04.09.21       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน เวลานี้โลกนี้คือคนไข้ที่สิ้นหวัง ทุกคนกำลังจะตาย เหตุนี้เองความผูกพันยึดมั่นของลูกต่อโลกนี้ต้องจบสิ้น จดจำพ่อผู้เดียวอย่างต่อเนื่อง!

คำถาม:
อะไรคือเหตุผลสำหรับการไม่มีความกระตือรือร้นต่องานรับใช้?

คำตอบ:
1) หากบุคลิกภาพของลูกไม่ดีและไม่ได้จดจำพ่อ ลูกไม่สามารถมีความกระตือรือร้นต่องานรับใช้ได้ ลูกเฝ้าแต่ทำการกระทำที่ผิดอย่างใดอย่างหนึ่งจึงไม่สามารถทำงานรับใช้ได้ 2) การชี้นำแรกของพ่อคือเมื่อลูกตาย โลกก็ตายไปสำหรับลูก ลูกไม่ได้นำการชี้นำนี้ไปปฏิบัติ เป็นเพราะสติปัญญาติดกับอยู่ในร่างกายและความสัมพันธ์ทางร่างกาย ลูกจึงไม่สามารถทำงานรับใช้ได้

เพลง:
ขอคารวะต่อชีวา....

โอมชานติ
ลูกได้ยินเพลงของหนทางความเลื่อมใสศรัทธา ผู้คนพูดว่า ขอคารวะต่อชีวา พวกเขาพูดชื่อของชีวาครั้งแล้วครั้งเล่า พวกเขาไปที่วัดของชีวาทุกวันและเฉลิมฉลองเทศกาลอะไรก็ตามที่มีทุกปี มีเดือนแห่งบุญที่สูงส่งมากที่สุด(เดือนอธิกวาร-leap month)และปีของการทำบุญที่สูงส่งที่สุดด้วยเช่นกัน ทุกวันพวกเขาเฝ้าแต่พูดว่า ขอคารวะต่อชีวา ผู้คนมากมายคือผู้กราบไหว้บูชาชีวา ผู้สร้างคือชีวา พระเจ้า ผู้ที่สูงสุดเหนือสิ่งใด พวกเขาพูดว่า ผู้ชำระให้บริสุทธิ์คือพ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุด ชีวา พวกเขากราบไหว้บูชาท่านทุกวัน ลูกรู้ว่านี่คือ ยุคแห่งการบรรจบพบกัน ยุคที่กลายเป็นผู้ที่สูงส่งที่สุดเหนือทั้งหมด ผู้คนได้รับสถานภาพอย่างใดอย่างหนึ่งจากการศึกษาทางโลก ลักษมีและนารายณ์ประกาศสิทธิ์ในสถานภาพของพวกเขาอย่างไร? พวกเขากลายเป็นนายของโลกอย่างไร? ไม่มีผู้ใดรู้สิ่งนี้ พวกเขาพูดว่า ขอคารวะต่อชีวา ท่านคือแม่และพ่อ พวกเขาร้องคำสรรเสริญนี้ทุกวัน แต่พวกเขาไม่รู้ว่าเมื่อไรที่ท่านมาและกลายเป็นแม่และพ่อและให้มรดกของเราแก่เรา ลูกรู้ว่าชาวโลกไม่รู้สิ่งใด พวกเขาเร่ร่อนไปอย่างมากมายในหนทางความเลื่อมใสศรัทธา กลุ่มคนมากมายไปที่อมานาถ พวกเขาเร่ร่อนไปอย่างมากมาย! หากลูกบอกพวกเขาเช่นนี้ พวกเขาก็จะไม่พอใจ ลูกเพียงไม่กี่คนที่มีความสุขนี้อยู่ภายใน บางคนเฝ้าแต่เขียนว่า บาบา นับตั้งแต่ที่ฉันได้รู้จักท่าน