04.10.21       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน สร้างวิธีการต่างๆสำหรับการจดจำระลึกถึงพ่อ เพียรพยายามและเก็บรักษาชาร์ทของลูก อย่ากลับมาเหนื่อยล้า คงอยู่อย่างไม่ไหวหวั่นสั่นคลอนในพายุ

คำถาม:
ลูกๆ ควรแบ่งปันประสบการณ์อะไรซึ่งกันและกัน

คำตอบ:
1. ลูกจดจำระลึกถึงพ่อเป็นเวลานานเท่าใดที่และลูกจดจำท่านอย่างไร ในช่วงเวลารับประทานอาหาร ลูกจดจำพ่อหรือไม่หรือลูกมีความคิดอื่นมากมาย? บาบาพูดว่า: ลูกๆ ทดลองสิ่งนี้และดู ในช่วงเวลาอาหาร ลูกจดจำใครอื่นนอกเหนือจากพ่อหรือไม่? แล้วแบ่งปันประสบการณ์ของลูกในระหว่างกัน 2. ลูกควรแบ่งปันประสบการณ์ว่าสภาพของลูกเป็นเช่นไรเมื่อลูกเห็นฉากที่น่ากลัวใดๆ

เพลง:
ไม่ว่าผู้คนนับพันในโลกจะพูดว่าอะไรก็ตาม

โอมชานติ
ลูกๆ ผู้อ่อนหวานที่สุดสามารถลืมพ่อที่ไม่มีขีดจำกัดผู้ที่ลูกได้รับมรดกที่ไม่มีขีดจำกัดจากท่านและลูกได้จดจำท่านมาเป็นเวลาครึ่งวงจรได้อย่างไร? มีการอธิบายแก่ลูกแล้วว่ามนุษย์ไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นพระเจ้า เวลานี้ลูกได้พบพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด คุณประโยชน์ที่ลูกได้รับจากการจดจำระลึกถึงท่านนั้นน่าอัศจรรย์ ยิ่งลูกจดจำระลึกถึงพ่อผู้ชำระให้บริสุทธิ์มากเท่าใด ลูกก็จะยิ่งกลับมาบริสุทธิ์มากขึ้นเท่านั้น ลูกไม่สามารถพูดว่าลูกบริสุทธิ์ในปัจจุบัน ลูกไม่สามารถพูดสิ่งนี้จนกว่าจะถึงเวลาสุดท้าย เมื่อลูกกลับมาบริสุทธิ์อย่างสมบูรณ์ ลูกจะละร่างกายของลูกและรับร่างที่บริสุทธิ์อย่างสมบูรณ์ เมื่อลูกได้รับร่างใหม่ในยุคทอง ร่างนั้นจะสมบูรณ์พร้อม ราวันจะถูกทำลายไปก่อนหน้านั้น ไม่มีการสร้างหุ่นจำลองของราวันถูกในยุคทอง ไม่ว่าลูกจะนั่งลงหรือเคลื่อนไหวไปมา ควรจะอยู่ในสติปัญญาของลูกว่าลูกได้จบสิ้นวงจรของ 84 ชาติเกิดและเวลานี้วงจรใหม่จะเริ่มขึ้น นั่นคือโลกใหม่ที่บริสุทธิ์ บารัตใหม่และเดลีใหม่ ลูกรู้ว่าในตอนแรกนั้นบนริมฝั่งแม่น้ำยมุนาที่ซึ่งดินแดนแห่งเทวดานางฟ้าถูกสร้างขึ้น ได้อธิบายแก่ลูกอย่างชัดเจนว่าก่อนอื่นใดลูกต้องจดจำพ่อ พระเจ้าผู้เป็นพ่อกำลังสอนลูก ท่านคือพ่อ ครู และกูรู ลูกต้องจดจำสิ่งนี้ บาบาได้อธิบายด้วยเช่นกันว่าลูกได้ตีลังกา รูปภาพของสกุลต่างๆก็มีความจำเป็นมากด้วยเช่นกัน ชีพบาบาคือผู้ที่สูงสุดแล้วก็มีจุกของบราห์มิน บาบาพูดเช่นนี้เพื่อที่จะอธิบายสิ่งนี้แก่ลูก โอเค เก็บไว้ในสติปัญญาว่าลูกกำลังตีลังกาของ 84 ชาติเกิด เวลานี้เป็นยุคบรรจบพบกัน พ่อไม่ได้อยู่ที่นี่เป็นเวลานาน กระนั้นก็ตามต้องใช้เวลาประมาณ 100 ปี