21.02.21    Avyakt Bapdada     Thai Murli     06.11.87     Om Shanti     Madhuban


วิธีที่จะกลายเป็นผู้รับใช้ที่สม่ำเสมอคือการทำงานรับใช้สี่ประเภท


วันนี้พ่อผู้ให้คุณประโยชน์โลกผู้รับใช้โลกกำลังมองดูลูกที่ให้ความร่วมมือผู้รับใช้โลกทั้งหมดของท่าน ลูกแต่ละคนเป็นโยคีที่ง่ายดายและสม่ำเสมอเช่นเดียวกับการเป็นเป็นผู้รับใช้ที่สม่ำเสมอมากแค่ไหน? ในชีวิตบราห์มินของลูกความสมดุลของทั้งการจดจำระลึกถึงและงานรับใช้ทำให้ลูกมีค่าควรแก่การได้รับพรจากบัพดาดาและดวงวิญญาณบราห์มินที่สูงส่งทั้งหมด ในยุคบรรจบพบกันเท่านั้นและในชีวิต บราห์มินนี้ที่ลูกสามารถได้รับพรจากพระเจ้าและครอบครัวบราห์มิน ด้วยเหตุนี้เองในชีวิตอันสั้นนี้ลูกได้รับการบรรลุผลทั้งหมดตลอดกาลอย่างง่ายดาย ยุคบรรจบพบกันนี้สามารถเรียกได้ว่าเป็นยุคพิเศษแห่งพรและด้วยเหตุนี้เองยุคนี้จึงเรียกว่ายุคที่ยิ่งใหญ่ บนพื้นฐานของทุกการกระทำที่สูงส่งและทุกความคิดที่สูงส่ง พ่อเองยังคงให้พรจากหัวใจของท่านแก่ลูกบราห์มินทุกคนอย่างต่อเนื่องอยู่เสมอ ชีวิตบราห์มินนี้เป็นชีวิตที่ลูกเติบโตด้วยการหล่อเลี้ยงของพรจากพระเจ้า ด้วยใจที่เปิดกว้าง,พ่อ,พระเจ้าผู้ไร้เดียงสาประทานอาภรณ์ที่เต็มไปด้วยพรทุกประการแก่ลูกๆ อย่างไรก็ตามพื้นฐานของการได้รับพรทั้งหมดนี้คือความสมดุลของการจดจำระลึกถึงและงานรับใช้ หากลูกเป็นโยคีที่สม่ำเสมอลูกก็เป็นผู้รับใช้ที่สม่ำเสมอเช่นกัน ความสำคัญของงานรับใช้อยู่ในสติปัญญาของลูกเสมอหรือไม่?

ลูกบางคนคิดว่าเมื่อพวกเขามีโอกาส, มีวิธีการ หรือมีเวลาในการทำงานรับใช้,พวกเขาก็จะทำงานรับใช้ อย่างไรก็ตามเช่นเดียวกับที่บัพดาดาทำให้ลูกได้สัมผัสกับการจดจำระลึกถึงได้อย่างสม่ำเสมอและง่ายดาย ในทำนองเดียวกันงานรับใช้ก็สามารถทำได้อย่างสม่ำเสมอและง่ายดายเช่นกัน ดังนั้นวันนี้บัพดาดากำลังดูชาร์ทของงานรับใช้ของลูกผู้รับใช้ ลูกจะไม่มีประสบการณ์ในการรับพรอย่างสม่ำเสมอจนกว่าลูกจะกลายเป็นผู้รับใช้ที่สม่ำเสมอ ตัวอย่างเช่นเมื่อลูกทำงานรับใช้ตามเวลาตามโอกาสหรือตามโปรแกรม และจากผลของงานรับใช้เช่นนั้นลูกได้รับความสำเร็จและพรจากพ่อและครอบครัว แต่นั่นไม่ใช่ตลอดเวลา ดังนั้นเนื่องจากการได้รับพรเหล่านั้นบางครั้งลูกจึงประสบกับความก้าวหน้าในตนเองและงานรับใช้ อย่างไรก็ตามในบางครั้งเนื่องจากไม่มีความสมดุลของการจดจำระลึกถึงและงานรับใช้อย่างสม่ำเสมอลูกจึงประสบความสำเร็จหลังจากลำบากตรากตรำ วันนี้บาบาจะมาบอกลูกว่าลูกจะเป็นผู้รับใช้ที่สม่ำเสมอได้อย่างไรและความสำคัญของงานรับใช้นั้น

