18.05.26 Morning Odia Murli Om Shanti BapDada Madhuban
“ମିଠେ ବଚ୍ଚେ:- ଏହି
ଆତ୍ମିକ ନିଶାରେ ରୁହ ଯେ ଆମେ ଈଶ୍ୱରୀୟ ପରିବାରର ଅଟୁ, ଆମେମାନେ ନିଜର ଗୁପ୍ତ ଦୈବୀ ରାଜଧାନୀ
ସ୍ଥାପନ କରୁଛୁ ।”
ପ୍ରଶ୍ନ:-
ପିଲାମାନଙ୍କର
କେଉଁ ଅଭ୍ୟାସ ପକ୍କା ହୋଇଗଲେ ସାରା ଦିନ ଖୁସି ବଜାୟ ରହିବ?
ଉତ୍ତର:-
ଯଦି ସକାଳୁ ସକାଳୁ ଉଠି ବିଚାର ସାଗର ମନ୍ଥନ କରିବାର ଅଭ୍ୟାସ ହୋଇଯିବ ତେବେ ସାରାଦିନ ମନ ବହୁତ
ଖୁସି ରହିବ । ବାବାଙ୍କର ଶ୍ରୀମତ ହେଲା ପିଲାମାନେ, ଅମୃତବେଳାରେ ଉଠି ନିଜର ପିତାଙ୍କ ସହିତ
ମିଠା-ମିଠା କଥା ହୁଅ । ବିଚାର କର ଆମେ ଏବେ କେଉଁ ପରିବାରର ଅଟୁ । ଆମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କ’ଣ, ଯଦି
ବୁଦ୍ଧିରେ ରହିବ ଯେ ଆମର ଏହା ଈଶ୍ୱରୀୟ ପରିବାର, ଆମେ ନିଜର ନୂଆ ରାଜଧାନୀ ସ୍ଥାପନ କରୁଛୁ ତେବେ
ସାରା ଦିନ ଖୁସି ବଜାୟ ରହିବ ।
ଓମ୍ ଶାନ୍ତି ।
ପିଲାମାନେ ଜାଣିଛନ୍ତି ଯେ ଏହା ରୁହାନୀ ଅର୍ଥାତ୍ ଅଲୌକିକ ପରିବାର ଅଟେ, ଆଉ ସବୁ ହେଉଛି ଜିସ୍ମାନୀ
ଅର୍ଥାତ୍ ଲୌକିକ ପରିବାର । ଏହା ହେଉଛି ରୁହାନୀ ପରିବାର । ଏହା ହେଉଛି ରୁହାନୀ ବାବାଙ୍କର
ପରିବାର, ଯେପରି ଲୌକିକ ଘରେ ବାପ-ମା, ପିଲାମାନେ ରହିଥା’ନ୍ତି, ତେବେ ତାହା ହେଲା ହଦର ପରିବାର,
ତୁମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ବେହଦ ପରିବାରର ସଦସ୍ୟ ହୋଇଛ । ପିଲାମାନେ ଗାୟନ ମଧ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି ତୁମେ
ମାତା-ପିତା ଆମେ ତୁମର ବାଳକ.... ତେଣୁ ଏହା ଯେପରି ପରିବାର ହୋଇଗଲା । ରଚୟିତାଙ୍କର ରଚନା ହୋଇଗଲେ
। ଏପରି ଭାବରେ ତ ପିଲାମାନେ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କର ହିଁ ସୃଷ୍ଟି ଅଟନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଜାଣିନାହାଁନ୍ତି ।
ତୁମେ ସନ୍ତାନମାନେ ଏବେ ଜାଣୁଛ, ବାସ୍ତବରେ ଏହା ବେହଦ ପିତାଙ୍କର ପରିବାର ଅଟେ । ଏହା ହେଉଛି
ଈଶ୍ୱରୀୟ ବିଶ୍ୱ ବିଦ୍ୟାଳୟ । ଏଇଥିପାଇଁ ଗାୟନ ରହିଛି ବିନାଶ କାଳେ ପ୍ରୀତ ବୁଦ୍ଧି ବିଜୟନ୍ତୀ ।
ଏପରି ପରିବାରର କଥା କେବେ ହେଲେ ଗୀତାରେ ଗାୟନ କରାଯାଇ ନାହିଁ । ତୁମେ ଈଶ୍ୱରୀୟ ପରିବାର, ଗୁପ୍ତ
ଦୈବୀ ରାଜଧାନୀ ସ୍ଥାପନ କରୁଛ । ଏକଥା କାହାକୁ ହେଲେ ଜଣାପଡୁନାହିଁ । ତୁମର ନିଶା ରହିଛି,
ଯିଏ-ଯିଏ ବାବାଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇବେ, ତାଙ୍କର ନିଶା ରହିବ । ଦେହ-ଅଭିମାନରେ ଆସିଲେ ସେହି ନିଶା
