02.04.21       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน พ่อมหาสมุทรแห่งความรู้ได้มาเป็นการส่วนตัวเพื่อทำการร่ายรำของความรู้อยู่เบื้องหน้าลูกๆ ลูกที่กลับมาฉลาด มีค่าในงานรับใช้ และทำการร่ายรำของความรู้จะเป็นลูกที่ดี

คำถาม:
งานอดิเรกอะไรที่ลูกๆพัฒนาในยุคแห่งการบรรจบพบกัน?

คำตอบ:
การอยู่ในการจดจำระลึกถึง นี่คืองานอดิเรกทางจิตของลูก พร้อมกันกับการพัฒนางานอดิเรกนี้ลูกต้องมีการกระทำที่สูงส่งและการกระทำทางจิตวิญญาณด้วยเช่นกัน ลูกคือบราห์มิน ลูกต้องถ่ายทอดเรื่องราวที่แท้จริงให้แก่ทุกคนอย่างแน่นอน ลูกๆ ควรมีงานอดิเรกของการทำงานรับใช้ด้วยเช่นกัน

เพลง:
อดกลั้นเถิด โอ จิตใจ! วันของความสุขของลูกกำลังจะมา...

โอมชานติ
เมื่อใครบางคนป่วยในโรงพยาบาล คนไข้มีความหวังที่จะเป็นอิสระจากความเจ็บปวด เขาถามหมอถึงสภาพของเขาว่าเป็นเช่นใด และเมื่อไรที่เขาจะเป็นอิสระจากความเจ็บป่วยนั้น ทั้งหมดเหล่านี้เป็นเรื่องที่มีขีดจำกัด นี่คือเรื่องที่ไม่มีขีดจำกัด พ่อมาและให้คำแนะนำแก่ลูกๆ ลูกเข้าใจว่านี่คือการละเล่นของความสุขและความทุกข์ที่แท้จริง ในความเป็นจริงลูกๆ มีประโยชน์กับที่นี่มากกว่ายุคทอง เพราะลูกรู้ว่าลูกอยู่ในตักของพระเจ้าในเวลานี้ที่ลูกคือลูกๆ ของพระเจ้า เวลานี้เราได้รับคำยกย่องอย่างแฝงตัวที่สูงส่งอย่างมาก ถึงแม้ว่ามนุษย์เรียกพ่อ ว่า ชีวา อิศวร ภควัน (พระเจ้า) แต่พวกเขาก็ไม่ได้รู้จักท่าน พวกเขาเฝ้าแต่ร้องเรียกหาท่าน สิ่งนี้เกิดขึ้นตามละคร มีความรู้และความไม่รู้ กลางวันและกลางคืน พวกเขาเฝ้าแต่ร้องเพลงนี้ แต่พวกเขามีสติปัญญาที่ตาโมประธานเช่นที่ว่าเขาไม่คิดว่าตนเองนั้นตาโมประธาน เพียงเมื่อบางคนมีมรดกของพ่อในอนาคตของเขา สิ่งเหล่านี้จะนั่งอยู่ในสติปัญญาของพวกเขาได้ ลูกๆ รู้ว่าลูกเคยอยู่ในความมืดมิดอย่างที่สุด เวลานี้พ่อได้มาและดังนั้นเราจึงได้รับแสงสว่างอย่างมาก! ความรู้ที่พ่ออธิบายไม่ได้อยู่ในพระเวท คัมภีร์ศาสนาหรือคัมภีร์กรันท์ ฯลฯ ใดๆ พ่อบอกลูกและได้พิสูจน์สิ่งนี้ พ่อให้แสงของความรู้ของผู้สร้างและตอนเริ่มต้น ตอนกลาง และตอนจบของสิ่งสร้างแก่ลูกๆ และแล้วก็ได้จากไป ไม่มีใครสามารถได้รับความรู้จากผู้ใดอื่นยกเว้นจากพ่อ และแล้วความรู้นี้ก็หายไป ลูกเข้าใจว่ายุคเหล็กได้ผ่านพ้นไปแล้ว และสิ่งนั้นจะกลับมาซ้ำหลังจาก 5,000 ปี นี่คือบางสิ่งใหม่ ไม่ได้มีการกล่าวไว้ในคัมภีร์ศาสนา พ่อให้ความรู้เดียวกันนี้กับทุกคน แต่ทั้งหมดตามลำดับกันไปเมื่อเข้าถึงความรู้นั้น เมื่อลูกๆ ที่มีค่าต่องานรับใช้ที่ดีได้มา การร่ายรำของความรู้ของบาบาก็จะสะท้อนสิ่งนั้น เมื่อผู้ชมเฝ้าดูนางรำอย่างกระตือรือร้นมาก เธอก็ร่ายรำอย่างดีมากด้วยความสุข หากมีผู้ชมจำนวนเล็กน้อยนั่งชม เธอก็จะทำการร่ายรำอย่างธรรมดาในวิธีที่ธรรมดา เมื่อมีผู้ที่ปรบมือมากมาย ความกระตือรือร้นของเธอก็จะเพิ่มขึ้น สิ่งนั่นเป็นเช่นเดียวกันกับที่นี่ ลูกทั้งหมดฟังมุรลีแต่การรับฟังสิ่งนั้นอย่างเป็นการส่วนตัว อยู่เบื้องหน้ามีสาระสำคัญแตกต่างกัน ได้แสดงไว้ว่ากฤษณะเคยร่ายรำด้วยเช่นกัน สิ่งนั้นไม่ใช่การร่ายรำทางร่าง ในความเป็นจริง นั่นคือการร่ายรำของความรู้ ชีพบาบาตัวท่านเองบอกกับลูกว่า พ่อมาเพื่อทำการร่ายรำของความรู้ พ่อคือมหาสมุทรของความรู้ และดังนั้นประเด็นที่ดีมากมายจึงปรากฏออกมา นี่คือขลุ่ยของความรู้ไม่ใช่ขลุ่ยไม้ พ่อผู้ชำระให้บริสุทธิ์จะมาและสอนราชาโยคะแก่ลูกหรือมาเล่นขลุ่ยไม้? ไม่มีใครเคยคิดว่าพ่อมาและสอนราชาโยคะในวิธีนี้ เวลานี้ลูกเข้าใจสิ่งนี้ แต่สิ่งนั้นไม่ได้เข้าไปสู่สติปัญญาของมนุษย์อื่นใด ผู้ที่มาที่นี่ประกาศสิทธิ์ในสถานภาพตามลำดับกันไป ไม่ว่าความเพียรพยายามใดที่ลูกแต่ละคนทำมาในวงจรที่แล้ว ลูกจะเฝ้าแต่ทำความเพียรพยายามเดิมนั้นเวลานี้ ลูกๆ รู้ว่าพ่อมาและเปิดเผยความลับทั้งหมดแก่ลูกอย่างชัดเจนเช่นที่ท่านได้ทำในวงจรที่แล้ว ท่านพูดว่า: พ่อถูกผูกไว้ในละครด้วย ทุกคนถูกผูกไว้ในบ่วงพันธะของละคร อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นในยุคทองจะเกิดขึ้นอีกครั้ง มีเผ่าพันธุ์ที่แตกต่างกันเป็นจำนวนมากมาย ในยุคทองจะไม่มีเผ่าพันธุ์มากมายเหมือนกับเวลานี้ มีเพียงความแตกต่างจำนวนน้อยมากที่นั่น หลังจากนั้นจำนวนก็เฝ้าแต่เติบโตขึ้น เช่นที่ศาสนาก็เฝ้าแต่เติบโตขึ้นด้วยเช่นกัน ศาสนาเหล่านั้นไม่ได้คงอยู่ในยุคทอง ลูกจะเห็นเพียงสิ่งเหล่านี้ของยุคทองในยุคทองเท่านั้น ไม่มีสิ่งใดในยุคทองที่จะได้สร้างความสกปรกหรือเป็นสิ่งปฏิกูล เหล่าเทพถูกเรียกว่าเป็นเทวาและเทวี ไม่มีดินแดนอื่นใดที่ใครจะถูกเรียกว่าเทวาหรือเทวี แน่นอนว่าเหล่าเทพเคยปกครองอาณาจักรสวรรค์ ดูซิว่าพวกเขาได้รับการยกย่องมากเพียงใด! ลูกๆ เวลานี้ได้มีการพัฒนาความอดกลั้น ลูกรู้ว่าสถานภาพของลูกสูงส่งหรือตกต่ำเพียงใดและด้วยคะแนนมากเพียงใดที่ลูกจะผ่าน ลูกแต่ละคนสามารถเข้าใจในตนเองว่าผู้นั้นผู้นี้กำลังทำงานรับใช้ที่ดีมาก ใช่ ขณะที่ลูกเคลื่อนไหวไปพายุจะมาด้วยเช่นกัน พ่อพูดว่า: ไม่ควรจะมีพายุหรือลางร้ายใดๆ อยู่เหนือลูกๆ แม้กระนั้นมายาก็ทำให้ลูกดีๆ ล้มลง