఃఖితులుగా ఎందుకు ఉన్నాము? ఇది ఆలోచించే విషయము కదా. మనము పరమాత్ముని సంతానము, మరి మనం దుఃఖితులుగా ఎందుకు ఉన్నాము అని ఆత్మ అంటుంది. తండ్రి అయితే సుఖమునిచ్చేవారు. ఓ భగవంతుడా, మా దుఃఖాలు తొలగించండి అని పిలుస్తారు. అవి ఎలా తొలగిపోతాయి? ఈ సుఖ-దుఃఖాలు అయితే మీ కర్మల లెక్కాచారాలు. సుఖానికి ఫలముగా సుఖము, దుఃఖానికి ఫలముగా దుఃఖము, పరమాత్ముడే ఇస్తారని మానవులు భావిస్తారు. వారిపై పెట్టేస్తారు. నేను ఎప్పుడూ దుఃఖమునివ్వను, నేను అయితే అర్థకల్పం కోసం సుఖమునిచ్చి వెళ్ళిపోతాను అని తండ్రి చెప్తున్నారు. ఇక్కడ మళ్ళీ సుఖం మరియు దుఃఖం యొక్క ఆట ఉంటుంది. కేవలం సుఖం యొక్క ఆటే ఉన్నట్లయితే ఇక ఈ భక్తి మొదలైనవేవి ఉండవు, ఈ భక్తి మొదలైనవన్నీ భగవంతుడిని కలుసుకునేందుకే చేస్తారు కదా. ఇప్పుడు తండ్రి కూర్చొని మొత్తం సమాచారాన్ని వినిపిస్తారు. పిల్లలైన మీరు ఎంత భాగ్యశాలులు అని తండ్రి అంటున్నారు. ఆ ఋషులు-మునులు మొదలైనవారికి ఎంత పేరు ఉంటుంది. మీరు రాజఋషులు, వారు హఠయోగ ఋషులు. ఋషులు అంటే పవిత్రమైనవారు. మీరు స్వర్గానికి రాజుగా అవుతారు కనుక తప్పకుండా పవిత్రంగా అవ్వాల్సి ఉంటుంది. సత్యయుగ-త్రేతా యుగాలలో ఎవరి రాజ్యమైతే ఉండేదో, వారిదే మళ్ళీ ఉంటుంది. మిగిలినవారంతా తర్వాత వస్తారు. మేము శ్రీమతంపై మా రాజ్యాన్ని స్థాపిస్తున్నామని మీరిప్పుడు అంటారు. పాత ప్రపంచము వినాశనమయ్యేందుకు కూడా సమయం పడుతుంది కదా. సత్యయుగము రావాలి, కలియుగము పోవాలి.

