06.01.21       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆที่แสนหวาน แน่นอนที่ลูกจะได้รับผลของการกระทำใดๆที่ลูกทำ เพียงพ่อผู้เดียวเท่านั้นที่ทำงานรับใช้ที่เห็นแก่ประโยชน์ของผู้อื่น

คำถาม:
ชั้นเรียนนี้มหัศจรรย์มากอย่างไร? อะไรคือความเพียรพยายามหลักที่ลูกต้องทำที่นี่?

คำตอบ:
นี่คือชั้นเรียนเดียวเท่านั้นที่เด็ก ผู้ใหญ่ และผู้ที่แก่ชรานั่งอยู่ด้วยกัน ชั้นเรียนนี้มหัศจรรย์มากที่วันหนึ่งแม้แต่ผู้ที่มีสติปัญญาเป็นหิน ผู้ที่ไม่มีคุณธรรม และนักปราชญ์จะมาและนั่งที่นี่ ความเพียรพยายามหลักที่ลูกต้องทำที่นี่คือการจดจำระลึกถึง เป็นเพียงด้วยการจดจำระลึกถึงเท่านั้นที่มีการเยียวยารักษาโดยธรรมชาติสำหรับดวงวิญญาณและร่างกาย แต่เพื่อที่จะอยู่ในการจดจำระลึกถึงลูกจำเป็นต้องมีความรู้ด้วยเช่นกัน

เพลง:
โอ ผู้เดินทางในเวลากลางคืน อย่าได้เหนื่อยล้า! จุดหมายปลายทางของรุ่งอรุณนั้นอยู่ไม่ไกล!

โอมชานติ
ลูกๆ ทางจิตที่สุดแสนหวานได้ยินเพลงแล้ว พ่อทางจิตอธิบายความหมายของสิ่งนี้แก่ลูกๆ ที่น่าแปลกใจคือผู้ที่เขียนกีตะและคัมภีร์ไม่เข้าใจความหมายของสิ่งนั้น พวกเขาดึงความหมายที่ไม่ถูกต้องออกมาจากทุกสิ่ง พ่อทางจิตซึ่งเป็นมหาสมุทรแห่งความรู้และเป็นผู้ชำระให้บริสุทธิ์นั่งที่นี่และอธิบายความหมายของสิ่งเหล่านั้น เพียงพ่อเท่านั้นที่สอนราชาโยคะแก่ลูก ลูกๆเข้าใจว่าลูกกำลังจะกลายเป็นราชาเหนือราชาอีกครั้ง ในโรงเรียนอื่นพวกเขาจะไม่พูดว่าพวกเขากำลังจะกลายเป็นนักกฎหมายอีกครั้ง ไม่มีใครอื่นเข้าใจถึงวิธีการใช้คำว่าอีกครั้ง ลูกพูดว่าเวลานี้ลูกกำลังศึกษาเล่าเรียนกับพ่อที่ไม่มีขีดจำกัดอีกครั้งเหมือนที่ลูกเคยทำเมื่อ 5,000 ปีที่แล้ว การทำลายล้างนี้จะเกิดขึ้นอีกครั้งอย่างแน่นอน พวกเขายังคงผลิตระเบิดขนาดใหญ่จำนวนมากมายต่อไป พวกเขากำลังผลิตระเบิดที่ทรงพลังมาก พวกเขาไม่ได้ทำสิ่งเหล่านั้นขึ้นมาเพียงเพื่อเก็บเอาไว้! การทำลายนี้ก็เป็นไปเพื่อจุดประสงค์ที่เป็นสิริมงคลเช่นกัน ลูกๆ ไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวเกี่ยวกับสิ่งใด สงครามนี้จะเป็นประโยชน์ พ่อมาเพื่อให้ประโยชน์แก่ลูก มีคำกล่าวว่า: พ่อมาและทำหน้าที่ของการก่อตั้งผ่านบราห์มา และการทำลายล้างผ่านชางก้า