13.05.22       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆที่แสนหวาน พ่อได้สร้างไฟบูชายัญของความรู้ของรูดร้า และลูกๆบราห์มินคือผู้ที่ดูแลสิ่งนั้น ดังนั้น,อย่างแน่นอนที่ลูกต้องกลับมาบริสุทธิ์

คำถาม:
ลูกๆใดที่พ่อจะช่วยเหลือในเวลาสุดท้าย?

คำตอบ:
ในเวลาสุดท้าย เมื่อภัยพิบัติมากมายเกิดขึ้น ลูกๆผู้ที่ทำงานรับใช้อย่างดีมากก็จะได้รับการช่วยเหลือจากพ่อ แน่นอนที่พ่อจะช่วยผู้ที่เป็นผู้ช่วยของท่าน

คำถาม:
ใบหน้าของผู้ใดที่น่าอัศจรรย์? ในรูปใดที่อนุสรณ์นั้นได้คงอยู่?

คำตอบ:
เมื่อชีพบาบา ผู้เดียวที่ไม่มีใบหน้าของตัวท่านเองได้รับการค้ำจุนของใบหน้านี้ นั่นก็กลายเป็นใบหน้าที่อัศจรรย์ ด้วยเหตุนี้ลูกๆจึงได้มาเพื่อดูใบหน้านี้ด้วยตนเอง อนุสรณ์ของสิ่งนี้คือใบหน้าในลูกประคำของรุนด้า (ลูกปัดที่มีใบหน้า)

เพลง:
พระเจ้าชีวาผู้ไร้เดียงสานั้นแสนจะน่ารักและอ่อนหวานเพียงใด!

โอมชานติ
พ่อที่ไม่มีขีดจำกัดพูด: เพียงครั้งเดียวเท่านั้นทุก 5000 ปี ที่พ่อได้เห็นใบหน้าของลูกๆ พ่อไม่มีใบหน้าของท่านเองชีพบาบาได้ยืมร่างเก่ามาใช้ ดังนั้นลูกได้เห็นใบหน้าของทั้งบัพและดาดา เหตุนี้เองจึงมีคำกล่าวว่า: รับความรักและการจดจำระลึกถึงจากบัพและดาดา ลูกๆ ได้เคยเห็นลูกประคำของรุนด้าซึ่งได้มีการแสดงใบหน้าไว้ ลูกประคำของรุนด้านั้นถูกสร้างขึ้นและดังนั้นด้วยเช่นกันลูกก็ได้เห็นใบหน้าของชีพบาบา ไม่มีใครรู้ว่าชีพบาบามาและยืมร่างมาใช้ ชีพบาบาพูดผ่านปากของบราห์มานี้ ดังนั้น, นี้คือใบหน้าของท่าน พ่อมาเพียงครั้งเดียวเท่านั้นในเวลานี้และมองดูใบหน้าของลูกๆ ลูกๆ รู้ว่าชีพบาบาได้ยืมใบหน้านี้มาใช้ ดังนั้นมีการได้รับคุณประโยชน์มากมายอย่างมากด้วยการให้ยืมใบหน้าของท่านแก่พ่อเช่นนี้ เป็นหูของท่านที่ได้ยินทุกสิ่งก่อน ถึงแม้ว่าลูกได้ยินสิ่งนั้นในทันที ก็ยังคงเป็นหูของท่านที่อยู่ใกล้ที่สุด ลูกๆ ดวงวิญญาณผู้ซึ่งกำลังนั่งอยู่ในระยะห่างไกล ดวงวิญญาณรับฟังด้วยหูและดังนั้นจึงมีความแตกต่างบางอย่าง ลูกๆ มาที่นี่เพื่อจะดูใบหน้าของท่านด้วยตนเอง นี่คือใบหน้าที่น่าอัศจรรย์ ผู้คนฉลองกลางคืนของชีวาและดังนั้นอย่างแน่นอนที่เป็นชีพบาบา, ผู้ที่ไม่มีตัวตน, ผู้ซึ่งเข้ามาในผู้นี้ที่นี่ ดังนั้น ดินแดนของท่านคือดินแดนบารัต บารัตนั้นคือสถานที่เกิดที่ไม่สูญสลายของพ่อสูงสุด,ดวงวิญญาณสูงสุด อย่างไรก็ตาม การเกิดของท่านไม่ได้เป็นเหมือนกับของมนุษย์ ท่านเองนั้นพูดว่า พ่อมาแล้วเข้ามาในผู้นี้และพูดความรู้แก่ลูกๆ ดวงวิญญาณอื่นทั้งหมดมีร่างกายของเขาเอง พ่อไม่มีร่างกายของพ่อเอง พวกเขาได้แสดงชีวาไว้ในรูปของสัญลักษณ์รูปไข่ไว้เช่นกัน เมื่อพวกเขาได้สร้างไฟบูชายัญ พวกเขาก็ได้ทำสัญลักษณ์รูปไข่จากดินเหนียว พวกเขาได้ทำซาลิแกรมขนาดที่เล็กกว่าและชีวาลิงกัมที่ใหญ่กว่า ในความเป็นจริง,สิ่งทั้งสองนั้นไม่ได้เล็กกว่าหรือใหญ่กว่ากัน เป็นเพียงการทำให้เห็นว่าพ่อและลูกแตกต่างกัน ทั้งสองจึงมีขนาดที่ต่างกัน พวกเขานั้นแม้กระทั่งกราบไหว้บูชาทั้งสองในวิธีที่ต่างกัน พวกเขาเข้าใจว่าหนึ่งนั้นคือชีวาและที่เหลือคือซาลิแกรม อย่างน้อยที่สุดพวกเขาก็ไม่ได้พูดว่าทั้งหมดคือชีวา! ไม่เลย พวกเขาได้ทำสัญลักษณ์ขนาดของชีวาลิงกัมให้ใหญ่กว่าและซาลิแกรมที่เล็กกว่า ลูกๆ เหล่านี้ทั้งหมดอยู่กับท่าน บาบาได้อธิบายแล้วว่าเหตุใดพวกเขาจึงกราบไหว้บูชาซาลิแกรมทั้งหมดนั้น เป็นเพราะลูกทั้งหมดคือดวงวิญญาณ ด้วยร่างกายของลูก ลูกกำลังทำให้บารัตสูงส่ง ซาลิแกรมกำลังได้รับศรีมัทของชีพบาบา ไฟบูชายัญของความรู้ของรูดร้าชีพบาบาได้ถูกสร้างขึ้น ชีพบาบาพูดและซาลิแกรมก็พูดด้วย นี่คือเรื่องราวของความเป็นอมตะ เรื่องราวของนารายณ์ที่แท้จริง ท่านเปลี่ยนมนุษย์จากมนุษย์ธรรมดาเป็นนารายณ์ การกราบไหว้บูชาท่านคือสิ่งที่สูงส่งที่สุด ดวงวิญญาณไม่ได้มีขนาดใหญ่มาก,อย่างแท้จริงแล้วดวงวิญญาณเป็นเพียงจุดเล็กๆ ดวงวิญญาณมีความรู้มากมาย เขามีบทบาทที่ยิ่งใหญ่บันทึกอยู่ในเขา ดวงวิญญาณที่สุดแสนเล็กนั้นพูดว่า: ฉันเข้ามาในร่างนี้และเล่นบทบาท ร่างกายนั้นใหญ่โตอย่างมาก เมื่อดวงวิญญาณเข้ามาในร่างกาย,เขาก็เริ่มเล่นบทบาทของเขานับแต่วัยเด็ก ดวงวิญญาณเคยได้รับบทบาทที่ไม่สูญสลายที่คงอยู่ตลอดไป ร่างกายนั้นไม่มีชีวิต เมื่อดวงวิญญาณมีชีวิตเข้าไปในร่างนั้น,และแล้วเขาก็มีประสบการณ์ของการลงโทษในครรภ์ ดวงวิญญาณมีประสบการณ์ของการลงโทษได้อย่างไร? ดวงวิญญาณได้รับร่างกายที่ต่างๆกัน