11.09.20       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน การแสดงของละครนี้กำลังเคลื่อนไปอย่างถูกต้องแม่นยำ ไม่ว่าจะเล่นบทบาทใดในช่วงเวลาใด มันก็จะซ้ำรอยตามนั้น สิ่งนี้จะต้องเข้าใจอย่างถูกต้องแม่นยำ

คำถาม:
ลูก ๆ จะมีอิทธิพลต่อผู้อื่นเมื่อใด? ปัจจุบันยังคงขาดพลังอะไร?

คำตอบ:
ลูกจะมีอิทธิพลต่อผู้อื่นเมื่อลูกแข็งแกร่งในโยคะ แต่ก็ยังไม่ได้มีพลังนั้น เป็นเพียงการจดจำระลึกถึงที่ลูกได้รับพลัง พลังแห่งการจดจำระลึกถึงที่ยังคงขาดอยู่เป็นที่ต้องการในดาบของความรู้ เมื่อลูกคิดว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณและเฝ้าแต่จดจำพ่อ เรือของลูกสามารถข้ามฟากไปได้ นี่เป็นเรื่องของ 1 วินาที

โอมชานติ
พ่อทางจิตนั่งที่นี่และอธิบายกับลูกๆทางจิต เพียงผู้เดียวที่ได้รับการเรียกว่าพ่อทางจิตและที่เหลือทั้งหมดนั้นเป็นดวงวิญญาณ ท่านเรียกว่าดวงวิญญาณสูงสุด พ่อพูดว่า: พ่อคือดวงวิญญาณด้วยเช่นกัน แต่พ่อนั้นสูงสุด พ่อคือสัจจะ เพียงพ่อเท่านั้นที่เป็นผู้ชำระให้บริสุทธิ์และมหาสมุทรแห่งความรู้ พ่อพูดว่า: พ่อมาในบารัตเท่านั้น เพื่อที่จะทำให้ลูกกลายเป็นนายของโลก ลูกเป็นนายใช่ไหม? เวลานี้ลูกจดจำสิ่งนี้ได้แล้ว บาบาเตือนลูกๆ: เริ่มแรกลูกมาในยุคทองและเล่นบทบาทของ 84 ชาติเกิดและเวลานี้ได้มาถึงตอนสิ้นสุด พิจารณาว่าตนเป็นดวงวิญญาณ ดวงวิญญาณไม่สูญสลายและร่างกายสูญสลาย เป็นดวงวิญญาณที่สนทนากับดวงวิญญาณผ่านร่างกาย เมื่อลูกไม่อยู่ในสำนึกของการเป็นดวงวิญญาณ ลูกจะมีสำนึกที่เป็นร่างอย่างแน่นอน ทุกคนลืมว่าพวกเขาคือดวงวิญญาณ มีการกล่าวไว้ว่า: ดวงวิญญาณบาป ดวงวิญญาณบุญ ดวงวิญญาณที่ยิ่งใหญ่ ดวงวิญญาณไม่สามารถกลายเป็นดวงวิญญาณสูงสุดได้ ไม่มีดวงวิญญาณใดสามารถเรียกตนเองว่าชีวา หลายคนได้ตั้งชื่อชีวาให้กับร่างกายของเขา เป็นเมื่อดวงวิญญาณเข้ามาในร่างกายจึงได้มีการตั้งชื่อเพราะดวงวิญญาณต้องเล่นบทบาทของเขาผ่านร่างของเขา เหตุนี้เองผู้คนจึงมีจิตสำนึกในร่างของพวกเขาและคิดว่า ฉันเป็นคนนั้น-คนนี้ เวลานี้ลูกเข้าใจว่า ใช่ ฉันคือดวงวิญญาณ และฉันได้เล่นบทบาทของ 84 ชาติเกิดของฉัน เวลานี้ฉันเข้าใจเกี่ยวกับดวงวิญญาณ ฉันดวงวิญญาณนี้ เคยสะโตประทานและในเวลานี้กลับมาตาโมประทาน พ่อมาเมื่อดวงวิญญาณทั้งหมดนั้นกลายเป็นสนิม เช่นเดียวกับทองที่มีอัลลอยด์ปะปนอยู่ ในตอนแรกลูกเป็นทองแท้ แล้วลูกก็กลายเป็นเงิน เป็นทองแดง และจากนั้นก็เป็นเหล็ก จนกระทั่งลูกนั้นมีสิ่งเจือปนอย่างสมบูรณ์ ไม่มีใครสามารถอธิบายสิ่งเหล่านี้ได้ ทุกคนพูดว่าดวงวิญญาณมีภูมิคุ้มกันต่อผลของการกระทำ พ่ออธิบายแก่ลูกๆ ว่าอัลลอยด์เข้ามาปะปนในตัวลูกได้อย่างไร พ่อพูดว่า: พ่อมาในบารัตเท่านั้น พ่อมาเมื่อลูกกลับมาตาโมประทานอย่างสมบูรณ์ เช่นที่ละครนั้นได้มีการแสดงไว้อย่างถูกต้องแม่นยำ เช่นเดียวกันด้วยที่พ่อมาในเวลาที่ถูกต้องแม่นยำของพ่อ ไม่ว่าจะเล่นบทบาทใดในช่วงเวลาใด บทบาทนั้นก็จะซ้ำรอยตามนั้น ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้แม้แต่น้อยในสิ่งนี้ ละครเหล่านั้นมีขีดจำกัด ในขณะที่ละครนี้ไม่มีขีดจำกัด เรื่องทั้งหมดเหล่านี้ละเอียดอ่อนมากและต้องเป็นที่เข้าใจ พ่อพูดว่า:ไม่ว่าลูกจะเล่นบทบาทอะไรก็ตามมันก็เป็นไปตามละคร ไม่มีมนุษย์ผู้ใดรู้ถึงผู้สร้างหรือตอนเริ่มต้น ตอนกลางและตอนจบของสิ่งสร้าง แม้แต่ฤาษีและมุนีก็ยังพูดว่าเนติ เนติ (ไม่ใช่อย่างนี้หรืออย่างนั้น) หากใครบางคนถามลูกว่า ลูกรู้ถึงผู้สร้างหรือตอนเริ่ม ตอนกลางและตอนจบของสิ่งสร้าง ลูกจะตอบอย่างรวดเร็วว่า ใช่ อย่างไรก็ตาม ลูกสามารถรู้ถึงสิ่งนี้เพียงในเวลานี้เท่านั้นและไม่ใช่ในเวลาอื่น บาบาได้อธิบายว่าเพียงลูกเท่านั้นที่รู้จักท่าน ผู้สร้างและตอนเริ่ม ตอนกลางและตอนจบของสิ่งสร้าง อัจชะ พวกเขารู้หรือไม่ว่าเมื่อใดที่เป็นอาณาจักรของลักษมีและนารายณ์? ไม่เลย พวกเขาไม่มีความรู้อะไรเลย นี่คือความมหัศจรรย์ ลูกพูดว่า ลูกมีความรู้ ลูกเข้าใจด้วยเช่นกันว่าบทบาทของพ่อนั้นจะมีการแสดงเพียงครั้งเดียว เป้าหมายและวัตถุประสงค์ของลูกคือการกลายเป็นลักษมีและนารายณ์ เมื่อลูกได้เคยเป็นเช่นนั้นก็ไม่มีความจำเป็นสำหรับการศึกษานี้ เมื่อลูกได้กลายเป็นทนายความ ก็เท่านั้นเอง! ดังนั้น ลูกควรจดจำพ่อผู้สอนลูกใช่ไหม? ท่านได้ทำให้ทุกสิ่งนั้นง่ายดายสำหรับลูก บาบาบอกลูกซ้ำแล้วซ้ำเล่า: ก่อนอื่นใด พิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณ ฉันเป็นของบาบา ก่อนหน้านี้ลูกเคยเป็นผู้ที่ไม่เชื่อในพระเจ้าและในเวลานี้ลูกเป็นผู้ที่เชื่อในพระเจ้า ลักษมีและนารายณ์ได้ประกาศสิทธิ์ในมรดกด้วยเช่นเดียวกันกับที่ลูกกำลังประกาศสิทธิ์อยู่ในเวลานี้ หลังจากนั้นพวกเขาก็กลายเป็นผู้ที่เชื่อในพระเจ้า ในเวลานี้ลูกกำลังกลายเป็นผู้ที่เชื่อในพระเจ้า คำว่า เชื่อในพระเจ้า และ ไม่เชื่อในพระเจ้า