ดังนั้นระเบิดเหล่านั้นฯลฯ เป็นไปเพื่อการทำลายล้าง ไม่มีสิ่งใดมีพลังมากไปกว่าสิ่งเหล่านั้น นอกจากนี้ยังมีภัยพิบัติทางธรรมชาติด้วยเช่นกัน สิ่งเหล่านั้นไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นภัยพิบัติของพระเจ้า ภัยพิบัติทางธรรมชาติเหล่านี้ถูกกำหนดไว้แล้วในละคร สิ่งเหล่านั้นไม่มีอะไรใหม่! พวกเขายังคงผลิตระเบิดขนาดใหญ่จำนวนมากอยู่เรื่อยๆ พวกเขากล่าวว่า: เราสามารถกวาดล้างทั้งเมืองได้ ระเบิดที่พวกเขาทิ้งในญี่ปุ่นนั้นเป็นระเบิดขนาดเล็กมาก เวลานี้พวกเขาได้สร้างระเบิดขนาดใหญ่มาก เมื่อพวกเขามีความยากลำบากมากขึ้น และไม่สามารถทนต่อสิ่งเหล่านั้นได้ พวกเขาก็จะเริ่มใช้ระเบิด จะมีความเสียหายมากมาย! พวกเขากำลังทำการทดลองเพื่อดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น พวกเขาใช้เงินหลายพันล้านรูปีกับสิ่งนี้ แม้แต่เงินเดือนของผู้ที่ผลิตระเบิดเหล่านั้นก็เยอะมาก ลูกๆ ควรจะมีความสุขว่าโลกเก่ากำลังจะถูกทำลาย ลูกๆ กำลังทำความเพียรพยายามเพื่อโลกใหม่ กล่าวอย่างมีเหตุผลว่าโลกเก่ากำลังจะถูกทำลาย ลูกๆ เข้าใจว่าในยุคเหล็กมีอะไรและในยุคทองมีอะไร เวลานี้ลูกกำลังยืนอยู่ในยุคบรรจบพบกัน ลูกเข้าใจดีว่าจะไม่มีผู้คนจำนวนมากมายในยุคทอง ดังนั้นพวกเขาทั้งหมดจะถูกทำลาย ภัยพิบัติทางธรรมชาติเหล่านี้ก็เคยเกิดขึ้นในวงจรที่แล้วด้วยเช่นกัน โลกเก่าต้องถูกทำลาย จะมีภัยพิบัติมากมายอยู่เรื่อยๆ แต่สิ่งเหล่านี้ยังมีขนาดเล็ก ทั้งโลกเก่านี้จะต้องถูกทำลายอย่างแน่นอนในเวลานี้ ลูกๆ ควรจะมีความสุขมากมาย พ่อ พ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุดนั่งที่นี่และอธิบายแก่พวกเราลูกๆทางจิต การทำลายนี้กำลังเกิดขึ้นเพื่อลูก เป็นที่จดจำว่าเปลวไฟแห่งการทำลายได้ปรากฏออกมาจากไฟบูชายัญของความรู้ของรูดร้า บางสิ่งที่ได้กล่าวถึงในกีตะก็มีความหมายที่ดีมาก แต่ไม่มีใครเข้าใจสิ่งเหล่านั้น พวกเขาเฝ้าแต่ร้องขอความสงบ ลูกบอกว่าการทำลายควรเกิดขึ้นในเร็วๆนี้เพื่อที่ลูกจะได้ไปและมีความสุข! พ่อพูดว่า: มีเมื่อลูกกลับมาสะโตประธานเท่านั้นที่ลูกจะมีความสุข พ่อให้ประเด็นมากมายหลายประเภทและประเด็นเหล่านั้นก็อยู่ในสติปัญญาของบางคนได้ดีมาก แต่ไม่ดีนักในสติปัญญาของผู้อื่น