06.03.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน
กลายเป็นหน่วยกู้ภัยที่แท้จริงและพาทุกคนไปจากโลกแห่งบาปนี้ข้ามไปสู่โลกแห่งบุญ
จงนำเรือที่จมของทุกคนข้ามฟากไป
คำถาม:
ศรัทธาใดที่ตามลำดับกันไปในสติปัญญาของลูกแต่ละคน?
คำตอบ:
ศรัทธาว่าผู้ชำระให้บริสุทธิ์
บาบาผู้เป็นที่รักที่สุดของเรากำลังให้มรดกแห่งสวรรค์ของเราแก่เรา
ศรัทธานี้ตามลำดับกันไปในสติปัญญาของลูกแต่ละคน แม้ว่าเขาจะมีศรัทธาอย่างเต็มที่
แต่มายาก็ยืนอยู่เบื้องหน้าพวกเขา พวกเขาก็ลืมพ่อและพลาดพลั้งล้มเหลว
ผู้ที่มีศรัทธานี้จะทำให้ตนเองข้องแวะอยู่ในการทำความพยายามที่จะกลับมาบริสุทธิ์
คงอยู่ในสติปัญญาของพวกเขาว่าพวกเขาต้องกลับบ้าน
โอมชานติ
สวัสดีตอนเช้าลูกๆ ที่สุดแสนหวานที่จากหายไปนานและเวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง
ลูกๆรู้ว่าทุกเช้าในยุคทองนั้นดี ทุกวันดี ทุกสิ่งดี กลางคืนดี ทุกสิ่งดีหมด
ที่นี่ไม่ใช่ทั้งตอนเช้าและตอนกลางคืนดี กลางคืนเลวร้ายที่สุด
ดังนั้นอะไรคือสิ่งที่ดีที่สุด? ตอนเช้าตรู่ที่ถูกเรียกว่าเวลาอมฤต
ทุกขณะของลูกนั้นดี ลูกๆ รู้ว่าเวลานี้ลูกคือโยเกชวาร์และโยเกชวารี
พระเจ้าผู้เป็นพ่อของลูกมาและสอนโยคะให้แก่ลูก นั่นคือลูกๆมีโยคะกับพระเจ้า
ด้วยการกลายเป็นโยเกชวาร์ ลูกๆจึงมารู้จักพ่อผู้เป็นพระเจ้าแห่งความรู้(ญาเณชวาร์)
โยคะของลูกถูกเชื่อมต่อกับพ่อและพ่อมาอธิบายให้แก่ลูกถึงความรู้ของทั้งวงจรโลกซึ่งลูกจะกลายเป็นเทพเจ้าแห่งความรู้นี้
พระเจ้าผู้เป็นพ่อมาและสอนความรู้และโยคะนี้แก่ลูก พระเจ้าไหน? พ่อที่ไม่มีตัวตน
เวลานี้ลูกต้องทำทุกสิ่งด้วยสติปัญญาของลูก กูรูมีความคิดเห็นมากมาย
บางคนขอให้ลูกมีโยคะกับศรีกฤษณะและแม้กระทั่งจะให้รูปภาพของกฤษณะแก่ลูก
หนึ่งในพวกเขาถูกเรียกว่าไสบาบา อีกคนหนึ่งก็ถูกเรียกว่ามหาริชีบาบา
บางคนเป็นบาบาสำหรับชาวมุสลิม คนอื่นเป็นบาบาสำหรับชาวปาร์ซิส
พวกเขาเฝ้าแต่เรียกทุกคนว่าบาบา พวกเขาพูดว่า: “ทั้งหมดคือพระเจ้า”
เวลานี้ลูกเข้าใจแล้วว่ามนุษย์ไม่สามารถเป็นพระเจ้าได้
แม้กระทั่งลักษมีและนารายณ์ก็ไม่สามารถถูกเรียกว่าเทพเจ้า
เพียงผู้เดียวที่ไม่มีตัวตนเดียวเท่านั้นที่ถูกเรียกว่าพระเจ้า
ท่านคือพ่อของลูกดวงวิญญาณทั้งหมด ท่านถูกเรียกว่าชีพบาบา
ลูกได้ไปยังชุมนุมทางจิตเป็นเวลาชาติแล้วชาติเล่า
ที่นั่นจะมีซันยาสซีหรือผู้รู้ที่เป็นบัณฑิตอย่างแน่นอน
พวกเขาจะเข้าใจว่าเขาคือกูรูของพวกเขาและเขากำลังถ่ายทอดเรื่องราวทางศาสนาแก่พวกเขา
ไม่มีเรื่องราวทางศาสนาในยุคทอง พ่อนั่งที่นี่และอธิบายว่า:
ไม่มีประสบการณ์ที่หวานชื่นด้วยเพียงแค่การพูดว่า “พระเจ้า” หรือ “อิศวร”
ท่านคือพ่อและดังนั้นด้วยการเรียกท่านว่า “บาบา”
ความสัมพันธ์นี้ก็เต็มไปด้วยความรัก ลูกเข้าใจว่าลูกกลายเป็นลูกๆของมาม่าและบาบา
ผู้ที่ลูกได้รับความสุขของสวรรค์ผ่านท่าน ไม่มีชุมนุมทางจิตอื่นใดที่พวกเขาเชื่อว่า
ด้วยการไปที่นั่นพวกเขาเปลี่ยนจากมนุษย์ไปเป็นเทพหรือจากชาวนรกไปเป็นชาวสวรรค์
เวลานี้ลูกมีมิตรของพ่อที่แท้จริง ในขณะที่คนอื่นมีมิตรของความหลอกลวง
มีการร้องเพลงว่า: “มิตรของสัจจะพาลูกข้ามฟากและมิตรทางร่างจะทำให้ลูกจมน้ำ”
พ่อพูดว่า: จงกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ ละทิ้งสำนึกของร่างกายของลูก
พ่อกำลังสอนลูกๆ ดวงวิญญาณ
จิตวิญญาณสูงสุดมาและให้ความรู้ทางจิตวิญญาณนี้แก่ลูกจิตวิญญาณ
ส่วนที่เหลือทั้งหมดคือหนทางความเลื่อมใสศรัทธา นั่นไม่ใช่หนทางของความรู้นี้
พ่อพูดว่า: พ่อรู้พระเวทย์และคัมภีร์ทั้งหมดและตอนเริ่ม ตอนกลางและตอนจบของโลก
พ่อคือผู้ทรงอำนาจ ผู้คนเหล่านั้นมีอำนาจในหนทางความเลื่อมใสศรัทธา
พวกเขาศึกษาคัมภีร์มากมายฯลฯ และดังนั้นพวกเขาจึงถูกเรียกว่าผู้มีอำนาจของคัมภีร์
พ่อมาและบอกความจริงแก่ลูก
เวลานี้ลูกเข้าใจว่ามิตรแห่งสัจจะพาลูกข้ามฟากและมิตรที่หลอกลวงจะทำให้ลูกจมน้ำ
เวลานี้พ่อกำลังกอบกู้บารัตโดยลูกๆ ลูกคือกอบทัพกู้ภัยทางจิต พ่อพูดว่า:
บารัตที่เคยเป็นสวรรค์เวลานี้กลายเป็นนรก บารัตกำลังจมน้ำ
แต่ไม่ใช่ว่าบารัตนั้นอยู่ใต้มหาสมุทร ลูกได้กลับมาตาโมประธานจากสะโตประธาน
ยุคทองและยุคเงินสะโตประธาน นี่คือเรือกลไฟขนาดใหญ่ ลูกกำลังนั่งอยู่บนเรือ
นี่คือโลกแห่งบาปเพราะทั้งหมดเป็นดวงวิญญาณบาป ในความเป็นจริงมีสัตกรูเดียวเท่านั้น
ไม่มีใครรู้จักท่าน พวกเขาพูดเสมอว่า: “โอ้ พระเจ้าผู้เป็นพ่อ!” พวกเขาไม่เคยพูดว่า:
“พระเจ้าผู้เป็นพ่อควบคู่กับผู้ให้คำสอน” ไม่เลย พวกเขาพูดถึงเพียงแต่พ่อ
ท่านคือผู้ชำระให้บริสุทธิ์และดังนั้นท่านจึงเป็นกูรูด้วยเช่นกัน
ผู้ชำระให้บริสุทธิ์และผู้ประทานการหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์สำหรับทุกคนคือหนึ่งเดียว
ไม่มีมนุษย์คนไหนสามารถเป็นผู้ประทานการหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์หรือผู้ชำระให้บริสุทธิ์ในโลกที่ไม่บริสุทธิ์นี้ได้
พ่อพูดว่า: มีความปลอมปนและเลวทรามต่ำช้ามากมาย
เวลานี้พ่อต้องยกระดับทุกคนผ่านลูกๆผู้เป็นแม่และกุมารี
ลูกๆบราห์มากุมารและกุมารีทั้งหมดคือพี่น้องชายหญิง
ไม่เช่นนั้นแล้วลูกจะรับมรดกของปู่ได้อย่างไร?