ความสุขของฉันไม่เคยมีขีดจำกัด แม้กระทั่งเมื่อมีความยากลำบาก ลูกก็ต้องอยู่อย่างมีความสุข ลูกต้องไม่มีวันลืมว่าเวลานี้ลูกเป็นของพ่อ เวลานี้ที่ลูกๆรู้ว่าลูกได้บรรลุถึงชีพบาบา ไม่ควรมีขีดจำกัดสำหรับความสุขของลูก มายาทำให้ลูกลืมซ้ำแล้วซ้ำเล่า แม้ว่าลูกเขียนว่าลูกมีศรัทธาและลูกรู้จักบาบา ลูกก็หย่อนยานขณะที่ก้าวไป เมื่อบางคนไม่ได้มาเป็นเวลา 6-8 เดือนหรือ 2-3 ปี บาบาเข้าใจว่าพวกเขาไม่ได้มีศรัทธาที่สมบูรณ์ในสติปัญญาและพวกเขาไม่ได้มีความซาบซึ้งอย่างสมบูรณ์ ท่านคือพ่อที่ไม่มีขีดจำกัดเช่นที่ว่าท่านให้มรดกแก่ลูกเป็นเวลา 21 ชาติเกิด หากลูกมีศรัทธานี้และแล้วลูกจะมีความสุขและความซาบซึ้งอย่างมากมาย เมื่อพระราชาต้องการรับเด็กมาเลี้ยงดูและเด็กคนนั้นรู้ว่าพระราชาต้องการอุปถัมภ์และทำให้เขาเป็นทายาท เด็กคนนั้นจะมีความสุขอย่างมากมาย เขาจะรู้สึกว่า: ฉันกำลังจะกลายเป็นลูกของพระราชา หรือหากเด็กที่ยากจนได้รับการอุปถัมภ์จากผู้คนมั่งคั่ง เขาจะรู้สึกมีความสุขมาก เมื่อเขาตระหนักว่าเขาจะได้รับการอุปถัมภ์จากผู้นั้นผู้นี้ ความทุกข์ของเขาของการเป็นคนจนก็จะหายไป นั่นคือเรื่องของเพียงหนึ่งชาติเกิด ที่นี่ลูกมีความสุขจากการประกาศสิทธิ์ในมรดกเป็นเวลา 21 ชาติเกิด จดจำพ่อที่ไม่มีขีดจำกัดและแสดงหนทางให้แก่ผู้อื่นด้วยเช่นกัน ชีพบาบา ผู้ชำระให้บริสุทธิ์ได้มาแล้ว ท่านอธิบายว่าท่านคือพ่อของลูก ไม่มีมนุษย์ใดสามารถพูดว่า พ่อคือพ่อที่ไม่มีขีดจำกัดของลูก เพียงพ่อเท่านั้นที่อธิบายว่าท่านมาเมื่อ 5,000 ปีที่แล้ว ท่านบอกคำพูดเดียวกันกับลูกว่าจดจำพ่อผู้เดียวอย่างต่อเนื่อง เพียงด้วยการจดจำพ่อ พ่อผู้ชำระให้บริสุทธิ์เท่านั้นที่ลูกจะกลับมาบริสุทธิ์ ไม่มีหนทางอื่นใดอีกแล้วที่ลูกจะกลับมาบริสุทธิ์จากที่ไม่บริสุทธิ์ เพียงพ่อผู้เดียวเท่านั้นที่เป็นผู้ชำระให้บริสุทธิ์ กฤษณะไม่อาจถูกเรียกว่าพระเจ้า พระเจ้าของกีตะคือ ผู้ชำระให้บริสุทธิ์และท่านอยู่เหนือการเกิดและการตาย นี่คือสิ่งแรกที่ลูกควรให้ผู้คนเขียน เมื่อผู้อื่นเห็นบุคคลที่มีชื่อเสียงเขียนสิ่งนี้ พวกเขาจะรู้สึกว่านี่คือสิ่งที่ถูกต้อง หากพวกเขาเห็นบุคคลธรรมดาเขียนสิ่งนี้ พวกเขาจะพูดว่าบราห์มากุมารีร่ายเวทย์มนตร์ใส่เขา