16.08.26 Avyakt Bapdada Thai Murli
16.03.2011 Om Shanti Madhuban
ทำงานรับใช้ของการชำระล้างวัตถุธาตุให้บริสุทธิ์ (สะโตกุนี)
โดยการรับใช้ด้วยจิตใจของลูก
มีความปรารถนาดีและความรู้สึกที่บริสุทธิ์
และทำการร่ายรำของการประสานซันสการ์ให้สอดคล้องกลมกลืนกัน
วันนี้ พ่อผู้ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดได้มาเพื่อเฉลิมฉลองโฮลีกับลูกๆของท่าน
ลูกทุกคนก็มาเพื่อเฉลิมฉลองโฮลีเช่นกัน
ลูกทุกคนในทุกหนแห่งที่นั่งอยู่ห่างไกลออกไปก็กำลังนั่งเพื่อเฉลิมฉลองโฮลีด้วยเช่นกัน
ลูกมาเฉลิมฉลองโฮลีด้วยสีสันใด?
ลูกรู้ว่าสีสันที่สูงส่งที่สุดคือสีสันแห่งการเป็นมิตรร่วมทางของพระเจ้า
สีสันนี้ทำให้ลูกสูงส่งที่สุดเหนือสิ่งอื่นใด
เช่นเดียวกับที่พ่อนั้นสูงสุดเหนือสิ่งใด ในทำนองเดียวกัน
การเป็นมิตรร่วมทางของพระเจ้าก็ทำให้ลูกสูงส่งที่สุดเช่นกัน
ท่านมองเห็นดวงดาวแห่งโชคส่องประกายอยู่บนหน้าผากของลูกแต่ละคน ตลอดทั้งวงจร
ดวงดาวแห่งโชคนี้จะไม่มีใครได้รับนอกจากลูกๆผู้มีโชคทั้งหลายเท่านั้น
โชคที่สูงส่งนี้คือ มีเพียงลูกๆเท่านั้นที่กลับมาบริสุทธิ์เป็นสองเท่า
นั่นคือมีความศักดิ์สิทธิ์ มีดวงวิญญาณที่ถูกต้องตามหลักศีลธรรมด้วยเช่นกัน
แต่ร่างกายของพวกเขาไม่บริสุทธิ์ ในอนาคตลูกๆดวงวิญญาณบราห์มินจะบริสุทธิ์
และลูกจะมีร่างกายที่บริสุทธิ์ สิ่งชี้บอกของสิ่งนี้คือ ลูกจะบริสุทธิ์เป็นสองเท่า
และจะได้รับมงกุฎสองชั้น ในทั้งวงจรมีเพียงลูกเท่านั้นที่จะได้รับมงกุฎสองชั้น
ในยุคบรรจบพบกันนี้ด้วยการมีสีสันของการอยู่เป็นมิตรร่วมทางกับพ่อ
ลูกก็จะกลับมาบริสุทธิ์เป็นสองเท่า
สีสันของพระเจ้าในยุคบรรจบพบกันทำให้ลูกบริสุทธิ์เป็นสองเท่า เพราะการอยู่กับพ่อ
และเพราะการอยู่ในรูปที่รวมเป็นหนึ่งเดียวกับพ่อ
ลูกจึงกลับมาบริสุทธิ์เป็นสองเท่าในโฮลีนี้
ลูกมีการอยู่เป็นมิตรร่วมทางกับพ่อในหัวใจของลูกอยู่เสมอ
การอยู่เป็นมิตรร่วมทางนี้สูงส่งมากจนทำให้ลูกสูงส่งไปด้วย
ผู้คนเฉลิมฉลองเทศกาลโฮลี (Holi) ด้วยสีสันทางกายภาพ (สีฝุ่น)
ในขณะที่ลูกกลายเป็นผู้ที่ศักดิ์สิทธิ์ (Holy)
ด้วยสีสันของการอยู่เป็นมิตรร่วมทางกับพ่อ สิ่งนี้จึงเป็นดับเบิ้ลโฮลี (ศักดิ์สิทธิ์เป็นสองเท่า)
เช่นกัน โฮลีของลูกนั้นแสนพิเศษไม่เหมือนใครในโลกและเป็นที่รักยิ่งของพ่อ
ลูกมีความซาบซึ้งที่ว่า
เนื่องด้วยโฮลีของลูกได้รับการแต่งแต้มสีสันด้วยสีสันของการอยู่เป็นมิตรร่วมทางกับพระเจ้า
สิ่งนี้ทำให้ลูกบริสุทธิ์ยาวนานเป็นเวลาถึงครึ่งวงจร
ในลักษณะที่ว่าแม้กระทั่งในปัจจุบันนี้
รูปเคารพของลูกก็ยังคงได้รับการกราบไหว้บูชาด้วยความมีระเบียบวินัย
ไม่มีรูปเคารพของผู้ใดที่ได้รับการกราบไหว้บูชาด้วยความรักมากมายเช่นนี้
ลูกเองก็สามารถเห็นรูปเคารพของตนเองได้
รูปเคารพของผู้อื่นก็ได้รับการกราบไหว้บูชาเช่นกัน
แต่พวกเขาไม่ได้รับการกราบไหว้บูชาเป็นระยะเวลาที่ยาวนานถึงเพียงนี้
และไม่ได้รับการกราบไหว้บูชาอย่างมีระเบียบวินัยเช่นนี้
ลูกรักษาความจริงจังและความกระตือรือร้นไว้อยู่เสมอ ลูกรักษามันไว้ใช่ไหม?
ลูกยังคงอยู่ในความจริงจังและความกระตือรือร้นใช่ไหม? ถ้าใช่เช่นนั้น ยกมือขึ้น!
ลูกรักษามันไว้ได้แค่บางครั้งหรือว่าตลอดเวลา?
ผู้ที่บอกว่าตนเองอยู่ในความจริงจังและความกระตือรือร้นไว้ได้เสมอ
และยังให้ความจริงจังและความกระตือรือร้นแก่ผู้อื่นด้วย ยกมือขึ้น!
ไม่ใช่ผู้ที่ทำสิ่งนี้เพียงแค่บางครั้ง แต่ทำตลอดเวลา! ลูกได้ขีดเส้นใต้คำว่า "อยู่เสมอ"
ไว้แล้วใช่ไหม? อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าสภาพของลูกจะเป็นเช่นไร
เหล่าผู้เลื่อมใสศรัทธาของลูกก็เฉลิมฉลองสิ่งนั้นในรูปแบบของเทศกาล
ลูกแต่งแต้มตัวเองด้วยสีสันของการอยู่เป็นมิตรร่วมทางกับพระเจ้า
และดังนั้นพวกเขาจึงแต่งแต้มสีสันเช่นกัน แต่เนื่องจากพวกเขามีสำนึกที่เป็นร่าง
พวกเขาจึงแต่งแต้มสีสันทางกายภาพ ซึ่งใช้เงินมากมาย
และผลลัพธ์ที่ได้ก็คือบางสิ่งก็ดี ในขณะที่บางสิ่งก็ไม่ดีนัก
พวกเขาเฉลิมฉลองกันในลักษณะนั้น
แน่นอนว่าพวกเขาเฉลิมฉลองอนุสรณ์ความทรงจำของความกระตือรือร้นของลูก
การที่จะเป็นของพระเจ้าได้นั้น ก่อนอื่นลูกต้องเผาซันสการ์เก่าของลูกเสียก่อน
แล้วจึงเฉลิมฉลองได้
เพราะลูกได้รับการแต่งแต้มด้วยสีสันของการอยู่เป็นมิตรร่วมทางกับพระเจ้า
ลูกจึงเฉลิมฉลองอยู่ตลอดเวลา
พวกเขาก็เผาบางสิ่งบางอย่างก่อนแล้วจึงเฉลิมฉลองเช่นกัน
แต่มีความแตกต่างกันราวกับกลางวันและกลางคืนระหว่างวิธีการเฉลิมฉลองของลูกกับวิธีการเฉลิมฉลองของพวกเขา
พวกเขามีสำนึกที่เป็นร่าง ในขณะที่ลูกมีสำนึกที่เป็นดวงวิญญาณ
พวกเขามีความตระหนักรู้ในร่างกาย และลูกมีความตระหนักรู้ในดวงวิญญาณ
ลูกได้รับคำแนะนำสั่งสอนจากบัพดาดาว่า โฮลี (Holi)
หมายถึงการปล่อยให้เรื่องในอดีตเป็นอดีต พวกเขายังพูดถึง "โฮลี" (สิ่งนั้นได้เกิดขึ้นและจบลงไปแล้ว)
แต่พวกเขาไม่ได้นำความหมายของสิ่งนี้ไปใช้จริงในทางปฏิบัติ
ลูกทุกคนปล่อยให้ทุกสิ่งเป็น "โฮลี" หรือไม่ นั่นคือ ปล่อยให้อดีตเป็นอดีต
ลูกทำสิ่งนี้ใช่ไหม หรือลูกทำเพียงบางครั้งเท่านั้น? เมื่อลูกรำลึกถึงอดีต
ลูกจะมีความคิดที่ไร้ประโยชน์มากมาย และเวลาของลูกก็ต้องเสียไปด้วยเช่นกัน
ซันสการ์เก่าของลูกที่สะสมมาเป็นเวลาที่ยาวนานยังคงทำงานอยู่ต่อไป
แม้ว่านั่นจะขัดกับความต้องการของลูกก็ตาม
ทุกๆนาทีของยุคบรรจบพบกันนี้ช่วยสร้างรางวัลสำหรับ 21 ชาติเกิด
ทุกความคิดและทุกนาทีล้วนมีค่ายิ่งนัก นั่นไม่ใช่แค่เพียงหนึ่งวินาทีที่ผ่านไป
แต่มันสร้างความแตกต่างให้กับรางวัลในหลายๆชาติเกิด
บัพดาดาเคยบอกลูกไว้ก่อนหน้านี้แล้วเช่นกันว่า ในยุคบรรจบพบกันนี้
ลูกต้องไม่ปล่อยให้เวลาหรือความคิดใดๆต้องสูญเสียไปโดยเปล่าประโยชน์
หากลูกได้รับการแต่งแต้มด้วยสีสันของการอยู่เป็นมิตรร่วมทางกับพระเจ้าอยู่เสมอ
นั่นคือ หากลูกมีพ่อเป็นมิตรร่วมทางอยู่เสมอ
ลูกก็จะสามารถทำให้ทุกความคิดและทุกช่วงเวลา นั่นคือ
ทุกนาทีของยุคบรรจบพบกันนี้มีคุณค่า ดังนั้น
จงตรวจสอบดูว่าทุกๆนาทีและทุกๆความคิดของลูกมีคุณค่าหรือไม่? หรือว่ามันสูญเปล่าไป?
