08.11.19       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆที่แสนหวาน บาบาคือหมอยาสมุนไพรที่คงอยู่ตลอดไป ท่านขจัดความทุกข์ทั้งหมดของลูกด้วยมันตราที่ยิ่งใหญ่เพียงมันตราเดียว

คำถาม:
เหตุใดมายาจึงสร้างอุปสรรคให้กับลูกเป็นครั้งคราว?

คำตอบ:
เพราะลูกคือลูกค้าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมายา เมื่อเธอเห็นว่าเธอกำลังสูญเสียลูกค้าของเธอ เธอก็วางอุปสรรคไว้ใน หนทางของลูก เมื่อหมอยาสมุนไพรที่คงอยู่ตลอดไปได้ให้ยาแก่ลูก,โรคภัยทั้งหมดของมายาก็ประทุขึ้นมา ดังนั้นลูกต้องไม่หวาดกลัวอุปสรรค มายาจะวิ่งหนีไปจากมันตราของ มานมานะบาฟ

โอมชานติ
บาบานั่งที่นี่และอธิบายแก่ลูกๆ ผู้คนกลับมาสิ้นหวัง ได้แต่ร้องขอความสงบของจิตใจอยู่เสมอ! พวกเขาพูดโอม ชานติทุกวัน แต่เพราะพวกเขาไม่เข้าใจความหมายของสิ่งนั้น พวกเขาเฝ้าแต่ร้องขอความสงบ พวกเขาแม้กระทั่งพูดว่า ฉันคือดวงวิญญาณ, ซึ่งหมายถึง: ฉันคือความเงียบสงบ ศาสนาดั้งเดิมของเราคือความเงียบสงบ หากศาสนาดั้งเดิมของลูกคือความเงียบสงบ, แล้วเหตุใดลูกจึงร้องขอสิ่งนั้น? เพราะพวกเขาไม่เข้าใจความหมายของความสงบนี้ พวกเขาจึงเฝ้าแต่ร้องขอสิ่งนั้น ลูกเข้าใจว่านี่คืออาณาจักรของราวัน แต่ลูกไม่เข้าใจแม้กระทั่งว่าราวันคือศัตรูของทุกคนในทั้งโลกโดยทั่วไปและในบารัตโดยเฉพาะเป็นพิเศษ เหตุนี้เองพวกเขาจึงเฝ้าแต่เผาหุ่นจำลองของราวันอยู่เรื่อยๆ มีมนุษย์ใดเช่นนั้นที่หุ่นจำลองของเขาถูกเผาไปปีแล้วปีเล่าหรือไม่? พวกเขาเผาราวันมาชาติแล้วชาติเล่า,วงจรแล้ววงจรเล่า เพราะราวันคือศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของลูก ทุกคนติดกับอยู่ในกิเลสทั้งห้า ทุกคนถือกำเนิดจากความคดโกง ดังนั้นนี่คืออาณาจักรของราวัน ในเวลานี้มีความทุกข์ที่ไม่มีขีดจำกัด ใครรับผิดชอบต่อความทุกข์นี้? ราวัน! ไม่มีใครรู้ถึงสาเหตุของความทุกข์ อาณาจักรนี้เป็นของราวัน ราวันเป็นศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของทุกคน ผู้คนทำหุ่นจำลองของราวันทุกปีและเผาหุ่นจำลองนั้น นับวันพวกเขาก็ทำให้หุ่นจำลองนั้นใหญ่ขึ้น ความทุกข์ก็เฝ้าแต่เพิ่มขึ้นอยู่เรื่อยๆด้วยเช่นกัน ไม่มีผู้รู้ที่ยิ่งใหญ่, ผู้เคร่งศาสนา, ดวงวิญญาณที่ยิ่งใหญ่, ผู้ปกครอง ฯลฯ มากมายทั้งหลายที่จะรู้ว่าราวันผู้ที่พวกเขาเฝ้าแต่เผาทุกปีคือศัตรูของพวกเขา ในความเป็นจริงพวกเขาแม้กระทั่งเฉลิมฉลองเทศกาลนี้ด้วยความสุขที่มากยิ่งกว่า พวกเขาคิดว่าราวันตายไปแล้วและพวกเขาก็ได้กลายเป็นนายของลังกา (อาณาจักรของราวัน) อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่ได้กลายเป็นนาย พวกเขาใช้เงินอย่างมากไปกับเทศกาลนั้น พ่อพูดว่า พ่อได้ให้ทรัพย์สมบัติมากมายนับไม่ถ้วนแก่ลูก ลูกทำหายไปไหนหมด? ในช่วงเวลาของดาเซร่า (การเผาราวัน) พวกเขาใช้เงินหลายแสนรูปี ได้มีการแสดงให้เห็นว่าราวันถูกฆ่าแล้วลังกาก็ถูกรูดปล้น แต่ไม่มีใครเข้าใจว่าเหตุใดพวกเขาจึงเผาราวัน ในเวลานี้ทุกคนอยู่ในกรงขังของกิเลสเหล่านี้ เพราะพวกเขาไม่มีความสุขอย่างมากที่พวกเขาเผาราวันมาเป็นเวลาถึงครึ่งวงจร พวกเขาเข้าใจว่าพวกเขาไม่มีความสุขอย่างมากในอาณาจักรของราวัน แต่พวกเขาไม่เข้าใจว่ากิเลสทั้งห้านั้นไม่ได้มีอยู่ในยุคทอง การเผาราวัน ฯลฯ ไม่ได้คงอยู่ที่นั่น หากลูกถามพวกเขาว่าพวกเขาเริ่มฉลองเทศกาลนั้นเมื่อไหร่ พวกเขาก็ตอบว่าสิ่งนั้นได้ดำเนินมาตั้งแต่ตอนเริ่มต้นของเวลา ถามพวกเขาว่ารักชาบันดันเริ่มขึ้นเมื่อไหร่และพวกเขาก็ตอบว่าสิ่งนั้นได้คงอยู่มาตั้งแต่ตอนเริ่มต้นของเวลา สิ่งเหล่านี้คือเรื่องที่จะต้องเข้าใจ เกิดอะไรขึ้นกับสติปัญญาของมนุษย์? สติปัญญาของเขาไม่เหมือนสัตว์หรือเหมือนมนุษย์ พวกเขาไม่มีประโยชน์เลย! พวกเขาไม่รู้จักสวรรค์เลย พวกเขาคิดว่าพระเจ้าได้สร้างโลกนี้ แต่ถึงกระนั้นพวกเขาก็ยังคงจดจำพระเจ้าในเวลาของความทุกข์ พวกเขาพูดว่าโอ้ พระเจ้า! ได้โปรดปลดปล่อยพวกเราจากความทุกข์นี้! อย่างไรก็ตามไม่สามารถมีความสุขในยุคเหล็ก พวกเขาต้องประสบกับความทุกข์อย่างแน่นอน พวกเขาต้องลงบันไดมา พ่ออธิบายความลับทั้งหมดของทุกสิ่งตั้งแต่ตอนเริ่มต้นโลกใหม่จนถึงตอนสิ้นสุดโลกเก่า เมื่อท่านมาหาลูก ท่านก็พูดว่ามีเพียงยาขนานเดียวเท่านั้นที่จะเยียวยารักษาความทุกข์ทั้งหมดนี้ได้ ท่านคือหมอยาสมุนไพรที่คงอยู่ตลอดไป ท่านปลดปล่อยลูกทั้งหมดจากความทุกข์ถึง 21 ชาติเกิด ที่นี่หมอยาสมุนไพรเองก็ล้มป่วย ผู้นี้คือหมอยาสมุนไพรที่คงอยู่ตลอดไป ลูกเข้าใจด้วยเช่นกันว่ามีความทุกข์ที่ไม่มีขีดจำกัดและความสุขที่ไม่มีขีดจำกัด พ่อให้ความสุขที่ไม่มีขีดจำกัดแก่ลูก ที่นั่นไม่มีชื่อหรือร่องรอยของความทุกข์ ยานี้มีไว้เพื่อที่จะกลับมามีความสุขเท่านั้น เพียงแต่จดจำพ่อแล้วลูกจะกลับมาบริสุทธิ์และสโตประธาน ความทุกข์ของลูกทั้งหมดจะถูกขจัดออกไป และแล้วจะไม่มีสิ่งใดเลยนอกจากความสุข นอกจากนี้ยังได้รับการจดจำว่าพ่อคือผู้ขจัดความทุกข์และเป็นผู้ประทานความสุข ท่านขจัดความทุกข์ทั้งหมดของลูกถึงครึ่งวงจร