09.11.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ
ที่แสนหวาน
นี่เป็นเพียงการศึกษาเดียวเท่านั้นที่ทำให้ลูกเป็นนารายณ์จากผู้ชายธรรมดาและเป็นลักษมีจากผู้หญิงธรรมดา
ดังนั้นให้ความใส่ใจต่อการศึกษานี้เป็นอย่างมาก
คำถาม:
ลูกๆได้รับมรดกอะไรจากพ่อที่ลูกไม่สามารถได้รับจากการไปจาริกแสวงบุญใดๆหรือการเข้าไปในป่า?
คำตอบ:
ลูกๆ
ได้รับมรดกแห่งความสงบ ความสุข และความเจริญรุ่งเรืองจากพ่อ
ลูกไม่สามารถได้รับสิ่งนี้จากที่อื่น ผู้คนเข้าไปในป่าเพื่อหาความสงบ
แต่ลูกรู้ว่าความสงบคือศาสนาดั้งเดิมของเราดวงวิญญาณ
เพลง:
ด้วยการได้พบท่าน เราได้พบทั้งโลก ผืนดินและท้องฟ้าเป็นของเรา
โอมชานติ
พ่อนั่งที่นี่และอธิบายแก่ลูกๆ เพราะเวลานี้ลูกเป็นของผู้เป็นเจ้าและผู้เป็นนาย
มนุษย์อื่นๆทั้งหมดเป็นลูกกำพร้า
พ่อเพียงผู้เดียวเท่านั้นถูกเรียกว่าผู้เป็นเจ้าและผู้เป็นนาย
เมื่อเด็กๆต่อสู้กันที่บ้าน พวกเขาก็ถูกถามว่า: เธอไม่มีเจ้าหรือนายของเธอหรือ?
มนุษย์ทุกคนในโลกเวลานี้เฝ้าแต่ต่อสู้และทะเลาะเบาะแว้งกัน
พวกเขาแม้กระทั่งเข่นฆ่ากัน
พ่อเท่านั้นที่มาและอธิบายว่าตัณหาราคะคือศัตรูที่ใหญ่ที่สุด
ทุกคนมีประสบการณ์ในความทุกข์ด้วยกิเลสนี้ตั้งแต่ตอนเริ่มตลอดจนตอนกลางไปจนถึงตอนจบ
ลูกๆรู้ว่าเวลานี้ลูกกำลังได้รับมรดกของความสุขที่ไม่มีขีดจำกัดของลูกจากพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด
แม้ว่าผู้คนจะพูดว่าพวกเขาต้องการความสงบ
พวกเขาก็ไม่รู้ว่าความสงบคืออะไรหรือพวกเขาสามารถพบความสงบได้จากที่ไหน
ความสงบสามารถพบได้ด้วยการเข้าไปในป่าหรือ?
ใครคือผู้ที่ให้ความสงบและความสุขและให้เมื่อใด? ผู้คนไปจาริกแสวงบุญเพื่ออะไร?
ไม่มีใครรู้ถึงสิ่งเหล่านี้
พวกเขาเพียงแต่ได้ยินว่าพวกเขาสามารถพบพระเจ้าได้ด้วยการทำความเลื่อมใสศรัทธา
แต่พวกเขาไม่รู้จักพระเจ้าด้วยซ้ำ พ่อพูดว่า: พ่อมาและให้ความสงบและความสุขแก่ลูกๆ
เวลานี้ไม่มีใครมีความสงบ ความสุข หรือความเจริญรุ่งเรือง
ไม่มีใครรู้จักผู้เดียวที่ให้สิ่งนั้น พ่อมาและอธิบายว่า: ลูกร้องเพลง: โอ
ผู้ขจัดความทุกข์และผู้ประทานความสุข คานธีจีเคยร้องเรียกหาด้วยเช่นกันว่า: โอ
ผู้ทำให้บริสุทธิ์ ได้โปรดมาและชำระล้างเราให้บริสุทธิ์! พวกเขาร้องเพลงว่า: “รามผู้เป็นของสีดาคือผู้ทำให้บริสุทธิ์”
