16.11.19       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน, ลูกคือลูกของพ่อตรีมูรติ ลูกต้องจดจำกิจกรรมทั้งสามของลูก: การก่อตั้ง, การทำลายล้าง และการบำรุงรักษา

คำถาม:
ความเสียหายใดเกิดจากความเจ็บป่วยอย่างรุนแรงของสำนึกที่เป็นร่าง?

คำตอบ:
1) ผู้ที่มีสำนึกที่เป็นร่างมีความอิจฉาริษยา เพราะความอิจฉาริษยาพวกเขาจึงกลายเป็นเหมือนน้ำเกลือกับกันและกัน พวกเขาไม่สามารถทำงานรับใช้ด้วยความรัก พวกเขาถูกเผาไหม้อยู่ภายใน 2) พวกเขาอยู่อย่างไม่ระมัดระวัง มายาเฝ้าแต่หลอกลวงพวกเขาอย่างมาก ในขณะที่ทำความเพียรพยายาม พวกเขาก็หยุดศึกษาเล่าเรียน เพราะพวกเขาสูญสิ้นความหวังและเหนื่อยล้า 3) เนื่องจากสำนึกที่เป็นร่าง หัวใจของพวกเขาจึงไม่สะอาด เนื่องจากหัวใจของพวกเขาไม่สะอาด พวกเขาจึงไม่สามารถที่จะปีนเข้าไปในหัวใจของพ่อได้ 4) พวกเขามีอารมณ์เสียและใบหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไป

โอมชานติ
ลูกจดจำพ่อเท่านั้นหรือลูกจดจำสิ่งอื่นใดด้วยเช่นกัน? ลูกๆควรจะจดจำงานทั้งสามของการก่อตั้ง การทำลายล้าง และการบำรุงรักษา เพราะงานเหล่านี้เกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน ตัวอย่างเช่นหากใครบางคนกำลังศึกษากฎหมายเพื่อจะกลายเป็นนักกฎหมาย เขาก็เข้าใจว่าเขาจะกลายเป็นนักกฎหมายและแล้วก็ประกอบอาชีพด้านกฎหมาย เขาก็จะรักษาวิชากฎหมาย ไม่ว่าใครบางคนกำลังศึกษาอะไรก็ตาม เขาก็มีเป้าหมายที่จะดำเนินสิ่งนั้นต่อไปในอนาคต ลูกเข้าใจว่าเวลานี้ลูกกำลังทำงานของการสร้าง ลูกกำลังก่อตั้งโลกใหม่ที่บริสุทธิ์และโยคะก็มีความสำคัญมากสำหรับสิ่งนั้น ด้วยการมีโยคะเท่านั้นที่ดวงวิญญาณของผู้ที่ไม่บริสุทธิ์จะกลับมาบริสุทธิ์ ลูกจะกลับมาบริสุทธิ์แล้วก็ปกครองอาณาจักรในโลกที่บริสุทธิ์ สิ่งนี้ควรจะเข้าไปในสติปัญญาของลูก นี่คือการสอบที่สูงส่งที่สุดในบรรดาการสอบทั้งหมดและการศึกษาที่สูงส่งที่สุดในการศึกษาทั้งหมด มีการศึกษาหลายประเภทที่สอนให้กับมนุษย์โดยมนุษย์ การศึกษาเหล่านั้นเป็นไปสำหรับโลกนี้เท่านั้น หลังจากที่ได้ศึกษาเล่าเรียนแล้วพวกเขาก็ได้รับผลของสิ่งนั้นที่นี่ ลูกๆเข้าใจว่าลูกได้รับผลของการศึกษาที่ไม่มีขีดจำกัดนี้ในโลกใหม่ โลกใหม่นั้นอยู่ไม่ไกลเลย เวลานี้คือยุคบรรจบพบกัน ลูกจะต้องปกครองอาณาจักรในโลกใหม่ ในขณะที่ลูกกำลังนั่งอยู่ที่นี่ สติปัญญาของลูกควรจะมีการจดจำระลึกถึงนี้ ด้วยการมีการจดจำระลึกถึงพ่อที่ลูกดวงวิญญาณจะกลับมาบริสุทธิ์ ลูกต้องจดจำด้วยเช่นกันว่าเมื่อลูกกลับมาบริสุทธิ์ โลกที่ไม่บริสุทธิ์นี้จะถูกทำลายไปอย่างแน่นอน ไม่ใช่ทุกคนจะกลับมาบริสุทธิ์ มีลูกจำนวนน้อยมากที่มีพลังนั้น ลูกเป็นของสุริยวงศ์และจันทราวงศ์ตามลำดับกันไปตามพลังของลูก พลังจำเป็นสำหรับทุกสิ่ง นี่คืออำนาจของพระเจ้าและเรียกว่าอำนาจของพลังโยคะ สิ่งอื่นๆทั้งหมดคืออำนาจทางกายภาพ นี่คืออำนาจทางจิต วงจรแล้ววงจรเล่าที่พ่อพูดว่า โอ ลูกๆ, จดจำพ่อผู้เดียวเท่านั้น จดจำพ่อผู้ทรงพลังอำนาจ ท่านผู้เดียวเท่านั้นคือพ่อ ด้วยการจดจำท่าน ลูกดวงวิญญาณจะกลับมาบริสุทธิ์ ประเด็นเหล่านี้ดีมากและเป็นสิ่งที่ต้องซึมซับ ประเด็นเหล่านี้จะไม่อยู่ในสติปัญญาของผู้ที่ไม่มีศรัทธาว่าพวกเขาได้ใช้ 84 ชาติเกิด ผู้ที่เข้ามาในโลกที่สโตประธานขณะนี้อยู่ในโลกที่ตโมประธาน พวกเขาคือผู้ที่จะพัฒนาศรัทธาในสติปัญญาของตนได้อย่างเร็ว หากลูกไม่เข้าใจสิ่งใดลูกก็ควรจะถาม หากลูกเข้าใจอย่างชัดเจน ลูกก็น่าจะจดจำพ่อได้ หากลูกไม่เข้าใจลูกก็จะไม่สามารถจดจำท่าน นี่คือเรื่องที่ตรงไปตรงมา ลูกๆดวงวิญญาณผู้ที่เคยสโตประธานเวลานี้กลับมาตโมประธาน ลูกๆที่มีความสงสัยและถามว่าลูกจะสามารถเข้าใจได้อย่างไรว่าลูกเคยใช้ 84 ชาติเกิด หรือลูกจะสามารถรู้ได้อย่างไรว่าลูกประกาศสิทธิ์ในมรดกจากพ่อในวงจรก่อนหน้านี้ก็จะไม่ให้ความใส่ใจกับการศึกษาอย่างเต็มที่ นี่เป็นที่เข้าใจได้ว่ามันไม่ได้อยู่ในโชคของลูก ลูกไม่เข้าใจในวงจรก่อนหน้านี้เช่นกัน เหตุนี้เองลูกจึงไม่สามารถอยู่ในการจดจำระลึกถึงได้ การศึกษานี้เป็นไปสำหรับอนาคต หากดวงวิญญาณไม่ศึกษาเล่าเรียน ก็เป็นที่เข้าใจว่าพวกเขาไม่ได้ศึกษาจรแล้ววงจรเล่า และพวกเขาสอบผ่านไม่กี่คะแนนเท่านั้น หลายคนสอบตกในโรงเรียน พวกเขาสอบผ่านตามลำดับกันไป นี่คือการศึกษาเล่าเรียนเช่นกัน ทุกคนที่นี่ก็จะสอบผ่านตามลำดับกันไป ผู้ที่ฉลาดก็จะศึกษาเล่าเรียนและเฝ้าแต่สอนผู้อื่น พ่อพูดว่า