นี่เป็นเพราะว่ามันไม่ใช่เพียงแค่หนึ่งนาที
แต่ทุกนาทีและทุกความคิดล้วนมีความเชื่อมโยงกับ 21 ชาติเกิด
มันมีคุณค่ามากถึงเพียงนี้ ดังนั้น
จงคิดดูว่าลูกรักษาคุณค่านี้ไว้ในหัวใจของลูกอยู่เสมอหรือไม่
มีคำกล่าวสำหรับยุคบรรจบพบกันนี้ว่า: "ถ้าไม่ใช่ตอนนี้ ก็จะไม่มีวันนั้นอีกแล้ว"
จงรักษาคุณค่านี้ไว้ในความตระหนักรู้ของลูกอยู่เสมอ ดังนั้น
ในวันนี้ลูกทุกคนจึงได้เฉลิมฉลองโฮลี นั่นคือ
ลูกได้แต่งแต้มตัวเองด้วยสีสันของการเป็นมิตรร่วมทางของพ่ออยู่เสมอ
แล้วลูกได้ตรวจสอบตลอดทั้งวันหรือไม่ว่าลูกยังคงถูกแต่งแต้มด้วยสีสันของพ่ออยู่หรือไม่?
ลูกอยู่ในความเป็นมิตรร่วมทางกับพระเจ้าหรือไม่
หรือเวลาและความคิดของลูกได้หลุดลอยไปอยู่ที่อื่นเสียแล้ว?
ลูกได้ตรวจสอบเรื่องนี้แล้วหรือยัง? พยักหน้าแสดงความเห็นด้วย อย่าโบกมือ
แต่จงพยักหน้า
บัพดาดาส่งสัญญาณเตือนลูกอยู่เสมอว่า: ด้วยความคิดที่บริสุทธิ์ (ซาโตกุนี)
ในจิตใจของลูก จงทำให้วัตถุธาตุ (ธาตุต่างๆ) กลับมาบริสุทธิ์
ลูกจำได้ไหมว่าต้องทำงานรับใช้ด้วยจิตใจของลูก
เพราะตอนนี้วัตถุธาตุทั้งหลายกำลังจะทำงานของมันอย่างยิ่งใหญ่
นั่นเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย
แต่ดวงวิญญาณมนุษย์ทั้งหลายได้รบกวนวัตถุธาตุต่างๆมากมาย
ดังนั้นวัตถุธาตุเหล่านั้นก็จะเริ่มก่อปัญหาเช่นกัน และนี่คือเหตุผลที่พ่อกล่าวว่า:
เช่นเดียวกับที่ลูกให้ความใส่ใจที่จะกลายเป็นผู้เอาชนะมายา -
ลูกก็กำลังใส่ใจในเรื่องนี้อยู่ใช่ไหม? ลูกได้ให้สัญญากับมายาไว้ว่า: "เป็นหน้าที่ของเธอที่จะมา
และเป็นหน้าที่ของเราที่จะได้รับชัยชนะเหนือเธอ"
ลูกทุกคนได้ให้สัญญาเช่นนี้ไว้ใช่ไหม? ใช่ไหม? ลูกต้องการเป็นผู้เอาชนะมายาใช่ไหม?
ในทำนองเดียวกัน ลูกก็ต้องกลายเป็นผู้เอาชนะวัตถุธาตุด้วยเช่นกัน
เพราะลูกต้องการที่จะปกครองอาณาจักรใช่ไหม? อาณาจักรของลูกกำลังจะมาถึงแล้วใช่ไหม?
ลูกมีความซาบซึ้งเช่นนี้หรือไม่?