และเฝ้าแต่ได้นิมิตว่าเขานั้นเคยได้ให้ความทุกข์แก่ผู้อื่นผ่านร่างกายนั้นอย่างไรและเฝ้าแต่ได้รับการลงโทษ ดวงวิญญาณร่ำร้องในความทุกข์ระทมและเหตุนี้เองจึงมีคำกล่าวว่าเป็นกรงขังของครรภ์ ให้มองดูว่าละครนี้ถูกสร้างขึ้นมาดีเพียงใด! ดวงวิญญาณเล่นบทบาทเช่นนั้น ดวงวิญญาณทำสัญญาว่า: ฉันจะไม่มีวันทำบาป ดวงวิญญาณที่สุดแสนเล็กนั้นได้รับบทบาทที่ไม่สูญสลาย ดวงวิญญาณเล่นบทบาท 84 ชาติเกิดของเขาและแล้วก็ซ้ำบทบาทนั้น เป็นความอัศจรรย์ พ่อนั่งที่นี่และอธิบายสิ่งนี้ ลูกๆ เข้าใจว่านี่คือบางสิ่งที่ถูกต้อง ดวงวิญญาณที่สุดแสนเล็กมีบทบาทที่ยิ่งใหญ่ หลายต่อหลายคนได้นิมิตของดวงวิญญาณ พวกเขาร้องเพลงว่าดวงวิญญาณคือดวงดาวที่อาศัยอยู่กึ่งกลางหน้าผาก เขาเล่นบทบาทที่แสนจะยิ่งใหญ่ สิ่งนี้เรียกได้ว่าธรรมชาติ ลูกๆ ดวงวิญญาณรู้ว่าลูกได้ละร่างหนึ่งและใช้อีกร่างหนึ่ง ลูกเล่นบทบาทที่แสนจะยิ่งใหญ่ บาบามาและอธิบายแก่พวกเรา นี่คือความรู้ที่สูงส่งอย่างมาก! ไม่มีใครในโลกมีความรู้นี้ เวลานี้ผู้นี้เป็นมนุษย์ด้วย พ่อได้เข้ามาในผู้นี้ในเวลานี้ ไม่ใช่ว่าท่านนั้นจะเป็นสาวกของกูรูบางคนฯลฯ ผู้ที่ท่านได้เรียนพลังอิทธิฤทธิ์จากพวกเขา บางคนก็คิดว่าเขาได้รับพรจากกูรูหรือเขานั้นก็เคยได้รับพลังพิเศษบางอย่างจากกูรูของเขา นี่คือบางสิ่งที่แตกต่างไป ลูกนั้นทำให้ตนเองเป็นสุขอย่างมากด้วยการรับฟังท่านโดยตรง ลูกรู้ว่าบาบากำลังอธิบายแก่ลูกเป็นการส่วนตัว บาบานั้นเล็กอย่างมาก,เช่นที่ลูกๆ ดวงวิญญาณนั้นก็เล็กด้วย ท่านนั้นเรียกได้ว่าเป็นพ่อสูงสุด,ดวงวิญญาณสูงสุด ท่านนั้นสูงสุด,ผู้เดียวที่อาศัยอยู่ในดินแดนสูงสุด,ดินแดนที่อยู่เหนือทุกสิ่ง ลูกๆ เองก็อาศัยอยู่ในดินแดนที่เหนือทุกสิ่งด้วย พ่อบอกสิ่งที่ละเอียดอ่อนอย่างมากแก่ลูก ท่านไม่ได้อธิบายสิ่งเหล่านี้ในตอนเริ่มต้น แต่ละวันที่ผ่านไปลูกๆ ก็เฝ้าแต่ได้รับความรู้ที่ลึกล้ำอย่างมาก ใครกำลังให้ความรู้นี้? พระเจ้า ผู้สูงสุดเหนือสิ่งใด ท่านมาและพูด: ลูกๆ ดวงวิญญาณพูดผ่านอวัยวะได้อย่างไร? พวกเขาพูดถึงดวงวิญญาณที่เปล่งประกายที่กึ่งกลางหน้าผาก พวกเขาเพียงพูดสิ่งนั้น สิ่งนั้นไม่เข้าไปที่สติปัญญาของใคร