04.09.20       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน เมื่อลูกกลายเป็นดอกไม้ บารัตนี้ก็จะเปลี่ยนจากป่าหนามเป็นสวนดอกไม้ที่สมบูรณ์ บาบามาเพื่อทำให้ลูกเป็นดอกไม้

คำถาม:
เพื่อที่จะกลับมามีค่าต่อการอยู่ในวัด ลูกควรให้ความใส่ใจเป็นพิเศษต่อประเด็นใด?

คำตอบ:
เพื่อที่จะกลับมามีค่าต่อการอยู่ในวัด ใส่ใจเป็นพิเศษต่อพฤติกรรมของลูก พฤติกรรมของลูกต้องอ่อนหวานและสูงศักดิ์มาก ให้มีความอ่อนหวานเช่นนั้นที่ผู้อื่นสามารถรู้สึกได้ถึงความอ่อนหวานของลูก ให้คำแนะนำของพ่อแก่ผู้อื่นมากมาย เพื่อที่จะให้คุณประโยชน์ต่อตนเอง จงเพียรพยายามเป็นอย่างดีและข้องแวะอยู่ในการทำงานรับใช้

เพลง:
แม้ว่าโลกจะเปลี่ยนไป เราจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

โอมชานติ
ลูกๆ ทางจิตรู้ว่าพ่อกำลังอธิบายแก่เราโดยผ่านบราห์มา ท่านเฝ้าแต่อธิบายโดยผ่านพาหนะของบราห์มา เราได้สัญญากับท่านว่าเราจะทำตามศรีมัทและเปลี่ยนดินแดนที่ไม่บริสุทธิ์ของบารัตนี้และทำให้บริสุทธิ์ เราจะแสดงให้ทุกคนเห็นหนทางในการเปลี่ยนแปลงบารัตโดยเฉพาะและโลกโดยทั่วไปจากไม่บริสุทธิ์ให้บริสุทธิ์ ลูกแต่ละคนต้องเก็บความใส่ใจทั้งหมดนี้ไว้ในสติปัญญาของลูก พ่อพูดว่า: เมื่อถึงเวลา ตามละคร และลูกได้กลายเป็นดอกไม้ สวนของลูกจะพร้อมอย่างสมบูรณ์ ผู้เป็นนายแห่งสวน ผู้ทำสวน คือผู้ที่ไม่มีตัวตนไม่ใช่ผู้ที่มีตัวตน คนทำสวนคือดวงวิญญาณไม่ใช่ร่างกาย นายของสวนคือดวงวิญญาณ พ่อต้องอธิบายโดยผ่านร่างกายอย่างแน่นอน เมื่อท่านอยู่ในร่างกายนี้ที่ท่านถูกเรียกว่าผู้ทำสวนและนายเจ้าของสวนเพราะท่านกำลังทำให้โลกนี้กลายเป็นสวนดอกไม้ เคยมีสวนดอกไม้ที่เหล่าเทพนั้นอาศัยอยู่ ไม่มีความทุกข์ใดเลยที่นั่น มีความทุกข์ที่นี่ในป่าแห่งหนามนี้ นี่คืออาณาจักรของราวัน ป่าแห่งหนาม ไม่มีใครกลายเป็นดอกไม้ในทันที พวกเขาไปอยู่เบื้องหน้ารูปบูชาของเหล่าเทพและร้องเพลงว่า: เราเป็นคนบาปมาชาติเกิดแล้วชาติเกิดเล่า เราเป็นเหมือน อจามิล (คนบาปที่ยิ่งใหญ่มาก) พวกเขาสวดภาวนาต่อพระเจ้าให้มาและทำให้พวกเขาเป็นดวงวิญญาณบุญ พวกเขาเข้าใจว่าพวกเขาเป็นดวงวิญญาณบาปในปัจจุบัน และบางครั้งพวกเขาก็เป็นดวงวิญญาณบุญ เวลานี้ในโลกเก่ามีเพียงภาพลักษณ์ของดวงวิญญาณบุญ มีภาพลักษณ์ของหัวของอาณาจักร เป็นชีวาที่ไม่มีตัวตน ผู้ที่ได้ทำให้พวกเขากลายเป็นเช่นนั้น มีเพียงภาพลักษณ์ของพวกเขาเท่านั้นไม่มีของใครอื่น จากนั้นพวกเขาก็สร้างลิงกัมที่ใหญ่โตเป็นตัวแทนชีวา