ลูกเพียงแต่ต้องพิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณและจดจำพ่อ นี่คือการละเล่นเกี่ยวกับดวงวิญญาณและร่างกาย ดวงวิญญาณที่ไม่มีตัวตนนั้นไม่สูญสลายและร่างที่มีตัวตนนั้นสูญสลาย การละเล่นทั้งหมดนี้เกี่ยวข้องกับสิ่งนี้ พ่อพูดว่าเวลานี้ลืมความสัมพันธ์ทั้งหมดของร่างกายรวมทั้งร่างกายของลูกเอง ในขณะที่อาศัยอยู่ในบ้านของลูก จงมีจิตสำนึกว่าเวลานี้ลูกต้องกลับบ้าน ผู้ที่ไม่บริสุทธิ์ไม่สามารถกลับบ้านได้ ดังนั้นจงจดจำพ่อผู้เดียวเท่านั้นอย่างสม่ำเสมอแล้วลูกจะกลับมาสโตประธาน พ่อมียา พ่อบอกลูกด้วยเช่นกันว่ามายาจะนำอุปสรรคมาในหนทางของลูกอย่างแน่นอน ลูกคือลูกค้าของราวัน เพราะเธอกำลังจะสูญเสียลูกค้า เธอจะสิ้นหวังอย่างแน่นอน พ่ออธิบาย: ความรู้นี้คือการศึกษาของลูก,ไม่ใช่ยา ยาของลูกคือการจาริกแสวงบุญแห่งการทรงจำระลึกถึง หากลูกทำความเพียรพยายามที่จะอยู่ในการจดจำระลึกถึงพ่ออย่างสม่ำเสมอ เพียงแค่ทานยาขนานเดียวนี้ ความทุกข์ทั้งหมดของลูกจะถูกขจัดออกไป ในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา, มีผู้คนมากมายที่เฝ้าแต่พร่ำสวดมันตราใดมันตราหนึ่งหรือชื่อของรามอย่างต่อเนื่อง พวกเขาได้รับมันตราจากกูรูของเขาที่บอกพวกเขาให้สวดมันตรานั้นกี่ครั้งต่อหนึ่งวัน สิ่งนั้นเป็นที่รู้กันว่าการหมุนลูกประคำด้วยการใช้ชื่อของราม ที่รู้กันว่าเป็นการทำทานในชื่อของราม มีองค์กรเช่นนั้นอยู่มากมาย พวกเขาเฝ้าแต่พร่ำชื่อของ ราม ราม พวกเขาอยู่อย่างไม่ว่างเว้น และดังนั้นพวกเขาจึงไม่ทะเลาะเบาะแว้งกัน ฯลฯ ถึงแม้ว่าจะมีใครบางคนขัดจังหวะและพูดกับพวกเขา พวกเขาก็จะไม่ตอบสนอง อย่างไรก็ตามมีผู้คนน้อยนิดที่ทำเช่นนั้น พ่อพูดว่าไม่มีความจำเป็นที่จะพูดชื่อรามออกมาดังๆที่นี่ ลูกร้องเพลงโดยไร้เสียงที่นี่ ให้เพียงแค่จดจำพ่ออย่างสม่ำเสมอ พ่อพูดว่า พ่อไม่ใช่ราม รามเป็นของยุคเงิน เขาคือรามผู้ที่เคยมีอาณาจักรนั้น ลูกไม่ต้องพร่ำสวดชื่อของเขา พ่ออธิบายว่า: ในขณะที่กำลังพร่ำสวดสิ่งเหล่านั้นทั้งหมดในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธาและทำการสักการะบูชา ลูกก็ลงบันไดมาเรื่อยๆเพราะทั้งหมดนั้นไม่ถูกต้องตามหลักศีลธรรม เพียงพ่อผู้เดียวเท่านั้นที่ถูกต้องตามหลักศีลธรรม ท่านนั่งที่นี่และอธิบายแก่ลูกๆ นี่คือเกมของเขาวงกต เมื่อลูกจดจำพ่อผู้เดียวที่ลูกได้รับมรดกที่ไม่มีขีดจำกัด ใบหน้าของลูกก็จะเปล่งประกาย ใบหน้าของลูกจะเบ่งบานด้วยความสุขและมีรอยยิ้มบนริมฝีปากของลูกอย่างสม่ำเสมอ ลูกเข้าใจว่าด้วยการจดจำพ่อ นี่คือสิ่งที่ลูกจะกลายเป็น ความทุกข์ทั้งหมดของลูกจะถูกขจัดออกไปถึงครึ่งวงจร ไม่ใช่ว่าบาบาจะมีเมตตาต่อลูก: ไม่เลย ลูกต้องเข้าใจว่ายิ่งลูกจดจำบาบามากเท่าไร, ลูกก็จะยิ่งกลับมาสโตประธานมากเท่านั้น ลักษมีและนารายณ์ผู้เป็นนายของโลกก็มีใบหน้าที่สดชื่นแจ่มใสเช่นนั้น ลูกต้องกลายเป็นเหมือนกับพวกเขา เมื่อลูกจดจำพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด ก็จะมีความสุขอยู่ภายในของการรู้ว่าลูกกำลังจะกลายเป็นนายของโลกอีกครั้งหนึ่ง และจากนั้นลูกดวงวิญญาณก็จะนำซันสการ์ของความสุขเหล่านี้ไปกับลูกเอง จากนั้นซันสการ์นี้ก็จะค่อยๆลดลงทีละน้อยๆ ในเวลานี้มายาได้รุกรานลูกอย่างมาก มายาพยายามที่จะทำให้ลูกลืมที่จะมีการจดจำระลึกถึงพ่อ ลูกจะไม่สามารถมีใบหน้าที่สดชื่นแจ่มใสได้อย่างสม่ำเสมอ ลูกจะสำลักในประเด็นใดประเด็นหนึ่ง เมื่อผู้คนล้มป่วย พวกเขาก็ได้รับการบอกว่าให้จดจำชีพบาบา แต่ชีพบาบาคือใครนั้นไม่มีใครรู้ ดังนั้นพวกเขาควรจะจดจำท่านด้วยความเข้าใจอะไร? เหตุใดพวกเขาควรจะจดจำท่าน? ลูกๆเข้าใจว่าลูกจะเปลี่ยนจากตโมประธานเป็นสโตประธานด้วยการจดจำพ่อ เหล่าเทพสโตประธาน นั่นเรียกว่าโลกของเหล่าเทพ นั่นไม่ได้เรียกว่าโลกมนุษย์ คำว่า มนุษย์ ไม่ได้ใช้สำหรับที่นั่น มีคำกล่าวว่า เทพองค์นั้นองค์นี้ นั่นคือโลกของเทพ นี่คือโลกของมนุษย์ ประเด็นเหล่านี้ต้องเป็นที่เข้าใจ พ่อผู้เดียวเท่านั้นที่อธิบายสิ่งเหล่านี้ ท่านเป็นที่รู้จักในนามหาสมุทรของความรู้ พ่อเฝ้าแต่ให้คำอธิบายหลากหลายรูปแบบ อย่างไรก็ตามในที่สุดแล้วท่านก็ให้มันตราที่ยิ่งใหญ่ ด้วยการจดจำพ่อ, ลูกก็จะกลับมาสโตประธานแล้วความทุกข์ทั้งหมดของลูกจะถูกขจัดออกไป ลูกกลายเป็นเทพเมื่อวงจรที่แล้ว บุคลิกลักษณะของลูกเคยเป็นเหมือนกับของเหล่าเทพ ไม่มีใครในยุคทองพูดสิ่งใดผิด พวกเขาไม่ทำการกระทำใดเช่นนั้น นั่นคือโลกของเหล่าเทพและนี่คือโลกมนุษย์ มีความแตกต่าง พ่อนั่งที่นี่และอธิบายสิ่งนี้ มนุษย์คิดว่าโลกของเหล่าเทพดำรงอยู่มาเมื่อหลายแสนปีก่อน เวลานี้ไม่มีใครที่จะเรียกได้ว่าเป็นเทพ เทพนั้นบริสุทธิ์และสะอาด เทพถูกเรียกว่าเป็นดวงวิญญาณที่ยิ่งใหญ่ มนุษย์ธรรมดาไม่สามารถได้รับสมญานี้ นี่คือโลกของราวัน ราวันคือศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของลูก ไม่มีศัตรูอื่นใดที่เหมือนเขา ทุกปีลูกเผาหุ่นจำลองของราวัน แต่ไม่มีใครรู้ว่าเขาคือใคร เขาไม่ใช่มนุษย์ เขาเป็นตัวแทนของกิเลสทั้งห้าและเหตุนี้เองสิ่งนี้จึงเรียกว่าเป็นอาณาจักรของราวัน