12.02.19       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน ครูปราศจากร่าง ดังนั้นลูกจึงต้องเพียรพยายามที่จะมีการจดจำระลึกถึง ด้วยการจดจำบาบา ลูกก็จะเสร็จสิ้นการสอบแล้วก็กลับบ้าน

คำถาม:
ลูกต้องเพียรพยายามที่จะอยู่ในการจดจำระลึกถึง ดังนั้น ลูกจึงไม่ควรถูกหลอกลวงในเรื่องใด

คำตอบ:
เมื่อลูกมีนิมิตของดวงวิญญาณและลูกมองเห็นแสงที่เปล่งประกาย ไม่มีประโยชน์ในสิ่งนั้น ไม่ใช่ว่าด้วยการมีนิมิตหรือการได้รับดริชตีของบาบา บาปของลูกจะถูกตัดออกไปหรือลูกจะได้รับการหลุดพ้น ไม่เลย ในกรณีนั้น ลูกจะถูกหลอกลวงมากขึ้น จงเพียรพยายามที่จะมีการจดจำระลึกถึง ด้วยการทำความเพียรพยายามนี้เท่านั้นที่ลูกจะไปสู่สภาพที่เหนือบ่วงกรรม ไม่ใช่ว่า ลูกจะกลับมาบริสุทธิ์เมื่อบาบาให้ดริชตี ลูกต้องทำความเพียรพยายาม

โอมชานติ
พ่อทางจิตนั่งอยู่ที่นี่และอธิบายให้แก่ลูกๆ พ่อให้การศึกษาและสอนโยคะแก่ลูกๆ โยคะไม่ใช่เรื่องใหญ่ เมื่อเด็กๆกำลังศึกษาเล่าเรียน พวกเขาจะมีโยคะอยู่กับครูของเขาอย่างแน่นอน พวกเขาคิดว่า ครูคนนั้นคนนี้สอนเราเพื่อทำให้พวกเราเป็นเหมือนกับตัวเขาเอง ลูกมีเป้าหมายและวัตถุประสงค์นั้น ลูกเข้าใจว่าลูกศึกษาอยู่ในชั้นเรียนนั้นโดยเฉพาะ ที่นั่นครูไม่ต้องบอกลูกให้มีโยคะกับเขา ลูกมีโยคะกับผู้ที่กำลังสอนลูกโดยอัตโนมัติ เขาไม่ได้สอนลูกทั้งวัน ลูกศึกษาสิ่งนั้นมาชาติแล้วชาติเล่าและได้พัฒนาการฝึกฝนนั้น ที่นี่ การฝึกฝนของลูกใหม่อย่างสิ้นเชิง ผู้นั้นไม่ใช่ครูที่มีร่างกาย ผู้เดียวนั้นคือครูที่ปราศจากร่างที่ลูกพบปะทุก 5000 ปี พ่อเองพูดว่า พ่อไม่ใช่ครูที่มีร่างกายของลูก เหตุนี้เองการจดจำระลึกถึงนี้จึงไม่คงอยู่ ลูกต้องพิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณ และพ่อสูงสุดดวงวิญญาณสูงสุดผู้เป็นครูกำลังสอนลูก แน่นอนว่าลูกต้องจดจำครูจนกว่าลูกจะสอบผ่าน ด้วยการจดจำท่าน ลูกจะสอบผ่านแล้วก็จะกลับบ้าน ทันทีที่การสอบของลูกสิ้นสุดลง ละครก็จะจบลง ลูกๆรู้ว่าลูกต้องเล่นบทบาท 84 ชาติเกิดที่ถูกบันทึกไว้ในลูกดวงวิญญาณ เวลานี้ลูกรู้สิ่งนี้ ในเวลาสุดท้ายเมื่อลูกอยู่ที่นั่นลูกจะไม่จดจำสิ่งนี้ ลูกได้รับความรู้ทั้งหมดที่นี่ ครูเองนั่งอยู่ที่นี่และอธิบายความรู้ทั้งหมดแก่ลูกๆที่ลูกต้องเข้าใจอย่างต่อเนื่อง และแน่นอนว่าลูกยังต้องอยู่ในการจดจำระลึกถึงด้วย พ่อพูดซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า