ผู้คนต่างสงสัยว่าจะเกิดอะไรขึ้นและพวกเขาก็หวาดกลัว
ในขณะที่ลูกทุกคนรู้ว่าตอนนี้คือเวลาอมฤต ซึ่งเป็นยุคบรรจบพบกัน
แล้วอะไรจะมาหลังจากเวลาอมฤต? นั่นคือรุ่งอรุณ: "อาณาจักรของเรากำลังจะมาถึงในรุ่งอรุณนั้น"
ลูกมีความซาบซึ้งเช่นนี้ใช่ไหม? มันคือ "อาณาจักรของเรา"
หรือเป็นเพียงอาณาจักรสำหรับเหล่ามหาระตีเท่านั้น? มันคืออาณาจักรของลูกทุกคน
ลูกไม่ได้กังวลเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น ลูกรู้ว่าสิ่งที่ดีที่สุดกำลังจะเกิดขึ้น
ในอาณาจักรของลูก แม้แต่วัตถุธาตุก็ยังต้องสะโตประธาน
แล้วใครเล่าที่จะเป็นผู้ที่ทำให้วัตถุธาตุที่ไม่บริสุทธิ์เหล่านี้กลับมาบริสุทธิ์?
หรือจะปล่อยให้วัตถุธาตุเป็นไปอย่างที่เป็นอยู่นี้ก็ดีอยู่แล้ว?
แบบนั้นจะใช้ได้ในอาณาจักรของลูกหรือ? จะใช้ได้หรือไม่? จงตอบมาว่า: "ใช่" หรือ "ไม่ใช่"
มันจะใช้ได้หรือไม่? ดังนั้นใครจะเป็นผู้ทำให้วัตถุธาตุบริสุทธิ์?
ลูกจะเป็นผู้ทำสิ่งนี้ใช่ไหม? นั่นคือเหตุผลที่ฉากแรกของคำว่า "ทันทีทันใด"
ซึ่งเป็นเพียงฉากเล็กๆ พึ่งจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว (เกิดแผ่นดินไหวและสึนามิในญี่ปุ่นซึ่งสร้างความเสียหายเป็นอย่างมาก)
ตอนนี้ ฉากที่ยิ่งใหญ่กว่าและรุนแรงมากกว่ากำลังจะมาถึง
และสิ่งเหล่านั้นจะมาอย่างทันทีทันใด
สิ่งที่ลูกไม่เคยแม้แต่จะคิดมาก่อนกำลังจะเกิดขึ้น
บัพดาดาได้สอนบทเรียนเรื่อง "ทันทีทันใด" แก่ลูกมาเป็นเวลานานแล้ว
อย่างไรก็ตามในตอนนี้ เมื่อได้เห็นสิ่งนี้ในรูปที่เกิดขึ้นจริงในทางปฏิบัติ
ลูกจะต้องเริ่มต้นทำงานของลูกและต้องไม่หวาดกลัว
ลูกเคยเล่าเรื่องราวที่ว่ามีไฟลุกไหม้อยู่ล้อมรอบ แต่ลูกๆ ของพระเจ้าก็ยังคงปลอดภัย
ดังนั้น แม้กระทั่งตอนนี้ ลูกๆ ก็ปลอดภัยใช่ไหม? ข้อสอบจะมาถึงอย่างแน่นอน
แต่ลูกต้องทำงานเป็นสองเท่า ประการแรก
ลูกต้องเผชิญหน้ากับทุกสิ่งโดยปราศจากความกลัว ประการที่สอง
ใครจะเป็นผู้รับใช้ผู้เลื่อมใสศรัทธาและพี่น้องชายหญิงที่ไม่มีความสุขของลูก?
ลูกได้รับการแต่งแต้มสีสันด้วยการอยู่เป็นมิตรร่วมทางกับพระเจ้า และดังนั้น
สิ่งใดก็ตามที่ลูกได้รับจากการได้รับการแต่งแต้มสีสันด้วยสีสันของการเป็นมิตรร่วมทางกับพระเจ้านั้น
ลูกจะต้องแจกจ่ายสิ่งนั้นให้กับพี่น้องชายหญิงและผู้เลื่อมใสศรัทธาของลูกด้วยความรักมากมาย
ใครคือผู้ที่จะถูกระลึกถึงในช่วงเวลาที่มีความทุกข์?
ไม่ว่าพวกเขาจะพิจารณาว่าท่านเป็นพระเจ้าหรือไม่ก็ตาม
แม้จะด้วยการถูกบีบบังคับหรือด้วยความจำใจ พวกเขาก็จะพูดออกมาอย่างแน่นอนว่า “โอ้
พ่อ!” “โอ้ พระเจ้า!” ดังนั้น ลูกๆของพระเจ้า ในเวลานี้
จะต้องกลายเป็นที่ค้ำจุนให้แก่ผู้ที่กำลังตกอยู่ในความทุกข์
จงเป็นที่ค้ำจุนให้แก่พวกเขาด้วยความปรารถนาดี ความรู้สึกที่บริสุทธิ์ และรังสี (พลัง)
ที่ลูกได้รับจากพ่อ ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาก็คือครอบครัวของลูกไม่ใช่หรือ?