แม่ที่แก่ชราก็เข้าใจว่าพวกเธอต้องจดจำชีพบาบาและเท่านั้นเอง! สำหรับพวกเธอได้มีการอธิบายว่า: จงพิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณและจดจำพ่อ! อย่างไรก็ตามพวกเธอนั้นก็ประกาศสิทธิ์ในมรดกของพวกเธอ พวกเธอนั้นอยู่ด้วยกัน ทุกคนมาที่นิทรรศการ คนบาปเช่นอัจมิลและโสเภณีฯลฯ ทุกคนนั้นต้องได้รับการยกระดับ แม้แต่คนทำความสะอาดก็มาและสวมใส่เสื้อผ้าที่ดี คานธีได้ทำให้จัณฑาลเป็นอิสระ พวกเขารับประทานด้วยกันกับคนอื่นๆ พ่อไม่ได้ห้ามอะไรลูกเลย ท่านเข้าใจดีว่าแม้แต่พวกเขาก็จะต้องได้รับการยกระดับ สิ่งนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับงานที่พวกเขาทำ ทุกสิ่งขึ้นอยู่กับการเชื่อมโยงสติปัญญาของลูกในโยคะกับพ่อ ลูกต้องจดจำพ่อ ดวงวิญญาณพูดว่า: ฉันเป็นจัณฑาลไม่สามารถแตะต้องได้ เวลานี้ลูกเข้าใจแล้วว่าเราเคยเป็นเทพที่สะโตประธาน เวลานี้ในตอนท้ายเรากลับมาไม่บริสุทธิ์ด้วยการใช้ชาติเกิดใหม่ ฉันดวงวิญญาณเวลานี้ต้องกลับมาบริสุทธิ์อีกครั้ง ลูกรู้ว่าหญิงพื้นเมืองที่เคยมาในเมืองซินด์จะเข้าฌานได้อย่างไร เธอจะวิ่งมาเพื่อพบกับบาบา มีการอธิบายว่าเธอก็เป็นดวงวิญญาณเช่นกัน ดวงวิญญาณมีสิทธิ์ที่จะได้รับมรดกของเขาจากพ่อ มีการขอร้องสมาชิกครอบครัวของเธอให้ปล่อยเธอได้รับความรู้ต่อไป แต่พวกเขาพูดว่าจะเป็นความปั่นป่วนในชุมชนของพวกเขา เพราะพวกเขากลัว พวกเขาจึงพาเธอไป ลูกต้องไม่พูดว่า "ไม่" กับใครก็ตามที่มาหาลูก ได้มีการจดจำกันว่าพระเจ้ายกระดับผู้หญิงที่ไร้เดียงสา โสเภณี หญิงพื้นเมืองและผู้รู้ฯลฯ ทุกคนตั้งแต่ปราชญ์ผู้รู้ไปจนถึงชาวพื้นเมือง จะมีการบรรลุผลมากมายจากการรับใช้ยักย่ะ และผู้คนมากมายจะได้รับประโยชน์ นับวันงานรับใช้ที่นิทรรศการก็จะเพิ่มขึ้น บาบายังคงให้มีการทำเข็มเครื่องหมาย(แบดจ์)ต่อไป ไม่ว่าลูกจะไปที่ใดลูกควรจะอธิบายเข็มนี้: นี่คือพ่อ, นี่คือดาด้า, และนี่คือมรดกของพ่อ เวลานี้พ่อพูดว่า: จดจำพ่อแล้วลูกจะกลับมาบริสุทธิ์! นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงในกีตะเช่นกัน: จดจำพ่อผู้เดียวเท่านั้นอย่างต่อเนื่อง เป็นเพียงการที่พวกเขาได้นำชื่อของพ่อออกไป และใส่ชื่อของเด็กเข้ามาแทน