04.07.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน พ่อ
มหาสมุทรแห่งความรู้ได้มาเพื่อให้ดวงตาที่สามของความรู้นี้แก่ลูก
ซึ่งด้วยสิ่งนี้ที่แสงของลูกดวงวิญญาณถูกจุดขึ้นมา
คำถาม:
เหตุใดพ่อจึงถูกเรียกว่าคารันคาราวันฮาร์?
ท่านทำอะไรด้วยตัวท่านเองและท่านดลใจอะไรให้ผู้อื่นทำ?
คำตอบ:
บาบาพูดว่า:
พ่อทำงานของการพูดมุรลีให้แก่ลูกๆ พ่อพูดมุรลีแก่ลูก
ให้มนตราแก่ลูกและทำให้ลูกมีค่า และแล้วพ่อก็ทำพิธีเปิดสวรรค์ผ่านลูกๆ
ลูกกลายเป็นผู้นำสาสน์และให้สาสน์แก่ทุกคน พ่อให้การกำหนดแก่ลูกๆ
นี่คือความเมตตาและพรของพ่อ
เพลง:
ใครได้มาที่นี่ในเวลาเช้าตรู่?
โอมชานติ
ลูกๆ ได้ยินเพลงแล้ว ใครมาปลุกเราลูกๆ ในตอนเช้าตรู่
เพื่อที่ดวงตาที่สามของความรู้นี้ของเราเปิดขึ้นอย่างสมบูรณ์?
ดวงตาที่สามของความรู้นี้ของเราได้ถูกเปิดขึ้นด้วยมหาสมุทรแห่งความรู้ พ่อสูงสุด
ดวงวิญญาณสูงสุด
มีการกล่าวว่าพ่อคือผู้เดียวที่จุดแสงของเราแต่ไม่มีใครรู้ว่าท่านคือพ่อ
บราห์มสมาจีเชื่อว่าท่านคือเปลวไฟ แสงสว่าง
พวกเขารักษาตะเกียงให้จุดอยู่เสมอในวัดของพวกเขา
เพราะพวกเขาเชื่อว่าพระเจ้าอยู่ในรูปของแสง
เหตุนี้เองพวกเขาจึงจุดตะเกียงในวัดของพวกเขา
พ่อนี้ไม่ได้จุดตะเกียงของลูกด้วยไม้ขีด นี้คือบางสิ่งที่พิเศษสุดอย่างสมบูรณ์
มีการร้องเพลงว่า: หนทางและวิธีการของพระเจ้าพิเศษสุด เวลานี้ลูกๆ
เข้าใจว่าพ่อมาและสอนความรู้และโยคะนี้แก่ลูกเพื่อที่จะประทานการหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์แก่ลูก
ต้องมีบางคนที่สอนสิ่งนี้แก่ลูกอย่างแน่นอน ร่างกายจะไม่สอนสิ่งใดเลย
เป็นดวงวิญญาณนั้นที่ทำทุกสิ่ง สันสการ์ที่ดีและไม่ดีอยู่ในดวงวิญญาณ
เพราะการคงอยู่ของราวันในเวลานี้ สันสการ์ของมนุษย์จึงไม่ดี
นั่นคือกิเลสทั้งห้าได้เข้าไปในทุกคน กิเลสทั้งห้าเหล่านี้ไม่ได้คงอยู่ในเหล่าเทพ
เมื่อมีอำนาจการปกครองของเทพในบารัต สันสการ์ที่ไม่ดีเหล่านี้ก็ไม่ได้คงอยู่
ลูกเคยเต็มไปด้วยคุณธรรมทั้งหมด
เหล่าเทพมีสันสการ์ที่ดีเช่นนั้นและเวลานี้ลูกกำลังสร้างสมสันสการ์เหล่านั้น
พ่อเท่านั้นที่มาและประทานการหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์สำหรับทุกคนในหนึ่งวินาที
มีกูรู นักบุญฯลฯ บนหนทางความเลื่อมใสศรัทธาตั้งแต่ตอนเริ่มต้นของหนทางนั้น