ลูกได้รับมรดกของอาณาจักรแห่งสวรรค์ของปู่เป็นเวลา 21 ชั่วอายุคน
รายได้นั้นยิ่งใหญ่มาก นี่คือรายได้ที่แท้จริงจากพ่อที่แท้จริง พ่อเป็นพ่อ
เป็นครูและสัตกูรู ท่านแสดงให้เราเห็นทุกสิ่งในทางปฏิบัติ
ที่นี่ไม่ใช่ว่าเมื่อกูรูตายสาวกของเขาก็ยึดกัดดี กูรูเหล่านั้นคือกูรูทางร่าง
ผู้เดียวนี้คือกูรูทางจิต สิ่งนี้ต้องเข้าใจอย่างชัดเจนมาก
นี่คือสิ่งใหม่อย่างสมบูรณ์ ลูกเข้าใจว่านี่ไม่ใช่มนุษย์ที่กำลังสอนลูก ชีพบาบา
มหาสมุทรแห่งความรู้ ผู้ชำระให้บริสุทธิ์ กำลังสอนเราผ่านร่างนี้
สติปัญญาของลูกไปหาชีพบาบา ในการชุมนุมทางจิตเหล่านั้นสติปัญญาของพวกเขาไปหามนุษย์
ทั้งหมดนั้นคือหนทางความเลื่อมใสศรัทธา เวลานี้ลูกร้องเพลงว่า: “ท่านคือแม่และพ่อและเราคือลูกๆ
ของท่าน” ท่านคือผู้เดียวเท่านั้น
อย่างไรก็ตามบาบาบอกลูกว่าพ่อมาและทำให้ลูกเป็นของพ่ออย่างไร พ่อพูดว่า:
พ่อคือพ่อของลูก ดังนั้นพ่อรับการค้ำจุนจากร่างกายของผู้นี้
ดังนั้นบราห์มาคือภรรยาของพ่อและเป็นลูกของพ่อด้วยเช่นกัน
ชีพบาบานำลูกๆมาเลี้ยงดูผ่านเขาและดังนั้นเขาจึงเป็นแม่อาวุโสด้วยเช่นกัน
ท่านไม่ได้มีแม่ของตนเอง สรัสวตีนั้นถูกเรียกว่าแม่ของชาวโลก
เธอได้รับการแต่งตั้งให้ดูแลลูกทั้งหมด สรัสวตีนั้นคือเทพเจ้าแห่งความรู้นี้
เธอเป็นแม่ที่อาวุโสน้อยกว่า เหล่านี้คือประเด็นที่ลึกล้ำมาก
เวลานี้ลูกกำลังศึกษาการศึกษาที่ลึกล้ำนี้ ลูกต้อง “สอบผ่านด้วยความเคารพ”
ลักษมีและนารายณ์นั้น “สอบผ่านด้วยความเคารพ” พวกเขาได้รับทุนการศึกษาที่ใหญ่ที่สุด
พวกเขาไม่ต้องสัมผัสกับการถูกลงโทษ พ่อพูดว่า: จดจำพ่อให้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้
นี่คือสิ่งที่ถูกเรียกว่าโยคะโบราณของบารัต พ่อพูดว่า:
พ่อบอกลูกถึงสาระสำคัญของพระเวทย์และคัมภีร์ทั้งหมด
พ่อสอนราชาโยคะแก่ลูกที่ทำให้ลูกได้รับรางวัลของลูก และแล้วความรู้นั้นก็หายไป
ดังนั้นความรู้นั้นจะดำเนินต่อเนื่องมาตั้งแต่สมัยโบราณกาลได้อย่างไร?