ตลอดทั้งวันลูกสามารถทำงานรับใช้ได้มากมายหลายประเภท ในสิ่งนั้นงานรับใช้แรกของตนเองนั่นคือให้ความสำคัญกับตนเองเสมอในการกลับมาเพียบพร้อมและสมบูรณ์พร้อม ลูกต้องทำให้ตนเองสอบผ่านเกียรตินิยมในทุกวิชาหลักของการศึกษานี้ ลูกต้องกลายเป็นตัวของความรู้ตัวและเป็นตัวของการจดจำระลึกถึงและเป็นตัวของคุณธรรม; ลูกต้องทำให้ตนเองเพียบพร้อมสมบูรณ์ในทุกสิ่ง ให้งานรับใช้ของตนเองนี้อยู่ในสติปัญญาของลูกเสมอ งานรับใช้ของตนเองนี้ทำให้ลูกสามารถทำงานรับใช้ผ่านรูปที่สมบูรณ์พร้อมของลูกโดยอัตโนมัติ อย่างไรก็ตามวิธีการสำหรับสิ่งนั้นคือการให้ความใส่ใจและตรวจสอบ ลูกต้องตรวจสอบตนเองไม่ใช่คนอื่น ประการที่สองคืองานรับใช้โลกซึ่งลูกทำในรูปแบบต่างๆและด้วยวิธีการต่างๆผ่านคำพูดและผ่านความสัมพันธ์และสายใย ลูกรู้ทั้งหมดนี้เป็นอย่างดี ประการที่สามคืองานรับใช้ของยักย่ะ ซึ่งลูกทำด้วยร่างกายและเงินของลูก

งานรับใช้ที่สี่คือด้วยจิตใจของลูก ไม่ว่าลูกจะอยู่ที่ใดลูกสามารถรับใช้ดวงวิญญาณมากมายด้วยความรู้สึกที่บริสุทธิ์ ความปรารถนาที่สูงส่ง ทัศนคติที่สูงส่งและกระแสจิตที่สูงส่ง วิธีที่จะทำสิ่งนี้คือการกลายเป็นประภาคารแห่งแสงและอำนาจ จากสถานที่หนึ่งประภาคารรับใช้ได้ระยะไกล ในทำนองเดียวกันจากสถานที่หนึ่งลูกสามารถกลายเป็นเครื่องมือเพื่อรับใช้ผู้คนมากมาย หากลูกสะสมสมบัติที่มีค่ามากมายลูกสามารถทำสิ่งนี้ได้อย่างง่ายดาย ไม่มีปัญหาเกี่ยวกับการรับสิ่งอำนวยความสะดวกทางกาย โอกาส หรือเวลาสำหรับสิ่งนี้ ลูกเพียงแค่ต้องเต็มไปด้วยแสงสว่างและอำนาจ ให้จิตใจและสติปัญญาปราศจากความคิดที่ไร้ประโยชน์อยู่เสมอ ให้สิ่งเหล่านี้เป็นตัวของมนตรา "มานมานะบาฟ" ได้อย่างง่ายดาย งานรับใช้ทั้งสี่ประเภทนี้ไม่สามารถทำให้ลูกเป็นผู้รับใช้ที่สม่ำเสมอได้หรือ? จากงานรับใช้ทั้งสี่ประเภทลูกสามารถทำงานรับใช้ประเภทใดก็ได้ไปเรื่อยๆในทุกขณะและลูกจะกลายเป็นผู้รับใช้ที่ที่สม่ำเสมอได้อย่างง่ายดาย และเนื่องจากการที่ต้องทำงานทำงานรับใช้อย่างสม่ำเสมอ เนื่องจากการอยู่อย่างไม่ว่างเว้นอยู่เสมอ ลูกจะกลายเป็นผู้เอาชนะมายาได้อย่างง่ายดาย จากงานรับใช้ทั้งสี่ประเภททำงานรับใช้อะไรก็ตามที่ลูกสามารถทำได้ไม่ว่าเวลาใดก็ตาม แต่อย่าตัดสิทธิ์ตนเองในการทำงานรับใช้แม้แต่วินาทีเดียว ลูกต้องเป็นผู้รับใช้ตลอด 24 ชั่วโมง ลูกไม่ใช่โยคีหรือผู้รับใช้แค่ 8 ชั่วโมง แต่เป็นผู้รับใช้ที่สม่ำเสมอ นี่เป็นสิ่งที่ง่ายใช่ไหม? ถ้าไม่มีอะไรแล้วงานรับใช้ของตนเองนั้นก็เป็นสิ่งที่ดี ไม่ว่าลูกจะมีโอกาสอะไร ลูกก็สามารถทำงานรับใช้ได้ตลอดเวลา