คงอยู่ในเวลานี้เท่านั้น คำพูดเหล่านี้ไม่ได้คงอยู่ที่นั่น ไม่มีสิ่งใดเหลือให้ถามที่นั่น เป็นที่นี่ที่มีการยกคำถามเหล่านี้ขึ้นมา ดังนั้นลูกถามว่า: ท่านรู้จักผู้สร้างและสิ่งสร้างไหม? และพวกเขาตอบว่า: ไม่ พ่อมาด้วยตนเองและให้คำแนะนำของตัวพ่อเองและอธิบายถึงความลับของตอนเริ่ม ตอนกลางและตอนจบด้วยเช่นกัน พ่อคือนายของความไม่มีขีดจำกัด ผู้สร้าง มีการอธิบายแก่ลูกๆว่า ผู้ก่อตั้งศาสนาอื่นๆทั้งหมดจะมาที่นี่แน่นอนเช่นกัน ลูกเคยได้รับนิมิตของอับบราฮัม พระคริสต์ฯลฯ ว่าลงมาได้อย่างไร พวกเขาจะมาที่นี่ในตอนท้ายเมื่อเสียงนี้แพร่กระจายออกไปมากมาย พ่อพูดว่า: ลูกๆ ละทิ้งร่างกายของลูกและศาสนาทางร่างทั้งหมดของลูกและจดจำพ่อ เวลานี้ลูกกำลังนั่งเป็นการส่วนตัวอยู่เบื้องหน้าพ่อ อย่าคิดว่าตนเองเป็นร่างกาย ฉันเป็นดวงวิญญาณ ลูกแต่ละคนต้องคิดว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณและเฝ้าแต่จดจำพ่อและเรือของลูกจะข้ามฟากไป นี่เป็นเรื่องราวของ 1 วินาที ผู้คนทำความเลื่อมใสศรัทธาเป็นเวลาครึ่งวงจรเพื่อจะไปสู่การหลุดพ้น อย่างไรก็ตามยังไม่มีดวงวิญญาณใดที่สามารถกลับบ้านได้ พ่ออธิบายสิ่งนี้เมื่อ 5,000 ปีที่แล้ว และท่านกำลังอธิบายสิ่งนี้อีกครั้งในเวลานี้ ศรีกฤษณะไม่สามารถอธิบายสิ่งเหล่านี้ได้ เขาไม่สามารถเรียกว่าเป็นพ่อ มีพ่อทางโลก ทางจิต และเหนือโลก พ่อทางร่างกายของลูกนั้นมีขีดจำกัด พ่อจากเหนือโลกนี้คือพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด พ่อของดวงวิญญาณ และพ่อของยุคบรรจบพบกันนี้คือพ่อที่มหัศจรรย์ที่ได้รับการเรียกว่าพ่อที่พิเศษสุด ไม่มีใครจดจำประชาบิดาบราห์มา ไม่เข้าไปในสติปัญญาของเขาว่าท่านคือปู่ทวดของพวกเขา พวกเขาพูดถึงอดิเทพและอาดัมฯลฯ แต่นั่นก็เป็นเพียงแค่พูดถึงสิ่งนั้น มีภาพลักษณ์ของอดิเทพในวัด (ดิลวาลา) เมื่อลูกไปที่นั่น ลูกเข้าใจว่านั่นคืออนุสรณ์ของลูก บาบากำลังนั่งอยู่ที่นั่นและเรากำลังนั่งอยู่ที่นั่นด้วยเช่นกัน พ่อกำลังนั่งอยู่ที่นี่ในรูปที่มีชีวิต ในขณะที่พวกเขาคือรูปปั้นที่ไม่มีชีวิตที่นั่น สวรรค์ที่แสดงไว้บนเพดานก็ดีเช่นกัน ผู้ที่ได้เห็นวัดจะรู้ถึงสิ่งนี้ บาบากำลังสอนราชาโยคะแก่เราในเวลานี้ในรูปที่มีชีวิต ต่อมาภายหลังวัดจะถูกสร้างขึ้น ควรจะเข้าไปในสำนึกรู้ของลูกว่าทั้งหมดนั้นคืออนุสรณ์ของลูก เวลานี้เรากำลังกลายเป็นลักษมีและนารายณ์ เรากลายเป็นสิ่งนั้นแล้วเราก็ลงบันไดมา เวลานี้เราจะกลับบ้านแล้วก็เข้าสู่อาณาจักรของราม (พระเจ้า) แล้วอาณาจักรของราวันจะมาถึงและเราจะเข้าไปสู่หนทางแห่งบาป พ่ออธิบายทุกสิ่งอย่างชัดเจนมาก เวลานี้มนุษย์ทั้งหมดไม่บริสุทธิ์ และเหตุนี้เองพวกเขาจึงร้องเรียกหา: โอ ผู้ชำระให้บริสุทธิ์ได้โปรดมาและทำให้เราบริสุทธิ์! ขจัดความทุกข์ของเราและแสดงหนทางไปสู่ความสุขแก่เรา พวกเขาพูดว่า พระเจ้าจะมาในรูปใดรูปหนึ่งอย่างแน่นอน อย่างไรก็ตามท่านไม่ได้มาในรูปของแมว สุนัข ก้อนกรวดหรือก้อนหิน ได้จดจำกันมาว่าท่านได้เข้ามาในพาหนะผู้โชคดี พ่อพูดเองว่า: พ่อเข้ามาในพาหนะที่ธรรมดานี้ ผู้นี้ไม่ได้รู้ถึงชาติเกิดของเขาเอง เวลานี้ลูกรู้ถึงสิ่งนี้ เมื่อเขามาถึงสภาพของการปลดเกษียณของเขาในตอนสุดท้ายของหลายต่อหลายชาติเกิดของเขา บาบาก็เข้ามาในเขา ในหนทางความเลื่อมใสศรัทธา พวกเขาได้แสดงให้เห็นรูปปั้นที่ใหญ่โตมากของพันดาวาส ในย่างกุ้ง พวกเขาได้สร้างรูปบูชาที่ใหญ่โตมากของพระพุทธเจ้า มนุษย์ไม่สามารถใหญ่โตเช่นนั้นได้ ลูกๆต้องรู้สึกขบขันกับภาพของราวันที่พวกเขาสร้างขึ้นมาในเวลานี้ นับวันพวกเขาก็ยังคงทำให้มันใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาเผาอะไรกันทุกปี? เขาต้องเป็นศัตรู เป็นเพียงหุ่นจำลองของศัตรูเท่านั้นที่ถูกเผา อัจชะ ใครคือราวัน? เมื่อใดที่เขากลายเป็นศัตรูของลูกที่ลูกต้องเผาหุ่นของเขาทุกปี? ไม่มีใครรู้เกี่ยวกับศัตรูนี้ ไม่มีใครรู้ถึงความหมายของสิ่งนี้เลย พ่ออธิบายว่า: พวกเขาคือชุมนุมของราวันและลูกคือชุมนุมของราม เวลานี้พ่อพูดว่า: ในขณะที่ลูกอยู่ที่บ้านกับครอบครัวของลูก ให้ใช้ชีวิตเช่นดอกบัวและเฝ้าแต่จดจำพ่อ บางคนพูดว่า: หงส์และนกกระสาจะสามารถอยู่ด้วยกันได้อย่างไร? ย่อมมีความขัดแย้งกัน จะต้องเป็นเช่นนั้นอย่างแน่นอน ต้องมีความอดทน มียุทธวิธีต่างๆ มากมายสำหรับสิ่งนั้น พ่อเรียกได้ว่าเป็นผู้ให้ความบันเทิงที่ชาญฉลาด ทุกคนจดจำท่าน: โอ พระเจ้า ขจัดความทุกข์ของเรา! มีความเมตตาต่อเรา! ปลดปล่อยพวกเรา! พ่อ ผู้ปลดปล่อยของทั้งหมดคือผู้เดียวเท่านั้น จงอธิบายเป็นรายบุคคลแก่ผู้ใดก็ตามที่มาหาลูก ในการาจีลูกเคยนั่งกับแต่ละคนเป็นการส่วนตัวและอธิบายให้กับเขาหรือเธอ เมื่อลูกแข็งแกร่งในโยคะ อิทธิพลของลูกจะกระจายออกไป แต่ลูกก็ยังไม่มีกำลังอย่างเต็มที่ ลูกได้รับพลังด้วยการมีการจดจำระลึกถึง ไม่ใช่ด้วยการศึกษาเล่าเรียน