06.07.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน ละวางจากร่างกายของลูกในขณะที่มีชีวิต กลับมาปราศจากร่างและจดจำพ่อ
นี่เรียกว่าความเงียบสงัด
คำถาม:
ลูกทำให้รากฐานของลูกแข็งแกร่งบนพื้นฐานอะไร?
คำตอบ:
บนพื้นฐานของความบริสุทธิ์ ยิ่งลูกดวงวิญญาณกลับมาบริสุทธิ์มากเท่าใด นั่นคือ
ลูกกลายเป็นทองแท้มากเท่าใด ลูกก็จะยิ่งกลับมาแข็งแกร่งมากตามนั้น
เวลานี้บาบากำลังวางรากฐานที่แข็งแกร่งของอำนาจในการปกครองตนเองมากจนไม่มีใครสามารถมาเขย่ารากฐานนั้นให้สั่นคลอนได้เป็นเวลาถึงครึ่งวงจร
ไม่มีใครสามารถแย่งชิงอาณาจักรของลูกได้
เพลง:
ขอคารวะต่อชีวา!
โอมชานติ
บาบาพูดว่า: จดจำพ่อ: กลับมาปราศจากร่าง นั่นคือให้มีความเงียบสงัด
เช่นที่มีความเงียบสงัดเมื่อมีใครตาย พวกเขาพูดว่า: ร่างของเขาเงียบไปแล้ว
ทันทีที่ดวงวิญญาณและร่างกายแยกออกจากกัน ทุกสิ่งก็จบสิ้นลง เมื่อลูกๆ
ทั้งหมดนั่งที่นี่ สิ่งนี้ถูกเรียกว่าความเงียบสงัด
จงกลับมาปราศจากร่างในขณะที่มีชีวิต!
พิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณและจดจำระลึกถึงพ่อ! ลูกรู้ว่านี่คือความสงบที่แท้จริง
ผู้คนเหล่านั้นไม่รู้ว่าความสงบคืออะไร พวกเขาไม่รู้ความหมายของความเงียบสงัด
เหตุใดพวกเขาถึงพูดว่า “ความเงียบสงัด”?
เพื่อเตือนลูกว่ามีคนตายไปแล้วและเขาก็นิ่งเงียบ ลูกตายด้วยเช่นกัน
นั่นคือลูกกลับมานิ่งเงียบ
เมื่อบุคคลที่มีชื่อเสียงไปที่อนุสรณ์อันศักดิ์สิทธิ์ของคานธีจี พวกเขาพูดว่า:
ขอให้มีความเงียบสงัด นั่นคือ นั่งในความเงียบสงบ
เรารู้ว่าเราดวงวิญญาณคือตัวของความสงบ โลกไม่รู้สิ่งนี้
เรามั่นคงในรูปดั้งเดิมของเรา ศาสนาดั้งเดิมของเราคือความสงบ
เราดวงวิญญาณเป็นตัวแห่งความสงบ ผู้คนไม่รู้สิ่งนี้
และเหตุนี้เองพวกเขาจึงร้องขอความสงบ ดวงวิญญาณพูดว่า: ฉันต้องการความสงบ!
ดวงวิญญาณลืมศาสนาดั้งเดิมของเขาไปแล้ว อันที่จริงแล้วศาสนาของดวงวิญญาณคือความสงบ
ดังนั้นเหตุใดดวงวิญญาณจึงพูดว่าเขาปราศจากความสงบเล่า?