ଓହ୍ଲାଇଯିବ । ଏହା ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରୀୟ ପରିବାର । ଆମକୁ ଘରକୁ ଯିବାକୁ ହେବ, ପୁଣି ଆମେ ଦୈବୀ
ରାଜଧାନୀକୁ ଆସିବୁ । ସେଠାରେ ଦୈବୀ ପରିବାର ରହିବ । ଦୁନିଆବାଲାଙ୍କର ହେଉଛି ଆସୁରୀ ପରିବାର, ଏହା
ହେଉଛି ତୁମର ଈଶ୍ୱରୀୟ ପରିବାର । ରୁହାନୀ ବାପଦାଦାଙ୍କର ପିଲାମାନେ ଭାଇ-ଭଉଣୀ ଅଟନ୍ତି । ବାସ୍
ଏହା ହେଉଛି ରୁହାନୀ ପ୍ରବୃତ୍ତିମାର୍ଗ । ସତ୍ୟଯୁଗରେ ଈଶ୍ୱରୀୟ ପରିବାର ବୋଲି କୁହାଯିବ ନାହିଁ ।
ସେଠାରେ ଦୈବୀ ପରିବାର ହୋଇଯିବ । ଏହି ଈଶ୍ୱରୀୟ ପରିବାର ବହୁତ ଶୋଭନୀୟ ଅଟେ । ତୁମେ ଜାଣିଛ ଯେ
ଏବେ ଆମେ ଈଶ୍ୱରୀୟ ପରିବାର, ଦୈବୀରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରୁଛୁ । ଏହିପରି ନିଜ ସହିତ କଥା ହୋଇ, ବିଚାର
ସାଗର ମନ୍ଥନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ସକାଳୁ ସକାଳୁ ଉଠି ବାବାଙ୍କ ସ୍ମୃତିରେ ବସ, ତେବେ ବିଚାର ସାଗର
ମନ୍ଥନ କରିବାର ଅଭ୍ୟାସ ହୋଇଯିବ । ଏହା ଦ୍ୱାରା ଉମଙ୍ଗ-ଉତ୍ସାହ ବଢିବ । ଯେତେବେଳେ ଅନ୍ୟ ସବୁ
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନିଦରେ ଶୋଇଥାନ୍ତି, ସେ ସମୟରେ ତୁମେ ଜାଗ୍ରତ ରହିଥାଅ । ତୁମକୁ ସକାଳୁ-ସକାଳୁ ଉଠି
ଏହିପରି ବିଚାର କରିବା ଉଚିତ୍ ତେବେ ଦେଖିବ ତୁମର କେତେ ଖୁସି ରହୁଛି । ଯାହା ବି ଶ୍ରୀମତ ମିଳୁଛି
ଯଦି ସେହି ଅନୁଯାୟୀ ଚାଲିବ ତେବେ ତୁମେ ବହୁତ ଖୁସିରେ ରହିବ, ଈଶ୍ୱରୀୟ ପରିବାରର ସ୍ମ୍ମୃତି ଆସିବ
ଏବଂ ଆସୁରୀ ପରିବାରରୁ ମନ ହଟିଯିବ । ଯେତେବେଳେ ନୂଆ ଘର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତିଆରି ହୋଇଯାଇଥାଏ,
ସେତେବେଳେ ପୁରୁଣାରୁ ଆସକ୍ତି ତୁଟିଯାଇଥାଏ । ଯେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନୂଆ ତିଆରି ନ ହୋଇଛି ସେ
ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କିଛି ନା କିଛି ମରାମତି ଆଦି କରି ଚାଲିଥାନ୍ତି । ଏହା ପରେ ପୁରୁଣା ଘରୁ ମନ
ହଟିଯାଇଥାଏ । ଏହି ପୁରୁଣା ଦୁନିଆ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ।
ଏବେ ତୁମେ ଜାଣୁଛ ଯେ ଏହା ହେଉଛି ପୁରୁଣା ଘର, ଏବେ ଆମେ ନୂଆ ଘରକୁ ଯିବୁ । ପୁଣି ନୂଆ ଶରୀର
ଧାରଣ କରିବୁ । ଏହି ଦେହ ମଧ୍ୟ ପୁରୁଣା ଅଟେ । ଏବେ ତୁମେ ଭବିଷ୍ୟତ ୨୧ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ଭାଗ୍ୟ