แต่พวกเขาไม่เข้าใจความหมายของสิ่งนั้น
พวกเขาไม่รู้สิ่งใดเลยว่าเหตุใดพวกเขาจึงทำความเลื่อมใสศรัทธาหรือพวกเขาได้รับอะไรจากการทำสิ่งนั้น
ความเลื่อมใสศรัทธาถูกกำหนดไว้ในละครด้วยเช่นกัน
อาณาจักรของราวันเริ่มขึ้นในยุคทองแดง
ผู้คนไม่รู้ว่าราวันคืออะไรหรือพวกเขาจะเฝ้าแต่เผาหุ่นจำลองของราวันไปอีกนานเท่าใด
แม้ว่าราวันจะถือกำเนิดมานานแล้ว แต่พวกเขาก็ยังคงทำหุ่นจำลองของเขาและเผาทิ้ง
ดวงวิญญาณไม่เคยถูกเผา เพียงลูกๆเท่านั้นที่รู้สิ่งเหล่านี้ทั้งหมด
บารัตกลายเป็นสวรรค์เมื่อ 5,000 ปีที่แล้ว เคยเป็นอาณาจักรของลักษมีและนารายณ์
ลักษมีและนารายณ์ได้รับการเรียกว่าเทวีและเทวา
ต่อมาก็เปลี่ยนเป็นอาณาจักรของรามในยุคเงิน
ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาเคยได้รับอาณาจักรของพวกเขาได้อย่างไรหรืออาณาจักรไปไหนหลังจากนั้น
นั่นคือไม่มีใครรู้จักตอนเริ่ม ตอนกลางหรือตอนจบของสิ่งสร้าง
ลูกกลายเป็นนายของสวรรค์ด้วยความรู้นี้ ด้วยการศึกษาที่โรงเรียน
นักเรียนกลายเป็นผู้พิพากษาหรือนักกฎหมาย พวกเขาไม่กลายเป็นลักษมีหรือนารายณ์
ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาประกาศสิทธิ์ในสถานภาพของเขาจากการศึกษาใด พระเจ้าพูดว่า:
พ่อสอนราชาโยคะแก่ลูก จะไม่มีใครอื่นที่พูดว่า: ฉันทำให้คุณเป็นสิ่งนี้! ลูกๆ
รู้ว่าราชวงศ์ของลักษมีและนารายณ์ได้ถูกก่อตั้งขึ้นด้วยการศึกษานี้
โลกไม่รู้สิ่งเหล่านี้ ผู้คนแม้กระทั่งพูดว่าช่วงเวลาของยุคทองเป็นแสนๆปี
ดังนั้นพวกเขาจะรู้ได้อย่างไรว่าลักษมีและนารายณ์ไปที่ไหน?
ลูกสามารถเห็นได้ว่ามีภาพมากมายของลักษมีและนารายณ์ในบารัตเท่านั้น
มีวัดมากมายได้สร้างขึ้นให้แก่ลักษมีและนารายณ์
ผู้คนเชื่อว่าพวกเขาจะได้รับความมังคั่งจากลักษมีและนารายณ์ ทุกๆดีพมาลา
พวกเขาร้องขอความมั่งคั่งจากมหาลักษมี อย่างไรก็ตาม
เธอมีนารายณ์อยู่กับเธอด้วยเช่นกันอย่างแน่นอน
ผู้คนสักการะบูชาเธอในดีพมาลาและดังนั้นความปรารถนาชั่วคราวเพื่อความสุขของพวกเขาจึงได้รับการเติมเต็ม
ดังนั้นพวกเขาจึงเชื่อว่าพวกเขาได้รับความมั่งคั่งจากลักษมี
อันที่จริงนั่นเป็นตัวแทนของทั้งลักษมีและนารายณ์ที่รวมรูปกัน
ลักษมีและมหาลักษมีไม่ใช่สองชีวิตที่แยกกันแต่ผู้คนไม่รู้สิ่งนั้น
บาบาเท่านั้นที่อธิบายสิ่งนี้ให้กับลูก
ทุกวันนี้ผู้คนพูดว่าพระเจ้าอยู่ในก้อนกรวดและก้อนหิน พ่อพูดว่า:
ทุกคนมีสติปัญญาเป็นหิน ในยุคทองเท่านั้นที่พวกเขามีสติปัญญาที่สูงส่ง
เมื่อเป็นอาณาจักรของลักษมีและนารายณ์ พวกเขามีพระราชวังทองคำที่ประดับด้วยเพชร
มันเป็นเรื่องของ 5,000 ปี ในคัมภีร์พวกเขาได้เขียนว่าระยะเวลาของวงจรเป็นแสนๆปี
พ่อพูดว่า: ลูกต้องลงบันไดบนหนทางความเลื่อมใสศรัทธา ตามละคร
พ่อมาเมื่อลูกตกต่ำเท่านั้น แล้วพ่อก็ทำให้โลกใหม่ เวลานี้ลูกๆ
กำลังศึกษาราชาโยคะเพื่อที่จะกลายเป็นนายของโลกใหม่
ลูกรู้ว่าโลกเก่านี้จะถูกทำลายด้วยสงครามมหาภารัตนี้ ละครนี้ถูกกำหนดไว้แล้ว
มันกลายเป็นอาณาจักรของเทพในยุคทอง นั่นคือ เมื่อ 5,000 ปีที่แล้ว
อาณาจักรสุริยวงศ์และจันทราวงศ์ดำเนินต่อเนื่องมาเป็นเวลา 2,500 ปี
จากนั้นอาณาจักรของราวันก็เริ่มต้นด้วยยุคทองแดง ผู้คนเฝ้าแต่กลับมาไม่บริสุทธิ์
แต่พวกเขาไม่รู้ว่าใครทำให้พวกเขาไม่บริสุทธิ์ เราเคยบริสุทธิ์
ดังนั้นเรากลับมาไม่บริสุทธิ์ได้อย่างไร? พ่อมาและอธิบายแก่ลูก
ลูกเฝ้าแต่อนู่อย่างไม่บริสุทธิ์ทันทีที่อาณาจักรของราวันเริ่มขึ้น เป็นเวลา 2,500
ปีตั้งแต่ราวันถือกำเนิดมา ขณะนี้เป็นเวลา 5,000
ปีแล้วตั้งแต่ชีพบาบาได้ถือกำเนิดมา
หนึ่งนั้นถูกเรียกว่าอาณาจักรของรามและอีกหนึ่งถุกเรียกว่าอาณาจักรของราวัน
ในความเป็นจริง ลูกไม่ควรจะพูดว่าราม ทุกวันนี้ผู้คนต่างตั้งชื่อตนเองว่า “รามจันทรา”
หรือ “กฤษณะจันทรา” เมื่อ 5,000 ปีที่แล้วบารัตเคยเป็น “นกกระจอกทอง”
ที่ถูกเรียกว่าโลกที่เช่นทอง มันคือสวรรค์ แต่พวกเขาไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหน
พวกเขาไม่รู้เลยว่าดวงวิญญาณคืออะไร ดวงวิญญาณสูงสุดคืออะไร หรือโลกคืออะไร
เหตุนี้เองพวกเขาจึงถูกเรียกได้ว่าเป็นผู้มีสติปัญญาตกต่ำ
ฤๅษีและมุนีก็ไม่รู้จักผู้สร้างหรือตอนเริ่ม ตอนกลาง และตอนจบของสิ่งสร้าง
เหตุนี้เองพวกเขาจึงพูดว่า: เนติ เนติ (ไม่ใช่ทั้งสิ่งนี้และสิ่งนั้น)
พวกเขาไม่รู้จักทั้งพ่อและมรดก
พวกเขาไม่รู้จักแม้กระทั่งมรดกของอาณาจักรของโลกที่ลูกได้รับจากพ่อ
เวลานี้ลูกรู้ตอนเริ่ม ตอนกลาง และตอนจบของทั้งโลก
ดังนั้นลูกคือผู้ที่เชื่อในพระเจ้าเป็นสองเท่า
ผู้คนไม่รู้ว่าพวกเขาสามารถได้รับความสงบได้อย่างไรหรือจากที่ใด
พวกเขาไปหาซันยาสซีและร้องขอความสงบ เวลานี้เราจะมีความสงบที่นี่ได้อย่างไร?