เพียงแค่นั่งลงและกลับมาปราศจากร่าง ผู้คนเหล่านั้นนั่งและฝึกควบคุมลมหายใจ (ปราณายามา)
ด้วยการบังคับราวกับว่าเขาตายไปแล้ว นั่นถูกเรียกว่าความสงบที่จอมปลอม ลูกๆ
รู้ว่าศาสนาดั้งเดิมของลูกคือความสงบ
ลูกดวงวิญญาณกำลังได้รับอำนาจในการปกครองของลูก เป็นดวงวิญญาณที่กลายเป็นทุกสิ่ง
ดวงวิญญาณกลายเป็นนักกฎหมาย ดวงวิญญาณพูดว่า: ฉันต้องการอาณาจักร
ดวงวิญญาณเคยประกาศสิทธิ์ในอาณาจักรก่อนหน้านี้จากพ่อ
และได้มาประกาศสิทธิ์ในอาณาจักรอีกครั้ง เมื่อผู้คนอยู่ในสำนึกที่เป็นร่าง
พวกเขาก็ประสบกับความทุกข์
เวลานี้ลูกเข้าใจว่าลูกคือดวงวิญญาณและลูกได้มาประกาศสิทธิ์ในอำนาจในการปกครองของลูกจากพ่อสูงสุด
ดวงวิญญาณสูงสุด ลูกดวงวิญญาณต้องการอาณาจักรของลูก
ดวงวิญญาณร้องขออำนาจในการปกครองตนเองจากพ่อที่ไม่มีขีดจำกัดในเวลานี้
ศรีกฤษณะมีอำนาจในการปกครองตนเอง และจากนั้นเขาก็สูญเสียสิ่งนั้นไป
พ่อได้มาและเวลานี้กำลังให้อาณาจักรแก่ลูกๆ นี่ถูกเรียกว่าราชาโยคะ พ่อสูงสุด
ดวงวิญญาณสูงสุดสอนราชาโยคะแก่ลูก เพราะมนุษย์มีจิตสำนึกเป็นร่าง พวกเขาจึงพูดว่า:
ฉันคือผู้นั้นผู้นี้! แต่ละคนพิจารณาว่าร่างกายคือ “ฉัน” หรือตนเอง ในความเป็นจริง
ดวงวิญญาณเป็นผู้ที่พูดว่า: “ฉัน ฉัน” ดวงวิญญาณพูดว่า: ฉันกำลังหยิบสิ่งนี้ขึ้นมา
ผู้หญิงจะพูดว่า: ฉันกำลังหยิบสิ่งนี้ขึ้นมา (โดยใช้คำแสดงเพศหญิง) ในความเป็นจริง
ดวงวิญญาณคือเพศชาย ฉัน ดวงวิญญาณเป็นลูกชายของพ่อ ดวงวิญญาณพูดว่า: บาบา
ฉันกำลังประกาศสิทธิ์ในอำนาจในการปกครองตนเองของฉันจากท่าน
ดวงวิญญาณสูงสุดให้อำนาจในการปกครองตนเองของลูกแก่ลูกดวงวิญญาณ
ดูสิว่ามีความแตกต่างมากมายเพียงใดระหว่างความเลื่อมใสศรัทธากับความรู้นี้!
มีวัดของชีวา มีการตีระฆังส่วนใหญ่ในวัดของชีวา พวกเขาปลุกเรียกท่าน
พวกเขาปลุกเรียกทุกคนด้วย วงดนตรีเล่นในตอนเช้า ที่นี่พ่อปลุกลูกๆ
ให้ตื่นขึ้นมาและทำให้ลูกกลายเป็นเทพ ไม่มีเรื่องของการตีระฆังฯลฯ พ่อพูดว่า:
หากลูกต้องการอำนาจในการปกครองตนเองของลูก ก่อนอื่นกลับมาบริสุทธิ์
ลูกมีเป้าหมายและวัตถุประสงค์ของลูกอยู่ในสติปัญญาของลูก นักเรียนพูดว่า:
ฉันจะสอบผ่านเข้ามหาวิทยาลัยของฉัน แล้วฉันจะทำสิ่งนี้ ซันยาสซีต้องการมีความสงบ
มีเรื่องเกี่ยวกับราชินีผู้ที่กำลังค้นหาสร้อยคอของเธอในขณะที่สร้อยคอก็คล้องอยู่รอบคอของเธอ
