11.02.20       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน ลูกควรจะมีความสุขอย่างไร้ขีดจำกัดที่เวลานี้ลูกจะทิ้งเสื้อผ้าเก่าของลูกและกลับบ้าน และแล้วในโลกใหม่ลูกจะได้รับเสื้อผ้าใหม่

คำถาม:
ลูกต้องเข้าใจความลับที่ละเอียดอ่อนของละครนี้อย่างไร?

คำตอบ:
ละครนี้ยังคงเคลื่อนไปอย่างต่อเนื่องเหมือนตัวไรที่ค่อยๆเคลื่อนไป ไม่ว่าการกระทำใดก็ตามที่ได้ทำไว้จะซ้ำรอยเหมือนเติมทุกประการทุกๆ 5000 ปี ความลับนี้ละเอียดอ่อนมากและต้องเข้าใจ ลูกๆ ที่ไม่เข้าใจความลับนี้อย่างถูกต้องแม่นยำก็บอกว่าถ้ามันอยู่ในละครพวกเขาจะทำความเพียรพยายาม ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงได้

โอมชานติ
ลูกๆ ได้ตระหนักรู้จักพ่อแล้ว และเวลานี้กำลังประกาศสิทธิ์ในมรดกของลูกจากท่าน และลูกต้องกลับมาบริสุทธิ์ด้วยเช่นกัน ลูกๆเรียกหา: โอ้ ผู้ชำระให้บริสุทธิ์! ได้โปรดมา และชำระพวกเราให้บริสุทธิ์งานรับใช้! พวกเขาเรียกหาเพราะพวกเขานั้นมี สติปัญญาที่ไม่บริสุทธิ์ สติปัญญานั้นก็พูดด้วยเช่นกันว่านี่คือโลกยุคเหล็กที่ไม่บริสุทธิ์ โลกใหม่เรียกว่าสะโตประธานและโลกเก่าเรียกว่าตาโมประธาน เวลานี้ลูกๆได้พบพ่อแล้ว เวลานี้ลูกๆ ผู้เลื่อมใสศรัทธาได้พบกับพระเจ้าแล้ว มีคำกล่าวว่า หลังจากความเลื่อมใสศรัทธา พระเจ้าก็มาเพื่อให้ผลของความเลื่อมใสศรัทธา พวกเขาทำความเพียรพยายาม และดังนั้นพวกเขาก็ร้องขอผลของความเพียรพยายามนั้นด้วยเช่นกัน ลูกรู้ว่าผู้เลื่อมใสศรัทธานั้นทำความเพียรพยายามอย่างไร จากการที่ได้ล้มลุกคลุกคลานไปทั่วในหนทางความเลื่อมใสศรัทธา เป็นเวลาครึ่งวงจร ลูกก็ได้กลับมาเหนื่อยล้า ลูกได้ทำความเพียรพยายามอย่างมากในการทำความเลื่อมใสศรัทธา สิ่งนั้นถูกกำหนดไว้แล้วในละครด้วยเช่นกัน ลูกทำความเพียรพยายามเพื่อที่จะให้ประโยชน์แก่ตนเอง ผู้คนคิดว่าพระเจ้าจะมาและประทานผลของความเลื่อมใสศรัทธาของพวกเขาแก่เขา และดังนั้นเป็นพระเจ้าที่ให้ผล ผู้เลื่อมใสศรัทธาจดจำพระเจ้าเนื่องจากมีความทุกข์ในความเลื่อมใสศรัทธา ดังนั้นพวกเขาพูดว่า: ได้โปรดมาและปลดปล่อยพวกเราจากความทุกข์และชำระล้างพวกเราให้บริสุทธิ์! ไม่มีใครรู้ว่าในเวลานี้เป็นอาณาจักรของราวัน เป็นราวันที่ได้ทำให้ลูกไม่บริสุทธิ์ ผู้คนพูดว่าควรจะมีอาณาจักรของราม