แต่ไม่มีใครในพวกเขาที่สามารถประทานการหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์หรือการหลุดพ้นแม้คนเดียวได้
เป็นเมื่อพ่อได้มาเท่านั้นที่ทุกคนได้รับการหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์
ผู้คนเรียกหาพ่อสูงสุด
ดวงวิญญาณสูงสุดเพื่อให้ท่านมาและทำลายโลกที่ไม่บริสุทธิ์นี้และทำพิธีเปิดโลกที่บริสุทธิ์
นั่นคือเปิดประตูของโลกที่บริสุทธิ์ พ่อมาและเปิดประตูผ่านผู้เป็นแม่ชีพชัคตี คำว่า
“ขอคารวะต่อผู้เป็นแม่” ได้มีการจดจำกันมา
ไม่มีหญิงใดของเวลานี้ได้รับการคารวะเพราะไม่มีใครในพวกเขาสูงส่ง
เป็นผู้ที่เกิดผ่านพลังโยคะที่ถูกเรียกว่าสูงส่ง ลักษมีและนารายณ์ถูกเรียกว่าสูงส่ง
เมื่อเหล่าเทพมีชีวิตอยู่ในบารัต บารัตก็สูงส่ง มนุษย์ไม่รู้สิ่งเหล่านี้
พวกเขาเฝ้าแต่ทำแผนการของตัวพวกเขาเอง คานธีจีก็ต้องการอาณาจักรของรามด้วย
ซึ่งหมายความว่านี้คืออาณาจักรของราวัน บารัตไม่บริสุทธิ์ อย่างไรก็ตาม
จำเป็นต้องมี บาบูจีที่ไม่มีขีดจำกัด(พ่อ)
ในการก่อตั้งอาณาจักรของรามและทำลายอาณาจักรของราวัน เวลานี้ลูกๆ
รู้ว่าอาณาจักรของราวันจะถูกเผา ดวงวิญญาณทั้งหมดกำลังหลับใหลของความไม่รู้
ลูกรู้ว่าลูกเคยหลับใหลอยู่ด้วยและพ่อนั้นได้มาและปลุกลูกให้ตื่น
กลางคืนของความเลื่อมใสศรัทธากำลังมาถึงตอนสิ้นสุดและกลางวันกำลังจะเริ่มต้น
กลางคืนกำลังสิ้นสุดและกลางวันกำลังเริ่มต้น พ่อมาในยุคแห่งการบรรจบพบกัน
เวลานี้ท่านให้นิมิตที่สูงส่งและดวงตาที่สามของความรู้นี้แก่ลูกๆ
ซึ่งด้วยสิ่งนี้ลูกรู้จักทั้งโลก
ได้อยู่ในสติปัญญาของลูกว่านี้คือละครที่ไม่สูญสลายที่ได้กำหนดไว้แล้วและนั่นก็เฝ้าแต่หมุนไป
เวลานี้ลูกได้ตื่นแล้วแต่ทั้งโลกกำลังหลับอยู่ เวลานี้ลูกๆ รู้ตอนเริ่ม
ตอนกลางและตอนจบของทั้งโลก - โลกที่ไม่มีตัวตน อาณาเขตที่ละเอียดอ่อน
และโลกที่มีตัวตน
ที่เหลือทั้งหมดของโลกกำลังหลับใหลในการหลับใหลของความไม่รู้ของกุมภกรรณ
ไม่มีใครรู้ว่าใครคือผู้ชำระให้บริสุทธิ์ ผู้คนเรียกหา: “โอ ผู้ชำระให้บริสุทธิ์
ได้โปรดมา!” พวกเขาไม่พูดว่า: “มาและบอกความลับของตอนเริ่ม
ตอนกลางและตอนจบของทั้งโลกแก่เรา” พ่อพูดว่า:
ด้วยการรู้จักวงจรโลกนี้ลูกจะกลายเป็นผู้ปกครองของโลก
เพียงด้วยการจดจำระลึกถึงเท่านั้นที่ลูกกลับมาบริสุทธิ์
ลูกรู้ด้วยเช่นกันว่าการทำลายเพียงแต่อยู่เบื้องหน้า สงครามต้องเกิดขึ้น
