14.09.20       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน เวลานี้ลูกกำลังนั่งอยู่ในพาทชาลาที่แท้จริง(สถานศึกษา) นี่คือสัตซังที่แท้จริง (มิตรแห่งสัจจะ) ด้วยเช่นกัน ที่นี่ลูกได้รับความเป็นมิตรของพ่อที่แท้จริง และเป็นสิ่งนี้ที่พาลูกข้ามฟากไป

คำถาม:
อะไรคือความแตกต่างระหว่างความเข้าใจที่ลูกมีและความเข้าใจที่ผู้อื่นมีในเรื่องเกี่ยวกับบัญชีกรรม?

คำตอบ:
ผู้คนเชื่อว่าในการละเล่นแห่งความสุขและความทุกข์นี้เป็นพระเจ้าผู้ให้ทั้งความสุขและความทุกข์ ในขณะที่ลูกรู้ว่านี่เป็นการละเล่นเกี่ยวกับบัญชีกรรมของแต่ละคน พ่อไม่เคยสร้างความทุกข์ให้กับใคร อันที่จริงท่านมาเพื่อชี้หนทางสู่ความสุขให้แก่ลูก บาบาพูดว่า: ลูกๆ พ่อไม่เคยทำให้ใครไม่มีความสุข การไม่มีความสุขนั้นเป็นผลของการกระทำของลูกเอง

เพลง:
พาเราออกไปจากโลกแห่งบาปนี้ไปสู่สถานที่ของการพักผ่อนและความสะดวกสบาย

โอมชานติ
ลูกๆ ทางจิตที่สุดแสนหวานได้ยินเพลงนี้ พวกเขากำลังร้องเรียกหาใคร? หาพ่อ บาบามาและพาเราไปจากโลกยุคเหล็กแห่งบาปนี้สู่โลกยุคทองแห่งบุญ ดวงวิญญาณมนุษย์ทั้งหมดเวลานี้อยู่ในยุคเหล็ก สติปัญญาของพวกเขาขึ้นไปสู่เบื้องบน พ่อพูดว่า ไม่มีใครรู้จักพ่ออย่างที่พ่อเป็น หรือว่าฉันเป็นอะไร ฤาษีและมุนีก็พูดเช่นกันว่า: เราไม่รู้จักผู้สร้าง ผู้เป็นนาย ผู้เป็นพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด หรือตอนเริ่ม ตอนกลางและตอนจบของสิ่งสร้างที่ไม่มีขีดจำกัดของท่าน สถานที่ที่ดวงวิญญาณอาศัยอยู่คือธาตุบราห์ม ธาตุแสง ซึ่งไม่มีทั้งดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ ทั้งดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ไม่ได้คงอยู่ในดินแดนที่ไม่มีตัวตนหรือในดินแดนที่ละเอียดอ่อน อย่างไรก็ตามจะต้องมีแสงฯลฯสำหรับเวทีนี้ ดังนั้นเวทีนี้ได้รับแสงจากดวงจันทร์และดวงดาวในเวลากลางคืน และจากดวงอาทิตย์ในตอนกลางวัน เหล่านี้คือแสง แม้ว่าแสงเหล่านี้จะมีอยู่แต่ก็ยังคงกล่าวได้ว่าเป็นความมืด ในเวลากลางคืนลูกยังคงต้องเปิดไฟ ยุคทองและยุคเงินเรียกว่ากลางวัน และหนทางความเลื่อมใสศรัทธาเรียกว่ากลางคืน นี่เป็นเรื่องของความเข้าใจ โลกใหม่จะกลับมาเก่าอย่างแน่นอน สิ่งนั้นจะกลายเป็นใหม่อีกครั้งหนึ่ง