17.06.22       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน จงเสียใจด้วยความรู้สึกที่จริงใจสำหรับบาปของลูกด้วยการอยู่ในการจดจำระลึกถึง แล้วลูกจะกลายเป็นผู้ชนะการกระทำที่เป็นบาป และบัญชีกรรมในอดีตของลูกจะถูกสะสาง

คำถาม:
ลูกคนใดที่สามารถทิ้งทุกสิ่งได้อย่างง่ายดาย

คำตอบ:
ลูกๆ ผู้ที่วางเฉยต่อทุกสิ่งอยู่ภายในที่จะสามารถละทิ้งทุกสิ่งได้อย่างง่ายดาย ลูกไม่ควรมีความอยากใดๆ ในเรื่องการสวมใส่เสื้อผ้า การรับประทาน การทำบางสิ่งบางอย่าง ฯลฯ ลูกต้องละทิ้งทั้งโลก รวมทั้งร่างกายของตนเอง พ่อได้มาเพื่อวางสวรรค์ไว้บนฝ่ามือของลูก ดังนั้น โยคะสติปัญญาของลูกควรจะถูกขจัดออกไปจากโลกเก่านี้

เพลง :
แม่ โอแม่ ท่านคือโชคของโลก!

โอมชานติ
ลูกๆ ได้ยินคำยกย่องแม่ของลูกแล้ว มีลูกๆ มากมาย เป็นที่เข้าใจได้ว่าหากมีพ่อ แน่นอนว่าต้องมีแม่ด้วย แน่นอนว่าต้องมีแม่สำหรับการสร้างสิ่งสร้าง ในบารัตมีคำยกย่องที่ดีมากสำหรับร้องให้ผู้เป็นแม่ มีเมล่าที่ใหญ่โต สำหรับจากัดอัมบา(แม่ของโลก) เกิดขึ้นมา พวกเขากราบไหว้บูชาแม่นั้นโดยวิธีการใดวิธีการหนึ่ง พวกเขาต้องกราบไหว้บูชาพ่อด้วย ผู้นั้นคือแม่ของโลก และผู้นี้คือจากัดบิดา(พ่อของโลก) จากัดอัมบาอยู่ในรูปที่มีตัวตน และจากัดบิดาอยู่ในรูปที่มีตัวตนด้วย ลูกจะเรียกท่านทั้งสองว่าเป็นผู้สร้าง แต่พวกเขามีตัวตน ผู้เดียวเท่านั้นที่ไม่มีตัวตนคือพระเจ้าผู้เป็นพ่อ ได้มีการอธิบายความลับของแม่และพ่อ มีแม่เล็ก(small mother)และยังมีแม่ใหญ่(senior mother)ด้วย มีคำยกย่องของแม่เล็กถึงแม้ว่าเธอได้ถูกนำมาเลี้ยงดู แม่ผู้นี้ได้ถูกนำมาเลี้ยงดูด้วย ดังนั้นผู้นี้(บราห์มาบาบา)ได้กลายเป็นแม่ใหญ่ อย่างไรก็ตาม คำยกย่องทั้งหมดเป็นของแม่เล็ก ลูกรู้ว่า เราแต่ละคนต้องสะสางบัญชีกรรมความทุกข์ทรมานสำหรับการกระทำของพวกเราเอง เพราะถึงแม้ว่าเราเคยเป็นผู้ชนะบาปแต่ราวันได้ทำให้เราเป็นผู้ที่กระทำบาป มียุคของผู้ที่กระทำบาป และยังมียุคของผู้ที่เอาชนะการทำบาป ครึ่งแรกของวงจรคือ ยุคของผู้เอาชนะการกระทำที่เป็นบาป จากนั้นยุคของการกระทำที่เป็นบาปจึงเริ่มต้นและคงอยู่เป็นเวลาครึ่งวงจร เวลานี้ลูกๆกำลังมีชัยชนะเหนือการกระทำที่เป็นบาป และกลายเป็นผู้เอาชนะการกระทำที่เป็นบาป ลูกเสียใจด้วยความรู้สึกที่จริงใจ และถูกปลดเปลื้องจากบาปด้วยพลังโยคะ ด้วยการจดจำระลึกถึงเท่านั้นที่ลูกจะเสียใจได้อย่างจริงใจ พ่ออธิบาย ลูกๆ จงอยู่ในการจดจำระลึกถึง และบาปของลูกจะได้รับการปลดเปลี้องด้วยความเสียใจอย่างจริงใจ นั่นคือสนิมจะถูกขจัดทิ้ง มีภาระบาปหลายชาติเกิดบนศีรษะของลูก ได้มีการอธิบายแล้วว่า ดวงวิญญาณที่เป็นดวงวิญญาณบุญที่บริสุทธิ์อันดับหนึ่งและต่อมาได้กลายเป็นดวงวิญญาณบาปอันดับหนึ่ง ดวงวิญญาณนั้นต้องทำความพยายามอย่างมาก แน่นอนว่าเขาต้องทำความพยายามอย่างมาก เพราะเขากลายเป็นครูของลูกเพื่อสอนลูก หากบางคนมีโรคภัยใดฯลฯก็จะกล่าวได้ว่าสิ่งนั้นเป็นเพราะการกระทำของเขาเอง ลูกได้เคยแสดงการกระทำที่เป็นบาปมาหลายชาติเกิด เหตุนี้เอง ลูกจึงต้องทุกข์ทรมานจากการกระทำนั้น ดังนั้นลูกไม่ควรที่จะหวาดกลัว ลูกต้องสอบผ่านอย่างมีความสุขด้วยการผ่านความเจ็บป่วย เพราะเป็นบัญชีกรรมของการกระทำของลูกเอง ด้วยการจดจำระลึกถึงพ่อผู้เดียวเท่านั้นที่จะสามารถมีความเสียใจได้อย่างจริงใจ ลูกๆ ต้องดื่มน้ำทิพย์แห่งความรู้จนกระทั่งลูกตาย ลูกต้องอยู่ในการจดจำระลึกถึง ลูกไอ ฯลฯ เพราะยังคงมีบัญชีของการกระทำที่เป็นบาป มีความสุขที่บัญชีกรรมของลูกทั้งหมดจบสิ้นลงที่นี่ หากบัญชีเหล่านั้นยังคงอยู่ ลูกจะไม่สามารถสอบผ่านด้วยเกียรตินิยม เป็นเรื่องที่เสียเกียรติหากลูกได้รับสถานภาพหลังจากมีประสบการณ์ของการถูกลงโทษ มีความทุกข์ทรมานของความทุกข์ประเภทต่างๆมากมาย ที่นี่มีความทุกข์ทุกรูปแบบอย่างไร้ขีดจำกัดแต่ที่นั่นมีความสุขอันไร้ขีดจำกัด ชื่อที่แท้จริงนั้นคือ สวรรค์ ชาวคริสเตียนพูดถึงสวรรค์และพระเจ้าแห่งสวรรค์ผู้เป็นพ่อ ลูกรู้เกี่ยวกับเรื่องราวเหล่านี้ทั้งหมด ซานยาสซีของหนทางสันโดษจะพูดว่าความสุขทั้งหมดนี้เป็นเหมือนกับมูลกา เป็นเช่นนั้นจริงๆในโลกนี้ ไม่ว่าใครจะมีความสุขมากเพียงใดก็ตาม นั่นก็ยังเป็นความสุขชั่วคราว ไม่มีความสุขที่ถาวรคงอยู่ แม้ขณะที่ผู้คนนั่งอยู่บางแห่งภัยพิบัติมากมายก็มาและมีหัวใจวาย ดวงวิญญาณออกจากร่างหนึ่งและไปใช้อีกร่างหนึ่ง จากนั้นร่างกายก็กลายเป็นฝุ่นโดยอัตโนมัติ อย่างน้อยที่สุดร่างของสัตว์ก็ยังมีประโยชน์อยู่บ้าง ร่างของมนุษย์ไม่มีประโยชน์ใดเลย ร่างกายที่ไม่บริสุทธิ์ที่ทาโมประธานไม่มีประโยชน์ใดเลย นั้นเป็นเช่นเปลือกหอย