แต่ไม่มีใครในบรรดาพวกเขารู้ว่าอาณาจักรของรามเกิดขึ้นอย่างไรหรือเมื่อใด ดวงวิญญาณเข้าใจอยู่ภายในว่าเวลานี้คืออาณาจักรของราวัน นี่เป็นหนทางความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแท้จริง ผู้เลื่อมใสศรัทธามีการร่ายรำ ร้องเพลง และความบันเทิงอย่างมาก พวกเขาประสบกับความสุขแต่พวกเขาก็ร้องไห้ด้วยเช่นกัน แม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้จักพระเจ้า พวกเขาก็มีน้ำตาของความรักให้แก่ท่าน ลูกควรรู้จักผู้ที่ทำให้ลูกมีน้ำตาแห่งความรักอย่างแท้จริง ลูกไม่สามารถได้รับสิ่งใดจากสัญลักษณ์ ใช่ เมื่อพวกเขาทำความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า พวกเขาจะได้รับนิมิต นั่นเป็นเรื่องราวของความสุขเป็นอย่างยิ่งสำหรับพวกเขา พระเจ้าเองได้มาที่นี่และแนะนำตนเองและบอกลูกว่าท่านคือใคร ท่านพูดว่า: ไม่มีใครในโลกรู้จักพ่ออย่างที่พ่อเป็นหรือในสิ่งที่พ่อเป็น ในบรรดาลูก บางคนที่เรียกพ่อว่าบาบานั้นเข้มแข็ง และคนอื่นนั้นอ่อนแอ ลูกต้องเพียรพยายามในการที่จะทำลายจิตสำนึกที่เป็นร่างของลูก ลูกต้องกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ พ่อพูดว่า: ลูกคือดวงวิญญาณ; ลูกกลับมาตาโมประธานจากการได้ใช้ 84 ชาติเกิด ลูกดวงวิญญาณได้รับดวงตาที่สามของลูกแล้วในเวลานี้ เป็นดวงวิญญาณที่เข้าใจ พ่อให้ความรู้ของทั้งวงจรโลกแก่ลูก พ่อเต็มไปด้วยความรู้และดังนั้นท่านให้ความรู้แก่ลูกๆด้วยเช่นกัน เมื่อผู้คนถามลูกว่าเป็นเพียงลูกเท่านั้นหรือที่มีประสบการณ์ของ 84 ชาติเกิด? บอกพวกเขา: ใช่ แต่พวกเราบางคนก็ใช้ 84 ชาติเกิดในขณะที่คนอื่นใช้ 82 ชาติเกิด แต่ใครก็ตามสามารถใช้จำนวนชาติเกิดสูงสุดนั่นคือ 84 ชาติเกิด ผู้ที่มาในตอนเริ่มต้นก็ใช้ 84 ชาติเกิด ผู้ที่ศึกษาเล่าเรียนอย่างดีและประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงจะมาอย่างรวดเร็ว พวกเขาจะถูกร้อยเข้าไปอย่างใกล้ชิดในลูกประคำ เมื่อลูกกำลังสร้างบ้านใหม่ หัวใจของลูกก็รู้สึกว่ายิ่งบ้านถูกสร้างขึ้นเร็วเท่าไหร่ ลูกก็จะไปอยู่ที่นั่นเร็วขึ้นเท่านั้น ในทำนองเดียวกันลูกๆควรจะมีความสุขที่เวลานี้ลูกกำลังจะสลัดเสื้อผ้าเก่าของลูกและสวมใส่เสื้อผ้าใหม่ ครึ่งชั่วโมงก่อนที่ละครจะจบ นักแสดงก็เริ่มที่จะมองดูนาฬิกาและคิดว่าอีกไม่นานก็จะถึงเวลาที่พวกเขาจะกลับบ้าน