เหตุนั้นเองเขาจึงได้เขียนสิ่งนั้นลงไป พวกเขาจะไม่พูดเช่นนั้นหากบุคคลที่มีชื่อเสียงเขียน เมื่อลูกพูดสิ่งใด พวกเขาจะพูดว่าลูกมีปากเล็กและกำลังพูดสิ่งที่ใหญ่โตว่า(สิ่งที่ลูกพูดทั้งหมด) พระเจ้ามาแล้ว ลูกต้องไม่เพียงแต่พูดว่าพระเจ้ามาแล้ว ไม่มีผู้ใดจะเข้าใจสิ่งนั้นได้ และแม้กระนั้นบางคนก็จะหัวเราะเยาะลูกด้วย จงอธิบายว่ามี 2 พ่อ ก่อนอื่นใดอย่าบอกพวกเขาโดยตรงทันทีว่าพระเจ้าได้มาแล้ว เพราะทุกวันนี้มีผู้คนมากมายในโลกผู้ที่เรียกตนเองว่าพระเจ้า พวกเขาทั้งหมดคิดว่าตนเองคืออวตารของพระเจ้า ดังนั้นอธิบายความลับของ 2 พ่อนี้ให้แก่พวกเขาอย่างมีกลยุทธ์ หนึ่งคือพ่อที่มีขีดจำกัด และอีกหนึ่งคือพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด ชื่อของพ่อคือชีวา ท่านคือพ่อของทุกดวงวิญญาณ และแน่นอนว่าท่านต้องให้มรดกแก่ลูกๆของท่าน ผู้คนเฉลิมฉลองวันเกิดของชีวา ท่านมาและก่อตั้งสวรรค์ ดังนั้น นรกต้องถูกทำลายอย่างแน่นอน สิ่งชี้บอกของสิ่งนั้นคือสงครามมหาภารตะ เมื่อลูกเพียงแต่พูดว่าพระเจ้ามาแล้ว ไม่มีผู้ใดเข้าใจสิ่งใดได้ ลูกเฝ้าแต่ตีกลอง เมื่อลูกทำงานรับใช้ผิดทางเช่นนี้และงานรับใช้จะมีความสะเพร่ามากยิ่งขึ้น ในด้านหนึ่งลูกพูดว่าพระเจ้ามาแล้ว และท่านกำลังสอนลูก และแล้วลูกก็ไปแต่งงาน! และแล้วผู้คนก็จะถามว่า อะไรเกิดขึ้นกับท่าน? ท่านพูดว่าพระเจ้ากำลังสอนท่าน! และแล้วพวกเขาก็จะตอบว่า เราเพียงแต่บอกสิ่งที่เราได้ยินแก่ท่าน มีอุปสรรคหลายอย่างจากลูกๆของพ่อเอง ยกตัวอย่าง ชาวฮินดูได้ตบตีตนเอง ในความเป็นจริงพวกเขาเป็นของศาสนาเทพ แต่พวกเขาพูดว่าพวกเขาคือชาวฮินดู พวกเขาได้ตบตีตนเองในวิธีนี้ เวลานี้ลูกรู้ว่าเมื่อลูกเคยมีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชา ลูกมีศาสนาที่สูงส่งและแสดงการกระทำที่สูงส่ง ด้วยการทำตามการกำหนดที่เป็นเช่นปีศาจ ลูกเลวทรามต่ำช้าในศาสนาและการกระทำของตนเอง เราคือผู้ที่เริ่มประณามศาสนาของตนเองด้วยการทำตามกำหนดที่เป็นเช่นปีศาจของมายา เหตุนี้เองบาบาจึงพูดว่า นั่นคือการชุมนุมที่เป็นเช่นปีศาจ นี่คือการชุมนุมที่สูงส่งที่พ่อสอนราชาโยคะ เวลานี้คือยุคเหล็ก ผู้ที่มาและรับฟังความรู้นี้กลายเป็นเทพจากปีศาจ ความรู้นี้เป็นไปเพื่อกลายเป็นเทพ ลูกกลายเป็นเทพด้วยการเอาชนะกิเลสทั้งห้า ไม่เคยมีสงครามใดระหว่างเทพและปีศาจ พวกเขาทำความผิดพลาดนี้แต่พวกเขาได้แสดงว่าผู้ที่มีพระเจ้าอยู่ข้างเขานั้นจะมีชัยชนะ พวกเขาได้พูดชื่อของกฤษณะในนั้น ในความเป็นจริงแล้วลูกทำสงครามอยู่กับมายา พ่อนั่งที่นี่และอธิบายสิ่งต่างๆมากมายให้แก่ลูกๆ แต่บางคนนั้นตาโมประธานมากจนกระทั่งพวกเขาไม่เข้าใจสิ่งใดเลย พวกเขาไม่สามารถจดจำพ่อได้ พวกเขาเข้าใจว่าสติปัญญาของเขานั้นตาโมประธานและจึงไม่สามารถจดจำพ่อ และเหตุนี้เองพวกเขาจึงเฝ้าแต่มีการกระทำที่ผิด แม้แต่ลูกที่ดีมากก็ไม่ได้จดจำพ่อเลย พวกเขาไม่ได้ปรับปรุงบุคลิกภาพของตนเองเลย! เหตุนี้เองจึงไม่มีความกระตือรือร้นใดๆต่อการทำงานรับใช้ พ่อพูดว่า จงฆ่าร่างกายและความสัมพันธ์ทางร่างทั้งหมด นั่นคือลืมสิ่งเหล่านั้นทั้งหมด! คำว่า ฆ่า ไม่ถูกพูดอย่างแท้จริง มีคำกล่าวว่า: เมื่อลูกตาย โลกก็จะตายไปกับลูกด้วย พ่อนั่งที่นี่และอธิบายสิ่งนี้ ขจัดสิ่งเหล่านั้นออกไปจากสติปัญญาของลูก เวลานี้ลูกเป็นของพ่อ ลืมสิ่งเหล่านั้นทั้งหมด จดจำพ่อผู้เดียว เมื่อบางคนรู้สึกสิ้นหวังกับความเจ็บป่วยของตนเอง คนอื่นต้องตัดความผูกพันยึดมั่นทั้งหมดของเขาออกไป และแล้วเขาก็ถูกบอกให้จดจำราม(พระเจ้า) พ่อพูดด้วยเช่นกันว่า โลกนี้คือคนไข้ที่สิ้นหวังอย่างแท้จริง โลกนี้จะถูกทำลาย ทุกคนจะตาย และเหตุนี้เองลูกจึงต้องขจัดความผูกพันยึดมั่นออกไปจากสิ่งนั้น พวกเขาเฝ้าแต่สวดชื่อของราม ที่นี่ไม่ใช่เรื่องของเพียงหนึ่งเดียว ทั้งโลกจะถูกทำลาย เหตุนี้เองพ่อจึงให้เพียงมันตราเดียวแก่ลูกว่า จดจำพ่อผู้เดียวอยู่เสมอ! ท่านเฝ้าแต่อธิบายแก่ลูกในวิธีที่ต่างกันมากมาย เวลานี้เดือนแห่งการทำบุญได้มาถึงแล้วและท่านจึงเฝ้าแต่อธิบายแก่ลูกเกี่ยวกับยุคที่เป็นสิริมงคลที่สุดที่ลูกจะกลายเป็นผู้ที่สูงส่งที่สุด ลูกต้องฉลาดอย่างยิ่งในการอธิบายสิ่งเหล่านี้ ลูกต้องสร้างสมคุณธรรมที่สูงส่งอย่างดี ลูกต้องไม่แสดงการกระทำที่เป็นบาปใดๆ การหยิบบางสิ่งโดยไม่ได้รับอนุญาตหรือการรับประทานบางสิ่งโดยไม่ได้รับอนุญาตก็เป็นบาปที่แฝงตัวด้วยเช่นกัน กฎนั้นเข้มงวดอย่างยิ่ง เมื่อบางคนกระทำบาปและไม่ได้บอกบาบาเกี่ยวกับสิ่งนั้น บาปนั้นก็เฝ้าแต่เพิ่มพูน