หลังจากความปั่นป่วนสิ้นสุดลง อาณาจักรก็เริ่มต้นขึ้น เป็นสงครามมหาภารตะเดียวกันนั้นที่ศาสนาจำนวนนับไม่ถ้วนถูกทำลาย และศาสนาเทพดั้งเดิมที่คงอยู่ตลอดไปเดียวได้รับการก่อตั้ง ความสามารถของลูกนั้นน่าอัศจรรย์ ลูกรู้ว่าขอทานทางศาสนา (ฟาเกียร์) ใปจาริกแสวงบุญในขณะที่แสดงความสามารถของเขาอย่างไร (การตีลังกา) ผู้คนมีศรัทธาในตัวพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงให้สิ่งใดสิ่งหนึ่งแก่พวกเขา ผู้คนยังคงหล่อเลี้ยงฟาเกียเหล่านั้นต่อไปเพราะผู้คนเหล่านั้นจะนำสิ่งใดไปกับตนเอง? บาบามีประสบการณ์ในสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด บาบาได้ใช้พาหนะที่มีประสบการณ์ ผู้นี้มีกูรูมากมาย เขาได้เห็นสิ่งต่างๆ มากมายและอยู่ในการจาริกแสวงบุญมากมายด้วยเช่นกัน บาบาพูดว่า: ลูกสามารถจดจำการตีลังกา เวลานี้เราคือบราห์มินแล้วเราจะกลายเป็นเทพแล้วก็เป็นนักรบ ทั้งหมดหมายถึงบารัต พ่อได้อธิบายว่าศาสนาอื่นๆ ทั้งหมดเป็นเหมือน แผน พ่อได้บอกเรื่องราวของ 84 ชาติเกิดของลูกแก่ลูก ผู้ที่รู้คิดสามารถเข้าใจได้ด้วยการคำนวณผู้ที่เป็นของศาสนาอิสลามจะใช้ชาติเกิดมากเท่าใดโดยเฉลี่ยเมื่อพวกเขามา ไม่จำเป็นต้องคำนวณอย่างแม่นยำ สิ่งเหล่านี้ไม่มีอะไรต้องกังวล ความวิตกกังวลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ลูกมีคือการจดจำระลึกถึงพ่ออย่างต่อเนื่อง นี่เป็นสิ่งเดียวที่ลูกต้องกังวล นั่นคือการจดจำระลึกถึงเพียงผู้เดียว มายาทำให้ลูกมีความกังวลอื่นๆมากมายมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ที่นี่มายาสร้างความวิตกกังวลมากมายให้แก่ลูก ลูกควรมีการจดจำระลึกถึงอย่างแน่นอน เวลานี้เราต้องกลับบ้าน ใครจะไม่จดจำบ้านที่แสนหวานของพวกเขา? พวกเขาร้องขอความสงบจากผู้ประทานความสงบ พวกเขาร้องขอความสงบจากพระเจ้า ลูกๆ รู้ว่าโลกเก่านี้กำลังจะถูกทำลาย สิ่งนี้อยู่ในสติปัญญาของลูก แต่มนุษย์อื่นทั้งหมดอยู่ในความมืดมิดอย่างที่สุด เพียงในยุคทองเท่านั้นที่มีความสงบ มีศาสนาเดียว ภาษาเดียว ขนบธรรมเนียมประเพณีและระบบเดียว นั่นเป็นอาณาจักรแห่งความสงบ ไม่มีเรื่องของการแบ่งแยกใดเลย มีเพียงอาณาจักรเดียวที่นั่นและอาณาจักรนั้นสะโตประธาน อาณาจักรของราวันไม่ได้คงอยู่ที่นั่นที่จะมีสงคราม ดังนั้นปรอทของความสุขของลูกๆควรสูงขึ้น ในคัมภีร์มีการจดจำว่า: ถามโก๊ปและโก๊ปปี้เกี่ยวกับความสุขที่เหนือประสาทสัมผัส ลูกเป็นโก๊ปและโก๊ปปี้เหล่านั้น ลูกกำลังนั่งอยู่ที่นี่เบื้องหน้าเป็นส่วนตัว ลูกตามลำดับกันไปในการจดจำระลึกถึงที่บาบาคือบาบา ครู