ไม่มีคัมภีร์ฯลฯ ที่นั่น ความรู้ของศาสนาอื่นๆทั้งหมด อิสลาม พุทธฯลฯ ไม่ได้หายไป
ความรู้ของพวกเขายังคงต่อเนื่องมาตั้งแต่เวลาที่พวกเขาเริ่มต้นขึ้น
ทุกคนรู้เกี่ยวกับสิ่งนี้ อย่างไรก็ตามพ่อพูดว่า:
ไม่มีใครรู้ถึงความรู้ที่พ่อให้กับลูกนี้ บารัตกลับมาไม่มีความสุข
พ่อมาและทำให้บารัตมีความสุขอย่างสม่ำเสมอ พ่อพูดว่า:
พ่อกำลังนั่งอยู่ในร่างที่ธรรมดา โยคะของสติปัญญาของลูกควรอยู่กับพ่อ
พ่อของดวงวิญญาณทั้งหลายคือพ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุด
พ่อคือพ่อของลูกๆทั้งหมดและทั้งหมดก็คือลูกๆ ของพ่อ
ดวงวิญญาณทั้งหมดไม่บริสุทธิ์ในเวลานี้ พ่อพูดว่า: พ่อมาที่นี่ในทางปฏิบัติ
การทำลายล้างกำลังยืนรออยู่เบื้องหน้า
ลูกเข้าใจว่าจะมีไฟไหม้ทุกที่และร่างกายของทุกคนจะถูกเผาในไฟนั้น
ดวงวิญญาณทั้งหมดต้องกลับบ้าน ไม่ใช่ว่าพวกเขาจะหลอมรวมเข้าไปในธาตุบราห์ม
หรือไปสู่แสง พราห์มสมาจีจุดไฟและเรียกแสงนั้นว่าวัดของพราห์มของพวกเขา
ในความเป็นจริงนั้นคือธาตุบราห์มที่ยิ่งใหญ่ที่ดวงวิญญาณทั้งหมดอาศัยอยู่
ตอนแรกนั่นคือวัดของเรา ดวงวิญญาณที่บริสุทธิ์อาศัยอยู่ที่นั่น
มนุษย์ไม่เข้าใจสิ่งเหล่านี้ พ่อ
มหาสมุทรแห่งความรู้นั่งที่นี่และอธิบายแก่ลูกๆว่าเวลานี้ลูกคือเทพเจ้าเเห่งความรู้และแล้วลูกจะกลายเป็นราชราเจชวาร์(เจ้าชายและเจ้าหญิง)
สิ่งนี้อยู่ในสติปัญญาของลูกว่าผู้ชำระให้บริสุทธิ์บาบาผู้เป็นที่รักที่สุดของเราได้มาและกำลังให้มรดกแห่งสวรรค์ของเราแก่เรา
สิ่งนี้ไม่ได้อยู่ในสติปัญญาของบางคน มีคนมากมายนั่งที่นี่
แต่ไม่มีสติปัญญาของใครที่มีศรัทธา 100% บางคนมี 80% และคนอื่นๆมี 50%
และบางคนแม้กระทั่งไม่มีศรัทธามากขนาดนั้นเลย พวกเขาล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง
สิ่งนี้ตามลำดับกันไปแน่นอน มีผู้คนมากมายที่ไม่มีศรัทธา พวกเขาพยายามที่จะมีศรัทธา
โอเค แม้ว่าพวกเขาจะมีศรัทธา มายาก็แข็งแรงมาก: ทำให้พวกเขาลืมบาบา
บราห์มานี้เองก็พูดว่าเขาคือผู้เลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า
เขาทำความเลื่อมใสศรัทธามาเป็นเวลา 63
ชาติเกิดและลูกก็ได้ทำสิ่งเดียวกันด้วยเช่นกัน ลูกทำความเลื่อมใสศรัทธามาเป็นเวลา
63 ชาติเกิดด้วย ลูกได้รับความสุขเป็นเวลา 21
ชาติเกิดและแล้วลูกก็กลายเป็นผู้เลื่อมใสศรัทธา
หลังจากความเลื่อมใสศรัทธาแล้วก็มีการวางเฉย