ไม่มีสงครามระหว่างฆราวาสกับพันดาวาส ใครคือพันดาวาส? ไม่มีใครรู้
ไม่มีเรื่องของกองทัพฯลฯ
ลูกมีดวงวิญญาณสูงสุดจากเหนือโลกนี้อยู่ข้างของลูกในทางปฏิบัติ
ลูกได้รับมรดกจากพ่อนั้นเท่านั้น ลูกรู้ว่าดวงวิญญาณศรีกฤษณะใช้ 84
ชาติเกิดและเวลานี้เขานั้นกำลังได้รับมรดกจากพ่ออีกครั้งหนึ่ง
ประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ของโลกซ้ำรอย เวลานี้ลูกๆ
ต้องกลับมาสะโตประธานก่อนการทำลายล้างเกิดขึ้นอย่างแน่นอน
อยู่อย่างบริสุทธิ์เช่นดอกบัวขณะที่มีชีวิตอยู่ที่บ้านกับครอบครัวของลูก คำว่า “พระเจ้าพูด”
ได้รับการจดจำ ขณะที่มีชีวิตอยู่ที่บ้าน กลับมาบริสุทธิ์ในชาติเกิดเดียวนี้
อดีตคืออดีต สิ่งนี้ทั้งหมดถูกกำหนดไว้ในละคร โลกต้องกลับมาสะโตประธาน
สิ่งนี้ถูกกำหนดไว้ในละครด้วย สิ่งนี้ไม่ได้ถูกกำหนดไว้ล่างหน้าโดยพระเจ้า
ชะตากรรมของละครได้ถูกสร้างขึ้นในวิธีนี้ นี้คือสิ่งที่พ่อนั่งที่นี่และอธิบาย
พ่อมาเมื่อครึ่งที่สองของวงจรกำลังจะสิ้นสุด พ่อพูดว่า:
พ่อมาเวลากลางคืนเมื่อกำลังสิ้นสุดและกลางวันจะเริ่มต้นขึ้น
ผู้คนพูดถึงกลางคืนของชีวาด้วยเช่นกัน ผู้กราบไหว้บูชาของชีวาเชื่อในกลางคืนของชีวา
รัฐบาลยกเลิกการเฉลิมฉลองว่าวันนั้นอย่างเป็นวันหยุด
มิฉะนั้นวันหยุดนั้นก็จะดำเนินต่อไปเป็นเวลาอย่างน้อยหนึ่งเดือน
ไม่มีใครรู้ว่าชีพบาบาคือผู้ประทานการหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์สำหรับทุกคน
เพียงท่านเท่านั้นคือผู้ขจัดความทุกข์และประทานความสุขสำหรับทุกคน
วันเกิดของท่านควรจะถูกเฉลิมฉลองด้วยความโอฬารตระการตาโดยผู้ที่อยู่ในทุกศาสนาเป็นเวลาอย่างน้อยหนึ่งเดือน
พ่อได้มาและประทานการหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์โดยตรงให้แก่บารัตโดยเฉพาะ
เมื่อบารัตเป็นสวรรค์ ก็เคยเป็นอาณาจักรของเทพ ไม่มีศาสนาอื่นใดคงอยู่ในเวลานั้น
เหล่าเทพเคยเป็นนายของโลก ไม่มีการแบ่งแยกฯลฯ ใดเลย เหตุนี้เองจึงมีคำกล่าวว่า: “เรากำลังได้มาซึ่งอาณาจักรของความสงบ
ความสุขและความมั่งคั่งอันสูงส่งที่แข็งแกร่งไม่ไหวหวั่นสั่นคลอนของเราอีกครั้งหนึ่ง”
5000 ปีที่แล้วด้วยลูกได้รับมรดกที่ไม่มีขีดจำกัดของลูกจากพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด
ไม่มีการกล่าวถึงความทุกข์ในอาณาจักรของสุริยวงศ์และจันทราวงศ์ ได้รับการจดจำว่า: “ราชารามเป็นเช่นไรปวงประชาของรามก็เป็นเช่นนั้น”
