02.05.20       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน เวลานี้ลูกอยู่ในยุคบรรจบพบกันและลูกต้องตัดสายใยของลูกกับโลกเก่า เพราะว่าเวลานี้โลกเก่ากำลังจะถูกทำลาย

คำถาม:
ยุคบรรจบพบกันมีคุณสมบัติพิเศษใดที่มีความพิเศษสุดในทั้งวงจร?

คำตอบ:
คุณสมบัติพิเศษของยุคบรรจบพบกันคือ: ลูกศึกษาเล่าเรียนที่นี่และได้รับรางวัลของสิ่งนั้นในอนาคต ตลอดทั้งวงจรไม่มีการศึกษาประเภทใดที่ลูกได้รับผลรางวัลของสิ่งนั้นในชาติเกิดถัดไปของลูก เวลานี้ลูกๆกำลังศึกษาเล่าเรียนในดินแดนแห่งความตายเพื่อดินแดนแห่งอมตะ ไม่มีใครอื่นศึกษาเล่าเรียนสำหรับชาติเกิดต่อไปของพวกเขา

เพลง:
ผู้อาศัยอยู่ในดินแดนที่ห่างไกลได้มายังต่างแดน

โอมชานติ
ใครคือผู้อาศัยในดินแดนที่ห่างไกล? ไม่มีใครรู้สิ่งนี้ ท่านไม่ได้มีดินแดนของท่านเองหรือที่ท่านจึงต้องมายังต่างแดน? ท่านไม่ได้มาในดินแดนของท่านเอง แต่อาณาจักรของราวันนี้คือต่างแดน ชีพบาบาไม่ได้มาในดินแดนของท่านเองหรือ? ตกลงดินแดนใดบ้างที่เป็นดินแดนต่างแดนสำหรับราวัน? และดินแดนใดคือดินแดนของท่านเอง? ดินแดนของชีพบาบาเองคือดินแดนใดและดินแดนใดที่เป็นดินแดนต่างแดนสำหรับท่าน? เมื่อพ่อมายังต่างแดน ดินแดนของท่านเองคือดินแดนใด? ท่านมาเพื่อก่อตั้งดินแดนของท่าน ตัวท่านเองมายังดินแดนของท่านเอง (หนึ่งหรือสองคนแสดงความคิดเห็นของพวกเขา) อัจชะ ลูกๆ ทั้งหมดควรไตร่ตรองประเด็นนี้ นี่เป็นสิ่งที่เข้าใจได้เป็นอย่างดี เป็นสิ่งที่ง่ายดายมากที่จะบอกว่าดินแดนใดเป็นดินแดนต่างแดนของราวัน ราวันไม่เคยเข้ามาในอาณาจักรของราม แต่พ่อต้องเข้ามาในอาณาจักรของราวัน เพราะท่านต้องเปลี่ยนอาณาจักรนั้น นี่คือยุคบรรจบพบกัน ท่านไม่ได้มาทั้งในยุคทองและยุคเหล็ก ท่านมาในยุคบรรจบพบกัน ดังนั้นดินแดนนี่จึงเป็นดินแดนของรามพร้อมกับเป็นดินแดนของราวัน ฝั่งนี้เป็นของรามและฝั่งนั้นเป็นของราวัน นี่คือการบรรจบกัน เวลานี้ลูกๆอยู่ในการบรรจบกัน ไม่ใช่ทั้งด้านนี้และด้านนั้น ลูกต้องพิจารณาว่าตนเองอยู่ในยุคบรรจบพบกัน เราไม่มีสายใยใดกับด้านนั้น สติปัญญาของลูกต้องตัดสายใยกับโลกเก่า ลูกต้องอยู่ที่นี่ในโลกเก่านี้ แต่สติปัญญาของลูกเข้าใจว่าโลกเก่านี้กำลังจะถูกทำลาย ดวงวิญญาณพูดว่า: เวลานี้ฉันอยู่ในยุคบรรจบพบกัน เวลานี่พ่อได้มาแล้ว