และกูรูของเราด้วยเช่นกัน นี่คือความอัศจรรย์! ท่านเป็นมิตรร่วมทางของลูกตลอดชีวิต ทันทีที่ท่านนำลูกมาเลี้ยงดู การศึกษาก็เริ่มต้นขึ้น ลูกจะมีประสบการณ์ของความสุขอย่างมากมายด้วยการจดจำมากเพียงเท่านี้ อย่างไรก็ตามมายาทำให้ลูกลืมแม้กระทั่งสิ่งนี้ สิ่งนี้ยังคงต้องมีการอธิบายให้แก่ผู้คน ผู้คนถามลูกว่าลูกมีข้อพิสูจน์อะไรที่ว่ามีเวลาเหลืออยู่เพียงเล็กน้อยมาก บอกพวกเขาว่า: ดูซิ มีการเขียนไว้ที่นี่ว่า: คำพูดเหล่านี้คือคำพูดของพระเจ้า มีการสร้างไฟบูชายัญด้วยเช่นกัน นี่คือไฟบูชายัญของความรู้ กฤษณะไม่สามารถสร้างไฟบูชายัญได้ สิ่งนี้ควรอยู่ในสติปัญญาของลูกๆ ว่าลูกคือบราห์มินของไฟบูชายัญที่ไม่มีขีดจำกัดนี้ บาบาได้ทำให้เราเป็นเครื่องมือ เมื่อลูกดวงวิญญาณซึมวับความรู้และโยคะเป็นอย่างดีและลูกกลับมาเพียบพร้อมและสมบูรณ์ กองฟางนี้จะถูกจุดเป็นไฟ มนุษย์ตระหนักรู้ว่านี่คือสนามของการกระทำที่ไม่มีขีดจำกัดที่ทุกคนมาและเล่นบทบาทของเขา สิ่งที่ถูกกำหนดไว้แล้วกำลังเกิดขึ้นอีกครั้ง พ่อพูดว่า ลูกกังวลเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่รู้เท่านั้น อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นถูกกำหนดไว้แล้วในละคร แล้วทำไมลูกต้องกังวลเกี่ยวกับสิ่งนั้น? เรากำลังดูละคร เมื่อผู้คนเห็นฉากที่มีความเจ็บปวดในละคร (ภาพยนตร์) พวกเขาก็ร้องไห้ นั่นเป็นละครที่ไม่จริงแต่นี่คือละครที่แท้จริง ผู้คนเฝ้าแต่พูดว่า นั่นคือความจริง! นั่นคือความจริง! อย่างไรก็ตามลูกไม่ควรมีน้ำตาของความทุกข์ใดๆ ลูกต้องดูทุกสิ่งอย่างเป็นผู้สังเกตการณ์ที่ละวาง ลูกรู้ว่านี่คือละครแล้วจะร้องไห้เพื่ออะไร? อดีตคืออดีต ลูกไม่ควรแม้แต่จะคิดเกี่ยวกับสิ่งนี้ จงเฝ้าแต่ก้าวหน้าต่อไปละจดจำพ่อและชี้หนทางให้แก่ทุกคน บาบาเฝ้าแต่ให้คำแนะนำแก่ลูกต่อไป ลูกมีรูปภาพของตรีมูรติมากมาย มีการเขียนไว้อย่างชัดเจนว่านั่นคือชีพบาบาและนี่คือมรดกที่ลูกได้รับจากท่าน ลูกๆควรมีความสุขอย่างมากเมื่อลูกได้เห็นรูปภาพเหล่านี้ เราได้รับมรดกของดินแดนของวิษณุจากบาบา โลกเก่าต้องถูกทำลาย เพียงแต่เก็บรูปภาพเหล่านี้ไว้เบื้องหน้าลูก ไม่มีค่าใช้จ่ายใดเลยในสิ่งนั้น รูปภาพต้นไม้ก็ดีมากเช่นกัน ตื่นแต่เช้าตรู่ทุกเช้าและไตร่ตรองมหาสมุทรแห่งความรู้ กลายเป็นครูของลูกเองและศึกษา ทุกคนมีสติปัญญา เพียงแต่เก็บรูปภาพเหล่านี้ไว้ในบ้านของลูก ทุกรูปภาพมีความรู้ชั้นหนึ่ง มีการพูดว่า: การทำลายล้างจะเกิดขึ้น อย่างไรก็ตามลูกมีความรักต่อพ่อแล้วใช่ไหม? ชีพบาบากลายเป็นสื่อกลาง(Agent)และทำให้เรานั้นได้หมั้นหมาย