11-03-2020 มอร์นิ่ง มูร์ลี โอม ชานติ บัพดาดา มธุบัน


ลูกๆ ที่แสนหวาน ลูกๆของพ่อคือผู้เป็นนาย ลูกไม่ได้มาลี้ภัยอยู่กับพ่อ ผู้เป็นลูกไม่ต้องลี้ภัยอยู่กับพ่อของพวกเขา

คำถาม:

ลูกควรไตร่ตรองประเด็นใดอย่างสม่ำเสมอเพื่อที่มายาจะไม่ทำให้ลูกเป็นทุกข์?

คำตอบ:

ลูกได้มาหาพ่อแล้ว ถึงแม้ว่าท่านจะไม่มีตัวตน ท่านก็คือบาบาของเรา, ครูของเรา และเป็นสัตกูรูของเราด้วยเช่นกัน เป็นพ่อที่ไม่มีตัวตนที่สอนพวกเราดวงวิญญาณที่ไม่มีตัวตน หากลูกไตร่ตรองประเด็นนี้ในสติปัญญาอย่างสม่ำเสมอ ปรอทของความสุขของลูกจะอยู่ในระดับสูง และมายาจะไม่ทำให้ลูกทุกข์ระทม

โอมชานติ พ่อตรีมูรติอธิบายแก่ลูกๆ ว่าท่านคือพ่อตรีมูรติ ผู้สร้างของทั้งสามคือพ่อของทุกคน เพราะมีเพียงพ่อนั้นเท่านั้นคือผู้ที่สูงสุดเหนือสิ่งใด มันอยู่ในสติปัญญาของลูกๆว่าลูกคือลูกๆของท่าน เช่นที่พ่ออาศัยอยู่ในอาณาเขตสูงสุด ในทำนองเดียวกันลูกๆ ดวงวิญญาณก็เป็นผู้อาศัยของสถานที่นั้นด้วยเช่นกัน พ่อได้อธิบายแล้วด้วยเช่นกันว่านี่คือละคร ไม่ว่าสิ่งใดก็ตามที่เกิดขึ้นในละครเกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวเท่านั้น พ่อก็มาเพียงครั้งเดียวเท่านั้นเพื่อสอนพวกเราด้วยเช่นกัน ลูกไม่ได้มาลี้ภัย คำพูดเหล่านี้ "ฉันได้ลี้ภัยอยู่กับท่าน” เป็นของหนทางความเลื่อมใสศรัทธา ผู้เป็นลูกจะขอลี้ภัยอยู่กับพ่อของเขาหรือไม่? ลูกๆ นั้นคือผู้เป็นนาย ลูกๆ ไม่ได้ลี้ภัยอยู่กับพ่อ พ่อได้ทำให้ลูกๆ เป็นของท่าน และลูกๆ ก็ได้ทำให้พ่อเป็นของพวกเขา ลูกๆ เรียกหาพ่อ: โอ้ บาบา ได้โปรดมา! มาและพาพวกเรากลับบ้าน นั่นคือ: โปรดให้อาณาจักรแก่เรา หนึ่งคือดินแดนแห่งความสงบและอีกหนึ่งคือดินแดนแห่งความสุข ดินแดนแห่งความสุขคือทรัพย์สมบัติของพ่อ และดินแดนของความทุกข์คือทรัพย์สมบัติของราวัน ไม่มีสิ่งใดนอกจากความทุกข์ในการติดกับด้วยกิเลสทั้งห้า เวลานี้ลูกๆ รู้ว่าลูกได้มาหาพ่อ แม้ว่าท่านจะไม่มีตัวตน ท่านคือพ่อและครู ผู้เดียวที่สอนพวกเราดวงวิญญาณที่ไม่มีตัวตนก็ไม่มีตัวตนด้วยเช่นกัน ท่านคือพ่อของดวงวิญญาณทั้งหลาย หากลูกไตร่ตรองประเด็นนี้ในสติปัญญาอย่างสม่ำเสมอปรอทของความสุขของลูกจะสูงขึ้น เป็นเพียงเมื่อลูกลืมสิ่งนี้เท่านั้นที่มายาทำให้ลูกทุกข์ระทม เวลานี้ลูกนั่งอยู่กับพ่อลูกก็จดจำพ่อและมรดก เป้าหมายและวัตถุประสงค์นั้นอยู่ในสติปัญญาของลูก ลูกต้องจดจำชีพบาบา เป็นสิ่งที่ง่ายดายอย่างมากที่จะจดจำกฤษณะ แต่ต้องมีความเพียรพยายามในการจดจำระลึกถึงชีพบาบา ลูกต้องพิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณและจดจำพ่อ หากมีกฤษณะทุกคนก็จะสังเวยตนเองให้แก่เขาในทันที โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้เป็นแม่ผู้ที่มีความปรารถนาอย่างยิ่งที่จะมีลูกเหมือนกับกฤษณะหรือมีสามีเหมือนกับกฤษณะ เวลานี้พ่อพูดว่า: พ่อได้มาแล้วและลูกจะได้รับลูกที่เหมือนกฤษณะหรือสามีที่เหมือนกฤษณะ นั่นหมายความว่าลูกจะพบใครบางคนผู้ที่เต็มไปด้วยทุกคุณธรรม 16 องศาสมบูรณ์และจะให้ความสุขแก่ลูกโดยสมบูรณ์ ไม่มีสิ่งใดเลยนอกจากความสุขในสวรรค์ นั่นคือในดินแดนของกฤษณะ ลูกๆ รู้ว่าลูกกำลังศึกษาเล่าเรียนที่นี่เพื่อจะไปสู่ดินแดนของกฤษณะ ทุกคนจดจำสวรรค์ เมื่อใครบางคนตายผู้คนก็พูดว่าเขาได้กลายเป็นชาวสวรรค์ ดังนั้นพวกเขาควรจะมีความสุข พวกเขาควรที่จะปรบมือกับข้อเท็จจริงที่ว่าเขาได้จากนรกไปและได้ไปสู่สวรรค์แล้ว นั่นเป็นสิ่งที่ดีมาก เมื่อใครบางคนพูดว่าผู้นั้นผู้นี้ได้กลายเป็นชาวสวรรค์, จงถามเขาว่า: เขานั้นได้ไปจากที่ไหน? อย่างแน่นอนที่เขาต้องได้ไปจากนรก ดังนั้นนั่นคือประเด็นของความสุขอย่างยิ่ง ลูกควรจะเรียกทุกคนและแจกจ่ายโทลี อย่างไรก็ตามนี่เป็นเรื่องของความเข้าใจ พวกเขาจะไม่พูดว่าเขาได้ไปสู่สวรรค์ถึง 21 ชาติเกิด พวกเขาเพียงแค่พูดว่าเขาได้ไปสู่สวรรค์แล้ว อัจชะ แล้วทำไมท่านถึงเชิญดวงวิญญาณของพวกเขากลับมาที่นี่? ทำไมถึงให้เขากินอาหารของนรก? ท่านไม่ควรจะเรียกเขากลับมาสู่นรกอีกครั้ง พ่อนั่งที่นี่และอธิบายว่าสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดคือประเด็นของความรู้ ลูกเรียกหาพ่อให้มาและชำระลูกให้บริสุทธิ์และดังนั้นร่างกายที่ไม่บริสุทธิ์นั้นต้องถูกทำลายอย่างแน่นอน เมื่อทุกคนตายหมดแล้ว ใครจะร้องไห้เพื่อใคร? เวลานี้ลูกรู้ว่าลูกจะจากร่างของลูกและไปยังบ้านของลูก เวลานี้ลูกกำลังฝึกฝนที่จะจากร่างของลูก มีใครอื่นใดไหมในทั้งโลกที่คงทำความเพียรพยายามเพื่อสิ่งนี้? ลูกๆ รู้ว่านี่คือร่างเก่า พ่อพูดว่า: พ่อได้ยืมรองเท้าเก่านั้นมาใช้ พาหนะนี้ได้กลายเป็นเครื่องมือในละคร สิ่งนี้ไม่สามารถเปลี่ยนแปลง ลูกจะได้เห็นสิ่งนั้นอีกครั้งหลังจาก 5000 ปี ลูกได้เข้าใจความลับของละครแล้ว ไม่มีใครนอกจากพ่อมีพลังที่จะอธิบายทั้งหมดนี้แก่ลูก พาทชาลานี้มหัศจรรย์อย่างมาก แม้แต่ผู้ชราก็พูดว่า: พวกเรากำลังไปยังพาทชาลาของพระเจ้าเพื่อที่จะกลายเป็นเทพเจ้า หญิงชราไม่เคยที่จะได้ไปศึกษาเล่าเรียนในโรงเรียนหรอก หากใครบางคนถามลูกว่าลูกกำลังไปที่ไหน บอกพวกเขาว่า: พวกเรากำลังไปมหาวิทยาลัยของพระเจ้าซึ่งพวกเราศึกษาราชาโยคะ บอกพวกเขาด้วยคำพูดเช่นนั้นที่ทำให้พวกเขาประหลาดใจ แม้แต่ผู้ที่แก่ชราก็พูดว่าพวกเขากำลังจะไปยังพาทชาลาของพระเจ้า ที่นี่เป็นเรื่องที่มหัศจรรย์ที่พวกเรามาเพื่อศึกษาเล่าเรียนกับพระเจ้า ไม่มีใครสามารถพูดเช่นนี้ แล้วพวกเขาก็ถามว่า: พระเจ้าที่ไม่มีตัวตนนั้นมาจากไหน? พวกเขาคิดว่าพระเจ้าอยู่เหนือรูปและนาม เวลานี้ลูกพูดด้วยความเข้าใจนี้ ลูกรู้ถึงหน้าที่การงานของรูปบูชาแต่ละรูปด้วยเช่นกัน เป็นสิ่งที่มั่นคงในสติปัญญาของลูกว่าสูงสุดเหนือสิ่งใดคือชีพบาบาและพวกเราคือลูกๆของท่าน อัจชะ ลูกไม่ได้พูดเพียงเพื่อที่จะพูดว่าบราห์มา วิษณุและชังก้าร์เป็นผู้อาศัยของอาณาเขตที่ละเอียดอ่อน ลูกรู้อยู่ในหัวใจว่าได้มีการดำเนินการก่อตั้งผ่านบราห์มาอย่างไร ไม่มีใครนอกจากลูกเท่านั้นที่สามารถบอกชีวประวัติให้กับใครก็ตาม พวกเขาไม่รู้จักชีวประวัติชีวิตของเขาเอง ดังนั้นพวกเขาจะสามารถบอกชีวประวัติของคนอื่นแก่ลูกได้อย่างไร? เวลานี้ลูกรู้ทุกสิ่ง พ่อพูดว่า: พ่ออธิบายแก่ลูกๆ ทั้งหมดที่พ่อรู้ ไม่มีใครนอกจากพ่อสามารถให้อาณาจักร ลักษมีและนารายณ์ไม่ได้ประกาศสิทธิ์ในอาณาจักรด้วยสงคราม ไม่ได้มีสงครามที่นั่น ขณะที่ที่นี่ผู้คนเฝ้าแต่ต่อสู้และทะเลาะกันอย่างมาก มีมนุษย์มากมายอย่างยิ่ง เวลานี้ลูกรู้ว่าทั้งหมดนี้กำลังจะจบสิ้นลงและแล้วลูกจะปกครองทั้งโลก ควรจะเข้าไปอยู่ในหัวใจของลูกว่า ลูกกำลังประกาศสิทธิ์ในมรดกของพ่อผ่านดาด้า บาบาพูดว่า: จดจำพ่อผู้เดียวเท่านั้นอย่างสม่ำเสมอ ท่านไม่ได้พูดว่าลูกต้องจดจำผู้ที่พ่อได้เข้ามาในเขาด้วยเช่นกัน ไม่เลย ท่านพูดว่า: จดจำพ่อผู้เดียวเท่านั้นอย่างสม่ำเสมอ ซันยาสซีเหล่านั้นก็ได้ให้รูปภาพของพวกเขาพร้อมกับชื่อของพวกเขา ลูกจะสามารถถ่ายภาพชีพบาบาได้อย่างไร? ลูกจะเขียนชื่อบนจุดได้อย่างไร? หากลูกเขียนชื่อชีพบาบาบนจุด ชื่อนั้นก็จะใหญ่กว่าจุด เรื่องเหล่านี้ต้องเป็นที่เข้าใจ ดังนั้นลูกๆ ลูกควรจะมีความสุขอย่างมากที่ชีพบาบากำลังสอนลูก เป็นดวงวิญญาณที่ศึกษาเล่าเรียนใช่ไหมและดวงวิญญาณก็นำสันสการ์ไป เวลานี้บาบากำลังเติมเต็มดวงวิญญาณด้วยสันสการ์เหล่านี้ ท่านคือพ่อพร้อมกับเป็นครูและกูรู ลูกควรจะสอนผู้อื่นถึงสิ่งที่พ่อสอนลูกด้วย จดจำวงจรโลกและดลใจผู้อื่นให้จดจำสิ่งนั้นด้วยเช่นกัน ท่านให้คุณธรรมที่ท่านมีแก่ลูกๆ ท่านพูดว่า: พ่อคือมหาสมุทรแห่งความรู้ มหาสมุทรแห่งความสุข และพ่อทำให้ลูกเป็นเช่นนี้ด้วยเช่นกัน ลูกควรจะให้ความสุขแก่ทุกคนด้วย ลูกไม่ควรที่จะเป็นเหตุของความทุกข์แก่ใครด้วยความคิด คำพูดหรือการกระทำของลูก พูดสิ่งต่างๆที่หวานชื่นเหล่านี้เข้าไปในหูของทุกคน: จดจำชีพบาบาและบาปทั้งหมดของท่านจะได้รับการปลดเปลื้อง ลูกต้องให้สาสน์แก่ทุกคนว่าบาบาได้มาแล้ว และพวกเขาควรจะประกาศสิทธิ์ในมรดกนี้จากท่าน ควรจะให้สาสน์นี้แก่ทุกคน ในท้ายที่สุดหนังสือพิมพ์ก็จะตีพิมพ์ด้วย ลูกรู้ว่าในเวลาสุดท้าย ทุกคนจะพูดว่า: โอ้ พระเจ้า! เกมที่มหัศจรรย์ของท่านนั้นพิเศษสุด เพียงท่านเท่านั้นที่ให้การหลุดพ้นจากบาปแก่พวกเรา ท่านปลดปล่อยทุกคนจากความทุกข์และพาพวกเขาไปสู่ดินแดนแห่งความสงบ นี่คือเวทย์มนตร์ เวทย์มนตร์ของพวกเขาเป็นไปเพียงระยะเวลาชั่วคราว ผู้เดียวนี้เปลี่ยนลูกจากมนุษย์ให้กลายเป็นเทพถึง 21 ชาติเกิด ลูกกลายเป็นลักษมีและนารายณ์ด้วยเวทย์มนตร์ของมานมานะบาฟ ชื่อทั้งหมด เช่น นักมายากล,พ่อค้าเพชรใช้กับชีพบาบาไม่ใช่บราห์มาบาบา ลูกๆ บราห์มากุมารและกุมารีทั้งหมดกำลังศึกษาเล่าเรียน ลูกศึกษาแล้วก็สอนผู้อื่น บาบาไม่ได้สอนทุกคนด้วยตัวท่านเอง บาบาสอนลูกทั้งหมดด้วยกันแล้วลูกก็สอนผู้อื่น พ่อกำลังสอนราชาโยคะ เพียงพ่อเท่านั้นคือผู้สร้าง กฤษณะคือสิ่งสร้าง ลูกได้รับมรดกจากผู้สร้าง ไม่ใช่จากสิ่งสร้าง ลูกไม่ได้รับมรดกจากกฤษณะ รูปทั้งสองของวิษณุคือลักษมีและนารายณ์ ในวัยเด็กของพวกเขา พวกเขาคือราเด้และกฤษณะ จดจำประเด็นเหล่านี้อย่างมั่นคงมาก หากชายชรานั้นจะเล่าเรียนอย่างแหลมคม พวกเขาก็สามารถประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูง แต่หญิงชรานั้นก็ยังคงมีความผูกพันยึดมั่นบางอย่าง พวกเขายังคงติดกับในตาข่ายของสิ่งสร้างของเขาเอง พวกเขาจดจำผู้คนมากมาย มีเพียงในการตัดขาดโยคะของสติปัญญาจากพวกเขาเหล่านั้นทั้งหมดและเชื่อมโยงกับพ่อผู้เดียวเท่านั้น ในสิ่งนี้ที่มีความเพียรพยายาม ลูกต้องตายขณะที่มีชีวิต เมื่อลูกธนูยิงตรงเป้าของสติปัญญา ก็เท่านั้นเอง! อย่างไรก็ตามลูกยังคงต้องดำเนินต่อไปด้วยศิลปะวิธีที่ยิ่งใหญ่ ไม่ควรจะเป็นเช่นนั้นที่ลูกไม่แม้จะพูดกับใคร แม้ว่าลูกอาจจะอยู่ในครอบครัว ลูกควรจะพูดกับทุกคน ลูกควรมีความสัมพันธ์ที่ดีกับพวกเขา พ่อพูดว่า: การทำบุญเริ่มต้นที่บ้าน หากลูกไม่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับพวกเขา ลูกจะยกระดับพวกเขาได้อย่างไร? ลูกต้องมีความรับผิดชอบของลูกทั้งสองด้าน บางคนก็ถามบาบา: ฉันควรจะไปงานแต่งงานไหม? บาบาก็พูดว่า: ทำไมถึงไม่ล่ะ? พ่อเพียงแค่พูดว่า: ตัณหาราคะคือศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ลูกต้องเอาชนะสิ่งนั้นและกลายเป็นผู้เอาชนะโลก ในยุคทองพวกเขาทั้งหมดนั้นปราศจากกิเลส สิ่งสร้างเกิดขึ้นด้วยพลังโยคะ พ่อพูดว่า: จงกลับมาปราศจากกิเลส