15.09.21       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน เวลานี้ลูกอยู่ในการจาริกแสวงบุญสู่ดินแดนแห่งความเป็นอมตะ นี่คือการจาริกแสวงบุญทางจิตของสติปัญญาของลูก เพียงลูกบราห์มินที่แท้จริงเท่านั้นที่สามารถไปในการจาริกแสวงบุญนี้ได้

คำถาม:
ลูกควรพูดกับตัวเองเกี่ยวกับอะไร และลูกควรพูดอะไรในบรรดาลูกๆเองเพื่อให้เป็นการพบปะที่เป็นสิริมงคล?

คำตอบ:
พูดกับตัวเองว่า: ฉันดวงวิญญาณจะทิ้งร่างเก่าที่สกปรกของฉันและกลับบ้าน ร่างกายนี้ไม่มีประโยชน์ เวลานี้ฉันจะกลับบ้านกับบาบา เมื่อลูกพบปะกันและกัน ให้พูดกันเองในบรรดาลูกๆว่างานรับใช้จะสามารถขยายตัวออกไปได้อย่างไร ทุกคนจะได้รับประโยชนได้อย่างไร และลูกสามารถแสดงหนทางให้แก่ทุกคนได้อย่างไร สิ่งนี้เรียกว่าการพบปะที่เป็นสิริมงคล

เพลง:
การค้ำจุนของหัวใจไม่ควรขาดตอน

โอมชานติ
ลูกๆทางจิตที่สุดแสนหวานรู้ว่าเครื่องประดับที่สูงส่งที่สุดของสกุลบราห์มิน สิ่งสร้างที่เกิดจากปากของบราห์มาที่ศูนย์ทุกแห่ง รู้ว่าพวกเขาเป็นของสกุลใด ไม่ว่าจะเป็นสกุลที่ต่ำหรือสกุลที่ดี ทุกคนรู้จักสกุลของตัวเองและเข้าใจว่าสกุลของใครบางคนนั้นดี ไม่ว่าลูกจะเรียกว่าสกุลหรือวรรณะก็ตาม ไม่มีใครในโลกนอกจากลูกบราห์มินที่รู้ว่าสกุลบราห์มินคือสกุลที่สูงส่งที่สุดเหนือทั้งหมด สกุลอันดับหนึ่งคือสกุลของลูกบราห์มิน สกุลบราห์มินเป็นสกุลของพระเจ้า ในตอนแรกลูกอยู่ในสกุลที่ไม่มีตัวตน จากนั้นลูกเข้ามาในโลกที่มีตัวตน ไม่มีสกุลในอาณาเขตที่ละเอียดอ่อน สกุลสูงสุดในรูปที่มีตัวตนนั้นคือสกุลของลูกบราห์มิน ในบรรดาลูกเอง ลูกบราห์มินคือพี่น้องชายหญิง เพราะการอยู่อย่างเป็นพี่น้องชายหญิงลูกจึงไม่สามารถข้องแวะในกิเลสได้ ลูกสามารถพูดจากประสบการณ์ว่านี่เป็นวิธีที่ดีมากที่คงอยู่อย่างบริสุทธิ์ ลูกแต่ละคนพูดว่าลูกคือบราห์มากุมารหรือกุมารี ทั้งหมดเป็นของสกุลชีวา และเมื่อลูกเข้ามาสู่รูปที่มีตัวตน ลูกทุกคนเป็นพี่น้องชายและหญิงเพราะมีชื่อประชาบิดา เนื่องจากมีประชาบิดาบราห์มา ท่านสร้างและนำมาเลี้ยงดูอย่างแน่นอน ลูกไม่ใช่สิ่งสร้างที่เกิดมาจากครรภ์ แต่เป็นสิ่งสร้างที่เกิดจากปาก ผู้คนไม่เข้าใจความหมายของคำว่า สิ่งสร้างที่เกิดผ่านครรภ์ หรือ สิ่งสร้างที่เกิดจากปาก