แม้แต่ผู้คนของบารัตเองก็ไม่เข้าใจว่าความสัมพันธ์ระหว่างราเด้และกฤษณะคืออะไร ประวัติของพวกเขาก่อนแต่งงาน ฯลฯ ยังไม่ปรากฏเลย แต่ละคนเป็นของอาณาจักรที่แยกจากกัน พ่อนั่งที่นี่และอธิบายสิ่งเหล่านี้ หากพวกเขา (ซันยาสซี) เข้าใจสิ่งเหล่านี้และจะพูดว่าสิ่งเหล่านี้คือคำพูดของพระเจ้าชีวา ผู้คนก็จะไล่พวกเขาออกไป พวกเขาก็จะถามว่า: เขาเรียนสิ่งนี้มาจากไหน? นั่นเป็นกูรูคนไหน? พวกเขาทั้งหมดจะอารมณ์เสียและไม่พอใจหากพวกเขาพูดว่าพวกเขาเรียนรู้มาจากบีเค จากนั้นอาณาจักรของกูรูนั้นก็จะจบสิ้นลงอย่างสมบูรณ์ ผู้คนเช่นนั้นจำนวนมากมายมาที่นี่ พวกเขาแม้กระทั่งเขียนบางสิ่งไว้แต่แล้วก็หายไป พ่อไม่ได้ให้ความยากลำบากใดแก่ลูกๆ ท่านแสดงวิธีการที่ง่ายดายมากแก่ลูก เมื่อคู่สามีภรรยาไม่มีลูกพวกเขาขอให้พระเจ้าประทานลูกให้พวกเขา และแล้วเมื่อพวกเขามีลูก พวกเขาก็ดูแลลูกเป็นอย่างดี พวกเขาให้การศึกษาแก่ลูก และแล้วเมื่อลูกของเขาเติบโตขึ้น พวกเขาก็ขอให้ลูกของเขาหาเลี้ยงชีพตนเอง พ่อเลี้ยงดูลูกของเขาและทำให้เขานั้นมีค่า ดังนั้นเขาจึงเป็นผู้รับใช้ของลูกของเขา พ่อนี้ก็รับใช้ลูกๆ และพาลูกกลับไปกับท่าน พ่อทางร่างก็คิดว่าลูกๆ ของเขาจะเป็นอิสระไม่พึ่งพิงและดำเนินธุรกิจของตนเอง และจากนั้นก็จะรับใช้พ่อแม่เมื่อพ่อแม่แก่ชรา พ่อนี้ไม่ได้ขอรับการปรนนิบัติรับใช้ใดๆเพื่อตัวท่านเอง ผู้เป็นหนึ่งเดียวนั้นเห็นแก่ประโยชน์ของผู้อื่น พ่อทางร่างนั้นเชื่อว่าเป็นหน้าที่ของลูกๆ ของเขาที่จะต้องดูแลเขาตราบเท่าที่เขายังมีชีวิตอยู่ เขามีความปรารถนานั้น พ่อนั้นพูดว่า พ่อทำงานรับใช้ที่เห็นแก่ประโยชน์ของผู้อื่น พ่อไม่ได้ปกครองอาณาจักร พ่อเห็นแก่ประโยชน์ของผู้อื่นอย่างมาก ไม่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตน! ไม่ว่าผู้อื่นจะทำอะไรพวกเขาก็จะได้รับผลของสิ่งนั้นแน่นอน ผู้นั้นคือพ่อของทั้งหมด ท่านพูดว่า: พ่อให้อาณาจักรแห่งสวรรค์แก่ลูกๆ ลูกได้มาซึ่งสถานภาพที่สูงส่งเช่นนี้! พ่อเป็นเพียงนายของบราห์มัน ลูกก็กลายเป็นเช่นนั้นเช่นกัน แต่ลูกได้รับอาณาจักรด้วยเช่นกันแล้วก็สูญเสียมันไป พ่อไม่ได้รับอาณาจักรและพ่อก็ไม่ได้สูญเสียอาณาจักรไป นี่คือบทบาทของพ่อในละคร ลูกๆ ก็เฝ้าแต่ทำความเพียรพยายามต่อไปเพื่อประกาศสิทธิ์ในมรดกแห่งความสุขของลูก