11.05.20       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆที่แสนหวาน ไม่ว่าอะไรก็ตามที่ลูกเห็นด้วยดวงตาของลูกทั้งหมดนั้นเป็นเครื่องประกอบของโลกเก่า ซึ่งจะต้องถูกทำลาย ดังนั้นจงนำดินแดนของความทุกข์นี้ออกไปจากสติปัญญาของลูก

คำถาม:
มนุษย์ได้ประณามพ่อในเรื่องอะไร เมื่อในเมื่อความเป็นจริงแล้วไม่ใช่ความผิดของผู้ใด?

คำตอบ:
มนุษย์เชื่อว่าการทำลายล้างครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นได้รับการดลใจจากพระเจ้า ที่ท่านคือผู้เดียวที่เป็นสาเหตุของความทุกข์พร้อมกับให้ความสุข พวกเขากล่าวโทษพ่อโยนความผิดทั้งหมดให้แก่พ่อ พ่อพูดว่า: ลูกๆ พ่อคือผู้ประทานความสุขเสมอ พ่อไม่สามารถเป็นสาเหตุที่ทำให้ใครมีความทุกข์ หากพ่อดลใจให้การทำลายล้างเกิดขึ้นแล้วบาปทั้งหมดก็จะตกอยู่กับพ่อ ทุกสิ่งเกิดขึ้นตามละคร พ่อไม่ได้ดลใจให้เกิดขึ้น

เพลง:
โอ นักเดินทางของเวลากลางคืนอย่าได้เหนื่อยล้า จุดหมายปลายทางของรุ่งอรุณนั้นอยู่ไม่ไกล

โอมชานติ
มีหลายเพลงที่ดีมากสำหรับสอนลูกๆ ลูกจะสามารถพูดความรู้ด้วยการดึงความหมายของเพลงเช่นนั้น มันอยู่ในสติปัญญาของลูกๆว่า การจาริกแสวงบุญของเวลากลางคืนได้สิ้นสุดลงแล้ว และลูกทั้งหมดอยู่ในการจาริกแสวงบุญของกลางวัน การจาริกแสวงบุญของกลางคืนที่ลูกล้มลุกคลุกคลานไปทั่วในความมืดอยู่บนหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา ในขณะที่ไปในการจาริกแสวงบุญูของกลางคืนเป็นเวลาครึ่งวงจรลูกก็ลงมาเรื่อยๆ เวลานี้ลูกมาที่นี่เพื่อที่จะไปสู่การจาริกแสวงบุญของกลางวัน เพียงครั้งเดียวเท่านั้นที่ลูกไปในการจาริกแสวงบุญนี้ ลูกรู้ว่าด้วยการไปในการจาริกแสวงบุญแห่งการทรงจำระลึกถึง ลูกจะเปลี่ยนจากตาโมประธานเป็นสะโตประธานและจากนั้นลูกก็กลายเป็นนายของยุคทองที่สะโตประธาน ด้วยการกลับมาสะโตประธานลูกก็กลายเป็นนายของยุคทอง และแล้วด้วยการกลับมาตาโมประธานลูกก็กลายเป็นนายของยุคเหล็ก นั่นเรียกว่าสวรรค์และนี่เรียกว่านรก เวลานี้ลูกจดจำพ่อ ลูกได้รับความสุขจากพ่อเท่านั้น ผู้ที่ไม่สามารถพูดความรู้ใดๆ ก็ควรจดจำว่าดินแดนแห่งความสงบคือบ้านของเราดวงวิญญาณ ดินแดนแห่งความสุขคืออาณาจักรแห่งสวรรค์และเวลานี้คือดินแดนแห่งความทุกข์อาณาจักรของราวัน พ่อพูดว่า: เวลานี้จงลืมดินแดนแห่งความทุกข์นี้ แม้ว่าลูกจะอยู่ที่นี่ ให้สติปัญญาของลูกควรจดจำว่าสิ่งใดก็ตามที่ลูกเห็นด้วยตาของลูกทั้งหมดนั้นเป็นของอาณาจักรราวัน