พ่อคือผู้รับใช้ของลูกๆ ลูกๆ ก็พูดเช่นกันว่า พวกเราก็เป็นผู้รับใช้เช่นกัน ลูกต้องให้ประโยชน์กับพี่น้องหญิงชายแต่ละคนและทุกคน พ่อให้คุณประโยชน์แก่ลูก และจากนั้นลูกก็ต้องให้คุณประโยชน์แก่ผู้อื่น ลูกต้องอธิบายแก่ทุกคน: จดจำพ่อและบาปของลูกจะถูกตัดออกไป ยิ่งลูกให้สาสน์นี้แก่ผู้อื่นมากเท่าไร ลูกก็ยิ่งกลายเป็นผู้นำสาสน์ที่ยิ่งใหญ่ขึ้นมากเท่านั้น พวกเขาถูกเรียกว่ามหาระตีหรือคนขี่ม้า ผู้ที่เป็นทหารเดินเท้าก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของปวงประชา ลูกๆสามารถที่จะเข้าใจว่าใครจะกลายเป็นผู้ที่มั่งคั่ง ความรู้นี้ควรจะอยู่ในสติปัญญาของลูก ลูกได้กลายเป็นเครื่องมือสำหรับงานรับใช้ ลูกได้ให้ชีวิตของลูกสำหรับงานรับใช้และดังนั้นลูกจะประกาศสิทธิ์ในสถานภาพตามนั้นด้วยเช่นกัน ลูกเช่นนั้นไม่มีความวิตกกังวลเกี่ยวกับใคร มนุษย์มีมือและเท้า มือและเท้าไม่ได้ถูกผูกไว้ ลูกสามารถทำให้ตนเองเป็นอิสระ ดังนั้นทำไมลูกจึงทำให้ตนเองติดกับอยู่ในบ่วงพันธะ? เหตุใดจึงไม่รับน้ำทิพย์จากพ่อและให้ทานน้ำทิพย์นั้นแก่ผู้อื่น? ลูกไม่เหมือนแกะหรือแพะที่ใครบางคนจะผูกลูกไว้ ในตอนเริ่มต้นลูกปลดปล่อยตนเองให้เป็นอิสระอย่างไร? ลูกร้องไห้, กรีดร้องและก่อให้เกิดความทุกข์ระทมอย่างมากและจากนั้นก็อยู่ที่นั่น ลูกพูดว่า เราไม่มีความกังวลใดๆ เราต้องการที่จะก่อตั้งสวรรค์หรือเราต้องการที่จะนั่งและทำงานอื่นใดหรือไม่? ลูกซาบซึ้งกับความซาบซึ้งทางจิตของการเป็นของพระผู้เป็นเจ้าและผู้เป็นนาย ลูกคือผู้ที่มีความซาบซึ้งกับพระผู้เป็นเจ้าและผู้เป็นนาย ลูกรู้ว่าลูกจะได้รับอะไรจากพระผู้เป็นเจ้าและผู้เป็นนาย พระผู้เป็นเจ้าและผู้เป็นนายกำลังสอนลูก ท่านได้รับชื่อต่างๆมากมาย บางชื่อนั้นก็ไพเราะอ่อนหวานมาก เวลานี้ลูกมีความซาบซึ้งกับพระผู้เป็นเจ้าและผู้เป็นนาย พ่อให้คำแนะนำที่เรียบง่ายมาก สติปัญญาของลูกก็เข้าใจด้วยเช่นกันว่าลูกจะกลับมาสโตประธานอย่างแน่นอนและกลายเป็นนายของโลกด้วยการจดจำพ่อ นี่คือความใส่ใจที่ลูกควรจะมี ลูกควรจะจดจำพ่อในทุกลมหายใจ ลูกกำลังนั่งอยู่เบื้องหน้าท่าน เมื่อลูกออกไปข้างนอกลูกก็ลืม ข้างนอกไม่มีความซาบซึ้งมากเท่ากับที่นี่ ลูกลืมทุกสิ่ง