และโลกเก่าก็จะถูกทำลายอย่างแน่นอน นี่คือโลกที่ไม่มีขีดจำกัด บ้านของราชาบางแห่งฯลฯ มีขนาดใหญ่โตมาก บ้านนี้ไม่มีขีดจำกัด นี่คือเวที เวทีนี้สามารถเรียกได้ว่าเป็นสนามของการกระทำด้วยเช่นกัน ลูกต้องทำการกระทำอย่างแน่นอน นี่คือสนามของการกระทำสำหรับมนุษย์ทั้งหมด ทุกคนต้องมีการกระทำ ทุกคนต้องเล่นบทบาทของเขา ทุกดวงวิญญาณได้รับบทบาทล่วงหน้า มีลูกบางคนในบันดาลูกๆที่สามารถเข้าใจสิ่งเหล่านี้ได้เป็นอย่างดี อันที่จริงแล้วนี่คือกีตะพาทชาลา ผู้สูงอายุเคยศึกษาในพาทชาลาหรือไม่? ที่นี่ทุกคนศึกษาทั้งเด็กและผู้ใหญ่ สิ่งนี้ไม่ได้เรียกว่าพระเวทย์พาทชาลา ไม่มีเป้าหมายหรือวัตถุประสงค์ใดเลยที่นั่น พวกเขาศึกษาพระเวทย์และคัมภีร์ฯลฯอย่างมากมาย แต่พวกเขาไม่รู้ว่าพวกเขาจะได้รับอะไรจากการทำสิ่งนั้น สัตซังเหล่านั้นไม่มีเป้าหมายหรือวัตถุประสงค์ใดๆ เวลานี้เรามีความรู้สึกละอายใจแม้จะเรียกสถานที่นั้นว่าเป็นสัตซัง (มิตรแห่งสัจจะ) เพียงพ่อผู้เดียวเท่านั้นที่เป็นสัจจะ และมีคำกล่าวจากท่านว่า: มิตรที่ดีพาลูกข้ามฝากและมิตรที่ไม่ดีทำให้ลูกจมน้ำ มิตรที่ไม่ดีคือมิตรของมนุษย์ยุคเหล็ก และมีเพียงมิตรของผู้เดียวเท่านั้นคือมิตรแห่งสัจจะ เวลานี้ลูกอัศจรรย์ใจที่พ่อให้ความรู้ของตอนเริ่ม ตอนกลางและตอนจบของทั้งโลกอย่างไร ลูกควรมีความสุขของที่ได้รู้ว่าลูกกำลังนั่งอยู่ในพาทชาลาที่แท้จริง พาทชาลาอื่นทั้งหมดเป็นของปลอม ไม่มีใครกลายเป็นคนพิเศษด้วยการไปที่สัตซังเหล่านั้นฯลฯ อย่างน้อยโดยการไปโรงเรียนหรือวิทยาลัยพวกเขากลายเป็นบางสิ่งบางอย่างได้เพราะพวกเขาศึกษาเล่าเรียน ไม่มีการศึกษาใดในที่อื่น สัตซังนั้นไม่ได้เรียกว่าเป็นการศึกษา ผู้คนศึกษาคัมภีร์และเปิดร้านค้า พวกเขาหารายได้ด้วยวิธีนั้น พวกเขาศึกษาคัมภีร์กรันท์เล็กน้อยและเปิดกุรุดวารา (วัดซิกซ์, ประตูไปสู่กูรู) มีการเปิดกุรุดวารามากมายหลายแห่ง ดวารา (ทางเข้าประตู) ของกูรูจะเป็นบ้านใช่ไหม? เมื่อพวกเขาเปิดประตูของกุรุดวาราที่มีขนาดใหญ่โต ผู้คนก็ไปและศึกษาคัมภีร์ที่นั่น กุรุดวาราของลูก,ประตูไปสู่สัตกูรูคือดินแดนแห่งการหลุดพ้นและดินแดนของการหลุดพ้นในชีวิต ชื่อของสัตกูรูคืออะไร? ภาพลักษณ์ที่เป็นอมตะ สัตกูรูนั้นเรียกว่าภาพลักษณ์อมตะ ท่านมาและเปิดประตูสู่การหลุดพ้นและการหลุดพ้นในชีวิต ท่านเป็นภาพลักษณ์อมตะ ใช่ไหม? ความตายไม่สามารถมาสู่ท่านได้ ดวงวิญญาณเป็นเพียงจุด ดวงวิญญาณจะประสบกับความตายได้อย่างไร? ดวงวิญญาณนั้นจะจากร่างของเขาและวิ่งหนีออกไป ผู้คนไม่เข้าใจว่าดวงวิญญาณจากร่างกายเก่าของเขาและรับร่างใหม่ ดังนั้นจะร้องไห้เพื่ออะไร? ลูกรู้ว่าละครนี้ถูกสร้างขึ้นมาชั่วนิรันดร์ที่คงอยู่ตลอดไป ทุกคนต้องเล่นบทบาทของเขาเอง พ่ออธิบายว่าผู้ที่อยู่ในยุคทองมีชัยชนะเหนือความผูกพันยึดมั่น มีเรื่องราวของกษัตริย์ผู้เอาชนะความผูกพันยึดมั่น บัณฑิตถ่ายทอดคัมภีร์ และผู้เป็นแม่หลังจากที่ได้ฟังคัมภีร์กรันท์ก็เริ่มที่จะถ่ายทอดคัมภีร์นั้นด้วยตนเอง ผู้คนมากมายไปที่นั่นและฟังคัมภีร์ นั่นเรียกว่าเป็นการฟังเพื่อความเพลิดเพลิน ตามแผนของละครผู้คนถามว่า: ทำไมฉันต้องถูกตำหนิ? พ่อพูดว่า: ลูกร้องเรียกให้พ่อมาและพาลูกไปจากโลกแห่งความทุกข์ เวลานี้พ่อได้มาแล้ว ดังนั้นลูกควรฟังพ่อใช่ไหม? พ่อนั่งที่นี่และอธิบายแก่ลูก เมื่อลูกได้รับการชี้นำที่ดี ลูกก็ควรรับไว้ใช่ไหม? ลูกจะไม่ถูกตำหนิ นั่นเป็นละครด้วยเช่นกัน ละครเกี่ยวกับอาณาจักรของรามและอาณาจักรของราวันถูกสร้างขึ้น ในละครบางคนพ่ายแพ้ แต่พวกเขาไม่สามารถถูกตำหนิได้ มีชัยชนะและพ่ายแพ้ ไม่มีเรื่องของการต่อสู้รบราในสิ่งนี้ ลูกมีอาณาจักรนั้น ก่อนหน้านี้ลูกไม่ได้รู้สิ่งนี้ เวลานี้ลูกรู้จักผู้ที่เฝ้าแต่ทำงานรับใช้และชื่อของพวกเขาก็เป็นที่รู้จักดี ใครคือผู้ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในเดลลีที่อธิบายความรู้นี้? พวกเขาเอ่ยชื่อของบราเธอร์แจ็คดิชทันที เขามีนิตยสารตีพิมพ์สำหรับลูกด้วยเช่นกัน ทุกสิ่งรวมอยู่ในนั้น มีการเขียนประเด็นต่างๆของความรู้ มากมายในนั้น บราเธอร์บริจโมฮันก็เขียนประเด็นเช่นนั้นด้วยเช่นกัน การเขียนประเด็นเหล่านี้ไม่เหมือนกับการไปบ้านป้าของลูก! ดังนั้นพวกเขาจะต้องไตร่ตรองมหาสมุทรแห่งความรู้อย่างแน่นอน งานรับใช้ที่พวกเขาทำนั้นดีมาก หลายคนมีความสุขมากเมื่อได้อ่าน ลูกๆได้รับความสดชื่นขึ้นมา บางคนเพียรพยายามอย่างมากที่นิทรรศการ คนอื่นๆติดกับอยู่ในบ่วงกรรมของพวกเขา เหตุนี้เองพวกเขาจึงไม่สามารถรับความรู้ได้ขนาดนั้น สิ่งนี้เรียกว่าเป็นละครเช่นกัน