คนอื่นๆทั้งหมดก็เพียงแต่ร้องขอความสงบ กูรูเหล่านั้นก็พูดว่าความสุขเป็นเหมือนกับมูลกา ด้วยเหตุนั้นเองพวกเขาจึงต้องการความสงบเท่านั้น พวกเขาไม่สามารถรับความรู้นี้ได้ พวกเขาไม่เข้าใจสิ่งใดเกี่ยวกับความสุข พ่ออธิบายว่า: มีเพียงพ่อเท่านั้นที่สามารถให้มรดกแห่งความสงบและความสุขแก่ลูก ไม่มีกูรูในยุคทองและยุคเงิน ที่นั่นไม่มีราวัน นั่นคืออาณาจักรของพระเจ้า ละครนี้ถูกกำหนดไว้แล้ว สิ่งเหล่านี้จะไม่อยู่ในสติปัญญาของใครอื่น ดังนั้นลูกๆ ควรซึมซับสิ่งเหล่านี้เป็นอย่างดีและประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูง เวลานี้ลูกอยู่ในยุคบรรจบพบกัน ลูกเข้าใจว่าอาณาจักรของโลกใหม่กำลังมีการก่อตั้ง ลูกอยู่ในยุคบรรจบพบกันและส่วนที่เหลือทั้งหมดอยู่ในยุคเหล็ก พวกเขาพูดว่าระยะเวลาของวงจรนั้นเป็นเวลาหลายแสนปี พวกเขาอยู่ในความมืดสนิท ได้มีการจดจำกันว่าพวกเขากำลังหลับใหลอยู่ในการนอนหลับใหลของกุมภกรรณ ชัยชนะของพันดาวาสเป็นที่จดจำ ลูกคือบราห์มิน เพียงบราห์มินเท่านั้นที่สร้างไฟบูชายัญ นี่คือไฟบูชายัญของพระเจ้ารูดร้าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ไม่มีขีดจำกัดและสำคัญที่สุด มีไฟบูชายัญที่มีขีดจำกัดหลายประเภท ไฟบูชายัญนี้สร้างขึ้นมาเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ไม่มีไฟบูชายัญในยุคทองและยุคเงินเพราะไม่มีเรื่องของภัยพิบัติฯลฯที่นั่น ไฟบูชายัญทั้งหมดนั้นมีขีดจำกัด ไฟบูชายัญนี้ไม่มีขีดจำกัด ไฟบูชายัญนี้ซึ่งต้องทำการสังเวยที่ไม่มีขีดจำกัดนี้ถูกสร้างขึ้นมาโดยพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด หลังจากนั้นจะไม่มีไฟบูชายัญใดๆ เป็นเวลาครึ่งวงจร ไม่มีอาณาจักรของราวันอยู่ที่นั่น สิ่งเหล่านั้นทั้งหมดเริ่มต้นเมื่ออาณาจักรของราวันเริ่มขึ้น ไฟบูชายัญที่ไม่มีขีดจำกัดนี้ถูกสร้างขึ้นมาเพียงครั้งเดียวเท่านั้น และทั้งโลกเก่าก็ถูกสังเวยลงไปในนั้น นี่คือไฟบูชายัญที่ไม่มีขีดจำกัดของความรู้ของรูดร้า สิ่งหลักที่นี่คือความรู้และโยคะ โยคะหมายถึงการจดจำระลึกถึง คำว่า การจดจำระลึกถึง นั้นหวานชื่นมาก ในขณะที่คำว่า โยคะ นั้นกลายเป็นเรื่องธรรมดามาก ไม่มีใครเข้าใจความหมายของโยคะ ลูกอธิบายได้ว่าโยคะหมายถึงการจดจำระลึกถึงพ่อ บาบา ท่านให้มรดกที่ไม่มีขีดจำกัดแก่เรา! ดวงวิญญาณพูดว่า: บาบา ท่านได้มาอีกครั้ง! เราลืมท่านไปแล้ว! ท่านให้อำนาจในการปกครองแก่ฉัน เวลานี้ท่านมาและพบฉันอีกครั้ง! ฉันจะทำตามศรีมัทของท่านอย่างแน่นอน ลูกต้องพูดกับตนเองด้วยวิธีนี้ บาบา ท่านกำลังแสดงหนทางที่ดีมากแก่ฉัน ฉันลืมสิ่งนั้นทุกวงจร เวลานี้พ่อกำลังทำให้ลูกเป็นเช่นนั้นเพื่อที่ลูกจะไม่ลืม ด้วยเหตุนี้เองเวลานี้ลูกต้องจดจำระลึกถึงพ่อผู้เดียวเท่านั้น โดยมีการจดจำระลึกถึงนี้เท่านั้นที่ลูกจะได้รับมรดกของลูก เมื่อพ่อมาอยู่เบื้องหน้าลูกเป็นการส่วนตัวที่พ่ออธิบายให้แก่ลูก จนถึงเวลานั้นลูกยังคงร้องเพลงต่อไป: ท่านคือผู้ขจัดความทุกข์ และเป็นผู้ประทานความสุข ลูกร้องเพลงสรรเสริญนี้ แต่ลูกก็ไม่เข้าใจเกี่ยวกับดวงวิญญาณและดวงวิญญาณสูงสุด เวลานี้ลูกเข้าใจแล้วว่าบทบาทที่ไม่สูญสลายนั้นถูกบันทึกไว้ในจุดที่แสนเล็กเช่นนี้ พ่ออธิบายสิ่งนี้ ท่านถูกเรียกว่าพ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุดเช่นกัน ท่านคือดวงวิญญาณสูงสุด ไม่ใช่ว่าท่านเป็นเหมือนกับพระอาทิตย์ที่ไม่ได้มีวันมืดลง พ่อยังคงสอนลูกต่อไปเหมือนที่ครูสอน มีลูกๆ มากมายเหลือเกิน ดูซิว่าชั้นเรียนนี้มหัศจรรย์เพียงใด ดูสิว่าใครกำลังศึกษาอยู่ที่นี่ แม้แต่ผู้หญิงที่ไร้เดียงสา ที่ไม่มีคุณธรรม และปราชญ์ผู้รู้ฯลฯ ก็จะมานั่งที่นี่ในวันหนึ่ง หญิงที่แก่ชราและเด็กเล็กๆ ก็นั่งอยู่ที่นี่ด้วยเช่นกัน ลูกเคยเห็นโรงเรียนเช่นนี้หรือไม่? ที่นี่มีความเพียรพยายามเพื่อการจดจำระลึกถึง เป็นการจดจำระลึกถึงนี้ที่ใช้เวลา การเพียรพยายามเพื่อการจดจำระลึกถึงนั้นเป็นความรู้ด้วยเช่นกัน มีความรู้เพื่อการจดจำระลึกถึงด้วย มีความรู้สำหรับอธิบายวงจรด้วยเช่นกัน สิ่งนี้เรียกว่าการเยียวยารักษาธรรมชาติตามธรรมชาติที่จริงแท้ ลูกดวงวิญญาณกลับมาบริสุทธิ์อย่างสมบูรณ์ การเยียวยารักษาเหล่านั้นเป็นไปเพื่อร่างกาย ในขณะที่การเยียวยารักษานี้เป็นไปเพื่อดวงวิญญาณ อัลลอยได้ปะปนอยู่ในดวงวิญญาณ ทองคำแท้ก็ทำให้เครื่องประดับนั้นจริงแท้ ลูกๆ เข้าใจว่าชีพบาบามาที่นี่เป็นการส่วนตัว ลูกๆต้องจดจำพ่ออย่างแน่นอน เวลานี้เราต้องกลับบ้าน เราต้องไปจากฝั่งนี้สู่อีกฝั่งหนึ่ง