ต้องมีการกระทำ ความสงบสามารถถูกพบได้ในดินแดนแห่งความสงบเท่านั้น
หากคนหนึ่งคนในครอบครัวไม่สงบ เขาก็จะทำให้ทั้งครอบครัวไม่สงบ
ลูกสามารถพบความสงบในบ้านที่แสนหวาน
แล้วพ่อก็ส่งเราลงมาที่นี่มาสู่โลกใหม่เพื่อเล่นบทบาทของเรา
พ่อจะไม่ส่งลูกไปสู่ก้นบึ้งของนรกที่ลึกที่สุด
ลูกไปสู่ดินแดนแห่งความสุขจากดินแดนแห่งความสงบ
ลูกๆรู้ว่านี่คือสถานศึกษาของพระเจ้า (พาธชาลา) นี่ไม่ใช่สัตซัง (ชุมนุมทางจิตวิญญาณ)
ที่นี่พระเจ้าพูดกับลูกๆของท่าน ชีพบาบาที่ไม่มีตัวตนเข้าไปในร่างและพูดกับลูกๆ
ดวงวิญญาณอยู่ในร่างกาย เมื่อดวงวิญญาณได้รับอวัยวะทางร่างกาย
เขาก็จะสามารถพูดและได้ยิน เวลานี้พ่อนั่งที่นี่และให้การศึกษาแก่ลูกดวงวิญญาณ
ผู้คนร้องเรียกหาดวงวิญญาณสูงสุดว่า: โอ ผู้ทำให้บริสุทธิ์ โอ
ผู้ประทานการหลุดพ้นเพื่อชีวิตใหม่ที่ไม่มีกิเลส ผู้ปลดปล่อย ผู้นำทาง
แต่พวกเขาไม่รู้ว่าท่านปลดปล่อยเราได้อย่างไร ท่านกลายเป็นผู้นำทางของเราอย่างไร
หรือท่านพาเราไปที่ไหน พวกเขาเพียงแต่ยังคงร้องตะโกนต่อไป เวลานี้พระเจ้า พ่อ
ได้มาและกำลังนำทางลูกๆ ท่านเองกำลังพาลูกๆไปสู่ดินแดนแห่งความสงบ
แล้วลูกจะไปสู่ดินแดนแห่งความสุขด้วยตัวลูกเอง
พ่อมาเพียงครั้งเดียวและกลายเป็นผู้นำทางของทุกคน
พ่อไม่ได้เป็นผู้นำทางให้แก่ลูกในโลกใหม่
ในเวลานี้เป็นเพราะมนุษย์ทุกคนไม่บริสุทธิ์
พวกเขาไม่รู้ว่าพวกเขาจะกลับบ้านได้อย่างไร พวกเขาไม่สามารถบินได้
พวกเขาทำความเลื่อมใสศรัทธาอย่างมากเพื่อไปที่นั่น
แต่พวกเขาไม่รู้ว่าเป็นเพราะพวกเขาไม่บริสุทธิ์ที่พวกเขาไม่สามารถไปที่นั่นได้
ลูกสามารถไปได้ก็ต่อเมื่อพ่อผู้ทำให้บริสุทธิ์มาและชำระล้างเราให้บริสุทธิ์เท่านั้น
เวลานี้พ่อกำลังแสดงวิธีที่จะกลับมาบริสุทธิ์ให้แก่ลูก
ทุกคนต้องกลับมาไม่บริสุทธิ์และบริสุทธิ์ เวลานี้มีมนุษย์จำนวนมากมาย
เมื่อเป็นอาณาจักรของเทพในยุคทอง มี 900,000 ในต้นไม้ของโลกใหม่
ในตอนแรกมีใบไม้เพียงเล็กน้อยเท่านั้นแล้วต้นไม้ก็เติบโตขึ้นเรื่อยๆ
ในตอนแรกมีเพียงผู้คนของศาสนาเดียวเท่านั้น
ลูกไม่ได้พิจารณาว่าตัวลูกเองเป็นชาวนรกอีกต่อไป ที่เหลือทั้งหมดเป็นชาวนรก
แต่พวกเขาไม่ได้พิจารณาว่าตัวของพวกเขาเองเป็นสิ่งนั้น
เวลานี้ใบหน้าของทุกคนเป็นเหมือนกับมนุษย์แต่ลักษณะนิสัยของพวกเขาเป็นเหมือนลิง
แม้แต่ราชาที่ยิ่งใหญ่ก็ก้มลงแทบเท้ารูปปั้นของลักษมีและนารายณ์ อย่างไรก็ตาม
พวกเขาไม่ใช่ผู้ทำให้บริสุทธิ์ พวกเขาไม่ได้เป็นผู้ที่มีความเมตตา
ความเมตตาเป็นความรู้สึกต่อใครบางคนที่กำลังทุกข์ทรมาน
พ่อผู้เดียวเท่านั้นที่มีเมตตา
มีเพียงพ่อเท่านั้นที่มาและทำให้ผู้ที่มีสติปัญญาเป็นหินกลายเป็นผู้ที่มีสติปัญญาที่สูงส่ง
เวลานี้ลูกกำลังกลายเป็นเทพ นี่คือสถานศึกษาที่เปลี่ยนมนุษย์ธรรมดาเป็นนารายณ์
นี่คือราชาโยคะ ฤๅษีและมุนีไม่รู้ว่าใครสอนราชาโยคะของกีตะ
พวกเขาทำให้กีตะไม่ถูกต้องอย่างสิ้นเชิง พวกเขาคิดว่าศรีกฤษณะสอนราชาโยคะ
พวกเขาพูดว่า: พระเจ้าศรีกฤษณะพูดว่า: มานมานะบาฟ! อย่างไรก็ตาม
ศรีกฤษณะไม่ใช่พระเจ้า
เขาเป็นเจ้าชายของยุคทองที่ศึกษาราชาโยคะในยุคบรรจบพบกันและได้มาซึ่งอาณาจักร
แล้วผู้คนก็ทำให้เขาเป็นพระเจ้า ผู้คนมากมายรับฟังกีตะ
แต่ไม่มีแม้แต่คนเดียวในบรรดาพวกเขาที่รู้ว่าพระเจ้าของกีตะคือชีวาและไม่ใช่ศรีกฤษณะ
พวกเขาพูดว่าทั้งหมดเป็นหนึ่งเดียว ลูกต้องพยายามอย่างหนักมากกับมนุษย์เช่นนั้น!