เวลานี้ลูกได้พบสัตกูรูในรูปของสื่อกลาง (บราห์มา) ลูกได้รับฟังสิ่งที่ดีมากมายที่จะเข้าใจและอธิบายให้แก่ผู้อื่นด้วยเช่นกัน ถึงกระนั้นก็มีความโอฬารตระการตาอย่างยิ่งของมายา ไฟฟ้าและแก๊ส ฯลฯ ไม่ได้มีอยู่เมื่อ 100 ปีที่แล้ว ในสมัยก่อนพวกตระกูลไวซ์รอยฯลฯ จะเดินทางในรถม้าที่มีม้า 4 หรือ 8 ตัว ก่อนหน้านี้คนมั่งคั่งเคยเดินทางด้วยรถยนต์ เวลานี้มีเครื่องบินฯลฯ ก่อนหน้านี้ไม่มีสิ่งเหล่านี้อยู่ ดูสิว่าอะไรเกิดขึ้นในช่วงเวลา 100 ปีที่ผ่านมา ผู้คนคิดว่านี่คือสวรรค์ เวลานี้ลูกๆ เข้าใจว่าสวรรค์คือสวรรค์ ในขณะที่ที่นี่ทุกสิ่งมีค่าเพียงแค่เศษสตางค์เท่านั้น ทั้งหมดนี้เรียกว่าความโอฬารตระการตาที่จอมปลอม เวลานี้ลูกๆ ควรมีความใส่ใจเดียวในการจดจำระลึกถึงพ่อ เป็นในสิ่งนี้ที่มายาสร้างอุปสรรค บาบาเล่าถึงตัวอย่างของท่านเองเมื่อท่านรับประทานอาหารของท่านว่า: ฉันพยายามอย่างมากที่จะรับประทานในการจดจำระลึกถึง แต่ถึงกระนั้นฉันลืมบาบา ดังนั้นฉันจึงสามารถเข้าใจว่าลูกๆว่าต้องใช้ความเพียรพยายามมากแค่ไหน โอเค ลูกๆ ลองทำสิ่งนี้ด้วยตนเองและคอยดู! พยายามที่จะอยู่ในการจดจำระลึกถึงบาบา ตรวจสอบตัวเองเพื่อดูว่าลูกสามารถอยู่ในการจดจำระลึกถึงตลอดเวลาหรือไม่ ลูกควรถ่ายทอดประสบการณ์ของลูก บาบา ฉันไม่สามารถอยู่ในการจดจำระลึกถึงได้ตลอดเวลาเพราะฉันจดจำสิ่งอื่นๆมากมาย บาบาเองถ่ายทอดประสบการณ์ของท่านเอง ผู้ที่บาบาได้เข้ามาก็เป็นผู้เพียรพยายามด้วยเช่นกันและเขาก็มีความรับผิดชอบมากมาย การได้ชื่อว่าเป็นบุคคลสำคัญูหมายถึงการได้รับความทุกข์มากมาย บาบาได้รับข่าวสารมากมาย พวกเขาทุบตีผู้หญิงอย่างมากเพราะกิเลส พวกเขาแม้กระทั่งโยนผู้หญิงเหล่านั้นออกไปนอกบ้าน ลูกสาวทั้งหลายพูดว่า: ฉันมาเพื่อหาที่ลี้ภัยกับพระเจ้า พวกเธอมีอุปสรรคมากมาย ไม่มีใครมีความสงบใดๆเลย ลูกๆได้รับการรับประกันว่าถ้าเวลานี้ลูกเพียรพยายามและทำตามศรีมัท ลูกก็สามารถคงอยู่อย่างสงบได้ ที่นี่บาบาได้เห็นครอบครัวเช่นนั้นมากมายที่อาศัยอยู่ด้วยกันด้วยความเป็นหนึ่งเดียวกัน ทั้งหมดทำตามคำแนะนำของผู้อาวุโสของเขา พวกเขาพูดว่า: มันเหมือนกับว่าเราอยู่ในสวรรค์ เวลานี้บาบากำลังพาลูกไปสวรรค์ที่ที่มีความสุขทุกรูปแบบ มีการจดจำว่ามีการถวายอาหาร 36 อย่างแก่เหล่าเทพ เวลานี้ลูกกำลังได้รับมรดกแห่งสวรรค์ของลูกจากพ่อ ที่นั่นลูกจะรับประทานอาหารที่อร่อยมากและลูกจะกลับมาบริสุทธิ์ด้วยเช่นกัน เวลานี้ลูกกำลังกลับมาเป็นนายของโลกนั้น จะมีความแตกต่างระหว่างราชา ราชินี และปวงประชา สมัยก่อนผู้คนที่สูงศักดิ์มีชีวิตอยู่ในความโอฬารตระการตาอย่างยิ่ง อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่บริสุทธิ์และพวกเขาอยู่ในอาณาจักรของราวัน และดังนั้นลองคิดดูสิว่าพวกเขาจะเป็นเช่นไรในยุคทอง! รูปภาพของลักษมีและนารายณ์วางอยู่เบื้องหน้าลูก พวกเขาเขียนสิ่งที่ไม่จริงเกี่ยวกับกฤษณะและประณามเขา การโกหกหมายถึงการโกหก ไม่มีเมล็ดของความจริงในสิ่งนั้น เวลานี้ลูกเข้าใจว่าลูกเป็นนายแห่งสวรรค์ และในขณะที่ใช้ 84 ชาติเกิด สติปัญญาของลูกก็กลายเป็นสติปัญญาของศูทรโดยสิ้นเชิง ดูซิว่าสภาพของลูกกลายเป็นเช่นไร! เวลานี้ลูกกำลังกลายเป็นอะไรด้วยการทำความเพียรพยายาม? บาบาถามลูกว่าลูกจะกลายเป็นอะไร ลูกทั้งหมดยกมือที่จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของสุริยวงศ์ เราจะทำตามแม่และพ่ออย่างสมบูรณ์ เราจะไม่พยายามที่น้อยลงไปเลย ความเพียรพยายามทั้งหมดอยู่ในการจดจำระลึกถึงและในการทำให้ผู้อื่นทัดเทียมกับตัวลูกเอง เหตุนี้เองพ่อพูดว่า จงเรียนรู้ให้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ถึงวิธีที่จะทำงานรับใช้ สิ่งนี้ง่ายดายมาก นี่คือชีพบาบา นี่คือดินแดนของวิษณุซึ่งจะเป็นอาณาจักรของลักษมีและนารายณ์ ผู้นี้มีประสบการณ์อย่างมาก ลูกสามารถอธิบายรูปภาพของบันไดได้ ความรู้ทั้งหมดควรเข้าไปในสติปัญญาของลูกๆ เมื่อลูกมองดูภาพของต้นไม้และวงจร อาณาจักรของลักษมีและนารายณ์ไปอยู่ที่ไหน? ใครต่อสู้รบรา? ใครคือผู้ที่ทำให้ลูกพ่ายแพ้? อาณาจักรนั้นไม่ได้คงอยู่เวลานี้ พวกเขาไม่รู้เกี่ยวกับเรื่องราวเหล่านี้ของพระเจ้าเลย ลูกมีนิมิตว่าทองคำและเพชรถูกนำออกมาจากถ้ำและเหมืองอย่างไร วิทยาศาสตร์นี้จะคงอยู่เพื่อความสุขของลูก ที่นี่วิทยาศาสตร์คงอยู่เพื่อความทุกข์ ที่นั่นแม้แต่เครื่องบินก็ไม่มีอันตราย ลูกๆมีนิมิตของสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดตั้งแต่ตอนเริ่มต้น ในเวลาสุดท้ายลูกจะมีนิมิตมากมายเช่นกัน ลูกได้รับนิมิตเช่นกันว่าขโมยมาปล้นทุกสิ่งอย่างไรและเมื่อพวกเขาเห็นรูปที่เป็นชัคตีของลูก พวกเขาวิ่งหนีไปอย่างไร สิ่งเหล่านี้ทั้งหมดบอกกล่าวในเวลาสุดท้าย ขโมยจะมาเพื่อปล้นลูก แต่หากลูกอยู่ในการจดจำระลึกถึงพ่อ พวกเขาจะวิ่งหนีไป พ่อพูดว่าลูกๆ เวลานี้จงทำความเพียรพยายามอย่างมาก สิ่งหลักคือความบริสุทธิ์ กลับมาบริสุทธิ์เพียงชาติเกิดเดียว ความตายเพียงแค่อยู่เบื้องหน้าลูก มีภัยพิบัติทางธรรมชาติที่ร้ายแรงมากมายจะมาถึงที่ทุกสิ่งจะถูกทำลาย ชีพบาบาอธิบายแก่ลูกโดยผ่านผู้นี้ ดวงวิญญาณผู้นี้ก็รับฟังด้วยเช่นกัน บาบานี้บอกทุกสิ่งแก่ลูก