ในครอบครัวนั้น ทุกคนต้องให้ความร่วมมือซึ่งกันและกัน ชื่อเรียกของสิ่งนี้ก็คือ “สหโยคะ”
(ความร่วมมือ) โยคะที่สูงส่ง นี่คือหนทางแห่งการให้ความค้ำจุน (ช่วยเหลือเกื้อกูล)
ลูกได้รับข่าวสารเพื่อกำหนดเวลาให้กับตัวเองแล้ว อย่าคิดว่า:
เดี๋ยวมันก็จะเกิดขึ้นเอง ลูกได้กำหนดเวลาสำหรับการควบคุมการจราจรของจิตใจ (traffic
control) และเวลาอมฤตมาแล้วไม่ใช่หรือ? ในทำนองเดียวกัน ตามหน้าที่ของลูกในตอนนี้
ตามเวลาแล้ว การทำงานรับใช้ด้วยจิตใจของลูกนั้นสำคัญอย่างยิ่ง ดังนั้น
จงจัดสรรเวลาสำหรับสิ่งนี้ จงเป็นผู้มีเมตตา!
จงเป็นผู้สร้างประโยชน์สุขให้แก่ผู้อื่น! ความเคารพตนเองของลูกคืออะไร?
ลูกคือผู้ให้คุณประโยชน์ต่อโลก แล้วลูกรู้สึกถึงความเมตตาไหม? หรือลูกคิดว่า:
เดี๋ยวมันก็เกิดขึ้นเอง? ลูกต้องไม่ประมาทในเรื่องนี้
เพราะใครก็ตามที่ลูกได้ให้สะกาช พวกเขาจะกลายเป็นผู้เลื่อมใสศรัทธาของลูก ดังนั้น
สิ่งที่ลูกต้องทำคืออะไร? ลูกใส่ใจกับเรื่องนี้หรือไม่?
ใครในบรรดาลูกที่รู้สึกว่าตนกำลังใส่ใจกับเรื่องนี้และคิดว่ามันจะเพิ่มขึ้น
จงยกมือขึ้น! ลูกกำลังยกมือขึ้นและลง ทุกสิ่งปรากฏให้เห็นบนทีวี
หากลูกจำนวนมากนำความเคารพตนเองนี้มาใช้ในรูปที่ปฏิบัติจริงแล้ว
แม้กระทั่งตอนนี้ในยุคบรรจบพบกันนี้ ดวงวิญญาณทั้งหลายก็จะร้องเพลงสรรเสริญลูกว่า “ว้า
ลูกๆ ของพระเจ้า! ว้า! ท่านได้ให้การค้ำจุนแก่พวกเรามากมายเหลือเกิน!”
สำหรับลูกแล้ว ในเวลานี้เป็นเรื่องของการให้การค้ำจุน
และพวกเขาจะยังคงร้องเพลงสรรเสริญลูกต่อไปเป็นเวลาครึ่งวงจร
ลูกจะกลายเป็นบรรพบุรุษของพวกเขา ลูกคือบรรพบุรุษ
บราห์มินนั่งอยู่ที่ไหนในภาพต้นไม้? ลูกนั่งอยู่เบื้องล่างใต้ต้นไม้นั้นใช่ไหม?
ดังนั้น ลูกก็คือบรรพบุรุษเช่นกันใช่ไหม?
ลูกได้ยินเสียงของเหล่าผู้เลื่อมใสศรัทธาหรือไม่? จงระมัดระวังตนเองสักเล็กน้อย
ลูกต้องกลายเป็นผู้ที่ให้การค้ำจุนแก่ผู้ที่อยู่ในความทุกข์
เมื่อใดที่ลูกคิดว่าลูกต้องกลายเป็นที่ค้ำจุนให้แก่ผู้ที่อยู่ในความทุกข์
ลูกก็จะได้ยินเสียงของพวกเขา
ดังนั้น ลูกทุกคนได้ฉลองเทศกาลโฮลีกันหรือไม่? สำหรับลูกแล้ว
ทั้งยุคบรรจบพบกันนี้คือเทศกาลโฮลี
ลูกอยู่ในการแต่งแต้มสีสันของการเป็นมิตรร่วมทางกับพระเจ้าอยู่เสมอตลอดเวลา
สิ่งที่เป็นอนุสรณ์จะเฉลิมฉลองกันเพียงแค่หนึ่งหรือสองวัน
ในขณะที่ลูกนั้นได้อยู่ในความเป็นมิตรร่วมทางกับพระเจ้าตลอดทั้งยุคบรรจบพบกัน
ลูกมีความซาบซึ้งนี้ใช่ไหม?