มานมานะบาฟ มานมานะบาฟมีความหมาย ลูกเข้าใจว่าคำนี้ถูกต้อง พ่อเองพูดว่า จงจดจำพ่อและบาปของลูกจะได้รับการปลดเปลื้อง สิ่งนี้ใช้เวลา ลูกต้องตรวจสอบตนเอง เช่นเดียวกับที่มีวิชาอื่นๆในการศึกษาเล่าเรียน ได้แก่ ประวัติศาสตร์ คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ ฯลฯ นักเรียนก็จะเข้าใจได้ว่าตนจะสอบผ่านได้มากแค่ไหน ดังนั้นมันอยู่ในสติปัญญาของลูกว่าลูกจะสอบผ่านด้วยคะแนนมากมาย ลูกแต่ละคนต้องตรวจสอบตนเองว่าลูกไม่ได้ลืมบาบา หลายคนเขียนว่า บาบา มายาทำให้พวกเราลืมท่านซ้ำแล้วซ้ำเล่า เรามีพายุของมายามากมาย เรามีความคิดที่เป็นลบมากมาย เพราะความไม่เข้าใจ พวกเขาจึงเขียนว่า บาบา ไม่มีบาปในสิ่งนี้ใช่ไหม เรามีความคิดที่เป็นลบเช่นนั้น เมื่อเราเห็นบางคน เราก็มีความคิดว่า ฉันต้องการทำสิ่งนี้ ไม่มีบาปในสิ่งนั้นใช่ไหม พ่อพูดว่า ไม่เลย บาปจะถูกสร้างขึ้นมาเมื่อลูกแสดงการกระทำเหล่านั้นผ่านอวัยวะทางกาย บาบาเฝ้าแต่อธิบายแก่ลูกๆซ้ำแล้วซ้ำเล่า ลูกมีความรู้ ลูกรู้ว่าทำไมวิษณุและกฤษณะจึงได้รับกงจักรแห่งการตระหนักรู้ในตนเอง พวกเขาวาดภาพให้เห็นว่าเขาฆ่าอคาสูรและบาคาสูร (อสูร) ด้วยกงจักรนั้น ไม่มีเรื่องของการฆ่าใคร นี่เป็นเรื่องของการตัดบาปของลูก ชีพบาบาถูกเรียกว่าผู้ควงกงจักรแห่งการตระหนักรู้ในตนเองด้วยเช่นกัน ท่านมีความรู้ของทั้งวงจร ดวงวิญญาณได้รับความรู้จากพ่อว่าวงจรหมุนไปอย่างไร ลูกๆต้องนำกงจักรแห่งการตระหนักรู้ในตนเองมาใช้และเผาบาปของตน จงซึมซับความรู้และจดจำพ่อ ด้วยการจดจำพ่อเท่านั้นบาปของลูกจะได้รับการปลดเปลื้อง ลูกแต่ละคนต้องเพียรพยายามเพื่อตัวลูกเอง ไม่ใช่ว่าบาบาจะนั่งให้ดริชตีแก่ลูกเพื่อที่บาปของลูกจะถูกตัดไป พ่อไม่ได้นั่งทำธุระนั้น อันที่จริงแล้วพ่อมองดูทุกคน บาปจะไม่ได้รับการปลดเปลื้องด้วยการที่พ่อมองลูก หรือให้ความรู้แก่ลูก พ่อชี้หนทางแก่ลูก จงทำสิ่งนี้และสิ่งนั้นและบาปของลูกจะได้รับการปลดเปลื้อง พ่อให้ศรีมัทแก่ลูก โอเค ตัวอย่างเช่น เมื่อพ่อมา พ่อมองลูกๆด้วยการพิจารณาว่าลูกเป็นดวงวิญญาณ ไม่ใช่ว่าบาปของพวกเราจะถูกตัดไปด้วยการที่ท่านทำสิ่งนั้น ไม่เลย บาปจะถูกตัดไปด้วยความเพียรพยายามของพวกเราเอง หากพ่อนั่งทำสิ่งนั้น นั่นก็จะกลายเป็นธุรกิจ พ่ออธิบายว่า ลูกสามารถจดจำพ่อทางโลกของลูกได้ด้วยวิธีนั้น พ่อผู้นี้คือผู้ที่ให้ศรีมัทแก่ลูก