16.01.20       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน ลูกต้องทำให้บาปของลูกได้รับการปลดเปลื้องด้วยพลังของโยคะ ลูกต้องกลับมาบริสุทธิ์และทำให้โลกบริสุทธิ์ นี่คืองานรับใช้ของลูก

คำถาม:
คุณสมบัติพิเศษอะไรของศาสนาเทพที่ได้รับการยกย่อง?


คำตอบ:
ศาสนาเทพคือศาสนาที่ให้ความสุขอย่างมาก ไม่มีชื่อหรือร่องรอยของความทุกข์ที่นั่น ลูกๆ มีประสบการณ์ของความสุขถึง 3 ส่วน 4 ของวงจร จะไม่มีความสุขมากถ้าเป็นความสุขครึ่งหนึ่งและความทุกข์ครึ่งหนึ่ง

โอมชานติ
พระเจ้าพูด: พระเจ้าได้อธิบายว่า มนุษย์ไม่สามารถถูกเรียกว่าพระเจ้าได้ แม้แต่เหล่าเทพก็ไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นพระเจ้า พระเจ้านั้นไม่มีตัวตน ท่านไม่ได้มีทั้งรูปที่มีตัวตนหรือรูปที่ละเอียดอ่อน แม้แต่ผู้อาศัยของอาณาเขตที่ละเอียดอ่อนก็มีรูปที่ละเอียดอ่อน เหตุนี้เองสถานที่นั้นจึงเรียกว่าอาณาเขตที่ละเอียดอ่อน ที่นี่ลูกมีร่างที่เป็นมนุษย์ที่มีตัวตน เหตุนั้นเองโลกนี้จึงเรียกว่าเป็นโลกที่มีตัวตน ร่างกายนี้ทำขึ้นมาจากวัตถุธาตุทั้งห้าไม่ได้คงอยู่ในอาณาเขตที่ละเอียดอ่อน ร่างกายมนุษย์เหล่านี้ทำขึ้นมาจากวัตถุธาตุทั้งห้า พวกเขาถูกเรียกว่าหุ่นกระบอกดินเหนียว ไม่สามารถกล่าวได้ว่าผู้อยู่อาศัยของอาณาเขตที่ละเอียดอ่อนนั้นเป็นหุ่นกระบอกดินเหนียว ผู้คนของศาสนาเทพก็เป็นมนุษย์ด้วยเช่นกัน แต่พวกเขาเป็นมนุษย์ที่มีคุณสมบัติที่สูงส่ง พวกเขาได้มาซึ่งคุณสมบัติที่สูงส่งของพวกเขาจากชีพบาบา มีความแตกต่างอย่างมากระหว่างมนุษย์ที่มีคุณสมบัติที่สูงส่งกับผู้ที่มีลักษณะที่เป็นเช่นปีศาจ เป็นมนุษย์ที่ได้กลายเป็นผู้ที่มีค่าควรแก่การอยู่ในวัดของชีวาและเป็นมนุษย์ด้วยเช่นกันผู้ที่ควรค่าแก่การอยู่ในโรงค้าประเวณี ยุคทองเรียกว่าวัดของชีวา ยุคทองคงอยู่ที่นี่ ยุคทองไม่ได้คงอยู่ในโลกที่ไม่มีตัวตนหรือในอาณาเขตที่ละเอียดอ่อน ลูกๆ เข้าใจว่าวัดของชีวาก่อตั้งขึ้นโดยชีพบาบา เมื่อใดที่ท่านได้ก่อตั้งสิ่งนั้น? ในยุคบรรจบพบกัน นี่คือยุคบรรจบพบกันที่เป็นสิริมงคลที่สุด เวลานี้โลกนี้ไม่บริสุทธิ์และตาโมประธาน ไม่สามารถเรียกว่าเป็นโลกใหม่ที่สะโตประธาน โลกใหม่นั้นเรียกว่าสะโตประธานและเมื่อโลกกลับมาเก่าก็เรียกว่าตาโมประธาน โลกนั้นจะกลับมาสะโตประธานอีกครั้งได้อย่างไร? ด้วยพลังโยคะของลูกๆ เป็นไปด้วยพลังโยคะที่บาปทั้งหมดของลูกได้รับการปลดเปลื้อง และลูกกลับมาบริสุทธิ์ โลกที่บริสุทธิ์นั้นจำเป็นสำหรับผู้ที่บริสุทธิ์อย่างแน่นอน โลกใหม่เรียกว่าบริสุทธิ์และโลกเก่าเรียกว่าไม่บริสุทธิ์ พ่อก่อตั้งโลกที่บริสุทธิ์ในขณะที่ราวันก่อตั้งโลกที่ไม่บริสุทธิ์ ไม่มีมนุษย์คนใดรู้ถึงสิ่งเหล่านี้ หากกิเลสทั้งห้าเหล่านี้ไม่ได้คงอยู่ผู้คนก็จะไม่กลับมาไม่มีความสุข และพวกเขาก็จะไม่จดจำพ่อ พ่อพูดว่า: พ่อคือผู้ขจัดความทุกข์และเป็นผู้ประทานความสุข ผู้คนสร้างหุ่นจำลองของกิเลสทั้งห้าของราวันที่มี 10 หัว พวกเขาคิดว่าราวันเป็นศัตรูของพวกเขาและก็เผาราวัน ไม่ใช่ว่าพวกเขาเริ่มเผาราวันตั้งแต่ตอนเริ่มต้นยุคทองแดง ไม่เลย เป็นเมื่อพวกเขาได้กลับมาตาโมประธานที่ความคิดใหม่ๆ ของใครบางคนนั้นก็เกิดขึ้น เมื่อใครบางคนเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดความทุกข์อย่างมากจึงได้มีการทำหุ่นจำลองของบุคคลนั้น ที่นี่เช่นกันเป็นเมื่อผู้คนมีประสบการณ์ของความทุกข์อย่างมาก ที่พวกเขาสร้างหุ่นจำลองของราวันและเผาหุ่นจำลองนั้น ลูกๆ มีประสบการณ์ของความสุขเป็นเวลาสามส่วนสี่ของวงจร จะมีความสุขใดถ้าเป็นครึ่งต่อครึ่ง? พ่อพูดว่า: ศาสนาเทพของลูกคือศาสนาที่ให้ความสุขอย่างมากแก่ลูก ละครโลกนั้นถูกกำหนดไว้แล้วเป็นนิรันดร์ ไม่มีใครสามารถถามได้ว่าทำไมโลกถึงถูกสร้างขึ้นหรือโลกนั้นจะจบสิ้นลงเมื่อไหร่ วงจรนี้หมุนไปเรื่อยๆ มีการพูดไว้ในคัมภีร์ว่าระยะเวลาของวงจรนั้นหลายแสนปี แน่นอนว่าต้องเป็นยุคบรรจบพบกันเมื่อโลกต้องได้รับการเปลี่ยนแปลง เวลานี้ลูกรู้สึกว่าไม่มีใครเข้าใจในลักษณะนี้ พวกเขาไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าชื่อราเด้และกฤษณะนั้นเป็นชื่อในวัยเด็กของพวกเขา แล้วพวกเขาก็แต่งงานกัน พวกเขาแต่ละคนเป็นของอาณาจักรที่แยกจากกัน และแล้วเมื่อพวกเขาแต่งงานพวกเขาก็กลายเป็นลักษมีและนารายณ์ พ่ออธิบายประเด็นเหล่านี้ทั้งหมด พ่อเต็มไปด้วยความรู้ ไม่ใช่ว่าท่านคือผู้ที่รู้ความลับในหัวใจของทุกคน ลูกๆ เข้าใจว่าพ่อมาในเวลานี้และให้ความรู้ ความรู้นั้นก็ได้รับในพาทชาลา (สถานที่ศึกษาเล่าเรียน) จะต้องมีเป้าหมายและวัตถุประสงค์ในพาทชาลาอย่างแน่นอน เวลานี้ลูกกำลังศึกษาเล่าเรียน ลูกไม่สามารถปกครองในโลกที่สกปรกนี้ได้ ลูกจะปกครองในโลกที่สวยงาม