ลูกไม่ควรจะลืม อย่างไรก็ตามหากไม่อยู่ในโชคของลูก ลูกก็ลืมแม้กระทั่งในขณะที่ลูกกำลังนั่งอยู่ที่นี่ มีการเตรียมการสำหรับลูกๆเพื่อทำงานรับใช้ในพิพิธภัณฑ์และหมู่บ้านต่างๆ พ่อพูดว่าลูกควรจะทำงานรับใช้อย่างรวดเร็วไม่ว่าเวลาไหนก็ตาม อย่างไรก็ตามลูกไม่สามารถที่จะเร่งละครได้ พ่อพูดว่า ควรจะมีเครื่องจักรกลเช่นนั้นที่สิ่งต่างๆจะพร้อมทันทีที่ลูกสัมผัสเครื่องจักรเหล่านั้น พ่อเฝ้าแต่อธิบายสิ่งทั้งหมดนี้ มายาบีบจมูกและหูของลูกที่ดีมากไว้อย่างเหนียวแน่นมาก มายานำพายุมากมายมาสู่ผู้ที่คิดว่าตนเองเป็นมหาวีระ แล้วพวกเขาก็ไม่สนใจใยดีกับใคร พวกเขาซ่อนเร้นทุกสิ่ง ภายในหัวใจของเขาไม่มีสัจจะ ผู้ที่มีหัวใจที่จริงแท้ประกาศสิทธ์ในทุนการศึกษา หากมีสิ่งใดเป็นเช่นปีศาจในหัวใจพวกเขา พวกเขาก็จะไม่สามารถดำเนินต่อไปได้ ด้วยการมีหัวใจที่ชั่วร้ายเป็นเช่นปีศาจ ลูกก็ทำให้เรือของลูกจมลง ทุกคนต้องการชีพบาบา ลูกมีนิมิตของทุกสิ่ง เป็นชีพบาบาผู้ที่สร้างบราห์มา ด้วยการจดจำชีพบาบา ลูกสามารถเป็นเหมือนกับเทพ บาบารู้ว่ามายานั้นมีพลังมาก เธอกัดลูกเหมือนกับหนูที่ลูกไม่แม้แต่จะตระหนักรู้ มายาเป็นเหมือนหนูที่ฉลาดมาก มหาระตีก็ต้องระมัดระวังให้มากเช่นกัน พวกเขาเองไม่ตระหนักรู้ว่ามายาทำให้พวกเขาตกลงมาและทำให้พวกเขาเป็นเหมือนกับน้ำเกลือ ลูกควรเข้าใจว่าด้วยการเป็นเหมือนกับน้ำเกลือ ลูกจะไม่สามารถทำงานรับใช้ของพ่อได้ ลูกจะยังคงเผาไหม้อยู่ภายในต่อไป นี่เป็นเพราะจิตสำนึกที่เป็นร่างที่ลูกเผาไหม้อยู่ภายใน แต่กระนั้นลูกดวงวิญญาณก็ยังไม่ได้สร้างสภาพนั้น ไม่มีพลังของการจดจำระลึกถึง เหตุนั้นเองลูกจึงต้องคงอยู่อย่างระมัดระวังมาก มายาฉลาดมาก เมื่อลูกอยู่ในสนามรบ มายาก็ไม่ปล่อยลูกอยู่ตามลำพัง เธอจบสิ้นลูกลงไปครึ่งหนึ่งหรือสามในสี่และลูกก็ไม่ได้ตระหนักถึงสิ่งนั้น ลูกใหม่ๆที่ดีมากหลายคนก็หยุดศึกษาเล่าเรียนและอยู่ที่บ้าน มายาก็จู่โจมผู้ที่ดีมากและมีชื่อเสียงด้วยเช่นกัน แม้ว่าพวกเขาเข้าใจ พวกเขาก็อยู่อย่างไม่ระมัดระวัง พวกเขากลายเป็นเหมือนกับน้ำเกลือในทันทีกับเรื่องเล็กๆน้อยๆ พ่ออธิบายว่า: เป็นเพราะสำนึกที่เป็นร่างที่ลูกกลายเป็นเหมือนกับน้ำเกลือ ลูกหลอกลวงตนเอง