ลูกต้องทำความเพียรพยายามของตนเอง หลายคนคิดว่าดริชตีของนักปราชญ์หรือซานยาสซีคนนั้นคนนี้ก็เพียงพอแล้ว อย่างไรก็ตาม แม้กระทั่งหลังจากที่สัมผัสประสบการณ์กับพรและความเมตตาของพวกเขา ผู้คนก็ยังตกต่ำลงมาเรื่อยๆ พวกเขามีความเมตตาประเภทใด พวกเขาเพียงแค่จดจำธาตุบราห์มที่ยิ่งใหญ่เท่านั้น พ่อชี้หนทางให้แก่ลูกๆอย่างชัดเจน พ่อพูดว่า ทำสิ่งนี้และสิ่งนั้น ลูกร้องเพลงว่า เรามาอย่างปราศจากร่างและเราก็ต้องกลับบ้านอย่างปราศจากร่าง สิ่งนั้นกล่าวถึงเวลานี้ ต่อมาคำพูดของพ่อก็จะเป็นประโยชน์ในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา พ่อพูดว่าเวลานี้จงจดจำพ่อและบาปของลูกจะได้รับการปลดเปลื้อง พ่อให้ศรีมัทแก่ลูกๆ นี่คือบทบาทของพ่อในละคร ลูกเรียกสิ่งนี้ได้ว่าเป็นความช่วยเหลือของท่าน ตามละครแล้ว ศรีมัทได้รับการจดจำ พ่อต้องให้คำสั่งแก่ลูกๆ พ่อพูดว่า จงพิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณ ไม่ใช่ว่าพ่อจะให้ความช่วยเหลือแก่ลูกและพาลูกไปสู่สภาพที่เหนือบ่วงกรรม ไม่เลย สิ่งนี้ใช้เวลา ลูกต้องทำความเพียรพยายามอย่างมาก ลูกต้องมีการฝึกฝนอย่างดีมากในการพิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณ จริงๆแล้ว ผู้เป็นแม่มีเวลามากมาย ผู้ชายจะใส่ใจกับธุรกิจของเขา ลูกต้องประกาศสิทธิ์ในล็อตเตอรี่ของลูกในขณะที่กำลังจดจำพ่อเพื่อที่สนิมทั้งหมดจะถูกขจัดออกไป ลูกรู้สึกว่าคนนั้นคนนี้เป็นผู้ที่ทำความเพียรพยายามที่ดีเพราะเขากำลังเก็บชาร์ตของเขา ในทำนองเดียวกัน ในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา พวกเขาจะนั่งเป็นเวลา 2-3 ชั่วโมง ผู้ที่อยู่ในสภาพของการเกษียณจะทำตามกูรูหลายคน ฯลฯ แต่พวกเขาก็ยังไม่จดจำพวกเขา(กูรู)มากเท่ากับที่พวกเขาจดจำเหล่าเทพ อันที่จริงแล้ว เหล่าเทพไม่ต้องได้รับการจดจำและเหล่าเทพก็ไม่เคยสอนสิ่งใดให้แก่ลูกด้วยเช่นกัน นี่ไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับลูกและก็ไม่ใช่เรื่องของหลายแสนปีด้วย พ่อจะมาเมื่องานของการก่อตั้งและการทำลายล้างต้องเกิดขึ้น ลูกๆรู้ว่าการทำลายล้างเกิดขึ้นทุกวงจร การทำลายล้างเคยเกิดขึ้นในวงจรก่อนหน้านี้ด้วยเช่นกัน ลูกเขียนอยู่เรื่อยๆว่าสิ่งนี้เคยเกิดขึ้นเมื่อ 5000 ปีที่แล้วด้วยเช่นกัน หนทางที่พ่อชี้ให้แก่ลูกเพื่อจะได้พบท่านนั้นไม่ใช่เรื่องใหม่ พ่อพูดว่า พ่อมาทุกวงจรและชี้หนทางให้แก่ลูก