ท่านเรียกว่าเป็นคนพายเรือด้วยเช่นกัน เวลานี้พวกเรากำลังข้ามฟากอย่างไร? ด้วยโยคะ มีความรู้สำหรับโยคะพร้อมกับความรู้เพื่อความเข้าใจ สำหรับโยคะมีการอธิบายว่า: จงพิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณและจดจำพ่อ นี่คือความรู้เช่นกัน ความรู้หมายถึงการอธิบาย พ่อมาเพื่อให้หนทางแก่ลูก ท่านพูดว่า: พิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณ เป็นดวงวิญญาณที่ใช้ 84 ชาติเกิด บาบานั่งที่นี่และอธิบายรายละเอียดแก่ลูกๆ เวลานี้อาณาจักรของราวันนี้กำลังจะถูกทำลาย มีบ่วงพันธะของกรรมที่นี่ ในขณะมีความสัมพันธ์ของกรรมที่นั่น บ่วงพันธะหมายถึงความทุกข์ ความสัมพันธ์หมายถึงความสุข เวลานี้บ่วงพันธะของกรรมของลูกต้องขาดลง เป็นสิ่งที่อยู่ในสติปัญญาของลูกว่าเวลานี้ความสัมพันธ์ของลูกเป็นไปกับบราห์มิน ต่อมาความสัมพันธ์ของลูกจะเป็นไปกับเหล่าเทพ มีความสัมพันธ์กับบราห์มินเพียงชาติเกิดเดียวนี้เท่านั้น จากนั้นจะมีความสัมพันธ์กับเทพ 8 และ 12 ชาติเกิด เพราะว่าลูกมีความรู้นี้ในสติปัญญา จึงมีความระอาต่อบ่วงพันธะของกรรมที่สกปรกของยุคเหล็ก พวกเราไม่ต้องการอยู่ในบ่วงพันธะของกรรมของโลกนี้อีกต่อไป พวกเราเข้าใจว่าบ่วงพันธะทั้งหมดนั้นล้วนเป็นบ่วงพันธะของกรรมที่ชั่วร้าย เรากำลังไปในการจาริกแสวงบุญที่แฝงตัว พ่อได้สอนพวกเราในการจาริกแสวงบุญนี้ แล้วพวกเราจะละวางจากบ่วงพันธะของกรรมเหล่านี้และกลับมาอยู่เหนือบ่วงกรรม เวลานี้ต้องตัดบ่วงพันธะของกรรมเหล่านี้ เราจดจำพ่อเพื่อที่เราจะสามารถกลับมาบริสุทธิ์และเข้าใจวงจรและจากนั้นกลายเป็นผู้ปกครองโลก เวลานี้เรากำลังศึกษาเล่าเรียน ดังนั้นต้องมีเป้าหมายและวัตถุประสงค์และผลรางวัลของการศึกษาเล่าเรียนของเรา ลูกรู้ว่าครูของลูกคือพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด พ่อที่ไม่มีขีดจำกัดเคยสอนพวกเราเมื่อ 5000 ปีที่แล้วด้วยเช่นกัน นี่คือละคร ท่านจะสอนผู้ที่ท่านเคยสอนเมื่อวงจรที่แล้วเท่านั้น ผู้คนอีกมากมายจะมาอย่างต่อเนื่องและการขยายตัวจะเกิดขึ้นเรื่อยๆ ไม่ใช่ทุกคนจะไปสู่ยุคทอง คนอื่นจะกลับบ้าน ด้านนี้คือนรกและอีกด้านคือสวรรค์ ในการศึกษาทางโลกพวกเขาเข้าใจว่าพวกเขาศึกษาที่นี่และพวกเขาได้รับรางวัลของสิ่งนั้นที่นี่ อย่างไรก็ตามพวกเรากำลังศึกษาในยุคบรรจบพบกันและจะได้รับผลรางวัลของสิ่งนั้นในโลกใหม่ นี่คือสิ่งใหม่ ไม่มีใครในโลกที่จะพูดว่าลูกจะได้รับรางวัลของลูกในชาติเกิดถัดไปของลูก ในยุคบรรจบพบกันนี้เท่านั้นที่ลูกสามารถศึกษาในชาติเกิดนี้เพื่อที่จะได้รับรางวัลของสิ่งนั้นในชาติเกิดต่อไปของลูก พ่อมาในยุคบรรจบพบกันนี้เท่านั้น ลูกกำลังศึกษาเล่าเรียนเพื่อที่จะกลายเป็นมนุษย์ที่สูงส่งที่สุด พระเจ้ามหาสมุทรแห่งความรู้มาเพื่อสอนลูกเพียงครั้งเดียวเท่านั้นเพื่อที่จะส่งลูกไปยังโลกใหม่ดินแดนแห่งความเป็นอมตะ นี่คือยุคเหล็กดินแดนแห่งความตาย เรากำลังศึกษาเล่าเรียนเพื่อยุคทอง เรากำลังศึกษาเล่าเรียนเพื่อเปลี่ยนจากชาวนรกเป็นชาวสวรรค์ ดินแดนนี้คือต่างแดนและดินแดนนั้นคือดินแดนของเรา พ่อไม่จำเป็นที่จะต้องเข้ามาในดินแดนของพวกเรา ดินแดนนั้นมีไว้สำหรับลูกๆ เท่านั้น ราวันไม่เข้ามาในยุคทอง ราวันหายไป ต่อมาเขาก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในยุคทองแดง ดังนั้นพ่อก็หายไปเช่นกัน ไม่มีใครในยุคทองรู้จักท่าน แล้วทำไมพวกเขาถึงจะจดจำท่านที่นั่น? เมื่อรางวัลของความสุขจบสิ้นลง อาณาจักรของราวันก็เริ่มต้นขึ้น นั่นคือดินแดนที่เรียกว่าต่างแดน เวลานี้เราเข้าใจว่าเราอยู่ในยุคบรรจบพบกัน เวลานี้เราได้พบพ่อผู้ที่สามารถแสดงหนทางแก่เรา คนอื่นยังคงล้มลุกคลุกคลานไปทั่วต่อไป ผู้ที่เหนื่อยล้ามากและเคยเข้ามาในหนทางนี้เมื่อวงจรที่แล้วจะมาที่นี่เรื่อยๆ ลูกซึ่งเป็นผู้นำทางต้องแสดงหนทางนี้แก่ทุกคน หนทางนี้คือการจาริกแสวงบุญทางจิต หนทางนี้พาลูกไปยังดินแดนแห่งความสุขโดยตรง ลูกๆผู้นำทางเป็นของชุมนุมพันดาบ สิ่งนี้ไม่สามารถเรียกว่าเป็นอาณาจักรของพันดาวาส ไม่ใช่ทั้งพันดาวาสและฆราวาสที่มีอาณาจักร ไม่ใช่ทั้งสองที่มีมงกุฎ ในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา ทั้งสองได้รับมงกุฎ แม้ว่าจะได้รับมงกุฎ มงกุฎแห่งแสงก็ไม่สามารถมอบให้แก่ฆราวาสได้ แม้แต่พันดาวาสก็ไม่สามารถได้รับมงกุฎแห่งแสง เพราะพวกเขายังคงเป็นผู้เพียรพยายาม พวกเขาล้มลงขณะที่ก้าวไป ดังนั้นจะสามารถให้มงกุฎแก่ใคร? สัญลักษณ์นี้ได้มีการแสดงไว้กับวิษณุเพราะเขาบริสุทธิ์ ทุกคนในยุคทองนั้นบริสุทธิ์และปราศจากกิเลสอย่างสมบูรณ์ พวกเขามีมงกุฎแห่งแสง