ที่นี่ลูกต้องกลายเป็นดวงวิญญาณบุญ พ่อรักดวงวิญญาณบุญและไม่ชอบดวงวิญญาณบาป ในหนทางความเลื่อมใสศรัทธาเช่นกัน พวกเขาตระหนักว่าพวกเขาได้รับผลกรรมที่ดี ด้วยการกระทำที่ดี เหตุนี้เองพวกเขาจึงทำกรรมที่ดีในการให้ทานและทำบุญ นี่คือละครและพวกเขายังพูดว่าพระเจ้าให้ผลที่ดีของการกระทำที่ดี พ่อพูดว่าพ่อไม่ได้เพียงแต่นั่งลงและทำธุรกิจนั้น ทั้งหมดนั้นถูกกำหนดไว้ในละคร อย่างแน่นอนที่พ่อต้องมาตามละคร พ่อพูดว่า: พ่อต้องมาและชี้หนทางแก่ทุกคน ไม่มีเรื่องของความเมตตาในสิ่งนี้ บางคนเขียนว่า บาบา หากเรามีพรของท่าน เราจะไม่มีวันลืมท่าน พ่อพูดว่าพ่อไม่ได้มีความเมตตาในวิธีนี้ สิ่งเหล่านั้นเป็นของหนทางความเลื่อมใสศรัทธา จงมีเมตตาต่อตนเอง! ด้วยการจดจำพ่อ บาปของลูกจะถูกเผาไป สิ่งต่างๆของหนทางความเลื่อมใสศรัทธาไม่ได้ดำเนินไปในหนทางของความรู้ หนทางของความรู้คือการศึกษาเล่าเรียน ครูจะไม่มีความเมตตาต่อผู้ใด แต่ละคนต้องศึกษาเล่าเรียน พ่อให้ศรีมัท ดังนั้น ลูกควรทำตามศรีมัทนั้นใช่ไหม? อย่างไรก็ตามเนื่องจากการทำตามการกำหนดของลูกเอง ลูกไม่ได้ทำงานรับใช้ใดๆ ลูกๆต้องกลายเป็นดวงวิญญาณบุญอย่างสมบูรณ์ ไม่ควรมีการกระทำบาปแม้เพียงน้อยนิดที่สุด ลูกๆบางคนไม่เคยพูดถึงบาปที่พวกเขากระทำ พ่อพูดว่าพวกเขาจะไม่มีวันประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูง ได้รับการจดจำกันมาว่า: ผู้ที่ไต่เต้าจะได้ลิ้มรสความหวานชื่นแห่งสวรรค์ ลูกรู้ว่าสถานภาพนั้นสูงมาก หากลูกล้มลงก็จะไม่มีประโยชน์ใดเลย ความหยิ่งยโสที่ไม่บริสุทธิ์นั้นเป็นอันดับหนึ่ง ตัณหาราคะ ความโกรธและความผูกพันยึดมั่นนั้นก็ไม่ได้ยิ่งหย่อน ความละโมบและความผูกพันยึดมั่นทำลายทุกสิ่งอย่างสิ้นเชิง เมื่อลูกมีความผูกพันยึดมั่นต่อลูกของลูก ลูกก็เฝ้าแต่จดจำพวกเขา ดวงวิญญาณพูดว่าของฉันคือชีพบาบาผู้เดียวและไม่มีใครอื่น ทำความเพียรพยายามเช่นนั้นที่ลูกไม่จดจำผู้ใดอื่น สิ่งเหล่านั้นทั้งหมดต้องจบสิ้นลง การทำลายเพียงอยู่เบื้องหน้าเท่านั้น หลังจากนั้น ลูกจะไม่สามารถประกาศสิทธิ์ในมรดกของลูกได้ เหตุใดลูกจึงผูกพันยึดมั่นต่อโลกนี้เล่า? แต่ละคนควรพูดกับตนเองในวิธีนี้ ขจัดทั้งโลกออกจากสติปัญญาของลูก ทั้งหมดนั้นจะต้องถูกทำลาย