พ่อพูดว่า นี่ก็เป็นบทบาทของละครด้วยเช่นกัน ไม่ว่าสิ่งใดก็ตามที่ลูกเห็น ละครก็ยังคงดำเนินต่อไปเหมือนที่เคยเป็นในวงจรก่อนหน้านี้ สภาพของพวกเขาก็เฝ้าแต่ขึ้นและลง บางครั้งพวกเขามีลางร้ายเหนือพวกเขา บางครั้งพวกเขาทำงานรับใช้ที่ดีมากและเขียนถึงบาบาเพื่อจะบอกข่าวดีแก่ท่าน สภาพของเขาก็เฝ้าแต่ขึ้นลง บางครั้งก็พ่ายแพ้บางครั้งก็มีชัยชนะ บางครั้งพันดาวาสก็พ่ายแพ้ต่อมายา และบางครั้งพวกเขาชนะมายา มหาระตีที่ดีมากก็ขึ้นลงด้วยเช่นกัน บางคนถึงกับเสียชีวิต ดังนั้นไม่ว่าลูกจะอยู่ที่ไหนจงเฝ้าแต่จดจำพ่อและทำงานรับใช้ต่อไป ลูกได้กลายเป็นเครื่องมือที่จะทำงานรับใช้ ลูกอยู่ในสนามรบ ผู้ที่อยู่ภายนอกในครอบครัวก็สามารถไปล้ำหน้าผู้ที่อยู่ที่นี่ได้ มีสงครามกับมายาอย่างแท้จริง บทบาทของลูกดำเนินไปวินาทีแล้ววินาทีเล่าเช่นที่เคยเป็นในวงจรก่อนหน้านี้ ลูกบอกว่าเวลาผ่านไปอย่างมากแล้วทุกสิ่งที่เคยเกิดขึ้นก็อยู่ในสติปัญญาของลูก ความรู้ทั้งหมดนี้อยู่ในสติปัญญาของลูก เช่นที่พ่อมีความรู้ดังนั้นจะต้องมีความรู้ในดาด้านี้ด้วยเช่นกัน เมื่อบาบาพูด,ดาด้าก็ต้องพูดเช่นกัน ลูกรู้ว่าคนไหนดีและมีหัวใจที่สะอาด ผู้ที่มีหัวใจสะอาดจะปีนเข้าไปในหัวใจของบาบา พวกเขาไม่มีธรรมชาติของการเป็นเหมือนน้ำเกลือ พวกเขาคงอยู่อย่างสดชื่นแจ่มใสเสมอ อารมณ์ของพวกเขาไม่เคยเปลี่ยน มีผู้คนมากมายที่นี่ที่อารมณ์ของเขาเปลี่ยนแปลงอยู่เรื่อยๆ อย่าได้ถามเลย! ผู้คนพูดว่า เราไม่บริสุทธิ์ เขาได้ร้องเรียกหาพ่อผู้ชำระให้บริสุทธิ์ให้มาและชำระพวกเขาให้บริสุทธิ์ พ่อพูดว่า ลูกๆ เฝ้าแต่จดจำพ่อและเสื้อผ้าของลูก (ดวงวิญญาณ) จะกลับมาสะอาด ทำตามศรีมัทของพ่อ เสื้อผ้าของผู้ที่ไม่ทำตามศรีมัทจะไม่กลับมาสะอาด ดวงวิญญาณเหล่านั้นไม่กลับมาบริสุทธิ์ ทั้งวันทั้งคืนพ่อเฝ้าแต่เน้นสิ่งนี้: ให้พิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณ ลูกสะอึกหายใจไม่ออกเมื่อลูกมีสำนึกที่เป็นร่าง ยิ่งลูกขึ้นไปสูงมากเท่าไร ลูกก็จะยิ่งมีความสุขมากเท่านั้น และลูกจะคงอยู่อย่างสดชื่นแจ่มใสมากขึ้นเท่านั้น พ่อรู้ว่าลูกบางคนนั้นชั้นหนึ่ง แต่ถ้าหากลูกดูที่สภาพภายในของพวกเขา พวกเขาจะหลอมละลาย