ผู้คนที่ยากไร้และไร้ที่พึ่งพาต่างก็กำลังวิงวอนร้องขออยู่ตลอดเวลาว่า “พระเจ้า
โปรดทำสิ่งนี้ให้เราด้วยเถิด! โปรดทำสิ่งนั้นให้เราด้วยเถิด!” อย่างไรก็ตาม
ลูกได้รับการรับประกันถึง 21 ชาติเกิด
ว่าลูกจะไม่มีฉากแห่งความทุกข์ใดๆปรากฏขึ้นเลย แม้กระทั่งในความฝัน
จะไม่มีคลื่นแห่งความทุกข์ใดๆย่างกรายเข้ามาแม้กระทั่งในความคิดของลูก
หากลูกแต่ละคนต้องการจะประกาศสิทธิ์ในอาณาจักรตลอดกาล
ลูกก็สามารถสร้างมิตรร่วมทางในครอบครัวแห่งยุคทอง สร้างปวงประชาที่สูงส่ง
และปวงประชาธรรมดาขึ้นมาได้ในเวลานี้ ลูกได้รับการรับประกันถึง 21 ชาติเกิด
จงหาเวลาทำงานรับใช้สักเล็กน้อย เพราะอย่างไรก็ตามลูกก็มีพลังของความคิดอยู่แล้ว
เพียงแค่ให้ในสิ่งที่ลูกได้รับจากพ่อแก่พี่น้องชายหญิงของลูกด้วยเช่นกัน
บัพดาดาเคยบอกลูกไว้ก่อนหน้านี้แล้วเช่นกันว่า
จงหมั่นตรวจสอบอยู่เสมอว่าลูกได้แสดงการร่ายรำของการประสานซันสการ์กับครอบครัวบราห์มินให้สอดคล้องกลมกลืนกันอยู่หรือไม่
บัพดาดาขอให้ลูกกำหนดวันที่แน่นอนว่าลูกจะแสดงการร่ายรำนั้นได้เมื่อไหร่
วันที่นั้นจะถูกกำหนดขึ้นมาได้ไหม? ได้ไหม? ผู้ที่นั่งอยู่แถวหน้าพูดสักหน่อยสิ!
ยกมือขึ้น! มันจะเกิดขึ้นได้ไหม? แม้แต่ลูกที่เป็นพันดาวาสก็ต้องยกมือขึ้นด้วย
ไม่สามารถมีหนทางแห่งการหลุดพ้นได้เลยหากปราศจากเหล่าพันดาวาส อัจชะ
ตอนนี้เป็นรอบสุดท้ายแล้ว ยังเหลือการพบปะกันอีกหนึ่งครั้ง สำหรับเรื่องนั้น
ลูกแต่ละคนต้องกำหนดและเขียนความคิดที่มุ่งมั่นที่ลูกมีให้กับตัวเองลงไป
จะใช้เวลานานแค่ไหนที่ทั้งครอบราห์มินจะหยุดใช้ซันสการ์เก่าของพวกเขา?
ไม่ว่าจะเป็นซันสการ์ของลูกเองหรือซันสการ์ของผู้อื่น ก็ไม่ควรมีอิทธิพลต่อลูก
วันที่สำหรับเรื่องนี้จะถูกกำหนดขึ้นมาได้ไหม? ได้ไหม? ยกมือขึ้น! อัจชะ
ถ่ายรูปของทุกคนไว้ เพราะเช่นเดียวกับที่ลูกได้เห็นฉากของ "ทันทีทันใด"
ในทำนองเดียวกัน ทุกสิ่งทุกอย่างก็กำลังจะเกิดขึ้นในทันทีทันใดเช่นเดียวกัน
และนี่คือเหตุผลที่บัพดาดาต้องการที่จะเห็นการเตรียมการ
ลูกให้ความปรารถนาดีและมีความรู้สึกที่บริสุทธิ์ต่อผู้อื่น
บัพดาดาเห็นว่าลูกได้จัดโปรแกรมเพื่อรับใช้ผู้อื่น ดังนั้น
หากลูกมีความปรารถนาดีและความรู้สึกที่บริสุทธิ์อย่างต่อเนื่องต่อทุกดวงวิญญาณ…
ถึงอย่างไรมันก็ย่อมต้องเป็นไปตามลำดับกันอยู่ดี
ในสายสร้อยประคำที่เป็นอนุสรณ์ระลึกถึงพวกลูกนั้น ทุกคนเป็นอันดับหนึ่งไหม?
พวกเขาเป็นลดหลั่นตามลำดับกันไป
แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ถูกร้อยเรียงอยู่ในสายสร้อยประคำเส้นเดียวกันไม่ใช่หรือ?
เพราะเหตุใดพวกเขาถึงได้รับอันดับที่ต่างกัน เพราะพวกเขามีซันสการ์ที่แตกต่างกัน
แต่แทนที่จะมองที่ซันสการ์ของพวกเขา
ลูกต้องมีความปรารถนาดีและความรู้สึกที่บริสุทธิ์ ท้ายที่สุดแล้ว
พวกเขาก็เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวบราห์มินด้วยเช่นกัน
ไม่สำคัญว่าพวกเขาจะเป็นเช่นไร พวกเขาคือ "ครอบครัวของฉัน" ใช่หรือไม่?