ร่างกายของเหล่าเทพเป็นเหมือนเพชร ดังนั้น ดูสิว่า เหล่าเทพได้รับการกราบไหว้บูชามากมายเพียงใด! เวลานี้ลูกๆมีความเข้าใจเรื่องนี้แล้ว ผู้นั้นคือพ่อที่ไม่มีขีดจำกัดผู้เป็นที่รักมากที่สุด และผู้ที่ลูกเคยจดจำท่านมาถึงครึ่งหนึ่งของวงจร เพียงผู้ที่ได้กลายเป็นบราห์มินเท่านั้นที่มีสิทธิ์ได้รับมรดกจากพ่อ บราห์มินที่แท้จริงควรจะบริสุทธิ์อย่างมาก นักปราชญ์ของกีตะที่แท้จริงต้องกลับมาบริสุทธิ์ นักปราชญ์ของกีตะที่หลอกลวงไม่ได้กลับมาบริสุทธิ์ ได้มีการเขียนไว้ในกีตะว่าตัณหาราคะคือศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุด แต่ผู้ที่ถ่ายทอดกีตะไม่ได้คงความบริสุทธิ์ไว้ภายใน กีตะคือเพชรพลอยของคัมภีร์ทั้งหมด และพ่อได้ทำให้เปลือกหอยกลายเป็นเพชรด้วยสิ่งนี้ ลูกเท่านั้นจะเข้าใจสิ่งนี้ได้ เพราะผู้ที่ศึกษากีตะไม่อาจเข้าใจสิ่งนี้ได้ พวกเขาเพียงแต่ศึกษาสิ่งนั้นอย่างกับนกแก้ว คำยกย่องทั้งหมดเป็นของผู้เดียว ไม่มีคำ ยกย่องของใครอื่นใด ไม่มีแม้กระทั่งของบราห์มา วิษณุหรือชางก้า ไม่ว่าลูกจะคารวะอยู่เบื้องหน้าพวกเขามากเพียงใดหรือไม่ว่าลูกจะสังเวยตนเองให้กับพวกเขามากเพียงใด ลูกก็จะไม่ได้รับมรดก ผู้คนสังเวยตนเองที่คาชี รัฐบาลในเวลานี้ได้หยุดการกระทำนั้น เพราะผู้คนจำนวนมากได้ฆ่าตัวตายที่คาชีในนามของการสังเวย ที่นั่นพวกเขาดำลงไปในบ่อ บางคนสังเวยตนเองให้แก่เทพเจ้า บางคนก็สังเวยตนเองให้แก่ชีวา ไม่มีประโยชน์ใดในการสังเวยตนเองต่อเหล่าเทพ ผู้คนสังเวยตนเองแก่เจ้าแม่กาลี พวกเขาได้ทำให้กาลีอัปลักษณ์ ผู้ที่เคยอยู่ในยุคทองเวลานี้ทั้งหมดได้กลายเป็นคนยุคเหล็ก มีอัมบา (แม่) เพียงผู้เดียวเท่านั้น ลูกไม่สามารถเรียกพ่อว่า อัมบา ไม่มีใครรู้สิ่งนี้ จากัดอัมบา สรัสวตี คือ ลูกสาวของบราห์มา แน่นอนที่บราห์มาจะเป็นพ่อของปวงชน ท่านจะไม่อยู่ในอาณาเขตที่ละเอียดอ่อน พวกเขาเข้าใจด้วยเช่นกันว่าสรัสวตีคือลูกสาวของบราห์มา พวกเขาไม่ได้แสดงว่าใครเป็นภรรยาของ บราห์มา พ่ออธิบายว่า พ่อได้นำลูกสาวสรัสวตีมาเลี้ยงดูผ่านบราห์มา แม้กระทั่งลูกสาวก็เข้าใจว่าพ่อได้นำเธอมาเลี้ยงดู แม้แต่ บราห์มาก็ถูกนำมาเลี้ยงดู นี่คือประเด็นที่ลึกล้ำอย่างมากซึ่งไม่ได้อยู่ในสติปัญญาของใคร พ่อนั่งที่นี่และอธิบายความลับที่ลึกล้ำของตัวท่านเองให้แก่ลูก