ନେଉଛ । ଏଠାରେ ତୁମକୁ ରାଜ୍ୟ କରିବାର ନାହିଁ । ଏଠାରେ ସ୍ଥାପନା ହେଉଛି । ଏକଥା କେବଳ ତୁମେ ହିଁ
ଜାଣିଛ । ଏହା ମଧ୍ୟ ଗୀତା ଅଟେ, ତୁମେ ଏବେ ରାଜଯୋଗ ଶିଖୁଛ ନା । ଏହାକୁ ସହଜ ରାଜଯୋଗ କୁହାଯାଏ ।
ଅନେକ ଥର ତୁମେ ଏହି ରାଜଯୋଗର ଅଭ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା ଦୈବୀ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରୁଛ । ସେଠାରେ ଏସବୁ କଥା
ମନେ ରହିବ ନାହିଁ । ଯଦି ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଏହି କଥା ମନେ ରହିବ, ତେବେ ପୁଣି ସୁଖର ଅନୁଭବ କରିପାରିବ
ନାହିଁ । ଚିନ୍ତା ଲାଗି ରହିବ । ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମର ଗୁପ୍ତ ନିଶା ରହିଛି । ଉଚ୍ଚରୁ ଉଚ୍ଚ
ବାବାଙ୍କର ଏହା ପରିବାର ଅଟେ । ଏହାକୁ ଈଶ୍ୱରୀୟ ଗୁପ୍ତ ପରିବାର ଟାଇପ୍ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।
ଈଶ୍ୱରୀୟ ବିଶ୍ୱ ବିଦ୍ୟାଳୟ, ଈଶ୍ୱରୀୟ ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ । ଏହା ଆମର ପରିବାର, ତେଣୁ ଆମକୁ
ବହୁତ ସ୍ନେହୀ ହେବାକୁ ପଡିବ । ଭବିଷ୍ୟତରେ ତୁମେ ବହୁତ ସ୍ନେହୀ ହେବ । ତୁମେ ହେଉଛ ରୂପ-ବସନ୍ତ ।
ଆତ୍ମା ରୂପ ଏବଂ ବସନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଅଟେ । ଏତେ ଛୋଟ ଆତ୍ମା ଅବିନାଶୀ ଅଭିନୟ କରୁଛି । ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମେ
ରୂପ-ବସନ୍ତ ହୋଇଛ । ବାବା ଜ୍ଞାନର ସାଗର ଅଟନ୍ତି । ଯେତେବେଳେ ଏହି ଶରୀରରେ ଆସିବେ ସେତେବେଳେ
ଜ୍ଞାନ ନିଶ୍ଚିତ ଦେବେ । ତୁମେ ଜାଣିଛ ସେ ଜ୍ଞାନର ବର୍ଷା କରୁଛନ୍ତି । ତାଙ୍କର ଗୋଟିଏ-ଗୋଟିଏ
ଜ୍ଞାନ ରତ୍ନ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କାର ଅଟେ । ଏବେ ତୁମ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ବାବାଙ୍କର ପରିଚୟ ମିଳିଛି ।
ବାବା ମନେ ପକାଇ ଦେଉଛନ୍ତି । ଏହି ୮୪ ଜନ୍ମର ଚକ୍ର କିପରି ଘୂରୁଛି ଏହା ତୁମମାନଙ୍କ ବୁଦ୍ଧିରେ
ଅଛି ସେଥିପାଇଁ ତୁମର ନାମ ସ୍ୱଦର୍ଶନ ଚକ୍ରଧାରୀ ହୋଇଛି । ବିଷ୍ଣୁ ଅଥବା ଲକ୍ଷ୍ମୀ-ନାରାୟଣ
ସ୍ୱଦର୍ଶନ ଚକ୍ରଧାରୀ ନ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଏହି ଜ୍ଞାନ ନ ଥିଲା । ସୃଷ୍ଟିର ଚକ୍ର କିପରି
ଘୂରୁଛି ଏହି ଜ୍ଞାନ ଏବେ ଆତ୍ମାକୁ ମିଳୁଛି । ଯଦିଓ ତ୍ରିମୂର୍ତ୍ତି ବୋଲି କହୁଛନ୍ତି କିନ୍ତୁ