แล้วเวลานั้นก็มาถึง สำหรับลูกๆมีนาฬิกาที่ไม่มีขีดจำกัดนี้ ลูกรู้ว่าเมื่อลูกไปถึงสภาพที่อยู่เหนือบ่วงกรรม ลูกก็จะไม่คงอยู่ที่นี่ เพื่อที่จะกลับมาอยู่เหนือบ่วงกรรม ลูกต้องคงอยู่ในการจดจำระลึกถึง สิ่งนี้ใช้ความเพียรพยายามอย่างมาก จากนั้นลูกก็ไปสู่โลกใหม่และองศาของลูกจะลดลงในแต่ละชาติเกิดที่ลูกใช้ หลังจากที่ลูกอาศัยอยู่ในบ้านใหม่เป็นเวลาหกเดือน รอยสกปรกจะปรากฏให้เห็นที่ใดที่หนึ่ง จะมีความแตกต่างเล็กน้อย ที่นั่นในโลกใหม่ บางคนจะมาในตอนเริ่มต้น และบางคนจะมาช้าหลังจากนั้นเล็กน้อย ผู้ที่มาก่อนเรียกว่าสะโตประธาน จากนั้นองศาก็ค่อยๆลดลงทีละน้อย วงจรของละครนี้ยังคงเคลื่อนไปเรื่อยๆเหมือนตัวไร; มันค่อยๆเคลื่อนไป ลูกรู้ว่าไม่ว่าทุกคนในโลกนี้จะกระทำสิ่งใดก็ตาม พวกเขาก็จะทำซ้ำสิ่งนั้นในขณะที่วงจรยังคงหมุนไปเรื่อยๆ ประเด็นเหล่านี้ละเอียดอ่อนมากและต้องเป็นที่เข้าใจ พ่อบอกลูกจากประสบการณ์ ลูกรู้ว่าลูกจะเรียนการศึกษานี้ซ้ำอีกครั้งใน 5000 ปี การละเล่นนี้ถูกกำหนดไว้แล้ว ไม่มีใครรู้เกี่ยวกับวงจรนี้ ไม่มีใครรู้ว่าผู้สร้าง ผู้กำกับ และนักแสดงหลัก เวลานี้ลูกๆเข้าใจว่าลูกมีประสบการณ์ของ 84 ชาติเกิดและเวลานี้ลูกกำลังจะกลับบ้าน พวกเราคือดวงวิญญาณ เป็นเพียงเมื่อลูกกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณเท่านั้นที่องศาของความสุขของลูกจะเพิ่มขึ้น การละเล่นอื่นมีขีดจำกัด ในขณะที่การละเล่นนี้ไม่มีขีดจำกัด บาบากำลังสอนพวกเราดวงวิญญาณ ท่านไม่ได้บอกเราถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในช่วงเวลาหนึ่ง เมื่อไหร่ก็ตามที่ลูกถามสิ่งใดกับบาบา ท่านก็พูดว่า: พ่อจะบอกลูกในสิ่งที่จะต้องบอกลูกตามละคร ลูกจะได้รับคำตอบอะไรก็ตามที่ลูกจะได้รับตามละคร ลูกเพียงแค่จะต้องทำตามสิ่งนั้น พ่อไม่สามารถทำสิ่งใดที่ไม่ได้เป็นไปตามละคร ลูกๆบางคนก็พูดว่าพวกเขาจะประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงหากสิ่งนั้นอยู่ในละคร ลูกเช่นนั้นจะไม่มีวันประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูง พ่อพูดว่า: ลูกต้องทำความเพียรพยายาม ละครจะดลใจลูกให้ทำความเพียรพยายามเช่นที่เคยทำในวงจรที่แล้ว ตามละครลูกบางคนก็หยุดลง ลูกพูดว่า: ลูกจะทำทุกสิ่งตามละคร