16.09.21       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน พ่อที่ไม่มีขีดจำกัดได้มาสู่ชุมนุมที่ไม่มีขีดจำกัดนี้เพื่อนำลูกๆที่ยากจนมาเลี้ยงดู ท่านไม่จำเป็นต้องไปสู่ชุมนุมของเทพ

คำถาม:
วันไหนที่ลูกควรเฉลิมฉลองด้วยความโอฬารตระการตาอย่างมาก?

คำตอบ:
วันที่ลูกได้ตายในขณะที่มีชีวิตและมีศรัทธาในพ่อ วันนั้นควรฉลองด้วยความโอฬารตระการตาอย่างมาก วันนั้นคือวันจานามาสทมี (วันเกิด) สำหรับลูกๆ หากลูกฉลองวันเกิดของการตายขณะที่มีชีวิตอยู่ของลูก สติปัญญาของลูกจะจดจำว่าลูกได้ก้าวออกมาจากโลกเก่าและเวลานี้ลูกเป็นของบาบา นั่นคือลูกได้ประกาศสิทธิ์ในมรดกแล้ว

เพลง:
เปลวไฟได้ถูกจุดขึ้นในชุมนุมของแมลงเม่า

โอมชานติ
ลูกๆ ของบารัตได้ฟังเพลง บทกวี พระเวทย์ คัมภีร์ อุปนิษัท และคำยกย่องของเหล่าเทพฯลฯ มามากมาย เวลานี้ลูกได้รับความเข้าใจแล้วว่าวงจรโลกนี้ยังคงหมุนต่อไปอย่างไร ลูกๆรู้ถึงอดีต ลูกเห็นว่าโลกปัจจุบันเป็นเช่นไร ลูกก็ได้มีประสบการณ์ของสิ่งนี้ในทางปฏิบัติด้วยเช่นกัน อย่างไรก็ตามลูกยังไม่เคยมีประสบการณ์ในทางปฏิบัติกับทุกสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น ลูกได้มีประสบการณ์แล้วกับสิ่งใดก็ตามที่เกิดขึ้นในอดีต พ่อได้อธิบายสิ่งนี้แก่ลูกแล้ว ไม่มีใครนอกจากพ่อที่สามารถอธิบายสิ่งนี้ มีมนุษย์มากมายแต่พวกเขาไม่รู้อะไรเลย พวกเขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับผู้สร้างหรือตอนเริ่ม ตอนกลาง และตอนจบของสิ่งสร้าง ผู้คนไม่รู้แม้กระทั่งว่าเวลานี้เป็นตอนสิ้นสุดของยุคเหล็ก ใช่ ในขณะที่ลูกก้าวหน้าไปพวกเขาก็จะมารู้ถึงตอนจบ พวกเขาจะรู้ถึงสาระแต่พวกเขาจะไม่มีความรู้อย่างเต็มที่ เพียงผู้ที่ศึกษาสิ่งนี้เท่านั้นที่จะรู้สิ่งนี้ นี่คือการศึกษาที่จะกลายเป็นราชาเหนือราชาจากมนุษย์ และในสิ่งนั้นก็ไม่ใช่ราชาที่ไม่บริสุทธิ์เช่นกัน แต่เป็นราชาที่สูงส่งที่ได้รับการกราบไหว้บูชาจากราชาที่ไม่บริสุทธิ์ เพียงลูกๆเท่านั้นที่รู้ถึงสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด นักปราชญ์และบัณฑิตไม่รู้อะไรเลย พวกเขาไม่รู้จักพระเจ้า ผู้เดียวที่พวกเขาเรียกว่าเปลวไฟ แม้กระทั่งนักร้องก็ไม่รู้อะไรเลย พวกเขาเพียงแค่ร้องเพลงสรรเสริญ พระเจ้าต้องมาสู่ชุมนุมของโลกนี้อย่างแน่นอน การชุมนุมที่ซึ่งผู้คนมากมายมารวมตัวกัน