ในทำนองเดียวกัน ผู้คนเหล่านั้นค้นหาความสงบจากภายนอกด้วยเช่นกัน อย่างไรก็ตาม
ดวงวิญญาณเป็นตัวแห่งความสงบ
ดวงวิญญาณได้ลืมศาสนาดั้งเดิมของตนเองและเวลานี้พิจารณาว่าตนเองเป็นร่างกาย
พ่อเตือนลูกอีกครั้งว่า: ลูกคือ ดวงวิญญาณ ลูกดวงวิญญาณใช้ 84 ชาติเกิดแล้ว
ไม่มีใครอื่นสามารถอธิบายสิ่งเหล่านี้ได้ พ่อพูดว่า: ลูกไม่รู้ชาติเกิดของลูก
พ่อบอกลูกเกี่ยวกับชาติเกิดเหล่านั้น ลูกคือบราห์มากุมารและกุมารี พ่อได้อธิบายว่า:
ลูกไม่สามารถซึมซับความรู้นี้โดยปราศจากความบริสุทธิ์ กล่าวกันว่า:
ลูกต้องการภาชนะทองคำเพื่อรองรับน้ำนมของราชสีห์ ที่นี่ก็เช่นกัน
ภาชนะทองคำเป็นสิ่งที่จำเป็น ดวงวิญญาณกลับมาเป็นทองด้วยการจดจำระลึกถึงพ่อ
พ่อเป็นทองแท้เช่นกัน เมื่อดวงวิญญาณจดจำพ่อ
แล้วความรู้นี้ก็สามารถเข้าไปในสติปัญญาของเขา ลูกเคยเป็นทองแท้และบริสุทธิ์
แต่ความรู้นี้ไม่มีผลกระทบกับใคร พ่อพูดว่า:
พ่อให้อำนาจในการปกครองตนเองแก่ลูกดวงวิญญาณ
ลูกได้รับอำนาจในการปกครองตนเองนี้เมื่อเป็นตอนสิ้นสุดของโลกเก่านี้และการเริ่มต้นของโลกใหม่นั้น
ผู้คนมีอาณาจักรที่มีขีดจำกัดในเวลานี้ พวกเขาไม่เคยได้รับอาณาจักรที่ไม่มีขีดจำกัด
พวกเขาไม่สามารถกลายเป็นนายของโลก ลูกกลายเป็นสิ่งนี้ด้วยพ่อ
พระเจ้าผู้เป็นพ่อเท่านั้นที่รู้เกี่ยวกับ 84 ชาติเกิดของลูก
เทพไม่สามารถรู้เกี่ยวกับชาติเกิดของพวกเขา
หากพวกเขารู้เกี่ยวกับชาติเกิดของพวกเขาแล้ว พวกเขาก็จะไม่มีความสุข
พวกเขาจะสงสัยว่าพวกเขาจะลงบันไดมาเรื่อยๆหรือไม่
พวกเขาจะสูญเสียความสุขของอาณาจักร ที่นี่ลูกรู้ทุกสิ่ง ลูกรู้ว่าลูกคือดวงวิญญาณ
ไม่มีเรื่องของความสงสัยเกี่ยวกับสิ่งนี้
ลูกรับฟังกันและกันและจำนวนของลูกก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
ต้นไม้ของศาสนาเทพนี้กำลังถูกก่อตั้งขึ้นมา เมื่อบางคนมา ลูกก็สามารถเข้าใจว่า:
ผู้นี้ที่เป็นของสกุลบราห์มินของเราได้มาแล้ว
เขาได้จบสิ้นความเลื่อมใสศรัทธาของเขาและเวลานี้ก็มาประกาศสิทธิ์ในมรดกของเขาจากพ่อ
เมื่อความรู้นี้สิ้นสุดลง ความเลื่อมใสศรัทธาก็เริ่มขึ้น ไม่มีใครรู้สิ่งนี้
อาคารก็ใหม่ก่อนแล้วจึงกลับมาเก่าเช่นกัน
อาคารที่รากฐานไม่แข็งแรงจะมีช่วงชีวิตสั้นกว่าอย่างแน่นอน ปัจจุบันนี้
พวกเขาสร้างอาคารที่แข็งแรงอย่างมากเพื่อที่ว่าแม้มีแผ่นดินไหว
อาคารก็จะไม่ถล่มลงมาและไม่มีการสูญเสีย พวกเขาสร้างอาคารอย่างแข็งแรงมาก