นอกจากนี้ยังเป็นบทบาทในละครด้วยเช่นกันที่ผู้ไร้เดียงสาถูกทุบตี คำถามที่ว่า ทำไมจึงไม่มีบทบาทเช่นนี้ เกิดขึ้น: สิ่งนี้ถูกกำหนดเอาไว้แล้วในละคร ลูกไม่สามารถทำอะไรได้ บางคนถามว่า: ฉันได้ทำอาชญากรรมอะไรที่บทบาทนั้นได้ถูกสร้างขึ้นสำหรับฉัน? ไม่มีเรื่องของอาชญากรรมใด มันเป็นเพียงบทบาท ผู้ที่ไร้เดียงสาบางคนที่ก็จะกลายเป็นเครื่องมือที่จะถูกทำร้าย ในกรณีนั้นพวกเขาทั้งหมดจะพูดว่า: ทำไมฉันถึงได้รับบทบาทนี้? ไม่! ละครนี้ถูกกำหนดเอาไว้แล้วล่วงหน้า แม้แต่ผู้ชายบางคนก็ถูกทำร้าย ลูกต้องอดทนอย่างมากต่อสิ่งเหล่านั้น ลูกต้องมีความอดทนอย่างมาก อุปสรรคมากมายของมายาจะมา เนื่องจากลูกกำลังประกาศสิทธิ์ในอำนาจแห่งการปกครองโลกลูกต้องเพียรพยายามบางอย่าง มีภัยพิบัติมากมายและความขัดแย้งภายในละครฯลฯ มีการเขียนเรื่อง การทำร้ายผู้ที่ไร้เดียงสา แม่น้ำแห่งเลือดจะไหลนองด้วยเช่นกัน จะไม่มีความปลอดภัยในที่แห่งใดเลย เวลานี้ลูกสามารถไปที่ศูนย์เพื่อชั้นเรียนตอนเช้า เวลาจะมาถึงเมื่อลูกไม่สามารถแม้แต่จะออกไปข้างนอกได้ นับวันเวลายิ่งเลวร้ายลงและจะต้องเลวร้ายลงไปอีก วันแห่งความทุกข์จะมาอย่างเต็มกำลัง เมื่อบางคนเจ็บป่วยหรือทนทุกข์ทรมานกับความเจ็บปวดเขาจะจดจำพระเจ้าและร้องเรียกท่าน ลูกรู้ว่าเหลือเวลาอีกเพียงไม่กี่วันและจากนั้นเราจะไปยังดินแดนแห่งความสงบของเราอย่างแน่นอน และจากนั้นไปยังดินแดนแห่งความสุขของเรา ไม่มีใครในโลกแม้แต่จะรู้ถึงสิ่งนี้ ลูกๆรู้สึกว่าเวลานี้ลูกรู้จักพ่ออย่างสมบูรณ์ พวกเขาทั้งหมดคิดว่าพระเจ้ามีรูปไข่วงรี พวกเขาแม้กราบไหว้บูชารูปไข่วงรี (ชีวาลิงกัม) เมื่อลูกไปที่วัดชีวา ลูกเคยสงสัยหรือไม่ว่าชีวาลิงกัมคืออะไร? เนื่องจากภาพลักษณ์ที่ไม่มีชีวิตนั้นมีอยู่ จึงต้องมีผู้มีชีวิตที่เป็นตัวแทนของภาพนั้น ทั้งหมดนั้นคืออะไร? พระเจ้า ผู้สร้างอยู่ข้างบน ภาพลักษณ์นั้นคือสัญลักษณ์ของท่านและใช้เพื่อกราบไหว้บูชาท่าน เมื่อผู้ที่มีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชาคงอยู่ สิ่งเหล่านี้ก็ไม่ได้คงอยู่ ผู้คนผู้ที่ไปที่วัดชีวาที่คาชีไม่รู้ว่าพระเจ้าไม่มีตัวตน และไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นลูกของท่าน เราเป็นลูกๆของท่านแล้วทำไมเราถึงประสบกับความทุกข์? นี่คือสิ่งที่ต้องคิด