เนื่องจากร่างกายของพวกเขาหรือเพราะไม่มีเวลา ลูกบางคนคิดว่าพวกเขาไม่สามารถทำงานรับใช้ได้ อย่างไรก็ตามจากงานรับใช้ทั้งสี่ประเภท หากลูกอยู่อย่างไม่ว่างเว้นกับงานรับใช้ประเภทใดก็ตามตามความเหมาะสม ลูกจะสะสมคะแนนในวิชาของงานรับใช้และคะแนนเหล่านี้จะถูกเพิ่มเข้าไปในผลลัพธ์สุดท้ายของลูก เช่นที่คะแนนจะถูกสะสมสำหรับผู้ที่รับใช้ด้วยคำพูด ในทำนองเดียวกันงานรับใช้ของยักย่ะ งานรับใช้ตนเอง และงานรับใช้ด้วยจิตใจก็มีความสำคัญมากเช่นเดียวกันและลูกจะสะสมได้มากพอจากสิ่งเหล่านั้น มีคะแนนเท่ากันสำหรับงานรับใช้ทุกประเภท อย่างไรก็ตามผู้ที่ทำงานรับใช้ทั้งสี่ประเภทนั้นสะสมคะแนนได้จำนวนมากเช่นนั้น ผู้ที่ทำงานรับใช้เพียงหนึ่งหรือสองประเภทจะสะสมคะแนนตามนั้น ถึงกระนั้นหากลูกไม่สามารถทำงานรับใช้ทั้งสี่ประเภทได้ แต่สามารถทำงานรับใช้ได้เพียงสองประเภทแล้วลูกก็สามารถเป็นผู้รับใช้ที่สม่ำเสมอ และเนื่องจากความสม่ำเสมอคะแนนของลูกจึงเพิ่มขึ้น ด้วยเหตุนี้เองชีวิตบราห์มินจึงหมายถึงการเป็นผู้รับใช้ที่สม่ำเสมอและโยคีที่ง่ายดาย