พายุเช่นนั้นจะมาที่สิ่งเหล่านั้นจะจบสิ้นทุกสิ่ง เมื่อไฟลุกไหม้บางแห่งและมีลมพัดรุนแรง ทุกสิ่งจะถูกทำลายอย่างรวดเร็ว เพียงในครึ่งชั่วโมงกระท่อม 100-150 หลังก็จะถูกทำลาย ลูกรู้ว่ากองฟางต้องถูกจุดให้ลุกเป็นไฟ มนุษย์เหล่านี้ทั้งหมดจะตายได้ด้วยวิธีอื่นได้อย่างไร? ลูกที่ดีมีบุคลิกภาพดีนั้นจะทำงานรับใช้ที่ดี ลูกควรมีความซาบซึ้ง ลูกจะมีความซาบซึ้งอย่างสมบูรณ์ในเวลาสุดท้ายเมื่อลูกไปถึงสภาพอยู่เหนือบ่วงกรรมของลูกเอง อย่างไรก็ตาม ลูกก็ยังคงต้องเฝ้าแต่เพียรพยายามจนถึงเวลานั้น ผู้คนมากมายไปที่วัดของชีวาในพาราณสี เพราะท่านคือ พระเจ้า ผู้ที่สูงสุดเหนือสิ่งใด พวกเขากราบไหว้บูชาชีวามากมายที่นั่น บาบาเฝ้าแต่บอกลูกให้ไปที่นั่นและอธิบายแก่พวกเขาว่า: พระเจ้าชีวาให้มรดกนี้แก่ลักษมีและนารายณ์ พวกเขาได้รับมรดกของเขาจากท่านในยุคแห่งการบรรจบพบกัน เมื่อลูกอธิบายสิ่งนี้แก่พวกเขา ลูกจะรวมการอธิบายเกี่ยวกับบราห์มาและสรัสวตีไว้ด้วยเช่นกัน ลูกสามารถอธิบายได้อย่างชัดเจนโดยใช้รูปภาพ ลักษมีนารายณ์ได้รับอาณาจักรของพวกเขาได้อย่างไร หนทางความเลื่อมใสศรัทธาไม่ได้คงอยู่ในอาณาจักรของลักษมีและนารายณ์ พวกเขาพูดว่าความเลื่อมใสศรัทธาได้ดำเนินไปเป็นนิรันดร์ เวลานี้ลูกได้รับความรู้อย่างมากมายที่ลูกควรซาบซึ้งว่า: พระเจ้ากำลังสอนเราเพื่อที่จะให้โชคของอาณาจักรของเราแก่เราเป็นเวลา 21 ชาติเกิด! ลูกคือนักเรียน ผู้ที่มีศรัทธาจะประหลาดใจว่า ผู้เดียวที่บราห์มา กุมารีได้ฟังทุกสิ่งมาและปลูกฝังศรัทธาในเรา ตัวท่านเองนั้นจะเป็นเช่นไร? ก่อนอื่นใดพวกเขาต้องการมาและพบกับพ่อเช่นนี้! จนกว่าพวกเขามีศรัทธาที่สมบูรณ์ พวกเขาจะไม่สามารถก้าวหน้าไปได้ ผู้ที่มีศรัทธาจะวิ่งอย่างเร็ว เราจะไปและพบพ่อเช่นนั้น เราจะไม่ทิ้งท่านไว้ตามลำพัง บาบา เวลานี้ฉันเป็นของท่าน ฉันจะไม่ไปที่ใดเวลานี้ มีเพลงที่ว่าไม่ว่าท่านจะรักฉันหรือไม่ ไม่ว่าท่านจะปฏิเสธฉันหรือไม่ ผู้นี้ผู้ที่รักท่านอย่างมากจะไม่จากบันไดบ้านของท่าน ไม่ใช่ทุกคนสามารถอยู่ที่นี่ได้ ลูกต้องถูกส่งไปทำงานรับใช้ ขณะอาศัยอยู่กับครอบครัวที่บ้าน จงอยู่อย่างเป็นเช่นดอกบัว บางคนเขียนสิ่งนี้ แต่เมื่อพวกเขาออกไปภายนอก พวกเขาติดกับอยู่ในการควงหมุนของมายา