04.11.20       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน ลูกต้องคงอยู่บนตะแลงแกงแห่งการจดจำระลึกถึงอย่างสม่ำเสมอ เป็นเพียงด้วยการจดจำระลึกถึงเท่านั้นที่ดวงวิญญาณจะกลายเป็นทองคำแท้

คำถาม:
พลังอะไรที่เปลี่ยนสายตาอาชญากรของลูกในทันที?

คำตอบ:
เมื่อลูกดวงวิญญาณได้รับพลังของดวงตาที่สามแห่งความรู้ ความเป็นอาชญากรทั้งหมดก็จบสิ้นลง ศรีมัทของพ่อคือ ลูกทุกคนเป็นพี่น้องกัน และเป็นพี่น้องชายหญิง ดวงตาของลูกจะต้องไม่กลายเป็นอาชญากร ลูกต้องอยู่ในความซาบซึ้งของการจดจำระลึกถึงเสมอ โชคที่มหัศจรรย์! พระเจ้ากำลังสอนเรา! คิดเช่นนี้แล้วลูกจะอยู่อย่างซาบซึ้ง

โอมชานติ
พ่อทางจิตนั่งที่นี่และอธิบายแก่ลูกๆ ทางจิตที่สุดแสนหวาน ลูกๆ รู้ว่าพ่อทางจิตที่เป็นดวงวิญญาณด้วยเช่นกันนั้นสมบูรณ์พร้อม และท่านไม่เคยมีสนิมในตัวท่าน ชีพบาบาจะพูดว่าท่านมีสนิมในตัวท่านหรือไม่? ไม่อย่างแน่นอน! ดาด้านี้ถูกปกคลุมด้วยสนิมเต็มไปหมด พ่อได้เข้ามาในเขา เขาจึงได้รับการช่วยเหลือเช่นนั้น สิ่งหลักคือดวงวิญญาณกลับมาไม่บริสุทธิ์โดยการมีสนิมของกิเลสทั้งห้าอยู่ภายในพวกเขา ยิ่งลูกจดจำพ่อมากแค่ไหน สนิมจะถูกขจัดออกไปอยู่เรื่อยๆมากเท่านั้น ลูกเคยได้ฟังเรื่องราวของหนทางความเลื่อมใสศรัทธามาชาติแล้วชาติเล่า สิ่งที่ลูกได้ยินในเวลานี้พิเศษสุด เวลานี้ลูกกำลังได้รับความรู้จากมหาสมุทรแห่งความรู้ ลูกมีเป้าหมายและวัตถุประสงค์อยู่ในสติปัญญา ไม่มีเป้าหมายหรือวัตถุประสงค์ในชุมนุมทางจิตอื่นใด ตามแผนของละคร พวกเขาเพียงแค่พูดว่าพระเจ้าอยู่ในทุกหนแห่งในเวลาเดียวกัน และเฝ้าแต่ประณามท่าน พวกเขาไม่เข้าใจว่านี่คือละคร และผู้สร้างและผู้กำกับก็ถูกผูกไว้กับละครด้วยเช่นกัน แม้ว่าจะมีการจดจำท่านในฐานะผู้ทรงพลังอำนาจ ลูกก็รู้ว่าท่านก็ก้าวไปตามรางของละครด้วยเช่นกัน บาบามาที่นี่ด้วยตัวท่านเองและอธิบายให้กับลูกๆ ท่านพูดว่า: พ่อสอนลูกตามบทบาทที่ไม่สูญสลายที่บันทึกไว้ในดวงวิญญาณของพ่อ สิ่งใดก็ตามที่พ่ออธิบายแก่ลูกนั้นถูกกำหนดไว้แล้วในละคร เวลานี้ลูกต้องกลายเป็นมนุษย์ที่สูงส่งที่สุดในยุคบรรจบพบกันที่สูงส่งที่สุดนี้ คำพูดเหล่านี้เป็นของพระเจ้า พ่อพูดว่า: ลูกๆ ต้องทำความเพียรพยายามและกลายเป็นเช่นลักษมีและนารายณ์ ไม่มีมนุษย์คนใดพูดว่าลูกต้องกลายเป็นนายของโลก ลูกรู้ว่าลูกมาที่นี่เพื่อกลายเป็นนายของโลก เพื่อเปลี่ยนจากมนุษย์ธรรมดาเป็นนารายณ์ ลูกเคยรับฟังเรื่องราวมาชาติแล้วชาติเล่าในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา แต่ลูกไม่เข้าใจสิ่งใดเลย เวลานี้ลูกเข้าใจอย่างแท้จริงแล้วว่าที่นี่เคยเป็นอาณาจักรของลักษมีและนารายณ์ในสวรรค์ เวลานี้สิ่งนั้นไม่ได้คงอยู่ ได้มีการอธิบายตรีมูรติแก่ลูกๆด้วยเช่นกัน ศาสนาเทพดั้งเดิมที่คงอยู่ตลอดไปนั้นก่อตั้งขึ้นโดยผ่านบราห์มา ในยุคทองมีเพียงศาสนาเดียว ไม่มีศาสนาอื่นใด ศาสนานั้นไม่ได้คงอยู่ในเวลานี้ แต่จะมีการก่อตั้งขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง พ่อพูดว่า: พ่อมาในยุคบรรจบพบกันของทุกวงจรเพื่อสอนลูกๆ นี่คือมหาวิทยาลัย ลูกต้องเปลี่ยนแปลงบุคลิกของลูกที่นี่ ต้องมีการขจัดกิเลสทั้งห้าออกไป ลูกเคยไปอยู่เบื้องหน้าเทพและร้องเพลง: ท่านเต็มไปด้วยทุกคุณธรรม เราเป็นคนบาป ผู้คนของบารัตเคยเป็นเทพ ในยุคทองลักษมีและนารายณ์เคยเป็นผู้มีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชา ขณะที่ในยุคเหล็กนี้พวกเขากลายเป็นผู้กราบไหว้บูชา เวลานี้พวกเขากำลังจะกลับมามีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชา พวกเขาเคยเป็นดวงวิญญาณที่สะโตประธานที่มีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชา ร่างกายของพวกเขาสะโตประธานด้วยเช่นกัน ดวงวิญญญาณเป็นเช่นไรเครื่องประดับก็เป็นเช่นนั้น เมื่อทองคำมีโลหะผสมเข้าไป คุณค่าของมันจะลดลงไปอย่างมาก คุณค่าของลูกก็สูงมากเช่นกัน เวลานี้คุณค่าของลูกได้ลดลงไปอย่างมาก! ลูกเคยมีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชา แต่เวลานี้กลายเป็นผู้กราบไหว้บูชา ยิ่งลูกมีโยคะมากเท่าไหร่ สนิมจะถูกขจัดออกไปมากเท่านั้น ความรักของลูกที่มีต่อพ่อก็จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แล้วลูกจะมีประสบการณ์ของความสุข บาบาบอกลูกอย่างชัดเจน: ลูกๆจงบันทึกชาร์ทว่าลูกอยู่ในการจดจำระลึกถึงตลอดทั้งวันมากแค่ไหน คำพูดที่ว่า การจาริกแสวงบุญของการจดจำระลึกถึง นั้นถูกต้อง ด้วยการอยู่ในการจดจำระลึกถึงและสนิมถูกขจัดออกไป ความคิดสุดท้ายจะนำลูกไปสู่จุดหมายปลายทาง