เช่นที่ลูกให้ความใส่ใจกับการจดจำระลึกถึงอย่างสม่ำเสมอและทำให้แน่ใจว่าลิงก์ของการจดจำระลึกถึงนั้นเชื่อมโยงอย่างสม่ำเสมอ ในทำนองเดียวกันให้ลิงก์ของงานรับใช้เชื่อมโยงอยู่ตลอดเวลาเช่นกัน ลูกมีประสบการณ์ในสภาพที่แตกต่างกันในการจดจำระลึกถึง: บางครั้งก็เป็นสภาพของเมล็ด บางครั้งก็เป็นรูปที่เป็นเทวดานางฟ้า บางครั้งก็การไตร่ตรอง บางครั้งก็เป็นการสนทนาจากใจถึงใจ และแม้ว่าลูกจะมีสภาพที่แตกต่างกันลูกก็นับว่าเป็นการจดจำระลึกถึงอย่างสม่ำเสมอในวิชาของการจดจำระลึกถึง ในทำนองเดียวกันมีรูปแบบของงานรับใช้ที่แตกต่างกันเหล่านี้ สำหรับชีวิตที่ปราศจากงานรับใช้ก็ไม่ใช่ชีวิต ขอให้มีการจดจำระลึกถึงในทุกลมหายใจและมีงานรับใช้ในทุกลมหายใจ สิ่งนี้เรียกว่าความสมดุล แล้วเมื่อนั้นลูกจะยังคงได้รับพรต่อไปอย่างสม่ำเสมอในทุกขณะและเสียงที่จะออกมาจากหัวใจของลูกอย่างสม่ำเสมอและเป็นธรรมชาติคือลูกได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยพร ลูกโบยบินด้วยพรด้วยประสบการณ์ของสภาพที่โบยบิน ลูกจะเป็นอิสระจากการตรากตรำและการต่อสู้ ลูกจะเป็นอิสระจากคำถาม "อะไร" "ทำไม" และ อย่างไร?" และมีความสุขเสมอ ลูกจะประสบความสำเร็จอยู่เรื่อยๆสม่ำเสมออย่างเป็นสิทธิ์โดยกำเนิดของลูก "ฉันไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันไม่รู้ว่าจะมีความสำเร็จหรือไม่ ฉันไม่รู้ว่าฉันจะสามารถดำเนินต่อไปในอนาคตได้หรือไม่ เมื่อความคิดเหล่านี้ฉันไม่รู้ว่า.ถูกเปลี่ยนไป ลูกก็จะสัมผัสกับสภาพของการเป็นนายตรีกาลดาร์ชิ ลูกจะมีความศรัทธาและความซาบซึ้งอยู่ตลอดเวลาว่าชัยชนะได้รับประกันแล้ว นี่คือสิ่งชี้บอกของพร ลูกเข้าใจไหม?

ในชีวิตของบราห์มิน ในยุคที่ยิ่งใหญ่นี้ หากลูกต้องลำบากตรากตรำหลังจากที่ลูกได้ประกาศสิทธิ์ในบัพดาดา หากลูกใช้ชีวิตของลูกในสภาพของการต่อสู้อยู่ตลอดเวลา ... บัพดาดาไม่สามารถทนเห็นชีวิตที่ลำบากในตัวลูกได้ ด้วยเหตุนี้เองลูกต้องกลายเป็นโยคีและผู้รับใช้ที่สม่ำเสมอ ลูกเข้าใจไหม? อัจชะ

ความหวังของลูกที่เก่าแก่กว่าได้รับการเติมเต็มแล้วใช่หรือไม่? ทำได้ดีมากสำหรับลูก ๆ ที่เฝ้าแต่ทำงานรับใช้ซึ่งทำหน้าที่จัดหาน้ำและให้ความร่วมมือทั้งกลางวันและกลางคืนเพื่อเติมเต็มความหวังของลูกๆหลายคน ลูกกลายเป็นผู้เอาชนะการนอนหลับและเป็นผู้เอาชนะวัตถุธาตุด้วย ดังนั้นขอขอบคุณผู้รับใช้ทั้งหมดของมธุบัน ไม่ว่าพวกเขาจะทำตามแผนอะไร ไปนำน้ำมา ไปรับคนอื่นอย่างสะดวกสบาย จัดหาที่พักที่สะดวกสบาย เตรียมอาหารให้ตรงเวลาสำหรับใครก็ตามที่เป็นเครื่องมือในงานรับใช้ทุกประเภท ถึงอย่างไรบัพดาดาก็ขอขอบคุณ โลกกำลังร้องหาน้ำและลูก ๆ ของพ่อก็ทำงานของพวกเขาได้อย่างง่ายดาย บัพดาดายังคงเห็นงานรับใช้ของลูกผู้ที่เฝ้าแต่ทำงานรับใช้ทุกคนอย่างต่อเนื่อง ผู้ที่อาศัยอยู่ในมธุบันกลายเป็นเครื่องมือและทำให้ลูกได้รับโอกาสอย่างสะดวกสบาย ลูกเองก็ให้ความร่วมมือใช่หรือไม่? เช่นเดียวกับที่คนเหล่านั้นให้ความร่วมมือกันและลูกได้รับผลของสิ่งนั้น ในทำนองเดียวกันหากลูกทุกคนยังคงเดินหน้าไปในทำนองเดียวกันตามเวลาในทุกๆงาน บราห์มินอื่น ๆ อีกมากมายจะได้รับผลของความร่วมมือของลูกอย่างสม่ำเสมอ