อันดับแรกทำให้มั่นคงว่าลูกกำลังนั่งอยู่กับชีพบาบาและชีพบาบานั้นกำลังบอกเรื่องราวของ 84 ชาติเกิดแก่ลูก วงจรโลกนี้ยังคงหมุนต่อไปเรื่อย อันดับแรกเหล่าเทพได้มา พวกเขานั้นสะโตประธาน และแล้วขณะที่กลับมาใช้ชาติเกิด พวกเขาก็ได้อยู่อย่างตาโมประธาน โลกนั้นกลับมาเก่าและไม่บริสุทธิ์ ดวงวิญญาณนั้นไม่บริสุทธิ์ ไม่มีสิ่งใดที่มีสาระที่นี่ มีความแตกต่างอย่างมากระหว่างดอกไม้และผลไม้ของยุคทองและสิ่งเหล่านั้นที่นี่ ไม่เคยมีสิ่งที่เปรี้ยวหรือเหม็นอับใดที่นั่น ลูกได้นิมิตของสถานที่นั้น หัวใจของลูกปรารถนาที่จะนำดอกไม้และผลไม้เหล่านั้นกลับมาที่นี่ แต่เมื่อลูกกลับมา สิ่งเหล่านั้นก็หายไป พ่อทำให้ลูกๆ สนุกสนานด้วยการให้นิมิตเหล่านี้แก่พวกเขา พ่อทางจิตนั้นคือผู้เดียวที่สอนลูก เป็นดวงวิญญาณไม่ใช่ร่างกายที่ศึกษาเล่าเรียน ดวงวิญญาณมีความภาคภูมิที่บริสุทธิ์ที่เขากำลังจะประกาศสิทธิ์ในมรดกของเขาจากพ่อด้วยเช่นกันและเขากำลังจะกลายเป็นนายของโลก ทุกคนจะไปสู่สวรรค์ แต่ไม่ใช่ลูกๆทั้งหมดจะเรียกว่าเป็นลักษมีหรือนารายณ์ เป็นดวงวิญญาณที่ได้รับมรดก ไม่มีใครนอกจากพ่อสามารถให้ความรู้นี้แก่ลูก นี่คือมหาวิทยาลัยและผู้ที่เยาว์วัย,ผู้ที่บรรลุภาวะและแก่ชราทั้งหมดศึกษาที่นี่ ลูกเคยเห็นวิทยาลัยเช่นนั้นหรือไม่? ที่นั่นพวกเขาได้กลายเป็นนักกฎหมายหรือหมอ ในขณะที่นี่ลูกเปลี่ยนจากมนุษย์ให้กลายเป็นเทพ ลูกรู้ว่าบาบาคือครูและสัตกูรูของลูก และท่านจะพาลูกกลับไปกับท่าน และแล้วตามการศึกษาเล่าเรียนของลูก ลูกจะไปและประกาศสิทธิ์ในสถานภาพของลูกตามลำดับของการเรียนในดินแดนแห่งความสุข พ่อนั้นไม่เคยแม้กระทั่งจะเห็นยุคทองของลูกเลย ชีพบาบาถามว่า: พ่อได้เห็นยุคทองไหม? ต้องมีการมองเห็นยุคทองด้วยร่างกาย แต่ท่านไม่ได้มีร่างกายของท่านเอง ดังนั้นท่านจะสามารถเห็นได้อย่างไร? ท่านพูดกับลูกๆ ที่นี่ และท่านนั้นก็เห็นว่าทั้งโลกนั้นเก่า โดยที่ไม่มีร่างกายท่านไม่สามารถมองเห็นสิ่งใด พ่อพูดว่า: พ่อเข้ามาในโลกที่ไม่บริสุทธิ์และในร่างกายที่ไม่บริสุทธิ์และทำให้ลูกบริสุทธิ์ พ่อไม่ได้เห็นแม้แต่สวรรค์ ไม่ใช่ว่าพ่อสามารถที่จะมองเห็นสวรรค์อย่างลับๆโดยผ่านร่างกายของใครบางคน ไม่เลย สิ่งนั้นไม่ได้อยู่ในบทบาทของพ่อ ลูกรับฟังสิ่งใหม่ๆ มากมาย ดังนั้นลูกต้องไม่ผูกพันหัวใจของลูกกับโลกเก่านี้ พ่อพูดว่า: มากเท่าที่ลูกกลับมาบริสุทธิ์ ลูกจะได้รับสถานภาพที่สูงตามนั้น ทั้งหมดนั้นเป็นเกมของการจาริกแสวงบุญแห่งการทรงจำระลึกถึง ผู้คนอยู่ในความบริสุทธิ์ขณะที่พวกเขานั้นอยู่ในการจาริกแสวงบุญ แต่เมื่อพวกเขากลับบ้าน