เป็นเวลา 63 ชาติเกิดที่พวกเขาเชื่อว่าศรีกฤษณะคือพระเจ้า
คัมภีร์ได้ถูกสร้างขึ้นตั้งแต่ยุคทองแดงเป็นต้นมาและต้องมีการเขียนกีตะขึ้นก่อนอย่างแน่นอน
คัมภีร์เหล่านั้นทั้งหมดเป็นของหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา
ไม่มีแม้คัมภีร์เดียวเป็นของหนทางของความรู้นี้ กีตะคืออันดับหนึ่ง
พระเวทและอุปนิษัทถูกสร้างขึ้นในภายหลัง พระเวทและอุปนิษัทเป็นลูกๆของกีตะด้วย
ลูกลงมาเรื่อยๆในขณะที่ศึกษาสิ่งเหล่านั้น 84
ชาติเกิดของลูกเวลานี้กำลังจะสิ้นสุดลงและเวลานี้ลูกต้องไปสู่ชาติเกิดที่หนึ่งของลูก
เวลานี้ลูกกำลังศึกษาเล่าเรียนที่นี่อีกครั้งหนึ่งเพื่อที่จะกลายเป็นลักษมีและนารายณ์ของยุคทอง
ไม่ใช่ทุกคนจะกลายเป็นลักษมีและนารายณ์ อาณาจักรกำลังได้รับการก่อตั้ง
แต่ใครคือผู้ก่อตั้งอาณาจักร? สิ่งนี้ไม่ได้เข้าไปสู่สติปัญญาของใคร
มีมนุษย์มากมายในยุคเหล็กที่ไม่มีแม้แต่อาหารเพียงพอที่จะรับประทาน
ในขณะที่ในยุคทองมีเพียงอาณาจักรของลักษมีและนารายณ์
ดูสิว่ามีศาสนามากมายเพียงใดอยู่ที่นี่! สงครามมหาภารตะเพียงแค่อยู่เบื้องหน้าลูก
ทั้งๆที่เป็นเช่นนั้น ดวงตาของผู้คนก็ไม่เปิดขึ้นมา
สงครามมหาภารตะนี้เคยเกิดขึ้นในวงจรที่แล้วด้วยเช่นกัน
ไม่มีใครรู้ว่าอะไรเกิดขึ้นหลังจากนั้น ลูกๆบราห์มินเท่านั้นที่รู้ทุกสิ่งเหล่านี้
พ่อนำลูกมาเลี้ยงดูผ่านบราห์มา พระเจ้าสอนลูกและทำให้ลูกเป็นลักษมีและนารายณ์
และดังนั้นลูกควรจะศึกษาเล่าเรียนเป็นอย่างดี
เพียงแต่จดจำพ่อและโลกใหม่และลูกจะไปสู่โลกใหม่
แล้วหากลูกศึกษาเล่าเรียนเป็นอย่างดีและสอนผู้อื่น
ลูกก็สามารถกลายเป็นราชาและราชินีตามงานรับใช้ทางจิตที่ลูกทำ
ลูกเป็นนักสังคมสงเคราะห์ทางจิต ในขณะที่ที่เหลือของโลกคือนักสังคมสงเคราะห์ทางร่าง
พ่อให้ความรู้นี้แก่ลูกดวงวิญญาณทุกวัน ท่านรับใช้ลูกดวงวิญญาณ
สิ่งนี้ถูกเรียกว่างานรับใช้ของดวงวิญญาณที่ซึ่งเพียงพ่อทางจิตเท่านั้นที่สอนลูก
นี่คือสถานศึกษาที่ซึ่งทำให้มนุษย์กลายเป็นเทพ เราจะกลายเป็นสิ่งนั้นอย่างแน่นอน
เมื่อลูกศึกษาเล่าเรียนและมีความพร้อม การทำลายล้างจะเริ่มขึ้นและลูกจะกลับบ้าน
กล่าวกันว่า: เมื่อรามไป ราวันก็ไปด้วยเช่นกัน