ดังนั้นแน่นอนที่ท่านจะให้สิ่งนั้นแก่ลูกเป็นการส่วนตัว ท่านจะไม่ให้สิ่งเหล่านั้นผ่านการดลใจ พระเจ้าพูดว่า โอลูกๆ ดังนั้น แน่นอนว่าท่านจะมาในรูปที่มีตัวตนเพื่อพูดเช่นนี้ พ่อที่ไม่มีตัวตนนั่งอยู่ที่นี่และสอนผ่านผู้นี้ ไม่ใช่บราห์มาที่สอน บราห์มาไม่ได้ถูกเรียกว่าเป็นมหาสมุทรแห่งความรู้ พ่อผู้เดียวเท่านั้นที่ถูกเรียกเช่นนี้ ลูกดวงวิญญาณเข้าใจว่านี่ไม่ใช่พ่อทางโลกที่กำลังสอนเรา แต่เป็นพ่อเหนือโลก ผู้ที่เราประกาศสิทธิ์ในมรดกจากท่าน ผู้ที่กำลังสอนเราอยู่ สวรรค์ไม่ได้เรียกว่าเป็นพาร์โลก(parlok โลกที่อยู่เหนือขึ้นไป) นั้นคือดินแดนแห่งความเป็นอมตะ และนี้คือดินแดนแห่งความตายที่พวกเราดวงวิญญาณมีชีวิตอยู่ นี้ไม่ใช่พาร์โลก เราดวงวิญญาณเข้ามาสู่โลก(world)นี้ พาร์โลกคือ โลกของดวงวิญญาณ ลูกเคยปกครองในบารัตไม่ใช่ในพาร์โลก ลูกจะไม่พูดว่า ราชาของพาร์โลก ผู้คนพูดว่า ขอให้มีความสบายในโลกที่มีตัวตนและโลกที่ไม่มีตัวตน นี้คือ โลกวัตถุและแล้วพาร์โลกเป็นโลกของความสบาย บารัตนั้นเคยเป็นสุขาวดีและจะกลายเป็นเช่นเดียวกันอีกครั้งหนึ่ง นี้คือดินแดนของความตาย มนุษย์อาศัยอยู่ในโลก พวกเขาพูดว่าเขาต้องการไปสู่สุขาวดี ในวัดดิลวาลาพวกเขาได้ถูกแสดงอยู่ในการนั่งทาปาเซียบนพื้น และภาพสวรรค์ถูกทำไว้เหนือพวกเขา พวกเขาคิดว่าผู้นั้นผู้นี้ได้ไปสู่สวรรค์แล้ว อย่างไรก็ตาม สวรรค์อยู่ที่นี่ ไม่ได้อยู่ข้างบนที่นั่น โลกที่ไม่บริสุทธิ์ในวันนี้จะกลับมาเป็นโลกที่บริสุทธิ์ในวันพรุ่งนี้ เคยมีโลกที่บริสุทธิ์ แต่สิ่งนั้นได้ผ่านไปแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงพูดว่า พาร์โลกเพราะสิ่งนั้นได้จากไปไกลมาก บารัตเคยเป็นสวรรค์และเวลานี้เป็นนรก ดังนั้นสวรรค์ได้จากไปไกลมาก ตามละครลูกเริ่มที่จะทำตามหนทางบาป ดังนั้นสวรรค์จึงได้ไปไกลห่าง ดังนั้นพวกเขาจึงเรียกสิ่งนี้ว่าพาร์โลก เวลานี้ลูกจะพูดว่า เราจะมาที่นี่มาสู่โลกใหม่และปกครองอาณาจักรที่เราได้รับมาเช่นเป็นโชคของเราอีกครั้ง แต่ละคนทำความพยายามเพื่อตนเอง ใครก็ตามที่ทำบางสิ่งจะได้รับผลรางวัลของสิ่งนั้น ไม่ใช่ทุกคนจะทำเช่นนั้น ผู้ที่ศึกษาเล่าเรียนอย่างดีจะกลายเป็น นาวาบ(เจ้า)แห่งสุขาวดี นั่นคือ ผู้เป็นนาย ลูกเปลี่ยนโลกนี้เป็นโลกทองคำ พวกเขาพูดว่า