ราวกับว่าไฟของสำนึกที่เป็นร่างกำลังละลายพวกเขา พวกเขาไม่เข้าใจว่าโรคภัยนั้นมาจากไหน พ่อพูดว่า โรคภัยนี้มาจากสำนึกที่เป็นร่าง ผู้ที่มีสำนึกเป็นดวงวิญญาณจะไม่มีวันเจ็บป่วย อย่างไรก็ตามยังมีหลายคนที่เฝ้าแต่ถูกเผาไหม้อยู่ภายใน พ่อพูดว่าลูกๆ ขอให้ลูกมีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ บางคนก็ถามว่าทำไมพวกเขาจึงมีโรคภัยนี้ พ่อพูดว่า โรคภัยของสำนึกที่เป็นร่างเป็นเช่นนั้น อย่าได้ถามเลย! เมื่อใครบางคนมีโรคภัยนี้ ก็เป็นเหมือนกับปรสิตหรือพยาธิที่ไม่ปล่อย ด้วยการไม่ทำตามศรีมัทและด้วยการเคลื่อนไปพร้อมกับมีสำนึกที่เป็นร่าง ลูกก็จะเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสมาก บาบาก็ได้รับข่าวทั้งหมด มายาบีบจมูกและทำให้พวกเขาล้มลง สติปัญญาของพวกเขาถูกฆ่าโดยสิ้นเชิง หลายคนก็พัฒนาความสงสัยขึ้นมาในทำนองนี้ ลูกเรียกหาพระเจ้า: ได้โปรดมาและเปลี่ยนผู้ที่มีสติปัญญาเป็นหินให้เป็นผู้มีสติปัญญาที่สูงส่ง และดังนั้นหากลูกต่อต้านพระเจ้า สถานะของพวกเขาจะเป็นอย่างไร? พวกเขานั้นล้มลงอย่างสิ้นเชิงและสติปัญญาของพวกเขาก็กลายเป็นเหมือนหิน ในขณะที่นั่งที่นี่ ลูกควรจะมีประสบการณ์ของความสุข ชีวิตนักเรียนดีที่สุด พ่อถามว่า มีการศึกษาใดที่สูงส่งกว่าการศึกษานี้ไหม? นี่คือสิ่งที่ดีที่สุด การศึกษานี้ให้ผลเป็นเวลาถึง 21 ชาติเกิด ดังนั้นลูกควรให้ความใส่ใจอย่างมากกับการศึกษานี้ บางคนไม่ให้ความใส่ใจใดๆ เลย มายาได้ตัดจมูกและหูของพวกเขา พ่อเองพูดว่า อาณาจักรของเธอคงอยู่มาถึงครึ่งวงจร เธอจับลูกไว้ในวิธีเช่นนั้น อย่าได้ถามเลย! ดังนั้นคงอยู่อย่างระมัดระวังและเตือนกันและกันด้วยเช่นกัน ให้จดจำชีพบาบา ไม่เช่นนั้นแล้วมายาจะตัดจมูกและหูของลูก แล้วลูกจะไม่มีประโยชน์ใดๆเลย หลายคนก็คิดว่าพวกเขาจะประกาศสิทธิ์ในสถานะภาพของลักษมีและนารายณ์ สิ่งนั้นเป็นไปไม่ได้ พวกเขาเหน็ดเหนื่อยและล้มลง พวกเขาพ่ายแพ้ต่อมายาและตกลงไปในขยะ เมื่อลูกเห็นว่าสติปัญญาของลูกเริ่มแย่ลง ลูกควรเข้าใจได้ว่ามายาบีบจมูกลูก มีพลังอย่างมากในการจาริกแสวงบุญแห่งการทรงจำระลึกถึง ดวงวิญญาณเต็มไปด้วยความสุขอย่างมาก มีคำกล่าวว่า ไม่มีการบำรุงใดที่เหมือนกับการบำรุงของความสุข