เช่นเดียวกับที่ลูกพูดว่า "เมร่า บาบา" (บาบาของฉัน) ในทำนองเดียวกัน นี่ก็คือ "ครอบครัวของฉัน"
เช่นกัน เป็นเรื่องดีที่ลูกส่วนใหญ่ยกมือขึ้น ดังนั้น
ลูกทุกคนมีความจริงจังและความกระตือรือร้นนี้ และด้วยเหตุนี้ลูกจึงยกมือขึ้น
ดังนั้น จงให้ความร่วมมือซึ่งกันและกัน และด้วยการมีสายตา ทัศนคติ
และความตระหนักรู้ถึงความปรารถนาดีและความรู้สึกที่บริสุทธิ์
การร่ายรำนี้จะไม่ใช่เรื่องใหญ่หรือยากอีกต่อไป
ใครก็ตามที่ได้อันดับที่ดีในสิ่งนี้และนำไปปฏิบัติจริงภายในวันที่กำหนด
พวกเขาจะได้รับรางวัลอันแสนพิเศษและน่ารัก
บาบาจะยังไม่บอกลูกในตอนนี้ว่ารางวัลคืออะไร แต่ท่านจะให้รางวัลอย่างแน่นอน
เพราะเหตุใดน่ะหรือ? เพราะลูกต้องจัดสรรเวลาเพื่อทำงานรับใช้ใช่ไหม?
แต่ความซับซ้อนของซันสการ์กลับพรากเวลาของลูกไป/ทำให้ลูกเสียเวลาไป
และนี่คือเหตุผลที่ลูกยังคงต้องการเวลาของตัวลูกเอง สิ่งนี้โอเคไหม?
ทั้งหมดนี้คือชาวมธุบันใช่ไหม (บัพดาดากำลังมองไปยังผู้ที่นั่งอยู่ข้างหน้า)
ลูกชอบไหม? เพราะชาวมธุบันนั้นมีความพิเศษ
บัพดาดามีความรักมากมายในหัวใจของท่านต่อชาวมธุบัน
และชาวมธุบันก็มีความรักต่อบาบาเช่นกัน บาบาแม้กระทั่งกล่าวอีกว่า:
ลูกมีความรักต่อพ่อ และความรักนั้นจะคงอยู่ตลอดไป ไม่มีสิ่งใดสามารถลบเลือนได้
ลูกมีความเป็นนิรันดร์ในสิ่งนี้ และนี่คือเหตุผลว่าทำไมลูกจึงได้มาเป็นชาวมธุบัน
ไม่ว่าชาวมธุบันจะไปที่ใด ผู้คนต่างมองเห็นพวกเขาด้วยสายตาเช่นไร?
มองว่าพวกเขามาจากมธุบัน! พวกเขามาจากมธุบัน! ดังนั้นแล้ว จงใส่ใจในสิ่งนี้
และก่อนจะถึงรอบสุดท้าย
จงจัดเตรียมสถานที่แห่งหนึ่งในมธุบันที่ซึ่งทุกคนจะสามารถนำสิ่งที่จดบันทึกไว้ในโน๊ตของตนมาวางไว้ได้
อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้จะต้องทำก่อนที่จะถึงรอบสุดท้าย
ลูกทุกคนได้เฉลิมฉลองโฮลีกันแล้วใช่ไหม? สำหรับลูกแล้ว ลูกมีโฮลีในทุกๆวัน
แม้กระทั่งในตอนนี้
สิ่งนี้ก็เป็นเพียงการแสดงออกและการเฉลิมฉลองตามขนบธรรมเนียมภายนอกเท่านั้น
แล้วลูกจะไปเฉลิมฉลองที่ใด? ลูกก็จะเฉลิมฉลองที่นี่ใช่ไหม? อย่างไรก็ตาม
สิ่งนั้นย่อมเกิดขึ้นตามขนบธรรมเนียมและระบบระเบียบ
ถึงลูกๆผู้เป็นที่รักผู้เปี่ยมด้วยความรักอันลึกซึ้งของบัพดาดาทุกคนในทุกหนแห่ง
ลูกที่พลัดพรากจากหายไปนานและเวลานี้ได้กลับมาพบกันอีกครั้ง
ผู้ที่ยังคงรักษาความเคารพตนเองไว้
บัพดาดาขอมอบความรักและความระลึกถึงมากมายหลายล้านเท่าให้แก่ลูกๆทุกคน
พร้อมทั้งความรักและความดูแลเอาใจใส่จากหัวใจของท่าน
บัพดาดามองเห็นว่าลูกผู้ที่กำลังมองดูและรับฟังบาบาอยู่ในทุกหนแห่งนั้นต่างก็มีความสุข
อัจชะ
ใครที่มาเป็นครั้งแรกในวันนี้บ้าง? ยืนขึ้น! ทั้งหมดนี้มาเป็นครั้งแรก อัจชะ
ลูกได้รับโชคที่จะกลายเป็นผู้อาศัยในมธุบันเป็นครั้งแรก
พี่น้องชายหญิงของลูกทุกคนและบัพดาดาขอแสดงความยินดีกับลูกที่ได้มาที่นี่เป็นครั้งแรก