ซันยาสซีก็ใช้คำเหล่านี้ด้วยเช่นกันคือความรู้ ความเลื่อมใสศรัทธา และการวางเฉย
พวกเขามีการวางเฉยในบ้านและครอบครัวของพวกเขา
นั่นถูกเรียกว่าการวางเฉยที่มีขีดจำกัด ในขณะที่การวางเฉยของลูกไม่มีขีดจำกัด
ซันยาสซีจะทิ้งบ้านของพวกเขาและเข้าไปในป่า ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ในป่าเลย
ถ้ำทั้งหมดว่างเปล่า เพราะถึงแม้ว่าในตอนแรกพวกเขาจะสะโตประธาน
แต่เวลานี้พวกเขากลับมาตาโมประธาน เวลานี้พวกเขาไม่มีกำลังใดๆเลย
ลูกมีกำลังในอาณาจักรของลักษมีและนารายณ์
ดูซิว่าเวลานี้ลูกไปถึงที่ไหนหลังจากที่ได้กลับมาใช้ชาติเกิดใหม่
ไม่มีกำลังใดหลงเหลืออยู่เลย รัฐบาลที่นี่พูดว่าพวกเขาไม่เชื่อในศาสนา
มีความเสียหายมากมายที่เกิดขึ้นผ่านศาสนา
พวกเขาต่อสู้และทะเลาะกันและยังคงจัดการประชุมอย่างต่อเนื่องเพื่อให้ทุกศาสนารวมกันเป็นหนึ่งเดียว
อย่างไรก็ตามถามพวกเขาว่าพวกเขาสามารถรวมกันเป็นหนึ่งเดียวได้อย่างไร
เวลานี้ทุกคนกำลังจะกลับบ้าน บาบามาและโลกนี้จะกลายเป็นสุสาน
นี่คือต้นไม้ที่หลากหลาย พวกเขาจะสามารถกลายเป็นหนึ่งเดียวได้อย่างไร?
พวกเขาไม่เข้าใจสิ่งใดเลย เมื่อมีศาสนาเดียวในบารัต
พวกเขาถูกเรียกว่าเทพผู้ที่ทำตามหนทางที่ไม่แบ่งแยก ความเป็นสองภาคหมายถึงปีศาจ
บาบาพูดว่า: ศาสนาของลูกคือศาสนาที่ให้ความสุขอย่างมากมาย ลูกรู้ว่าลูกต้องใช้ 84
ชาติเกิด ลูกควรมีศรัทธาว่าลูกได้ใช้ 84 ชาติเกิด เราต้องกลับไปและแล้วกลับมาที่นี่
มีการอธิบายแก่ผู้คนของบารัตแล้วว่าลูกได้ใช้ 84 ชาติเกิดครบสมบูรณ์แล้ว
เวลานี้นี่คือชาติสุดท้ายของหลายชาติเกิดของลูก
สิ่งนี้ไม่ได้อธิบายให้เพียงคนเดียวแต่อธิบายให้แก่ลูกกองทัพพันดาฟทั้งหมด
ลูกคือผู้นำทาง
และลูกสอนการจาริกแสวงบุญทางจิตและเหตุนี้เองลูกจึงถูกเรียกว่ากองทัพพันดาฟ
ไม่ใช่ทั้งฆราวาสและพันดาวาสที่มีอาณาจักรในเวลานี้
ลูกเป็นปวงประชาและพวกเขาก็เป็นปวงประชาเช่นกัน
มีคำกล่าวว่าฆราวาสและพันดาวาสคือพี่น้องและพันดาวาสนั้นมีพ่อสูงสุดดวงวิญญาณสูงสุดอยู่ข้างพวกเขา
เพียงพ่อเท่านั้นที่มาและสอนลูกว่าจะเอาชนะมายาได้อย่างไร
ลูกผู้เป็นของศาสนาเทพดั้งเดิมที่คงอยู่ตลอดไปผู้ไม่ใช้ความรุนแรง
การไม่ใช้ความรุนแรงคือศาสนาสูงสุด สิ่งหลักคือการไม่ใช้ดาบของตัณหาราคะ
ผู้คนของบารัตเชื่อว่าการไม่ฆ่าวัวคือรูปแบบเดียวของการไม่ใช้ความรุนแรงเท่านั้น
อย่างไรก็ตามบาบาพูดว่า: อย่าใช้ดาบของตัณหาราคะ!