สิ่งสร้างที่เกิดจากปากหมายถึงลูกๆที่ได้รับการนำมาเลี้ยงดู สิ่งสร้างที่เกิดผ่านครรภ์หมายถึงลูกๆ ที่ใช้ชาติเกิด นี่คือการเกิดทางจิตวิญญาณของลูก พ่อทางโลก, ทางจิต และเหนือโลก ประชาบิดาบราห์มาเรียกว่าพ่อที่ละเอียดอ่อน ทุกคนมีพ่อทางโลก นั่นเป็นเรื่องธรรมดา พ่อจากเหนือโลกก็เป็นพ่อของทุกคนด้วยเช่นกัน บนหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา ทุกคนร้องเรียกหา: โอ พระเจ้า! โอ พ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุด แต่ไม่มีใครเคยร้องเรียกหาในลักษณะนี้กับบาบานี้ (ประชาบิดา บราห์มา) ท่านเป็นบาบาของลูกๆบราห์มิน ทุกคนรู้จักพ่อทั้งสองนั้น แต่พวกเขากลับมาสับสนด้วยภาพของบราห์มาเพราะพวกเขาคิดว่าบราห์มาคงอยู่ในอาณาเขตที่ละเอียดอ่อน ท่านไม่ได้ถูกแสดงไว้ที่นี่ ในภาพลักษณ์ของบราห์มาของพวกเขา พวกเขาได้แสดงให้เห็นว่ารูปลักษณะท่านเป็นคนที่มีหนวดเครา นี่ก็เพราะประชาบิดาบราห์มาคงอยู่ในโลกนี้ ผู้คนไม่สามารถถูกสร้างขึ้นในอาณาเขตที่ละเอียดอ่อนได้ สิ่งนี้ไม่ได้เข้าไปในสติปัญญาของใคร พ่ออธิบายสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด การจาริกแสวงบุญทางจิตนี้ได้รับการจดจำด้วยเช่นกัน การจาริกแสวงบุญทางจิตเป็นการจาริกที่ลูกจะไม่กลับมา ทุกคนไปจาริกแสวงบุญอื่นๆเหล่านั้นชาติแล้วชาติเล่า พวกเขาไปที่นั่นแล้วพวกเขาก็กลับมา นั่นคือจาริกแสวงบุญทางร่างกาย ในขณะที่นี่คือการจาริกแสวงบุญทางจิตของลูก ด้วยการจาริกแสวงบุญทางจิตนี้ลูกไม่กลับมาสู่ดินแดนแห่งความตาย พ่อสอนการจาริกแสวงบุญไปสู่ดินแดนแห่งอมตะแก่ลูก พวกเขาไปจาริกแสวงบุญที่อมานาถซึ่งใกล้กับแคชเมียร์ นั่นไม่ใช่ดินแดนแห่งความเป็นอมตะอย่างแท้จริง ดินแดนหนึ่งแห่งความเป็นอมตะคือดินแดนของดวงวิญญาณ ในขณะที่อีกดินแดนหนึ่งเป็นดินแดนของมนุษย์ซึ่งเรียกว่าสวรรค์หรือดินแดนอมตะ ดวงวิญญาณเป็นของดินแดนนิพพาน ดินแดนแห่งความเป็นอมตะคือยุคทอง และดินแดนแห่งความตายคือยุคเหล็ก ดินแดนนิพพานคือดินแดนแห่งความสงบที่ดวงวิญญาณอาศัยอยู่ พ่อพูดว่า: เวลานี้ลูกอยู่ในการจาริกแสวงบุญไปสู่ดินแดนอมตะ การจาริกแสวงบุญทั้งหมดเหล่านั้นเป็นทางร่างกายที่พวกเขาไปด้วยการเดินเท้า การจาริกแสวงบุญนี้เป็นทางจิตวิญญาณ เพียงพ่อทางจิตเดียวเท่านั้นที่สอนสิ่งนี้แก่ลูก