ร่างกายที่ลูกเห็นเหล่านั้นทั้งหมดเป็นเครื่องประกอบของโลกเก่าด้วยเช่นกัน เครื่องประกอบทั้งหมดนั้นต้องมีการสังเวยในไฟบูชายัญนี้ เมื่อบราห์มินที่ไม่บริสุทธิ์เหล่านั้นสร้างไฟบูชายัญ พวกเขาก็ได้สังเวยเมล็ดงาฯลฯ ลงในไฟ การทำลายล้างต้องเกิดขึ้น สูงสุดเหนือสิ่งใดคือพ่อ จากนั้นก็เป็นบราห์มาและวิษณุ ชังการ์ไม่มีบทบาทที่สำคัญเช่นนั้น การทำลายล้างต้องเกิดขึ้น พ่อดลใจให้การทำลายล้างเกิดขึ้นในลักษณะที่ไม่มีใครสะสมบาปสำหรับสิ่งนั้น หากจะกล่าวว่าพระเจ้าทำให้เกิดการทำลายล้าง ก็จะมีการกล่าวโทษท่านสำหรับสิ่งนั้น เหตุนี้เองทั้งหมดนั้นจึงถูกกำหนดไว้แล้วในละคร นี่คือละครที่ไม่มีขีดจำกัดซึ่งไม่ใครรู้ ไม่มีใครรู้จักผู้สร้างหรือสิ่งสร้าง เพราะพวกเขาไม่รู้จักท่าน พวกเขาจึงกลายเป็นลูกกำพร้า พวกเขาไม่มีพระผู้เป็นเจ้าหรือผู้เป็นนาย เมื่อไม่มีพ่อในครอบครัว ลูกๆก็จะทะเลาะเบาะแว้งกันและพวกเขาก็ถูกถามว่า: เธอไม่มีนายหรือ? เวลานี้มีมนุษย์นับล้านๆที่ไม่มีนาย มีการต่อสู้กันในทุกเชื้อชาติ ในบ้านเดียวกันลูกๆก็รบรากับพ่อของเขาและภรรยาก็รบรากับสามีของเธอ มีความไม่สงบในดินแดนแห่งความทุกข์ ไม่ใช่ว่าพระเจ้าผู้เป็นพ่อจะสร้างความทุกข์ ผู้คนคิดว่าพ่อคือที่ให้ความสุขและความทุกข์ อย่างไรก็ตามพ่อไม่สามารถเป็นเหตุของความทุกข์ได้ ท่านถูกเรียกว่าผู้ประทานความสุข ดังนั้นท่านจะเป็นเหตุของความทุกข์ได้อย่างไร? พ่อพูดว่า: พ่อทำให้ลูกมีความสุขมาก ก่อนอื่นใดพิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณ ดวงวิญญาณไม่สูญสลายและร่างกายสูญสลาย อาณาเขตสูงสุดคือสถานที่อยู่อาศัยของพวกเราดวงวิญูญาณ เป็นดินแดนแห่งความเงียบสงบด้วยเช่นกัน คำพูดเหล่านั้นถูกต้อง สวรรค์จะไม่เรียกว่าอาณาเขตสูงสุด พารามหมายถึงดินแดนที่อยู่เหนือทุกสิ่ง สวรรค์คงอยู่ที่นี่ โลกที่ไม่มีตัวตนคือดินแดนที่อยู่เหนือทุกสิ่งที่พวกเราดวงวิญญาณอาศัยอยู่ ลูกเล่นบทบาทของความสุขและความทุกข์ของลูกที่นี่ เมื่อผู้คนพูดว่า ผู้นั้นผู้นี้ได้จากไปสวรรค์แล้ว นั่นเป็นเรื่องที่ผิดอย่างแน่นอน สวรรค์ไม่ได้มีอยู่ในเวลานี้ เวลานี้คือยุคเหล็ก ในเวลานี้ลูกอยู่ในยุคบรรจบพบกัน ในขณะที่คนอื่นทั้งหมดอยู่ในยุคเหล็ก ในบ้านเดียวกันพ่ออยู่ในยุคเหล็กในขณะที่ลูกอยู่ในยุคบรรจบพบกัน; ภรรยาอยู่ในยุคบรรจบพบกันและสามีอยู่ในยุคเหล็ก