ఇది ఎంత పెద్ద ప్రపంచము. ఒక్కొక్క పట్టణం మనుష్యులతో ఎంతగా నిండి ఉంది. ధనవంతులు ప్రపంచాన్ని చుట్టి వస్తారు కానీ మొత్తం ప్రపంచాన్ని ఇక్కడ ఎవ్వరూ చూడలేరు. అవును, సత్యయుగంలో చూడగలరు ఎందుకంటే సత్యయుగములో ఉన్నదే ఒక రాజ్యము, రాజులు కొద్దిమందే ఉంటారు, ఇక్కడైతే ప్రపంచమెంత పెద్దదిగా ఉందో చూడండి. ఇంత పెద్ద ప్రపంచాన్ని ఎవరు చుట్టి వస్తారు. అక్కడ మీరు సముద్రములోకి వెళ్ళే అవసరము ఉండదు. అక్కడ సీలోన్, బర్మా మొదలైనవి ఉంటాయా? ఉండవు, ఏవీ ఉండవు. ఈ కరాచీ ఉండదు. మీరంతా మధురమైన నదీ తీరాలలో నివసిస్తారు. పంటపొలాలు మొదలైనవన్నీ ఉంటాయి, సృష్టి అయితే పెద్దది. మనుష్యులు చాలా తక్కువ మంది ఉంటారు, తర్వాత వృద్ధి చెందుతారు. మళ్ళీ అక్కడకు (విదేశాలు) వెళ్ళి తమ రాజ్యాన్ని స్థాపించుకుంటారు. నెమ్మది-నెమ్మదిగా ఆక్రమిస్తూ వెళ్ళారు. తమ రాజ్యాన్ని స్థాపన చేసుకున్నారు. ఇప్పుడిక అన్నిటినీ వదిలిపెట్టవల్సి ఉంటుంది. ఎవ్వరి రాజ్యమును దోచుకోనిది ఒక్క భారత్ మాత్రమే ఎందుకంటే భారత్ నిజానికి అహింసాయుతమైనది కదా. భారత్ యే ప్రపంచమంతటికీ యజమానిగా ఉండేది, మిగిలినవన్నీ తర్వాత వచ్చాయి, వారు ముక్కలు-ముక్కలు తీసుకుంటూ వెళ్ళిపోయారు. మీరు ఎవరిదీ ఆక్రమించలేదు, బ్రిటీషు వారు ఆక్రమించారు. భారతవాసులైన మిమ్మల్ని తండ్రి విశ్వానికి యజమానులుగా చేస్తారు. మీరెక్కడికీ వెళ్ళిపోలేదు. పిల్లలైన మీ బుద్ధిలో ఈ విషయాలన్నీ ఉన్నాయి, వృద్ధ మాతలు ఇవన్నీ అర్థము చేసుకోలేరు. మీరేమీ చదువుకోకపోతే మంచిది అని తండ్రి అంటున్నారు. చదివినదంతా బుద్ధి నుండి తీసేయాల్సి ఉంటుంది, ఒక విషయాన్ని మాత్రము ధారణ చేయాలి - మధురమైన పిల్లలూ, తండ్రిని స్మృతి చేయండి. బాబా, మీరు వచ్చినట్లయితే మేము బలిహారమవుతాము అని మీరు అనేవారు కదా. మీరు మళ్ళీ నా పై బలిహారమవ్వాలి. ఇచ్చి-పుచ్చుకోవడం ఉంటుంది కదా. వివాహ సమయంలో స్త్రీ-పురుషులు ఒకరి చేతికి ఒకరు ఉప్పు ఇస్తారు. మేము పాతదంతా ఇచ్చేస్తామని తండ్రితో కూడా అంటారు. మరణించాల్సిందే, ఇదంతా సమాప్తమవ్వాల్సిందే. మీరు మాకు మళ్ళీ కొత్త ప్రపంచములో ఇవ్వండి. అందరినీ తీసుకువెళ్ళేందుకే తండ్రి వస్తారు. వారు కాలుడు కదా. అందరినీ ఎత్తుకుపోయే ఈ కాలుడెవరు అని సింధీలో అంటారు, పిల్లలైన మీరైతే సంతోషిస్తారు. తండ్రి తీసుకువెళ్ళేందుకే వస్తారు. మనమైతే సంతోషంగా మన ఇంటికి వెళ్తాము. సహనము కూడా చేయవలసి ఉంటుంది. మంచి-మంచి గొప్ప ఇంటి మాతలు దెబ్బలు తింటారు. మీరు సత్యమైన సంపాదన చేసుకుంటున్నారు. వారు కలియుగీ శూద్ర సంప్రదాయస్థులని మనుష్యులకు తెలియదు. మీరు సంగమయుగవాసులు, పురుషోత్తములుగా అవుతున్నారు. మొదటి నంబరు పురుషోత్తములు ఈ లక్ష్మీ-నారాయణులని తెలుసు కదా. తర్వాత డిగ్రీ తగ్గిపోతూ ఉంటుంది. పై నుండి క్రిందకు వస్తూ ఉంటారు. మళ్ళీ నెమ్మది-నెమ్మదిగా పడిపోతూ ఉంటారు. ఈ సమయంలో అందరూ పడిపోయారు. వృక్షము పాతదిగా అయిపోయింది, కాండము కుళ్ళిపోయింది. ఇప్పుడు మళ్ళీ స్థాపన జరుగుతుంది. పునాది ఏర్పడుతుంది కదా. అంటు ఎంత చిన్నదిగా ఉంటుంది, దాని నుండి మళ్ళీ ఎంత పెద్ద వృక్షం పెరుగుతుంది. ఇది కూడా వృక్షము, సత్యయుగంలో వృక్షము చాలా చిన్నదిగా ఉంటుంది. ఇప్పుడెంత పెద్ద వృక్షం ఉంది. మనుష్య సృష్టిలో ఎన్ని వెరైటీ పుష్పాలు ఉన్నాయి. ఒకే వృక్షములో ఎన్ని వెరైటీలున్నాయి. ఇది మనుష్యుల అనేక వెరైటీ ధర్మాల వృక్షము. ఒకరి ముఖకవళికలు మరొకరితో కలవవు. తయారై-తయారవుతున్న డ్రామా కదా. అందరికీ ఒకేలాంటి పాత్ర ఉండదు. దీనిని ప్రాకృతిక తయారై-తయారవుతున్న అనంతమైన డ్రామా అని అంటారు, ఇందులో కూడా కృత్రిమమైనవి అనేకము ఉన్నాయి. రియల్ వస్తువులు నశిస్తాయి కూడా. మళ్ళీ, 5 వేల సంవత్సరాల తర్వాత అవి రియాల్టీ లోకి వస్తాయి. చిత్రాలు మొదలైనవి కూడా ఏవీ నిజమైనవి తయారవ్వలేదు. బ్రహ్మా ముఖమును కూడా మీరు మళ్ళీ 5 వేల సంవత్సరాల తర్వాత చూస్తారు. ఈ డ్రామా రహస్యాన్ని అర్థము చేసుకునేందుకు చాలా విశాల బుద్ధి కావాలి. ఇంకేదీ అర్థము కాకపోయినా కేవలం ఒక్క విషయాన్ని బుద్ధిలో ఉంచుకోండి - ఒక్క శివబాబా తప్ప మరెవ్వరూ లేరు. బాబా, నేను మిమ్మల్నే స్మృతి చేస్తాను అని ఈ ఆత్మ చెప్పింది. ఇదైతే సహజమే కదా. చేతులతో పనులు చేస్తూ ఉండండి మరియు బుద్ధితో తండ్రిని స్మృతి చేస్తూ ఉండండి. అచ్ఛా.