ดังนั้นเป็นที่เข้าใจจากสิ่งนี้ว่าไม่ได้อยู่ในโชคของลูก เวลานี้ลูกมีสำนึกรู้ของการเป็นดวงวิญญาณ ลูกลงมาที่นี่เพื่อเล่นบทบาทของลูก ดวงวิญญาณไม่สูญสลายและบทบาทของพวกเขาก็ไม่สูญสลายเช่นกัน บทบาทของ 84 ชาติเกิดนั้นถูกกำหนดไว้แล้วภายในลูกดวงวิญญาณ ลูกจะเล่นบทบาทเดียวกันอีกครั้ง สิ่งนี้เรียกว่าธรรมชาติ ลูกจะอธิบายธรรมชาติว่าอย่างไร? สิ่งหลักคือลูกต้องกลับมาบริสุทธิ์ ลูกมีความใส่ใจนี้เท่านั้น อยู่ในการจดจำระลึกถึงพ่อในขณะที่ทำทุกสิ่ง ลูกทั้งหมดคือคู่รักของผู้เป็นที่รักเดียว ลูกๆ คู่รักทั้งหมดต้องจดจำผู้เป็นที่รักเดียวของลูก ผู้เป็นที่รักพูดว่า: เวลานี้จงจดจำพ่อ! พ่อมาเพื่อชำระล้างลูกให้บริสุทธิ์ ลูกเรียกพ่อว่าผู้ชำระให้บริสุทธิ์ ดังนั้นเหตุใดลูกจึงลืมพ่อและเรียกแม่น้ำคงคาว่าเป็นผู้ชำระให้บริสุทธิ์เล่า? เวลานี้ลูกเข้าใจสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดซึ่งเป็นสาเหตุที่ลูกละทิ้งสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด ลูกเข้าใจว่าเพียงพ่อเท่านั้นคือผู้ชำระให้บริสุทธิ์ ลูกจะไม่จดจำกฤษณะว่าเป็นผู้ชำระให้บริสุทธิ์ อย่างไรก็ตามไม่มีใครรู้ว่าพระเจ้ามาอย่างไร ดวงวิญญาณของกฤษณะที่อยู่ในยุคทองแล้วก็นำรูปมากมายมาใช้และเวลานี้กลับมาตาโมประธาน เวลานี้ดวงวิญญาณกฤษณะจะกลับมาสะโตประธานอีกครั้งหนึ่ง ความผิดพลาดนี้อยู่ในคัมภีร์ เป็นเพียงหลังจากที่ได้มีการทำความผิดพลาดนี้เท่านั้นที่พ่อก็สามารถมาและแก้ไขสิ่งเหล่านี้ได้ ความผิดเหล่านี้ก็ถูกกำหนดไว้แล้วในละครเช่นกัน ดังนั้นสิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นอีกครั้ง มีการอธิบายแก่ลูกแล้วว่าเป็นพระเจ้าชีวาที่พูด พวกเขาเรียกชีวาว่าพระเจ้า สามารถมีพระเจ้าเดียวเท่านั้น ผู้เดียวที่ให้ผลของความเลื่อมใสศรัทธาแก่ผู้เลื่อมใสศรัทธาทั้งหมดคือพระเจ้าผู้เดียว ไม่มีใครรู้จักท่าน ดวงวิญญาณเรียกหา: โอ พระเจ้า พ่อ! พ่อทางโลกของลูกอยู่ที่นี่ และลูกดวงวิญญาณก็ยังจดจำพ่อนั้น และดังนั้นดวงวิญญาณจึงมีสองพ่อ ในหนทางความเลื่อมใสศรัทธาลูกก็เฝ้าแต่จดจำพ่อนั้น ถึงอย่างไรดวงวิญญาณนั้นก็มีชีวิตอยู่ ดวงวิญญาณทั้งหมดได้รับบทบาทของเขาเองที่จะเล่น พวกเขาละทิ้งร่างหนึ่งและรับอีกร่างหนึ่งและยังคงเล่นบทบาทของตนเองต่อไป