พ่อให้ลูกมีความอดกลั้น: มีเวลาเหลืออยู่สั้นมาก ลูกต้องทำงานรับใช้ด้วยเช่นกัน เมื่อการก่อตั้งได้เริ่มขึ้น ลูกจะต้องกลับบ้าน ไม่สามารถจะมีการเปลี่ยนแปลงใดๆแม้แต่ 1 วินาที เพียงลูกๆ เท่านั้นที่สามารถเข้าใจความลับนี้ เราคือนักแสดงในละคร เราเล่นบทหลักในละคร การละเล่นของชัยชนะและการพ่ายแพ้นี้เป็นพื้นฐานของบารัต บารัตเคยบริสุทธิ์ เคยมีความสงบและความบริสุทธิ์อย่างมาก แต่เป็นเรื่องของเมื่อวานนี้เท่านั้น เมื่อวานนี้เราเคยเป็นผู้ที่เล่นบทบาทนั้น บทบาททั้งหมดของ 5,000 ปีได้ถูกบันทึกไว้ เราได้เคยไปทั่ววงจร และเวลานี้เรากำลังมีโยคะกับพ่อเพื่อทำให้สิ่งเจือปนถูกขจัดออกไป เมื่อลูกจดจำพ่อ แน่นอนว่ามรดกจะถูกจดจำด้วยเช่นกัน ก่อนอื่นใด จงรู้จักอัลฟ่า! พ่อพูดว่า: ด้วยการเข้าใจพ่อ ลูกจะเข้าใจทุกสิ่งจากพ่อ ความรู้นั้นง่ายมาก เป็นเพียงเรื่องของ 1 วินาที อย่างไรก็ตาม ท่านก็เฝ้าแต่อธิบายสิ่งนั้นให้กับลูก ท่านเฝ้าแต่ให้ประเด็นต่างๆ แก่ลูก ประเด็นหลักคือ มานมานะบาฟ! และอุปสรรคถูกสร้างขึ้นมาในสิ่งนี้ เมื่อสำนึกที่เป็นร่างเข้ามา ลูกจะสำลักในวิธีต่างๆ มากมาย สิ่งนั้นจะไม่ปล่อยให้ลูกอยู่ในโยคะ ในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา เมื่อเขานั่งลงเพื่อที่จะจดจำกฤษณะ สติปัญญาของพวกเขาก็เร่ร่อนไปสู่ทุกทิศทาง! ทุกคนมีประสบการณ์ของความเลื่อมใสศรัทธา นั่นได้กล่าวถึงชาติเกิดนี้ ด้วยการเข้าใจชาติเกิดนี้ ลูกสามารถเข้าใจบางสิ่งของชาติเกิดที่แล้วของลูกได้ด้วยเช่นเดียวกัน ลูกๆ ได้พัฒนางานอดิเรกของการจดจำระลึกถึงพ่อ มากเท่าที่ลูกจดจำท่าน ความสุขก็จะเพิ่มขึ้นมากตามนั้น พร้อมกันกับสิ่งนั้นลูกต้องทำให้การกระทำทางโลกเป็นการกระทำที่สูงส่งและเป็นทางจิตวิญญาณด้วยเช่นกัน ลูกคือ บราห์มิน ลูกถ่ายทอดเรื่องราวของนารายณ์ที่แท้จริงและเรื่องของความเป็นอมตะ ทุกสิ่งได้ถูกหลอมรวมเข้าไว้ในสิ่งหลักเดียว ด้วยการจดจำระลึกถึงเท่านั้นที่บาปของลูกจะได้รับการปลดเปลื้อง งานอดิเรกเดียวนี้เท่านั้นคือทางจิตวิญญาณ พ่ออธิบายว่านั่นคือความรู้ที่ง่ายดายมาก ชื่อ กุมารี ได้รับการจดจำด้วยเช่นกัน ทั้งอัฒากุมารี(ผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว) และกุมารี ชื่อของกุมารีได้รับการประกาศเกียรติคุณมากกว่า พวกเขาไม่ได้มีบ่วงพันธะ สามีจะทำให้พวกเขาเต็มไปด้วยกิเลส พ่อตกแต่งลูกๆ เพื่อที่จะส่งลูกไปสู่สวรรค์ ท่านพาลูกไปสู่มหาสมุทรที่แสนหวาน พ่อพูดว่า: จงลืมโลกเก่านี้อย่างสมบูรณ์รวมทั้งร่างเก่าของลูกด้วย