ไม่มีใครสอนราชาโยคะในยุคทอง เป็นเพียงในยุคบรรจบพบกันเท่านั้นที่พ่อสอนราชาโยคะ นี่คือประเด็นที่ไม่มีขีดจำกัด ไม่มีใครรู้ว่าพ่อมาเมื่อไร ทุกคนอยู่ในความมืดมิด ผู้คนในญี่ปุ่นเรียกตนเองว่าเป็นผู้คนของสุริยวงศ์ ในความเป็นจริงเป็นเหล่าเทพที่เป็นของสุริยวงศ์ อาณาจักรสุริยวงศ์อยู่ในยุคทอง มีคำกล่าวว่าเมื่อพระอาทิตย์แห่งความรู้ขึ้นความมืดของหนทางความเลื่อมใสศรัทธาก็หายไป โลกใหม่กลับมาเก่าและโลกเก่าก็กลับมาใหม่ โลกนี้คือบ้านที่ไม่มีขีดจำกัดที่ใหญ่โต เป็นเวทีที่ใหญ่มาก พระอาทิตย์ พระจันทร์และดวงดาวนั้นทำงานอย่างมาก มีการทำงานมากมายในเวลากลางคืน มีบางราชาที่นอนหลับในช่วงกลางวันและออกท้องพระโรงในเวลากลางคืน พวกเขาจะออกไปซื้อสิ่งของในเวลากลางคืน แม้แต่เวลานี้สิ่งนี้ก็เกิดขึ้นในบางสถานที่ โรงงาน ฯลฯ ก็ดำเนินงานในตอนกลางคืนเช่นกัน นี่คือกลางวันและกลางคืนที่มีขีดจำกัด ในขณะที่อีกหนึ่งนั้นคือเรื่องของความไม่มีขีดจำกัด สิ่งเหล่านี้ไม่ได้คงอยู่ในสติปัญญาของใครนอกจากของลูก พวกเขาไม่รู้จักแม้กระทั่งชีพบาบา พ่อยังคงอธิบายทุกประเด็นต่อไป สำหรับบราห์มา ได้มีการอธิบายแล้วด้วยเช่นกันว่าเขาคือพ่อของมวลมนุษย์ เมื่อพ่อมาเพื่อสร้างโลก ท่านต้องเข้ามาในบางคนอย่างแน่นอน มนุษย์ที่บริสุทธิ์มีชีวิตอยู่ในยุคทอง ในยุคเหล็กทุกคนถือกำเนิดมาจากกิเลส เหตุนี้เองพวกเขาจึงเรียกว่าไม่บริสุทธิ์ ผู้คนก็ถามว่าโลกจะดำเนินต่อไปอย่างไรโดยที่ไม่มีกิเลส อย่างไรก็ตามลูกพูดว่าเหล่าเทพนั้นปราศจากกิเลสอย่างสมบูรณ์ ลูกสร้างวัดให้แก่พวกเขาด้วยความสะอาดและบริสุทธิ์อย่างมาก ไม่มีใครนอกจากพราหมณ์เหล่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้เข้าไป ในความเป็นจริงไม่มีผู้ที่มีกิเลสใดได้รับอนุญาตให้แตะต้องรูปบูชาของเทพเหล่านั้น อย่างไรก็ตามทุกวันนี้ทุกสิ่งสามารถทำได้เมื่อลูกมีเงิน เมื่อผู้คนมีวัดในบ้านของตนพวกเขาก็เชิญพราหมณ์ให้มา ในเวลานี้แม้แต่พราหมณ์เหล่านั้นก็มีกิเลส พวกเขาเพียงแค่ได้ชื่อว่าเป็นพราหมณ์ โลกนี้มีกิเลสและดังนั้นการกราบไหว้บูชาก็ดำเนินโดยผู้ที่มีกิเลสเช่นกัน ผู้ที่ปราศจากกิเลสจะมาจากไหน? ผู้ที่ปราศจากกิเลสคงอยู่ในยุคทองเท่านั้น ไม่ใช่ว่าผู้ที่ไม่ได้ข้องแวะในกิเลสนั้นเรียกว่าปราศจากกิเลส ร่างของพวกเขานั้นถูกสร้างขึ้นจากกิเลส