ไม่มีใครมีความรู้นี้ที่จะสามารถอธิบายแก่ผู้อื่น น้อยนิดอย่างมากในบรรดาลูกที่เข้าใจสิ่งเหล่านี้ ผู้ที่เข้าใจความรู้และแล้วเข้าถึงความรู้อย่างดีมากและแล้วพวกเขาก็ดลใจผู้อื่นให้เข้าถึง,นั่นคือ,พวกเขาพูดเกี่ยวกับสิ่งนั้น ลูกพูดว่าท่านคือพ่อสูงสุด,ดวงวิญญาณสูงสุด,และดังนั้นอย่างแน่นอนที่ลูกควรที่จะได้รับมรดกจากพ่อ ลูกควรจะเป็นนายแห่งสวรรค์ แน่นอนที่พวกเขานั้นจะเคยได้รับมรดกแห่งสวรรค์จากพ่อ ท่านได้ให้มรดกนั้นเมื่อใด? ท่านได้ให้มรดกนั้นในยุคทองหรือ? แน่นอนที่มีการกระทำของอดีต เวลานี้ลูกเข้าใจทฤษฎีของการกระทำ บาบากำลังสอนลูกถึงการกระทำเช่นนั้นที่จะทำให้ลูกกลายเป็นเช่นนั้น ลูกได้กลายเป็นสิ่งสร้างที่เกิดจากปากของบราห์มา และเหตุนี้เองที่ทำไมชีพบาบาจึงได้กำลังพูดความรู้กับลูกผ่านปากของบราห์มา มีความแตกต่างเหมือนกับกลางวันและกลางคืน เป็นความมืดอย่างที่สุด ไม่มีใครเลยที่จะล่วงรู้จักพ่อผู้ที่พวกเขาสามารถได้รับแสงสว่างจากท่าน พวกเขาพูดว่าพวกเรานักแสดงได้มาที่นี่เพียงเล่นบทบาทบนสนามของการกระทำนี้ อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใครหรือบาบาของพวกเขานั้นเป็นใคร พวกเขาไม่รู้แม้กระทั่งว่าวงจรโลกหมุนไปอย่างไร ได้เคยมีการจดจำกันว่าพระเจ้านั้นมาและสอนผู้ที่สติปัญญาเป็นหิน,ผู้ที่หลังค่อมและผู้ที่ปราศจากคุณธรรมทั้งหมด บุคคลสำคัญมากมายก็มาที่นิทรรศการ อย่างไรก็ตาม,นั่นไม่ได้อยู่ในโชคของพวกเขา พ่อคือเจ้าแห่งคนจน จากหนึ่งร้อยแทบจะไม่มีผู้ที่มั่งคั่งหนึ่งคนปรากฏตัวขึ้น แต่แม้กระนั้น,ก็ไม่มีใครที่จะทำความเพียรพยายามที่จะประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูง ลูกนั้นยากจน ผู้เป็นแม่ไม่ได้มีเงินทองมากนัก ลูกสาวทั้งหลายได้รับเงินทองจากที่ใด? อย่างน้อยที่สุดผู้เป็นแม่นั้นก็เป็นหุ้นส่วนชีวิตครึ่งหนึ่ง ลูกสาวไม่ได้รับสิ่งใดเลย เมื่อเธอไปยังบ้านของฝ่ายสามีของเธอ เธอก็กลายเป็นหุ้นส่วนชีวิตครึ่งหนึ่ง(half partner) เธอไม่สามารถที่จะประกาศสิทธิ์ในมรดก บุตรชายนั้นเป็นนายที่สมบูรณ์ ก่อนอื่นพ่อก็ทำให้กุมารีเช่นนั้นเป็นของท่าน พวกเขานั้นถือพรหมจรรย์ในชีวิตนักเรียน