ดาวารก้า เมืองทองคำที่ทำด้วยทอง ได้หายไปอยู่ใต้มหาสมุทร สิ่งนั่นไม่ได้คงอยู่ที่นั่นที่ใครบางคนจะสามารถเอาขึ้นมาได้ บารัตเคยเป็นสวรรค์ที่เหล่าเทพเคยปกครอง ไม่มีสิ่งใดในปัจจุบัน ดังนั้นทุกสิ่งที่เป็นทองคำจะต้องถูกสร้างขึ้นมา ไม่ใช่ว่าปราสาทราชวังทองคำจะเกิดขึ้นอีกครั้งด้วยการถูกทำให้โผล่ขึ้นมาได้ ลูกจะต้องสร้างทุกสิ่งขึ้นมา ลูกควรมีความซาบซึ้งว่าลูกจะกลายเป็นเจ้าชายและเจ้าหญิง นี่คือวิทยาลัยสำหรับการกลายเป็นเจ้าชายหรือเจ้าหญิง และนั่นคือวิทยาลัยสำหรับเจ้าชายและเจ้าหญิงที่จะเข้าไปศึกษา ลูกกำลังศึกษาเล่าเรียนเพื่อประกาศสิทธิ์ต่ออาณาจักร ผู้นั้นได้กลายเป็นเจ้าชายด้วยการถือกำเนิดกับราชาโดยการให้ทานหรือทำบุญในชาติเกิดที่ผ่านมา วิทยาลัยนั้นดีเพียงใด! จะมีครูฝึกที่ดีมากที่นั่น ครูนั้นจะมีครูฝึกที่ดีมากด้วย ดังนั้นวิทยาลัยสำหรับเจ้าชายและเจ้าหญิงของยุคทองและยุคเงินนั้นจะต้องดีมากเพียงใดเล่า! พวกเขาจะไปวิทยาลัยเพราะพวกเขาจะศึกษาภาษาใช่ไหม ขอให้มองดูวิทยาลัยของเจ้าชายและเจ้าหญิงในยุคทองและวิทยาลัยของเจ้าชายและเจ้าหญิงในยุคทองแดงผู้ที่ยุ่งเกี่ยวกับกิเลส และดูสิ่ว่า วิทยาลัยที่ลูกๆ ทั้งหมดกำลังจะกลายเป็นเจ้าชายและเจ้าหญิงนั้นช่างแสนธรรมดาเพียงใด! ลูกไม่มีแม้กระทั่งที่ดิน 3 ตารางฟุต ลูกรู้ว่าเจ้าชายและเจ้าหญิงที่นั่นจะไปวิทยาลัยกันอย่างไร พวกเขาจะไม่ต้องเดินไปที่นั่น พวกเขาเพียงแต่ออกมาจากปราสาทและเครื่องบินก็จะมารับพวกเขาไป วิทยาลัยที่นั่นดีมาก จะมีสวนและปราสาทราชวังที่สวยงามฯลฯที่นั่น ทุกสิ่งในสถานที่นั้นจะใหม่ สูงส่งที่สุด อันดับหนึ่ง แม้แต่วัตถุธาตุทั้ง 5 ก็สาโทประธาน ใครจะรับใช้ลูกเล่า วัตถุธาตุทั้ง 5 เหล่านั้น จะผลิตสิ่งที่ดีที่สุดเพื่อลูก ผลไม้ที่ดีพิเศษเติบโตในบางแห่งจะถูกส่งไปให้แก่ราชาราชินีเป็นของขวัญ ที่นี่พ่อของลูก ชีพบาบานั้นสูงสุด แล้วลูกจะป้อนอะไรให้แก่ท่าน ท่านไม่ได้มีความปรารถนาต่อสิ่งใด ไม่ว่าท่านควรจะสวมสิ่งนี้หรือรับประทานสิ่งนี้หรือทำสิ่งนั้นฯลฯ ลูกๆไม่ควรจะมีความอยากปรารถนาต่อสิ่งเหล่านั้น หากลูกทำสิ่งทั้งหมดเหล่านั้นที่นี่ ลูกจะได้รับเพียงน้อยนิดที่นั่น เวลานี้ลูกต้องสละละทิ้งทั้งโลก ลูกต้องมีการละทิ้งและวางเฉยต่อทุกสิ่งรวมทั้งร่างกายของลูก