ประเด็นหลักที่พ่ออธิบายคือทั้งโลกนี้คืออาณาจักรของราวัน ผู้ที่ปราศจากกิเลสอย่างสมบูรณ์มีชีวิตอยู่ในอาณาจักรของราม ในขณะที่ผู้ที่มีกิเลสมีชีวิตอยู่ในอาณาจักรของราวัน ในยุคทองมีความบริสุทธิ์และมีความสงบและความเจริญรุ่งเรืองด้วยเช่นกัน ลูกสามารถแสดงให้เห็นว่าเคยมีอาณาจักรของลักษมีและนารายณ์ในยุคทองอย่างไร กิเลสทั้งห้าไม่ได้คงอยู่ที่นั่น นั่นคืออาณาจักรที่บริสุทธิ์ซึ่งพระเจ้าก่อตั้ง พระเจ้าไม่สามารถก่อตั้งอาณาจักรที่ไม่บริสุทธิ์ หากผู้คนจะไม่บริสุทธิ์ในยุคทอง พวกเขาก็จะร้องเรียกหาพระเจ้า ไม่มีใครที่นั่นร้องเรียกหาพระเจ้า ไม่มีใครที่อยู่ในความสุขจะจดจำพระเจ้า ผู้คนร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าและพูดว่าท่านคือมหาสมุทรแห่งความสุข มหาสมุทรแห่งความบริสุทธิ์ พวกเขาแม้กระทั่งพูดว่าควรจะมีความสงบในโลก แต่มนุษย์จะสามารถนำความสงบมาสู่ทั้งโลกในเวลานี้ได้อย่างไร? อาณาจักรของความสงบนั้นคงอยู่ในสวรรค์เท่านั้น เมื่อผู้คนต่อสู้รบรากันก็ต้องมีใครบางคนที่สร้างสันติภาพระหว่างพวกเขา ที่นั่นมีเพียงอาณาจักรเดียวเท่านั้น พ่อพูดว่า: โลกเก่านี้จะถูกทำลายในเวลานี้ ทุกคนจะถูกทำลายในมหาสงครามที่ยิ่งใหญ่นี้ (มหาภารตะ) คำว่า ผู้ที่สติปัญญาของเขาไม่มีความรักต่อพระเจ้าในเวลาของการทำลายล้าง ได้มีการเขียนไว้ ลูกคือพันดาวาสที่แท้จริง ลูกคือผู้นำทางทางจิต ลูกได้ชี้หนทางไปสู่ดินแดนแห่งการหลุดพ้นแก่ทุกคน นั่นคือบ้านของดวงวิญญาณ ดินแดนแห่งความสงบในขณะที่นี่คือดินแดนแห่งความทุกข์ พ่อพูดว่า: เวลานี้ในขณะที่เห็นดินแดนแห่งความทุกข์นี้ จงลืมมันไป เวลานี้พวกเราต้องกลับไปยังดินแดนแห่งความสงบ เป็นดวงวิญญาณที่พูดเช่นนี้ เป็นดวงวิญญาณที่ตระหนักรู้ในสิ่งนี้ ดวงวิญญาณมีสำนึกรู้ว่า ฉันคือดวงวิญญาณ พ่อพูดว่า: ไม่มีใครสามารถเข้าใจพ่ออย่างที่พ่อเป็น และในรูปที่พ่อเป็น พ่อได้อธิบายแก่ลูกแล้วว่าพ่อเป็นเพียงจุด ลูกควรจะจดจำครั้งแล้วครั้งเล่าว่าลูกได้วนไปในวงจรของ 84 ชาติเกิดอย่างไร ด้วยการทำสิ่งนี้ลูกก็จะจดจำพ่อ ลูกจะจดจำบ้านพร้อมกับวงจร มีเพียงลูกเท่านั้นที่รู้ถึงประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ของโลกนี้ มีแผ่นดินอยู่มากมาย มีสงครามและอื่น ๆ มากมายที่เกิดขึ้น ไม่มีเรื่องเกี่ยวกับสงครามและอื่นๆในยุคทอง