พวกเขาพูดว่าดวงวิญญาณเป็นเหมือนดวงดาว ดังนั้นแน่นอนพ่อก็จะเป็นเช่นนั้นเช่นกัน อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่ได้รู้จักและตระหนักในตัวท่านอย่างเต็มที่ ที่นี่เคยเป็นอาณาจักรของลักษมีและนารายณ์ทั่วทั้งโลก ผู้คนไม่ได้เขียนสิ่งใดที่เป็นการประณามลักษมีและนารายณ์ในที่แห่งใด อย่างไรก็ตามสำหรับกฤษณะ บางครั้งพวกเขาวาดภาพเขาว่าอยู่ในยุคทองแดง และบางครั้งก็อยู่ที่อื่น ทุกคนพูดว่าลักษมีนารายณ์เป็นนายแห่งสวรรค์ นี่คือเป้าหมายและวัตถุประสงค์ของลูก ใครคือราเด้และกฤษณะ? ผู้คนที่สิ้นหวังที่ยากจนสับสนโดยสิ้นเชิง พวกเขาไม่เข้าใจอะไรเลย ผู้ที่เข้าใจสิ่งนี้จากพ่อจะกลายเป็นผู้ที่สามารถอธิบายให้แก่ผู้อื่นได้เช่นกัน มิฉะนั้นไม่ว่าลูกอธิบายให้แก่พวกเขาฟังมากแค่ไหน พวกเขาก็ไม่สามารถกลับมามีค่า และพวกเขาก็ไม่สามารถที่จะสร้างสมคุณธรรมที่สูงส่งได้ อย่างไรก็ตามตามละครสิ่งนี้ต้องเกิดขึ้นเช่นนั้น ลูกๆสามารถเข้าใจได้ด้วยตัวเองว่าลูกทั้งหมดต้องทำตามศรีมัทของพ่อ และทำงานรับใช้ทางจิตของบารัตด้วยร่างกาย จิตใจ และทรัพย์สมบัติของลูก ผู้คนในนิทรรศการและพิพิธภัณฑ์ของลูกถามลูกว่าลูกรับใช้บารัตอย่างไร ลูกรู้ว่าลูกกำลังรับใช้บารัตอย่างดีมากโดยการเปลี่ยนบารัตจากป่าให้เป็นสวน ยุคทองคือสวน ในขณะที่นี่คือป่าแห่งขวากหนาม ที่ทุกคนเฝ้าแต่สร้างความทุกข์ให้แก่กันและกัน ลูกสามารถอธิบายสิ่งนี้อย่างดีมาก ลูกควรทำรูปภาพที่ดีมากของลักษมีและนารายณ์ มีการสร้างรูปภาพที่สวยงามมากของพวกเขาทั้งสองและแสดงไว้ในวัด บางครั้งรูปภาพก็สวยงามและบางครั้งก็มีสีน้ำเงินเข้ม แต่ผู้คนไม่เข้าใจความหมายของสิ่งนั้น เวลานี้ลูกมีความรู้นี้ทั้งหมดแล้ว พ่อพูดว่า: พ่อมาเพื่อทำให้ลูกทั้งหมดมีค่าควรที่จะอยู่ในวัด อย่างไรก็ตามไม่ใช่ทุกคนที่จะกลับมามีค่าควรที่จะอยู่ในวัด ไม่สามารถกล่าวได้ว่าปวงประชามีค่าควรแก่การอยู่ในวัด เพียงผู้ที่เพียรพยายามและทำงานรับใช้อย่างมากเท่านั้นจึงจะมีปวงประชา ลูกๆ ต้องทำงานรับใช้สังคมทางจิตด้วยเช่นกัน ทำให้ชีวิตของลูกมีค่าในงานรับใช้นี้ พฤติกรรมของลูกจะต้องอ่อนหวานและน่ารักอย่างมากที่ลูกสามารถอธิบายให้แก่ผู้อื่นด้วยความอ่อนหวาน ถ้าตัวลูกเองเป็นหนาม ลูกจะสามารถทำให้คนอื่นเป็นดอกไม้ได้อย่างไร? ลูกศรของลูกจะไม่โดนเป้า ถ้าลูกไม่ได้จดจำพ่อ ลูกศรของลูกจะโดนเป้าได้อย่างไร? เพื่อที่จะให้คุณประโยชน์ต่อตนเอง จงทำความเพียรพยายามอย่างดีมากและอยู่อย่างไม่ว่างเว้นในงานรับใช้ พ่ออยู่ในงานรับใช้เสมอใช่ไหม? ลูกๆต้องอยู่ในงานรับใช้ทั้งกลางวันและกลางคืนด้วยเช่นกัน ประการที่สองบาบาอธิบายว่าลูกหลายคนส่งโทรเลขในวันชีพแจนตี ในนั้นควรจะมีคำอธิบายที่ดีเช่นนั้นซึ่งใครก็ตามที่อ่านจะเข้าใจความหมายของชีพแจนตี ต้องมีความเพียรพยายามสำหรับอนาคต มีการจัดสัมมนาเช่นกันเพื่อตัดสินว่าสามารถทำงานรับใช้อะไรได้บ้างที่ผู้คนมากมายจะได้รับคำแนะนำของพ่อ มีตัวอย่างของโทรเลขมากมายที่นี่ ลูกสามารถใช้ประโยชน์ได้อย่างมากมาย ที่อยู่ที่เขียนคือชีพบาบา C/O โดยผ่านบราห์มา มีประชาบิดาบราห์มาด้วยเช่นกัน(พ่อของมวลมนุษย์) ผู้นั้นคือพ่อทางจิตและผู้นี้คือพ่อทางร่าง สิ่งสร้างทางร่างกายถูกสร้างขึ้นโดยผ่านผู้นี้ พ่อคือผู้สร้างโลกมนุษย์ ไม่มีใครในทั้งโลกรู้ว่าท่านสร้างสิ่งสร้างอย่างไร เวลานี้พ่อกำลังสร้างสิ่งสร้างใหม่โดยผ่านบราห์มา บราห์มินคือจุกที่อยู่บนศีรษะ ก่อนอื่นใดบราห์มินจำเป็นต้องมีอย่างแน่นอน พวกเขาเป็นจุกของภาพลักษณ์ที่หลากหลาย: บราห์มิน เทพ นักรบ พ่อค้า และศูทร ศูทรไม่สามารถมาเป็นอันดับแรก พ่อสร้างบราห์มินโดยผ่านบราห์มา ท่านจะสร้างศูทรอย่างไรและผ่านใคร? ลูกๆ เข้าใจว่าสิ่งสร้างใหม่ถูกสร้างขึ้นอย่างไร สิ่งนี้ทำได้โดยการที่พ่อนำลูกมาเลี้ยงดู พ่อมาทุกวงจรเพื่อเปลี่ยนลูกจากศูทรให้เป็นบราห์มิน และจากบราห์มินท่านทำให้ลูกกลายเป็นเทพ งานรับใช้ของบราห์มินนั้นสูงส่งมาก พราหมณ์เหล่านั้นไม่บริสุทธิ์แล้วพวกเขาจะไปชำระล้างผู้อื่นให้บริสุทธิ์ได้อย่างไร? นักบวชพราหมณ์ไม่ได้ผูกรักกี้ให้กับซันยาสซี ซันยาสซีจะพูดว่า ถึงอย่างไรฉันก็บริสุทธิ์อยู่แล้ว! ก่อนอื่นดูที่ใบหน้าของตนเอง! ลูกๆ เช่นกันต้องไม่ผูกรักกี้โดยผู้อื่น ในโลกภายนอกพวกเขาผูกรักกี้ให้กับกันและกัน ระบบของพี่สาวและน้องสาวที่ผูกรักกี้ให้กับพี่ชายและน้องชายของเธอได้เกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ เวลานี้ลูกกำลังทำความเพียรพยายามที่จะเปลี่ยนจากศูทรให้เป็นบราห์มิน ลูกต้องอธิบายว่าทั้งชายและหญิงทำสัญญาของความบริสุทธิ์ ทั้งสองสามารถเล่าให้ฟังว่าพวกเขาอยู่อย่างบริสุทธิ์ได้อย่างไรโดยการทำตามศรีมัทของพ่อ เราจะอยู่อย่างมีชัยชนะเหนือกิเลศของตัณหาราคะจนกระทั่งเวลาสุดท้าย เพื่อที่ว่าเราจะกลายเป็นนายของโลกที่บริสุทธิ์ ยุคทองเรียกว่าโลกที่บริสุทธิ์ซึ่งเวลานี้กำลังได้รับการก่อตั้ง ลูกทั้งหมดบริสุทธิ์ รักกี้สามารถผูกให้กับผู้ที่ตกลงไปในกิเลสได้ ถ้าบางคนทำสัญญาแล้วกลับมาไม่บริสุทธิ์ ก็มีการกล่าวว่า: คุณมาและได้ผูกรักกี้ แล้วเกิดอะไรขึ้น? เขาก็จะพูดว่า: ฉันพ่ายแพ้ต่อมายา นี่คือสนามรบ ตัณหาราคะคือศัตรูที่ยิ่งใหญ่ ด้วยการมีชัยชนะเหนือกิเลสนี้ที่ลูกจะกลายเป็นผู้เอาชนะโลก นั่นคือราชาและราชินี ปวงประชาไม่สามารถกล่าวได้ว่าเป็นผู้เอาชนะโลก เป็นผู้ที่ได้กลายเป็นราชาและราชินีที่ทำความเพียรพยายามในเวลานี้ บางคนพูดว่าพวกเขาจะกลายเป็นเช่นลักษมีและนารายณ์ และแล้วคนเช่นนั้นก็กลายเป็นเช่นรามและสีดา เป็นลูกๆของลักษมีและนารายณ์ที่มาและประกาศสิทธิ์ในบัลลังก์ของพวกเขา ลักษมีและนารายณ์จะต่ำลงในชาติเกิดต่อไปของพวกเขา ลูกๆ ของพวกเขาได้รับบัลลังก์ภายใต้ชื่อและรูปที่แตกต่างกันไป ดังนั้นอันดับ(ตำแหน่ง)ของพวกเขาจึงกล่าวได้ว่าสูงกว่า พวกเขาใช้ชาติเกิดใหม่ เมื่อลูกชายของพวกเขานั่งบนบัลลังก์พวกเขาก็จะกลายเป็นเกรดสอง ผู้ที่เคยสูงกว่าก็ลงมา และผู้ที่เคยต่ำกว่าก็สูงขึ้น หากลูกๆต้องการที่จะกลับมาสูงส่งเช่นนั้น ลูกต้องไม่ว้างเว้นในงานรับใช้ เป็นสิ่งสำคัญที่สุดที่จะกลับมาบริสุทธิ์ พ่อพูดว่า: ฉันสร้างโลกที่บริสุทธิ์ มีจำนวนเล็กน้อยมากที่เพียรพยายามอย่างดี อย่างไรก็ตามทั้งโลกก็จะกลับมาบริสุทธิ์อยู่ดี สวรรค์กำลังถูกสร้างขึ้นสำหรับลูก สิ่งนี้ต้องเกิดขึ้นตามละคร สิ่งนี้ถูกกำหนดเอาไว้ล่วงหน้า เมื่อลูกกลับมาบริสุทธิ์ การทำลายล้างจะเริ่มขึ้นและยุคทองจะถูกก่อตั้งขึ้น ลูกสามารถเข้าใจละคร ในยุคทองเป็นอาณาจักรของเทพ สิ่งนั้นไม่ได้คงอยู่ในเวลานี้ แต่จะคงอยู่อีกครั้ง ลูกคือกองทัพทางจิต เรากำลังจะมีชัยชนะเหนือโลกโดยการเอาชนะกิเลสทั้งห้า พ่อยังคงแสดงวิธีต่างๆ มากมายให้แก่ลูก เพื่อที่จะขจัดบาปของหลายชาติเกิดของลูกออกไป พ่อมาเพียงครั้งเดียวเพื่อบอกวิธีการเหล่านี้แก่ลูก การทำลายล้างจะไม่เกิดขึ้นจนกว่าอาณาจักรจะได้รับการก่อตั้งขึ้น ลูกนักรบอยู่อย่างแฝงตัวมาก ยุคทองจะคงอยู่หลังจากยุคเหล็ก จะไม่มีการต่อสู้รบราใดในยุคทอง ลูกๆ รู้ว่าบทบาทของแต่ละดวงวิญญาณถูกกำหนดเอาไว้ในละคร ดวงวิญญาณเฝ้าแต่ร่ายรำเหมือนหุ่นกระบอก นี่เป็นละครเช่นกัน แต่ละคนมีบทบาทในละครนี้ ลูกได้กลับมาตาโมประธานในขณะที่เล่นบทบาทของลูก เวลานี้ลูกกลับมาสูงส่งและสะโตประธาน ความรู้เป็นเรื่องของหนึ่งวินาทีเท่านั้น ลูกกลับมาสะโตประธาน และแล้วลูกก็ตกต่ำลงมาและกลับมาตาโมประธาน จากนั้นพ่อก็พาลูกกลับไป ในความเป็นจริงแทนที่จะเป็นปลาเหล่านั้นที่ห้อยอยู่บนเชือก มันควรจะเป็นมนุษย์ที่ห้อยอยู่บนเชือกนั้น (ของเล่นของเด็กๆ) สภาพของการตกต่ำลงมาและสภาพของการขึ้นไปแสดงในลักษณะนั้น ลูกเช่นกันขึ้นไป แล้วค่อยๆ ลงมาทีละน้อย หลังจากที่ลูกขึ้นไปต้องใช้เวลา 5000 ปีในการลงมาอีกครั้ง วงจรของ 84 ชาติเกิดนี้อยู่ในสติปัญญาของลูก พ่อได้อธิบายแก่ลูกถึงนัยสำคัญของสภาพของการขึ้นและสภาพที่ตกต่ำลงมา ในบันดาลูกเช่นกัน ลูกเข้าใจสิ่งนี้ตามลำดับกันไป และลูกทำความเพียรพยายามตามนั้น ผู้ที่จดจำพ่อจะขึ้นสูงอย่างรวดเร็ว นี่คือหนทางครอบครัว บางครั้งพวกเขามีการวิ่งแข่งสามขาโดยใช้สองคนซึ่งขาข้างหนึ่งของแต่ละคนจะถูกผูกเข้าด้วยกันแล้วก็วิ่งแข่งกัน นี่ก็เป็นการแข่งขันของลูกเช่นกัน เมื่อใครบางคนไม่ได้มีการฝึกฝนสิ่งนี้เขาก็จะล้มลง มันก็เหมือนกันกับที่นี่เช่นกัน คนหนึ่งวิ่งไปข้างหน้าและอีกคนหนึ่งหยุดเขาไว้ บางครั้งก็ล้มลงทั้งคู่ บาบาแปลกใจ! แม้แต่คนแก่ก็ได้รับผลกระทบจากไฟของตัณหาราคะและพวกเขาก็ล้มลง ลูกไม่สามารถพูดได้ว่าบางคนทำให้ลูกล้มลง มันอยู่ในมือของลูกเองว่าลูกจะล้มลงหรือไม่ ไม่มีใครผลักลูก แล้วทำไมลูกต้องล้มลง? ลูกต้องคิดว่า: ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นฉันจะไม่ล้มลง ถ้าลูกล้มลงทุกสิ่งก็จะพังทลายและลูกก็จะถูกตบอย่างแรงมาก และแล้วลูกก็ต้องเสียใจในภายหลัง กระดูกทั้งหมดของลูกก็แตกหัก ลูกก็เจ็บปวดอย่างมาก บาบายังคงอธิบายให้ลูกต่อไปในหลายๆวิธีที่แตกต่างกันไป นอกจากนี้ยังมีการอธิบายให้แก่ลูกด้วยเช่นกันว่าข้อความทางโทรเลขเช่นนี้ควรจะส่งในวันชีพแจนตีที่ผู้คนสามารถเข้าใจได้ทันทีที่พวกเขาอ่าน บาบาให้เวลาแก่ลูกที่จะไตร่ตรองมหาสมุทรแห่งความรู้ เมื่อผู้คนเห็นสิ่งเหล่านี้พวกเขาก็ประหลาดใจ จดหมายมากมายมาถึงบาบา มีการเขียนบัพดาดาบนจดหมายทั้งหมดนั้น ลูกสามารถอธิบายว่าชีพบาบาคือบัพ และบราห์มาคือดาดา ดวงวิญญาณเดียวจะสามารถเรียกว่าบัพดาดาได้หรือไม่? นี่คือสิ่งที่น่าอัศจรรย์ใจ! สิ่งนี้บรรจุความรู้ที่แท้จริง(ในรูปรวม) อย่างไรก็ตามลูกศรสามารถไปถูกใครบางคนได้เมื่อลูกอยู่ในการจดจำระลึกถึง บางคนมีสำนึกเป็นร่างอยางรวดเร็วมาก พ่อพูดว่า: จงกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ! เป็นดวงวิญญาณที่นำร่างกายมาใช้และเล่นบทบาทของพวกเขา ถ้ามีบางคนตาย ลูกต้องไม่มีความคิดใดเลยเกี่ยวกับสิ่งนี้ เราเฝ้าดูอย่างเป็นผู้สังเกตการณ์ที่ละวางซึ่งบทบาทนั้นถูกกำหนดไว้แล้วสำหรับดวงวิญญาณนั้น ดวงวิญญาณต้องละร่างกายของเขาและรับอีกร่างหนึ่งเพื่อเล่นบทบาทของเขา