หากลูกมีการวางเฉย และทุกสิ่งก็จะถูกทิ้งโดยอัตโนมัติ บาบาพูดว่า พ่อได้มาเพื่อมอบสวรรค์ไว้ในมือของลูก ลูกรู้ว่าบาบาเป็นของลูก ดังนั้นแน่นอนว่าลูกต้องจดจำท่าน ดังเช่นเมื่อกุมารีถูกหมั้นหมายหรือแต่งงาน เธอจะไม่พูดว่าเธอไม่ได้จดจำเจ้าบ่าว เพราะนั่นได้กลายเป็นหุ้นส่วนชีวิตตลอดชีวิต พ่อและลูกๆได้สร้างความเป็นหุ้นส่วนด้วยวิธีนี้ อย่างไรก็ตามมายาทำให้ลูกลืม พ่อพูดว่า จดจำพ่อและจดจำมรดกของลูก การหลุดพ้นและการหลุดพ้นในชีวิตยังได้ถูกรวมไว้ในสิ่งนี้ด้วยเช่นกัน แล้วเหตุใดลูกจึงลืมเล่า ลูกต้องใช้สติปัญญากับเรื่องนี้ ไม่ใช่เป็นเรื่องที่ลูกพูดสิ่งใดด้วยลิ้นของลูก ลูกต้องมีศรัทธา ลูกรู้ว่าลูกต้องกลับมาบริสุทธิ์และประกาศสิทธิ์ในมรดกเพื่อโลกที่บริสุทธิ์ นี่เป็นเรื่องของความเข้าใจ ไม่ใช่การพูด เวลานี้เราเป็นของบาบา ชีพบาบาคือ ผู้เดียวผู้ที่ทำให้ผู้ที่ไม่บริสุทธิ์นั้นกลับมาบริสุทธิ์ ท่านพูดว่า จงจดจำพ่ออย่างต่อเนื่อง สิ่งนี้หมายถึง มานมานะบาฟ แต่พวกเขาได้เขียนไว้ว่าพระเจ้ากฤษณะพูด ผู้ชำระให้บริสุทธิ์คือ ผู้เดียวนี้เท่านั้น ผู้ประทานการหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์คือ ผู้เดียว ลูกต้องจดจำผู้เดียวนี้เท่านั้น พ่อพูดว่า เพราะลืมพ่อ ลูกจึงจดจำผู้อื่นมากมาย หากลูกจดจำพ่อ ลูกจะกลายเป็นราชาวิกรรมาจีท(ราชาผู้ที่เอาชนะการกระทำที่เป็นบาป) ความแตกต่างระหว่างกษัตริย์วิกรรมาจีทและกษัตริย์วิกรรม (ผู้ที่มีการกระทำที่เป็นบาป)ได้ถูกอธิบายแก่ลูกแล้ว ลูกกลายเป็นผู้กราบไหว้บูชาจากที่เคยเป็นผู้มีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชา ลูกต้องลงมา ลูกกลายเป็นส่วนหนึ่งของราชวงค์พ่อค้า และกลายเป็นส่วนหนึ่งของราชวงค์ศูทร การเป็นส่วนหนึ่งของราชวงค์พ่อค้าหมายถึงการทำตามหนทางบาป ทั้งประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ทั้งหมดอยู่ในสติปัญญาของลูก มีเรื่องราวมากมายเกี่ยวกับสิ่งนี้ ที่นั่นไม่มีเรื่องของความผูกพันยึดมั่น ลูกๆอยู่อย่างมีความสุขมาก พวกเขาได้รับการหล่อเลี้ยงอย่างดีมากโดยอัตโนมัติ สาวใช้และคนรับใช้อยู่เบื้องหน้าพวกเขาเสมอ ดังนั้น ขอให้มองดูโชคของลูก ลูกกำลังนั่งอยู่ในวิทยาลัยเช่นนั้นที่ซึ่งลูกจะกลายเป็นเจ้าชายหรือเจ้าหญิงในอนาคต