ดวงวิญญาณพูดว่า: ฉันเป็นลูกของพระเจ้า แล้วทำไมฉันถึงไม่มีความสุข? พ่อคือผู้ประทานความสุข ลูกได้ร้องเรียกออกมา: โอ พระเจ้า ขอจงขจัดความทุกข์ของเรา! ท่านสามารถขจัดสิ่งนั้นออกไปได้อย่างไร? ความสุขและความทุกข์เป็นบัญชีของกรรมของลูกเอง ผู้คนเชื่อว่าพระเจ้าให้ความสุขเป็นการตอบแทนของความสุข และความทุกข์เป็นสิ่งตอบแทนของความทุกข์ พวกเขาถือว่าท่านเป็นต้นเหตุของทุกสิ่ง พ่อพูดว่า: พ่อไม่เคยเป็นสาเหตุของความทุกข์ พ่อกลับบ้านหลังจากที่ได้ให้ความสุขแก่ลูกเป็นเวลาครึ่งวงจร นี่คือการละเล่นเกี่ยวกับความสุขและความทุกข์ ถ้าเป็นเพียงการละเล่นของความสุขเท่านั้นก็จะไม่มีการกราบไหว้บูชาใดๆฯลฯ ผู้คนกราบไหว้บูชาฯลฯ เพื่อที่จะได้พบพระเจ้า พ่อนั่งที่นี่และอธิบายทุกสิ่งแก่ลูก ท่านพูดว่า ลูกๆมีโชคอย่างยิ่ง! ฤาษีและมุนีเหล่านั้นมีชื่อเสียงมาก ลูกคือราชาฤาษี พวกเขาคือหฐโยคะฤาษี ฤาษีหมายถึงผู้ที่บริสุทธิ์ ลูกกำลังกลายเป็นราชาแห่งสวรรค์ ดังนั้นลูกต้องกลับมาบริสุทธิ์อย่างแน่นอน ไม่ว่าอาณาจักรเป็นของใครในยุคทองและยุคเงิน อาณาจักรนั้นก็จะเป็นของพวกเขาอีกครั้ง และคนอื่นๆจะมาในภายหลัง เวลานี้ลูกพูดว่า: เรากำลังก่อตั้งอาณาจักรของเราเองโดยการทำตามศรีมัท ต้องใช้เวลาสักพักกว่าโลกเก่าจะถูกทำลาย ยุคทองต้องมาและยุคเหล็กต้องไป โลกนี้ใหญ่มาก ทุกเมืองเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย คนมั่งคั่งไปท่องทัวร์ทั่วโลก อย่างไรก็ตามที่นี่ไม่มีใครสามารถเห็นทั้งโลกได้ ใช่ พวกเขาสามารถเห็นได้ในยุคทองเพราะมีเพียงอาณาจักรเดียวเท่านั้น และมีราชาเพียงเล็กน้อย ที่นี่โลกกว้างใหญ่มาก ใครจะท่องไปทั่วโลก? ที่นั่นลูกไม่ต้องเดินทางแม้กระทั่งโดยทางทะเล ศรีลังกา พม่าฯลฯ อยู่ที่นั่นหรือไม่? ไม่เลย! ไม่มีสถานที่เหล่านั้นอยู่ที่นั่น แม้แต่การาจีก็ไม่ได้คงอยู่ที่นั่น ลูกทุกคนอาศัยอยู่ริมฝั่งแม่น้ำที่แสนหวาน มีฟาร์มและทุ่งนามากมายฯลฯ โลกมีขนาดใหญ่ ในตอนเริ่มแรกมีมนุษย์น้อยมาก และจากนั้นจำนวนก็เพิ่มขึ้น แล้วพวกเขาก็ไปต่างแดนและก่อตั้งอาณาจักรของเขาเอง พวกเขาค่อยๆ เริ่มที่จะยึดครองทุกสิ่ง และก่อตั้งอาณาจักรของตนเอง เวลานี้ทุกคนต้องปล่อยวางทั้งหมด เพียงบารัตเท่านั้นที่ไม่เคยแย่งชิงอาณาจักรของผู้ใดเพราะในความเป็นจริงบารัตไม่มีความก้าวร้าวรุนแรง เป็นบารัตเท่านั้นที่เป็นนายของทั้งโลก คนอื่นๆทั้งหมดมาทีหลังและนำเอาแผ่นดินไป ลูกไม่ได้ครอบครองผู้ใด ชาวอังกฤษเข้ายึดครองหลายประเทศ พ่อกำลังทำให้ลูกชาวบารัตเป็นนายของโลก ลูกไม่ได้ไปและตั้งถิ่นฐานที่ใดอื่น สิ่งเหล่านี้ทั้งหมดอยู่ในสติปัญญาของลูก ผู้เป็นแม่ที่แก่ชราไม่สามารถเข้าใจสิ่งเหล่านี้ พ่อพูดว่า: เป็นสิ่งที่ดีที่ลูกไม่ได้ศึกษาอะไรมาเลย ลูกต้องขจัดทุกสิ่งที่ลูกได้ศึกษามาออกไปจากสติปัญญาของลูก เพียงแค่ซึมซับสิ่งหนึ่ง: ลูกๆ ที่แสนหวานจดจำพ่อ! ลูกเคยพูดว่า: บาบา เมื่อท่านมา เราจะสังเวยตนเองแก่ท่าน แล้วท่านต้องสังเวยตัวท่านเองแก่เรา มีการแลกเปลี่ยน ในพิธีแต่งงานเจ้าสาวและเจ้าบ่าวก็ให้เกลือซึ่งกันและกัน ลูกบอกพ่อว่า: ฉันให้ทุกสิ่งที่เก่าแก่ของฉันแก่ท่าน ทุกคนต้องตาย ทุกสิ่งกำลังจะถูกทำลาย แล้วท่านจะให้ทั้งหมดนั้นในโลกใหม่แก่เรา พ่อมาเพื่อพาทุกคนกลับบ้าน ท่านคือความตายที่ยิ่งใหญ่ ในซินด์ พวกเขาเคยถามว่า: นี่เป็นความตายแบบไหนที่พรากทุกคนไป? ลูกๆ กลับมามีความสุขอย่างมาก เพราะพ่อมาเพื่อพาลูกกลับบ้าน ลูกจะกลับบ้านของลูกในความสุขอย่างยิ่ง มีหลายคนที่ต้องอดทน ผู้เป็นแม่ที่ดีมากจากบ้านที่ดีก็มีประสบการณ์ของการถูกทุบตีเช่นกัน ลูกกำลังได้รับรายได้ที่แท้จริง ผู้คนไม่รู้สิ่งใดเลย พวกเขาอยู่ในชุมชนศูทรของยุคเหล็ก ในขณะที่ลูกอยู่ในชุมชนของยุคบรรจบพบกัน ลูกกำลังกลายเป็นมนุษย์ที่สูงส่งที่สุด ลูกรู้ว่ามนุษย์ที่สูงส่งที่สุดอันดับหนึ่งคือลักษมีและนารายณ์ และจากนั้นองศาของพวกเขาก็ลดลเรื่อยๆ พวกเขาลงมาจากเบื้องบนก่อน แล้วก็ค่อยๆ ตกต่ำลง ในเวลานี้ทุกคนตกต่ำลงแล้ว ต้นไม้มีอายุที่เก่ามากและลำต้นก็ผุพัง ดังนั้นการก่อตั้งกำลังเกิดขึ้นในขณะนี้ กำลังมีการวางรากฐาน ต้นอ่อนมีขนาดเล็กมาก และแล้วต้นไม้ที่ใหญ่โตมากก็เติบโตมาจากสิ่งนั้น มีต้นไม้นี้ในยุคทองเช่นกัน ในเวลานั้นต้นไม้เล็กมาก เวลานี้ต้นไม้ใหญ่มาก มีความหลากหลายมากมายของดอกไม้ของโลกมนุษย์ มีความหลากหลายมากมายบนต้นไม้เพียงต้นเดียว นี่คือต้นไม้มนุษย์ของความหลากหลายของศาสนา ใบหน้าของคนหนึ่งไม่สามารถเหมือนกันกับอีกคนหนึ่งได้ มีการกำหนดไว้แล้วในละครว่าไม่มีสองคนใดสามารถเล่นบทบาทเดียวกันได้ สิ่งนี้เรียกว่าละครที่น่าอัศจรรย์ที่ถูกกำหนดไว้แล้วที่ไม่มีขีดจำกัด และมีสิ่งที่เป็นของปลอมมากมายในนั้นเช่นกัน ของจริงยังคงใช้ต่อไปเรื่อยๆ จากนั้นอีกครั้งหนึ่งหลังจาก 5,000 ปี สิ่งเหล่านั้นก็กลายเป็นจริง (สิ่งที่มีอยู่จริง) รูปภาพฯลฯที่ถูกทำขึ้นไม่ใช่ของจริง (ภาพเหมือนจริง) ลูกจะได้เห็นใบหน้าของบราห์มาอีกครั้งหลังจาก 5,000 ปี ลูกต้องมีสติปัญญาที่กว้างไกลและไม่มีขีดจำกัดที่จะเข้าใจความลับของละครนี้ แม้ว่าลูกจะไม่เข้าใจสิ่งใด เพียงแค่เก็บสิ่งหนึ่งไว้ในสติปัญญาของลูก: ฉันเป็นของชีพบาบาเท่านั้นและไม่มีใครอื่น! ดวงวิญญาณพูดว่า: บาบา ฉันจะจดจำท่านเท่านั้น และท่านเพียงผู้เดียวเท่านั้น สิ่งนี้ง่ายใช่ไหม? ในขณะที่ลูกยังคงมีการกระทำด้วยมือของลูก เฝ้าแต่จดจำพ่อของลูกด้วยสติปัญญาของลูกอยู่เสมอ อัจชะ

ถึงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. สร้างสมคุณธรรมแห่งความอดทนและผ่านพ้นอุปสรรคทั้งหมดของมายา ในช่วงเวลาที่มีภัยพิบัติมากมายเกิดขึ้นและการประทุษร้ายมากมายเกิดขึ้น ลูกต้องอยู่ในการจดจำระลึกถึงพ่อ และอดทนต่อทุกสิ่ง หารายได้ที่แท้จริง

2. กลายเป็นผู้ที่มีสติปัญญาที่กว้างไกลและไม่มีขีดจำกัด และเข้าใจละครที่ถูกกำหนดไว้แล้วนี้อย่างชัดเจนมาก ทุกสิ่งในละครที่น่าอัศจรรย์นี้ถูกกำหนดไว้แล้วล่วงหน้า ดังนั้นจึงไม่สามารถมีคำถามใดๆเกิดขึ้น จงเฝ้าแต่ทำตามคำแนะนำที่พ่อให้แก่ลูก

พร:
ขอให้ลูกเป็นนายผู้ปลอบโยนหัวใจและปลอบโยนหัวใจของแต่ละคนอย่างเป็นผู้ประทานพรเช่นเดียวกับพ่อ

ลูกที่เป็นตัวของพรและเป็นผู้ประทานพรเช่นเดียวกับพ่อไม่เคยมองดูความอ่อนแอของใคร พวกเขามีความเมตตาต่อทุกคน เช่นเดียวกับที่พ่อไม่เคยเก็บความอ่อนแอของใครไว้ในหัวใจของท่าน ในทำนองเดียวกันลูก ๆ ที่เป็นผู้ประทานพรไม่เคยดูดซับความอ่อนแอของใคร พวกเขาเป็นนายผู้ปลอบโยนหัวใจที่ปลอบโยนหัวใจของแต่ละคน ดังนั้นไม่ว่าพวกเขาจะเป็นมิตรร่วมทางหรือปวงประชาทุกคนต่างก็ร้องเพลงสรรเสริญพวกเขา พรที่ปรากฏออกมาสำหรับพวกเขาจากทุกคนคือ: ลูกมีความรักและให้ความร่วมมือเสมอ

คติพจน์:
ในยุคบรรจบพบกัน ดวงวิญญาณที่สูงส่งคือผู้ที่เป็นจักรพรรดิที่ไร้กังวล