บัพดาดาเห็นว่าแม้กระทั่งตอนนี้ลูกก็ยังมีโอกาสอยู่
เพราะถึงแม้ว่าลูกจะมาล่าช้าไปสักหน่อย แต่ถ้าหากลูกต้องการ
แม้ว่าลูกจะมาเป็นคนสุดท้าย
ลูกก็สามารถไปได้อย่างรวดเร็วและประกาศสิทธิ์ในอับดับแรกและเข้ามาอยู่ในกลุ่มแรกได้
นี่คือพรจากบัพดาดาสำหรับลูกทุกคนที่มาในวันนี้
หากลูกเพียงแค่ทำตามศรีมัตตามคำสอนที่สูงส่งของพ่อต่อไป
ศรีมัตนั้นจะนำลูกไปสู่กลุ่มที่สูงส่งขึ้น ลูกได้รับพรของพ่อในครอบครัวที่ใหญ่โตนี้
และมีความปรารถนาดีและความรู้สึกที่บริสุทธิ์จากพวกเขาที่จะทำให้ลูกสามารถก้าวไปข้างหน้าได้มากเท่าที่ลูกต้องการ
พวกเขาจะให้พรจากหัวใจของพวกเขาแก่ลูก ไม่ว่าลูกจะไปเข้าชั้นเรียนที่ใด
ลูกก็จะยังคงได้รับพรต่อไป
และพรเหล่านี้จะทำให้ลูกเป็นผู้ที่เพียรพยายามอย่างเข้มข้นและทำให้ลูกก้าวไปข้างหน้า
จงมีความศรัทธาเช่นนี้! อัจชะ บัพดาดากล่าวในตอนนี้ว่า:
ราตรีสวัสดิ์ที่แสนมหัศจรรย์และงดงามยิ่งแก่ทุกคน อัจชะ
พร:
ขอให้ลูกเป็นภาพลักษณ์ของความสมบูรณ์พร้อม
โดยการบรรลุความสำเร็จในทุกๆความคิดและการกระทำของลูก
ความสำเร็จในความคิดของลูกเกิดขึ้นเมื่อความคิดที่ลูกสร้างขึ้นมานั้นมีพลัง
ผู้ที่สร้างความคิดมากมายจะไม่สามารถรักษาความคิดเหล่านั้นไว้ได้ และด้วยเหตุนี้
ยิ่งลูกสร้างความคิดออกมามากเท่าไหร่ ลูกก็จะยิ่งไร้พลังมากขึ้นเท่านั้น
ดังนั้นก่อนอื่นใด จงหยุดการสร้างความคิดที่ไร้ประโยชน์ (ความคิดขยะ)
แล้วลูกจะประสบความสำเร็จ วิธีที่จะประสบความสำเร็จในการกระทำของลูกคือ
การรู้ถึงจุดเริ่มต้น จุดกลาง และจุดจบของแต่ละการกระทำก่อนที่จะลงมือทำ
ด้วยการทำเช่นนี้ ลูกจะกลายเป็นภาพลักษณ์ของความสมบูรณ์พร้อม
คติพจน์:
ผู้ที่ปกป้องตนเองจากความทุกข์และการหลอกลวงในเวลาที่ถูกต้อง คือผู้ที่มีความรู้ (ผู้มีความเข้าใจ)
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
จบสิ้นเมล็ดของความไม่บริสุทธิ์และกลับมาสะอาด(บริสุทธิ์)สมบูรณ์
อาหาร เครื่องดื่ม
และการปฏิสัมพันธ์ของลูกๆ ผู้เป็นหงส์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายจะต้องมีความบริสุทธิ์
จะไม่สามารถมีชื่อหรือร่องรอยของความไม่บริสุทธิ์ใดๆ
เพราะลูกกำลังจะไปสู่โลกที่บริสุทธิ์
ที่ซึ่งไม่มีชื่อหรือร่องรอยของความไม่บริสุทธิ์หรือความไม่สะอาดใดๆ
เมื่อลูกกลายเป็นหงส์ศักดิ์สิทธิ์เช่นนั้นได้แล้ว ในอนาคตลูกจะถูกเรียกว่า "ท่านผู้ศักดิ์สิทธิ์สูงสุด"
หมายเหตุพิเศษ:
ฝึกโยคะในวันอาทิตย์ที่ 3 ของเดือน
วันนี้เป็นวันอาทิตย์ที่สามของเดือน
ซึ่งเป็นเวลาที่พี่น้องชายหญิงทุกคนจะมีโยคะร่วมกันตั้งแต่เวลา 18.30 น. ถึง 19.30
น. จงมั่นคงอยู่ในรูปที่บริสุทธิ์สูงสุดของลูก
แผ่รังสีแห่งความบริสุทธิ์อันสูงส่งออกไป
และทำงานรับใช้ด้วยการให้แรงบันดาลใจอันบริสุทธิ์ในรูปของสะกาช
จงบริสุทธิ์และเป็นโยคีเพื่อดวงวิญญาณทั้งหลาย