มีเพียงพ่อเท่านั้นที่อธิบายสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด ลูกพูดว่า: พวกเรามาที่นี่เพื่อเล่นบทบาทของเรา โลกนี้คือเวทีของลูก และดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์และดวงดาวทั้งหมดนั้นคือแสงสว่างสำหรับเวทีนี้ เป็นเพราะดวงอาทิตย์ดวงจันทร์และดวงดาวได้ทำงานที่ดีมาก ที่พวกเขาถูกเรียกว่าเป็นเทพ พวกเขาเปล่งประกายและให้ความสุขกับทุกคนเท่านั้น; พวกเขาไม่ได้ให้ความยากลำบากใดๆแก่ใครเลย พวกเขาให้ความสุขกับทุกคน เป็นเพราะพวกเขาทำงานที่ยิ่งใหญ่ที่พวกเขาจึงถูกเรียกว่าเป็นเทพ ผู้ที่ทำงานที่ดีจะถูกกล่าวว่าเป็นเหมือนกับเทพ ในความเป็นจริงเหล่าเทพนั้นมีชีวิตอยู่ในยุคทองเท่านั้น พวกเขาทั้งหมดเป็นผู้ประทานความสุข ทุกคนมีความรักด้วยเหตุนี้เองพวกเขาถึงเทียบกับเหล่าเทพ มีการร้องเพลงสรรเสริญเหล่าเทพ ผู้คนไปอยู่เบื้องหน้ารูปปั้นเทพและร้องเพลง: พวกเราปราศจากคุณธรรม พวกเราไม่มีคุณธรรมใดๆ มีเพียงท่านเท่านั้นที่มีความเมตตาต่อพวกเรา ได้โปรดเมตตาต่อพวกเรา! พ่อพูดว่า: เป็นเพราะพ่อมีความเมตตาต่อลูกที่พ่อมาเพื่อทำให้ลูกมีคุณธรรม ลูกเคยมีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชาแล้วลูกก็กลายเป็นผู้กราบไหว้บูชา เวลานี้ลูกต้องกลับมามีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชาอีกครั้ง ความหมายของคำว่า ฮัมโซ โซฮัม ก็ได้มีการอธิบายแก่ลูก ผู้คนพูดว่าดวงวิญญาณและดวงวิญญาณสูงสุดคือหนึ่งเดียวกันและเป็นเช่นเดียวกัน พ่อพูดว่า: นั่นเป็นสิ่งที่ผิด! ลูกดวงวิญญาณที่ไม่มีตัวตนกลายเป็นเทพ นักรบ พ่อค้าและจากนั้นกลายเป็นศูทร เวลานี้ลูกเข้ามาสู่สกุลบราห์มิน ก่อนอื่นดวงวิญญาณเข้าไปสู่สภาพสะโตประธานของพวกเขา และจากนั้นก็ไปสู่สภาพสะโต ราโจและตาโมของพวกเขา เวลานี้ลูกเข้าใจว่าบาบามาในยุคบรรจบพบกันของทุกๆวงจรและให้ความรู้นี้แก่ลูก บารัตเคยเป็นสวรรค์อย่างแท้จริงและมีผู้คนเพียงน้อยมากที่นั่น เวลานี้คือยุคเหล็ก เวลานี้ทุกศาสนานั้นคงอยู่ ในยุคทองไม่มีศาสนาอื่นใด มีเพียงศาสนาเดียวเท่านั้นที่นั่น ดวงวิญญาณที่เหลือทั้งหมดก็กลับบ้าน เวลานี้ลูกเข้าใจว่าการทำลายล้างโลกเก่ากำลังยืนอยู่เบื้องหน้าลูก เวลานี้พ่อกำลังสอนราชาโยคะแก่ลูก บอกใครก็ตามที่มาว่านี่คือนาฬิกาที่ไม่มีขีดจำกัด