มงกุฎแห่งความบริสุทธิ์ ในเวลานี้ไม่มีใครบริสุทธิ์ ซันยาสซีอ้างว่าพวกเขาบริสุทธิ์ แต่โลกนี้ไม่ใช่โลกที่บริสุทธิ์ พวกเขายังคงต้องใช้ชาติเกิดในโลกที่มีกิเลสนี้ นี่คือดินแดนที่ไม่บริสุทธิ์ของราวัน โลกใหม่เรียกว่าอาณาจักรที่บริสุทธิ์ยุคทอง เวลานี้พ่อผู้เป็นนายของสวนกำลังเปลี่ยนลูกๆ จากหนามให้กลายเป็นดอกไม้ ท่านคือผู้ชำระให้บริสุทธิ์ คนพายเรือและนายของสวนด้วยเช่นกัน นายของสวนได้เข้ามาในป่าหนามนี้ ลูกๆมีผู้บังคับบัญชาผู้เดียวเท่านั้น ชังการ์จะถูกเรียกว่าผู้บัญชาการสูงสุดของยาดาวาสได้ไหม? ในความเป็นจริงชังการ์ไม่ได้สร้างแรงบันดาลในการทำลายล้าง สงครามเริ่มต้นขึ้นในเวลาที่ถูกต้อง มีการกล่าวว่าขีปนาวุธ ฯลฯ ถูกสร้างขึ้นจากแรงบันดาลใจของชังการ์ พวกเขานั่งลงและสร้างเรื่องราวเช่นนั้น โลกเก่าต้องถูกทำลายอย่างแน่นอน เมื่ออาคารเริ่มเก่า มันก็จะผุพังและถล่มลงมาแล้วผู้คนก็ล้มตาย โลกเก่านี้ต้องถูกทำลายเช่นกัน ทุกคนจะถูกฝังและตาย บางคนจะจมน้ำตาย บางคนจะช็อคตาย ระเบิดแก๊สพิษจะฆ่าผู้คนมากมายด้วยเช่นกัน สิ่งนี้อยู่ในสติปัญญาของลูกๆว่าการทำลายล้างต้องเกิดขึ้น เวลานี้เรากำลังข้ามไปอีกด้านหนึ่ง ยุคเหล็กต้องสิ้นสุดลงและการก่อตั้งยุคทองต้องเริ่มขึ้น และแล้วจะไม่มีสงครามเลยเป็นเวลาครึ่งวงจร เวลานี้พ่อมาเพื่อเป็นแรงบันดาลให้ลูกทำความเพียรพยายาม นี่คือโอกาสสุดท้ายของลูก หากลูกล่าช้ามากไปกว่านี้ก็อาจจะมีการตายอย่างกะทันหัน ความตายเพียงแค่อยู่เบื้องหน้า ผู้คนตายในทันทีเพียงในขณะที่กำลังนั่งอยู่ที่ไหนสักแห่ง คงอยู่ในการจาริกแสวงบุญแห่งการทรงจำระลึกถึงก่อนลูกจะตาย เวลานี้ลูกๆต้องกลับบ้าน ดังนั้นพ่อพูดว่า: ลูกๆจงจดจำบ้านของลูก ความคิดสุดท้ายของลูกจะนำลูกไปสู่จุดหมายปลายทาง ด้วยสิ่งนี้ลูกจะกลับบ้าน อย่างไรก็ตามหากลูกเพียงแค่จดจำบ้านของลูก บาปของลูกจะไม่สามารถได้รับการปลดเปลื้อง เป็นไปด้วยการจดจำพ่อที่บาปของลูกจะได้รับการปลดเปลื้องและลูกจะกลับบ้าน ดังนั้นจงจดจำระลึกถึงพ่อต่อไปเรื่อยๆ ให้เก็บบันทึกชาร์ทของลูกเพื่อที่ลูกจะสามารถรู้ว่าลูกทำอะไรมาตลอดทั้งวัน โดยทั่วไปคนเราจะสามารถจำทุกสิ่งที่เราได้ทำมาในชีวิตตั้งแต่อายุห้าหรือหกขวบ ไม่ใช่ว่าลูกต้องเขียนสิ่งนี้ตลอดเวลา