18.05.20       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน ลูกมาถึงจุดหมายปลายทางของลูกอีกครั้ง เวลานี้ลูกได้มาเพื่อรู้จักผู้สร้างและสิ่งสร้างจากพ่อ ดังนั้นลูกควรจะขนลุกด้วยความสุข

คำถาม:
เหตุใดพ่อจึงได้ตกแต่งประดับประดาลูกในเวลานี้?

คำตอบ:
เพราะเวลานี้ลูกต้องกลายเป็นผู้ที่ได้รับการประดับประดาอย่างสมบูรณ์และไปสู่ดินแดนวิษณุ(บ้านฝ่ายสามี) หลังจากที่ได้รับการตกแต่งประดับประดาด้วยความรู้ ลูกก็จะกลายเป็นจักรพรรดิและจักรพรรดินีของโลก เวลานี้ลูกอยู่ในยุคบรรจบพบกัน บาบาในฐานะครูกำลังสอนลูกเพื่อพาลูกไปจากบ้านของพ่อแม่ของลูกไปยังบ้านฝ่ายสามีของลูก

เพลง:
ในที่สุดวันเวลาที่พวกเรารอคอยก็มาถึง

โอมชานติ
ที่แสนหวาน ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้งได้ยินเพลงแล้ว ลูกๆ รู้ว่าในที่สุดลูกได้พบกับผู้เป็นที่รัก ผู้ที่ลูกๆ ได้เคยจดจำมาถึงครึ่งวงจร ไม่มีใครในโลกรู้ว่าลูกทำความเลื่อมใสศรัทธามาเป็นเวลาครึ่งวงจร พวกเขาเรียกหาพ่อผู้เป็นที่รัก พวกเราคือคู่รักของท่านและท่านคือผู้ที่เป็นที่รักของเรา ไม่มีใครรู้สิ่งนี้เช่นกัน พ่อพูดว่า: ราวันได้ทำให้สติปัญญาของทุกคนตกต่ำอย่างสิ้นเชิง สิ่งนี้ใช้กับผู้คนของบารัตโดยเฉพาะ ลูกได้ลืมไปแล้วว่าลูกเคยเป็นเทพ ดังนั้นสติปัญญาของลูกจึงตกต่ำ การลืมศาสนาของตนเองเป็นสิ่งที่บ่งบอกถึงสติปัญญาที่ตกต่ำ เวลานี้เพียงลูกผู้คนของบารัตเท่านั้นที่รู้ว่าลูกเคยเป็นชาวสวรรค์ บารัตนี้เคยเป็นสวรรค์เมื่อไม่นานมานี้ เป็นเวลา 1,250 ปีที่เป็นยุคทอง และแล้วอีก 1,250 ปีต่อมาก็เป็นอาณาจักรของราม ในเวลานั้นมีความสุขที่ไม่มีขีดจำกัด เมื่อจดจำความสุขนี้ลูกควรจะขนลุก ยุคทองและยุคเงินได้ผ่านไปแล้ว ระยะเวลาของยุคทองเป็นเท่าใด? ไม่มีใครรู้สิ่งนี้ จะสามารถเป็นหลายแสนปีได้อย่างไร? เวลานี้พ่อมาและอธิบาย: มายาได้มาทำให้สติปัญญาของลูกตกต่ำอย่างยิ่ง! ไม่มีใครในโลกคิดว่าตัวเขาเองมีสติปัญญาที่ตกต่ำ ลูกรู้ว่าเมื่อวานนี้ลูกมีสติปัญญาที่ตกต่ำ เวลานี้บาบาได้ให้ปัญญาแก่ลูกมากเพียงพอที่จะตระหนักรู้จักผู้สร้างและเข้าใจตอนเริ่ม ตอนกลางและตอนจบของสิ่งสร้าง เมื่อวานนี้พวกเราไม่รู้สิ่งนี้ วันนี้พวกเรารู้สิ่งนี้ ยิ่งลูกรู้มากเท่าไหร่ลูกก็จะยิ่งมีขนลุกด้วยความสุขมากเท่านั้น เวลานี้พวกเราได้มาถึงจุดหมายปลายทางของเราอีกครั้ง พ่อได้ให้อาณาจักรแห่งสวรรค์แก่พวกเราอย่างแท้จริงแล้วเราก็สูญสิ้นมันไป เวลานี้พวกเรากลับมาไม่บริสุทธิ์ ยุคทองจะไม่ถูกพิจารณาว่าไม่บริสุทธิ์ นั่นคือโลกที่บริสุทธิ์ ผู้คนพูดว่า: โอ้ ผู้ชำระให้บริสุทธิ์ได้โปรดมา! ไม่สามารถมีใครบริสุทธิ์หรือสูงส่งในอาณาจักรของราวัน เวลานี้ลูกกลายเป็นลูกของพ่อที่สูงสุดเหนือสิ่งใด ดังนั้นลูกก็กลับมาสูงส่งเช่นกัน เวลานี้ลูกๆ รู้จักพ่อแต่นั่นก็ตามลำดับกันไปตามความเพียรพยายามที่ลูกทำด้วย ตื่นแต่เช้าตรู่และถามหัวใจของลูกในสิ่งนี้ เวลาเช้าตรู่ของน้ำทิพย์เป็นเวลาที่ดีมากที่จะนั่งและไตร่ตรองสิ่งเหล่านี้ บาบาคือพ่อของเราและเป็นครูของเรา ผู้คนพูดว่า: โอ้ พระเจ้าผู้เป็นพ่อ โอ้ พ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุด! เวลานี้ลูกๆ รู้ว่าลูกได้พบกับผู้เดียวที่พวกเขาจดจำและผู้ที่เขาเรียกหา: โอ้ พระเจ้า! เรากำลังประกาศสิทธิ์ในมรดกที่ไม่มีขีดจำกัดของเราอีกครั้ง เหล่านั้นคือพ่อทางร่างกายของลูก ผู้เดียวนี้คือพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด แม้แต่พ่อทางร่างของลูกก็จดจำพ่อที่ไม่มีขีดจำกัดนั้น ดังนั้นท่านคือพ่อของพ่อทั้งหมดและสามีของสามีทั้งหมด ผู้คนของบารัตพูดสิ่งนี้เพราะเวลานี้พ่อได้กลายเป็นพ่อของพ่อทั้งหมดและสามีของสามีทั้งหมด เวลานี้พ่อได้กลายเป็นพ่อของลูกและลูกได้กลายเป็นลูกๆของพ่อ ลูกเฝ้าแต่พูดว่า: บาบา! บาบา! เวลานี้พ่อมาอีกครั้งเพื่อพาลูกไปสู่ดินแดนวิษณุ บ้านของฝ่ายสามีของลูก นี่คือบ้านของพ่อของลูกจากนั้นลูกก็จะไปสู่บ้านของฝ่ายสามี ลูกๆ รู้ว่าลูกกำลังได้รับการตกแต่งประดับประดาอย่างสวยงามมาก เวลานี้ลูกอยู่ที่บ้านกับพ่อของลูก ลูกได้รับการศึกษาด้วยเช่นกัน เมื่อได้รับการประดับประดาด้วยความรู้แล้วลูกก็กลายเป็นจักรพรรดิและจักรพรรดินีของโลก ลูกมาที่นี่เพื่อที่จะกลายเป็นนายของโลก เมื่อเป็นยุคทอง ลูกๆซึ่งเป็นชาวบารัตเป็นนายของโลก ลูกจะไม่พูดลูกเป็นนายของโลกในเวลานี้ ลูกรู้ว่าในปัจจุบันนายของบารัตเป็นของยุคเหล็ก ในขณะที่ลูกเป็นของยุคบรรจบพบกัน และแล้วในยุคทองลูกก็จะเป็นนายของทั้งโลก สิ่งเหล่านี้ควรเข้าไปในสติปัญญาของลูกๆ ลูกรู้ว่าผู้เดียวที่ลูกได้ให้อาณาจักรของโลกแก่ลูกเวลานี้ได้มาแล้ว เวลานี้ท่านมาในยุคบรรจบพบกันนี้ เพียงพ่อเท่านั้นและไม่มีมนุษย์คนไหนที่สามารถได้ชื่อว่าเป็นผู้ประทานความรู้ เพราะพ่อมีความรู้ที่ท่านให้การหลุดพ้นแก่ทั้งโลก ทุกสิ่งรวมทั้งธรรมชาติก็ได้รับการหลุดพ้น มนุษย์ไม่มีความรู้ของการหลุดพ้น ทั้งโลกรวมทั้งธรรมชาติเวลานี้ตาโมประธาน ทุกคนที่อาศัยอยู่ที่นี่ตาโมประธานด้วยเช่นกัน