11.07.26       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน เวลานี้ลูกแต่ละคนต้องคิดเกี่ยวกับตนเองและไม่ใช่ผู้อื่น เพราะตามละครนี้ ใครก็ตามทำสิ่งใดจะได้รับผลกลับคืนของสิ่งนั้น

คำถาม:
ลูกดวงวิญญาณได้กลับมามีสำนึกรู้ในอะไรจากการกลายเป็นตรีกาลดาร์ชิ?

คำตอบ:
ลูกดวงวิญญาณได้กลับมามีสำนึกรู้ว่าดั้งเดิมแล้วลูกอาศัยอยู่ในโลกที่ไม่มีตัวตนและลูกได้มาที่นี่เพื่อเล่นบทบาทของลูกในละครนี้ ลูกกลายเป็นนักแสดงหลักและได้เล่นบทบาทของ 84 ชาติเกิดของลูก เวลานี้ลูกได้มาอยู่เบื้องหน้าพ่อเป็นการส่วนตัวและแล้วลูกก็จะกลับบ้านกับท่าน ลูกต้องกลับมาบริสุทธิ์และกลับบ้าน และแล้วก็ไปสู่ดินแดนของความสุข การละเล่นทั้งหมดนี้อยู่บนพื้นฐานของบารัต ลูกๆ ดวงวิญญาณได้กลับมามีสำนึกรู้ของทั้งหมดนี้ด้วยการกลายเป็นตรีกาลดาร์ชิ