พ่อก็มีการทำภาพนาฬิกานี้ด้วยการให้นิมิตที่สูงส่ง เช่นที่ลูกนั้นเฝ้าแต่มองดูนาฬิกานั้น เวลานี้ลูกต้องจดจำนาฬิกาที่ไม่มีขีดจำกัดนี้ พ่อดลใจให้มีการก่อตั้งศาสนาเดียวด้วยบราห์มาและทุกสิ่งของโลกเก่าที่ชั่วร้ายนี้จะถูกทำลายด้วยซางก้า สติปัญญาก็บอกเช่นกันว่าวงจรนี้ต้องหมุนต่อไปเรื่อยๆ ยุคทองจะมาหลังจากยุคเหล็ก มีมนุษย์มากมายและภัยพิบัติทางธรรมชาติมากมายด้วยเช่นกัน ระเบิดเดียวกันกำลังมีการสร้างขึ้น มีการแต่งเรื่องราวมากมายในคัมภีร์ พ่อมาและอธิบายสาระของพระเวทย์และคัมภีร์ มีสี่ศาสนาหลัก ศาสนาบราห์มินคือศาสนาที่ห้า ศาสนาเล็กๆนี้คือศาสนาสูงสุด นักบวชพราหมณ์นั้นต้องดูแลไฟบูชายัญ นี่คือไฟบูชายัญของความรู้ ผู้คนสร้างไฟบูชายัญเพื่อให้ภัยพิบัติทางธรรมชาติสิ้นสุดลง พวกเขาคิดว่าจะไม่มีสงครามใดๆ แต่ยุคทองจะมาได้อย่างไรหากสงครามนั้นไม่เกิดขึ้น? มนุษย์ทั้งหมดนี้จะไปไหน? ท่านพาพวกเราดวงวิญญาณทั้งหมดกลับบ้าน ดังนั้นเราต้องออกจากร่างกายของเราที่นี่อย่างแน่นอน ลูกเรียกหา: บาบา ได้โปรดมาและทำให้พวกเราบริสุทธิ์จากไม่บริสุทธิ์ พ่อพูดว่า: พ่อต้องทำลายโลกเก่านี้อย่างแน่นอน โลกใหม่คือยุคทอง พ่อพาทุกคนกลับไปสู่โลกของการหลุดพ้น ทุกคนกำลังปลุกเรียกความตาย พวกเขาไม่ได้ตระหนักรู้ว่าพวกเขากำลังปลุกเรียกความตายที่ยิ่งใหญ่ พ่อพูดว่า: เป็นสิ่งที่ถูกกำหนดไว้แล้วในละครสำหรับพ่อที่จะพาดวงวิญญาณทั้งหมดในโลกที่สกปรกนี้ไปสู่โลกแห่งความสงบ นี่เป็นสิ่งที่ดี ก่อนอื่นลูกต้องได้รับการหลุดพ้น และจากนั้นก็ใช้ชีวิตของลูกในการหลุดพ้น และต่อมาลูกก็จะใช้ชีวิตของลูกในบ่วงพันธะ ไม่ใช่ทุกคนที่จะไปสู่ยุคทอง ส่วนที่เหลือทั้งหมดจะมาภายหลังตามลำดับกันไป เหตุนี้เองเวลานี้ลูกต้องจดจำโลกแห่งความสงบและโลกแห่งความสุข ผู้ที่มาภายหลังจะมีบทบาทที่น้อยกว่าให้เล่น อย่างไรก็ตามพวกเขาก็จะได้สัมผัสกับความสุขก่อนเช่นกัน บทบาทของลูกนั้นสูงส่งที่สุด ลูกได้รับความสุขมากมาย ผู้ก่อตั้งศาสนาเพียงแค่ก่อตั้งศาสนาขึ้นมา; พวกเขาไม่ได้ปลดปล่อยใคร พ่อเข้ามาในบารัตและให้ความรู้แก่ทุกคน ท่านคือผู้ชำระให้บริสุทธิ์ของทั้งหมด ท่านปลดปล่อยทุกคน ผู้ก่อตั้งศาสนาอื่นๆไม่ได้มาเพื่อที่จะให้การหลุดพ้นจากบาปแก่ใคร; พวกเขาเพียงแค่มาเพื่อก่อตั้งศาสนาของเขาเองเท่านั้น