โลกใหม่เรียกว่ายุคทอง เหล่าเทพเคยมีชีวิตอยู่ที่นั่น จากนั้นราวันก็ทำให้พวกเขาพ่ายแพ้ เวลานี้พ่อมาอีกครั้ง ลูกๆ พูดว่า: ลูกกำลังจะไปหาบัพดาดา พ่อได้ให้มรดกของอาณาจักรแห่งสวรรค์ของลูกแก่ลูกผ่านดาด้าผู้นี้ พ่อจะให้อาณาจักรแห่งสวรรค์แก่ลูก แล้วท่านจะให้อะไรอีก? อย่างน้อยสิ่งนี้ควรเข้าไปในสติปัญญาของลูกๆ อย่างไรก็ตามมายาทำให้ลูกลืมสิ่งนี้ เธอไม่ยอมปล่อยให้ลูกมีความสุขตลอดเวลา ผู้ที่ศึกษาเล่าเรียนเป็นอย่างดีและยังสอนได้ดีด้วยก็จะประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูง การหลุดพ้นในชีวิตในหนึ่งวินาที เป็นที่จดจำกันมา ลูกเพียงแค่ต้องรู้จักท่านอีกครั้งหนึ่ง มีพ่อผู้เดียวของทุกดวงวิญญาณ และพ่อของทุกดวงวิญญาณเวลานี้ได้มาแล้ว อย่างไรก็ตามไม่ใช่ทุกคนที่จะสามารถพบท่านได้ นั่นเป็นไปไม่ได้ พ่อมาเพื่อสอนลูก ลูกทั้งหมดเป็นครู นี่เรียกว่ากีตะพาทชาลา(สถานศึกษา) คำเหล่านี้เป็นคำธรรมดา พวกเขาพูดว่ากฤษณะพูดกีตะ อย่างไรก็ตามนี่ไม่ใช่พาทชาลาของกฤษณะ ดวงวิญญาณของกฤษณะกำลังศึกษาเล่าเรียนอยู่ที่นี่ มีใครศึกษาหรือสอนในกีตะพาทชาลาในยุคทองหรือไม่? กฤษณะมีชีวิตอยู่ในยุคทองและเขาใช้ 84 ชาติเกิด ไม่มีใครที่จะมีร่างกายที่เหมือนกันทุกอย่างกับร่างกายของคนอื่นได้ ตามแผนของละครแต่ละดวงวิญญาณมีบทบาทของ 84 ชาติเกิดบันทึกอยู่ภายในเขา หนึ่งวินาทีไม่สามารถเป็นเช่นเดียวกับวินาทีถัดไปได้ ลูกเล่นบทบาทของลูกเป็นเวลา 5,000 ปี บทบาทที่ลูกแสดงหนึ่งวินาทีนั้นไม่สามารถเป็นเช่นเดียวกันกับบทบาทของลูกในวินาทีถัดไปได้ นี่เป็นเรื่องของความเข้าใจเป็นอย่างยิ่ง นี่คือละคร บทบาทของลูกเฝ้าแต่ซ้ำรอย คัมภีร์ทั้งหมดเป็นของหนทางความเลื่อมใสศรัทธา ความเลื่อมใสศรัทธาคงอยู่มาเป็นเวลาครึ่งวงจร จากนั้นพ่อก็มาและให้การหลุดพ้นแก่ทุกคน ลูกรู้ว่า 5,000 ปีที่แล้วลูกเคยได้รับการหลุดพ้นและลูกเคยปกครองที่นั่น ไม่มีการกล่าวถึงความทุกข์ เวลานี้ไม่มีสิ่งใดนอกจากความทุกข์ ที่เรียกว่าดินแดนแห่งความทุกข์ มีดินแดนแห่งความสงบ ความสุข และความทุกข์ พ่อมาและแสดงหนทางไปสู่ดินแดนแห่งความสุขให้แก่ลูกผู้คนของบารัต พ่อต้องมาทุกวงจร พ่อเคยมาหลายครั้งแล้วและพ่อจะยังคงมาต่อไป ไม่สามารถมีจุดจบกับสิ่งนี้ ในขณะที่วนไปรอบวงจร ลูกก็เข้าไปสู่ดินแดนแห่งความทุกข์ แล้วพ่อก็ต้องมา เวลานี้ลูกจดจำวงจรของ 84 ชาติเกิดของลูก พ่อเรียกว่าผู้สร้าง สิ่งนี้ไม่ได้หมายความว่าท่านสร้างละคร