ไกด์ที่นำทางเหล่านั้นพาลูกไปสู่การจาริกแสวงบุญทางกาย ที่นี่ลูก ดวงวิญญาณอยู่ในการจาริกแสวงบุญด้วยตัวเอง ลูกต้องไปที่อาณาเขตสูงสุดเพราะเวลานี้วงจรของละครกำลังจะสิ้นสุดลงแล้ว ลูกรู้ว่าโลกนี้สกปรกมาก ไม่มีใครรู้จักพระเจ้าและพวกเขาก็จะไม่รู้จักท่าน เหตุนี้เองจึงมีคำกล่าวว่า: บางคนมีสติปัญญาที่ไม่มีความรักในเวลาของการทำลายล้าง สำหรับพวกเขาแล้วนรกนี้เป็นเหมือนสวรรค์ สิ่งเหล่านี้ไม่สามารถนั่งอยู่ในสติปัญญาของพวกเขา ลูกๆ ต้องการอยู่ในความสันโดษอย่างมากเพื่อจะไตร่ตรองความรู้นี้ ลูกอยู่ในความสันโดษได้ดีมากที่นี่ และเหตุนี้เองมธุบันจึงได้รับการยกย่อง ลูกๆควรมีประสบการณ์ของความสุขเป็นอย่างยิ่ง พระเจ้ากำลังสอนเราดวงวิญญาณ ท่านสอนเราด้วยวิธีเดียวกันในวงจรก่อนหน้านี้ นี่ใม่ใช่เรื่องของกฤษณะ เขาเป็นเด็กเล็กๆ เขาเป็นดวงวิญญาณในขณะที่ผู้นี้เป็นดวงวิญญาณสูงสุด ศรีกฤษณะดวงวิญญาณอันดับหนึ่งได้กลายเป็นอันดับสุดท้าย ดังนั้นชื่อของเขาจึงเปลี่ยนไป ชื่อของเขาจะแตกต่างกันอย่างแน่นอนในชาติเกิดสุดท้ายของหลายต่อหลายชาติเกิดของเขา ผู้นี้ถูกเรียกว่าดาด้าเลคราช นี่คือชาติเกิดสุดท้ายของหลายต่อหลายชาติเกิดของเขา พ่อพูดว่า: พ่อเข้ามาในผู้นี้และสอนราชาโยคะแก่ลูก พ่อต้องเข้ามาในใครบางคนอย่างแน่นอน สิ่งเหล่านี้ไม่ได้มีการกล่าวไว้ในคัมภีร์ พ่อสอนลูกๆ: ลูกเท่านั้นที่ศึกษาสิ่งนี้ ความรู้นี้จะไม่มีอยู่ในยุคทอง ที่นั่นจะเป็นเพียงรางวัล พ่อมาในยุคบรรจบพบกัน และให้ความรู้นี้แก่ลูก จากนั้นลูกก็ได้มาซึ่งสถานภาพของลูก นี่คือเวลาที่จะประกาศสิทธิ์ในมรดกที่ไม่มีขีดจำกัดของลูกจากพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด ดังนั้นลูกๆไม่ควรประมาท เมื่อมายาทำให้ลูกประมาทก็เป็นที่เข้าใจได้ว่ามันไม่ได้อยู่ในโชคของลูก พ่อเป็นแรงบันดาลใจให้ลูกทำความเพียรพยายาม แล้วก็มีความแตกต่างอย่างมากในโชคของลูก บางคนสอบผ่านและบางคนสอบตก เพื่อที่จะกลายเป็นผู้ที่มีมงกุฎสองชั้น ลูกต้องทำความเพียรพยายามบางอย่าง พ่อพูดว่า: ลูกสามารถอยู่ที่บ้านกับครอบครัวของลูกได้ ลูกๆ ต้องชำระสะสางหนี้สินของลูกกับพ่อทางกาย ลูกต้องมีกฎเกณฑ์อย่างมาก ในโลกนี้ทุกสิ่งไม่มีกฎเกณฑ์ ลูกรู้ว่าลูกเคยสูงส่งมากและจากนั้นลูกก็ตกต่ำลงมาเรื่อยๆ เวลานี้ลูกต้องกลับมาบริสุทธิ์ ลูกทุกคนเป็นลูกของประชาบิดาบราห์มา ลูกคือบีเค ดังนั้นเนื่องจากลูกทุกคนเป็นพี่น้องหญิงชาย จึงต้องไม่มีสายตาที่เป็นอาชญากรใดๆ พ่อแสดงกลยุทธ์นี้แก่ลูก ลูกทุกคนก็เฝ้าแต่พูดคำว่า บาบา บาบา ดังนั้นลูกเป็นพี่น้องหญิงชาย ลูกทุกคนเรียกพระเจ้าว่า บาบา ดวงวิญญาณพูดว่าพวกเขาเป็นลูกของชีพบาบา จากนั้นเมื่ออยู่ในร่างพวกเขาก็เป็นพี่น้องกัน แล้วเหตุใดจึงมีสายตาอาชญากร? ลูกสามารถอธิบายสิ่งนี้ได้ในที่ชุมนุมใหญ่ๆ ลูกทั้งหมดเป็นพี่น้องกัน จากนั้นสิ่งสร้างนั้นก็ถูกสร้างขึ้นด้วยประชาบิดาบราห์มา ดังนั้นลูกทั้งหมดจึงเป็นพี่น้องหญิงชาย ไม่มีความสัมพันธ์อื่นใด เราทั้งหมดเป็นลูกๆของพ่อผู้เดียว เมื่อเราเป็นลูกของพ่อผู้เดียวแล้วเราจะข้องแวะกับกิเลสได้อย่างไร? เราทุกคนเป็นพี่น้องกันและยังเป็นพี่น้องหญิงชายด้วย พ่อได้อธิบายแล้วว่าดวงตาเหล่านี้หลอกลวงมาก ทันทีที่ดวงตามองเห็นบางสิ่งที่ดีๆ หัวใจก็อยากได้สิ่งนั้นด้วย หากดวงตาไม่เห็นสิ่งใดก็จะไม่มีความปรารถนาใดๆ สายตาที่เป็นอาชญากรนี้จะต้องถูกเปลี่ยนไป พี่น้องหญิงชายต้องไม่ข้องแวะกับกิเลส สายตาเช่นนั้นต้องถูกขจัดออกไป ต้องมีพลังของดวงตาที่สามของความรู้ ลูกได้ทำทุกสิ่งด้วยดวงตาของลูกมาแล้วเป็นเวลาครึ่งวงจร เวลานี้พ่อถามว่า: สนิมทั้งหมดจะถูกขจัดออกไปได้อย่างไร? เราดวงวิญญาณผู้ที่เคยบริสุทธิ์ได้กลายเป็นผู้ที่มีสนิม ยิ่งลูกจดจำพ่อมากเท่าไหร่ ลูกก็จะยิ่งมีความรักต่อท่านมากเท่านั้น ความรักถูกหล่อหลอมด้วยการจดจำระลึกถึงไม่ใช่ด้วยการศึกษา นี่คือโยคะโบราณของบารัตที่ลูกดวงวิญญาณจะกลับมาบริสุทธิ์และกลับบ้าน พี่น้องทั้งหมดต้องได้รับคำแนะนำของพ่อของพวกเขา ด้วยแนวคิดของการอยู่ทุกหนแห่งในเวลาเดียวกัน ทุกคนจึงได้ตกลงมาอย่างรุนแรงมาก พ่อพูดว่า: ตามละครแล้ว เวลานี้เป็นบทบาทของลูก อาณาจักรต้องมีการก่อตั้งขึ้นมาอย่างแน่นอน ไม่ว่าลูกแต่ละคนจะทำความเพียรพยายามอะไรก็ตามในวงจรที่แล้ว ลูกจะทำสิ่งเดียวกันนั้นอีกครั้งอย่างแน่นอน ลูกเฝ้าสังเกตการณ์อย่างเป็นผู้สังเกตการณ์ที่ละวาง ผู้คนมากมายจะมาที่นิทรรศการของลูก นี่คือพันธะกิจของพระเจ้าของลูก นี่คือพันธะกิจของพระเจ้าผู้เป็นพ่อที่ไม่มีตัวตน