บัพดาดายิ้ม แม่น้ำน้ำนมจะไหลรินในยุคทอง แต่อย่างน้อยน้ำในยุคบรรจบพบกันก็กลายเป็นเหมือนเนย (คุณค่าของมัน) แม่น้ำเนยไหลผ่านก๊อก น้ำกลายเป็นเหมือนเนยและมันจึงมีค่ามากใช่หรือไม่? วิธีนี้หลายคนจะได้รับโอกาส อย่างไรก็ตามมีความแตกต่างอย่างมากระหว่างโลกกับลูกบราห์มิน ลูกทุกคนมีความสะดวกสบายมากกว่าผู้ที่อยู่ในสถานที่อื่นมากมายและลูกได้รับการฝึกฝนนี้ ดังนั้นจงเพิ่มการฝึกฝนอย่างต่อเนื่องของการเป็นคนที่เข้าใจนัยสำคัญของความลับทั้งหมดและอยู่อย่างมีความสุขในทุกสถานการณ์ อัจชะ

ถึงโยคีที่สม่ำเสมอ ผู้รับใช้ที่สม่ำเสมอ ดวงวิญญาณที่สูงส่งทั้งหมด ถึงผู้ที่เป็นตรีกาลดารชิอยู่เสมอและและผู้ที่มีสิทธิ์ที่จะประสบความสำเร็จ ถึงดวงวิญญาณที่สูงส่ง ที่มีความสุขและพอใจอย่างสม่ำเสมอ ถึงลูกๆที่มีประสบการณ์กับพรในทุกวินาที ด้วยความรัก ระลึกถึง และนมัสเต จาก บัพดาดา, ผู้ประทานโชคและผู้ประทานพร

ถึงดาดี้จี: ลูกมีความคิดและทุกคนก็ได้รับผลของความคิดที่สูงส่งนั้น ลูกได้รับพวงมาลัยมากมาย นอกจากการสรรเสริญพ่อแล้วผู้คนยังร้องเพลงสรรเสริญผู้ที่กลายเป็นเครื่องมือด้วย ด้วยเหตุนี้เองลูกๆจึงได้รับการกราบไหว้บูชาพร้อมกับพ่อด้วยเช่นกัน พ่อไม่ได้รับการกราบไหว้บูชาเพียงผู้เดียว ทุกคนได้รับความสุขมากมาย พวงมาลัยแห่งพรเหล่านี้ทำให้ลูกมีสิทธิ์ที่จะได้รับพวงมาลัยบนหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา

อะแวกบัพดาดาพบกลุ่ม:

1) ลูกทุกคนดวงวิญญาณที่สูงส่งดับความกระหายของทุกคนใช่หรือไม่? นั่นคือน้ำทางกายภาพในขณะที่ลูกมีน้ำทิพย์แห่งความรู้ น้ำช่วยดับกระหายชั่วคราวและทำให้ลูกเป็นดวงวิญญาณที่พอใจ ดังนั้นลูกกลายเป็นเครื่องมือที่จะทำให้ทุกดวงวิญญาณพอใจด้วยน้ำทิพย์ใช่หรือไม่? ลูกมีความกระตือรือร้นนี้อยู่เสมอหรือไม่? เพราะการดับกระหายของใครบางคนถือเป็นบุญที่ยิ่งใหญ่ ผู้ที่ดับความกระหายของดวงวิญญาณที่กระหายกล่าวกันว่าเป็นดวงวิญญาณที่ใจบุญ ลูกก็เป็นผู้ที่กลายเป็นดวงวิญญาณที่ใจบุญอย่างมากและดับความกระหายของทุกคนเช่นกัน ผู้คนจะหมดหวังเมื่อพวกเขากระหายน้ำ ถ้าพวกเขาไม่ได้รับน้ำพวกเขาจะหมดหวังอย่างมากใช่หรือไม่? ในทำนองเดียวกันเนื่องจากไม่ได้รับน้ำทิพย์แห่งความรู้ดวงวิญญาณจึงร้องไห้ออกมาด้วยความทุกข์และความไม่สงบ ดังนั้นลูกคือดวงวิญญาณที่ใจบุญที่ให้น้ำทิพย์แห่งความรู้และดับกระหายแก่พวกเขา ดังนั้นลูกกำลังสะสมในบัญชีบุญของลูกสำหรับหลายชาติเกิดใช่หรือไม่? ในชาติเกิดเดียวลูกสะสมไว้ในบัญชีของลูกสำหรับหลายๆชาติเกิดใช่หรือไม่? ในชาติเกิดเดียวลูกสะสมในบัญชีของลูกสำหรับหลายๆชาติเกิด ดังนั้นลูกสะสมได้มากขนาดนี้แล้วใช่ไหม? ลูกเต็มไปด้วยสมบัติที่มีค่ามากมายที่ลูกสามารถแจกจ่ายให้คนอื่นได้ ลูกได้สะสมเพื่อตนเองและยังกลายเป็นผู้ประทานให้กับผู้อื่นด้วย ดังนั้นควรตรวจสอบอยู่เสมอ: ฉันเป็นดวงวิญญาณที่ใจบุญตลอดทั้งวันและฉันได้ทำบุญหรือไม่ หรือเพียงแค่กินดื่มและสนุกกับตนเอง? ผู้ที่สะสมนั้นกล่าวได้ว่ารู้คิด ในขณะที่ผู้ที่หามาได้แล้วนำไปใช้จ่ายนั้นไม่ได้ถูกกล่าวว่ารู้คิด เช่นที่ลูกหาเวลาเพื่อทานอาหารของลูกเพราะลูกรู้ว่าสิ่งนั้นสำคัญ ในทำนองเดียวกันการทำบุญนี้ก็เป็นสิ่งสำคัญ ดังนั้นลูกเป็นดวงวิญญาณที่ใจบุญเสมอไม่ใช่แค่บางครั้ง ไม่ใช่ว่าลูกจะทำสิ่งนี้ถ้าลูกมีโอกาส ลูกต้องใช้โอกาส ไม่ใช่ว่าลูกไม่มีเวลา แต่ต้องให้เวลา แล้วเมื่อนั้นลูกจะสามารถสะสมได้ ในเวลานี้ลูกสามารถขีดเส้นโชคของลูกได้ยาวเท่าที่ลูกต้องการเพราะพ่อเป็นผู้ประทานโชคและผู้ประทานพร พ่อประทานปากกาของความรู้ที่สูงส่งให้แก่ลูกของท่าน ด้วยปากกานี้ลูกสามารถลากเส้นได้ยาวเท่าที่ลูกต้องการ อัจชะ

2) ลูกทุกคนเป็นราชฤๅษีใช่ไหม? ราชหมายถึงผู้ที่มีสิทธิ์และฤๅษีหมายถึงตาปาสวี พลังของตาปาเซียเป็นวิธีที่ลูกสามารถเปลี่ยนแปลงได้อย่างง่ายดาย ด้วยความรักที่มีต่อพระเจ้าลูกสามารถทำให้ตนเองและโลกปราศจากอุปสรรคได้ตลอดเวลา เพื่อที่จะปราศจากอุปสรรคและทำให้ผู้อื่นปราศจากอุปสรรค - ลูกทำงานรับใช้นี้ใช่หรือไม่? ลูกคือผู้ที่ปลดปล่อยดวงวิญญาณทั้งหมดจากอุปสรรคทุกประเภท ลูกเป็นผู้ที่ประกาศสิทธิ์ในพรแห่งการหลุดพ้นในชีวิตจากพ่อและลูกให้กับผู้อื่นใช่หรือไม่? ปราศจากอุปสรรค หมายถึงการหลุดพ้นในชีวิต