มีจำนวนเล็กน้อยเท่านั้นที่เหลืออยู่และการแลกเปลี่ยนก็เกิดขึ้น
แล้วลูกจะลงไปสู่สวรรค์ โลกใหม่กำลังได้รับการก่อตั้งสำหรับลูก
และดังนั้นลูกกำลังศึกษาเพื่อที่จะกลายเป็นชาวสวรรค์ นี่คือนรก
เวลานี้ลูกอยู่ในยุคบรรจบพบกัน หากลูกไม่กลายเป็นบราห์มินในเวลานี้
ลูกก็จะไม่สามารถประกาศสิทธิ์ในมรดกของลูกได้
เพียงบราห์มินที่ไม่จดจำผู้ที่มีร่างกายแต่จดจำพ่อเท่านั้นที่จะได้รับมรดก
อย่างไรก็ตาม หากลูกได้ยินความรู้นี้เพียงเล็กน้อย ลูกจะกลายเป็นหนึ่งในปวงประชา
อัจชะ
ถึงลูกๆ
ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก
ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
กลายเป็นนักสังคมสงเคราะห์ทางจิต ศึกษาและสอนผู้อื่น พร้อมกับการจดจำระลึกถึงพ่อ
จดจำโลกใหม่ที่กำลังมาถึงด้วยเช่นกัน
2.
กลายเป็นผู้มีเมตตาเช่นเดียวกับพ่อและทำงานรับใช้ของการทำให้สติปัญญาของทุกคนสูงส่ง
พร:
ขอให้ลูกเป็นผู้รับใช้ทางจิตและเล่นบทบาทของลูกในการรับใช้ด้วยการตระหนักถึงมนตรา 'ไม่มีตัวตนกลับมามีตัวตน'
เช่นที่พ่อไม่มีตัวตนกลับมามีตัวตนและเล่นบาทบาทของท่านในการรับใช้
ในทำนองเดียวกันลูก ๆ
ก็ต้องเก็บเครื่องมือของมนตรานี้ไว้ในสำนึกรู้ของลูกและเล่นบทบาทของลูกในการรับใช้เช่นกัน
ร่างกายของลูกอยู่บนเวทีของโลกวัตถุนี้
เวทีคือสิ่งค้ำจุนและนักแสดงคือภาพลักษณ์ของการค้ำจุน, ผู้เป็นนาย
เมื่อมีการตระหนักรู้นี้ จงละวางและเล่นบทบาทของลูก และพร้อมกับมีความรู้สึก
(sense) แล้วลูกจะกลายเป็นผู้รับใช้ทางจิตที่เต็มไปด้วยสาระ (essence-full)
คติพจน์:
ผู้ที่สังเกตทุกเกมในฐานะผู้สังเกตการณ์ที่ละวางเป็นพยานที่แท้จริง
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
สัมผัสกับสภาพเพียบพร้อมและสมบูรณ์พร้อมเช่นเดียวกับพ่อบราห์มา
เมื่อการพบปะของความรักและพลังเกิดขึ้น สภาพของลูกก็กลับมาน่ารักและพิเศษอย่างมาก
การกลายเป็นเช่นผู้ที่ลูกรักคือการพิสูจน์ความรักของลูก อย่างไรก็ตาม
ลูกจะกลับมาเพียบพร้อมเพียงด้วยการมีความรัก แต่หากลูกมีพลังพร้อมกับความรัก
แล้วลูกก็จะกลับมาเพียบพร้อมและจะทำให้คนอื่นเพียบพร้อมด้วย