ไม่มีความไร้ศีลธรรมจรรยาที่นั่น
บาบาได้อธิบายแก่ลูกเกี่ยวกับบราห์มาและวิษณุแล้วว่าอะไรคือความสัมพันธ์ต่อกันของพวกเขา
พวกเขาสร้างภาพที่อัศจรรย์ใจเช่นนั้นที่แสดงให้เห็นว่าบราห์มาปรากฏออกมาจากสะดือของวิษณุ
บาบาอธิบายว่า ลักษมีและนารายณ์กลายเป็นสรัสวตีและบราห์มา
แม่ของชาวโลกและพ่อของชาวโลกในเวลาสุดท้าย ทั้งสองนี้กลายเป็นวิษณุ นั่นคือ
ลักษมีและนารายณ์
พ่อนั่งที่นี่และอธิบายว่าภาพลักษณ์เหล่านั้นทั้งหมดที่ลูกเห็นไม่ถูกต้อง
แม้แต่ภาพลักษณ์ที่ใหญ่โตของชีวาที่พวกเขาสร้างขึ้นก็ไม่ถูกต้อง
พวกเขาได้สร้างภาพลักษณ์ที่ใหญ่โตเพื่อความเลื่อมใสศรัทธา
จุดจะสามารถได้รับการกราบไหว้บูชาได้อย่างไร? พวกเขาไม่แม้จะเข้าใจเกี่ยวกับบราห์มา
วิษณุ และชางก้า พวกเขาพูดถึงตรีมูรติบราห์มา
พวกเขาแม้พูดถึงการสร้างด้วยบราห์มาและการหล่อเลี้ยงด้วยวิษณุ
แต่บราห์มาไม่ได้ทำการก่อตั้ง บราห์มาจะทำการก่อตั้งสวรรค์หรือ? ไม่เลย
เพียงพ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุดเท่านั้นที่ทำการก่อตั้งสวรรค์
ดวงวิญญาณนี้ไม่บริสุทธิ์และเขาถูกเรียกว่าบราห์มาที่มีตัวตน
และแล้วดวงวิญญาณนี้จะกลับมาบริสุทธิ์และกลับบ้าน
และแล้วเขาจะไปสู่ยุคทองและกลายเป็นนารายณ์ ดังนั้น
ประชาบิดาบราห์มานั้นจำเป็นที่นี่อย่างแน่นอน
อย่างไรก็ตามพวกเขาได้แสดงภาพลักษณ์ของท่านที่คงอยู่ที่นั่น ทำนองเดียวกัน
ในความเป็นจริงเครื่องประดับของความรู้นี้เป็นของลูก
แต่พวกเขาได้ให้สิ่งเหล่านี้แก่วิษณุ
หลังจากที่พวกเขากระทำความเลื่อมใสศรัทธาอย่างจริงจังพวกเขาก็มีนิมิต
ชื่อของมีร่าได้รับการจดจำ
ในบรรดาผู้เลื่อมใสศรัทธาที่เป็นชายอันดับหนึ่งคือนาราดและในบรรดาผู้เลื่อมใสศรัทธาที่เป็นหญิงนั้นมีร่าได้รับการจดจำ
เวลานี้ลูกกำลังรับฟังความรู้นี้เพื่อที่จะกลายเป็นผู้มีค่าควรแก่การแต่งงานกับลักษมีหรือนารายณ์
การแต่งงานของลูกเกิดขึ้นด้วยเช่นกัน
พวกเขาได้แสดงว่านาราดไปสู่การชุมนุมและถามว่าเขาสามารถแต่งงานกับลักษมีได้หรือไม่
เวลานี้ลูกกำลังกลับมามีค่าควรแก่การแต่งงานกับลักษมี
เรื่องราวทั้งหมดเหล่านั้นเป็นของหนทางความเลื่อมใสศรัทธา
พ่อนั่งที่นี่และอธิบายสิ่งที่จริงแท้แก่ลูก ลักษมีได้คงอยู่ในยุคทอง
ขณะที่นาราดผู้เลื่อมใสศรัทธาคงอยู่ในยุคทองแดง นาราดจะเข้ามาในยุคทองได้อย่างไร?