นั่นถูกเรียกว่ารูปแบบของความรุนแรงมากที่สุด
ในยุคทองไม่มีทั้งดาบของตัณหาราคะและไม่มีการต่อสู้หรือทะเลาะเบาะแว้งกัน
ทั้งสองสิ่งนั้นมีอยู่ที่นี่ ดาบของตัณหาราคะทำให้เกิดความทุกข์ตั้งแต่เวลาเริ่มต้น
ตลอดจนตอนกลางจนถึงตอนจบ ลูกลงบันไดมา ลูกๆ ผู้คนของบารัตได้ใช้ 84 ชาติเกิด
เคยเป็นอาณาจักรของลักษมีและนารายณ์และพวกเขากลับมาใช้ชาติเกิดใหม่
แต่ละชาติเกิดคือบันไดหนึ่งขั้น จากที่นี่ลูกกระโดดขึ้นไปด้านบนสุด ลูกใช้เวลา 5000
ปีที่จะก้าวลงมา 84 ขั้นและแล้วลูกจะปีนขึ้นไปจากที่นี่ในหนึ่งวินาที
ใครให้การหลุดพ้นในชีวิตในหนึ่งวินาทีแก่ลูก? พ่อ
เวลานี้ทุกคนได้ตกลงมาถึงพื้นอย่างสมบูรณ์ พ่อพูดว่า:
เวลานี้เพียงแต่จดจำพ่อผู้เดียว
สติปัญญาของลูกต้องจดจำว่าเวลานี้การละเล่นกำลังจะจบสิ้นลงและพวกเราต้องกลับบ้าน
เราต้องจดจำพ่อของเราและบ้านของเรา
ก่อนอื่นจดจำบาบาและท่านจะชี้หนทางกลับบ้านให้แก่ลูก
บาปของลูกจะถูกเผาไปโดยการมีการจดจำระลึกถึงพ่อ
ไม่มีแม้แต่บาปเดียวจะถูกตัดออกไปด้วยการจดจำธาตุบราห์ม
มีเพียงดวงวิญญาณสูงสุดเท่านั้นที่เป็นผู้ชำระให้บริสุทธิ์
ไม่มีใครในโลกเข้าใจว่าท่านชำระให้บริสุทธิ์อย่างไร
พ่อต้องมาเพื่อก่อตั้งสวรรค์อย่างแน่นอน พ่อมาและดังนั้นลูกๆ
จึงเฉลิมฉลองวันเกิดของท่าน
ลูกไม่สามารถบอกอย่างแม่นยำว่าพ่อมาในวันและเวลาใดกันแน่
ลูกสามารถบอกได้อย่างไรว่าชีพบาบามาเมื่อไหร่? หลายคนมีนิมิต
ในตอนแรกพวกเราเคยคิดว่าท่านอยู่ในทุกหนแห่งในเวลาเดียวกันหรือเราเคยพูดว่าแต่ละดวงวิญญาณคือดวงวิญญาณสูงสุด
เวลานี้เรารู้จักท่านอย่างถูกต้องแม่นยำ
บาบายังคงบอกสิ่งที่ลึกล้ำนี้ให้แก่พวกเราอยู่เรื่อยๆทุกวัน
ลูกๆที่ธรรมดากำลังศึกษาความรู้ที่สูงส่งเช่นนี้ อัจชะ
ถึงลูกๆ
ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก
ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. เพื่อที่จะ
“สอบผ่านด้วยความเคารพ” ทำความพยายามที่จะกลับมาเป็นอิสระจากการถูกลงโทษ
ด้วยการอยู่ในการจดจำระลึกถึงเท่านั้นที่ลูกสามารถประกาศสิทธิ์ในการได้รับทุนการศึกษา
2.