มีความแตกต่างมาก! หากภรรยารับความรู้แต่สามีไม่ได้รับ พวกเขาก็จะไม่ให้ความร่วมมือกับกันและกัน และแล้วก็จะมีความขัดแย้งในบ้านนั้น ภรรยากลายเป็นดอกไม้ในขณะที่เขายังคงเป็นหนาม ในบ้านเดียวกันลูกก็รู้ว่าขณะนี้อยู่ในยุคบรรจบพบกันเขากำลังจะกลายเป็นเทพที่สูงส่งและบริสุทธิ์ แต่พ่อบอกเขาให้แต่งงานและทำลายตนเองเพื่อที่จะกลายเป็นชาวนรก พ่อทางจิตพูดว่า: ลูกๆเวลานี้จงกลับมาบริสุทธิ์ ความบริสุทธิ์ในเวลาปัจจุบันของลูกจะอยู่กับลูกไปจนถึง 21 ชาติเกิด อาณาจักรของราวันนี้ต้องถูกทำลาย ผู้คนเผาหุ่นจำลองของใครก็ตามที่เป็นศัตรูของพวกเขา ดังนั้นหุ่นจำลองของราวันจึงถูกเผา ควรจะมีความเกลียดชังอย่างมากต่อศัตรูนั้น แต่ไม่มีใครรู้ว่าราวันคือใคร? พวกเขามีค่าใช้จ่ายอย่างมากในการเผาหุ่นจำลองนั้น พวกเขาไม่ได้เสียค่าใช้จ่ายมากนักในการเผามนุษย์ สิ่งเหล่านี้ไม่มีอยู่ในสวรรค์ ที่นั่นพวกเขาเพียงแค่เปิดไฟฟ้าและทั้งหมดนั้นก็จบสิ้น ที่นั่นพวกเขาไม่ได้มีความคิดว่าเถ้าถ่านเหล่านั้นจะมีประโยชน์ ที่นั่นขนบธรรมเนียมประเพณีเป็นเช่นนั้นที่ไม่มีเรื่องของความยากลำบากหรือความเหนื่อยล้าใดๆ มีความสุขมากมายที่นั่น ดังนั้นพ่ออธิบาย: เวลานี้ทำความเพียรพยายามที่จะจดจำพ่อผู้เดียวเท่านั้นอย่างสม่ำเสมอ นี่คือการต่อสู้ของการอยู่ในการจดจำระลึกถึง พ่อเฝ้าแต่อธิบายแก่ลูกๆ : ลูกๆ ที่แสน จงเฝ้าแต่ระแวดระวังและให้ความใส่ใจกับตนเองเป็นพิเศษ ดูแลเอาใจใส่ว่ามายาจะไม่ตัดจมูกและหูของลูก เพราะเธอคือศัตรูของลูก ลูกจดจำพ่อและมายาก็พัดพาลูกไปในพายุของเธอ ด้วยเหตุนั้นเองบาบาจึงพูดว่า: ลูกแต่ละคนควรเขียนชาร์ทว่าลูกจดจำพ่อได้มากแค่ไหนตลอดทั้งวัน จิตใจของลูกเร่ร่อนไปที่ไหน? จดบันทึกในสมุดบันทึกประจำวันของลูกว่าลูกจดจำพ่อได้นานตาไหย ตรวจสอบตนเองเพื่อที่ว่ามายาจะเห็นว่าลูกมีความกล้าหาญมาก และลูกใส่ใจกับตนเองเป็นอย่างดี มีความระมัดระวังอย่างเต็มที่ เวลานี้พ่อมาเพื่อให้คำแนะนำของท่านแก่ลูกๆ ท่านพูดว่า: ลูกอาจดูแลบ้านและครอบครัวของลูก เพียงแค่จดจำพ่อ ผู้นี้ไม่ได้เหมือนกับซันยาสซีเหล่านั้น พวกเขาใช้ชีวิตอยู่กับสิ่งที่พวกเขาร้องขอ แต่พวกเขายังคงต้องมีการกระทำ ลูกสามารถบอกพวกเขาว่าพวกเขาคือหฐโยคี มีเพียงพระเจ้าผู้เดียวเท่านั้นสามารถสอนราชาโยคะ เวลานี้ลูกๆอยู่ในยุคบรรจบพบกัน ลูกต้องจดจำยุคบรรจบพบกันนี้ ในยุคบรรจบพบกันนี้ที่เรากลายเป็นเทพที่สูงส่งที่สุด