ดาบของความรู้จำเป็นต้องมีพลังของการจดจำระลึกถึงในสิ่งนั้นด้วย พลังนั้นยังคงขาดหายไป พ่อบอกลูกทุกวัน: ลูกๆ อยู่ในการจาริกแสวงบุญแห่งความทรงจำระลึกถึงและลูกจะได้รับพลัง ไม่มีพลังมากนักที่ได้รับโดยผ่านการศึกษาเล่าเรียน ลูกกลายเป็นนายของทั้งโลกด้วยการจดจำระลึกถึง ทุกสิ่งที่ลูกทำเป็นไปเพื่อตัวลูกเอง หลายคนมาแล้วก็จากไป มายามีพลังมาก หลายคนก็ไม่ได้กลับมา พวกเขาพูดว่าความรู้นี้ดีมากและพวกเขาได้รับประสบการณ์ของความสุขดัวยเช่นกัน แต่ในทันทีที่พวกเขาออกไปทุกสิ่งก็จบสิ้น มายาไม่ปล่อยให้พวกเขาอยู่ที่นี่อีกต่อไป บางคนมีประสบการณ์มีความสุขอย่างมาก: โอ้โฮ เวลานี้บาบาได้มาแล้ว และเราจะไปสู่ดินแดนแห่งความสุขของเรา! พ่อพูดว่า: ทั้งอาณาจักรนั้นยังไม่มีการก่อตั้งขึ้นมา ในเวลานี้ ลูกคือลูกๆของพระเจ้าและจากนั้นลูกจะกลายเป็นเทพ องศาของลูกก็จะลดลงเรื่อยๆ คะแนนจะถูกบันทึกลงในมิเตอร์(เครื่องวัด) คะแนนของลูกลดลงมากเท่านี้ ลูกจะกลับมาสูงส่งที่สุดและองศาของลูกก็ค่อยๆลดลงทีละน้อยเมื่อลูกลงมา ลูกต้องลงบันได เวลานี้ความรู้ของบันไดอยู่ในสติปัญญาของลูก เมื่อเป็นสภาพที่กำลังสูงขึ้นของลูกก็จะมีประโยชน์ต่อทุกคน จากนั้นสภาพของลูกก็จะค่อยๆตกต่ำลงทีละน้อย ลูกต้องเข้าใจวงจรเป็นอย่างดีตั้งแต่ตอนเริ่มต้น ในเวลานี้เป็นสภาพของการขึ้นไปของลูกเพราะพ่ออยู่กับลูก พระเจ้าผู้ที่ผู้คนเรียกว่าผู้ที่อยู่ในทุกหนแห่งในเวลาเดียวกันเฝ้าแต่เรียกลูกว่า: ลูกที่แสนหวาน ลูกที่แสนหวาน และลูกๆ ก็เฝ้าแต่พูดว่า บาบา บาบา! บาบามาเพื่อสอนเรา เป็นดวงวิญญาณที่ศึกษา ดวงวิญญาณที่ได้ทำการกระทำ ฉัน ดวงวิญญาณนี้ คือตัวของความสงบ ฉันทำกรรมผ่านร่างกายนี้ คำพูดว่าไม่สงบถูกใช้เมื่อมีความทุกข์ อย่างไรก็ตามความสงบคือศาสนาดั้งเดิมของพวกเรา ผู้คนมากมายได้ร้องขอความสงบของจิตใจ โอ! แต่ดวงวิญญาณเองคือตัวแห่งความสงบและบ้านของดวงวิญญาณคือดินแดนแห่งความสงบ ลูกได้ลืมตนเอง ลูกเคยเป็นผู้ที่อยู่ในดินแดนของความสงบ ลูกได้รับความสงบที่นั่น ทุกวันนี้พวกเขาพูดถึงอาณาจักรเดียว ศาสนาเดียว และภาษาเดียว: วรรณะเดียว ศาสนาเดียว และพระเจ้าเดียว รัฐบาลก็เขียนไว้ด้วยเช่นกันว่ามีพระเจ้าเดียว ดังนั้นแล้วเหตุใดพวกเขาจึงพูดว่าท่านอยู่ทุกหนแห่งในเวลาเดียวกัน? ไม่มีผู้ใดเชื่อเพียงในพระเจ้าเดียว ดังนั้นลูกต้องเขียนสิ่งนี้อีกครั้งหนึ่ง เมื่อลูกทำรูปภาพของลักษมีและนารายณ์ เขียนลงไปด้วยว่า: เมื่อเป็นอาณาจักรของพวกเขาในยุคทอง มีพระเจ้าเดียวและศาสนาเทพเดียว อย่างไรก็ตาม มนุษย์ไม่เข้าใจสิ่งใดเลย พวกเขาไม่ได้ให้ความใส่ใจมากนัก เพียงผู้ที่เป็นของสกุลบราห์มินของเราเท่านั้นที่จะให้ความใส่ใจ ไม่มีผู้ใดอื่นจะเข้าใจสิ่งใด เหตุนี้เองบาบาพูดว่า: นั่งกับพวกเขาเป็นการส่วนตัวและอธิบายแก่พวกเขา ให้พวกเขากรอกแบบฟอร์มเพื่อที่ลูกสามารถเข้าใจได้ว่าความเชื่อของพวกเขาคืออะไร เพราะบางคนก็เชื่อในสิ่งหนึ่งและคนอื่นก็เชื่อในสิ่งอื่น ลูกไม่สามารถอธิบายให้กับพวกเขาทั้งหมดได้ในเวลาเดียวกัน แต่ละคนจะเริ่มบอกลูกเกี่ยวกับความเชื่อของพวกเขา ก่อนอื่นใด ถามพวกเขาว่า พวกเขามายังที่ไหน: คุณเคยได้ยินชื่อของบราห์มากุมารและกุมารีหรือไม่? ประชาบิดาบราห์มาเป็นอะไรกับคุณ? คุณเคยได้ยินชื่อประชาบิดาบราห์มาไหม? คุณไม่ใช่ลูกของประชาบิดาบราห์มาหรือ? พวกเราเป็นสิ่งนี้ในทางปฏิบัติ คุณก็เป็นสิ่งนี้เช่นกันแต่คุณไม่เข้าใจสิ่งนี้ ลูกต้องอธิบายแก่พวกเขาด้วยยุทธวิธีที่ถูกต้อง อัจชะ

ถึงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. เมื่อไปเยี่ยมชมวัด จงตระหนักอยู่เสมอว่าสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดเป็นอนุสรณ์ของลูก และเวลานี้เรากำลังกลายเป็นเช่นลักษมีและนารายณ์

2. ในขณะที่อาศัยอยู่ที่บ้านกับครอบครัวของลูก จงอยู่เหมือนดอกบัว เมื่อหงส์และนกกระสาอาศัยอยู่ด้วยกัน พวกเขาต้องอยู่อย่างมีชั้นเชิงทางการทูตอย่างมาก และมีความอดทนอย่างมากด้วยเช่นกัน

พร:
ขอให้ลูกมีโยคยุกต์และเป็นอิสระจากบ่วงพันธะ และอยู่อย่างเป็นอิสระจากบ่วงพันธะของความรับผิดชอบและบ่วงพันธะของมายา

สิ่งบ่งบอกของการเป็นอิสระจากบ่วงพันธะคือการมีโยคยุกต์อย่างสม่ำเสมอ ลูกที่โยกยุกต์จะเป็นอิสระจากบ่วงพันธะของความรับผิดชอบและบ่วงพันธะของมายา อย่าให้มีแม้แต่บ่วงพันธะของจิตใจใดๆ ความรับผิดชอบทางโลกเป็นเกมและดังนั้นเล่นเกมนี้ด้วยเสียงหัวเราะตามคำแนะนำ และลูกจะไม่มีวันเหนื่อยล้าเพราะเรื่องเล็กน้อย หากลูกคิดว่ามันเป็นบ่วงพันธะลูกก็จะทุกข์ระทม และคำถามว่าอะไร และ ทำไม?" ก็จะเกิดขึ้น อย่างไรก็ตามพ่อมีความรับผิดชอบและลูกเป็นเพียงเครื่องมือ จงเป็นอิสระจากบ่วงพันธะด้วยการตระหนักรู้นี้และลูกจะกลับมามีโยคยุกต์

คติพจน์:
มีความตระหนักรู้ในคารันคาราวันฮาร์ และจบสิ้นความหลงทะนงตนและความหยิ่งยโส