ดวงวิญญาณพูดว่า: ฉันมี 84 ชาติเกิดครบถ้วนแล้ว เวลานี้ฉันจะประกาศสิทธิ์ในมรดกของฉันอย่างเต็มที่จากพ่อ ถึงแม้ว่าลูกจะรักษาความกล้าหาญไว้ การรบรากับมายาก็ยังคงมีอยู่ บาบานี้อยู่เบื้องหน้า ท่านเผชิญหน้ากับพายุของมายามากที่สุด ผู้คนมากมายมาและบอกบาบาถึงสิ่งเหล่านั้นที่เข้ามาหาพวกเขา และบาบาตอบว่า ลูกๆ แน่นอนว่าพายุเหล่านี้จะต้องมา พายุมาหาพ่อก่อน ในตอนสุดท้ายลูกทั้งหมดก็จะไปถึงสภาพของการอยู่เหนือบ่วงกรรมของลูก นี่ไม่ใช่สิ่งใหม่ ได้เกิดขึ้นแล้วในวงจรที่แล้วด้วยเช่นกัน ลูกได้เล่นบทบาทของตนเองในละคร และเวลานี้ลูกต้องกลับบ้าน นี่คือละครที่มีชีวิต ลูกๆ เข้าใจว่าโลกเก่านี้คือนรก มีคำกล่าวว่า: ลักษมีและนารายณ์เคยใช้ชีวิตอยู่ในมหาสมุทรน้ำนม ผู้คนสร้างวัดที่ดีเช่นนั้นให้กับพวกเขา เมื่อวัดได้มีการสร้างขึ้นในเริ่มต้น พวกเขาได้สร้างบ่อของน้ำนมและวางรูปปั้นของวิษณุไว้ในนั้น พวกเขาเคยทำรูปปั้นที่ดีมากและกราบไหว้บูชารูปปั้นเหล่านั้น ในเวลานั้นทุกสิ่งราคาถูกมาก บาบาได้เห็นทุกสิ่ง แท้จริงแล้วบารัตเคยเป็นเช่นมหาสมุทรน้ำนมที่บริสุทธิ์! เคยเป็นราวกับว่าบารัตเคยเป็นแม่น้ำเนย(Ghee)และนม พวกเขาเพียงมีรูปภาพของการยกย่องนี้ ทันทีทันใดที่ลูกได้กล่าวถึงสวรรค์ ปากของลูกก็เต็มไปด้วยน้ำ เวลานี้ลูกๆ แต่ละคนได้รับตาที่สามของความรู้ ดังนั้นสติปัญญาของลูกได้รับความเข้าใจแล้ว สติปัญญาของลูกไปยังบ้านและแล้วก็ไปยังสวรรค์ ทุกสิ่งจะเป็นสิ่งใหม่ บาบาเคยมีความสุขอย่างยิ่งที่ได้เห็นรูปปั้นของศรีนารายณ์ ท่านเคยดูแลรูปปั้นด้วยความรักอย่างยิ่ง ท่านไม่ได้เข้าใจว่าท่านเองจะกลายเป็นสิ่งนั้น เวลานี้ลูกได้รับความรู้นี้แล้วจากบาบา ลูกมีความรู้ของบราห์มันด์และตอนเริ่มต้น ตอนกลางและตอนจบของโลก ลูกเข้าใจว่าลูกได้ไปรอบวงจรอย่างไร บาบากำลังสอนราชาโยคะแก่เรา ลูกๆ ควรจะมีความสุขอย่างมากที่เวลาอันสั้นหลงเหลืออยู่เท่านั้น บางสิ่งหรือสิ่งอื่นจะเฝ้าแต่เกิดขึ้นกับร่างกายนี้ เวลานี้เป็นชาติเกิดสุดท้ายของลูก ตามแผนของละครแล้ว วันแห่งความสุขของลูกนั้นกำลังจะมาถึง ลูกสามารถเห็นการทำลายล้างนั้นอยู่เบื้องหน้า ลูกแต่ละคนได้รับตาที่สามของความรู้ ลูกเข้าใจอย่างชัดเจนมากเกี่ยวกับโลกที่ไม่มีตัวตน อาณาเขตละเอียดอ่อนและโลกที่มีตัวตน การควงกงจักรของการสำนึกในตนเองนี้เฝ้าแต่หมุนไปรอบในสติปัญญาของลูกอย่างดีมาก ลูกมีความสุขที่พ่อที่ไม่มีขีดจำกัดกลายเป็นครูของลูกและสอนลูก แต่เนื่องจากนี่คือสิ่งใหม่ที่ลูกลืมมาหลายครั้ง มิฉะนั้นเมื่อลูกพูด บาบา ปรอทของความสุขควรจะสูงขึ้น รามธิราชเคยเป็นผู้กราบไหว้บูชาศรีกฤษณะ และดังนั้นเขาเคยทำความเพียรพยายามอย่างมากเพียงเพื่อที่จะเห็นนิมิตของศรีกฤษณะ เมื่อเขาได้นิมิตเขาก็กลับมามีความสุขอย่างมาก แต่อะไรเกิดขึ้นผ่านสิ่งนั้น? เขาไม่ได้รับสิ่งใดเลย! ที่นี่ลูกๆ มีความสุข เพราะลูกรู้ว่าลูกจะได้รับสถานภาพที่สูงเช่นนั้นเป็นเวลาถึง 21 ชาติเกิด เป็นเวลา 3 ใน 4 ของวงจรที่ลูกอยู่อย่างมีความสุข ถ้าเป็นครึ่งต่อครึ่งนั่นก็จะไม่มีประโยชน์อะไร ลูกอยู่อย่างมีความสุขเป็นเวลา 3 ใน 4 ของวงจร ไม่มีผู้ใดอื่นสามารถมีประสบการณ์ของความสุขมากเช่นที่ลูกมี สำหรับลูกแล้วนั่นเป็นความสุขที่ไม่มีขีดจำกัด เมื่อมีความสุขอย่างมากมาย ลูกไม่ได้ระมัดระวังถึงความทุกข์ ในยุคแห่งการบรรจบพบกันที่ลูกเข้าใจทั้งสองสิ่งนี้ว่า เวลานี้ลูกกำลังจากความทุกข์ไปสู่ความสุข ใบหน้าของลูกหันไปสู่กลางวันและเท้าของลูกก็หันไปสู่กลางคืน จงเตะโลกเก่านี้ทิ้งไป นั่นคือขจัดโลกเก่าออกไปจากสติปัญญาของลูก ลูกดวงวิญญาณรู้ว่าเวลานี้ลูกต้องกลับบ้าน ลูกได้เล่นบทบาทอย่างมากมาแล้ว จงพูดกับตนเองในวิธีนี้! เวลานี้มากเท่าที่ลูกจดจำพ่อ สนิมก็จะถูกขจัดออกไปได้มากตามนั้น มากเท่าที่ลูกไม่ว่างเว้นในการทำงานรับใช้ของพ่อและทำให้ผู้อื่นเป็นเช่นเดียวกันกับตัวลูก ลูกก็จะเปิดเผยพ่อได้มากตามนั้น สิ่งนี้อยู่ในสติปัญญาของลูกว่าเวลานี้ลูกต้องกลับบ้าน ดังนั้นลูกจึงควรจดจำบ้านเท่านั้น ตึกเก่าเฝ้าแต่พังลงมาเรื่อยๆ จงดูความแตกต่างระหว่างตึกเก่าและตึกใหม่! มีความแตกต่างของกลางวันและกลางคืน นี่คือแม่น้ำแห่งยาพิษที่แท้จริง ผู้คนเฝ้าแต่ฆ่าและรบรากันและกัน เวลานี้บาบาได้มาและการรบราต่างๆ ได้เริ่มขึ้น หากภรรยาไม่ยอมยุ่งเกี่ยวกับตัณหาราคะ เธอก็จะถูกทำร้ายอย่างมาก! ผู้คนได้สร้างความยากลำบากอย่างมาก การกระทำที่โหดร้ายป่าเถื่อนมากมายได้เคยเกิดขึ้นในวงจรที่แล้ว สิ่งต่างๆ เหล่านี้เป็นที่จดจำมานั้นอ้างถึงในเวลาปัจจุบัน ลูกสามารถเห็นว่าผู้เป็นแม่นั้นร้องเรียกหามากเพียงไร เวลานี้บทบาทของละครได้แสดงอยู่ ไม่มีใครนอกจากพ่อและลูกๆ รู้สิ่งนี้ ขณะที่ลูกกำลังทำความก้าวหน้าต่อไป ทุกคนก็จะมาเพื่อเข้าใจ ได้จดจำว่าพ่อคือ ผู้ชำระให้บริสุทธิ์และเป็นผู้ประทานการหลุดพ้นเพื่อหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์แก่ทุกคน จงอธิบายกับผู้ใดก็ตามว่าบารัตกลายเป็นสวรรค์อย่างไรและแล้วกลายเป็นนรกได้อย่างไร: จงมาและเราจะอธิบายประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ของโลกให้แก่ท่าน