นี่เป็นอาณาจักรของกิเลสทั้งห้า ทุกคนมีกิเลสทั้งห้านี้ การละเล่นเกี่ยวกับความตกต่ำและการหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์ได้ถูกกำหนดไว้แล้ว พ่อได้อธิบายแก่ลูกเกี่ยวกับเวลาของการหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์ ท่านได้อธิบายเกี่ยวกับความตกต่ำด้วยเช่นกัน ลูกคือผู้ที่ปีนขึ้นไปสูงมากและลูกก็คือผู้ที่ตกลงมาด้วยเช่นกัน การเกิดของชีวาและการเกิดของราวันมีการเฉลิมฉลองในบารัตเท่านั้น เป็นเวลาครึ่งวงจรที่เป็นโลกของเทพ อาณาจักรของลักษมีและนารายณ์และอาณาจักรของรามและสีดา เวลานี้ลูกๆรู้เกี่ยวกับชีวประวัติของทุกคน คำยกย่องทั้งหมดหมายถึงลูก เป็นลูกผู้ที่ได้รับการกราบไหว้บูชาในเทศกาลนวราตรี (เก้าคืน) ลูกคือผู้ที่นำมาซึ่งการก่อตั้งสวรรค์ ลูกเปลี่ยนโลกด้วยการทำตามศรีมัท ดังนั้นลูกต้องทำตามศรีมัทอย่างเต็มที่ ลูกแต่ละคนก็ทำความเพียรพยายามต่อไปตามลำดับ สวรรค์กำลังมีการก่อตั้งขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง ไม่มีเรื่องของการรบรา ฯลฯ ในสิ่งนี้ เวลานี้ลูกเข้าใจว่ายุคบรรจบพบกันที่เป็นสิริมงคลที่สุดนี้แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง นี่เป็นตอนสิ้นสุดของโลกเก่าและตอนเริ่มต้นของโลกใหม่ พ่อมาเพื่อเปลี่ยนโลกเก่า ท่านอธิบายแก่ลูกอย่างมาก แต่ลูกๆหลายคนก็ลืม หลังจากที่พวกเขาได้ให้คำบรรยาย พวกเขาจดจำทุกสิ่งและคิดถึงประเด็นที่พวกเขาควรจะพูดถึง การก่อตั้งสวรรค์จะเกิดขึ้นเหมือนเดิมทุกประการอย่างที่เคยเป็นในวงจรก่อนหน้านี้ ลูกแต่ละคนจะประกาศสิทธิ์ในสถานภาพเดียวกันกับที่ลูกเคยประกาศสิทธิ์มาก่อน ลูกทั้งหมดไม่ได้รับสถานภาพที่เท่าเทียมกัน จะมีผู้ที่จะประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงสุดและผู้ที่จะประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่ต่ำสุด เมื่อลูกที่พิเศษก้าวหน้าต่อไป พวกเขาจะรู้สึกอย่างมากว่าคนไหนจะกลายเป็นสาวใช้ของผู้ที่มั่งคั่ง ใครจะเป็นสาวใช้ของราชวงศ์และใครจะกลายเป็นผู้ที่มั่งคั่งอย่างมากและบางโอกาสจะได้รับการเชื้อเชิญจากราชวงศ์ พวกเขาจะไม่เชิญทุกคน ไม่ใช่ทุกคนจะสามารถเห็นใบหน้าของพวกเขา พ่ออธิบายผ่านปากของบราห์มา ไม่ใช่ทุกคนจะสามารถเห็นบราห์มาเป็นการส่วนตัว ลูกกลับมาบริสุทธิ์และเวลานี้มาอยู่เบื้องหน้าบาบาเป็นการส่วนตัว มีสิ่งที่เกิดขึ้นเช่นกันนั่นก็คือผู้ที่ไม่บริสุทธิ์มานั่งที่นี่ จากการได้ยินเพียงเล็กน้อยพวกเขาก็กลายเป็นเทพ แม้ว่าเมื่อพวกเขาได้ยินเพียงเล็กน้อยเท่านั้นก็จะมีผลกระทบบางอย่าง หากพวกเขาไม่ได้ยินสิ่งใดพวกเขาก็จะไม่มาที่นี่ ดังนั้นสิ่งหลักที่พ่อพูดคือ มานมานะบาฟ ความทุกข์ทั้งหมดของลูกจะถูกขจัดออกไปด้วยเพียงมันตราเดียวนี้ มานมานะบาฟ! พ่อพูดสิ่งนี้ และในฐานะครู ท่านพูดว่า มาเดียจิบาฟ ผู้เดียวนั้นคือพ่อ, ครูและกูรู เมื่อลูกจดจำทั้งสาม สภาพของลูกก็จะกลับมาสดชื่นแจ่มใสอย่างมาก พ่อสอนลูกและท่านก็เป็นผู้เดียวที่พาลูกกลับไปกับท่าน ลูกควรจะจดจำพ่อเช่นนั้นอย่างมาก ไม่มีใครในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธารู้จักพ่อ พวกเขารู้แค่ว่าท่านคือพระเจ้าและเราทุกคนคือพี่น้องกัน ผู้คนไม่รู้ว่าพวกเขากำลังจะได้รับอะไรจากพ่อ เวลานี้ลูกเข้าใจว่ามีพ่อผู้เดียวและลูกทั้งหมดคือลูกๆของท่าน ลูกทั้งหมดคือพี่น้อง นี่คือประเด็นที่ไม่มีขีดจำกัด ในฐานะครู ท่านสอนลูกๆทั้งหมด จากนั้นท่านก็ทำให้ลูกทั้งหมดชำระสะสางบัญชีกรรมทั้งหมดของลูกและพาลูกกลับบ้าน ลูกต้องจากโลกที่สกปรกนี้และกลับบ้าน บาบาทำให้ลูกมีค่าควรแก่การไปสู่โลกใหม่ ผู้ที่กลับมามีค่าคือ ผู้ที่ไปสู่ยุคทอง อัจชะ

ถึงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. เพื่อที่จะรักษาสภาพที่มั่นคงและสดชื่นแจ่มใส จดจำบาบาในทั้งสามรูปแบบ: พ่อ, ครูและสัตกูรู เติมตนเองด้วยซันสการ์ของความสุขที่นี่ ให้ใบหน้าของลูกเปล่งประกายด้วยสำนึกรู้ในมรดกของลูกอย่างสม่ำเสมอ

2. ทำตามศรีมัทและทำงานรับใช้ของการเปลี่ยนทั้งโลก ปลดปล่อยทุกคนที่ติดกับอยู่ในกิเลสทั้งห้า ลูกต้องให้คำแนะนำของศาสนาดั้งเดิมของตนเอง

พร:
ขอให้ลูกเป็นดวงวิญญาณที่มีสิทธิ์ทั้งหมดและยังคงเป็นอิสระจากการทำงานหนักโดยได้รับพรจากผู้ประทานพรในทุกย่างก้าว

ลูก ๆ ของผู้ประทานพรจะได้รับพรโดยอัตโนมัติในทุกย่างก้าวจากผู้ประทานพรพรเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงของพวกเขา พวกเขาได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยการหล่อเลี้ยงของพร ผู้ที่มีการบรรลุผลที่สูงส่งเช่นนี้โดยไม่ต้องใช้ความพยายามกล่าวกันว่าได้รับพร ดังนั้นลูกได้ประกาศสิทธิ์ในการได้มาซึ่งการบรรลุผลเป็นเวลาชาติแล้วชาติเล่า ลูกได้รับพรจากผู้ประทานพรในทุกย่างก้าวและลูกจะยังคงได้รับพรเหล่านั้นอยู่เรื่อย ๆ สำหรับดวงวิญญาณที่มีสิทธิ์ทั้งหมด ไม่มีอะไรนอกจากพร: พรผ่านดริชตีคำพูดและความสัมพันธ์

คติพจน์:
เพิ่มความเร็วของความพยายามของลูกตามความเร็วของเวลา