เราเคยเป็นมนุษย์ที่สูงส่งที่สุด นั่นคือเป็นเทพที่มีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชา และเวลานี้เราได้กลายเป็นผู้ที่ตกต่ำที่สุด เรากลับมาไร้ประโยชน์ เวลานี้เรากำลังจะกลายเป็นอะไร? เมื่อผู้คนศึกษาเล่าเรียนเพื่อกลายเป็นนักกฎหมาย พวกเขาก็ไม่ได้รับสถานภาพในเวลานั้น เพียงเมื่อพวกเขาสอบผ่านเท่านั้นที่พวกเขาสามารถได้รับหมวกของสถานภาพของพวกเขาได้ จากนั้นพวกเขาก็ทำงานราชการ ลูกเข้าใจว่าพระเจ้าผู้ที่สูงสุดเหนือสิ่งใดกำลังสอนลูกอยู่ในเวลานี้ ดังนั้นท่านจะให้สถานภาพที่สูงสุดแก่ลูกอย่างแน่นอน นี่คือเป้าหมายและวัตถุประสงค์ของลูก พ่อพูดว่า: เวลานี้จดจำพ่อผู้เดียวเท่านั้นอย่างสม่ำเสมอ พ่อได้อธิบายแก่ลูกแล้วว่าพ่อคือใคร พ่อเป็นพ่อของทุกดวงวิญญาณ,จุดแห่งแสง พ่อมีความรู้ทั้งหมด ลูกไม่รู้มาก่อนเลยว่าดวงวิญญาณเป็นจุดแห่งแสง บทบาทที่ไม่สูญสลายทั้งหมดของ 84 ชาติเกิดของลูกจะถูกบันทึกไว้ในลูก พระคริสต์ก็เล่นบทบาทของเขาแล้วจากไป; เขาจะกลับมาอีกอย่างแน่นอน สาวกทั้งหมดของพระคริสต์จะกลับมาด้วยเช่นกัน แม้แต่ดวงวิญญาณของพระคริสต์ก็ยังต้องตาโมประธานในเวลานี้ ผู้ก่อตั้งศาสนาทั้งหมดซึ่งเคยสูงสุดนั้นเวลานี้กลับมาตาโมประธาน ผู้นี้ก็พูดเช่นกันว่า: พ่อกลับมาตาโมประธานในตอนสุดท้ายของหลายต่อหลายชาติเกิดของพ่อ และเวลานี้พ่อกำลังจะกลับมาสะโตประธานอีกครั้ง ลูกก็เช่นเดียวกัน ลูกรู้ว่าเวลานี้ลูกได้กลายเป็นบราห์มินเพื่อที่จะกลายเป็นเทพ ไม่มีใครรู้ความหมายของสัญลักษณ์ที่มีรูปที่หลากหลาย เวลานี้ลูกๆรู้แล้วว่าเมื่อลูกดวงวิญญาณอาศัยอยู่ในบ้านที่แสนหวานลูกนั้นบริสุทธิ์ ลูกกลับมาไม่บริสุทธิ์หลังจากที่มาที่นี่ เหตุนี้เองลูกจึงร้องเรียกหา: โอ ผู้ชำระให้บริสุทธิ์ได้โปรดมาและชำระพวกเราให้บริสุทธิ์เพื่อที่เราจะได้กลับบ้านไปสู่ดินแดนแห่งการหลุดพ้น ต้องซึมซับประเด็นนี้ด้วยเช่นกัน มนุษย์ไม่เข้าใจว่าดินแดนแห่งการหลุดพ้นคืออะไรหรือดินแดนแห่งการหลุดพ้นในชีวิตคืออะไร ดินแดนแห่งการหลุดพ้นเรียกว่าดินแดนแห่งความสงบ ดินแดนแห่งการหลุดพ้นในชีวิตเรียกว่าดินแดนแห่งความสุข ที่นี่มีบ่วงพันธะของดินแดนแห่งความทุกข์ การหลุดพ้นในชีวิตเรียกว่าความสัมพันธ์แห่งความสุข เวลานี้บ่วงพันธะแห่งความทุกข์จะถูกขจัดออกไป เวลานี้เรากำลังทำความเพียรพยายามเพื่อประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูง ดังนั้นลูกควรมีความซาบซึ้งที่ลูกกำลังก่อตั้งอาณาจักรของลูกโดยการทำตามศรีมัท จากัดอัมบากลายเป็นอันดับหนึ่ง เราจะทำตามเธอด้วยเช่นกัน ลูกๆที่นั่งบนบัลลังก์หัวใจของแม่และพ่อในเวลานี้ประกาศสิทธิ์ในบัลลังก์ของพวกเขาในอนาคต มีเพียงผู้ที่อยู่อย่างไม่ว่างเว้นในงานรับใช้ทั้งวันทั้งคืนเท่านั้นที่จะสามารถนั่งบนบัลลังก์หัวใจได้ ให้สาสน์แก่ทุกคนให้จดจำพ่อ ลูกต้องไม่รับแม้แต่หนึ่งสตางค์ ผู้คนคิดว่าเมื่อลูกไปผูกลักกี้ให้กับพวกเขา เขาจะต้องให้บางสิ่งบางอย่างแก่ลูก บอกพวกเขาว่า: เพียงแค่ให้ทานของกิเลสทั้งห้าแก่เรา เราไม่ต้องการสิ่งอื่นใด เรามาเพื่อรับทานนี้จากท่าน เหตุนี้เองจึงมีการผูกลักกี้ของความบริสุทธิ์ให้แก่ท่าน จดจำพ่อ แล้วกลับมาบริสุทธิ์ และท่านจะกลายเป็นเทพ พวกเราไม่สามารถยอมรับเงินจากท่านได้ พวกเราไม่ใช่พราห์มเหล่านั้น เพียงแค่ให้ทานกิเลสทั้งห้าแก่พวกเราแล้วลางร้ายจะถูกขจัดไป. ไม่มีองศาใดๆ หลงเหลืออยู่เลย มีเงามืดอยู่เหนือทุกคน ลูกคือบราห์มินใช่ไหม? ไม่ว่าลูกจะไปที่ไหนก็ตาม บอกพวกเขาว่า: จงให้ทานนี้และเงามืดจะถูกขจัดออกไป กลับมาบริสุทธิ์ อย่าได้ข้องแวะอยู่ในกิเลส จดจำพ่อและบาปของลูกจะได้รับการปลดเปลื้องแล้วจะกลายเป็นดอกไม้ ครั้งหนึ่งลูกเคยเป็นดอกไม้ แต่เวลานี้ลูกกลายเป็นหนาม ในขณะที่ใช้ 84 ชาติเกิด ลูกก็ลงมา เวลานี้ลูกต้องกลับบ้าน บาบาได้ให้คำแนะนำผ่านผู้นี้แล้ว ท่านคือพระเจ้าผู้ที่สูงสุดเหนือสิ่งใด ท่านไม่มีร่างกายของท่านเอง อัจชะ บราห์มา,วิษณุและชังการ์มีร่างกายไหม? ลูกก็จะพูดว่า: ใช่พวกเขามีร่างกายที่ละเอียดอ่อน อย่างไรก็ตามนั่นไม่ใช่โลกของมนุษย์ การละเล่นทั้งหมดเกิดขึ้นที่นี่ จะสามารถมีการละเล่นในอาณาเขตที่ละเอียดอ่อนได้อย่างไร? ในความเป็นจริงไม่มีพระอาทิตย์หรือพระจันทร์ในโลกที่ไม่มีตัวตนและดังนั้นจะสามารถมีการละเล่นที่นั่นได้อย่างไร? นี่คือร่มฉัตรขนาดใหญ่ การกลับมาใช้ชาติเกิดนั้นเกิดขึ้นที่นี่ ไม่ได้เกิดขึ้นในอาณาเขตที่ละเอียดอ่อน การละเล่นที่ไม่มีขีดจำกัดทั้งหมดนี้เวลานี้อยู่ในสติปัญญาของลูก เวลานี้ลูกมาเพื่อที่จะรับรู้ว่าลูกเคยเป็นเทพและจากนั้นลูกก็ได้ตกลงไปสู่หนทางบาป หนทางบาปเรียกว่าหนทางที่มีกิเลสด้วยเช่นกัน พวกเราบริสุทธิ์มาถึงครึ่งวงจร การละเล่นของชัยชนะและความพ่ายแพ้ทั้งหมดนี้เกี่ยวกับเรา บารัตคือดินแดนที่ไม่สูญสลาย