การเป็นผู้สร้างหมายความว่าท่านมาในเวลานี้และสร้างยุคทอง พ่อมาและสอนผู้ที่เคยมีอาณาจักรในยุคทองะแล้วก็สูญสิ้นมันไป พ่อนำลูกๆมาเลี้ยงดู ลูกคือลูกของพ่อใช่ไหม? ไม่มีผู้รู้หรือผู้เคร่งศาสนาใดที่กำลังสอนลูก มีเพียงพ่อผู้เดียวเท่านั้นที่ทุกคนจดจำกำลังสอนลูก ผู้เดียวที่พวกเขาจดจำจะมาที่นี่บางเวลาอย่างแน่นอน ไม่มีใครเข้าใจว่าทำไมพวกเขาถึงจดจำท่าน ดังนั้นพ่อผู้ชำระให้บริสุทธิ์จึงมาอย่างแน่นอน พวกเขาจะไม่พูดกับพระคริสต์ว่า: จงมาอีกครั้ง! ผู้คนคิดว่าดวงวิญญาณได้หลอมละลายไป ดังนั้นจึงไม่มีเรื่องของการกลับมาอีก อย่างไรก็ตามก็ยังคงเป็นผู้ชำระให้บริสุทธิ์ที่พวกเขาจดจำ: ให้มรดกแก่เราดวงวิญญาณอีกครั้ง เวลานี้ลูกๆ สำนึกรู้ว่าบาบาได้มาแล้ว ท่านมาเพื่อก่อตั้งโลกใหม่ ผู้ก่อตั้งศาสนาอื่นๆ จะมาในเวลาของเขาเองในเวลาของราโจและตาโม เวลานี้ลูกๆรู้ว่าลูกกำลังจะกลายเป็นนายผู้ที่เต็มไปด้วยความรู้ พ่อผู้เดียวเท่านั้นที่สอนลูกและทำให้ลูกกลายเป็นนายของโลก ท่านเองไม่ได้กลายเป็นเช่นนั้น เหตุนี้เองท่านจึงถูกเรียกว่าเป็นผู้รับใช้ที่เห็นแก่ประโยชน์ของผู้อื่น ผู้คนพูดว่าพวกเขาไม่ต้องการรางวัลใดๆสำหรับสิ่งที่พวกเขาทำ พวกเขากำลังรับใช้อย่างเห็นแก่ประโยชน์ของผู้อื่น อย่างไรก็ตามนั่นก็ไม่ได้เป็นเช่นนั้น พวกเขาใช้ชาติเกิดถัดไปตามสันสการ์ที่พวกเขานำติดตัวไป พวกเขาได้รับผลของการกระทำของเขาอย่างแน่นอน ซันยาสซีก็กลับมาใช้ชาติเกิดใหม่กับผู้ครองเรือนและแล้วตามสันสการ์ของพวกเขา พวกเขาก็ไปสู่ศาสนาของการสละละทิ้ง ในทำนองเดียวกัน บาบาได้ยกตัวอย่างของทหาร พวกเขาได้อ้างว่ากีตะที่กล่าวไว้ว่า: หากท่านตายในสนามรบท่านจะไปสู่สวรรค์ อย่างไรก็ตาม ต้องมีช่วงเวลาสำหรับสวรรค์ พวกเขาพูดว่า: ระยะเวลาของสวรรค์เป็นหลายแสนปี เวลานี้ลูกเข้าใจสิ่งที่พ่อบอกลูกและสิ่งที่ได้มีการเขียนไว้ในกีตะ พวกเขาพูดว่าคำพูดของพระเจ้าพูดว่า: พ่ออยู่ทุกหนแห่งในเวลาเดียวกัน พ่อพูดว่า: พ่อจะสามารถดูถูกดูหมิ่นตนเองด้วยการพูดเช่นนั้นได้อย่างไร? พ่อจะสามารถอยู่ในแมวและสุนัขได้อย่างไร? ลูกเรียกพ่อว่ามหาสมุทรแห่งความรู้ ดังนั้นพ่อจะเรียกตนเองว่าเป็นสิ่งต่างๆ เหล่านั้นได้อย่างไร? เป็นการพูดเรื่องเท็จเช่นนั้น! ไม่มีใครมีความรู้ใดๆ เพราะซันยาสซีบริสุทธิ์ผู้คนจึงให้ความนับถือกับพวกเขาเป็นอย่างมาก ไม่มีกูรูในยุคทอง ที่นี่เจ้าสาวได้รับการบอกว่าเจ้าบ่าวของเธอคือกูรูของเธอและเป็นพระเจ้าของเธอ และเธอต้องไม่มีกูรูอื่นๆ คำอธิบายนั้นเป็นไปเมื่อความเลื่อมใสศรัทธาเริ่มแรกสะโตประธาน ไม่มีกูรูใดในยุคทอง แม้แต่ในช่วงเริ่มต้นของความเลื่อมใสศรัทธาก็ไม่มีกูรู สามีถือได้ว่าเป็นทุกสิ่ง ดังนั้นพวกเขาจึงไม่รับกูรู เวลานี้ลูกเข้าใจสิ่งเหล่านี้ บางคนก็หวาดกลัวเพียงแค่ได้ยินชื่อของบราห์มากุมารและกุมารี เพราะพวกเขาคิดว่าพวกเราทำให้ทุกคนกลายเป็นพี่น้องหญิงชายกัน โอ้! แต่เป็นสิ่งดีที่จะกลายเป็นลูกของประชาบิดาบราห์มา เพียงบราห์มากุมารและกุมารีเท่านั้นที่ประกาศสิทธิ์ในมรดกแห่งสวรรค์ เวลานี้ลูกกำลังประกาศสิทธิ์นั้น เวลานี้ลูกกลายเป็นบราห์มากุมารและกุมารีแล้ว สามีและภรรยาต่างก็พูดว่าพวกเขาเป็นพี่ชายและน้องสาว และนี่คือวิธีที่จิตสำนึกที่เป็นร่างและกลิ่นเหม็นของกิเลสถูกขจัดออกไป พวกเราพี่น้องชายหญิง ลูกๆของพ่อผู้เดียวจะข้องแวะในกิเลสได้อย่างไร? นั่นก็จะเป็นบาปที่ใหญ่มาก นี่เป็นกลยุทธ์ในละครเพื่อทำให้ลูกสามารถอยู่อย่างบริสุทธิ์ ซันยาสซีเป็นของหนทางสันโดษ ในขณะที่ลูกเป็นของหนทางครอบครัว เวลานี้ลูกต้องหยุดทำตามขนบธรรมเนียมประเพณีและระบบของโลกที่สกปรกและลืมโลกนี้ ลูกเคยเป็นนายแห่งสวรรค์ จากนั้นราวันก็ทำให้ลูกสกปรกอย่างมาก บาบาได้บอกลูกเช่นกันว่าจะพูดอย่างไรเมื่อมีคนถามว่าพวกเขาจะยอมรับได้อย่างไรว่าพวกเขาได้ใช้ 84 ชาติเกิด เป็นสิ่งที่ดีที่เราจะบอกท่าน ว่าท่านนั้นได้ใช้ 84 ชาติเกิด หากพวกเขาไม่ได้ใช้ 84 ชาติเกิด พวกเขาจะไม่อยู่ที่นี่ ลูกสามารถเข้าใจได้ว่าพวกเขาไม่ได้เป็นของศาสนาเทพและพวกเขาไม่สามารถเข้ามาสู่สวรรค์ได้ พวกเขาอาจได้รับสถานภาพที่ต่ำในบรรดาปวงประชา ในบรรดาปวงประชาด้วยมีสถานภาพที่สูงและสถานภาพที่ต่ำ สิ่งเหล่านี้ไม่ได้กล่าวไว้ในคัมภีร์ พระเจ้ามาและก่อตั้งอาณาจักร ศรีกฤษณะเคยเป็นนายของไวกุณฑ์ (สวรรค์) พ่อคือผู้ก่อตั้งสวรรค์นั้น พ่อพูดกีตะที่เราได้มาซึ่งสถานภาพ ในเวลานั้นไม่จำเป็นต้องศึกษาเล่าเรียนและสอนผู้อื่น ลูกศึกษาความรู้นี้เวลานี้และประกาศสิทธิ์ในสถานภาพ และจากนั้นลูกก็จะไม่ศึกษาความรู้นี้ของกีตะที่นั่น เพราะลูกจะได้รับการหลุดพ้น ยิ่งลูกทำความเพียรพยายามในเวลานี้มากเท่าไหร่ ลูกก็จะยิ่งประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงมากเท่านั้นที่นั่น ลูกจะเฝ้าแต่เพียรพยายามเหมือนกับที่ลูกทำในวงจรก่อนหน้านี้ ลูกต้องสังเกตทุกสิ่งอย่างละวาง ลูกต้องสังเกตครูผู้สอนลูกและลูกต้องฉลาดยิ่งกว่าเขา มีพื้นที่ว่างมาก ลูกต้องทำความเพียรพยายามเพื่อที่จะกลายเป็นผู้ที่สูงสุดเหนือสิ่งใด