ชีพบาบาไม่ได้มีประสบการณ์ใดๆเกี่ยวกับสิ่งนี้ เป็นลูกๆที่มีประสบการณ์ว่าพายุของมายามาอย่างไร ผู้นี้เป็นอันดับหนึ่ง และดังนั้นเขาจึงมีประสบการณ์ในทุกสิ่ง ไม่มีอะไรที่ต้องกลัวในสิ่งนี้ จงอยู่อย่างไม่สั่นคลอน โดยการอยู่ในการจดจำระลึกถึงพ่อ ลูกจะได้รับพลัง ลูกบางคนเขียนชาร์ทของพวกเขา และแล้วในขณะที่ก้าวหน้าไป พวกเขาก็หยุดทำสิ่งนั้น แล้วบาบาก็เข้าใจได้ว่าพวกเขาได้เหนื่อยล้า พวกเขาไม่แม้แต่จะเขียนจดหมายถึงพ่อจากเบึ้องบนซึ่งพวกเขาได้รับมรดกที่ยิ่งใหญ่มากนี้เช่นนี้ พวกเขาไม่เคยแม้แต่จะจดจำท่าน พ่อเช่นนี้ควรเป็นที่จดจำอย่างมาก! ชีพบาบา ฉันจดจำท่านอย่างมากมาย! บาบา ฉันจะสามารถมีชีวิตอยู่ได้อย่างไรโดยไม่มีการจดจำระลึกถึงท่าน! ลูกสามารถลืมพ่อที่ลูกได้รับอำนาจในการปกครองโลกจากท่านได้อย่างไร? แม้ว่าลูกจะเพียงแค่เขียนการ์ดนั้นก็เป็นการจดจำระลึกถึงพ่อด้วยเช่นกัน พ่อทางร่างกายก็เขียนจดหมายถึงลูกของเขาด้วยเช่นกันว่า: ลูกของฉันผู้เป็นแสงของดวงตาของฉัน... ภรรยาจะเขียนอะไรถึงสามีของเธอ? ที่นี่ลูกมีความสัมพันธ์ทั้งสองแบบ นี่เป็นวิธีการจดจำระลึกถึงพ่อด้วยเช่นกัน บาบาแสนหวานอย่างมาก! ท่านขออะไรจากเราไหม? ไม่เลย! ท่านเป็นผู้ประทาน ท่านเป็นผู้ที่ให้ ท่านไม่ได้รับสิ่งใด ท่านพูดว่า: ลูกๆที่แสนหวาน พ่อได้มาแล้ว และพ่อจะกลับไปหลังจากที่ทำให้บารัตเป็นสวนดอกไม้ที่มีกลิ่นหอม อัจชะ

ถึงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ใด้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. เพื่อที่จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของสุริยวงศ์ จงทำตามแม่และพ่ออย่างถูกต้องแม่นยำ เพียรพยายามที่จะอยู่ในการจดจำระลึกถึงและทำให้ผู้อื่นเท่าเทียมกับลูก

2. เพียรพยายาม ทำตามศรีมัทและอยู่อย่างสงบ เชื่อฟังคำสั่งของซีเนียร์

พร:
ขอให้ลูกโค้งคำนับในฐานะที่เป็นเครื่องมือที่มีหัวใจที่ถ่อมตนโดยพิจารณาว่าตัวเองเป็นผู้รับใช้และทำให้ผู้อื่นโค้งคำนับ

ผู้ที่เสนอทุกความคิดและทุกการกระทำต่อพ่อกล่าวได้ว่าเป็นเครื่องมือ การเป็นเครื่องมือหมายถึงการเสนอตัวเอง และใครก็ตามที่โค้งคำนับจะกล่าวได้ว่าถ่อมตน ยิ่งลูกโค้งคำนับด้วยซันสการ์และความคิดของลูกมากเท่าไหร่ โลกก็จะยิ่งโค้งคำนับให้กับลูกมากเท่านั้น การก้มลงหมายถึงการทำให้ผู้อื่นก้มลง อย่าให้มีความคิดว่า: เอาล่ะ ให้คนอื่นก้มลงเบื้องหน้าฉัน ผู้ที่เป็นผู้รับใช้ที่แท้จริงจะก้มลงเสมอ พวกเขาไม่เคยแสดงความเจ้ากี้เจ้าการวางอำนาจใดๆ

คติพจน์:
เวลานี้อย่าเป็นตัวของปัญหา จงกลายเป็นตัวของการแก้ไขปัญหา