ไม่มีวันถูกทำลาย ในเวลานั้นเมื่อศาสนาเทพดั้งเดิมที่คงอยู่ตลอดไปเคยคงอยู่ ไม่มีศาสนาอื่นใด มีเพียงผู้ที่ยอมรับสิ่งเหล่านี้เมื่อวงจรที่แล้วเท่านั้นที่จะทำเช่นเดียวกันอีกครั้ง ไม่สามารถมีสิ่งใดที่เก่ากว่า 5000 ปี ก่อนอื่นลูกจะไปสู่ยุคทองและสร้างพระราชวังของลูกเอง ไม่ใช่ว่าเมืองทองคำของลูกจะปรากฏออกมาจากทะเล พวกเขาได้แสดงให้เห็นว่าเหล่าเทพปรากฏออกมาจากทะเลและให้เพชรพลอยเต็มถาด ในความเป็นจริงพ่อผู้เป็นมหาสมุทรแห่งความรู้กำลังให้เพชรพลอยแห่งความรู้เต็มถาดแก่ลูก ได้มีการแสดงว่าชังการ์กำลังบอกเรื่องราวแห่งความเป็นอมตะแก่ปารวตีและกำลังเติมอาภรณ์ของเธอด้วยเพชรพลอยแห่งความรู้ พวกเขาพูดถึงชังการ์ด้วยเช่นกันว่าเขาเคยดื่มเครื่องดื่มที่ทำให้มึนเมา ผู้คนไปอยู่เบื้องหน้ารูปบูชาของเขาและขอให้เขาเติมอาภรณ์ของพวกเขาและให้ทรัพย์สมบัติแก่พวกเขา ดังนั้นดูซิว่าพวกเขาได้ประณามชางก้าด้วยเช่นกันอย่างไร! พวกเขาได้ประณามพ่อมากที่สุด นี่เป็นส่วนหนึ่งของการละเล่นเช่นกันและจะเกิดขึ้นอีกครั้ง ไม่มีใครรู้เกี่ยวกับการละเล่นนี้ พ่อมาและอธิบายความลับของทุกสิ่งแก่ลูกตั้งแต่ตอนเริ่มต้นจนถึงตอนจบ ลูกก็รู้เช่นกันว่าพ่อคือผู้ที่สูงสุดเหนือสิ่งใด ไม่มีใครเข้าใจว่าวิษณุกลายเป็นบราห์มาอย่างไรหรือบราห์มากลายเป็นวิษณุอย่างไร เวลานี้ลูกๆกำลังทำความเพียรพยายามที่จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของสกุลของวิษณุ ลูกได้กลายเป็นบราห์มินเพื่อจะกลายเป็นนายของดินแดนวิษณุ มันอยู่ในหัวใจของลูกๆ บราห์มินว่าลูกกำลังก่อตั้งอาณาจักรสุริยวงศ์และจันทรวงศ์ขึ้นมาเพื่อตนเองด้วยการทำตามศรีมัท ไม่มีเรื่องของการต่อสู้รบราฯลฯในสิ่งนี้ ไม่มีการต่อสู้ระหว่างเทพและปีศาจ เหล่าเทพมีชีวิตอยู่ในยุคทอง การต่อสู้จะสามารถเกิดขึ้นที่นั่นได้อย่างไร? เวลานี้ลูกๆบราห์มินกำลังจะกลายเป็นนายของโลกด้วยพลังโยคะ ผู้ที่มีพลังทางกายภาพนั้นจะได้มาซึ่งการทำลายล้าง ด้วยพลังของความเงียบสงบของลูก ลูกจะได้รับชัยชนะเหนือวิทยาศาสตร์ เวลานี้ลูกต้องกลับมามีจิตสำนึกเป็นดวงวิญญาณ ฉันคือดวงวิญญูาณ; เวลานี้ฉันต้องกลับบ้าน ดวงวิญูญูาณนั้นเร็วมาก เวลานี้เครื่องบินเช่นนั้นได้ถูกประดิษฐ์ขึ้นที่พวกเขาสามารถนำลูกจากสถานที่หนึ่งไปสู่อีกสถานที่หนึ่งที่ไกลออกไปภายในหนึ่งชั่วโมง ดวงวิญญาณนั้นเร็วยิ่งกว่านั้นอีก