พวกเขาทำให้รากฐานแข็งแรงอย่างมาก
เวลานี้ลูกกำลังวางรากฐานสำหรับอำนาจในการปกครองตนเองของลูก
ลูกดวงวิญญาณได้รับอาณาจักรเป็นเวลา 21 ชาติเกิด อาณาจักรที่นี่ไม่มีอะไรเลย
วันนี้พวกเขามีอาณาจักรและวันพรุ่งนี้บางคนก็โจมตีพวกเขาและทุกสิ่งก็จะจบสิ้นลง
ไม่มีรากฐานสำหรับสิ่งใด มนุษย์ไม่มีรากฐานเช่นกัน
พวกเขาอยู่ที่นี่ในวันนี้และจากไปในวันพรุ่งนี้
เวลานี้บาบากำลังวางรากฐานที่แข็งแกร่งสำหรับลูกเพื่อที่ลูกจะประกาศสิทธิ์ในโชคของอาณาจักรของลูกเป็นเวลา
21 ชาติเกิด มีการวางรากฐานที่แข็งแรงสำหรับอาณาจักรของลูก
พายุทางกายภาพไม่สามารถเขย่าลูกได้ มีการกล่าวไว้ในกีตะด้วยว่า:
บาบากำลังให้อาณาจักรเช่นนั้นแก่ลูกที่ไม่มีใครสามารถเอาไปจากลูกได้หรือทำให้อาณาจักรนั้นล่มสลาย
ท่านให้อำนาจในการปกครองเช่นนั้นแก่ลูกที่ไม่มีการเอ่ยถึงความทุกข์แม้แต่น้อยที่นั่น
ลูกดวงวิญญาณควรสัมผัสกับความสุขมากเช่นนั้น! ลูกมีศรัทธานั้น หากไม่มีศรัทธา
ดวงวิญญาณนั้นก็ไม่มีค่าควรแก่การไปสวรรค์ มีบราห์มากุมารและกุมารีมากมาย
พวกเขามีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ลูกรู้ว่ามหาสมุทรแห่งความรู้
ผู้ทำให้บริสุทธิ์กำลังสอนราชาโยคะให้แก่เรา ผู้คนพูดว่าศรีกฤษณะสอนสิ่งนี้
พวกเขาจะเข้าใจได้อย่างไรว่าชีพบาบาเข้ามาในร่างกายของมนุษย์และสอนสิ่งนี้?
บารัตเคยบริสุทธิ์และเวลานี้ไม่บริสุทธิ์
พวกเขาไปและก้มลงเบื้องหน้ารูปปั้นเทพและร้องเพลงสรรเสริญของพวกเขา
พวกเขาไม่เคยร้องเพลงเบื้องหน้าชีวาว่า: ท่านเต็มไปด้วยคุณธรรมทั้งหมด
สิบหกองศาสมบูรณ์ คำสรรเสริญของชีวาต่างออกไป ท่านคือมหาสมุทรแห่งความรู้
ผู้ทำให้บริสุทธิ์ ผู้ประทานการหลุดพ้นเพื่อชีวิตใหม่สำหรับทุกคน
เจ้าผู้ไร้เดียงสาผู้ที่เติมเต็มอาภรณ์ของทุกคน ทุกคนลืมพ่อเช่นนั้นไปแล้ว
ผู้คนร้องเรียกหาพ่อสูงสุด
ดวงวิญญาณสูงสุดให้มาและขจัดความทุกข์ของพวกเขาและให้ความสุขแก่พวกเขา
ผู้ขจัดความทุกข์และผู้ประทานความสุขคือผู้เดียวเท่านั้น
การกำหนดของท่านสูงส่งที่สุด สิ่งเหล่านี้เป็นการกำหนดของพระเจ้า
ผู้เดียวที่สูงส่งเป็นสองเท่าซึ่งทำให้ลูกกลับมาสูงส่ง
รัฐบาลก็พูดเช่นกันว่าโลกนี้เสื่อมลง พวกเขาไม่รู้ว่าใครสามารถทำให้โลกสูงส่งได้
พวกเขาคิดว่าผู้รู้จะทำให้โลกกลับมาสูงส่ง อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่สามารถทำสิ่งนั้น