ผู้คนเหล่านั้นมีพันธะกิจของชาวคริสต์เตียนหรือพันธะกิจของชาวพุทธ ในขณะที่นี่คือพันธะกิจของพระเจ้าที่ไม่มีตัวตน ผู้เดียวที่ไม่มีตัวตนเข้ามาในร่างกายอย่างแน่นอน ลูกดวงวิญูญาณที่ไม่มีตัวตนเคยอยู่กับพ่อ ไม่ได้อยู่ในสติปัญญาของใครว่าละครนี้เป็นอย่างไร ทุกคนในอาณาจักรของราวันไม่มีความรักในสติปัญญา เวลานี้ลูกต้องมีความรักต่อพ่อ ลูกเคยสัญญาว่า ของฉันคือผู้เดียวและไม่มีใครอื่นใด ลูกต้องกลายเป็นผู้เอาชนะความผูกพันยึดมั่น สิ่งนี้ต้องใช้ความพยายามอย่างมาก มันเหมือนกับการปีนขึ้นไปบนตะแลงแกง การจดจำพ่อหมายถึงการปีนขึ้นไปบนตะแลงแกง ลูกดวงวิญญาณต้องลืมร่างกายของลูกและไปหาพ่อด้วยการจดจำระลึกถึง การจดจำระลึกถึงพ่อเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ไม่เช่นนั้นสนิมจะถูกขจัดออกไปได้อย่างไร? ลูกๆ ควรมีความสุขอยู่ภายในว่าชีพบาบากำลังสอนลูก ถ้ามีคนข้างนอกได้ยินสิ่งนี้เขาจะถามว่าคุณกำลังพูดอะไร? เพราะพวกเขาเชื่อว่ากฤษณะเป็นพระเจ้า เวลานี้ลูกๆ ความสุขมากที่จะไปสู่อาณาจักรของกฤษณะ ลูกก็สามารถกลายเป็นเจ้าชายและเจ้าหญิงได้เช่นกัน เขาคือเจ้าชายองค์แรก เขาอยู่ในบ้านใหม่ ลูกๆที่ถือกำเนิดช้ากว่าก็จะมาภายหลัง อย่างไรก็ตามพวกเขาจะไปเกิดในสวรรค์ ลูกก็สามารถกลายเป็นเจ้าชายแห่งสวรรค์ได้เช่นกัน ไม่ใช่ทุกคนที่สามารถประกาศสิทธิ์ในอันดับแรก ลูกประคำจะถูกสร้างขึ้นตามลำดับ พ่อพูดว่า: ลูกๆ ทำความเพียรพยายามให้มาก! ลูกมาที่นี่เพื่อเปลี่ยนจากมนุษย์ธรรมดาให้กลายเป็นนารายณ์ เรื่องราวนั้นเป็นของนารายณ์ที่แท้จริง ลูกไม่เคยได้ยินใครอื่นพูดว่า เป็นเรื่องราวของลักษมีที่แท้จริง ทุกคนรักกฤษณะ พวกเขาไกวเปลให้กฤษณะ แล้วทำไมจึงไม่ไกวเปลให้ราเด้? ตามแผนของละคร ชื่อของเขาได้รับการจดจำ ราเด้ทัดเทียมกับเขา แล้วเหตุใดจึงมีความรักกฤษณะมากกว่า? บทบาทของเขาในละครเป็นเช่นนั้น! บุตรชายจะเป็นที่รักมากกว่าเสมอ พ่อมีความสุขมากที่ได้เห็นลูกชาย เมื่อใครมีลูกชาย เขาก็จะมีความสุขมาก หากเขามีลูกสาวก็จะเฝ้าแต่สำลัก บางคนถึงกับฆ่าลูกสาว ลักษณะนิสัยนั้นแตกต่างกันมากในอาณาจักรของราวัน ลูกร้องเพลงว่า: ท่านไปด้วยทุกคุณธรรม... แต่เราไร้คุณธรรม พ่อพูดว่า: เวลานี้จงกลับมามีคุณธรรมอีกครั้ง! เวลานี้ลูกเข้าใจว่าลูกได้กลายเป็นนายของโลกมาหลายครั้ง