ชุมนุมที่มีความสุข(ปาร์ตี้)คือสถานที่ที่พวกเขากินและดื่ม เวลานี้ลูกกำลังได้รับสมบัติที่มีค่าที่ไม่สูญสลายของเพชรพลอยแห่งความรู้ในชุมนุมนี้ นั่นคือลูกสามารถแม้กระทั่งพูดได้ว่าลูกกำลังได้รับอำนาจในการปกครองสวรรค์จากพ่อ ในชุมนุมทั้งหมดนี้ มีเพียงลูกๆเท่านั้นที่รู้จักพ่อและท่านมาเพื่อให้ของขวัญแก่ลูก พ่อจะให้อะไรในที่ชุมนุม? ผู้คนได้ให้อะไรกันและกันในที่ชุมนุม? มีความแตกต่างของกลางวันและกลางคืนในสิ่งนี้ พ่อป้อนฮาลวาแก่ลูก ในขณะที่พวกเขาป้อนสิ่งที่ถูกที่สุดให้กับลูก นั่นคือถั่วชิคพี มีความแตกต่างอย่างมากระหว่างฮาลวากับถั่วชิคพี พวกเขายังคงป้อนถั่วชิคพีให้แก่กันและกันต่อไป เมื่อใครบางคนไม่ได้หารายได้อะไรเลย มีคำกล่าวว่า: พวกเขาก็เพียงแค่เคี้ยวถั่วชิคพี เวลานี้ลูกๆรู้ว่าพ่อที่ไม่มีขีดจำกัดกำลังให้พรของอำนาจในการปกครองสวรรค์แก่ลูก ชีพบาบามาในชุมนุมนี้ใช่ไหม? วันเกิดของชีวาได้มีการฉลองเช่นกัน แต่ไม่มีใครรู้ว่าท่านทำอะไรเมื่อท่านมา ท่านเป็นพ่อและจะท่านป้อนลูกและให้บางสิ่งแก่ลูกอย่างแน่นอน แม่และพ่อของลูกจะหล่อเลี้ยงลูกในชีวิต ลูกรู้ว่าแม่และพ่อมาและดูแลชีวิตของลูก นั่นคือท่านนำลูกมาเลี้ยงดู ลูกๆเองพูดว่า: บาบา ฉันเป็นลูกอายุเพียง 10 วันของพ่อ นั่นคือลูกกลายเป็นของพ่อแล้วเป็นเวลา 10 วัน ดังนั้นลูกควรเข้าใจว่าลูกได้ประกาศสิทธิ์ในอำนาจในการปกครองสวรรค์ ที่ลูกได้รับการเลี้ยงดูโดยท่านแล้ว เราได้รับการนำมาเลี้ยงดูในขณะที่มีชีวิตและไม่ได้มาจากศรัทธาที่งมงาย พ่อและแม่จะให้ลูกของพวกเขาไปเพื่อเป็นบุตรบุญธรรม พวกเขารู้สึกว่าลูกของพวกเขาจะมีความสุขมากกว่ากับพ่อแม่อื่นเพราะพวกเขาจะดูแลเอาใจใส่ลูกของพวกเขาด้วยความรักมากกว่า ลูกๆของพ่อทางร่างก็มาที่นี่และได้รับการนำมาเลี้ยงดูโดยพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด พ่อที่ไม่มีขีดจำกัดนำลูกมาเลี้ยงดูด้วยความใส่ใจอย่างมาก ลูกๆเขียนว่า: บาบา เวลานี้ฉันเป็นของท่าน ลูกจะไม่เพียงแค่พูดเช่นนี้จากระยะไกล เด็กได้รับการนำมาเลี้ยงดูในทางปฏิบัติและดังนั้นจะมีพิธีเฉลิมฉลองด้วยเช่นกัน เช่นที่มีการฉลองวันเกิด ลูกก็กลายเป็นลูกๆของท่านด้วยเช่นกัน ลูกพูดว่า: บาบา เวลานี้ฉันเป็นของท่าน หลังจากหกหรือเจ็ดวันแล้ว ควรจะมีพิธีตั้งชื่อ แต่ไม่มีใครฉลองในสิ่งนี้ ลูกควรฉลองจานามาสทมี (วันเกิด) ของลูกด้วยความโอฬารตระการตาอย่างมาก แต่ไม่มีลูกคนไหนฉลองวันนั้น ลูกไม่มีแม้กระทั่งความรู้ว่าลูกต้องฉลองวันเกิด เป็นไปหลังจาก 12 เดือนที่ลูกเฉลิมฉลอง อย่างไรก็ตามหากลูกไม่ฉลองในตอนเริ่มแรก แล้วเหตุใดลูกถึงฉลองหลังจาก 12 เดือนล่ะ? บางทีอาจไม่มีความรู้หรือศรัทธาใดๆ เมื่อลูกฉลองวันเกิดของลูกและอยู่อย่างมั่นคงในศรัทธาแล้วฉลองวันเกิดของลูก หากลูกวิ่งหนีไปก็เป็นที่เข้าใจว่าลูกได้ตายไปแล้ว บางคนฉลองวันเกิดของพวกเขาด้วยความโอฬารตระการตาอย่างมาก ผู้ที่ยากจนสามารถแจกจ่ายหัวน้ำตาลและถั่วชีคพี ไม่มีอะไรมากนัก ลูกๆไม่มีความสุขนี้เพราะพวกเขาไม่เข้าใจอย่างเต็มที่ เมื่อลูกฉลองวันเกิดของลูก ลูกจะจดจำสิ่งนี้ได้อย่างมั่นคง แต่ลูกไม่มีสติปัญญานั้น วันนี้พ่อกำลังอธิบายให้แก่ลูกใหม่ๆ อีกครั้ง: หากลูกมีศรัทธาแล้วก็ฉลองวันเกิดของลูก นี่เป็นวันที่ฉันได้พัฒนาศรัทธาขึ้นมา ดังนั้นนี่คือจานามาสทมี (วันเกิด) ของฉัน ดังนั้นลูกควรจดจำระลึกถึงพ่อและมรดกของลูกอย่างเต็มที่ ลูกๆไม่มีวันลืมว่าพวกเขาเป็นลูกของพ่อแม่คนนั้นคนนี้ ที่นี่ลูกบางคนพูดว่า: บาบา ฉันไม่สามารถจดจำท่านได้ ลูกจะไม่มีวันพูดเช่นนั้นในหนทางของความไม่รู้ คำถามเรื่องการไม่จดจำก็จะไม่เกิดขึ้น ลูกจดจำพ่อและท่านก็จดจำทุกคนอย่างแน่นอน ลูกๆ ทั้งหมดของพ่อได้ถูกเผาจนตายในกองไฟของตัณหาราคะโดยสิ้นเชิง ไม่มีกูรูหรือมหาตมะจะพูดเช่นนี้ พระเจ้าพูด: ลูกทั้งหมดเป็นลูกของพ่อ ทั้งหมดเป็นลูกของพระเจ้า ลูกดวงวิญญาณเป็นลูกๆ ของพระเจ้าผู้เป็นพ่อ เมื่อพ่อเข้ามาในร่างกายท่านก็พูดว่า: ดวงวิญญาณเหล่านี้คือลูกๆ ของพ่อ พวกเขาปีนขึ้นไปบนกองไฟของตัณหาราคะและถูกเผาจนตายอย่างสิ้นเชิงและกลับมาตาโมประธาน ชาวบารัตกลายเป็นยุคเหล็กอย่างมาก! พวกเขาทั้งหมดกลับมาน่าเกลียดจากการนั่งบนกองไฟของตัณหาราคะ ดวงวิญญาณที่สวยงามที่มีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชาอันดับหนึ่งเวลานี้ได้กลายเป็นผู้ที่กราบไหว้บูชาและน่าเกลียด ผู้ที่สวยงามกลายเป็นผู้ที่น่าเกลียด การนั่งบนกองไฟของตัณหาราคะหมายถึงการนั่งอยู่บนงู ในสวรรค์ไม่มีงูที่จะกัดใคร สิ่งต่างๆเช่นนั้นไม่สามารถคงอยู่ที่นั่นได้ พ่อพูดว่า: เมื่อกิเลสทั้งห้าเข้ามาในตัวลูก ลูกก็กลายเป็นเหมือนหนามป่า ลูกพูดว่า: บาบา เราเห็นด้วยว่านี่คือป่าหนาม พวกเขายังคงกัดกันและกันต่อไปและถูกเผาจนตาย พระเจ้าพูดว่า: ลูกๆ ของพ่อเองผู้เป็นมหาสมุทรแห่งความรู้ผู้ที่พ่อได้ทำให้สะอาดและบริสุทธิ์ในวงจรที่แล้ว เวลานี้ได้กลับมาไม่บริสุทธิ์และน่าเกลียด ลูกรู้ว่าลูกกลับมาน่าเกลียดจากสวยงามอย่างไร ลูกมีประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ของ 84 ชาติเกิดอย่างเต็มที่ในสาระในสติปัญญาของลูกโดยสังเขป ลูกรู้สิ่งนั้นในเวลานี้ บางคนรู้ชีวประวัติของพวกเขาตั้งแต่อายุ 5 หรือ 6 ขวบ ตามลำดับกันไปตามสติปัญญาของพวกเขา ทุกคนรู้ชีวประวัติของอดีตของพวกเขาและสิ่งเลวร้ายที่พวกเขาได้ทำลงไป โดยปกติแล้วพวกเขาได้พูดถึงเรื่องที่ยิ่งใหญ่ที่พวกเขาได้ทำมา พวกเขาไม่สามารถรู้ได้ถึงสิ่งที่พวกเขาทำในชาติเกิดที่แล้วของเขา ไม่มีใครสามารถบอกลูกเกี่ยวกับชีประวัติชาติแล้วชาติเล่าของเขาได้ อย่างไรก็ตามพ่ออธิบายว่าลูกใช้ 84 ชาติเกิดอย่างไร เพียงผู้ที่ใช้ 84 ชาติเกิดอย่างเต็มที่เท่านั้นที่จะรู้ในสิ่งนี้ พ่อกำลังให้หนทางแก่ลูกเพื่อที่จะกลับบ้าน เหตุนี้เองพ่อพูดว่า: ความรู้นี้เป็นไปสำหรับผู้ที่อยู่ในทุกศาสนา หากลูกต้องการที่จะไปสู่ดินแดนแห่งการหลุดพ้น ไปยังบ้านของลูก มีเพียงพ่อเท่านั้นที่สามารถพาลูกไปที่นั่นได้ ไม่มีใครสามารถกลับบ้านโดยไม่มีพ่อ ไม่มีใครรู้วิธีการจดจำระลึกถึงพ่อและไปถึงที่นั่น ทุกคนต้องกลับมาใช้ชาติเกิดใหม่ ไม่มีใครนอกจากพ่อที่สามารถพาลูกไปที่นั่น ลูกต้องไม่แม้กระทั่งคิดเกี่ยวกับการหลุดพ้นตลอดไป สิ่งนั้นเป็นไปไม่ได้ ละครนี้ได้ถูกกำหนดไว้แล้วเป็นนิรันดร์ และไม่มีใครสามารถออกไปจากละครนี้ได้ เพียงพ่อผู้เดียวเท่านั้นที่เป็นผู้ปลดปล่อยและเป็นผู้นำทางสำหรับทุกคน มีเพียงท่านเท่านั้นที่มาและบอกลูกถึงวิธีการที่จะจดจำระลึกถึงท่านเพื่อที่บาปของลูกจะไดัรับการปลดเปลื้อง มิฉะนั้นจะต้องได้รับการลงโทษ ถ้าลูกไม่เพียรพยายาม ก็เป็นที่เข้าใจว่าลูกไม่ได้เป็นของที่นี่ ลูกๆรู้ถึงหนทางสู่การหลุดพ้นและการหลุดพ้นในชีวิตตามลำดับกันไปตามความเพียรพยายามที่ลูกทำ ลูกแต่ละคนอธิบายด้วยความเร็วของลูกเอง ลูกสามารถพูดได้ด้วยเช่นกันว่า: โลกไม่บริสุทธิ์ในวลานี้ มีความรุนแรงอย่างมากฯลฯ สิ่งเช่นนั้นจะไม่มีอยู่ในยุคทอง เวลานี้คือยุคเหล็ก มนุษย์ทั้งหมดจะเห็นด้วยกับสิ่งนี้ มียุคทอง เงิน ทองแดง และเหล็ก พวกเขาต้องมีชื่อในภาษาอื่นๆ ด้วย ทุกคนรู้ภาษาอังกฤษและมีพจนานุกรมภาษาฮินดูเป็นอังกฤษด้วยเช่นกัน ชาวอังกฤษเคยปกครองที่นี่มาเป็นเวลายาวนาน และดังนั้นจึงมีการใช้ภาษาอังกฤษของพวกเขา ในเวลานี้มนุษย์ยอมรับว่าพวกเขาไม่มีคุณธรรม บาบาได้โปรดมาและเมตตาต่อพวกเราด้วยเถิด! ทำให้เราบริสุทธิ์อีกครั้งเพราะเราไม่บริสุทธิ์! ลูกๆเข้าใจว่าไม่มีดวงวิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์แม้แต่ดวงเดียวที่สามารถกลับบ้านได้ ทุกคนต้องผ่านสภาพสะโต ราโจ และตาโม พ่อมาสู่ชุมนุมที่ไม่บริสุทธิ์นี้ซึ่งเป็นชุมนุมที่ใหญ่โตมาก พ่อไม่เคยไปสู่ชุมนุมของเทพ พ่อไม่ไปในที่ที่ลูกจะได้รับอาหารบำรุงกำลังที่อุดมสมบูรณ์ถึง 36 ชนิด พ่อไปหาลูกๆ ที่ไม่มีแม้แต่จาปาตี พ่อนำพวกเขามาเลี้ยงดูและให้มรดกแก่พวกเขา พ่อไม่ได้นำผู้ที่ร่ำรวยมาเลี้ยงดู พวกเขาอยู่อย่างหลุดหายไปในความซาบซึ้งของพวกเขาเอง พวกเขาเองพูดว่านี่คือสวรรค์สำหรับพวกเขา เมื่อใครบางคนตายผู้คนก็พูดว่าเขาได้พูดว่าเขากลายเป็นผู้อาศัยในสวรรค์ ดังนั้นนี่คือนรกอย่างแน่นอน ทำไมลูกไม่อธิบาย? ไม่มีใครมีปัญญาที่จะเขียนสิ่งนี้ในหนังสือพิมพ์ ลูกๆรู้ว่าละครกำลังทำให้ลูกเพียรพยายาม ไม่ว่าความเพียรพยายามใดที่เราทำถูกกำหนดไว้แล้วในละคร เป็นสิ่งจำเป็นที่ต้องเพียรพยายาม ลูกต้องไม่เพียงแค่ขึ้นอยู่กับละคร ต้องทำความเพียรพยายามเพื่อทุกสิ่งอย่างแน่นอน ลูกคือคาร์มาโยคีและราชาโยคี ผู้คนเหล่านั้นเป็นผู้สละละทิ้งกรรมและเป็นหฐโยคี ลูกทำทุกสิ่งในขณะมีชีวิตอยู่ที่บ้านและดูแลลูกๆของลูก ผู้คนเหล่านั้นวิ่งหนีเพราะพวกเขาไม่ชอบสิ่งนั้นที่บ้าน อย่างไรก็ตามความบริสุทธิ์ของพวกเขาเป็นสิ่งจำเป็นในบารัต เป็นสิ่งที่ดี ทุกวันนี้พวกเขาไม่แม้กระทั่งกลับมาบริสุทธิ์ ไม่ใช่ว่าใครก็ตามสามารถไปสู่โลกที่บริสุทธิ์ได้ ไม่มีใครนอกจากพ่อสามารถพาลูกไปที่นั่นได้ เวลานี้ลูกรู้ว่าดินแดนแห่งความสงบคือบ้านของลูก แต่ลูกจะไปที่นั่นได้อย่างไร? ได้มีการทำบาปมากมาย ผู้คนเรียกพระเจ้าว่าอยู่ในทุกหนแห่งในเวลาเดียวกัน ด้วยการพูดเช่นนี้ลูกทำให้ใครเสียเกียรติ? เกียรติของชีพบาบา! พวกเขาพูดว่าพระเจ้าอยู่ในทุกอณู ในแมวและในสุนัข! เวลานี้พ่อควรรายงานสิ่งนี้ให้แก่ใคร? พ่อพูดว่า: พ่อคือผู้ที่ทรงพลัง พ่อมีดารามราชอยู่กับพ่อด้วย นี่คือเวลาของการชำระสะสางสำหรับทุกคน ทุกคนจะได้สัมผัสกับการลงโทษแล้วก็กลับบ้าน ละครถูกทำในลักษณะนี้ ต้องมีประสบการณ์ของการลงโทษอย่างแน่นอน มีนิมิต นิมิตได้รับในกรงขังของครรภ์ด้วยเช่นกัน ลูกได้ทำสิ่งนี้และสิ่งนั้น และนี่คือการลงโทษในสิ่งที่ลูกได้ทำมา เหตุนี้เองลูกจึงร้องออกมา: ให้ฉันออกไปจากกรงขังนี้ ฉันจะไม่ทำบาปเช่นนั้นอีก พ่อมาอยู่เบื้องหน้าลูกเป็นการส่วนตัวและอธิบายสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดแก่ลูก ลูกประสบกับการลงโทษในครรภ์ นั่นเป็นกรงขังเช่นกัน และลูกก็ประสบกับความทุกข์ทรมาน ในยุคทองไม่มีกรงขังที่ลูกจะสัมผัสกับการลงโทษ เวลานี้พ่ออธิบาย: ลูกๆ จดจำพ่อและอัลลอยด์จะถูกขจัดออกไป หลายคนจะยอมรับคำพูดของลูก มีการกล่าวถึงชื่อของพระเจ้า แต่พวกเขาได้ทำความผิดพลาดด้วยการใส่ชื่อของกฤษณะ มีเพียงพ่อเท่านั้นที่อธิบายแก่ลูกๆ ไม่ว่าอะไรก็ตามที่ลูกได้ยิน พิมพ์สิ่งนั้นในหนังสือพิมพ์ เวลานี้ชีพบาบาพูดกับทุกคน: ลูกกลับมาตาโมประธานในขณะที่ใช้ 84 ชาติเกิด เวลานี้พ่อกำลังแนะนำลูกอีกครั้ง: จดจำพ่อและบาปของลูกจะได้รับการปลดเปลื้อง แล้วลูกจะไปสู่การหลุดพ้นและการหลุดพ้นในชีวิต นี่คือคำสั่งของพ่อ: จงจดจำพ่อและอัลลอยด์จะถูกขจัดออกไป อัจชะ ลูกๆ พ่ออธิบายมามากแล้ว! พ่อจะอธิบายไปอีกมากแค่ไหน? อัจชะ.

ถึงลูกๆ ที่แสนหวาน ผู้เป็นที่รัก ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. เพียรพยายามเพื่อทุกสิ่งอย่างแน่นอน อย่าเพียงแค่นั่งที่นั่นและคิดว่าสิ่งนั้นอยู่ในละคร! จงกลายเป็นคาร์มาโยคีและราชาโยคี ที่ไม่ใช่ผู้สละละทิ้งกรรมหรือเป็นหฐโยคี

2. เพื่อที่จะกลับบ้านกับพ่อโดยที่ไม่มีประสบการณ์ของการลงโทษ จงทำให้ตนเองดวงวิญญาณสะโตประธานด้วยการจดจำระลึกถึงพ่อ กลับมาสวยงามจากน่าเกลียด

พร:
ขอให้ลูกเป็นตัวของพลังและยกธงแห่งความใหม่ด้วยความยิ่งใหญ่ของลูก

ตามเวลาและความใกล้ของเวลา เมื่อลูกมีอิทธิพลต่อผู้อื่นด้วยรูปที่มีพลังของลูก ลูกจะสามารถนำมาซึ่งการเปิดเผยช่วงเวลาสุดท้ายให้เข้ามาใกล้มากขึ้น เช่นเดียวกับที่ลูกได้เปิดเผยความรักและความร่วมมือ ในทำนองเดียวกัน ให้ประสบการณ์ของรูปที่มีพลังของลูกในกระจกของงานรับใช้ เมื่อลูกชักธงแห่งความใหม่ในรูปชักตีด้วยความยิ่งใหญ่ของลูก การเปิดเผยจะเกิดขึ้น ให้นิมิตของพ่อผู้ทรงพลังอำนาจด้วยรูปที่มีพลังของลูก

คติพจน์:
การให้ทานพลังด้วยจิตใจและคุณธรรมด้วยการกระทำของลูกเป็นการให้ทานที่ยิ่งใหญ่