เพียงแค่ดูความแตกต่างระหว่างอาณาจักรของรามและอาณาจักรของราวัน! พ่อพูดว่า: เวลานี้ราวกับว่าลูกอยู่ในอาณาจักรของพระเจ้า เพราะพระเจ้าได้มาที่นี่เพื่อก่อตั้งอาณาจักร พระเจ้าเองไม่ได้ปกครองอาณาจักรนั้น ท่านเองไม่ได้ประกาศสิทธิ์ในอาณาจักร ท่านทำงานรับใช้ที่ไม่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตน พระเจ้านั้นสูงสุดเหนือสิ่งใดเป็นพ่อของดวงวิญญาณทั้งหมด ด้วยการพูดว่า บาบา ปรอทของความสุขของลูกควรจะสูงขึ้น ความสุขที่เหนือประสาทสัมผัสของสภาพสุดท้ายของลูกได้รับการจดจำมา ในช่วงเวลาเมื่อวันสอบของลูกใกล้เข้ามา ในเวลานั้นลูกก็จะได้นิมิตของทุกสิ่ง ความสุขเหนือประสาทสัมผัสของลูกๆตามลำดับกันไป บางคนอยู่ในการจดจำระลึกถึงพ่อด้วยความสุขอย่างมาก ลูกๆ ควรจะมีความรู้สึกนี้ตลอดทั้งวัน: โอ้ บาบา! ท่านได้เปลี่ยนแปลงพวกเราไปอย่างมาก! พวกเราได้รับความสุขอย่างมากจากท่าน ในขณะที่กำลังจดจำพ่อลูกก็มีน้ำตาแห่งความรัก เป็นความมหัศจรรย์ที่ท่านมาและปลดปล่อยพวกเราจากความทุกข์อย่างไร ท่านนำพวกเราออกไปจากมหาสมุทรแห่งยาพิษและพาพวกเราไปสู่มหาสมุทรแห่งน้ำนม ลูกควรจะมีความรู้สึกนี้ตลอดทั้งวัน เมื่อพ่อเตือนลูก ลูกก็ฟูฟ่องด้วยความสุขอย่างมาก ชีพบาบากำลังสอนราชาโยคะแก่พวกเรา มีการเฉลิมฉลองเทศกาลชีพราตรีแต่ผู้คนก็ใส่ชื่อของกฤษณะลงไปในกีตะแทนที่จะเป็นชื่อของชีพบาบา ความผิดพลาดนี้เป็นความผิดพลาดที่ใหญ่ที่สุดที่พวกเขาได้ทำ นี่คือความผิดพลาดอันดับหนึ่งในกีตะ ละครถูกสร้างขึ้นมาในวิธีนี้ พ่อมาและแก้ไขข้อผิดพลาดนี้และบอกว่าท่านคือผู้ชำระให้บริสุทธิ์ไม่ใช่กฤษณะ พ่อสอนราชาโยคะแก่ลูกและเปลี่ยนลูกจากมนุษย์ธรรมดาเป็นเทพ มีการสรรเสริญพ่อว่าเป็นสัญลักษณ์อมตะ ผู้ที่ไม่ได้มาเกิดใหม่ ลูกไม่สามารถเพลงสรรเสริญกฤษณะเช่นนี้ได้ เขากลับชาติมาเกิดใหม่ เป็นสิ่งที่ตามลำดับกันไปในบรรดาลูกๆว่าผู้ใดนั้นจะเก็บประเด็นเหล่านี้ทั้งหมดไว้ในสติปัญญาของพวกเขา พร้อมกับความรู้ พฤติกรรมของลูกก็ต้องดีมากด้วยเช่นกัน มายานั้นก็ไม่ใช่ย่อยเลย! ผู้ที่มาก่อนก็จะมีพละกำลังมากเช่นนั้นอย่างแน่นอน มีนักแสดงหลากหลายประเภท เป็นผู้คนของบารัตที่เคยได้รับบทบาทของนักแสดงเอกหญิงและชาย ลูกปลดปล่อยทุกคนจากอาณาจักรของราวัน ลูกได้รับพลังอย่างมากด้วยการทำตามศรีมัท มายาก็มีพลังมากเช่นกัน ในขณะที่ลูกกำลังก้าวหน้าไปเธอก็หลอกลวงลูก บาบาเป็นมหาสมุทรแห่งความรัก และดังนั้นลูกๆก็ต้องกลายเป็นมหาสมุทรแห่งความรักเช่นพ่อด้วยเช่นกัน อย่าได้ใช้คำพูดที่ขมขื่น หากลูกเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดความทุกข์แก่ใครลูกก็จะตายด้วยความทุกข์ เวลานี้ลูกควรจะจบสิ้นนิสัยเหล่านั้นทั้งหมด นิสัยที่สกปรกที่สุดคือการสำลักในมหาสมุทรแห่งยาพิษ พ่อพูดด้วยเช่นกันว่า:ตัณหาราคะคือศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของลูก ลูกสาวหลายคนถูกทุบตี บางคนก็บอกลูกสาวของพวกเขาว่าพวกเธอสามารถอยู่อย่างบริสุทธิ์ได้ อ้า! แต่อย่างน้อยพวกเขาเองนั้นก็ควรกลับมาบริสุทธิ์ก่อน ด้วยการยกลูกสาวของพวกเขาไป อย่างน้อยพวกเขาก็จะรอดพ้นจากภาระค่าใช้จ่ายทั้งหมด เพราะพวกเขาไม่รู้ว่าอะไรอยู่ในโชคของลูกสาวหรือเธอจะได้พบบ้านที่มีความสุขหรือไม่ ทุกวันนี้มีค่าใช้จ่ายอย่างมาก ผู้ที่ยากจนนั้นก็จะยกลูกสาวของเขาได้อย่างรวดเร็วมาก ในขณะที่บางคนมีความผูกพันยึดมั่นอย่างมาก ก่อนหน้านี้หญิงชาวพื้นเมืองเคยมาที่นี่ แต่เธอนั้นไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในความรู้ เพราะพวกเขาหวาดกลัวเวทมนต์ พระเจ้าเรียกว่านักมายากล พระเจ้าก็เรียกว่าเป็นผู้ที่มีเมตตาด้วยเช่นกัน กฤษณะไม่สามารถเรียกเช่นนั้นได้ ผู้ที่มีความเมตตาคือผู้ที่ปลดปล่อยลูกจากผู้ที่ไร้ความเมตตา มายานั้นไร้ความเมตตา อันดับแรกมีความรู้ มีความรู้,ความเลื่อมใสศรัทธาและการวางเฉย ไม่ได้มีคำกล่าวว่า: ความเลื่อมใสศรัทธา ความรู้ แล้วจึงเป็นการวางเฉย ลูกไม่สามารถที่จะพูดว่ามี การวางเฉยในความรู้ ลูกต้องมีการวางเฉยในความเลื่อมใสศรัทธา เหตุนี้เองสำนวนที่ว่า ความรู้ ความเลื่อมใสศรัทธาและการวางเฉย จึงถูกต้อง พ่อทำให้ลูกสามารถมีการวางเฉยที่ไม่มีขีดจำกัด นั่นคือการวางเฉยในทั้งโลกเก่า ซันยาสซีเพียงแค่ดลใจให้ลูกไม่สนใจในการครองเรือนของลูกเท่านั้น นั่นก็ถูกกำหนดไว้แล้วไว้ในละครเช่นกัน สิ่งนี้ไม่ได้นั่งอยู่ในสติปัญญาของมนุษย์ บารัตนั้นเคยมั่งคั่ง ปราศจากกิเลสและมีพลานามัยดีถึง 100% ไม่เคยมีความตายก่อนเวลาอันควรที่นี่ มีลูกๆน้อยมากที่สามารถซึมซับสิ่งเหล่านี้ ผู้ที่ทำงานรับใช้ที่ดีจะกลายเป็นผู้มั่งคั่งอย่างมาก ลูกๆ ควรจดจำ บาบา บาบา ตลอดทั้งวัน อย่างไรก็ตามมายาไม่ปล่อยให้ลูกทำเช่นนี้ พ่อพูดว่าหากลูกต้องการที่จะกลับมาสะโตประธาน จงจดจำพ่อในขณะที่ลูกกำลังเดินเหิน เคลื่อนไหวไปมารอบๆและรับประทาน พ่อทำให้ลูกกลายเป็นนายของโลก ลูกจะไม่จดจำพ่อหรือ? ลูกๆ หลายคนก็มีพายุของมายามากมาย พ่ออธิบายว่า: ทั้งหมดนั้นจะเกิดขึ้น สิ่งนี้ถูกกำหนดไว้แล้วในละคร สวรรค์จะมีการก่อตั้งอย่างแน่นอน โลกไม่สามารถอยู่อย่างใหม่ได้ตลอดกาล วงจรต้องหมุนไปและดังนั้นลูกจะลงมาอีกครั้งอย่างแน่นอน ทุกสิ่งต้องกลับมาเก่าจากใหม่อย่างแน่นอน ในเวลานี้มายาได้สร้างเรื่องโกหก April Fool (แกล้งหลอกกันด้วยการแต่งเรื่องอะไรก็ได้มาหลอกให้คนอื่นหลงเชื่อ) แก่ทุกคน พ่อมาเพื่อทำให้ลูกสวยงาม อัจชะ

ถึงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:

1. กลายเป็นมหาสมุทรแห่งความรักเหมือนพ่อ อย่าได้เป็นเหตุของความทุกข์แก่ใคร อย่าได้พูดคำพูดที่ขมขื่น จบสิ้นนิสัยที่สกปรกทั้งหมดของลูก

2. ในขณะที่มีการสนทนาอย่างหวานชื่นกับบาบา จงรักษาความรู้สึกนี้: โอ้ บาบา! ท่านได้เปลี่ยนเราอย่างมาก ท่านให้ความสุขอย่างมากแก่พวกเรา! บาบาท่านพาเราไปสู่มหาสมุทรแห่งน้ำนม จงมีการจดจำระลึกถึงบาบาตลอดทั้งวัน
 
พร:
ขอให้ลูกเป็นผู้รับใช้ที่แท้จริงและแสดงให้เห็นผู้ประทานด้วยทุกการกระทำและคุณสมบัติพิเศษของลูก

ผู้รับใช้ที่แท้จริงจะไม่ปล่อยให้ดวงวิญญาณติดกับในพวกเขาเมื่อให้ความร่วมมือกับพวกเขา พวกเขาจะทำให้ทุกคนสามารถสร้างสายใยกับพ่อได้ ทุกคำพูดของพวกเขาจะเตือนทุกคนถึงพ่อ พ่อจะปรากฏให้เห็นผ่านการทุกการกระทำของพวกเขา พวกเขาจะไม่เคยคิดเลยว่าจะมีใครบางคนร่วมมือกับพวกเขาเพราะคุณสมบัติพิเศษของพวกเขา หากคนอื่นเห็นลูกและไม่เห็นพ่อ นั่นไม่ใช่งานรับใช้ แต่มันทำให้พวกเขาลืมพ่อ ผู้รับใช้ที่แท้จริงจะทำให้ทุกคนสามารถเชื่อมโยงกับผู้เป็นสัจจะ ไม่ใช่กับตัวเอง

คติพจน์:
แทนที่จะร้องขออะไรก็ตาม จงอยู่อย่างมีความสุขอย่างสม่ำเสมอ


การบ้านพิเศษเพื่อมีประสบการณ์กับสภาพที่อะแวคในเดือนอะแวคนี้

ฝึกฝนการเข้ามาสู่ร่างกายของลูกและทำให้อวัยวะของร่างกายของลูกสามารถทำงานทั้งหมดได้ เข้ามาในร่างเมื่อลูกต้องการและออกจากร่างเมื่อลูกต้องการ ในหนึ่งวินาทีรับร่างกายมาและในอีกหนึ่งวินาทีละทิ้งจิตสำนึกที่เป็นร่างกายและกลับมาปราศจากร่าง: การฝึกฝนนี้เป็นพื้นฐานของสภาพที่อะแวคของลูก