เป็นงานของพ่อเพียงผู้เดียว ก่อนหน้านี้พวกเขาเคยทำตามการกำหนดของราชาองค์เดียว
ในยุคทองลูกไม่มีที่ปรึกษา ฯลฯ จักรพรรดิเองจะมีพลัง ตำแหน่ง “ที่ปรึกษา”ไม่ได้มีการกล่าวถึงที่นั่น
ลูกเข้าใจว่าลูกเคยกลายเป็นนายของโลกและปกครองอาณาจักร
ลูกต้องไปและปกครองอาณาจักรเหมือนกับที่ลูกเคยทำมาก่อนหน้านี้
แท้จริงแล้วมีอาณาจักรของลักษมีและนารายณ์ในยุคทอง
ทุกคนจะได้รับอาณาจักรของเขาหรือของเธอเอง ศรีกฤษณะจะมีอาณาจักรของเขาเอง
นอกจากนี้มีราชาอื่นๆ ด้วยเช่นกัน มีอย่างน้อยแปด แต่แล้วไม่ว่ามีแปด หรือ 108
ลูกจะรู้เมื่อลูกก้าวหน้าต่อไป
ไม่ใช่ว่าเวลานี้ลูกจะได้รับความรู้ที่ลูกจะได้รับในตอนสุดท้าย
พ่อจะให้ความรู้นี้แก่ผู้ที่ยังคงมีชีวิตอยู่ต่อไป ท่านต้องให้ความรู้
สิ่งนี้ถูกกำหนดไว้ในละคร มีการแสดงบทบาทของดวงวิญญาณสูงสุดในเวลานี้
บทบาทของการให้ความรู้ถูกกำหนดไว้สำหรับเวลานี้ พ่อพูดว่า:
ลูกจะเข้าใจมากยิ่งขึ้นเมื่อลูกก้าวหน้าต่อไป
ท่านยังคงอธิบายให้แก่ลูกต่อไปวันแล้ววันเล่า
ลูกควรจะรู้ว่าลูกปกครองอาณาจักรที่นั่นอย่างไรและการแต่งงานเกิดขึ้นที่นั่นอย่างไรด้วยเช่นกัน
เมื่อลูกเข้าฌาน ลูกมองเห็นสวรรค์ (ไวกุณฑ์) และมีปราสาทราชวังทองคำที่นั่นอย่างไร
ที่นั่นไม่มีสิ่งใดนอกจากทองคำอย่างไร ลูกเห็นตนเองอยู่ในดินแดนที่สูงส่ง
กำลังมีการสร้างอาคารที่ทำด้วยก้อนอิฐทองคำขึ้นมา
ลูกรู้สึกว่าลูกควรนำอิฐบางก้อนกลับมา แต่เมื่อลูกลงมาจากฌาน
ลูกก็เห็นตัวลูกเองที่นี่ มีร่าก็เคยเข้าฌานและเห็นตัวเธอเองกำลังร่ายรำกับศรีกฤษณะ
ลูกไปยังอาณาเขตที่ละเอียดอ่อนเช่นกัน
แต่ไม่มีเนื้อหนังหรือกระดูกที่นั่นและลูกก็กลายเป็นเทวดานางฟ้า
แม้แต่ร่างของบราห์มาก็มองเห็นได้ในอาณาเขตที่ละเอียดอ่อน
คนเดียวกันนี้กลายเป็นเทวดานางฟ้า ลูกเห็นสวน ฯลฯ พ่อกำลังให้นิมิตแก่ลูก
ลูกพูดว่าบาบากำลังให้ลูกดื่มน้ำมะม่วง (สุบิร่า)
ท่านไม่สามารถให้ลูกดื่มน้ำมะม่วงในอาณาเขตที่ละเอียดอ่อน
ดอกไม้และผลไม้ในสวรรค์นั้นชั้นหนึ่ง ไม่มีสวนใดๆในอาณาเขตที่ละเอียดอ่อน
ลูกพูดว่าลูกเคยไปที่สวนและมีเจ้าชายที่นั่น นั่นคือไวกุณฑ์
ลูกไม่สามารถพบสิ่งต่างๆของไวกุณฑ์ที่นี่ ทุกสิ่งที่นั่นชั้นหนึ่ง พ่อพูดว่า:
พ่อกำลังทำให้ลูกเป็นนายแห่งไวกุณฑ์ ที่นี่ไม่มีอะไรนอกจากความทุกข์
ไม่มีมนุษย์แม้แต่คนเดียวที่ไม่พูดว่า: โอ พระเจ้า
ปลดปล่อยฉันออกจากความทุกข์ด้วยเถิด!