จงกลายเป็นพันดาบที่แท้จริงและพาทุกคนไปสู่การจาริกแสวงบุญทางจิตนี้
อย่าได้ทำความผิดที่รุนแรงประเภทใดๆ
พร:
ขอให้ลูกกลายเป็นดวงวิญญาณบุญด้วยสภาพของการเป็นประภาคารแห่งแสงและดังนั้นจงหยุดการกระทำบาป
ที่ใดมีแสงสว่าง ที่นั่นไม่สามารถมีการกระทำที่เป็นบาปใดๆ
ด้วยการมีสภาพของประภาคารแห่งแสงของลูกอย่างสม่ำเสมอ
มายาก็ไม่สามารถทำให้ลูกทำการกระทำที่เป็นบาปใดๆได้
เนื่องจากลูกจะกลายเป็นดวงวิญญาณบุญอย่างสม่ำเสมอ ดวงวิญญาณบุญไม่สามารถทำบาปใดๆได้
แม้กระทั่งในความคิดของเขา ที่ใดมีบาป ที่นั่นไม่สามารถมีการจดจำระลึกถึงพ่อได้
จงมีความคิดที่มุ่งมั่นนี้:
ฉันเป็นดวงวิญญาณบุญและบาปไม่สามารถมาปรากฏอยู่เบื้องหน้าฉันได้ อย่าปล่อยให้บาปใดๆ
เข้ามาในความฝันหรือความคิดของลูก
คติพจน์:
ผู้ที่สังเกตทุกฉากในฐานะผู้สังเกตการณ์ที่ละวางจะอยู่อย่างสดชื่นแจ่มใสอย่างสม่ำเสมอ
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
ทำให้รากฐานแห่งศรัทธาของลูกแข็งแกร่ง
และคงอยู่อย่างไม่ขลาดกลัวและไร้กังวลอย่างสม่ำเสมอ
ลูกๆที่มีศรัทธาในสติปัญญาอยู่อย่างสดชื่นแจ่มใสและไร้กังวลอย่างสม่ำเสมอ
ความกังวลทำลายความสุขของลูก แต่ถ้าลูกไร้กังวล
ลูกจะอยู่อย่างมีความสุขอย่างสม่ำเสมอ เมื่อลูกถามคำถามว่า “เกิดอะไรขึ้น?” “มันเกิดขึ้นได้อย่างไร?”
“จะเกิดอะไรขึ้นต่อไป?” ในสถานการณ์ใดๆ ก็ตาม นั่นคือความกังวล ทำไม? อะไร?
และอย่างไร? คือคลื่นแห่งความกังวล บางคนจึงถามว่า “ทำไมสิ่งนี้ถึงเกิดขึ้นกับฉันตลอดเวลา?”
“ทำไมฉันถึงมีบ่วงพันธะเหล่านี้ทั้งหมด?” “ทำไมมายาถึงตามหลอกหลอนฉัน?” “ทำไมบัญชีกรรมของฉันถึงหนักหน่วงขนาดนี้?”
ดังนั้น การถามว่า “ทำไม?” จึงหมายถึงการมีคลื่นแห่งความกังวล
ผู้ที่เป็นอิสระจากความกังวลเหล่านี้คือผู้ไร้กังวล