เพลง:
มีชีวิตอยู่ในหนทางของท่านและตายในหนทางของท่าน

โอมชานติ
ใครได้ร้องเพลงนี้? ลูกๆ ลูกๆ พูดอะไร? “บาบา เวลานี้เราต้องกลายเป็นพวงมาลัยรอบคอท่าน” ร่างเหล่านี้ต้องละทิ้งที่นี่ ลูกๆ รู้ว่าพ่อและเราดวงวิญญาณ ผู้เป็นลูกๆ อาศัยอยู่ในดินแดนแห่งความสงบ ดินแดนนิพพาน พ่อพูดซ้ำแล้วซ้ำเล่า: มีศรัทธาว่าลูกแต่ละคนคือดวงวิญญาณ ลูกรู้ว่าเราดวงวิญญาณเป็นผู้อาศัยกับพ่อในดินแดนนิพพาน และแล้วเราก็ได้นำร่างที่แตกต่างกันมาใช้ขณะที่วนไปรอบวงจรของ 84 ชาติเกิด ลูกๆ รู้ว่าแท้จริงแล้วเราคือผู้อาศัยของอาณาเขตสูงสุด เวลานี้บาบาได้มาอีกครั้ง ลูกกำลังนั่งที่นี่และลูกก็สามารถเห็นว่าบาบากำลังนั่งอยู่เบื้องหน้าลูก ที่นี่ลูกมีความสัมพันธ์กับร่างที่มีตัวตน ดั้งเดิมแล้วเราคือดวงวิญญาณและแล้วเราก็นำไปสู่ชีวิตของความสุขและแล้วของความทุกข์กับความสัมพันธ์ทางร่าง เวลานี้ลูกๆ ดวงวิญญาณกลับมาตรีกาลดาร์ชิ พ่อรู้รูปกาลเวลาทั้งสามและสามโลก ลูกรู้ถึงสิ่งเหล่านั้นด้วยเช่นกันตามลำดับกันไปตามความพยายามที่ลูกทำ ลูกต้องจดจำการศึกษาของลูก เวลานี้ลูกมีสำนึกรู้นี้ บาบาอธิบายแล้วว่าลูกคือผู้อาศัยของโลกที่ไม่มีตัวตนด้วย และเวลานี้ถูกทำให้ตรีกาลดาร์ชิโดยบัพดาดา ลูกรู้ว่าลูกคือนักแสดงหลักของละครนี้ เวลานี้ลูกมีความรู้ของทั้งละครในสติปัญญาของลูก ลูกจำได้ว่าลูกอยู่ในดินแดนแห่งความสุขเป็นเวลาครึ่งวงจร ราวันไม่ได้อยู่ที่นั่น เราดวงวิญญาณวนไปรอบวงจรเป็นเวลา 84 ชาติเกิดครบสมบูรณ์ เวลานี้พ่อกำลังนั่งอยู่เบื้องหน้าลูกเป็นการส่วนตัว เราจะทำตามศรีมัทของท่านและกลับบ้านกับท่าน เราจะจดจำท่านให้มากเท่าที่เป็นไปได้ เมื่อลูกๆกลับมาตรีกาลดาร์ชิลูกควรคิดถึงสิ่งนี้ตลอดทั้งวัน พระเจ้าสูงสุดเหนือสิ่งใด พร้อมกับท่านลูกๆเองก็อาศัยในสถานที่สูงสุดเหนือสิ่งใดด้วยเช่นกัน เวลานี้ลูกๆ จดจำบ้านของลูก เราจะกลับมาบริสุทธิ์และไปยังบ้านของดินแดนสูงสุดของเรา เมื่อพ่อชีวาได้รับการกราบไหว้บูชา ซาลิแกรมก็ได้รับการกราบไหว้บูชาด้วยเช่นกัน เพียงพ่อเท่านั้นที่มาและชำระลูกดวงวิญญาณให้บริสุทธิ์ มีเพียงพ่อผู้เดียวเท่านั้นที่ชำระดวงวิญญาณให้บริสุทธิ์ ไม่มีใครอื่นสามารถชำระลูกให้บริสุทธิ์ได้ เวลานี้ลูกรู้ถึงการละเล่นของทั้งละคร ลูกเข้าใจว่าการละเล่นนั้นอยู่บนพื้นฐานของบารัต ดังนั้นพ่อนั่งเบื้องหน้าลูกๆ เป็นการส่วนตัวและอธิบายแก่ลูก ดวงวิญญาณที่มีชีวิตทั้งหมดรู้ว่าบาบาคือมหาสมุทรแห่งความรู้ ลูกเคยเฝ้าแต่เรียกหาท่านในหนทางความเลื่อมใสศรัทธาและเฝ้าแต่ทำสัญญา: “บาบาเมื่อท่านมาเราจะทำตามคำแนะนำของท่านอย่างแน่นอน” นี่ไม่ใช่เรื่องความสัมพันธ์ทางโลก ลูกต้องกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ และใส่ใจเกี่ยวกับการทำตามคำแนะนำที่สูงส่งของพ่อผู้เดียวที่ไม่มีขีดจำกัด เราต้องรับฟังท่าน ท่านอธิบายแก่เราในวิธีที่ง่ายมาก ดวงตาที่สามของความรู้นี้ของลูกได้เปิดขึ้นมาแล้วในเวลานี้ ลูกมีความรู้นี้ที่นี่เวลานี้ พ่อและลูกๆ อยู่ในโลกที่ไม่มีตัวตน ที่นั่นไม่มีใครมีสำนึกรู้ของสิ่งนี้ เวลานี้พ่อกำลังเปิดเผยความลึกล้ำของความลับของท่านแก่ลูกๆ ทั้งหมด ท่านผู้เดียวเท่านั้นคือมหาสมุทรแห่งความรู้ ไม่มีชุมนุมทางจิตอื่นที่กล่าวได้ว่าบาบากำลังสอนเราดวงวิญญาณ ลูกรู้สิ่งนี้เวลานี้ ท่านได้บอกลูกครั้งแล้วครั้งเล่าว่า: กลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ! ดวงวิญญาณคือนักแสดงในละครนี้และกำลังเล่นบทบาท ของพวกเขา ฉัน ดวงวิญญาณนี้ ได้สวมเครื่องแต่งกาย นักแสดงเหล่านั้นเปลี่ยนเครื่องแต่งกายของพวกเขา ลูกๆ ดวงวิญญาณมาที่นี่จากโลกที่ไม่มีตัวตนและใช้ร่างกายที่เป็นเครื่องแต่งกายของลูก ผู้คนเหล่านั้นเพียงแต่เปลี่ยนเสื้อผ้าของพวกเขา บาบาได้มาแล้วอีกครั้งหนึ่งและกำลังสอนราชาโยคะแก่เราดวงวิญญาณ เวลานี้ลูกๆ เข้าใจว่าบาบาได้มาและดังนั้นเราจะกลายเป็นผู้ช่วยของบาบาอย่างแน่นอน เราจะกลับมาบริสุทธิ์และทำให้ทั้งบารัตบริสุทธิ์ เราต้องทำตามศรีมัท ศรีมัทบอกว่า: จดจำพ่อ ผู้ใดก็ตามทำสิ่งใดจะได้รับผลตอบแทนของสิ่งนั้น ไม่ใช่ทุกคนจะมาและทำความพยายาม ผู้ที่ได้ทำความพยายามในวงจรที่แล้วจะทำเช่นนั้นอีกครั้ง เวลานี้ลูกต้องกลับบ้าน เหตุนี้เองลูกต้องทำความพยายามและกลับมาบริสุทธิ์อย่างแน่นอน เราอาศัยอยู่ข้างบน ในโลกที่ไม่มีตัวตน เราได้ไปสวรรค์ก่อนและแล้วเราก็ลงบันไดมาเรื่อยๆ พ่ออธิบายแก่ชาวบารัตว่า พ่อมาในบารัตเท่านั้น ชาวบารัตจดจำท่านและเรียกหาท่านให้มาและทำให้พวกเขาบริสุทธิ์: มาใช้ร่างกายและมาสอนเราถึงวิธีทำกรรมที่สูงส่ง ชื่อของร่างกาย(ที่ท่านเข้ามาใช้)เป็นที่จดจำถูกเรียกว่า “พาหนะที่โชคดี” พ่อพูดว่า: พ่อเข้ามาในร่างที่ธรรมดา พ่อได้บอกสิ่งนี้แก่ลูกก่อนหน้านี้ด้วยเช่นกัน เวลานี้ลูกๆ ได้รับการจดจำว่าบาบาได้บอกสิ่งเดียวกันกับเราอย่างถูกต้องเช่นเมื่อ 5000 ปีที่แล้ว ไม่มีใครอื่นสามารถบอกสิ่งเหล่านี้แก่เราได้ เพียงพ่อเท่านั้นที่พูดว่า: พ่อเข้ามาในร่างนี้เมื่อ 5000 ปีที่แล้ว และอธิบายแก่ลูกแล้วด้วยเช่นกัน เวลานี้พ่อบอกลูกๆ อีกครั้งหนึ่ง: กลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ! เช่นที่นักแสดงในละครนั้นรู้ว่าพวกเขาต้องใส่เครื่องแต่งกายแบบใด และพวกเขาต้องเล่นบทบาทใด อย่างไรก็ตามพวกเขามีสำนึกที่เป็นร่าง นี่คือประเด็นที่ไม่มีขีดจำกัด ต้องกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ! “ดั้งเดิมแล้วฉันคือดวงวิญญาณ เวลานี้บทบาทของฉันได้จบลง” พ่อนั่งอยู่เบื้องหน้าลูกเป็นการส่วนตัวและอธิบายทุกสิ่งแก่ลูก อย่าลืมสิ่งนี้ มายาสร้างอุปสรรคมากมาย พ่ออธิบายว่า: ลูกต้องไม่ทำกรรมที่เป็นบาปใด แม้ว่าพายุนั้นจะเกิดขึ้นในจิตใจ ลูกต้องทดสอบตนเองว่า: อวัยวะประสาทสัมผัสทางร่างกายของฉันนั้นกลับมาซุกซนหรือไม่? ฉันสามารถเอาชนะตัณหาราคะได้ไหม? สิ่งนี้ง่ายดายอย่างยิ่งสำหรับลูก เราคือดวงวิญญาณ ลูกๆของพ่อเดียวกัน ลูกต้องมีโยคะกับพ่อ เมื่ออวัยวะประสาทสัมผัสทางร่างกายนั้นซุกซนสิ่งนั้นก็เช่นกันคือสำนึกที่เป็นร่าง อย่าได้เกรงกลัวใคร กลับมาปราศจากความกลัว ที่ใดก็ตามที่ลูกไปจงเป็นผู้สังเกตการณ์ที่ละวาง “ฉันคือดวงวิญญาณ” เวลานี้ลูกได้มารู้จักการละเล่นทั้งหมดแล้ว ได้เข้าไปสู่สติปัญญาของลูกว่าท่านคือพ่อที่สูงสุดเหนือสิ่งใด ท่านถูกกล่าวว่าเป็นจุด มีต้นไม้ของดวงวิญญาณในโลกที่ไม่มีตัวตน ต้นไม้ออกมาจากเมล็ดและแล้วใบไม้ก็ออกมาตามลำดับ เป็นเช่นเดียวกันที่นี่ ดวงวิญญาณลงมาจากข้างบนเรื่อยๆตามลำดับกันไป ไม่มีใครที่จะสามารถมองเห็นว่าดวงวิญญาณเข้ามาในร่างกายหรือออกไปจากร่างกายอย่างไร เวลานี้พ่ออธิบาย: ลูกดวงวิญญาณกลับมาไม่บริสุทธิ์ ดังนั้นจงทำให้ตัวของลูกบริสุทธิ์! พ่อนั่งที่นี่และอธิบายแก่ลูกผ่านผู้นี้ ท่านต้องพูดผ่านอวัยวะทางร่าง ถ้าดวงวิญญาณนี้เป็นจุดที่สุดแสนเล็กที่ไม่อยู่ในร่างกายนี้ อวัยวะของร่างกายก็ไม่สามารถทำสิ่งใดได้ ดวงวิญญาณที่สุดแสนเล็กเช่นนั้นมีพลังอย่างยิ่ง! ดวงวิญญาณนั้นมีความรู้ทั้งหมดนี้ พ่อคือมหาสมุทรแห่งความรู้และท่านนั่งที่นี่และอธิบายแก่ลูก ท่านมีความรู้ทั้งหมด บทบาทนี้ของท่านถูกกำหนดไว้แล้ว ลูกๆ ดวงวิญญาณมีบทบาทเป็นเวลา 84 ชาติเกิด ลูกเล่นบทของความสุขและความทุกข์ชองลูก ลูกมีความยากลำบากอย่างมากในเวลาของความทุกข์ พ่อพูดว่า: พ่อไม่ได้กลับมาใช้ชาติเกิดใหม่ ลูกใช้ 84 ชาติเกิด พ่อไม่ได้ใช้ พ่อมาและให้วิธีการที่ง่ายดายแก่ลูกที่จะจดจำพ่อเพื่อที่ลูกจะกลับมาบริสุทธิ์ ลูกเคยนั่งบนกองไฟของตัณหาราคะมาเป็นเวลาครึ่งหนึ่งของวงจร และกลับมาตาโมประธาน พ่อพูดกับดวงวิญญาณเท่านั้น อวัยวะของดวงวิญญาณนั้นเล็กในตอนแรกและแล้วอวัยวะเหล่านั้นก็เติบโต ดวงวิญญาณไม่ได้เล็กลงหรือใหญ่ขึ้น ดวงวิญญาณนั้นพูดว่า: “โอ ผู้ชำระให้บริสุทธิ์ ได้โปรดมา!” ดวงวิญญาณเรียกหาพ่อ พ่อพูดว่า: พ่อมาทุกวงจรเพื่อชำระลูกผู้ไม่บริสุทธิ์ให้บริสุทธิ์ เวลานี้ลูกเข้าใจว่าดวงวิญญาณมาและไปอย่างไร ผู้คนพยายามอย่างมากที่จะดูว่าดวงวิญญาณออกจากร่างของเขาไปอย่างไร แต่ไม่มีใครสามารถรู้สิ่งนี้เพราะดวงวิญญาณละเอียดอ่อนอย่างยิ่ง ดวงวิญญาณที่สุดแสนเล็กมากมีบทบาทที่ใหญ่โตมาก เมล็ดมีความรู้ทั้งหมด นั่นคือเมล็ดที่ไม่มีชีวิต เมล็ดของต้นไทรนั้นเล็กมาก แต่ดูซิว่าต้นไม้ที่ออกมาจากเมล็ดนั้นใหญ่และสูงเพียงใด ลูกหลายต่อหลายคนต้องเคยเห็นต้นไทรในกัลกัตต้า เป็นต้นไม้ที่ใหญ่มาก ฐานรากทั้งหมดเวลานี้ได้ผุพังไปแล้ว แต่ต้นไม้ก็ยังคงยืนต้นอยู่ได้ ก็เหมือนกันกับที่นี่ ไม่มีรากฐานของศาสนาเทพ เวลานี้คือสภาพของการเสื่อมโทรมของต้นไม้นี้อย่างสิ้นเชิงด้วย ลูกรู้สิ่งนี้ด้วยเช่นกัน และเหตุนี้เองลูกจึงบอกรัฐบาลว่าภายในเวลานั้นเวลานี้ลูกจะชำระโลกให้บริสุทธิ์อย่างแน่นอนและแสดงให้ทุกคนเห็น ผู้คนไม่เข้าใจสิ่งเหล่านี้ ลูกมีศรัทธาว่าลูกจะทำให้บารัตนี้กลับมาสูงส่งอีกครั้งอย่างแน่นอน และแล้วเมื่อนั้นที่โลกเสื่อมลงจะถูกทำลาย ทุกคนต้องการให้มีความสงบ ดวงวิญญาณก็กลับมาเหน็ดเหนื่อยจากการเล่นบทบาทของพวกเขา และเหตุนี้เองพวกเขาจึงเรียกหา: “โอ ผู้ประทานความสงบ!” พวกเขาไม่เข้าใจว่าดวงวิญญาณคือตัวของความสงบ อย่างไรก็ตามดวงวิญญาณต้องทำกรรมผ่านอวัยวะทางร่างกายที่นี่อย่างแน่นอน พวกเขาพูดว่า: “ให้ความสงบแก่เราเถิด!” ไม่มีใครรู้ว่าดินแดนแห่งความสงบแยกจากดินแดนแห่งความสุข มีมนุษย์เพียงน้อยนิดมากในดินแดนแห่งความสุข นั่นคือโลกที่บริสุทธิ์ ไม่มีใครร้องขอความสงบที่นั่น พวกเขามีการกระทำที่นั่นด้วย แต่ไม่มีความไม่สงบใดๆที่นั่น ดินแดนของการหลุดพ้นในชีวิตนั้นแยกแตกต่างกันกับดินแดนแห่งความสงบ ในยุคทองผู้ที่มีชีวิตมีความสุขพร้อมกับความสงบ พวกเขาคงอยู่อย่างมั่งคั่งและพลานามัยดีเสมอ เวลานี้ลูกรู้แล้วว่าสวรรค์ถูกเรียกว่าอะไร ไม่มีใครในโลกรู้ว่าสวรรค์คืออะไร ลักษมีและนารายณ์นี้คือลูกๆ ของพ่อ ใครได้ให้ความสุขแก่ลูกๆ เหล่านี้ ต้องมีใครบางคนที่ให้ความสุขแก่พวกเขา อาณาจักรของพวกเขากำลังจะมาอีกครั้งหรือ? สวรรค์จะซ้ำรอยอีกครั้งอย่างแน่นอน เมื่อลูกอยู่ในสวรรค์ลูกจะไม่พูดว่านรกจะซ้ำรอยอีกครั้ง เวลานี้ลูกพูดว่าโลกใหม่ของความบริสุทธิ์ ความสงบและความสุขจะซ้ำรอยอีกครั้ง นี่คือโลกเก่าของดินแดนแห่งความทุกข์ สิ่งนั้นถูกเรียกว่ายุคเหล็ก เคยมีโลกใหม่ที่ถูกเรียกว่าสวรรค์ ลูกมีความรู้นี้ในสติปัญญาของลูก “เรากำลังกลายเป็นเทพอีกครั้งหนึ่งอย่างแท้จริง” นี่คือเป้าหมายและวัตถุประสงค์ของลูก “เรากำลังประกาศสิทธิ์ในอาณาจักรแห่งสวรรค์อีกครั้ง เราจะประกาศสิทธิ์ในมรดกของเราจากพ่อที่ไม่มีขีดจำกัดอย่างแน่นอน” จดจำสิ่งนี้เป็นอย่างดี “เราดวงวิญญาณอาศัยอยู่ที่นั่นและแล้วเราก็ลงมาที่นี่ เพื่อเล่นบทบาทของเรา เวลานี้เราจำได้ว่าเราใช้ 84 ชาติเกิดอย่างไร” พ่ออธิบายแก่ลูกๆ บราห์มินผู้เป็นสิ่งสร้างที่เกิดจากปากของบราห์มา ลูกสามารถประกาศสิทธิ์ในมรดกของลูกจากชีพบาบาโดยที่ไม่กลายเป็นบราห์มินและโดยที่ไม่กลายเป็นลูกของประชาบิดาบราห์มาได้อย่างไร? ประชาบิดาบราห์มาเป็นที่รู้จักกันอย่างดีมาก การก่อตั้งโลกใหม่กระทำโดยผ่านบราห์มา ดังนั้น พวกเขาต้องเคยได้รับอาณาจักรของโลกใหม่อย่างแน่นอน ดินแดนของวิษณุได้มีการก่อตั้งผ่านบราห์มาเมื่อ 5000 ปีที่แล้ว เวลานี้สิ่งนั้นจะซ้ำรอย ลูกกำลังทำการเตรียมการเพื่อสิ่งนั้น ลูกบางคนก็ถามว่า: “เราควรพิจารณาว่าละครยิ่งใหญ่กว่าหรือความพยายามของเรายิ่งใหญ่กว่า” ได้เคยอธิบายแล้วว่าลูกต้องทำความพยายามอย่างแน่นอน ลูกจะได้รับผลรางวัลของลูกได้อย่างไรถ้าลูกไม่ทำความพยายาม? ต้องทำความพยายามอย่างเต็มที่ เมื่อใครบางคนทำความพยายามอย่างดีมากก็ถูกกล่าวว่าความพยายามของเขาดีมากตามละคร และดังนั้นเขาจะได้รับสถานภาพที่ดี ความพยายามของเขานั้นจริงจังอย่างยิ่ง อย่างไรก็ตามขณะที่กำลังเคลื่อนไป สถานภาพของบางคนก็ลดลง ครูบราห์มินรู้และผู้ที่มาหาครูบราห์มินก็รู้ด้วยเช่นกันว่าผู้นั้นผู้นี้กำลังก้าวหน้าไปอย่างดี แต่ทุกวันนี้ไม่ได้มาที่นี่แล้ว บางคนก็พูดว่า: “ฉันไม่รู้ว่าเหตุใดสิ่งนี้จึงไม่อยู่ในสติปัญญาของฉัน ฉันไม่สามารถจดจำบาบาได้เลย ฉันไม่สามารถอยู่ต่อไปได้” จุดหมายปลายทางนั้นสูงมาก! พวกเขาได้เขียนสิ่งต่างๆ เช่นนั้น สิ่งหลักคือการกลับมาปราศจากกิเลส เป็นสิ่งที่ยากมากที่จะปล่อยวางจากกิเลส ลูกรู้ว่าเขาเคยมีพฤติกรรมเช่นนั้นเป็นไปตามละคร อย่างที่เคยเป็นในวงจรที่แล้ว อัจชะ

ถึงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. ดูการละเล่นที่ไม่มีขีดจำกัดนี้อย่างเป็นผู้สังเกตการณ์ที่ละวาง อย่าได้เกรงกลัวใคร เพื่อที่จะกลับมาปราศจากความกลัว ทำให้บทเรียนของ “ฉันคือดวงวิญญาณ” มั่นคง

2. ตรวจสอบและทดสอบตนเองเพื่อดูว่าไม่มีอวัยวะประสาทสัมผัสทางร่างกายของลูกสร้างความซุกซน ฉันได้เอาชนะกิเลสของตัณหาราคะหรือไม่? ฉันกลับมามีสำนึกที่เป็นดวงวิญญาณมากเพียงใด?

พร:
ขอให้ลูกเป็นดวงวิญญาณที่มีโชคผู้ที่สัมผัสกับ 'ซูฮัก'(โชคของการมีสามี) ที่แท้จริง โดยการมีสำนึกรู้ถึงพ่อผู้เดียว

ผู้ที่ได้ยิน แต่ไม่ได้ยินคำพูดของผู้อื่น ผู้ที่ไม่นำสำนึกรู้ของดวงวิญญาณอื่นเข้ามาในความคิดหรือความฝันของพวกเขา นั่นคือ ผู้ที่ไม่ยอมจำนนต่อมนุษย์ที่มีร่างกายใดๆ และมีความตระหนักรู้ถึงการเป็นของพ่อผู้เดียวและไม่มีใครอื่น มีการแต้มติลักที่ไม่สูญสลายของ 'ซูฮัก' กับพวกเขา เพียงผู้ที่มี 'ซูฮัก' ของเขาที่แท้จริงเท่านั้นที่จะมีโชค

คติพจน์:
เพื่อที่จะทำให้สภาพของลูกสูงส่ง อันดับแรกจงสำรวจตนก่อนที่ลูกจะไปสู่ภายนอก

สัญญาณที่ละเอียดอ่อน: อยู่ในสภาพภูเขาไฟ และมีประสบการณ์การจดจำระลึกถึงที่มีพลัง

เมื่อลูกนำบางสิ่งใส่ลงไปในกองไฟ ชื่อ รูป และคุณสมบัติของสิ่งนั้นก็จะเปลี่ยนแปลงไป ในทำนองเดียวกัน เมื่อลูกนำตัวเองใส่เข้าไปในไฟของการจดจำระลึกถึงพ่อ ลูกจะกลับมาได้รับการเปลี่ยนแปลง จากมนุษย์ธรรมดา ลูกจะกลายเป็นบราห์มิน และจากบราห์มิน ลูกจะกลายเป็นนางฟ้า และแล้วกลายเป็นเทพ การเปลี่ยนแปลงเช่นนี้เกิดขึ้นในไฟของความรักนี้ ที่ไม่มีจิตสำนึกของตนเองหลงเหลืออยู่ และเหตุนี้เองการจดจำระลึกถึงนี้จึงถูกกล่าวว่าเป็นรูปของภูเขาไฟ