สิ่งหลักคือการกลับมาสะโตประธานจากตาโมประธาน เรื่องเหล่านี้ต้องเป็นที่เข้าใจ อยู่ที่บ้านกับครอบครัวของลูกและจดจำพ่อ และแล้วลูกจะกลับมาบริสุทธิ์ ที่นี่ทุกคนไม่บริสุทธิ์และไม่มีสิ่งใดเลยนอกจากความทุกข์ ไม่มีใครรู้ว่าเมื่อไหร่ที่เป็นอาณาจักรของความสุข ในเวลาของความทุกข์พวกเขาร้องเรียกหา โอ้ พระเจ้า! โอ้ ราม! ทำไมท่านถึงทำให้เรามีความทุกข์นี้? อย่างไรก็ตามพระเจ้าไม่ได้เป็นเหตุของความทุกข์ให้กับใคร ราวันเป็นผู้ที่สร้างความทุกข์ เวลานี้ลูกรู้ว่าจะไม่มีศาสนาอื่นใดในอาณาจักรของลูก ศาสนาอื่นๆ ทั้งหมดมาในภายหลัง ไม่ว่าลูกจะไปที่ไหนลูก ลูกจะต้องนำการศึกษานี้ไปกับลูกด้วย ลูกได้รับเป้าหมายของมานมานะบาฟ จดจำพ่อ พวกเรากำลังประกาศสิทธิ์ในมรดกแห่งสวรรค์จากพ่อ ลูกไม่สามารถจดจำได้มากขนาดนี้เลยหรือ? การจดจำระลึกถึงนี้จะต้องมั่นคงเพราะความคิดสุดท้ายของลูกจะนำลูกไปสู่จุดหมายปลายทางของลูก อัจชะ

ถึงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. ตื่นขึ้นมาในชั่วโมงเช้าตรู่ของน้ำทิพย์ และคิดว่าบาบานั้นเป็นพ่อของเราและเป็นครูของเราอย่างไร เวลานี้บาบามาเพื่อตกแต่งประดับประดาเราด้วยเพชรพลอยแห่งความรู้ ท่านคือพ่อเหนือพ่อและสามีเหนือสามีทั้งหมด มีความคิดเช่นนั้นและมีประสบการณ์ของความสุขที่ไม่มีขีดจำกัด

2. สังเกตการณ์ความเพียรพยายามของแต่ละคนอย่างเป็นผู้สังเกตการณ์ที่ละวาง ยังคงมีพื้นที่ว่างสำหรับการทำความเพียรพยายามที่จะประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูง ดังนั้นจงเปลี่ยนจากตาโมประธานเป็นสะโตประธาน

พร:
ขอให้ลูกเป็นดวงวิญญาณที่มีพลังอย่างสม่ำเสมอ ซึ่งจะมีพลังโดยการรับประทานผลในทางปฏิบัติและผลทันทีของยุคบรรจบพบกัน

ดวงวิญญาณที่กลายเป็นเครื่องมือสำหรับงานรับใช้ที่ไม่มีขีดจำกัดในยุคบรรจบพบกันจะได้รับพลังเป็นผลทันทีของการเป็นเครื่องมือของพวกเขา ผลในทางปฏิบัติและผลทันทีคือผลของยุคที่สูงส่งนี้ ดวงวิญญาณที่ทรงพลังที่รับประทานผลเช่นนั้นจะได้รับชัยชนะเหนือสถานการณ์ที่อันตรายใดๆได้อย่างง่ายดาย เนื่องจากอยู่กับพ่อผู้ทรงอำนาจพวกเขาจึงได้รับการปลดปล่อยจากความสูญเสียทั้งหมดได้อย่างง่ายดาย พวกเขาแม้กระทั่งได้รับชัยชนะเหนือสถานการณ์ที่เป็นพิษเหมือนงู เหตุนี้เองดังเช่นอนุสรณ์ที่ได้แสดงให้เห็นว่าศรีกฤษณะนั้นร่ายรำอยู่บนงู

คติพจน์:
ปล่อยให้อดีตเป็นอดีต โดยการสอบผ่าน (passing) ด้วยเกียรตินิยมและอยู่ใกล้ชิดกับพ่อเสมอ (paas ในภาษาฮินดีคือมีความใกล้ชิด)