เราจะสามารถทำอะไรได้เกี่ยวกับสิ่งนั้น? ลูกมีความรู้นี้อยู่ในสติปัญญาของลูก สิ่งนี้ตามลำดับกันไปด้วยเช่นกัน สิ่งนี้ไม่ได้อยู่ในสติปัญญาบางคน เหตุนี้เองพวกเขาจึงไม่สามารถอธิบายให้แก่ใครก็ตาม ดวงวิญญาณเช่นนั้นกลายเป็นเหมือนกระทะที่ร้อน ไม่บริสุทธิ์และตกต่ำโดยสิ้นเชิง เมื่อน้ำทิพย์แห่งความรู้ได้ให้แก่ดวงวิญญาณเช่นนี้ ความรู้จะไม่เหลืออยู่ เพียงผู้ที่ทำความเลื่อมใสศรัทธามามากมายเท่านั้นที่จะถูกยิงโดยลูกศร พวกเขาจะสามารถซึมซับความรู้นี้ได้อย่างรวดเร็ว เป็นบัญชีที่น่าอัศจรรย์ ดวงวิญญาณที่บริสุทธิ์อันดับหนึ่งกลายเป็นผู้ที่ไม่บริสุทธิ์ที่สุด สิ่งเหล่านี้ต้องเป็นที่เข้าใจ ถ้าไม่อยู่ในโชคของพวกเขา พวกเขาก็จะหยุดศึกษาเล่าเรียน เมื่อพวกเขาใส่ใจในความรู้ตั้งแต่วัยเด็ก พวกเขาก็จะเฝ้าแต่ซึมซับทุกสิ่งเสมอ แล้วก็สามารถเข้าใจได้ว่าพวกเขาได้ทำความเลื่อมใสศรัทธาอย่างมาก และพวกเขาก็จะกลับมาฉลาดมาก เพราะเมื่อพวกเขาโตขึ้นอวัยวะทางร่างกายของพวกเขาก็จะเติบโตด้วยเช่นกันและพวกเขาก็จะเข้าใจมากขึ้น โดยการให้ความใส่ใจต่อทั้งทางร่างกายและทางจิต ผลกระทบ(ในด้านลบ)ใดๆจะถูกขจัดออกไป นี่คือการศึกษาของพระเจ้า มีความแตกต่าง อย่างไรก็ตามก่อนอื่นใดต้องมีความรักที่ลึกล้ำเช่นนั้น อัจชะ

ถึงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. จงกลายเป็นกองทัพทางจิตและได้รับชัยชนะเหนือกิเลสทั้งห้าและกลับมาบริสุทธิ์อย่างแน่นอน รับใช้เพื่อทำให้บารัตบริสุทธิ์ตามศรีมัท

2. เล่นทุกบทบาทในละครที่ไม่มีขีดจำกัดนี้ในขณะที่อยู่ในจิตสำนึกเป็นดวงวิญญาณ อย่าได้กลับมามีสำนึกที่เป็นร่าง กลายเป็นผู้สังเกตการณ์ที่ละวางและเฝ้าดูบทบาทของนักแสดงทุกคน

พร:
ขอให้ลูกมีความถ่อมตนอยู่เสมอและจบสิ้นความหยิ่งยโสด้วยความเคารพตนเอง

ลูกที่อยู่ในความเคารพตนเองจะไม่มีวันหยิ่งยโส พวกเขาจะถ่อมตนอยู่เสมอ มากเท่าที่พวกเขามีความเคารพตนเอง พวกเขาก็จะพูดว่าฮาจี อย่างถ่อมตนตามนั้น เด็กหรือผู้ใหญ่ ผู้มีความรู้หรือผู้ที่ไม่มีความรู้ ผู้ที่เอาชนะมายาหรือผู้ที่อยู่ภายใต้อิทธิพลของมายา ผู้มีคุณธรรมหรือผู้ที่มีข้อบกพร่องหนึ่งหรือสองข้อ นั่นคือผู้ที่กำลังเพียรพยายามที่จะกลายเป็นผู้มีคุณธรรม - ทุกคนที่อยู่ในความเคารพตนเองจะเป็นผู้ประทานที่ให้ความเคารพกับทุกคนเสมอ นั่นหมายความว่า เนื่องจากพวกเขาเองเต็มเปี่ยมพวกเขาจึงมีความเมตตาอยู่เสมอ

คติพจน์:
ความรักคือวิธีที่จะมีการจดจำระลึกถึงอย่างง่ายดาย ดังนั้นจงมีความรักและทำให้คนอื่นมีความรักอยู่เสมอ