พวกเขานั้นยากจนและพวกเขานั้นบริสุทธิ์และดังนั้นพวกเขาจึงได้รับการกราบไหว้บูชา ทั้งหมดนั้นอ้างอิงถึงเวลานี้ การกระทำของลูกซึ่งดำเนินไปในเวลานี้ต่อมาได้รับการกราบไหว้บูชา ไม่สามารถมีวันเกิดของกฤษณะได้โดยที่ไม่มีวันเกิดของชีวาก่อน ลูกรู้ว่าเป็นวันเกิดของชีวาก่อนและแล้วก็เป็นของกฤษณะและแล้วก็เป็นของราม ด้วยการเกิดของชีวาก็จะมีการเกิดของแม่ของชาวโลกและพ่อของชาวโลกด้วย ดังนั้นแน่นอนที่ลูกจะได้รับมรดกของโลก ลูกกลายเป็นนายของทั้งโลก แม่ของชาวโลกคือนายของโลก มีงานออกร้านมากมายในนามของแม่ของชาวโลก บราห์มาไม่ได้รับการกราบไหว้บูชามากนัก พ่อนั้นได้วางผู้เป็นแม่ไว้เบื้องหน้า ทุกคน,โดยเฉพาะอย่างมากสามีของพวกเขา ก็ได้เตะผู้เป็นแม่ ชีพชัคตี ผู้เดียวนั้นคือสามีเหนือสามีทั้งหมด ท่านอธิบายแก่กุมารี ลูกสาวของแม่ของโลก(World Mother) คือแม่ของโลกผู้ยิ่งใหญ่ (master world mothers) ลูกสาวเหล่านี้กำลังทำงานเดียวกันกับผู้เป็นแม่นั้น (มาม่า) เหมือนกันกับมาม่า, ลูกคือผู้ที่เห็นรูปกาลเวลาทั้งสามด้วย มีทั้งหญิงและชาย นี่คือหนทางของครอบครัว ส่วนใหญ่คือผู้เป็นแม่ ชื่อของพวกเธอได้รับการยกย่อง ชื่อของบราห์มาไม่ได้รับการยกย่องมากนัก สารสิดห์ พราหมณ์ (พราหมณ์ประเภทพิเศษนั้น)กราบไหว้บูชาบราห์มาเป็นพิเศษ มีพราหมณ์สองประเภท,สารสิดห์ และพุชคาร์นี ผู้ที่ถ่ายทอดคัมภีร์นั้นก็ต่างไป พ่อนั่งที่นี่และอธิบายว่าวงจรนี้หมุนไปอย่างไรและท่านมาอย่างไร ท่านเคยสัญญาแล้วว่าท่านจะมาอีกครั้งหลังจาก 5000 ปีและให้ความรู้แก่ลูก ได้มีการกล่าวสิ่งนี้ไว้ในเพลงด้วย ไม่ว่าสิ่งใดก็ตามที่เคยเกิดขึ้นในอดีตและนั่นต่อมาก็ได้รับการจดจำในหนทางความเลื่อมใสศรัทธา ละครนี้คงอยู่ตลอดไป ละครนี้ไม่มีการถ่ายทำ ไม่มีตอนเริ่ม ตอนกลาง และตอนจบ ละครนี้ได้ดำเนินเรื่อยมา พ่อมาและอธิบายว่าละครนี้ดำเนินไปอย่างไร ลูกต้องมีประสบการณ์ของ 84ชาติเกิด ลูกเข้ามาสู่สกุลบราห์มิน, และแล้วก็สกุลเทพ,และแล้วก็สกุลนักรบ ฯลฯ พวกเขาได้ทำให้ทั้งชีพบาบาและบราห์มินนั้นหายไป ลูกกลายเป็นบราห์มินด้วยบราห์มา พราหมณ์นั้นก็ดูแลไฟบูชายัญ ผู้ที่ไม่บริสุทธิ์ไม่สามารถดูแลไฟบูชายัญ เมื่อพวกเขาสร้างไฟบูชายัญ พวกเขาก็ไม่ได้ข้องแวะในกิเลส พวกเขาไม่ได้ข้องแวะในกิเลสเมื่อพวกเขาอยู่ในการจาริกแสวงบุญ ลูกนั้นอยู่ในการจาริกแสวงบุญทางจิต ดังนั้นลูกไม่สามารถข้องแวะในกิเลสได้ ไม่เช่นนั้นจะมีอุปสรรค การจาริกแสวงบุญของลูกคือการจาริกแสวงบุญทางจิต บาบาพูดว่า: พ่อได้มาเพื่อจะพาลูกๆ กลับไป พ่อจะพาลูกกลับไปเหมือนกับฝูงยุง พวกเราดวงวิญญาณอาศัยอยู่ที่นั่น นั่นคืออาณาเขตสูงสุดที่ซึ่งพวกเราดวงวิญญาณอาศัยอยู่ และแล้วเราก็มาที่นี่และกลายเป็นเทพ นักรบ พ่อค้า และศูทร เวลานี้เราได้กลายเป็นบราห์มิน ผู้ที่กลายเป็น บราห์มินจะไปสู่สวรรค์ พวกเขาแกว่งไกวในชิงช้าที่นั่นด้วย ที่นั่นลูกจะแกว่งไกวในชิงช้าที่ประดับประดาด้วยเพชรพลอย พวกเขาตกแต่งอู่ของศรีกฤษณะอย่างสวยงามมาก ทุกคนรักเขา พวกเขาร้องเพลง,พร่ำชื่อของราเด้ โกวินดาและขอให้เราได้ไปที่วรินดาวัน เวลานี้ลูกกำลังจะกลับมาพร้อมที่จะไปที่นั่นในทางปฏิบัติ ลูกรู้ว่าความปรารถนาทั้งหมดของจิตใจของลูกกำลังได้รับการเติมเต็ม ในเวลานี้ลูกกำลังจะไปสู่ดินแดนของพระเจ้า ลูกรู้ว่าบาบากำลังจะพาทุกคนไปที่นั่น เป็นเหมือนกับการดึงผมออกจากเนย พ่อไม่ได้ให้ความยากลำบากใดๆ เลยแก่ลูก ท่านให้อำนาจในการปกครองแก่ลูกอย่างง่ายดายอย่างมาก พ่อพูดว่า: จดจำดินแดนของกฤษณะของลูกที่ซึ่งลูกต้องไป ก่อนอื่นใด,ชีพบาบานั้นจะพาลูกกลับบ้านอย่างแน่นอน จากที่นั่น ท่านจะส่งลูกไปสู่สวรรค์ เช่นที่ลูกไปผ่านเดลลีดังนั้นเวลานี้ลูกกำลังจะไปสู่ดินแดนของศรีกฤษณะผ่านดินแดนของความเงียบสงบ เวลานี้ลูกเข้าใจว่าลูกกำลังจะกลับไป และแล้วลูกก็จะไปสู่ยังดินแดนของกฤษณะ เรากำลังทำตามศรีมัทของบาบา ดังนั้น,จดจำพ่อและกลับมาบริสุทธิ์! เมื่อพวกเขาไปในการจาริกแสวงบุญ,แน่นอนที่พวกเขากลับมาบริสุทธิ์ พวกเขาได้ถือพรหมจรรย์ขณะศึกษาเล่าเรียนด้วย แน่นอนที่ความบริสุทธิ์นั้นเป็นสิ่งที่จำเป็น พ่อดลใจลูกๆ ให้ทำความเพียรพยายาม ความเพียรพยายามที่ลูกทำในเวลานี้ต่อมาจะกลายเป็นความเพียรพยายามของทุกวงจร ลูกต้องทำความเพียรพยายาม โรงเรียนนี้ยิ่งใหญ่อย่างมาก ดังนั้น,แน่นอนที่ลูกต้องศึกษาเล่าเรียน พระเจ้ากำลังสอนลูกด้วยตนเอง!อย่าได้ขาดแม้เพียงหนึ่งวัน นี่คือการศึกษาที่มีคุณค่ามากที่สุด บาบานี้ไม่เคยขาดแม้เพียงหนึ่งวัน ที่นี่ลูกสามารถเติมอาภรณ์ของลูกเป็นการส่วนตัวจากคลังสมบัติที่มีค่า ยิ่งลูกศึกษาเล่าเรียนมากเพียงใด,ลูกจะมีประสบการณ์ของความซาบซึ้งมากตามนั้น ลูกสามารถอยู่ที่นี่หากลูกไม่มีบ่วงพันธะใดๆ อย่างไรก็ตาม,มายานั้นเป็นเช่นที่ว่าเธอผูกลูกไว้ในบ่วงพันธะ หลายต่อหลายคนนั้นก็ลาพักร้อนด้วยเช่นกัน บาบาพูดว่า: ให้กลับมาสดชื่นแจ่มใสอย่างสมบูรณ์ ความซาบซึ้งนั้นไม่ได้หลงเหลืออยู่เมื่อลูกออกไปภายนอก มีมากมายอยู่ด้วยความซาบซึ่งเพียงโดยการอ่านมุรลี ภัยพิบัติมากมายกำลังจะมา ผู้ที่กลายเป็นผู้ช่วยและรับใช้อย่างดีมากจะได้รับการช่วยเหลือ และแล้ว,ในเวลาสุดท้ายด้วย,พวกเขาจะได้รับการช่วยเหลือ อัจชะ

ถึงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. การศึกษานี้มีคุณค่ามากที่สุด พระเจ้ากำลังสอนลูกด้วยตนเอง ดังนั้น อย่าได้ขาดแม้เพียงหนึ่งวัน เติมอาภรณ์ของลูกด้วยสมบัติที่มีค่าของความรู้ทุกวัน

2. นี่คือเวลาที่จะศึกษาเล่าเรียนและลูกอยู่ในการจาริกแสวงบุญด้วยเช่นกัน ลูกต้องดูแลไฟบูชายัญของรูดร้าและเพื่อที่จะทำเช่นนี้แน่นอนที่ลูกจะต้องกลับมาบริสุทธิ์ อย่าได้ได้รับอิทธิพลของกิเลสใดและเหตุนี้เองจึงสร้างอุปสรรค

พร:
ขอให้ลูกเพิ่มพูนโชคของความสุขที่ลูกได้รับมาแล้วจากพ่อ ผู้ประทานโชค โดยการแบ่งปันโชคกับผู้อื่น

โชคที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของลูกคือ พ่อ ผู้ประทานโชคได้ทำให้ลูกเป็นของท่านแล้ว ผู้คนทั้งโลกสิ้นหวังที่จะได้รับแม้การเหลือบมองของ 1 วินาทีจากพระเจ้า แต่ลูกนั้นหลอมรวมอยู่ในดวงตาของท่านอย่างสม่ำเสมอ นี้เรียกว่าการมีโชค โชคคือมรดกของลูก ตลอดทั้งวงจรเป็นเพียงในเวลานี้เท่านั้นที่ลูกได้รับโชคเช่นนี้ ดังนั้นเฝ้าแต่เพิ่มพูนโชคของลูก วิธีที่จะเพิ่มพูนโชคคือการแบ่งปันโชค ยิ่งลูกแบ่งปันโชคกับผู้อื่นมากเพียงไร นั่นคือ ทำให้พวกเขามีโชคดี โชคของลูกก็จะเพิ่มพูนขึ้นมากตามนั้น

คติพจน์:
เพื่อที่จะมีประสบการณ์ของการอยู่อย่างเป็นอิสระจากอุปสรรคต่างๆและการมีสภาพที่มั่นคงสม่ำเสมอ จงฝึกฝนการจดจ่อจิตใจมากขึ้น