มายาเต็มไปด้วยพลังอย่างยิ่ง! มายาสร้างอุปสรรคมากมาย ตะเกียงที่แสนเล็กถูกพายุมากมายของมายาพัดกระหน่ำ! บาบามาและอธิบายแก่ลูกถึงสาระของเพลงเหล่านี้ นี่คือยุคแห่งการบรรจบพบกันที่เป็นสิริมงคลที่สุดของลูก เดือนของการทำบุญของผู้เลื่อมใสศรัทธาได้ผ่านไปแล้ว พ่อพูดว่า: พ่อมาในยุคแห่งการบรรจบพบกันนี้เท่านั้น เพื่อชำระผู้ที่ไม่บริสุทธิ์ให้กลับมาบริสุทธิ์ คำอธิบายนี้ดีมาก! อัจชะ แต่ละวัน วิธีการใหม่ๆเฝ้าแต่ปรากฏขึ้นมาเพื่อความก้าวหน้าของงานรับใช้ รูปภาพที่ดีมากมายจะเฝ้าแต่ถูกทำขึ้นมา มีคำกล่าวว่า แม้อาจใช้เวลานานในการทำงานนั้นแต่ก็ได้รับผลสำเร็จเป็นอย่างดี ลูกกำลังได้รับสินค้าสำเร็จรูปที่ผู้ใดก็ตามสามารถเข้าใจได้ในทันที รูปภาพของบันไดนั้นดีมาก ไม่มีผู้ใดสามารถกล่าวได้เวลานี้ว่าเขานั้นบริสุทธิ์ ยุคทองเท่านั้นที่ถูกเรียกว่าโลกที่บริสุทธิ์ ลักษมีและนารายณ์คือ นายของโลกที่บริสุทธิ์ อัจชะ

ถึงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. ใส่ใจอย่างมากเพื่อที่ว่าจะไม่มีการกระทำบาปที่หยาบหรือแม้กระทั่งบาปที่ละเอียดอ่อนที่สุด อย่านำสิ่งใดไปอย่างลับๆ ระมัดระวังความละโมบและความผูกพันยึดมั่น

2. ละทิ้งความหยิ่งยโสที่ไม่บริสุทธิ์ที่จะทำลายลูกอย่างสิ้นเชิง เพียรพยายามที่จะไม่จดจำผู้ใดนอกจากพ่อผู้เดียว

พร:
ขอให้ลูกกลับมาเป็นอิสระจากบ่วงพันธะและมีประสบการณ์สภาพสูง ด้วยการกลับมาเป็นอิสระจากบ่วงพันธะของความคิดที่ละเอียดอ่อน

มากเท่าที่ลูกๆ เป็นอิสระจากบ่วงพันธะ ลูกๆก็สามารถอยู่อย่างมั่นคงในสภาพสูงได้ตามนั้น ดังนั้น ให้ตรวจสอบ: ยังคงมีเส้นด้ายของความผูกพันแม้ในรูปที่ละเอียดอ่อน ในความคิด คำพูด หรือการกระทำของลูกอยู่ไหม? อย่าจดจำใครนอกจากพ่อผู้เดียว หากลูกจดจำแม้กระทั่งร่างกายของลูก และแล้วพร้อมกับร่างกายของลูก ความสัมพันธ์ของร่างกายของลูก สิ่งครอบครองทางกายภาพของลูกและโลกทั้งหมดจะตามมาทีละสิ่ง ฉันเป็นอิสระจากบ่วงพันธะ จงรักษาพรนี้ไว้ในจิตสำนึกของลูกและทำงานรับใช้ของการปลดปล่อยทั้งโลกจากกับดักของมายา

คติพจน์:
บรรดาผู้ที่จบสิ้นปัญหาใดๆ ของร่างกายและจิตใจของเขาด้วยสภาพของสำนึกเป็นดวงวิญญาณสามารถอยู่อย่างไม่ไหวหวั่นสั่นคลอน