พวกเขาก็ได้อยู่อย่างไม่บริสุทธิ์อีกครั้งหนึ่ง ลูกๆ ควรจะมีความสุขอย่างมากลูกรู้ว่าลูกกำลังประกาศสิทธิ์ในมรดกแห่งสวรรค์ที่ไม่มีขีดจำกัดของลูกจากพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด ดังนั้นลูกต้องทำตามศรีมัทของท่าน ลูกต้องกลับมาสะโตประธานด้วยการมีการจดจำระลึกถึงพ่อ สนิมนั้นก็ได้สะสมไว้ในลูกถึง 63 ชาติเกิด และลูกต้องขจัดสิ่งนั้นในชาติเกิดนี้ ไม่ได้มีสิ่งใดที่ยากลำบาก ลูกต้องละทิ้งความหิวโหยที่ลูกมีต่อการดื่มยาพิษ ลูกต้องไม่แม้กระทั่งคิดถึงสิ่งนั้น พ่อพูดว่า: ลูกเคยอยู่อย่างไม่มีความสุขมาหลายต่อหลายชาติเกิดด้วยกิเลสเหล่านั้น ท่านมีความเมตตาอย่างมากต่อกุมารี ด้วยการไปยังโรงภาพยนตร์ ทุกคนนั้นก็ได้กลายเป็นผู้ที่เสียคน เป็นไปด้วยสิ่งนี้ที่พวกเขานั้นไปสู่นรก บาบาพูดกับใครบางคน: ไม่เป็นไร หากลูกจะดูภาพยนตร์ แต่จากการที่เห็นลูกไป ผู้อื่นมากมายก็จะเริ่มต้นที่จะไปที่นั่น เหตุนี้เองลูกต้องไม่ไปที่นั่น ผู้นี้คือบัคกีราท(พาหนะที่โชคดี) ท่านคือพาหนะที่มีโชค ผู้ที่ได้กลายเป็นเครื่องมือในละครที่จะให้พาหนะของท่านยืมใช้ ลูกเข้าใจว่าบาบาเข้ามาในผู้นี้ นี่คือม้าของฮุสเซน ท่านทำให้ลูกๆ ทั้งหมดสวยงาม พ่อเองก็สวยงาม และท่านก็ได้ยืมพาหนะนี้มาใช้ บทบาทของท่านในละครเป็นเช่นนั้น ดวงวิญญาณที่เวลานี้ได้กลับมาน่าเกลียดต้องถูกทำให้กลายเป็นยุคทอง พ่อหรือละครที่เป็นผู้ทรงอำนาจ? เป็นละคร แต่แล้วภายในสิ่งนั้น ในบรรดานักแสดงทั้งหมดใครคือผู้ทรงอำนาจ? ชีพบาบาและแล้วก็ราวัน เป็นเวลาครึ่งวงจรที่มีอาณาจักรของราม และครึ่งวงจรที่มีอาณาจักรของราวัน ลูกๆ บางคนเขียนถึงพ่อครั้งแล้วครั้งเล่าว่าพวกเขาลืมพ่อ พวกเขาได้อยู่อย่างเศร้าหมอง โอ้! แต่พ่อได้มาเพื่อทำให้ลูกกลายเป็นนายของโลกและดังนั้นเหตุใดลูกจึงได้อยู่อย่างเศร้าหมอง? ลูกต้องทำความเพียรพยายาม ลูกต้องกลับมาบริสุทธิ์ จะให้บาบาให้ติลักแก่ลูกเลยเช่นนั้นหรือ? ลูกต้องทำให้ตนเองมีค่าควรแก่การให้ติลักของอำนาจในการปกครองตนเองแก่ตัวลูกเองด้วยความรู้และโยคะ เฝ้าแต่จดจำพ่อและลูกจะกลับมามีค่าควรแก่การให้ติลักแก่ตัวลูกเอง ได้อยู่ในสติปัญญาของลูกว่าชีพบาบาคือพ่อ ครู และสัตกูรูที่แสนหวานของลูก ท่านทำให้พวกเรานั้นอ่อนหวานอย่างมากด้วยเช่นกัน ลูกรู้ว่าอย่างแน่นอนที่ลูกจะไปสู่ดินแดนของกฤษณะ อย่างแน่นอนที่บารัตกลายเป็นสวรรค์ทุก 5000 ปี และแล้วก็กลายเป็นนรก ผู้คนคิดว่าเป็นสวรรค์ที่นี่สำหรับผู้ที่มั่งคั่งและผู้ที่ยากจนนั้นอยู่ในนรก อย่างไรก็ตามไม่ได้เป็นเช่นนั้น นี่คือนรก อัจชะ

ถึงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:

1. โรงภาพยนตร์เป็นหนทางไปสู่นรก ดังนั้นลูกต้องไม่ดูภาพยนตร์ ลูกต้องกลับมาบริสุทธิ์และประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูง ด้วยการจาริกแสวงบุญแห่งการทรงจำระลึกถึง อย่าได้ผูกพันหัวใจของลูกกับโลกเก่านี้

2. อย่าได้เป็นเหตุของความทุกข์ต่อใครด้วยความคิด คำพูด หรือการกระทำของลูก ลูกต้องพูดสิ่งที่หวานชื่นเข้าไปในหูของทุกคน เตือนทุกคนให้จดจำระลึกถึงพ่อ ลูกต้องเชื่อมโยคะของสติปัญญาของลูกกับพ่อผู้เดียวเท่านั้น

พร:

ขอให้ลูกกลายเป็นจักรพรรดิของดินแดนที่ปราศจากความทุกข์และอยู่ในโลกของความสุขอย่างสม่ำเสมอด้วยพลังของความบริสุทธิ์

รากฐานของความสุขและความสงบคือความบริสุทธิ์ ลูกๆที่อยู่อย่างบริสุทธิ์ในความคิด คำพูด และการกระทำของพวกเขาคือความสูงส่งและความศักดิ์สิทธิ์ ที่ใดมีพลังแห่งความบริสุทธิ์ ที่นั่นมีความสุขและความสงบโดยอัตโนมัติ ความบริสุทธิ์คือแม่ของความสุขและความสงบ ดวงวิญญาณที่บริสุทธิ์จะไม่เคยมีความทุกข์เลย พวกเขาเป็นจักรพรรดิแห่งดินแดนที่ปราศจากความทุกข์: มงกุฎของพวกเขามีความพิเศษสุดและบัลลังก์ของพวกเขาก็มีความพิเศษสุดเช่นกัน มงกุฎแห่งแสงเป็นสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์

คติพจน์:

ฉันเป็นดวงวิญญาณไม่ใช่ร่างกายนี้ การมีความคิดเหล่านี้คือการมีความคิดของตนเองดั้งเดิม


*** โอม ชานติ ***