3) เมื่อลูกมีความกล้าหาญพ่อช่วยเหลือ เมื่อลูกมีความกล้าหาญลูกจะได้รับความช่วยเหลือจากพ่อหลายล้านเท่า ภาระอยู่ที่พ่อ แต่จงเป็นผู้ดูแลผลประโยชน์และเฝ้าแต่เคลื่อนไปข้างหน้าอย่างสม่ำเสมอด้วยการจดจำระลึกถึงพ่อ การจดจำระลึกถึงพ่อคือร่มฉัตรแห่งการปกป้องคุ้มครอง บัญชีในอดีตเป็นเหมือนไม้กางเขน แต่ด้วยความช่วยเหลือของพ่อสิ่งเหล่านั้นจะกลายเป็นเหมือนหนาม สถานการณ์ที่เลวร้ายจะมาถึงแน่นอนเพราะทุกสิ่งต้องถูกชำระสะสางที่นี่ อย่างไรก็ตามความช่วยเหลือของพ่อทำให้ทุกสิ่งกลายเป็นหนาม ทำให้เรื่องใหญ่เป็นเรื่องเล็กเพราะพ่อที่ยิ่งใหญ่อยู่กับลูก จงมีศรัทธาอย่างสม่ำเสมอและลูกจะก้าวหน้าต่อไป เป็นผู้ดูแลผลประโยชน์ในทุกขั้นตอน ผู้ดูแลผลประโยชน์หมายถึงทุกสิ่งเป็น "ของท่าน" และจิตสำนึกทั้งหมดของ "ของฉัน" จะจบสิ้น ผู้ครองเรือนหมายถึง ของฉัน เมื่อลูกพูดว่า ของท่าน แม้กระทั่งสถานการณ์ที่ใหญ่จะกลายเป็นเรื่องเล็ก ในขณะที่เมื่อเป็นของฉัน แม้แต่เรื่องเล็กน้อยก็กลายเป็นเรื่องใหญ่ จิตสำนึกของ "ของท่าน" ทำให้ลูกเบาสบาย และจิตสำนึกของ "ของฉัน" ทำให้ลูกหนัก ดังนั้นเมื่อใดก็ตามที่ลูกรู้สึกว่าตนเองมีความหนักให้ตรวจสอบว่าไม่มีจิตสำนึกของของฉันเลย เปลี่ยน "ของฉัน" เป็น "ของท่าน" แล้วลูกจะกลายเป็นแสงในช่วงเวลานั้นและภาระทั้งหมดของลูกจะจบสิ้นในหนึ่งวินาที

พร:
ขอให้ลูกเป็นภาพลักษณ์ที่ให้พรและเป็นที่รักของทุกคนเป็นพิเศษ เพราะคุณสมบัติพิเศษของความพอใจและความยิ่งใหญ่ของลูก

เพียงผู้ที่อยู่อย่างพอใจกับตนเองและกับผู้อื่นอยู่เสมอเท่านั้นที่จะกลายเป็นเทพที่รักเป็นพิเศษและเป็นส่วนหนึ่งของเทพพิเศษทั้งแปด เรียกสิ่งนี้ว่า คุณธรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุด การให้ทาน คุณสมบัติพิเศษหรือความยิ่งใหญ่ นั่นคือความพอใจ มีเพียงดวงวิญญาณที่พอใจเท่านั้นที่เป็นที่รักของพระเจ้า เป็นที่รักของผู้คน และเป็นที่รักของตนเอง ดวงวิญญาณที่พอใจเช่นนั้นเป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นดวงวิญญาณที่ให้พร ตอนนี้ในช่วงเวลาสุดท้ายยิ่งกว่าในรูปของผู้ให้ทานที่ยิ่งใหญ่ งานรับใช้มากมายจะเกิดขึ้นโดยผ่านรูปของผู้ที่ให้พร

คติพจน์:
เพชรพลอยแห่งชัยชนะคือผู้ที่มีติลักแห่งชัยชนะเปล่งประกายอยู่บนหน้าผากอย่างสม่ำเสมอ