ลูกไม่รู้ถึงความแตกต่างระหว่างเจ้าชายและเจ้าหญิงยุคเหล็ก กับ เจ้าชายและเจ้าหญิงยุคทอง ระหว่างจักรพรรดิและจักรพรรดินี กับ ราชาและราชินีใช่ไหม หลายคนมีชื่อว่า ลักษมี นารายณ์ ราเด้หรือกฤษณะ ดังนั้นเหตุใดพวกเขาจึงกราบไหว้บูชาราเด้และกฤษณะ หรือลักษมีและนารายณ์นั้นเล่า นั่นเป็นชื่อเดียวกัน ใช่ พวกเขาเคยเป็นนายแห่งสวรรค์ เวลานี้ลูกรู้ว่าความรู้นี้ไม่ได้อยู่ในคัมภีร์ เวลานี้ลูกเข้าใจว่าไม่มีพลังในไฟบูชายัญ การสวด การให้ทานหรือการทำบุญฯลฯ ตามละครแล้ว โลกต้องกลับมาเก่า มนุษย์ต้องกลับมาทาโมประธาน ทาโมประธานในทุกสิ่ง ทั้งความโกรธ ละโมบ... ทาโมประธานในทุกสิ่ง เหตุใดผู้นี้จึงบุกรุกมายังแผ่นดินของฉัน ยิงเขาเลย! พวกเขาต่อสู้กันอย่างมาก พวกเขาไม่ได้ใช้เวลาเลยที่จะฆ่ากัน ลูกคิดว่า เมื่อไหร่ที่พ่อของฉันจะตายเพื่อที่ฉันจะสามารถได้มรดก โลกที่ทาโมประธานเช่นนั้นจะถูกทำลายอย่างแน่นอน จากนั้นโลกที่สาโทประธานก็จะมา อัจชะ

ถึงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. เพื่อที่จะกลายเป็นดวงวิญญาณบุญที่บริสุทธิ์ จงทำความเพียรพยายามที่จะอยู่ในการจดจำระลึกถึง ลูกต้องสะสางบัญชีกรรมของตนเอง สอบผ่านด้วยเกียรตินิยมและกลับบ้านด้วยเกียรตินิยม ดังนั้นอย่าได้หวาดกลัวต่อความทุกข์ทรมานของกรรมในอดีตแต่จงสะสางบัญชีของลูกด้วยความสุข

2. จงอยู่ในความซาบซึ้งเสมอว่าลูกกำลังจะกลายเป็นเจ้าชายและเจ้าหญิงในอนาคต นี่คือวิทยาลัยสำหรับการกลายเป็นเจ้าชายและเจ้าหญิง

พร:
ขอให้ลูกเป็นผู้ให้คุณประโยชน์โลกและกลายเป็นผู้ประทานที่ยิ่งใหญ่ด้วยสภาพที่ไม่สั่นคลอนของลูก

ผู้ที่มีสภาพที่ไม่สั่นคลอนมีความปรารถนาดีและความรู้สึกที่บริสุทธิ์อยู่ในพวกเขาด้วย ดังนั้นลูกแต่ละคนควรกลับมาไม่ไหวหวั่นด้วยเช่นกัน คุณธรรมพิเศษของผู้ที่มีสภาพที่ไม่สั่นคลอนคือคุณธรรมของการอยู่อย่างเต็มไปด้วยความเมตตา พวกเขาจะมีความรู้สึกของการเป็นผู้ประทานสำหรับทุกดวงวิญญาณเสมอ สมญาพิเศษของพวกเขาคือผู้ให้คุณประโยชน์โลก พวกเขาจะไม่มีความรู้สึกของความไม่ชอบ ความขัดแย้ง ความอิจฉาริษยาหรือการวิพากษ์วิจารณ์สำหรับดวงวิญญาณใด พวกเขาจะมีความรู้สึกของการให้คุณประโยชน์

คติพจน์:
พลังของความเงียบสงบเป็นวิธีการเดียวที่ด้วยสิ่งนี้จะดับไฟของความโกรธในผู้อื่น