เวลานี้ลูกต้องกลายเป็นเช่นนั้นอีกครั้ง ลูกๆ ควรจะมีความสุขมาก โอ้โฮ! ชีพบาบากำลังสอนพวกเรา! นั่งลงและคิดถึงสิ่งนี้ พระเจ้ากำลังสอนเรา! โชคที่แสนมหัศจรรย์ ช่างมหัศจรรย์มากๆ! เพียงแค่คิดในลักษณะนี้ ลูกควรมีความซาบซึ้งอย่างมาก มหัศจรรย์ โชคที่แสนมหัศจรรย์! เราได้พบกับพ่อที่ไม่มีขีดจำกัดแล้ว และเราก็จะจดจำบาบาเท่านั้น เราต้องซึมซับความบริสุทธิ์ เรากำลังจะกลายเป็นสิ่งนี้ และดังนั้นเราจึงสร้างสมคุณธรรมที่สูงส่ง สิ่งนี้ก็คือมานมานะบาฟเช่นกัน บาบากำลังทำให้เราเป็นเช่นนี้ นี่คือเรื่องของประสบการณ์ในทางปฏิบัติ พ่อแนะนำลูกที่สุดแสนหวาน: เขียนชาร์ทของลูก! นั่งในสันโดษและพูดกับตนเอง ติดเข็มกลัดนี้เหนือหัวใจของลูก เรากำลังจะกลายเป็นสิ่งนี้ด้วยการทำตามศรีมัทของพระเจ้า ดูสิ่งนั้นและเฝ้าแต่รักสิ่งเหล่านั้น ด้วยการจดจำระลึกถึงบาบาเราจึงกลายเป็นสิ่งนี้ บาบานี่คือความมหัศจรรย์ของท่าน! บาบาก่อนหน้านี้เราไม่รู้เลยว่าท่านจะทำให้เรากลายเป็นนายของโลก ผู้คนที่ทำความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้าก็พร้อมที่จะตัดคอของตนและสังเวยชีวิตเพื่อจะได้นิมิต ด้วยการทำเช่นนั้นเท่านั้นที่พวกเขาจะได้นิมิต ลูกประคำของผู้เลื่อมใสศรัทธาก็เป็นของผู้เลื่อมใสศรัทธาเช่นนั้นเท่านั้น มีความนับถือต่อผู้เลื่อมใสศรัทธาด้วยเช่นกัน ผู้เลื่อมใสศรัทธาของยุคเหล็กเปรียบเหมือนจักรพรรดิ เวลานี้ลูกๆ มีความรักต่อพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด ลูกต้องไม่จดจำใครนอกจากพ่อผู้เดียว สติปัญญาของลูกควรชัดเจนมากว่า 84 ชาติเกิดของเราเวลานี้ได้มาถึงจุดจบแล้ว เวลานี้เราจะทำตามคำสั่งของพ่ออย่างเต็มที่ ตัณหาราคะคือศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เราต้องไม่พ่ายแพ้ต่อตัณหาราคะ หากลูกพ่ายแพ้ต่อตัณหาราคะลูกก็จะต้องเสียใจภายหลัง แล้วลูกจะทำอย่างไร? กระดูกของลูกจะแตกสลายโดยสิ้นเชิง จะได้รับการลงโทษที่รุนแรงมาก แทนที่สนิมของลูกจะถูกขจัดออกไป ลูกก็จะถูกปกคลุมด้วยสนิมมากยิ่งขึ้น ลูกจะไม่สามารถมีโยคะได้ จะเป็นเรื่องยากมากที่จะอยู่ในการจดจำระลึกถึง ลูกหลายคนพูดว่าพวกเขาอยู่ในการจดจำระลึกถึงบาบาอย่างต่อเนื่องตลอดเวลา