พวกเขาไม่ได้พาใครไปสู่โลกแห่งความสงบหรือโลกแห่งความสุข เพียงพ่อเท่านั้นที่พาลูกทั้งหมดไปสู่โลกแห่งความสงบและโลกแห่งความสุข การจาริกแสวงบุญของลูกเป็นเพียงกับผู้เดียวเท่านั้นที่ปลดปล่อยลูกจากความทุกข์และประทานความสุขให้กับลูก ผู้คนไม่เข้าใจว่าอันที่จริงแล้วการจาริกแสวงบุญที่แท้จริงเดียวคือการจาริกแสวงบุญที่มีเพียงบาบาผู้เดียว มีคำยกย่องของผู้เดียวเท่านั้น ทุกคนร้องเรียกหาท่าน: โอ ผู้ปลดปล่อยได้โปรดมา! บารัตเท่านั้นเป็นสถานที่จาริกแสวงบุญที่แท้จริงที่พ่อมาและให้การปลดปล่อยและการหลุดพ้นในชีวิต จากนั้นในหนทางความเลื่อมใสศรัทธาลูกก็ได้สร้างวัดที่ใหญ่โตให้แก่ท่าน ลูกสร้างวัดที่ทำขึ้นด้วยเพชรพลอย เพียงแค่ดูวัดโสมนาถที่เคยสวยงามเพียงใด และดูซิว่าบาบากำลังนั่งอยู่ที่ไหนในเวลานี้: ในโลกที่ไม่บริสุทธิ์และในร่างกายที่ไม่บริสุทธิ์ เพียงลูกเท่านั้นที่กลายเป็นผู้ช่วยของบาบาที่ตระหนักรู้ในตัวท่านและจำท่านได้ ผู้ที่ช่วยบาบาในการแสดงหนทางแก่ผู้อื่นก็ประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูง นี่คือกฎ พ่อพูดว่า: จงทำความเพียรพยายาม! ชี้หนทางแก่ผู้คนมากมายโดยบอกพวกเขาให้จดจำระลึกถึงพ่อและมรดก วงจรของ 84 ชาติเกิดอยู่เบื้องหน้าลูก สิ่งนี้เป็นเหมือนกับกระจกสำหรับคนตาบอด ละครนี้ซ้ำรอยเหมือนเดิมทุกประการ อย่างไรก็ตามพวกเขาจะไม่รู้จักพ่อ ไม่ใช่ว่าพ่อจะสามารถหยุดพวกเขาจากการรูดปล้นวัดของพ่อ มันถูกกำหนดไว้แล้วในละคร สำหรับวัดเหล่านั้นที่จะถูกรูดปล้น ดังนั้นวัดเหล่านั้นก็จะถูกรูดปล้นอีกครั้ง พ่อจะสามารถทำอะไรได้? ลูกเรียกหาพ่อให้ชำระผู้ที่ไม่บริสุทธิ์ให้บริสุทธิ์ ดังนั้นพ่อจึงมาและสอนลูกๆ การทำลายล้างถูกกำหนดไว้แล้วในละคร และดังนั้นสิ่งนั้นจะเกิดขึ้นอีกครั้ง พ่อไม่ได้จุดระเบิดและทำให้เกิดการทำลายล้าง การผลิตระเบิดฯลฯนั้นก็ถูกกำหนดไว้แล้วในละครด้วยเช่นกัน พ่อถูกผูกไว้ในละครด้วยเช่นกัน บทบาทของพ่อคือบทบาทที่ยิ่งใหญ่ที่สุด: การเปลี่ยนแปลงโลกและชำระผู้ที่ไม่บริสุทธิ์ให้บริสุทธิ์ เวลานี้ใครมีพลังมากกว่ากัน? พ่อหรือละคร? ราวันก็ต้องมาตามละครเช่นกัน พ่อมาและให้ความรู้ทั้งหมดที่พ่อมีแก่ลูก ลูกคือกองทัพของชีพบาบา ลูกได้รับชัยชนะเหนือราวัน พ่อพูดว่า: เฝ้าแต่เปิดศูนย์ไปเรื่อยๆ พ่อมาเพื่อสอนลูก