ลูกรู้ว่าขณะที่ลูกกำลังนั่งอยู่ในสวนลูกกำลังจดจำระลึกถึงพ่อ เมื่อไม่มีลูกค้าในร้านของลูก ลูกสามารถนั่งลงและจดจำระลึกถึงพ่อได้ ลูกควรจดบันทึกสิ่งนี้ลงไปภายในตัวลูก หากลูกต้องการเขียนลงไปทั้งหมด ลูกต้องเก็บสมุดบันทึกไว้กับลูก สิ่งหลักคือ: เราจะสามารถกลับมาสะโตประธานจากตาโมประธานได้อย่างไร? เราจะสามารถกลายเป็นนายของโลกที่บริสุทธิ์ได้อย่างไร? เราจะสามารถกลับมาบริสุทธิ์จากไม่บริสุทธิ์ได้อย่างไร? พ่อมาและให้ความรู้นี้ เพียงพ่อเท่านั้นคือมหาสมุทรแห่งความรู้ เวลานี้ลูกพูดว่า: บาบาฉันเป็นของท่าน ฉันเป็นของท่านเสมอ เป็นเพียงที่ฉันลืมท่านและฉันกลับมามีสำนึกที่เป็นร่าง เวลานี้ท่านได้บอกทุกสิ่งแก่พวกเรา ฉันกำลังกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณอีกครั้งในเวลานี้ ในยุคทองเรามีจิตสำนึกเป็นดวงวิญญาณ เราจะละร่างของเราและรับร่างต่อไปด้วยความสุขมาก ลูกๆต้องซึมซับสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดเพื่อที่ลูกจะกลับมามีค่าควรแก่การอธิบายให้แก่ผู้อื่น และแล้วผู้คนมากมายจะได้รับประโยชน์ บาบารู้ว่าลูกกลับมาเป็นประโยชน์ในงานรับใช้ตามลำดับกันไปตามละครและตามความเพียรพยายามที่ลูกทำ อัจชะ, แม้ว่าลูกจะไม่สามารถอธิบายต้นไม้ให้แก่ใคร มันก็ยังเป็นการง่ายสำหรับลูกที่จะบอกใครๆว่า: พิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณและจดจำพ่อ นี่เป็นสิ่งที่ง่ายดายอย่างแท้จริง เพียงพ่อเท่านั้นที่พูดว่า: จดจำพ่อแล้วบาปของลูกจะได้รับการปลดเปลื้อง! ไม่มีมนุษย์คนไหนนอกจากลูกบราห์มินที่สามารถพูดสิ่งนี้ ไม่มีคนอื่นรู้ว่าดวงวิญญาณคืออะไรหรือดวงวิญญาณสูงสุดคืออะไร หากลูกบอกใครบางคนเช่นนั้น ลูกศรจะไม่สามารถยิงตรงเป้าได้ เราต้องรู้จักรูปแบบของพระเจ้า ดวงวิญญาณทั้งหมดคือนักแสดงของละคร แต่ละดวงวิญญาณกระทำผ่านร่างของเขา ดวงวิญญาณละร่างกายของพวกเขาและรับร่างถัดไปและยังคงเล่นบทบาทของพวกเขาต่อไป นักแสดงเหล่านั้นเปลี่ยนเครื่องแต่งกายและเล่นบทบาทที่ต่างกันของพวกเขา ลูกเปลี่ยนร่างกายของลูก ที่นั่นพวกเขาสวมใส่เครื่องแต่งกายของผู้ชายหรือผู้หญิงเป็นระยะเวลาชั่วคราว ที่นี่เมื่อดวงวิญญาณรับเครื่องแต่งกายผู้ชาย เขาก็อยู่ในร่างชายตลอดชั่วชีวิตนั้น ละครเหล่านั้นมีขีดจำกัดในขณะที่ละครนี้ไม่มีขีดจำกัด สิ่งแรกและสำคัญที่สุดที่พ่อพูดคือ: จดจำพ่อ! อย่าใช้แม้กระทั่งคำว่า โยคะ เพราะผู้คนเรียนโยคะมากมายหลายประเภท ทั้งหมดยร่เป็นของหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา พ่อพูดว่า: เวลานี้จดจำพ่อและจดจำบ้านของลูกแล้วลูกจะกลับบ้าน ชีพบาบาเข้ามาในผู้นี้เพื่อให้คำสอนแก่ลูก ด้วยการจดจำระลึกถึงพ่อ ลูกดวงวิญญาณจะกลับมาบริสุทธิ์ แล้วดวงวิญญาณที่บริสุทธิ์จะโบยบินกลับบ้าน ยิ่งลูกมีการจดจำระลึกถึงมากเท่าไหร่และลูกทำงานรับใช้มากเท่าไหร่ ลูกก็จะยิ่งประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงมากเท่านั้น อุปสรรคมากมายมาในการจดจำระลึกถึง หากลูกไม่กลับมาบริสุทธิ์ ต้องได้รับประสบการณ์ของการลงโทษในดินแดนของดารามราช เกียรติของลูกจะสูญเสียไปและสถานภาพของลูกจะถูกทำลาย ในเวลาสุดท้ายลูกจะมีนิมิตของทุกสิ่ง อย่างไรก็ตามลูกจะไม่สามารถทำอะไรได้ในเวลานั้น ลูกจะมีนิมิตว่าลูกได้มีการอธิบายมากเท่าไหร่และลูกยังคงไม่มีการจดจำระลึกถึงอย่างไรและบาปของลูกยังคงหลงเหลืออยู่ ดังนั้นจึงต้องมีการลงโทษสำหรับสิ่งเหล่านั้น นั่นไม่ใช่เวลาที่จะศึกษาเล่าเรียน ลูกจะต้องเสียใจภายหลังสำหรับสิ่งที่ลูกได้ทำ ลูกสูญเสียเวลาโดยไม่จำเป็น! จึงต้องได้รับการลงโทษ! ไม่สามารถทำอะไรได้เลยในเวลานั้น หากลูกพลาดพลั้งล้มเหลว ลูกก็สอบตก! ในเวลานั้นไม่มีเรื่องของการศึกษาเล่าเรียนอีกครั้ง ในการศึกษาอื่นๆหากบางคนสอบตกก็จะมีโอกาสที่จะศึกษาอีกครั้ง แต่ที่นี่การศึกษาของลูกจะจบสิ้นลง เพื่อที่ลูกจะไม่ต้องเสียใจในเวลาสุดท้าย พ่อจึงแนะนำลูกว่า: ลูกๆจงศึกษาเล่าเรียนให้ดี อย่าได้สูญเสียเวลาของลูกไปกับการซุบซิบนินทา มิฉะนั้นจะมีการเสียใจในภายหลังอย่างมาก มายาทำให้ลูกทำสิ่งที่ผิดมากมาย แม้ว่าลูกจะไม่เคยขโมยอะไร มายาจะทำให้ลูกทำเช่นนั้น แล้วลูกจะตระหนักว่ามายาหลอกลวงลูก สิ่งแรกความคิดจะเข้ามาในหัวใจก่อนให้หยิบของบางสิ่งขึ้นมา ลูกได้รับความเข้าใจแล้วว่าอะไรถูกหรืออะไรผิด หากลูกหยิบของบางสิ่งขึ้นมา นั่นเป็นสิ่งที่ผิด หากลูกไม่หยิบขึ้นมา นั่นเป็นสิ่งที่ถูก ดังนั้นลูกจะทำอย่างไร? เป็นสิ่งดีที่จะอยู่อย่างบริสุทธิ์ อย่าได้กลับมาหย่อนยานด้วยการได้รับอิทธิพลจากมิตรที่ไม่ดี เราเป็นพี่น้องหญิงชาย