เป็นราเด้และกฤษณะผู้ที่ได้รับชื่อว่าลักษมีและนารายณ์หลังจากการแต่งงานของพวกเขา
ผู้คนของบารัตไม่รู้แม้กระทั่งสิ่งนี้ มีความมืดของความไม่รู้อย่างมาก
พ่อคือผู้ให้คุณประโยชน์ ท่านทำให้ลูกเป็นผู้ให้คุณประโยชน์ด้วย
เวลานี้ลูกควรจะไตร่ตรองมหาสมุทรแห่งความรู้นี้เกี่ยวกับวิธีการอธิบายแก่ผู้อื่น
พ่อนั่งที่นี่และอธิบายว่าภาพต่างๆถูกสร้างขึ้นอย่างไร
พวกเขาได้แสดงภาพเนห์รูปรากฏออกมาจากสะดือของคานธีจี
มีความแตกต่างอย่างมากระหว่างวิษณุเทพและมนุษย์นั้น! เวลานี้ลูกๆ
เท่านั้นที่เข้าใจสิ่งเหล่านี้ ลูกมีประสบการณ์ความสุขตามลำดับกันไป
พ่อที่ไม่มีขีดจำกัดกำลังสอนเรา
ลูกไม่เคยได้ยินสิ่งเหล่านี้ก่อนหน้านี้เพราะพวกเขาได้เขียนว่ากีตะพูดโดยพระเจ้าศรีกฤษณะ
พระเจ้ามาเมื่อใดและท่านพูดกีตะเมื่อใด? ไม่มีวันที่หรือเวลา
พวกเขาพูดว่าช่วงระยะเวลาของแต่ละวงจรเป็นหลายแสนปี
ไม่ได้เข้าไปอยู่ในสติปัญญาของใครอื่น เวลานี้พ่อนั่งที่นี่และอธิบายแก่ลูกๆ
ต้นไม้ของบราห์มินเฝ้าแต่เติบโต
จำนวนของลูกกำลังเติบโตมากขึ้นและจะกลายเป็นจำนวนนับไม่ถ้วน ลูกๆ
รู้ว่าสกุลที่แตกต่างกันไปรอบวงจรอย่างไร สกุลของเราบราห์มินสูงส่งที่สุด
เราคือนักสังคมสงเคราะห์ที่แฝงตัวที่แท้จริงของบารัต พ่อสูงสุด
ดวงวิญญาณสูงสุดกำลังทำให้เราทำงานรับใช้
เราทำงานรับใช้ทางจิตขณะที่ผู้คนเหล่านั้นทำงานรับใช้ทางโลก
เมื่อพวกเขาถามลูกว่าลูกกำลังรับใช้บารัตอย่างไร บอกพวกเขาว่า:
เราคือผู้รับใช้ทางจิต เรากำลังทำให้มีพิธีเปิดและการก่อตั้งสวรรค์ขึ้น
ชีพบาบาคือคารันคาราวันฮาร์และท่านกำลังให้เราทำทุกสิ่ง
ท่านก็ทำสิ่งนั้นด้วยเช่นกัน ใครพูดมุรลี? ท่านกระทำกรรมเช่นนั้น
ท่านสอนลูกวิธีทำเดียวกันด้วยเช่นกัน ท่านให้มนตราที่ยิ่งใหญ่แก่ลูก: มานมานะบาฟ!
ท่านสอนวิธีกระทำกรรมแก่ลูก และแล้วท่านก็บอกลูกว่า: เวลานี้สอนผู้อื่น!