พวกเขาจดจำระลึกถึงพระเจ้าเมื่ออยู่ในความทุกข์ ผู้กราบไหว้บูชาศรีกฤษณะจะพูดว่า: “จงใช้นามของกฤษณะ”
และผู้กราบไหว้บูชาหนุมานก็จะพูดว่า “ชัยชนะแด่หนุมาน” ที่นี่พ่อพูดว่า:
จดจำพ่อเพียงผู้เดียวเท่านั้นอย่างสม่ำเสมอ!
จดจำพ่อในวิธีที่ว่าในเวลาสุดท้ายจะไม่มีการรับรู้ถึงใครอื่น
เมื่อผู้คนเคยสังเวยตนเองที่คาชี
พวกเขาจะตระหนักรู้ในบาปที่ได้ทำมาและรู้สึกราวกับว่ากำลังมีประสบการณ์กับการลงโทษของชาติเกิดแล้วชาติเกิดเล่า
ได้มีการทำบาปมากมาย นี่ถูกเรียกว่าโลกของดวงวิญญาณบาป ดวงวิญญาณคือคนบาป
เป็นดวงวิญญาณที่ร้องเรียกหาพ่อ: โอ พ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุด! โอ ชีพบาบา
ผู้อาศัยของดินแดนสูงสุด ท่านมีชื่อที่แท้จริงเพียงชื่อเดียวเท่านั้น
ท่านคือพ่อของทุกดวงวิญญาณ ดูเหมือนจะไม่ถูกต้องที่พูดว่า: “ซาลิแกรม”
หลังชื่อของรูดร้า ดูเหมือนเป็นสิ่งที่ถูกต้องที่จะพูดว่า “ชีวาและซาลิแกรม!”
พวกเขาสร้างชีวาลิงกัมรูปไข่และซาลิแกรมจากดินเหนียวด้วยเช่นกัน
ท่านเท่านั้นคือผู้ทำให้บริสุทธิ์ พวกเขาสร้างไฟบูชายัญที่นี่ด้วย
บารัตสูงส่งที่สุด แต่พวกเขาได้ลืมศาสนาเทพ
ศาสนาของลูกคือศาสนาเทพดั้งเดิมที่คงอยู่ตลอดไป ที่ควรจะดำเนินต่อไปตลอดเวลา
ฮินดูไม่ใช่ศาสนา ผู้คนของศาสนาเทพจะผ่านสภาพสะโต ราโจ และตาโม
เมื่อพวกเขาเข้าไปสู่สภาพที่ตาโม พวกเขาไม่สามารถเรียกตนเองว่าเทพอีกต่อไป
แท้จริงแล้วไม่มีศาสนาฮินดู ดังนั้น จึงมีการอธิบายแก่ท่านว่า:
ท่านสามารถกลายเป็นเทพ ดังนั้น จงมาและเข้าใจสิ่งนี้ พวกเขาตอบว่าพวกเขาไม่มีเวลา
พ่อพูดว่า: พ่อทำให้ลูกเป็นของพ่อเพื่อที่จะให้มรดกแห่งความสุขและความสงบแก่ลูก
บางครอบครัวอยู่ด้วยกันและมีปฏิสัมพันธ์กันด้วยความรักอย่างมาก
พวกเขานำรายได้ทั้งหมดมารวมกันและไม่มีความวุ่นวายเกี่ยวกับสิ่งใดอย่างไรก็ตาม
สถานที่นี้ไม่สามารถถูกเรียกว่าสวรรค์
ในยุคทองไม่มีบ้านใดที่จะมีใครเจ็บป่วยหรือไม่มีความสุข ชื่อที่แท้จริงคือสวรรค์
ที่นั่นทุกคนอยู่อย่างมีความสุข
ลูกมาหาพ่อเพื่อประกาศสิทธิ์ในมรดกของความสุขอย่างสม่ำเสมอของลูก
เวลานี้ลูกได้รับความรู้นี้แล้ว ลูกพูดว่า: บาบา ท่านคือผู้ทำให้บริสุทธิ์
ชำระล้างเราให้บริสุทธิ์ด้วยเถิด! ลูกๆ เป็นผู้ช่วยของพระเจ้าผู้เป็นพ่อด้วยเช่นกัน
อัจชะ
ถึงลูกๆ ที่แสนหวาน
ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง
และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
เพื่อที่จะประกาศสิทธิ์ในอำนาจในการปกครองตนเอง
เวลานี้จงทำให้รากฐานของความบริสุทธิ์ของลูกแข็งแกร่ง
เช่นที่พ่อเป็นผู้ทำให้บริสุทธิ์ ดังนั้นจงกลับมาบริสุทธิ์เท่ากับพ่อ
2.