อย่างไรก็ตามบาบารู้ว่าพวกเขาไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ มายาสร้างพายุมากมายในสิ่งนี้ บางคนมีความฝันเช่นนั้นที่พวกเขาถูกรบกวนจากความฝั่นนั้น ความรู้นั้นง่ายมาก แม้แต่เด็กเล็กๆก็สามารถอธิบายได้ อย่างไรก็ตามมีปัญหาในการจาริกแสวงบุญของการจดจำระลึกถึง ลูกต้องไม่มีความสุขโดยคิดว่าลูกกำลังทำงานรับใช้มากมาย ลูกต้องทำงานรับใช้ของการจดจำระลึกถึงอย่างแฝงตัวต่อไปเรื่อยๆ ผู้นี้มีความซาบซึ้งของการเป็นลูกชายคนเดียวของชีพบาบา บาบาคือผู้สร้างโลก และฉันจะกลายเป็นนายแห่งสวรรค์อย่างแน่นอน ควรจะมีความสุขอยู่ภายใน: ฉันกำลังจะกลายเป็นเจ้าชาย อย่างไรก็ตามฉันไม่สามารถอยู่ในการจดจำระลึกถึงได้มากเท่ากับลูกๆ บาบาต้องคิดเกี่ยวกับหลายสิ่งหลายอย่าง ลูกๆจะต้องไม่รู้สึกอิจฉาและคิดว่าบาบาให้การต้อนรับที่ดีมากต่อผู้คนที่มีชื่อเสียง เพื่อที่จะให้ประโยชน์แก่ใครบางคน พ่อต้องจับชีพจรของแต่ละคนและมีปฏิสัมพันธ์กับเขาตามนั้น ครูมีวิธีการดูแลนักเรียนทุกคน ลูกๆ ไม่ควรมีความสงสัย เกี่ยวกับสิ่งนี้ อัจชะ

ถึงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. นั่งในสันโดษและพูดกับตนเองเพื่อขจัดสนิมออกจากดวงวิญญาณ อยู่ในการจาริกแสวงบุญแห่งการจดจำระลึก

2. อย่าได้สงสัยเกี่ยวกับสิ่งใดหรือมีความอิจฉา รักษาความสุขภายในของลูก เฝ้าแต่ทำงานรับใช้ที่แฝงตัวต่อไป

พร:
ขอให้ลูกเป็นผู้รับใช้ที่โยคยุกต์และยุกตียุกต์และอยู่เหนือในขณะที่ทำงานรับใช้

ผู้ที่เป็นผู้รับใช้ที่โยคยุกต์และยุกตียุกต์จะอยู่เหนือในขณะที่ทำงานรับใช้ ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่สามารถปราศจากร่างได้เพราะพวกเขามีงานรับใช้มากมายที่ต้องทำ เมื่อลูกจดจำว่านั่นไม่ใช่งานรับใช้ของลูก แต่เป็นสิ่งที่พ่อให้แก่ลูก ลูกก็จะอยู่อย่างเป็นอิสระจากบ่วงพันธะ จงฝึกฝน: ฉันเป็นผู้ดูแลผลประโยชน์ ฉันเป็นอิสระจากบ่วงพันธะ ในช่วงเวลาที่สำคัญให้ฝึกฝนสภาพที่อยู่เหนือบ่วงกรรมซึ่งเป็นสภาพสุดท้ายของลูก เช่นเดียวกับที่ลูกควบคุมการจราจรของความคิดของลูกทุกๆครั้ง ในทำนองเดียวกันในช่วงเวลาที่สำคัญจงมีประสบการณ์กับสภาพสุดท้ายและลูกจะสามารถสอบผ่านด้วยเกียรตินิยมในช่วงเวลาสุดท้าย

คติพจน์:
ความปรารถนาดีเปลี่ยนคำแก้ตัวให้เป็นการแก้ไขปัญหา