เหตุนี้เองท่านจึงถูกเรียกว่าคารันคาราวันฮาร์ ลูกๆ ให้คำสอนเดียวกันด้วยว่า:
จดจำพ่อและมรดก! ลูกๆ ต้องทำให้สาสน์นี้ไปถึงทุกหนแห่ง
ไม่ควรจะเป็นว่าลูกให้สาสน์นี้แก่ผู้อื่นและตัวลูกเองไม่ได้อยู่ในการจดจำระลึกถึง
และแล้วอะไรจะเกิดขึ้น? ผู้อื่นก็จะทำความพยายามและไปล้ำหน้า
ขณะที่ผู้ที่ให้สาสน์แก่พวกเขาจะถูกทิ้งไว้ข้างหลัง
เมื่อลูกไม่ได้ทำความพยายามสำหรับการจดจำระลึกถึงลูกไม่สามารถประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงได้
ผู้อื่นจะกลับมาบริสุทธิ์ด้วยการจาริกแสวงบุญแห่งการจดจำระลึกถึง
เช่นที่บาบาได้ให้ตัวอย่างของหญิงผู้ที่อยู่ในบ่วงพันธะ
พวกเขาอยู่ในการจดจำระลึกถึงอย่างมาก
แม้ว่าพวกเขาไม่ได้พบกับบาบาพวกเขาก็ยังคงเขียนจดหมายถึงบาบา: “บาบาเวลานี้ฉันเป็นของท่าน
ฉันจะอยู่อย่างบริสุทธิ์อย่างแน่นอน” ลูกๆ มีสติปัญญาที่มีความรักต่อพ่อ
สร้อยประคำของลูกถูกสร้างขึ้น
มีลูกปัดคู่ในสร้อยประคำของวิษณุและสร้อยประคำของรูดรัค ทันทีที่ลูกหยิบสร้อยประคำ
พู่และลูกปัดคู่ก็มาอยู่ในมือของลูกเป็นอันดับแรก ลูกคารวะต่อพวกเขา
และแล้วก็มีสร้อยประคำ
ลูกกำลังทำให้บารัตไปเป็นสวรรค์และดังนั้นสร้อยประคำนี้จึงเป็นอนุสรณ์ของลูก
พ่อได้สร้างไฟบูชายัญของความรู้ของกีตะ
ทั้งโลกเก่านี้จะถูกสังเวยเข้าไปในไฟบูชายัญนั้น พ่อคือพ่อผู้เป็นที่รักมากที่สุด
ท่านให้มรดกของความสุขอย่างต่อเนื่องแก่ลูกในอนาคตเป็นระยะเวลา 21 ชาติเกิด
ผู้ที่ประกาศสิทธิ์ในมรดกของพวกเขาในวงจรที่แล้วจะมาอีกครั้งหนึ่งตามแผนของละครอย่างแน่นอน
พ่อพูดว่า: ลูกๆ หากลูกต้องการไปสู่ดินแดนแห่งความสุข กลับมาบริสุทธิ์! จดจำพ่อ!