เมื่อลูกค้ามาที่ร้านของลูกอย่างต่อเนื่องก็จะมีรายได้ ในเวลานั้นจะไม่มีความเหน็ดเหนื่อย ลูกจะไม่อดตาย ลูกจะอยู่อย่างมีความสุขมากเพราะลูกกำลังได้รับความมั่งคั่งที่ไม่มีขีดจำกัด ลูกควรสัมผัสกับความสุขอย่างมาก ลูกควรตรวจสอบ: พฤติกรรมของฉันสูงส่งหรือเป็นเช่นปีศาจ? ขณะนี้เหลือเวลาน้อยมาก ราวกับว่าเป็นการแข่งขันของความตายก่อนเวลาอันควร ดูซิว่ามีอุบัติเหตุ ฯลฯ เกิดขึ้นมากมายแค่ไหน! สติปัญญาของผู้คนกลับมาตโมประธาน เมื่อฝนตกลงมาแรงมานั่นจะเรียกว่าเป็นอุบัติเหตุของธรรมชาติ ความตายก็กำลังจะมาถึงเช่นกัน เวลานี้ผู้คนเชื่อว่าสงครามปรมาณูจะเริ่มขึ้นในไม่ช้า พวกเขาทำงานที่เป็นอันตรายเช่นนั้น หากพวกเขาถูกยั่วยุ สงครามก็จะเริ่มขึ้น อัจชะ

ถึงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. อยู่ในความซาบซึ้งของการเป็นของพระผู้เป็นเจ้าและผู้เป็นนายและปลดปล่อยตนเอง อย่าได้ถูกผูกอยู่ในบ่วงพันธะใด มีความระมัดระวังอย่างมากเกี่ยวกับมายาซึ่งเป็นหนู ไม่ควรมีความคิดที่เป็นเช่นปีศาจใดๆในจิตใจของลูก

2. อยู่ในความสุขของการได้รับความมั่งคั่งที่ไม่มีขีดจำกัด(ความรู้)จากพ่อ ลูกต้องไม่มีความสงสัยในสติปัญญาของลูกและเหตุนี้เองจึงเหนื่อยล้าต่อรายได้นี้ ชีวิตนักเรียนเป็นชีวิตที่ดีที่สุด ดังนั้นให้ความใส่ใจอย่างเต็มที่กับการศึกษานี้

พร:
ขอให้ลูกเป็นดวงวิญญาณที่พอใจอย่างสม่ำเสมอ และใช้สมบัติที่มีค่าทั้งหมดของการได้มาซึ่งการบรรลุผลของลูกโดยการเป็นตัวของการจดจำระลึกถึง

พรพิเศษของยุคบรรจบพบกันคือความพอใจ และเมล็ดแห่งความพอใจคือการได้มาซึ่งการบรรลุผลทั้งหมด เมล็ดแห่งความไม่พอใจคือการขาดการได้มาซึ่งการบรรลุผลบางอย่างทางกายภาพหรือในทางที่ละเอียดอ่อน เป็นที่จดจำกันสำหรับบราห์มินว่า ไม่มีสิ่งใดขาดหายไปในคลังสมบัติของบราห์มิน ลูกทุกคนได้รับสมบัติที่ไม่มีที่สิ้นสุดเหมือนกันจากผู้เดียว ในทุกช่วงเวลาเพียงแค่ใช้สมบัติที่ลูกได้รับนั่นคือเป็นตัวของการจดจำระลึกถึง อย่าเปลี่ยนการบรรลุผลที่ไม่มีขีดจำกัดเป็นการบรรลุผลที่มีขีดจำกัด และลูกจะอยู่อย่างพอใจอยู่เสมอ

คติพจน์:
ที่ใดที่มีศรัทธา เส้นโชคแห่งชัยชนะจะอยู่บนหน้าผากเสมอ