ସେଥିରେ ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖାଉନାହାଁନ୍ତି । ତ୍ରିମୂର୍ତ୍ତିର ଚିତ୍ର ଅନେକ ଦେଖିଥିବେ । ସାକାରରେ
ପ୍ରଜାପିତା ବ୍ରହ୍ମା ତ ଏହିଠାରେ ଅଛନ୍ତି ନା । ଇଏ ହୋଇଗଲେ ବହୁତ ପୁରୁଣା ଅର୍ଥାତ୍ ଗ୍ରେଟ୍-ଗ୍ରେଟ୍
ଗ୍ରାଣ୍ଡ ଫାଦର । ତେଣୁ ଏହା ହେଉଛି ପ୍ରଜାପିତା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ବଂଶାବଳୀ । ବାବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ
ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ରଚନା କରୁଛନ୍ତି । ତେବେ ବ୍ରହ୍ମା ବଡ ହେଲେ ନା । ତାଙ୍କୁ ବୁଢା ରୂପେ ମଧ୍ୟ
ଦେଖାଉଛନ୍ତି । ଇଏ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ୮୪ ଜନ୍ମର ଚକ୍ର ଲଗାଇଛନ୍ତି । ଏବେ ତୁମେ ଏହି କଥାକୁ ଜାଣିଗଲଣି
ଯେ ସମସ୍ତେ ବାବାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଅଟନ୍ତି । ତେଣୁ ସବୁ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ବାବାଙ୍କର ପରିଚୟ ଦେବାକୁ
ହେବ । ଏବେ ଭାରତର ବହୁତ ବଡ କଲ୍ୟାଣ ହେଉଛି । ସବୁ ଆତ୍ମାମାନେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ମୁକ୍ତିଧାମକୁ
ଚାଲିଯିବେ । ତୁମେ ଏବେ ଭାରତର ସେବା କରୁଛ । ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ରୂପେ ଭାରତର ସାଧାରଣ ଭାବେ ସାରା
ଦୁନିଆର ସେବା କରୁଛ । ତୁମର ସଂଖ୍ୟା ଏବେ କମ୍ ଅଛି, ଯେଉଁମାନେ କି ଏହି କଥାକୁ ବୁଝୁଛ । ଏହାକୁ
ପୁଣି ସଂକ୍ଷେପରେ ବୁଝାଯାଏ, ପିଲାମାନେ ମନମନାଭବ । ଅଲଗା ଭାବେ ମଧ୍ୟ ବୁଝାଯାଏ, ତେଣୁ ଯାହା କିଛି
ଅଛି, ସବୁ ଦୈବୀ ରାଜଧାନୀ ସ୍ଥାପନ କରିବାରେ ଲଗାଅ । ବାପୁ ଗାନ୍ଧୀ କ’ଣ କରୁଥିଲେ! ସେ ମଧ୍ୟ
ରାମରାଜ୍ୟ ଚାହୁଁଥିଲେ । କିପରି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଖେଳ ଅଟେ ନା! ଏବେ ତୁମେ ସାକ୍ଷୀ ହୋଇ ଖେଳ
ଦେଖୁଛ । ତୁମକୁ ହସ ମଧ୍ୟ ଲାଗୁଛି ଯେ କେଉଁଠାର କଥା ପୁଣି କେଉଁଠାକୁ ନେଇଯାଇଛନ୍ତି ।
ବାବା କହୁଛନ୍ତି - ଡ୍ରାମା ଅନୁସାରେ ଦୁନିଆର ଗତି ଖରାପ ହୋଇଗଲାଣି, ତେଣୁ ବାବା ଆସି ସଦ୍ଗତି
କରୁଛନ୍ତି । ତୁମ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର ନିଶା ଚଢିଛି । ଇଏ ସାରା ବିଶ୍ୱର ନିରାକାର ବାପୁଜୀ ଅଟନ୍ତି ।
ଏହି ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ କାହାର ସନ୍ତାନ ଅଟନ୍ତି? ଶିବବାବାଙ୍କର । ଶିବବାବା ପୁଣି କାହାର ସନ୍ତାନ?