ลูกต้องไม่ร้องขอความเมตตาหรือการช่วยเหลือ ไม่เลย พ่อช่วยเหลือทุกคน
แต่เป็นลูกที่ต้องทำความพยายาม ไม่มีเรื่องของพร พ่อพูดว่า:
จดจำพ่อผู้เดียวอย่างสม่ำเสมอ เป็นหน้าที่ของลูกที่จดจำพ่อ
การให้การกำหนดแก่ลูกคือความเมตตาของท่าน ลูกอาจจะรับประทาน ดื่ม ท่องทัวร์ไปทั่ว
แต่ลูกต้องรับประทานอาหารบริสุทธิ์เท่านั้น เรากำลังกลายเป็นเทพ
ไม่ควรจะมีหัวหอมฯลฯ ที่นั่น ลูกต้องสละละทิ้งทั้งหมดนั้นที่นี่ สิ่งต่างๆ
เหล่านี้ไม่ได้คงอยู่ที่นั่น แม้แต่เมล็ดของพวกนั้นก็ไม่ได้คงอยู่ที่นั่น
ในทำนองเดียวกัน ไม่มีความเจ็บป่วยฯลฯ ในยุคทอง
มองดูซิว่าเวลานี้มีความเจ็บป่วยปรากฏขึ้นมามากเพียงใด
ไม่มีสิ่งใดไม่บริสุทธิ์ที่นั่น ทุกสิ่งสะโตประธาน
มองดูว่าผู้คนที่นี่รับประทานอะไร! เวลานี้พ่อบอกลูกๆ ว่า:
จดจำพ่อและตัดขาดจากทุกคนอื่นและเชื่อมสายใยของตัวลูกเองกับพ่อเท่านั้นและลูกจะกลับมาบริสุทธิ์
อัจชะ
ถึงลูกๆ ที่แสนหวาน
ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง
และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
อดีตเป็นอดีต
ลืมอดีตและทำความพยายามที่จะกลับมาสะโตประธานขณะที่มีชีวิตอยู่ที่บ้านกับครอบครัวของลูก
กลับมาบริสุทธิ์ก่อนการทำลายเกิดขึ้นอย่างแน่นอน
2.
อยู่อย่างข้องแวะในการทำงานรับใช้ที่แท้จริงของการทำให้บารัตกลายเป็นสวรรค์
อาหารและเครื่องดื่มของลูกต้องผู้บริสุทธิ์อย่างมาก
รับประทานอาหารที่บริสุทธิ์เท่านั้น
พร:
ขอให้ลูกเป็นดวงวิญญาณที่รับผิดชอบที่พร้อมกับการทำงานทางกายภาพก็ทำงานของการเปลี่ยนแปลงโลกด้วยจิตใจของลูกด้วย
ขณะที่ทำงานทางกายภาพใดๆ
ตระหนักอยู่เสมอว่าลูกเป็นเครื่องมือสำหรับการทำงานรับใช้เพื่อให้คุณประโยชน์โลกบนเวทีโลก
“ฉันได้รับความรับผิดชอบอย่างมากในการทำงานของการเปลี่ยนแปลงโลกด้วยสภาพจิตใจที่สูงส่งของฉัน
“เมื่อลูกมีความตระหนักรู้เช่นนี้
ความไม่ระมัดระวังทั้งหมดจะจบสิ้นลงและแทนที่จะเสียเวลาลูกจะประหยัดเวลา
ในขณะที่พิจารณาว่าทุกวินาทีมีค่า
ลูกจะเฝ้าแต่ใช้เวลาไปในหนทางที่มีค่าเพื่อประโยชน์โลกและเพื่องานของการเปลี่ยนแปลงสิ่งไม่มีชีวิตและสิ่งมีชีวิต
คติพจน์:
เวลานี้แทนที่จะเป็นนักรบจงกลายเป็นโยคี
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
อยู่ในสภาพภูเขาไฟ และมีประสบการณ์การจดจำระลึกถึงที่มีพลัง
เสียงเริ่มดังขึ้นในจิตใจของเหล่าดวงวิญญาณที่ไม่มีความสุขว่าเวลานี้การทำลายล้างควรเกิดขึ้น
ในทำนองเดียวกัน
ความคิดควรออกมาในลูกดวงวิญญาณผู้ให้คุณประโยชน์โลกว่าเวลานี้ดวงวิญญาณทั้งหมดควรได้รับประโยชน์อย่างรวดเร็ว
เพราะเมื่อนั้นความสมบูรณ์พร้อมจะเกิดขึ้นได้
ผู้ที่กำลังทำให้เกิดการทำลายล้างจำเป็นต้องได้รับสัญญาณจากความคิดของลูกดวงวิญญาณผู้ให้คุณประโยชน์
ดังนั้น ด้วยความคิดที่มีพลังของลูกจงกลับมาพร้อมเสมอ
จงเพิ่มความเข้มข้นของเปลวไฟแห่งการทำลายล้างด้วยโยคะภูเขาไฟของลูก