ดังนั้นทำไมเราควรติดกับอยู่ในรูปและนามของใครบางคน? อย่าได้มีสำนึกที่เป็นร่าง อย่างไรก็ตามมายาก็มีพลังมาก มายานำความคิดและทำให้ลูกทำสิ่งที่ผิด พ่อพูดว่า: ลูกต้องไม่ทำสิ่งใดผิด มีการรบราและลูกก็ล้มลงแล้วลูกก็ไม่มีความเข้าใจที่ถูกต้องใดๆ เลย! พวกเราต้องทำทุกสิ่งให้ถูกต้อง กลายเป็นไม้เท้าสำหรับคนตาบอด นี่คือหน้าที่ที่ดีที่สุด ลูกมีเวลาที่จะทำทุกสิ่งเพื่อหาเลี้ยงชีพของลูก ลูกต้องนอนในเวลากลางคืนด้วยเช่นกัน เมื่อดวงวิญญาณเหนื่อยล้า พวกเขาก็ไปนอน แม้แต่ร่างกายก็ไปนอน ดังนั้นลูกจึงมีเวลาสำหรับการเลี้ยงชีพและสำหรับการพักผ่อน ดังนั้นให้ตัวลูกเองข้องแวะอยู่ในงานรับใช้ของพ่อในเวลาที่เหลือ ให้เก็บบันทึกชาร์ทของการจดจำรำลึกถึง ลูกเขียนสิ่งนั้น แต่แล้วเมื่อลูกก้าวไปลูกก็พลาดพลั้งล้มเหลว เป็นเมื่อลูกไม่จดจำพ่อและเมื่อลูกไม่ทำงานรับใช้ทุกสิ่งที่ลูกทำจึงผิด อัจชะ

ถึงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. อย่าได้สูญเสียเวลาของลูกในการชุบซิบนินทา ระมัดระวังว่ามายาจะไม่ทำให้ลูกทำสิ่งที่ผิด อย่ามีความหย่อนยานด้วยการได้รับอิทธิพลจากมิตรที่ไม่ดี อย่าได้มีสำนึกที่เป็นร่างและติดกับอยู่ในรูปและนามของใคร

2. พร้อมกับการจดจำระลึกถึงบ้าน ให้จดจำระลึกถึงพ่อด้วยเช่นกัน ให้เก็บบันทึกชาร์ทประจำวันของการจดจำระลึกถึง จดบันทึกสิ่งที่ลูกทำตลอดทั้งวันและลูกจดจำระลึกถึงพ่อเป็นเวลานานแค่ไหน

พร:
ขอให้ลูกใช้คุณสมบัติพิเศษของการเป็นผู้ที่มีหัวใจที่กว้างใหญ่ ที่ยกระดับตนเองและทุกคน และกลายเป็นภาพลักษณ์ของการค้ำจุนและยกระดับ

การเป็นผู้ที่มีหัวใจที่กว้างใหญ่หมายถึงการมีหัวใจที่กว้างและยิ่งใหญ่ในทุกงาน การร่วมมือในการทำให้ผู้อื่นมีคุณธรรมด้วยคุณธรรมของลูก การร่วมมือในการเติมพลังและคุณสมบัติพิเศษให้กับผู้อื่นหมายถึงการเป็นผู้ให้ทานที่ยิ่งใหญ่ การมีหัวใจที่กว้างใหญ่เป็นคุณสมบัติพิเศษของดวงวิญญาณที่มีใจกว้าง ดวงวิญญาณที่เต็มไปด้วยคุณสมบัติพิเศษเช่นนั้นจะได้รับพรแห่งความสำเร็จในการเป็นภาพลักษณ์ของการค้ำจุนและยกระดับ เพราะการเป็นตัวของการค้ำจุนในงานรับใช้หมายถึงการเป็นเครื่องมือในการยกระดับตนเองและทุกคน

คติพจน์:
ทำให้ตัวลูกเองและพ่ออยู่ในรูปที่รวมกัน ในลักษณะเช่นนั้นที่จะไม่มีบุคคลที่สามสามารถแยกลูกได้