พ่อไม่ได้รับสิ่งใดไปจากลูก เงินอะไรก็ตามที่คุณมี ลูกต้องใช้เงินนั้นในหนทางที่มีค่าที่นี่ ไม่ควรจะเป็นเช่นนั้นที่ลูกใช้เงินไปจนหมดแล้วก็ต้องหิว จะไม่มีลูกคนไหนที่หิวโหย บาบาให้ทุกสิ่งแก่ลูกแล้วจะมีลูกคนไหนหิวโหยหรือ? ลูกกำลังจะอดตายหรือ? มีคลังสมบัติของชีพบาบา ดูซิว่ามีผู้คนที่กำลังตายจากการอดอยากในเวลานี้มากมายเพียงใด เวลานี้ลูกๆต้องทำความเพียรพยายามที่จะประกาศสิทธิ์ไนมรดกของลูกจากพ่อ นี่คือการเยียวยารักษาทางธรรมชาติทางจิตวิญญาณ เป็นเรื่องที่ง่ายดายมาก ท่านเพียงแค่พูดว่า มานมานะบาฟ ด้วยปากนี้ เป็นดวงวิญญาณที่ต้องได้รับการเยียวยารักษา เหตุนี้เองพ่อจึงเรียกว่าศัลยแพทย์ที่คงอยู่ตลอดไป ท่านได้ทำการผ่าตัดที่ดีมาก ท่านพูดว่า:จดจำพ่อและความทุกข์ทั้งหมดของลูกจะถูกขจัดออกไปและลูกจะกลายเป็นผู้ปกครองโลก ในขณะที่ลูกอาศัยอยู่ในป่าหนามนี้ ลูกต้องจดจำว่าลูกจะกลับบ้านแล้ว จากนั้นก็ไปยังสวนดอกไม้ เฝ้าแต่เตือนกันและกัน จดจำอัลล่าห์ และลูกจะได้รับอาณาจักรของลูก อัจชะ

ถึงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. เพื่อที่จะประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูง จงกลายเป็นผู้ช่วยที่สมบูรณ์ของพ่อ ชี้หนทางแก่คนตาบอด จดจำนาฬิกาที่ไม่มีขีดจำกัดเสมอ

2. เพื่อที่จะดูแลไฟบูชายัญนี้ ลูกต้องกลายเป็นบราห์มินที่แท้จริง ใช้เงินของลูกในทางที่มีค่าและประกาศสิทธิ์ในมรดกอย่างเต็มที่จากพ่อ

พร:
ขอให้ลูกเป็นผู้รับใช้ที่แท้จริงที่นำมาซึ่งความก้าวหน้าในงานรับใช้ด้วยความก้าวหน้าของลูก

ความก้าวหน้าของตนเองเป็นพื้นฐานหลักในงานรับใช้สำหรับความก้าวหน้า หากมีความก้าวหน้าในตนเองเพียงเล็กน้อยแล้วก็จะมีงานรับใช้เพียงเล็กน้อย งานรับใช้ไม่ได้เป็นเพียงแค่การให้สาสน์ด้วยคำพูดกับใครบางคน แต่การให้แรงบันดาลใจแก่ใครบางคนมีการกระทำที่สูงส่งผ่านทุกการกระทำของลูกก็เป็นงานรับใช้เช่นกัน ผู้ที่ข้องแวะในงานรับใช้อย่างสม่ำเสมอด้วยความคิดคำพูดและการกระทำของพวกเขาจะสัมผัสกับโชคที่สูงส่งโดยการทำงานรับใช้ มากเท่าที่ลูกรับใช้ ตัวลูกเองก็จะก้าวไปข้างหน้ามากตามนั้น ผู้ที่รับใช้ด้วยการกระทำที่สูงส่งจะเฝ้าแต่ได้รับผลของสิ่งเหล่านั้น

คติพจน์:
เพื่อที่จะเข้ามาใกล้ชิด จงทำให้ความคิดคำพูดและการกระทำของลูกเท่าเทียมกัน