ଏହି ମାତାମାନେ କହୁଛନ୍ତି ଶିବବାବା ଆମର ସନ୍ତାନ । ଏହା ହେଉଛି ଶିବବାବାଙ୍କର ଖେଳ । ବାକି
ଧ୍ୟାନ-ସାକ୍ଷାତ୍କାର ଆଦିରେ ତ ମାୟାର ବହୁତ ପ୍ରବେଶତା ହୋଇଥାଏ । ଯେଉଁମାନେ କହୁଛନ୍ତି ଯେ -
ମୋ ଶରୀରରେ ଶିବବାବା ଆସୁଛନ୍ତି, ଶିବବାବା ଏହି କଥା କହୁଛନ୍ତି, ଏ ସବୁ ଭୂତର ପ୍ରବେଶତା ଅଟେ ।
ତୁମ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ସାବଧାନ ରହିବାକୁ ହେବ । ଏହି ଭୂତର ବେମାରୀ ଏଭଳି ଯାହାକି ସେ କେଉଁ କୂଳର
ହେବାକୁ ଦେବ ନାହିଁ । ଏ କଥା କେବେ ବି ଖିଆଲରେ ମଧ୍ୟ ଆସିବା ଅନୁଚିତ୍ ଯେ ମୋତେ ବାବାଙ୍କର
ସାକ୍ଷାତ୍କାର ହୋଇଯାଉ । ଏସବୁ ଭକ୍ତିର ଚିନ୍ତାଧାରା । ତେଣୁ ଜ୍ଞାନମାର୍ଗକୁ ଭଲ ଭାବରେ
ବୁଝିବାକୁ ହେବ । ମାୟା ଅନେକ ପ୍ରକାରରେ ଧୋକା ଦେଇଥାଏ । ସାକ୍ଷତ୍କାର ଆଦିରେ କୌଣସି ଫାଇଦା
ନାହିଁ । ବାବା କହୁଛନ୍ତି ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ସହିତ ନିର୍ବନ୍ଧ କରାଉଛି । ବାବାଙ୍କର
ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ହେଲା - ତୁମେ କୌଣସି ଦେହଧାରୀଙ୍କୁ ମନେ ପକାଅ ନାହିଁ । ତୁମେ ନିଜକୁ ଆତ୍ମା ଭାବି
ବାବାଙ୍କୁ ମନେ ପକାଅ । ନିଜର କଲ୍ୟାଣ ନିମନ୍ତେ ହିଁ ବାବାଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇବାକୁ ହେବ । ଏହା ତ
ବହୁତ ବୁଝିବାର କଥା ଅଟେ । ତୁମେ ବାବାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯେ କୌଣସି ସମାଚାର ଲେଖିପାରିବ । କେତେକ
ପିଲାଙ୍କର ତ ଏତିକି ବି ବୁଦ୍ଧି ନାହିଁ ଯେ ବେହଦ ବାବାଙ୍କ ପାଖକୁ ଚିଠିରେ ନିଜର ଖୁସୀ ସମାଚାର
କିପରି ଲେଖିବୁ । ଯେପରି ଲୌକିକ ପିତାଙ୍କୁ ଚିଠି ନ ଲେଖିଲେ ଆରାମ ମିଳି ନ ଥାଏ, ସେହିପରି ଇଏ
ମଧ୍ୟ ବେହଦର ପିତା ଅଟନ୍ତି । ବାବା ଦେଖନ୍ତି ଯେତେବେଳେ ମାସେ ଦେଢ ମାସ ଚିଠି ନ ଆସୁଛି ତେବେ
ଭାବନ୍ତି, ବୋଧେ ମାୟା ଖାଇଗଲା, ଯାହା ଫଳରେ ଏପରି ପାରଲୌକିକ ବାବାଙ୍କୁ ଚିଠି ଲେଖୁନାହାଁନ୍ତି ।
ଏତିକି ତ ଲେଖିବା ଦରକାର - ବାବା, ମୁଁ ନାରାୟଣୀ ନିଶାରେ ସର୍ବଦା ରହୁଛି । ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା
ଦିଆଯାଇଥିବା ଯୁକ୍ତିରେ ହିଁ ମୁଁ ତତ୍ପର ରହିଛି । ତେବେ ବାବା ବୁଝିବେ ଯେ ରାଜି-ଖୁସି ଅଛି ।
ଚିଠି ନ ଲେଖିବ ତ ଭାବିବେ ଇଏ ବେମାର ଅଛି । ବାବାଙ୍କ ସ୍ମୃତିରେ ହିଁ ରହୁନାହିଁ । ନଚେତ୍
ବାବାଙ୍କୁ ସମାଚାର ଦେବାକୁ ହେବ, ବାବା ମୁଁ ଏହି ସେବା କରିଛି, ଏହାଙ୍କୁ ବୁଝାଇଲି, ଏହାଙ୍କର
ବୁଦ୍ଧିରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ଞାନ ରହିଲା ନାହିଁ । ତେବେ ବାବା ବି ବୁଝାଇବେ କି ଏହି ଶୈଳୀରେ ବୁଝାଅ
।
ଭକ୍ତିମାର୍ଗରେ ଯାହା କିଛି କହୁଛନ୍ତି ତାକୁ କିଛି ବି ବୁଝୁନାହାଁନ୍ତି । ମୁଖ୍ୟ କଥା ହେଲା
ବାବାଙ୍କୁ ହିଁ ଜାଣିନାହାଁନ୍ତି । ବାବାଙ୍କୁ ଜାଣିବା ଦ୍ୱାରା ଭାରତ ସଦ୍ଗତି ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ
। ବାବାଙ୍କୁ ନ ଜାଣିବା କାରଣରୁ ଭାରତ ବିଲ୍କୁଲ୍ ଦୁର୍ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ । ଏବେ ବାବା
ତୁମକୁ ବୁଝାଉଛନ୍ତି - ମୁଁ ତୁମକୁ ସଦ୍ଗତିକୁ ନେଇଯିବି, ବାକି ସମସ୍ତେ ମୁକ୍ତିଧାମକୁ ଯିବେ ।
ଭାରତ ଜୀବନ ମୁକ୍ତିରେ ଥିବା ସମୟରେ ବାକି ସମସ୍ତେ ମୁକ୍ତିଧାମରେ ରହିବେ । ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ
ବାବାଙ୍କ ବିନା ଆଉ କେହି କରିପାରିବେ ନାହିଁ । ସମସ୍ତଙ୍କର ସଦ୍ଗତିଦାତା ଏକମାତ୍ର ବାବା ହିଁ
ଅଟନ୍ତି । ତେବେ ସମସ୍ତଙ୍କର ସଦ୍ଗତି ନିଶ୍ଚିତ କଳ୍ପ-କଳ୍ପ ସଂଗମରେ ହିଁ ହେବ ।
ତୁମେ ଜାଣିଛ ଯେ ଆମ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କର ରୁହାନୀ ପିତା ଜଣେ ଅଟନ୍ତି । ତାଙ୍କୁ ଆତ୍ମା ହିଁ ମନେ
ପକାଇଥାଏ । ଭକ୍ତିମାର୍ଗରେ ତୁମର ଦୁଇ ଜଣ ପିତା ଅଛନ୍ତି । ସତ୍ୟଯୁଗରେ ଜଣେ ପିତା ରହିବେ ।
କିନ୍ତୁ ସଂଗମରେ ତୁମର ୩ ଜଣ ପିତା ଅଛନ୍ତି । ପ୍ରଜାପିତା ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ପିତା ଅଟନ୍ତି ନା ।
ଶିବ ମଧ୍ୟ ପିତା ଅଟନ୍ତି । ସେ ସର୍ବ ଆତ୍ମାଙ୍କର ପିତା ଅଟନ୍ତି, ତାଙ୍କଠାରୁ ହିଁ ସମ୍ପତ୍ତି
ନେବାକୁ ହେବ । ତାଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇବା ଦ୍ୱାରା ହିଁ ବିକର୍ମ ବିନାଶ ହେବ । ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ମନେ
ପକାଇଲେ ବିକର୍ମ ବିନାଶ ହେବ ନାହିଁ, ସେଥିପାଇଁ ଶିବବାବାଙ୍କୁ ହିଁ ମନେ ପକାଇବାକୁ ହେବ । ଆମେ
ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ହୋଇଛୁ, ରୁହାନୀ ବାବାଙ୍କର ରୁହାନୀ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଏହା ସଚ୍ଚା ସଚ୍ଚା
ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଅଟେ । ବାକି ସମସ୍ତେ ହେଲେ ଦେହ ଅଭିମାନୀ । ଦେହ ଅଭିମାନୀ ପତିତ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯେଉଁ
କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରିଥାନ୍ତି ତାହା ପତିତ କର୍ମ ହିଁ ହୋଇଥାଏ । ଦାନ-ପୁଣ୍ୟ ଆଦି ଯାହା ବି କରିଥାନ୍ତି,
ସେ ସବୁ ମନୁଷ୍ୟକୁ ପତିତ ହିଁ କରାଇଥାଏ । ରାବଣ ରାଜ୍ୟରେ ହିଁ ଏସବୁ ହୋଇଥାଏ । ଏବେ ବାବା ଆସି
ଅଧ୍ୟାଦେଶ ଜାରି କରୁଛନ୍ତି । କହୁଛନ୍ତି - ପିଲେ ଖବରଦାର, ବିକାରରେ ଯାଅ ନାହିଁ
କାମବିକାରଗ୍ରସ୍ତ ହୁଅ ନାହିଁ, କାମ ବିକାର ଉପରେ ବିଜୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାକୁ ହେବ । ତୋଫାନ ଆଦି ତ
ବହୁତ ଆସିବ । ଏଥିରେ ହତାଶ ହେବା ଅନୁଚିତ୍ । ମାୟାର ଏତେ ବିକଳ୍ପ ଆସିବ ଯାହାକି ଅଜ୍ଞାନ କାଳରେ
ମଧ୍ୟ ଆସି ନ ଥିବ, ଏପରି ମଧ୍ୟ ବିକଳ୍ପ ଆସିବ । କହନ୍ତି - ଭକ୍ତିମାର୍ଗରେ ତ ବହୁତ ଖୁସି ରହିଥାଏ