ลูกรู้ว่าอาณาจักรของลูกกำลังถูกก่อตั้ง อาณาจักรของเหล่าเทพผู้ที่ลูกกราบไหว้บูชานั้นกำลังถูกก่อตั้งขึ้นมาอีกครั้ง วงจร 5000 ปีหมุนต่อไปเรื่อยๆ ผู้คนบ้าคลั่ง พวกเขาทั้งหมดกำลังทำตามการกำหนดของมายา พวกเขาไม่รู้จักความหมายของการเผาราวัน ชื่อของลูกคือ ผู้ที่ควงกงจักรของการตระหนักรู้ในตนเอง เป้าหมายและวัตถุประสงค์ของลูกอยู่เบื้องหน้าแล้ว บาบาได้ให้ความรู้ที่ท่านมีแก่ลูกๆดวงวิญญาณ เมื่อวงจรของละครมาถึงจุดจบ พ่อจึงมาให้ความรู้แก่ลูก พ่อเองมาและสอนการกระทำเหล่านี้แก่ลูก แล้วทันทีที่ลูกไปสู่หนทางบาป กลางคืนก็เริ่มขึ้นและพวกเราก็ตกต่ำลงมาเรื่อยๆ ความสุขลดลงเรื่อยๆ ลูกมีทั้งวงจรอยู่ในสติปัญญาของลูกเหมือนกับที่มีอยู่ในสติปัญญาของพ่อ อย่างไรก็ตาม ลูกต้องเพียรพยายามที่จะกลับมาบริสุทธิ์ เหตุนี้เอง ลูกจึงเรียกหา บาบา จงมาและทำให้เราผู้ที่ไม่บริสุทธิ์เป็นผู้ที่บริสุทธิ์ด้วยเถิด ดังนั้น ความรู้จึงจำเป็น ลูกต้องเปลี่ยนจากมนุษย์ไปเป็นเทพ พ่อมาเพื่อสอนราชาโยคะแก่ลูก ไม่มีใครรู้ว่าจะสอนสิ่งนั้นแก่ลูกอย่างไร ลูกเรียกหาพ่อผู้ชำระให้บริสุทธิ์ว่า บาบา มาและทำให้เราบริสุทธิ์ด้วยเถิด! เวลานี้ลูกกำลังกลายเป็นดวงวิญญาณบุญที่บริสุทธิ์ ประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ของโลกมีการซ้ำรอย สิ่งเหล่านี้เป็นประเด็นที่ลึกล้ำอย่างยิ่ง ผู้คนไม่รู้จักทั้งดวงวิญญาณและดวงวิญญาณสูงสุด พ่อเท่านั้นที่บอกลูกว่าดวงวิญญาณเป็นเช่นใดและบทบาทของดวงวิญญาณคืออะไร มันเป็นสิ่งที่น่าอัศจรรย์ที่บทบาททั้งหมดถูกบันทึกไว้ในดวงวิญญาณที่แสนเล็กได้อย่างไร ทันทีที่ลูกได้ยินสิ่งนี้ ลูกก็จะมีขนลุก บางคนมีนิมิตของดวงวิญญาณ พวกเขาเห็นแสงที่เปล่งประกาย อย่างไรก็ตาม สิ่งนั้นมีประโยชน์อะไร ที่นี่ลูกต้องมีโยคะ ผู้คนคิดว่าด้วยการมีนิมิต พวกเขาก็จะได้รับการหลุดพ้นและบาปของเขาก็จะได้รับการปลดเปลื้อง ในความเป็นจริงแล้ว พวกเขาถูกหลอกลวงมากขึ้น พ่อเฝ้าแต่อธิบายทุกสิ่งแก่ลูก พ่อพูดว่า พ่อกำลังบอกสิ่งที่ลึกล้ำให้แก่ลูกๆ ลูกมีความรู้ของทั้งวงจรอยู่ในสติปัญญาของลูก เพียงแค่จดจำบาบาและวงจร จงจดจำครูและความรู้ด้วยเช่นกัน ตามละครแล้ว ลูกจะได้รับสภาพที่เหนือบ่วงกรรมด้วยการจดจำระลึกถึงพ่อ ลูกต้องกลับไปอย่างปราศจากร่างเหมือนที่ลูกมาอย่างปราศจากร่าง ลูกจะนำสันสการ์ที่สูงส่งไปกับลูก ไม่มีความรู้ที่นั่น นี่คือการจดจำระลึกถึงที่ง่ายดาย ผู้คนสับสนกับคำว่า โยคะ ผู้คนเหล่านั้นคือหฐ(ใช้กำลัง)โยคี เพียงพ่อเท่านั้นที่สอนโยคะที่ง่ายดายแก่ลูก ก่อนหน้านี้ ลูกเคยได้ยินว่าพระเจ้าของกีตะและสอนโยคะที่ง่ายดายแก่ลูก อย่างไรก็ตาม ลูกไม่รู้จักท่าน เพราะความไม่เข้าใจ 100% ผู้คนจึงกลับมาไม่บริสุทธิ์ มีหนทางมากมายนับไม่ถ้วน คัมภีร์กีตะเป็นไปสำหรับผู้อาศัยอยู่ที่บ้านกับครอบครัว ลูกคือผู้ที่เป็นของหนทางของครอบครัว ตอนแรกนั้นหนทางของลูกคือหนทางครอบครัวที่บริสุทธิ์ และเวลานี้ได้กลายเป็นหนทางครอบครัวที่ไม่บริสุทธิ์ เวลานี้ต้องกลับมาบริสุทธิ์อีกครั้ง พ่อบริสุทธิ์เสมอ ท่านมาเพื่อให้ศรีมัทแก่ลูก พ่อพูดว่า ในเวลานี้ทุกคนตโมประธาน เริ่มแรกลูกเคยสโตประธาน เราก็ยังเคยสโตประธานในตอนเริ่มแรกด้วยเช่นกัน แล้วเราก็กลับมาตโมประธาน ใครก็ตามที่มา ไม่ว่าจะเป็นพระสันตะปาปา นักบวช ฯลฯ จะสโตประธานในตอนแรก และหลังจากนั้นเมื่อจำนวนเพิ่มมากขึ้น ทั้งต้นไม้ก็ตโมประธาน เวลานี้ต้นไม้อยู่ในสภาพที่ทรุดโทรมอย่างสิ้นเชิง ลูกเข้าใจว่าลูกเคยสโตประธานและลูกก็ตโมประธานตามลำดับกันไป เวลานี้ลูกต้องกลับมาสโตประธานอีกครั้ง ลูกจะกลายเป็นสิ่งนั้นตามลำดับกันไปตามละคร มีรายละเอียดมากมาย เมล็ดนี้รู้ว่าต้นไม้ปรากฏออกมาจากท่านอย่างไร เพียงพ่อเท่านั้นที่บอกความลับของต้นไม้โลกมนุษย์นี้แก่ลูก พ่อยังเป็นนายแห่งสวนดอกไม้ด้วยเช่นกัน พ่อรู้ว่าสวนดอกไม้ของพ่อเคยสวยงามมาก พ่อมีความรู้นี้ เคยมีสวนดอกไม้ชั้นหนึ่งเช่นนั้นของพระเจ้า เวลานี้เป็นสวนของปีศาจ อาณาจักรของราวันเรียกว่าซาตาน มีความรุนแรงอยู่ทุกหนแห่ง พวกเขาทุกคนพร้อมแล้วขณะที่นั่งอยู่กับระเบิดปรมาณู ฯลฯ ทุกคนรู้ว่าสิ่งเหล่านี้ไม่ได้มีเพื่อเก็บไว้และการทำลายล้างต้องเกิดขึ้นเพราะระเบิดเหล่านั้นอย่างแน่นอน ถ้าการทำลายล้างไม่เกิดขึ้นแล้วยุคทองจะมาได้อย่างไร สิ่งนี้ชัดเจนมาก อย่างไรก็ตาม พวกเขาแสดงให้เห็นว่าสงครามมหาภารตะที่ยิ่งใหญ่เคยเกิดขึ้น และเพียงพันดาวาสทั้งห้าเท่านั้นที่ปลอดภัย และจากนั้นพวกเขาก็ยังละลายหายไปด้วยเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ไม่มีผลใดๆจากสิ่งนั้น พ่อนั่งอยู่ที่นี่และอธิบายว่าละครนี้ถูกกำหนดไว้แล้ว บารัตเคยถูกปล้นและเวลานี้พวกเขากำลังนำเอามาคืน พวกเขาจะให้ต่อไปจนถึงเวลาสุดท้าย ลูกรู้ว่าทุกสิ่งจะถูกทำลายในการทำลายล้าง เมื่อเคยเป็นอาณาจักรของเราก็จะไม่มีอาณาจักรอื่น ประวัติศาสตร์ต้องซ้ำรอย บารัตจะกลายเป็นสวรรค์อีกครั้งหนึ่ง จะมีอาณาจักรของลักษมีและนารายณ์ ไม่มีการกล่าวถึงดินแดนอื่นที่นั่น เวลานี้เป็นตอนจบของยุคเหล็ก จากนั้นจะมีอาณาจักรของลักษมีและนารายณ์ เรากำลังจะเป็นสิ่งนั้นอีกครั้งหนึ่ง พ่อพูดว่า พ่อมาเพื่อสอนราชาโยคะแก่ลูก ลูกกลายเป็นนายเหล่านั้นหลายครั้งแล้ว นั่นคือในทุกวงจร ทั่วทั้งโลกเคยเป็นอาณาจักรของพวกเขา พวกเขามีความฉลาดมาก ที่นั่นพวกเขาไม่จำเป็นต้องรับคำแนะนำจากที่ปรึกษาฯลฯ ละครนี้ถูกกำหนดไว้แล้วและจะซ้ำรอย พวกเขาเรียกวัดของกฤษณะว่า ดินแดนแห่งความสุข ชีพบาบามาและก่อตั้งดินแดนแห่งความสุข พวกเขาเองพูดว่าบารัตเคยเป็นสวรรค์เมื่อ 3000 ปีก่อนพระคริสต์ เริ่มแรกเคยมีศาสนาเดียวและศาสนาอื่นๆก็ตามมา ลูกๆควรอัศจรรย์ใจว่าบาบากำลังให้อำนาจในการปกครองแก่ลูกอย่างไร พ่อมาและให้ผลของความเลื่อมใสศรัทธาแก่ลูก สิ่งนี้ง่ายดายมาก อย่างไรก็ตาม ผู้ที่เคยเข้าใจสิ่งนี้ในวงจรก่อนหน้านี้เท่านั้นจะเข้าใจสิ่งนี้อีกครั้งตามลำดับกันไปตามความเพียรพยายามที่พวกเขาทำ อัจชะ

ถึงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:

1. นำกงจักรแห่งการตระหนักรู้ในตนเองไปใช้และเผาบาปของลูกให้หมดไป ระมัดระวังว่าลูกไม่ได้แสดงการกระทำที่เป็นบาปผ่านอวัยวะของร่างกาย ทำความเพียรพยายามเพื่อตนเองที่จะกลับมาอยู่เหนือบ่วงกรรม

2. อย่าได้มีความปรารถนาที่จะมีนิมิต ลูกจะไม่ได้รับการหลุดพ้นด้วยการมีนิมิตและบาปของลูกก็จะไม่ถูกตัดออกไป ไม่มีประโยชน์ในการมีนิมิต สนิมจะถูกขจัดได้ด้วยการจดจำพ่อและความรู้เท่านั้น

พร:
ขอให้ลูกพิจารณาตนเองเป็นเครื่องมือ และอยู่อย่างเป็นอิสระจากความคิดที่ไร้สาระและทัศนคติที่ไร้ประโยชน์และกลายเป็นผู้ให้คุณประโยชน์โลก

ฉันเป็นเครื่องมือสำหรับงานของการให้คุณประโยชน์โลก จงรักษาสำนึกรู้ของความรับผิดชอบนี้ไว้และลูกจะไม่มีวันมีความคิดที่ไร้สาระ หรือทัศนคติที่ไร้ประโยชน์ต่อตนเองหรือผู้อื่น ดวงวิญญาณที่มีความรับผิดชอบจะไม่สามารถมีแม้แต่ความคิดเดียวที่ไม่ให้คุณประโยชน์ พวกเขาไม่สามารถมีทัศนคติที่ไร้ประโยชน์แม้เพียงวินาทีเดียว เพราะบรรยากาศถูกสร้างผ่านทัศนคติของพวกเขา และดังนั้น พวกเขาจึงมีความปรารถนาดีและความรู้สึกที่บริสุทธิ์ต่อทุกคนโดยอัตโนมัติ

คติพจน์:
พลังของความไม่รู้คือความโกรธ และพลังของความรู้คือความสงบ