ดวงวิญญาณไปจากสถานที่หนึ่งและรับร่างกายในสถานที่แห่งหนึ่งเพียงแค่ดีดนิ้ว บางคนแม้กระทั่งไปต่างประเทศและถือกำเนิดที่นั่น ดวงวิญญาณคือจรวดที่เร็วที่สุด ไม่มีเรื่องของเครื่องจักรใดๆ ในสิ่งนี้ พวกเขาสละร่างกายของพวกเขาและวิ่งไปที่อื่น สิ่งนี้อยู่ในสติปัญญาของลูกๆ ว่า เวลานี้ลูกต้องกลับบ้าน ดวงวิญณาณที่ไม่บริสุทธิ์ไม่สามารถกลับบ้านได้ หลังจากกลับมาบริสุทธิ์แล้วลูกจะกลับบ้าน ส่วนที่เหลือทั้งหมดจะไปหลังจากที่ได้รับการลงโทษ จะมีประสบการณ์ของการถูกลงโทษอย่างมาก ที่นั่นพวกเขาอยู่ในความสบายอย่างมากมายในพระราชวังของครรภ์ ลูกบางคนมีนิมิตว่ากฤษณะถือกำเนิดอย่างไร ไม่มีเรื่องของสิ่งใดสกปรกในสิ่งนั้น ทันใดนั้นก็มีแสงสว่างอย่างมากมาย เวลานี้ลูกกำลังจะกลายเป็นนายแห่งสรวงสวรรค์ ดังนั้นลูกควรจะทำความเพียรพยายามตามนั้น อาหารและเครื่องดื่มของลูกต้องสะอาดและบริสุทธิ์ ดาล(ซุปถั่ว)และข้าวนั้นดีที่สุด ที่ริชิเกชซันยาสซีก็เพียงแค่รับอาหารจากหน้าต่างและจากไป พวกเขาเป็นประเภทที่แตกต่างกัน อัจชะ

ถึงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. คงอยู่อย่างระมัดระวังในการให้ความใส่ใจแก่ตนเอง ระวังมายา เก็บบันทึกชาร์ทที่ซื่อสัตย์ของการจดจำรำลึกถึง

2. ทำตามแม่และพ่อและนั่งบนบัลลังก์หัวใจ อยู่อย่างไม่ว่างเว้นในงานรับใช้ทั้งวันและคืน ให้สาสน์แก่ทุกคนให้จดจำพ่อ ให้ทานกิเลสทั้งห้าแล้วเงามืดจะถูกขจัดออกไป

พร:
ขอให้ลูกเป็นเป็นมหาเวียร์ที่ประสบกับความสุขและความพอใจในสถานการณ์ที่ไม่พอใจด้วยการจดจำระลึกถึงพ่อ

ผู้ที่อยู่ในการจดจำระลึกถึงพ่ออย่างสม่ำเสมอจะอยู่อย่างพอใจในทุกสถานการณ์ นี่เป็นเพราะบนพื้นฐานของพลังแห่งความรู้ แม้กระทั่งสถานการณ์ที่ใหญ่โตพอ ๆ กับภูเขาก็มีประสบการณ์ว่าเหมือนเมล็ดมัสตาร์ด เมล็ดมัสตาร์ดนั้นหมายความว่าไม่มีอะไรเลย แม้ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่พอใจหรือสถานการณ์แห่งความทุกข์ เมื่อลูกรักษาสภาพของความสุขไว้แล้วลูกก็จะถูกเรียกว่ามหาเวียร์ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พร้อมกับ ไม่มีอะไรใหม่ และด้วยความตระหนักถึงพ่อ ลูกสามารถมีสภาพที่สม่ำเสมอและมั่นคงอยู่ตลอดเวลา และแล้วคลื่นแห่งความทุกข์และความไม่สงบก็ไม่สามารถมาหาลูกได้

คติพจน์:
รักษารูปที่สูงส่งไว้ในสำนึกรู้ของลูกอย่างสม่ำเสมอ และจะไม่มีใครสามารถมีสายตาที่ไร้ประโยชน์ต่อลูกได้