ทำให้ตนเองมั่นคงในศาสนาดั้งเดิมของความสงบของลูก
ละทิ้งสำนึกที่เป็นร่างให้มากเท่าที่จะเป็นไปได้และคงอยู่ในสำนึกที่เป็นดวงวิญญาณ
ฝึกฝนการคงอยู่ในความเงียบสงัด นั่นคือ ฝึกฝนการอยู่อย่างปราศจากร่าง
พร:
ขอให้ลูกกลายเป็นตัวของความสำเร็จด้วยการรับใช้ตนเองและรับใช้ผู้อื่น
เพื่อที่จะกลายเป็นตัวของความสำเร็จ พร้อมกับการรับใช้ผู้อื่น
จงรับใช้ตัวเองด้วยเช่นกัน เมื่อใดก็ตามที่ลูกไปทำงานรับใช้
ให้คิดเสมอว่าพร้อมกับการทำงานรับใช้นั้น
ท้ายที่สุดแล้วลูกกำลังเผาซันสการ์เก่าของลูกด้วย
ยิ่งลูกเผาซันสการ์ของลูกมากเท่าไร ลูกก็จะยิ่งได้รับความเคารพมากเท่านั้น
ดวงวิญญาณทั้งหมดจะคารวะลูกในจิตใจของพวกเขา อย่างไรก็ตาม
ลูกต้องไม่ทำให้พวกเขาเป็นผู้ที่คารวะลูกแต่เพียงภายนอกเท่านั้น
แต่ทำให้พวกเขาเป็นผู้ที่คารวะลูกในจิตใจของพวกเขา
คติพจน์:
รักษาเป้าหมายของการทำงานรับใช้ที่ไม่มีขีดจำกัดไว้
และบ่วงพันธะที่มีขีดจำกัดทั้งหมดของลูกจะถูกทำลาย
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
อยู่ในสภาพภูเขาไฟ และมีประสบการณ์การจดจำระลึกถึงที่มีพลัง
ตราบใดที่การจดจำระลึกถึงของลูกยังไม่กลายเป็นเช่นภูเขาไฟ
เปลวไฟแห่งการทำลายล้างก็จะไม่เป็นรูปภูเขาไฟอย่างสมบูรณ์เช่นเดียวกัน
มันลุกโชนขึ้นแล้วก็ดับลง
เพราะดวงวิญญาณผู้ที่มีรูปภูเขาไฟและภาพลักษณ์ของการค้ำจุนนั้นยังไม่กลายเป็นรูปภูเขาไฟนั้นตลอดเวลา
เวลานี้ จงมีความคิดที่มุ่งมั่นที่จะกลายเป็นรูปภูเขาไฟ
และใช้การจดจ่อเพ่งรวมของจิตใจและสติปัญญาของลูกในวิธีรวมกลุ่มกัน
เพื่อกระจายกระแสคลื่นของโยคะที่มีพลังไปทุกหนทุกแห่ง