మధురాతి మధురమైన ఆత్మిక పిల్లలకు మాత-పిత, బాప్ దాదాల ప్రియస్మృతులు మరియు గుడ్ మార్నింగ్. ఆత్మిక పిల్లలకు ఆత్మిక తండ్రి నమస్తే.

ధారణ కొరకు ముఖ్య సారము:-

1. సహనశీలత గుణాన్ని ధారణ చేసి మాయ యొక్క విఘ్నాలలో పాస్ అవ్వాలి. అనేక ఆపదలు వస్తాయి, అత్యాచారాలు జరుగుతాయి - అటువంటి సమయములో సహనము చేస్తూ తండ్రి స్మృతిలో ఉండాలి, సత్యమైన సంపాదన చేసుకోవాలి.

2. విశాలబుద్ధి కలవారిగా అయి ఈ తయారై తయారవుతున్న డ్రామాను బాగా అర్థము చేసుకోవాలి, ఈ ప్రాకృతిక డ్రామా తయారుచేయబడింది, అందువలన ప్రశ్నలు తలెత్తకూడదు. తండ్రి ఇచ్చే మంచి మతంపై నడుస్తూ ఉండాలి.

వరదానము:-

తండ్రి సమానంగా వరదానీగా అయి ప్రతి ఒక్కరి మనసుకు విశ్రాంతినిచ్చే మాస్టర్ దిలారాం భవ

ఎవరైతే తండ్రి సమానంగా వరదానీ మూర్త్ పిల్లలో, వారెప్పుడూ ఎవ్వరి బలహీనతలను చూడరు, వారు అందరి పట్ల దయాహృదయులుగా ఉంటారు. ఏ విధంగా తండ్రి ఎవ్వరి బలహీనతలను మనసులో పెట్టుకోరో, అదే విధంగా వరదానీ పిల్లలు కూడా ఎవ్వరి బలహీనతలను మనసులో ధారణ చెయ్యరు, వారు ప్రతి ఒక్కరి మనసుకు విశ్రాంతినిచ్చే మాస్టర్ దిలారాం (మనోభిరాముడు) గా ఉంటారు, అందువలన సహచరులైనా లేదా ప్రజలైనా, అందరూ వారి గుణగానము చేస్తారు. వీరు సదా మా స్నేహీలు, సహయోగులు అని అందరి నుండి ఇవే ఆశీర్వాదాలు వెలువడతాయి.

స్లోగన్:-

సంగమయుగంలో ఎవరైతే సదా నిశ్చింత చక్రవర్తులుగా ఉంటారో, వారే శ్రేష్ఠాత్మలు.