และท่านเท่านั้นที่มาและสอนสิ่งนี้เพียงครั้งเดียว การจาริกแสวงบุญอื่นๆคือสิ่งที่ลูกทำชาติแล้วชาติเล่า นี่คือการจาริกแสวงบุญครั้งสุดท้ายของดินแดนแห่งความตาย เพียงลูกผู้เป็นเครื่องประดับของสกุลบราห์มินเท่านั้นที่รู้สิ่งนี้ การจาริกแสวงบุญทางจิตหมายถึงลูกอยู่ในการจดจำระลึกถึง เป็นที่จดจำว่า: ความคิดสุดท้ายจะนำลูกไปสู่จุดหมายปลายทาง ลูกเพียงแค่จดจำบ้านของบาบาเท่านั้น ลูกเข้าใจว่าเวลานี้การละเล่นกำลังจะจบสิ้นลง นี่คือเครื่องแต่งเก่าและร่างเก่า เมื่ออัลลอยปะปนเข้าไปในดวงวิญญาณ อัลลอยก็เข้าไปปะปนแม้กระทั่งในร่างกาย เมื่อลูกดวงวิญญาณกลับมาบริสุทธิ์ลูกก็ได้รับร่างกายที่บริสุทธิ์ เพียงลูกๆเท่านั้นเข้าใจสิ่งนี้ ผู้คนภายนอกไม่เข้าใจสิ่งนี้เลย ลูกสามารถเห็นได้ว่าพวกเขาบางคนมีความเข้าใจ คนอื่นไม่มีความรู้ใดๆในสติปัญญาของพวกเขา หากบางคนมีความเข้าใจ เขาจะอธิบายให้แก่ผู้อื่นอย่างแน่นอน เมื่อผู้คนไปจาริกแสวงบุญพวกเขาก็คงอยู่ในความบริสุทธิ์ และแล้วเมื่อพวกเขากลับบ้าน พวกเขาก็กลับมาไม่บริสุทธิ์ พวกเขาอยู่อย่างบริสุทธิ์เป็นเวลาหนึ่งหรือสองเดือน มีฤดูกาลสำหรับการจาริกแสวงบุญ คนเราไม่สามารถไปจาริกแสวงบุญได้ตลอดเวลา ไม่มีใครสามารถไปได้เมื่อฝนตกหรือหนาวเย็น ไม่มีเรื่องของความร้อนหรือเย็นในการจาริกแสวงบุญของลูก สติปัญญาของลูกสามารถเข้าใจได้ว่าลูกกำลังจะไปยังบ้านของพ่อของลูก ยิ่งลูกอยู่ในการจดจำระลึกถึงมากเท่าไหร่ บาปของลูกก็จะยิ่งได้รับการปลดเปลื้องมากเท่านั้น เราจะไปบ้านของพ่อแล้วก็ไปสู่โลกใหม่ มีเพียงบาบาเท่านั้นที่อธิบายสิ่งนี้ ลูกๆที่นี่ก็ตามลำดับกันไปด้วยเช่นกัน ในความเป็นจริงลูกไม่ควรลืมการจาริกแสวงบุญนี้ แต่มายาก็ทำให้ลูกลืม เหตุนี้เองลูกจึงเขียนว่า: บาบา ลูกลืมที่จะจดจำพ่อ โอ้! การจาริกแสวงบุญแห่งการจดจำระลึกถึงเป็นสิ่งที่ทำให้ลูกมีสุขภาพพลานามัยดีอยู่เสมอและมั่งคั่ง แต่ลูกก็ยังลืมที่จะรับประทานยานี้ ลูกแม้กระทั่งพูดว่าเป็นเรื่องที่ง่ายมากที่จะจดจำพ่อ ลูกต้องพูดกับตัวลูกเองว่า: ฉัน, ดวงวิญญาณ ในตอนแรกสะโตประธาน และเวลานี้ฉันกลับมาตาโมประธาน ชีพบาบากำลังแสดงวิธีที่ดีมากให้แก่เรา แต่เราต้องฝึกฝน ลูกไม่ต้องปิดตาและคิด (บาบาได้แสดงสิ่งนี้) พูดกับตัวเองในลักษณะนี้ว่า: ฉัน, ดวงวิญญาณสะโตประธานและฉันเคยปกครองที่นั่น นั่นคือโลกยุคทองและจากนั้นเราก็เข้ามาสู่ยุคเงิน ยุคทองแดง และยุคเหล็ก ขณะนี้ที่เป็นตอนสิ้นสุดของยุคเหล็ก และเหตุนี้เองบาบาจึงมา บาบาพูดกับเราดวงวิญญาณว่า: จดจำพ่อและจดจำบ้านของลูกจากที่ที่ลูกมาและความคิดสุดท้ายของลูกจะนำลูกไปสู่จุดหมายปลายทาง ลูกต้องกลับไปที่นั่น พ่อบอกลูกถึงวิธีการตื่นแต่เช้าตรู่และให้พูดกับตัวเอง บาบาก็ทำท่าทางและแสดงให้ลูกเห็นว่าท่านเองก็ตื่นแต่เช้าตรู่และไตร่ตรองมหาสมุทรแห่งความรู้อย่างไร ลูกต้องหารายได้ที่แท้จริง เจ้าแห่งรุ่งอรุณ โปรดนำลูกค้าที่ดีมาให้ฉัน! ด้วยการจดจำพระผู้เป็นเจ้านั้น เรือของลูกก็จะข้ามฟากไป บาบาอธิบายให้แก่ลูกๆเกี่ยวกับสิ่งใดก็ตามที่ท่านทำและท่านทำสิ่งเหล่านั้นอย่างไร ไม่มีเรื่องของความขัดแย้งในสิ่งนี้ นี่เป็นวิธีที่ดีมากในการหารายได้ ด้วยการจดจำอัลฟ่า ลูกจะได้รับอำนาจการปกครองอย่างแน่นอน ลูกๆรู้ว่าลูกกำลังศึกษาราชาโยคะ บาบาคือเมล็ดและผู้ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้ เราก็เข้าใจต้นไม้อย่างเต็มที่ด้วยเช่นกัน นี่คือความรู้ในรูปที่หยาบด้วยเช่นกัน เราเข้าใจว่าต้นไม้นี้เติบโตอย่างไรในตอนเริ่มต้น ชีวิตของมันมาถึงจุดสิ้นสุดอย่างไร และเมื่อมีพายุ ใบไม้ก็ร่วงหล่นอย่างไร อย่างไรก็ตาม รากฐานแรกของต้นไม้โลกมนุษย์ ศาสนาเทพ ได้หายไป นั่นต้องเกิดขึ้น เมื่อต้นไม้หายไปเท่านั้นจึงสามารถกล่าวได้ว่ามีการก่อตั้งศาสนาเดียวอีกครั้งและมีการทำลายล้างศาสนามากมายนับไม่ถ้วน ศาสนานี้จะหายไปทุกๆวงจร เมื่ออัลลอยปะปนเข้าไปในดวงวิญญาณ เพชรพลอยก็กลับมามีตำหนิ ลูกๆเข้าใจว่าได้มีอัลลอยอยู่ในดวงวิญญาณ และเวลานี้เราต้องกลับมาสะอาด และแสดงหนทางให้แก่ผู้อื่น โลกอยู่ในสภาพตาโมประธาน ในตอนเริ่มแรกโลกเป็นสวรรค์ที่สะโตประธาน ดังนั้นลูกๆควรตื่นแต่เช้าตรู่และพูดกับตนเอง ลูกควรไตร่ตรองมหาสมุทรแห่งความรู้ แล้วอธิบายให้แก่ผู้อื่นเกี่ยวกับวงจรของ 84 ชาติเกิด: ใครใช้ 84 ชาติเกิดและพวกเขาได้รับ 84 ชาติเกิดได้อย่างไร ผู้ที่มาก่อนได้ใช้ 84 ชาติเกิดอย่างแน่นอน พ่อมาในบารัต ท่านมาและอธิบายวงจรของ 84 ชาติเกิดแก่ลูก ผู้คนแม้กระทั่งไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพ่อมาที่ใด