। ଏବେ ଆପଣଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇବାକୁ ଚାହିଁଲେ ମଧ୍ୟ ମନେ ପକାଇ ପାରୁ ନାହୁଁ । ବିନ୍ଦୁ ମନେ ପଡୁନାହିଁ,
କୌଣସି ବଡ ଜିନିଷ ହୋଇଥିଲେ ତ ମନେ ପକାଇ ପାରିଥାନ୍ତୁ ।
ବାବା କହୁଛନ୍ତି ଯେ ତୁମେ ଶିବବାବା କହି ମନେ ପକାଅ, ଏହି ପୁରୁଣା ଦୁନିଆକୁ ଭୁଲିଯାଅ । ତୁମେ
ମୋତେ ଶାନ୍ତିଧାମରେ ମନେ ପକାଅ । କେବଳ ଶାନ୍ତିଧାମକୁ ମନେ ପକାଅ ନାହିଁ, ବାବାଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇବା
ଦ୍ୱାରା ହିଁ ବିକର୍ମ ବିନାଶ ହେବ । ଆତ୍ମାର ମିଠା ବାବାଙ୍କ ସହିତ ସ୍ନେହ ରହିବା ଉଚିତ୍ । ସେ
ଅଧାକଳ୍ପର ପ୍ରେମିକ ଅଟନ୍ତି । ଆତ୍ମା କହୁଛି - ମୁଁ ଅଧାକଳ୍ପ ଆପଣଙ୍କୁ ଭୁଲି ଯାଇଥିଲି । ଏଠାକୁ
ବ୍ରାହ୍ମଣୀମାନେ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଆସୁଛନ୍ତି, ବହୁତ ସାବଧାନତାର ସହିତ ନିଶ୍ଚୟ ବୁଦ୍ଧି
ସମ୍ପନ୍ନ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ହିଁ ଆଣିବା ଉଚିତ୍ । ଯଦି ଏଠାକୁ ଆସି ପୁଣି ଯାଇ କେହି ପତିତ ହେଲେ ତେବେ
ବ୍ରାହ୍ମଣୀକୁ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗ କରିବାକୁ ହେବ, ସେଥିପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଉପରେ ବହୁତ ଦାୟିତ୍ୱ ରହିଛି ।
ବାବା ଏହି ରଥ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି । ଇଏ ସବୁ କଥାର ଅନୁଭବୀ ଅଟନ୍ତି । ଏଠାରେ ତ ବିକାରର କୌଣସି କଥା
ହିଁ ନାହିଁ । ପରସ୍ପର ମଧ୍ୟରେ ହସିବା, ଖେଳିବା, କଥାବାର୍ତ୍ତା ହେବା ଏଥିପାଇଁ ମନା କରାଯାଉନାହିଁ
। ବାକି ଯଦି କୌଣସି ଆତ୍ମା ସହିତ ଟିକିଏ ବି ସ୍ନେହ ରହିବ ତେବେ ତାହା ପୁଣି ବଢି ଚାଲିବ । କେବଳ
ତାଙ୍କର ହିଁ ସ୍ମୃତି ରହିବ, ସେଥିପାଇଁ ଏଥିରୁ ମଧ୍ୟ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଯିବାକୁ ହେବ ।
ଏବେ ତୁମେ ଘରେ ବସିଛ ନା ସତ୍ୟଯୁଗରେ ବସିଛ? (ଘରେ ବସିଛୁ) ବାବା ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଘରେ ପଢାଉଛନ୍ତି
। ଏହି ମଧୁବନ ତୁମ ସମସ୍ତଙ୍କର ଘର ଅଟେ । ଏଠାରୁ ବାହାରକୁ ଗଲେ ଏଭଳି କୁହାଯିବ ନାହିଁ । ଏଠାରେ
ବହୁତ ଭଲ ନିଶା ରହିବ । ଦେହର ଅଭିମାନକୁ ଛାଡିବାକୁ ହେବ । ଦେହୀ-ଅଭିମାନୀ ହେଲେ ଜାତି ଧର୍ମର
ଭେଦ ସବୁ ସମାପ୍ତ ହୋଇଯିବ । ଏହି ପୁରୁଣା ଦୁନିଆ ତମୋପ୍ରଧାନ ଅଟେ, ଏଠାରେ ପରସ୍ପର ମଧ୍ୟରେ
ଭେଦଭାବ ଆହୁରି ହିଁ ବଢିଚାଲିଛି । ଆଗରୁ ବ୍ରିଟିଶ ସରକାର ସମୟରେ ଭାଷାର କୌଣସି ଖିଟ୍ପିଟ୍ ନ
ଥିଲା, ଏବେ ଦିନକୁ ଦିନ ବିବାଦ ବଢି ଚାଲିଛି । ପୁଣି ସତ୍ୟଯୁଗରେ ଗୋଟିଏ ହିଁ ଭାଷା ହେବ । କୌଣସି
ଭେଦଭାବ ରହିବ ନାହିଁ । ଆଚ୍ଛା—
ମିଠା ମିଠା ସିକିଲଧେ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମାତା-ପିତା, ବାପଦାଦାଙ୍କର ମଧୁର ସ୍ନେହ ସମ୍ପନ୍ନ