พระเจ้าและลูกผู้เป็นลูกๆ ของพระเจ้าเท่านั้นที่รู้จักภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ที่ไม่มีขีดจำกัดนี้ ด้วยการรู้จักประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์นี้ ลูกจะรู้ว่าความบริสุทธิ์ ความสุข และความสงบถูกก่อตั้งขึ้นอย่างไร แน่นอนว่าลูกจะประกาศสิทธิ์ในมรดกที่ไม่มีขีดจำกัดของลูกจากพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด จงเข้ามาข้างในและเข้าใจสิ่งนี้ มีหัวข้อมากมาย หัวของลูกๆ เวลานี้กำลังเปี่ยมล้น ปรอทของความสุขขึ้นสูงมาก ลูกมีความรู้ทั้งหมด ลูกกำลังได้รับความรู้ของพ่อผู้ที่เต็มไปด้วยความรู้ และแล้วเราจะไปและกลายเป็นลักษมีและนารายณ์ ความรู้นี้จะไม่คงอยู่ที่นั่น นี่คือสิ่งลึกล้ำเช่นนั้นและพวกเขาต้องเข้าใจ ลูกๆเข้าใจภาพของบันไดอย่างดีมาก นี่คือวงจรของ 84 ชาติเกิด เวลานี้อธิบายสิ่งนี้และทำให้สิ่งนี้ให้กระจ่างชัดแก่ผู้คน โลกนี้ไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นสวรรค์หรือโลกที่บริสุทธิ์ ยุคทองแตกต่างจากยุคเหล็ก เป็นสิ่งที่ง่ายมากที่จะเข้าใจว่าวงจรนี้หมุนไปอย่างไร การอธิบายนั้นดี แต่ผู้คนมากมายไม่สามารถที่จะทำความเพียรพยายามที่จะอยู่ในการจาริกแสวงบุญแห่งการทรงจำระลึกถึงได้ อัจชะ

ถึงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รักระลึกถึงและสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. จงขจัดโลกเก่านี้และร่างเก่านี้ออกไปจากสติปัญญาของลูกและจดจำพ่อ และกลับบ้าน คงอยู่อย่างมีความสุขเสมอว่าวันแห่งความสุขของลูกนั้นกำลังจะมาถึง

2. จงไตร่ตรองความรู้ที่ลูกได้รับจากพ่อผู้ที่เต็มไปด้วยความรู้ และเฝ้าแต่รักษาสติปัญญาของลูกให้เปี่ยมล้น อย่าได้มีสำนึกที่เป็นร่างและสะอึกในทางใดทางหนึ่ง

พร:
ขอให้ลูกกลายเป็นตัวของการได้มาซึ่งการบรรลุผลทั้งหมดและได้รับมงกุฎแห่งแสงที่เป็นเช่นโชคของลูก

ในโลกสิ่งชี้บอกของโชคคืออาณาจักรและสิ่งชี้บอกของอาณาจักรคือมงกุฎ ในทำนองเดียวกันสิ่งชี้บอกของการมีโชคของพระเจ้าคือมงกุฎแห่งแสง พื้นฐานของการได้รับมงกุฎนี้คือความบริสุทธิ์ ดวงวิญญาณที่บริสุทธิ์สมบูรณ์ เป็นเช่นเดียวกับการมีมงกุฎแห่งแสงที่เต็มไปด้วยการได้มาซึ่งการบรรลุผลทั้งหมด หากไม่มีการได้มาซึ่งการบรรลุผลใดๆ ก็จะไม่มีมงกุฎแห่งแสงให้เห็นได้อย่างชัดเจน

คติพจน์:
เพียงผู้ที่อยู่อย่างมั่นคงในสภาพทางจิตวิญญาณของเขาเท่านั้นที่สามารถเป็นผู้ให้ที่ยิ่งใหญ่ด้วยจิตใจของพวกเขา