พ่อมาและให้คำแนะนำของตัวพ่อเอง พ่อพูดว่า: พ่อสอนราชาโยคะแก่ลูก: มานมานะบาฟ! จดจำพ่อและบาปของลูกจะได้รับการปลดเปลื้อง แม้ว่าพวกเขาจะถ่ายทอดกีตะ ฯลฯ ก็ไม่มีใครในบรรดาพวกเขาสามารถอธิบายเช่นนั้นได้ ผู้คนเฝ้าแต่ไปที่นั่น พระเจ้าต้องมาในเวลาใดเวลาหนึ่งและพูดความรู้ ท่านพูดความรู้อีกครั้งเมื่อท่านมาอีกครั้ง ผู้คนเหล่านั้นหยิบยกกีตะขึ้นมาและถ่ายทอดสิ่งนั้น ที่นี่พระเจ้าคือมหาสมุทรแห่งความรู้ ผู้เดียวนั้นไม่ได้หยิบยกสิ่งใดขึ้นมาและอ่านสิ่งนั้น ผู้เดียวนั้นไม่ได้ศึกษาสิ่งใดเลย ท่านมาในวงจรที่แล้วในยุคบรรจบพบกันและได้สอนลูกๆ มีเพียงพ่อเท่านั้นที่มาและสอนราชาโยคะแก่ลูก นี่คือการจาริกแสวงบุญแห่งการจดจำระลึกถึง เพียงสติปัญญาของลูกเท่านั้นที่รู้สิ่งนี้ นอกจากลูกบราห์มินที่เกิดจากปากของบราห์มาแล้ว ก็ไม่มีมนุษย์คนไหนที่มีความรู้นี้ ทุกคนเต็มไปด้วยความคิดของการอยู่ทั่วไปในทุกหนแห่ง ไม่มีใครรู้ว่าพระเจ้าคือจุด ท่านคือมหาสมุทรแห่งความรู้และผู้ชำระล้างให้บริสุทธิ์ พวกเขาเพียงแค่ร้องเพลงนั้นต่อไป ผู้คนยังคงพูดอยู่เรื่อยๆว่าเป็นความจริงกับอะไรก็ตามที่กูรูสอนพวกเขา พวกเขาไม่เข้าใจความหมายของสิ่งใดเลย พวกเขาไม่แม้แต่จะคิดว่ามันเป็นความจริงหรือไม่จริง พ่อพูดว่าลูกๆ ต้องอยู่ในการจาริกแสวงบุญแห่งการทรงจำระลึกถึงอย่างแน่นอนในขณะที่เดินเหินและเคลื่อนไหวไปมา มิฉะนั้นบาปของลูกจะไม่ได้รับการปลดเปลื้อง ไม่ว่าลูกจะกระทำสิ่งใด ให้มีการจดจำระลึกถึงพ่อในสติปัญญาของลูก เมื่อพวกเขาเตรียมอาหารที่ศรีนาถดะวาร์ พวกเขามีศรีนาถในสติปัญญา เขากำลังนั่งอยู่ในวัด พวกเขารู้ว่าพวกเขากำลังเตรียมอาหารสำหรับศรีนาถ พวกเขาเตรียมอาหาร ออฟเฟอร์โบ๊คแล้วพวกเขาก็จดจำลูกๆของพวกเขาที่บ้าน ฯลฯ พวกเขาเตรียมอาหารที่นั่นและปิดปากเงียบ พวกเขาไม่พูดสิ่งใดเลย บาปไม่ได้กระทำในจิตใจ พวกเขากำลังนั่งอยู่ในวัดศรีนาถ ในขณะที่ลูกกำลังนั่งอยู่กับชีพบาบา บาบายังคงให้วิธีการต่างๆแก่ลูกที่นี่ต่อไป ลูกๆ อย่าได้พูดสิ่งที่ไร้ประโยชน์! พูดสิ่งที่แสนหวานกับพ่อเสมอ พ่อเป็นเช่นไร ลูกก็เป็นเช่นนั้น พ่อรู้ว่าวงจรหมุนไปอย่างไรและเหตุนี้เองท่านจึงมาและพูดกับลูกๆ ลูกๆ รู้ว่าบาบาของลูกคือเมล็ดของต้นไม้โลกมนุษย์ ท่านเป็นผู้มีชีวิต นี่เป็นสิ่งที่ง่ายมาก! อย่างไรก็ตาม พวกเขายังคงไม่เข้าใจอะไรเลยเพราะพวกเขามีสติปัญญาที่เป็นหิน ผู้คนจะไม่พูดว่าเมล็ดนั้นมีชีวิต ผู้เดียวนั้นเต็มไปด้วยความรู้และมีชีวิต ท่านคือผู้เดียวเท่านั้น ในขณะที่มีเมล็ดอื่นๆมากมายหลายประเภท กล่าวกันว่าพระเจ้าเป็นเมล็ดของต้นไม้โลกมนุษย์และดังนั้นท่านจึงเป็นพ่อ พ่อของดวงวิญญาณคือดวงวิญญาณสูงสุดและดังนั้นทุกคนก็เป็นพี่น้องกัน พ่ออาศัยอยู่ในที่ที่ลูกดวงวิญญาณอาศัยอยู่เช่นกัน พ่อและลูกๆ อาศัยอยู่ในดินแดนนิพพาน ในเวลานี้ลูกคือลูกๆ ของประชาบิดาบราห์มา พี่น้องชายหญิง และเหตุนี้เองลูกจึงถูกเรียกว่าบราห์มากุมารและกุมารีผู้ที่เป็นของสกุลชีวา ลูกควรจะเขียนด้วยเช่นกันว่าลูกบราห์มากุมารและกุมารีเป็นพี่น้องชายหญิง พ่อสร้างโลกโดยผ่านบราห์มาและดังนั้นลูกจึงเป็นพี่น้องชายหญิง ท่านสร้างลูกในลักษณะเดียวกันนี้ทุกวงจร ท่านยังคงนำลูกมาเลี้ยงดูต่อไป ไม่มีมนุษย์อื่นใดถูกเรียกว่าประชาบิดาบราห์มา แม้ว่าลูกจะพูดว่า บาบา เหล่านั้นเป็นพ่อที่มีขีดจำกัด ในขณะที่ผู้นี้เรียกว่าประชาบิดาเพราะมีลูกๆ มากมาย พ่อที่ไม่มีขีดจำกัดนั่งที่นี่และอธิบายทุกสิ่งแก่ลูกๆ โลกนี้ตกต่ำและสกปรกอย่างสิ้นเชิง เวลานี้ท่านกำลังพาลูกไปสู่โลกแห่งความมหัศจรรย์ ลูกมากมายลืมสิ่งนี้ หากลูกจดจำได้ว่าเวลานี้ลูกต้องกลับบ้าน ลูกก็จะจดจำพ่อและกูรู(Guru)ด้วยเช่นกัน แล้วลูกจะสลัดร่างเก่าของลูกเพราะร่างกายของลูกไม่มีประโยชน์อีกต่อไป เวลานี้ลูกดวงวิญญาณกำลังกลับมาบริสุทธิ์และดังนั้นร่างกายก็ต้องกลับมาบริสุทธิ์ด้วยเช่นกัน ลูกควรนั่งและพูดคุยเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้ในบรรดาลูกๆเอง สิ่งนี้เรียกว่าการพบปะที่เป็นสิริมงคลที่ซึ่งลูกพูดเกี่ยวกับสิ่งที่ดีมาก ลูกควรจะคิดเกี่ยวกับงานรับใช้ที่จะสามารถเติบโตได้อย่างไร และลูกจะสามารถให้ประโยชน์ต่อทุกคนได้อย่างไร พวกเขามีการชุมนุมที่สกปรกที่พวกเขายังคงพูดเรื่องโกหกอยู่เรื่อยๆ ที่นี่ไม่มีเรื่องของการพูดโกหก นี่เรียกว่าชุมนุมที่แท้จริง ลูกได้รับการบอกเรื่องราวว่าที่นี่คือยุคเหล็กอย่างไรและยุคทองเรียกว่าสวรรค์อย่างไร บารัตเคยเป็นสวรรค์ ผู้คนของบารัตใช้ 84 ชาติเกิด เวลานี้เป็นตอนสิ้นสุด เวลานี้ลูกกำลังกลับมาสะโตประธานจากตาโมประธาน ที่นี่ลูกไม่ต้องอาบน้ำในแม่น้ำคงคา ฯลฯ พระเจ้าพูดว่า: พ่อเป็นพ่อของทุกคน กฤษณะไม่สามารถเป็นพ่อของทุกคนได้ เป็นศรีนารายณ์และไม่ใช่ศรีกฤษณะที่เป็นพ่อของลูกหนึ่งคนหรือสองคน ศรีกฤษณะเป็นกุมาร ประชาบิดาบราห์มานี้มีลูกๆมากมาย มีความแตกต่างอย่างมากระหว่างคำพูดของพระเจ้ากฤษณะและพระเจ้าชีวา พวกเขาได้ทำความผิดพลาดที่ใหญ่โตเช่นนั้น! เมื่อใดก็ตามที่ลูกจัดนิทรรศการ ให้อธิบายสิ่งหลักเกี่ยวกับใครคือพระเจ้าของกีตะ: ผู้เป็นหนึ่งเดียวนั้นหรือว่าผู้นั้น? ก่อนอื่นใดอธิบายว่าชีวาคือพระเจ้า ทำให้สิ่งนี้มั่นคงในสติปัญญาของพวกเขา ลูกควรมีการตรวจสอบดูเกี่ยวกับสิ่งนี้ ลูกควรจะมีภาพถาวรขนาดใหญ่ของพระเจ้าของกีตะ ด้านล่างนั้นเขียนว่า: ตัดสินด้วยตัวท่านเองแล้วมาทำความเข้าใจ ทำให้พวกเขาเขียนสิ่งนี้ลงไปแล้วให้พวกเขาเซ็นชื่อ อัจชะ

ถึงลูกๆที่แสนหวาน ผู้เป็นที่รัก ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. มีการพบปะที่เป็นสิริมงคลในบรรดาลูกๆเองและวางแผนที่จะขยายงานรับใช้ สร้างวิธีการที่จะให้ประโยชน์ต่อตัวลูกเองและผู้อื่น อย่าได้พูดถึงเรื่องที่ไร้สาระหรือเรื่องที่ไร้ประโยชน์ในบรรดาลูกเอง

2. ตื่นแต่เช้าตรู่และพูดกับตัวลูกเอง ไตร่ตรองมหาสมุทรแห่งความรู้ ขณะที่เตรียมอาหารอยู่ในการจดจำระลึกถึงพ่อผู้เดียว ให้ใส่ใจว่าความคิดของลูกจะไม่เร่ร่อนออกไปข้างนอก

พร:
ขอให้ลูกมีรูปที่เป็นแสงที่ละเอียดอ่อนและสอบผ่านข้อสอบของลูกในช่วงเวลาของการทำลายล้าง

เพื่อที่จะสอบผ่านในช่วงเวลาของการทำลายล้างและเผชิญกับสถานการณ์ที่เลวร้ายทั้งหมด จงเป็นผู้ที่มีรูปที่เป็นแสงที่ละเอียดอ่อน เมื่อลูกกลายเป็นประภาคารเคลื่อนที่ รูปที่เป็นร่างกายของลูกจะไม่ปรากฏให้เห็น มันจะเหมือนราวกับว่าลูกสวมใส่เครื่องแต่งกายเพื่อเล่นบทบาทของลูก และทันทีที่บทบาทของลูกจบสิ้นลง ลูกก็จะถอดเครื่องแต่งกายนั้นออก สวมใส่ในหนึ่งวินาทีแล้วถอดออกในหนึ่งวินาที นั่นคือการกลับมาละวาง เมื่อลูกมีการฝึกฝนสิ่งนี้ คนอื่นๆที่เห็นลูกก็จะเห็นว่าลูกสวมใส่เครื่องแต่งกายแห่งแสงและแสงนั้นเป็นเครื่องประดับของลูก

คติพจน์:
จงมีปีกของความจริงจังและความกระตือรือร้นอยู่กับลูกเสมอ และลูกจะประสบกับความสำเร็จในทุกงานได้อย่างง่ายดาย