จดจำพ่อ มรดก และบ้านของลูก นั่นคือบ้านแห่งความเงียบสงบที่หวานชื่น ความทุกข์เกิดจากความไม่สงบ ในขณะที่ความสุขมีประสบการณ์โดยความสงบ ในยุคทองลูกมีความสงบ ความสุข และความเจริญรุ่งเรือง ลูกมีทุกสิ่ง ไม่มีเรื่องของการต่อสู้รบราหรือการทะเลาะเบาะแว้งกันที่นั่น ความใส่ใจเดียวที่ลูกควรมีคือการกลับมาสะโตประธาน, เป็นทองคำแท้ เพราะเมื่อนั้นที่ลูกจะประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูง ลูกกำลังได้รับอาหารทางจิตซึ่งลูกต้องเคี้ยวและย่อย วันนี้เราได้ยินประเด็นหลักอะไร? มีการอธิบายแก่ลูกแล้วว่ามีการจาริกแสวงบุญสองประเภท - ทางจิตและทางร่าง การจาริกแสวงบุญทางจิตนี้เท่านั้นที่เป็นประโยชน์ พระเจ้าพูด: มานมานะบาฟ! อัจชะ

ถึงลูกๆที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทาจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1 การทำลายล้างนี้เป็นสิริมงคลและดังนั้นลูกต้องไม่หวาดกลัว อยู่อย่างมีความสุขอย่างสม่ำเสมอโดยมีสำนึกรู้ว่าพ่อที่มีเมตตาและให้คุณประโยชน์เท่านั้นที่ดลบันดาลสิ่งที่เป็นประโยชน์

2 มีความใส่ใจเดียวอย่างต่อเนื่องที่จะกลับมาสะโตประธาน, เป็นทองคำแท้ และประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูง เฝ้าแต่เคี้ยวและย่อยอาหารทางจิตที่ลูกได้รับต่อไป

พร:
ขอให้ลูกมีความสดชื่นแจ่มใสอย่างสม่ำเสมอและเป็นแสงที่เบาสบายเป็นสองเท่าและแต่งแต้มสีสันให้กับตนเองด้วยสีสันทางจิตวิญญาณโดยการคบมิตรทางทางจิตวิญญาณ

ลูกๆ ที่ทำให้พ่อเป็นมิตรร่วมทางที่แท้จริงของพวกเขาจะอยู่อย่างได้รับการแต่งแต้มสีสันด้วยมิตรร่วมทางทางจิตวิญญาณเสมอ การรักษามิตรร่วมทางของพ่อที่แท้จริง ครูที่แท้จริง และสัตกูรูที่แท้จริงด้วยสติปัญญาของลูกคือการมีมิตรร่วมทางแห่งสัจจะ (สัตซัง) ผู้ที่อยู่ในมิตรร่วมทางแห่งสัจจะ จะอยู่อย่างสดชื่นแจ่มใสและเป็นแสงที่เบาสบายเป็นสองเท่า พวกเขาไม่ประสบกับภาระใดๆ พวกเขาสัมผัสว่าตัวเขาเองเต็มเปี่ยมราวกับว่าพวกเขามีเหมืองแห่งความสุขในพวกเขา และสิ่งใดก็ตามที่เป็นของพ่อก็เป็นของพวกเขา

คติพจน์:
ทำให้คนที่ท้อแท้กลับมาเข้มแข็งด้วยความร่วมมือของคำพูดที่ไพเราะแสนหวานและความจริงจังและความกระตือรือร้นของลูก