ଶୁଭେଚ୍ଛା ଏବଂ ସୁପ୍ରଭାତ । ଆତ୍ମିକ ପିତାଙ୍କର ଆତ୍ମିକ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ନମସ୍ତେ ।
ଧାରଣା ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟ ସାର
:—
(୧) କୌଣସି ବି
ଦେହଧାରୀଙ୍କର ସ୍ମୃତି ନ ଆସୁ, ଏଥିପାଇଁ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ବି ସ୍ନେହ କରିବାର ନାହିଁ । ଏହାଠାରୁ
ମଧ୍ୟ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଯିବାକୁ ହେବ । ବହୁତ ସାବଧାନ ରହିବାକୁ ହେବ । ମାୟାର ବିକଳ୍ପରେ ବିଚଳିତ ନ
ହୋଇ, ବିଜୟୀ ହେବାକୁ ପଡିବ ।
(୨) ଧ୍ୟାନ ବା ସାକ୍ଷାତ୍କାର
ଆଦିରେ ମାୟାର ବହୁତ ପ୍ରବେଶତା ହୋଇଥାଏ, ସେଥିପାଇଁ ଏହି ଭୂତର ପ୍ରବେଶତାଠାରୁ ନିଜକୁ ବଞ୍ଚାଇବାକୁ
ହେବ । ବାବାଙ୍କୁ ନିଜର ସଚ୍ଚା-ସଚ୍ଚା ସମାଚାର ଦେବାକୁ ହେବ ।
ବରଦାନ:-
ସବୁ କଥାର ସାରକୁ
ଗ୍ରହଣ କରି ଅଲରାଉଣ୍ଡ ଅର୍ଥାତ୍ ସବୁଥିରେ ପାରଙ୍ଗମ ହେଉଥିବା ସରଳ ପୁରୁଷାର୍ଥୀ ଭବ ।
ଯାହା ବି ସବୁ ଦେଖୁଛ ବା
ଶୁଣୁଛ ତା’ର ସାର ମର୍ମକୁ ବୁଝିନିଅ ଏବଂ ଯାହା କହୁଛ ବା କର୍ମ କରୁଛ ସେଥିରେ ସାର ମର୍ମ ଭରି ରହୁ,
ତେବେ ତୁମର ପୁରୁଷାର୍ଥ ସରଳ ହୋଇଯିବ । ଏହିଭଳି ସରଳ ପୁରୁଷାର୍ଥୀ ସବୁ କଥାରେ ପାରଙ୍ଗମ ହୋଇଥାଏ
। ତା’ ଭିତରେ କୌଣସି ବି କମୀ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ । କୌଣସି ବି କଥାରେ ତା’ର ସାହସ କମ୍ ହୋଇ ନ ଥାଏ,
ତାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଏଭଳି ବାଣୀ ବାହାରେ ନାହିଁ ଯେ ମୁଁ ଏହା କରିପାରିବି ନାହିଁ । ଏହିଭଳି ସରଳ
ପୁରୁଷାର୍ଥୀ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ସରଳଚିତ୍ତ ରହିଥାଆନ୍ତି ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସରଳଚିତ୍ତ କରିଦିଅନ୍ତି
।
ସ୍ଲୋଗାନ:-
ସାଧନଗୁଡିକୁ
ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେଗୁଡିକର ପ୍ରଭାବରୁ ମୁକ୍ତ ଏବଂ ବାବାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହୁଅ ।
ଅବ୍ୟକ୍ତ ଈଶାରା:-
ସର୍ବଦା ଅଚଳ, ଅଟଳ ଏବଂ ଏକରସ ସ୍ଥିତିର ଅନୁଭବ କର ।
ନିଜର ସ୍ଥିତିକୁ ଏକରସ
କରିବା ପାଇଁ ବାବାଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କିଛି ବି ଦେଖୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦେଖ ନାହିଁ । ଏସବୁ ଯାହାବି
ଦେଖୁଛ ତାହା କିଛି ବି ରହିବ ନାହିଁ । ତେଣୁ ଏକରସ ବା ସ୍ଥିର ଅବସ୍ଥାରେ ସେତେବେଳେ ରହିପାରିବ
ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ବି ଦୃଶ୍ୟକୁ ଦେଖି କାହିଁକି, କ’ଣ ଶବ୍ଦର ଉତ୍ପତ୍ତି ନ ହେବ, ଏହା ହିଁ ହେଉଛି
ବ୍ୟର୍ଥ ସଂକଳ୍ପର ହଲଚଲ୍ର କାରଣ । ଏହିଭଳି କାହିଁକି, କ’ଣର ଧାଡି ସମାପ୍ତ ହେବା ପରେ ଯାଇ
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଆସିବ ।