16.10.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ
ที่แสนหวาน มีการวางเฉยในโลกเก่านี้อย่างไม่มีขีดจำกัด
เพราะพ่อกำลังสร้างบ้านใหม่แห่งสวรรค์ให้กับลูก
คำถาม:
เพราะเหตุใดจึงมีอุปสรรคในไฟบูชายัญของรูดร้าที่ไม่สูญสลายนี้?
คำตอบ:
นี้คือไฟบูชายัญที่ไม่สูญสลายของรูดร้าที่สร้างโดยชีพบาบา
ลูกกำลังถูกทำให้บริสุทธิ์ด้วยสิ่งนี้เพื่อที่จะเปลี่ยนจากมนุษย์ไปเป็นเทพ
เป็นเพราะว่าลูกหยุดการทำความเลื่อมใสศรัทธาจึงมีอุปสรรคด้วยเช่นกัน
ผู้คนต้องการให้มีความสงบและไม่ต้องการให้เกิดการทำลายล้าง
ในขณะที่พ่อได้สร้างไฟบูชายัญของความรู้ของรูดร้านี้เพื่อการทำลายล้างโลกเก่า
หลังจากสิ่งนี้เท่านั้นที่โลกแห่งความสงบจะมา
โอมชานติ
พ่อได้อธิบายความหมายของ “โอม ชานติ” แก่ลูกๆ แล้ว ศาสนาดั้งเดิมของฉัน
ดวงวิญญาณคือความสงบ ลูกไม่จำเป็นต้องทำความพยายามไปยังดินแดนแห่งความสงบ
ดวงวิญญาณเองเป็นตัวของความสงบ ผู้อาศัยในอาณาเขตแห่งความสงบ
ลูกสามารถอยู่อย่างสงบที่นี่เป็นเวลาสั้นๆ ดวงวิญญาณพูดว่า:
อวัยวะต่างๆทางร่างกายของฉันที่เปรียบดังเครื่องดนตรี (harmonium) ได้อ่อนล้า
เวลานี้ฉันกำลังทำให้ตนเองมั่นคงในศาสนาดั้งเดิมของฉัน
ฉันกำลังจะละวางจากร่างกายของฉัน อย่างไรก็ตามดวงวิญญาณต้องทำการกระทำ
ลูกจะจะนั่งอยู่ในความสงบนานเท่าใด? ดวงวิญญาณพูดว่า:
ฉันเป็นผู้อาศัยในอาณาเขตแห่งความสงบ ด้วยการเข้ามาในร่างกายนี้ที่ฉันกลับมา “ใช้เสียง”(talkie)
ฉันเป็นดวงวิญญาณและนี่คือร่างกายของฉัน
เป็นดวงวิญญาณที่กลับมาบริสุทธิ์และไม่บริสุทธิ์ เมื่อดวงวิญญาณกลับมาไม่บริสุทธิ์
ร่างกายก็กลับมาไม่บริสุทธิ์ด้วยเช่นกัน ในยุคทองวัตถุธาตุทั้งห้าสโตประธาน
ในขณะที่วัตถุธาตุทั้งห้าที่นี่ตโมประธาน เมื่ออัลลอยด์ปะปนเข้าไปในทองคำ
ทองคำก็กลับมาไม่บริสุทธิ์ จึงต้องนำทองคำไปเผาไฟเพื่อทำความสะอาด
นั่นไม่ถูกเรียกว่าไฟแห่งโยคะ โยคะก็เป็นไฟเช่นกันซึ่งบาปจะถูกเผาออกไป
เป็นดวงวิญญาณสูงสุดที่ทำให้ดวงวิญญาณบริสุทธิ์จากไม่บริสุทธิ์
มีเพียงชื่อของผู้เดียวเท่านั้นที่ได้รับการกล่าวถึง พวกเขาร้องเรียกหา: “โอ
ผู้ชำระให้บริสุทธิ์ ได้โปรดมา!” ตามแผนของละคร
ทุกคนต้องกลับมาไม่บริสุทธิ์และตโมประธาน นี่คือต้นไม้
โดยปกติแล้วเมล็ดของต้นไม้อยู่ใต้ต้นไม้ แต่เมล็ดของต้นไม้นี้อยู่เหนือต้นไม้
เมื่อลูกร้องเรียกหาพ่อ สติปัญญาของลูกก็ขึ้นไปเบื้องบน
ผู้เดียวที่ลูกกำลังประกาศสิทธิ์ในมรดกจากท่านเวลานี้ได้ลงมาแล้ว พ่อพูดว่า:
พ่อต้องมาที่นี่ ต้นไม้โลกมนุษย์ของพ่อนี้มีศาสนาที่หลากหลายนับไม่ถ้วน
เวลานี้ต้นไม้ได้มาถึงสภาพตโมประธานของการเสื่อมสลายอย่างสมบูรณ์
พ่อนั่งที่นี่และอธิบายแก่ลูกๆ ตอนแรกในยุคทองมีเทพ เวลานี้ในยุคเหล็กมีปีศาจ
ไม่มีสงครามระหว่างปีศาจกับเทพ
เวลานี้ลูกกำลังเอาชนะปีศาจกิเลสทั้งห้าด้วยพลังของโยคะ
ไม่มีเรื่องของการต่อสู้ที่รุนแรง ลูกไม่ได้กระทำความก้าวร้าวรุนแรงประเภทใด
ลูกไม่ควรแม้แต่จะแตะต้องใคร ลูกเป็นผู้ที่ไม่ก้าวร้าวรุนแรงทั้งสองทาง
การใช้ดาบของตัณหาราคะเป็นบาปที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของทั้งหมด พ่อพูดว่า:
กิเลสของตัณหาราคะทำให้เกิดความทุกข์ตั้งแต่ตอนเริ่มต้นตลอดจนตอนกลางจนถึงตอนจบ
ลูกต้องไม่ข้องแวะในกิเลสใดๆ ผู้คนร้องเพลงสรรเสริญเบื้องหน้าเทพว่า:
ท่านเต็มเปี่ยมไปด้วยคุณธรรมทั้งหมด ปราศจากกิเลสอย่างสมบูรณ์
ดวงวิญญาณเข้าใจสิ่งนี้ด้วยอวัยวะเหล่านี้ ผู้คนพูดว่า: “เราได้กลับมาไม่บริสุทธิ์
สิ่งนี้หมายความว่าพวกเขาเคยบริสุทธิ์อย่างแน่นอนในเวลาใดเวลาหนึ่ง
เหตุนี้เองพวกเขาจึงพูดว่าพวกเขากลับมาไม่บริสุทธิ์” ผู้คนร้องเรียกหา: “โอ
ผู้ชำระให้บริสุทธิ์ ได้โปรดมา!” เมื่อพวกเขาบริสุทธิ์ก็ไม่มีใครร้องเรียกหาท่าน
นั่นถูกเรียกว่าสวรรค์ ที่นี่ผู้รู้และผู้เคร่งศาสนาพูดว่า “โอ ผู้ชำระให้บริสุทธิ์
รามของสีดา ได้โปรดมา!” พวกเขายังคงร้องเพลงนี้ต่อไปในสถานที่ที่พวกเขาไป
พ่ออธิบายว่าทั้งโลกไม่บริสุทธิ์ นี่คืออาณาจักรของราวัน พวกเขาเผาราวัน
แต่ไม่ใครรู้ว่าอาณาจักรของราวันเริ่มต้นขึ้นเมื่อใด
มีเครื่องประกอบในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธามากมาย
บางคนทำสิ่งหนึ่งและคนอื่นก็ทำอีกสิ่งหนึ่ง
ซันยาสซีสอนโยคะประเภทต่างๆมากมายด้วยเช่นกัน
ในความเป็นจริงไม่มีใครรู้ว่าโยคะที่แท้จริงคืออะไร
ลูกไม่สามารถประณามใครสำหรับสิ่งนี้ ละครนี้ถูกกำหนดไว้แล้ว
จนกว่าพ่อจะมาพวกเขาก็ต้องเล่นบทบาทของพวกเขาต่อไป
มีความรู้นี้และความเลื่อมใสศรัทธา ความรู้คือกลางวันยุคทองและยุคเงิน
และความเลื่อมใสศรัทธาคือกลางคืนยุคทองแดงและยุคเหล็ก และแล้วก็มีการวางเฉย
มีการวางเฉยในโลกเก่า
การวางเฉยนี้ไม่มีขีดจำกัดในขณะที่การวางเฉยของพวกเขามีขีดจำกัด
ลูกรู้ว่าเวลานี้โลกเก่านี้กำลังจะถูกทำลาย
เมื่อมีการสร้างบ้านใหม่ก็มีการวางเฉยในบ้านเก่า
ดูสิว่าพ่อที่ไม่มีขีดจำกัดเป็นเช่นใด: ท่านสร้างบ้านแห่งสวรรค์สำหรับลูก
สวรรค์คือโลกใหม่และนรกคือโลกเก่า โลกใหม่กลับมาเก่าและแล้วก็กลับมาใหม่อีกครั้ง
ไม่มีใครรู้ว่าโลกใหม่มีระยะเวลาเท่าใด
เวลานี้เรากำลังอาศัยอยู่ในโลกเก่าและกำลังทำให้โลกใหม่
เราจะสร้างดินแดนแห่งเทวดานางฟ้าบนสุสานเก่านี้
จะมีริมฝั่งแม่น้ำยมุนาเดียวกันและพระราชวังจะถูกสร้างขึ้นบนริมฝั่งแม่น้ำเหล่านั้น
เดลีเดียวกันนี้จะอยู่บนริมฝั่งแม่น้ำยมุนา พวกเขาแสดงให้เห็นว่าพันดาฟมีป้อมปราการ
ป้อมปราการเหล่านั้นจะถูกสร้างขึ้นอีกครั้งตามแผนของละครอย่างแน่นอน
เช่นที่ลูกสร้างไฟบูชายัญ ทำทาปาเชีย ให้ทานและทำบุญ
ดังนั้นลูกจะต้องทำสิ่งนั้นอีกครั้ง ในตอนแรกลูกกราบไหว้บูชาชีวา
ลูกสร้างวัดชั้นหนึ่ง นั่นถูกเรียกว่าการกราบไหว้บูชาที่ไม่มีอะไรเจือปน
เวลานี้ลูกอยู่บนหนทางของความรู้ นี่คือความรู้ที่ไม่มีอะไรเจือปน
ลูกรับฟังชีพบาบาผู้เดียวเท่านั้น ผู้เดียวที่ลูกกราบไหว้บูชาก่อนเป็นอันดับแรก
ในเวลานั้นไม่มีศาสนาอื่น ลูกคงอยู่อย่างมีความสุขมากในเวลานั้น
ศาสนาเทพเป็นศาสนาที่ให้ความสุขมากมาย
ด้วยการพูดถึงชื่อเหล่านั้นปากของลูกก็กลับมาหวานชื่น
ลูกได้ยินความรู้จากพ่อผู้เดียวเท่านั้น พ่อพูดว่า: อย่าได้รับฟังใครอื่น
นี่คือความรู้ที่ไม่มีอะไรเจือปนของลูก เวลานี้ลูกเป็นของพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด
ลูกได้รับมรดกของลูกจากพ่อเท่านั้นตามลำดับไปตามความเพียรพยายามที่ลูกทำ
พ่อเข้ามาในรูปที่มีตัวตนเป็นเวลาสั้นๆ ท่านพูดว่า:
พ่อต้องให้ความรู้นี้กับลูกเท่านั้น นี่ไม่ใช้ร่างกายที่ถาวรของพ่อ
พ่อได้เข้ามาในผู้นี้ หลังจากการเกิดของชีวาก็มีการเกิดของกีตะโดยทันทีทันใด
นับจากเวลานั้นเองที่ท่านเริ่มให้ความรู้นี้
จิตวิญญาณสูงสุดให้ความรู้ทางจิตนี้แก่ลูก มันไม่ได้เป็นเรื่องของน้ำ
น้ำไม่สามารถถูกเรียกว่าความรู้
เป็นด้วยความรู้นี้ที่ลูกกลับมาบริสุทธิ์จากไม่บริสุทธิ์
ลูกจะไม่กลับมาบริสุทธิ์ด้วยน้ำ มีแม่น้ำทั่วทั้งโลก
พ่อผู้เป็นมหาสมุทรแห่งความรู้ได้มาและเข้ามาในผู้นี้และพูดความรู้นี้
ที่นี่ผู้คนไปที่เกามุกข์ (ปากของวัว)
ในความเป็นจริงแล้วลูกคือเกามุกข์ในรูปที่มีชีวิต
น้ำทิพย์แห่งความรู้นี้ได้ปรากฏออกมาจากปากของลูก
วัวให้น้ำนมและดังนั้นจึงไม่มีเรื่องเกี่ยวกับน้ำ
พ่อเป็นผู้ประทานการหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์สำหรับทุกคนนั่งที่นี่และอธิบายทุกสิ่ง
เวลานี้ทั้งหมดอยู่ในความตกต่ำ
ก่อนหน้านี้ลูกไม่รู้ว่าเหตุใดผู้คนจึงได้เผาหุ่นจำลองของราวัน
เวลานี้ลูกรู้ว่าดาเชราที่ไม่มีขีดจำกัดกำลังจะเกิดขึ้น ทั้งโลกนี้คือเกาะ(ลังกา)
อาณาจักรของราวันมีอยู่ทั่วทั้งโลก
มีคำกล่าวไว้ในคัมภีร์ว่ามีกองทัพลิงและพวกลิงเหล่านั้นได้สร้างสะพาน
สิ่งทั้งหมดเหล่านั้นเป็นเรื่องเล่า ความเลื่อมใสศรัทธาฯลฯ ดำเนินต่อไป
ในตอนแรกมีความเลื่อมใสศรัทธาที่ไม่มีอะไรเจือปนและแล้วก็มีความเลื่อมใสศรัทธาที่มีสิ่งเจือปน
ดาเชราและรักชาบันดานเป็นเทศกาลที่พูดถึงเวลานี้
หลังจากวันเกิดของชีวาก็มีวันเกิดของศรีกฤษณะ
ดินแดนของกฤษณะเวลานี้กำลังได้รับการก่อตั้ง วันนี้เป็นดินแดนของคันส์ ปีศาจ
และพรุ่งนี้จะเป็นดินแดนของกฤษณะ ชุมนุมปีศาจถูกเรียกว่าคันส์
ไม่มีสงครามระหว่างพันดาวาสและฆราวาส การเกิดของศรีกฤษณะเกิดขึ้นในยุคทอง
เขาเป็นเจ้าชายองค์แรก เขาไปโรงเรียนเพื่อศึกษาเล่าเรียน
เมื่อเขามีอายุมากขึ้นเขาก็นั่งบนบัลลังก์ของอาณาจักร
การสรรเสริญทั้งหมดเป็นของชีพบาบาผู้ที่ชำระผู้ไม่บริสุทธิ์ การร่ายรำฯลฯ
เป็นเพียงการเฉลิมฉลองกันในความสุข
เป็นไปได้อย่างไรสำหรับศรีกฤษณะที่จะให้ความรู้นี้แก่ใครบางคน? บาบาพูดว่า:
ลูกต้องไม่บอกใครว่าอย่าได้ทำความเลื่อมใสศรัทธา
พวกเขาจะปล่อยวางสิ่งนั้นโดยธรรมชาติ ลูกละทิ้งความเลื่อมใสศรัทธาและกิเลส
และเหตุนี้เองจึงมีความปั่นป่วน บาบาพูดว่า:
พ่อสร้างไฟบูชายัญของรูดร้านี้และชุมนุมปีศาจสร้างอุปสรรคในไฟบูชายัญนี้
นี่คือไฟบูชายัญที่ไม่มีขีดจำกัดของชีพบาบาที่มนุษย์เปลี่ยนไปเป็นเทพ
มีการจดจำว่าเปลวไฟของการทำลายล้างออกมาจากไฟบูชายัญของความรู้
เป็นเมื่อโลกเก่าถูกทำลายไปแล้วเท่านั้นที่ลูกจะปกครองในโลกใหม่ ผู้คนพูดว่า:
เราพูดว่าควรมีความสงบในขณะที่บราห์มากุมารีเหล่านี้พูดว่าการทำลายล้างควรเกิดขึ้น
พวกเขาพูดเช่นนั้นเพราะพวกเขาไม่เข้าใจความรู้นี้ พ่ออธิบายว่า:
ทั้งโลกเก่านี้จะต้องถูกสังเวยในไฟบูชายัญของความรู้นี้ โลกเก่าจะถูกลุกเป็นไฟ
จะมีภัยพิบัติทางธรรมชาติด้วยเช่นกัน
ทุกสิ่งจะถูกบดขยี้เหมือนเมล็ดมัสตาสและถูกทำลาย
มีเพียงดวงวิญญาณจำนวนเล็กน้อยเท่านั้นที่จะรอดปลอดภัย ดวงวิญญาณไม่สูญสลาย
เวลานี้โฮลีกะที่ไม่มีขีดจำกัดจะเกิดขึ้นที่ซึ่งร่างกายทั้งหมดจะถูกทำลาย
อย่างไรก็ตามดวงวิญญาณจะกลับมาบริสุทธิ์และกลับบ้าน
สิ่งต่างๆได้รับการชำระให้บริสุทธิ์เมื่อสิ่งเหล่านั้นใส่ไปในไฟ
ผู้คนมีไฟบูชายัญสำหรับชำระทุกสิ่งให้บริสุทธิ์ สิ่งเหล่านั้นทั้งหมดเป็นทางกายภาพ
ทั้งโลกเวลานี้จะต้องถูกสังเวย การก่อตั้งต้องเกิดขึ้นก่อนการทำลายล้างอย่างแน่นอน
เมื่อลูกอธิบายให้แก่ผู้อื่น
บอกพวกเขาว่าการก่อตั้งเกิดขึ้นก่อนและแล้วจึงมีการทำลายล้าง
การก่อตั้งเกิดขึ้นโดยผ่านบราห์มา ประชาบิดาบราห์มาเป็นที่รู้จักกันดี
มีอดิเทพและอดิเทวี มีวัดนับแสนแห่งเพื่อจากัดอัมบา การชุมนุม(melas)มากมายเกิดขึ้น
ลูกคือฌาณ ฌาเณชวารี(ผู้ที่มีความรู้) ลูกๆของจากัดอัมบา และแล้วลูกก็กลายเป็นราช
ราเจชวารี(เจ้าชายและเจ้าหญิง) ลูกกลับมามั่งคั่งอย่างมาก
บนหนทางความเลื่อมใสศรัทธา
ในช่วงเทศกาลดิวาลีผู้คนจะสวดภาวนาต่อลักษมีเพื่อความมั่งคั่งที่สูญสลาย
ที่นี่ลูกได้รับทุกสิ่ง “ขอให้ลูกมีชีวิตยืนยาว! ขอให้ลูกมีลูกชาย!”
ที่นั่นมีช่วงอายุเฉลี่ย 150 ปี ที่นี่ยิ่งลูกมีโยคะมากเท่าไหร่
อายุของลูกก็จะยิ่งเพิ่มขึ้นมากเท่านั้น ลูกมีโยคะกับอิศวรและกลายเป็นโยเกชวาร์
พ่อพูดว่า: พ่อเป็นคนซักผ้า พ่อทำความสะอาดดวงวิญญาณทั้งหมดที่มีเสื้อผ้าที่สกปรก
และแล้วลูกจะได้รับร่างที่บริสุทธิ์ พ่อทำความสะอาดเสื้อผ้าของโลกในหนึ่งวินาที
เพียงด้วยการกลับมา “มานมานะบาฟ” ดวงวิญญาณและร่างกายจะกลับมาบริสุทธิ์ นั่นคือ
ความมหัศจรรย์ใช่ไหม? เป็นวิธีที่ดีที่จะได้รับการหลุดพ้นในชีวิตในหนึ่งวินาที
ขณะที่เดินเหินเคลื่อนไหวไปมาเพียงแค่จดจำระลึกถึงพ่อ
พ่อไม่ได้ให้ความยากลำบากอื่นใดแก่ลูกเลย เวลานี้ลูกมีสภาพของการขึ้นในหนึ่งวินาที
พ่อพูดว่า: พ่อมาที่นี่ในฐานะผู้รับใช้ของลูก ลูกร้องเรียกหาพ่อ: “โอ
ผู้ชำระให้บริสุทธิ์ ได้โปรดมาและชำระเราให้บริสุทธิ์”
ดังนั้นพ่อจึงเป็นผู้รับใช้ของลูกใช่ไหม? เมื่อลูกกลับมาไม่บริสุทธิ์อย่างมาก
ลูกก็ร้องออกมาเสียงดังมาก เวลานี้พ่อมาแล้ว พ่อมาทุกวงจรและให้มนตราแก่ลูกๆ: “จดจำพ่อ!”
นี่คือความหมายของ “มานมานะบาฟ” และแล้วลูกจะกลายเป็นนายของดินแดนวิษณุ
ลูกได้มาเพื่อประกาศสิทธิ์ในอาณาจักรของดินแดนวิษณุ
หลังจากดินแดนของราวันก็มีดินแดนของวิษณุ
หลังจากดินแดนของคันส์ก็จะมีดินแดนของกฤษณะ
ทุกสิ่งได้มีการอธิบายให้แก่ลูกอย่างง่ายดายมาก พ่อพูดว่า:
จงจบสิ้นความผูกพันยึดมั่นทั้งหมดในโลกเก่านี้ เวลานี้เราได้ใช้ 84
ชาติเกิดครบสมบูรณ์แล้ว เราจะละทิ้งเครื่องแต่งกายเก่าเหล่านี้และไปสู่โลกใหม่
ด้วยการมีการจดจำระลึกถึงเท่านั้นที่บาปของลูกจะถูกตัดออกไป
ลูกควรมีความกล้าหาญมากขนาดนี้ อัจชะ
ถึงลูกๆ ที่แสนหวาน
ผู้เป็นที่รัก ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก
ระลึกถึงและสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา
พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
ให้น้ำทิพย์แห่งความรู้นี้ออกจากปากของลูกอยู่เสมอ
ให้ความรู้นี้แก่ทุกคนเพื่อที่พวกเขาจะได้รับการหลุดพ้น
รับฟังความรู้ของพ่อผู้เดียวเท่านั้นและไม่ฟังใครอื่น
2.
เพื่อที่จะไปสู่สภาพที่สูงขึ้นนั้น
ฝึกฝนที่จะจดจำระลึกถึงพ่อในขณะที่เดินเหินเคลื่อนไหวไปมา
จบสิ้นความผูกพันยึดมั่นของลูกต่อโลกเก่านี้และเครื่องแต่งกายเก่าของลูก
พร:
ขอให้ลูกเป็นเทวดานางฟ้าที่เท้าของสติปัญญาอยู่เหนือการดึงรั้งใดๆของวัตถุธาตุทั้งห้า
เทวดานางฟ้ามักจะแสดงด้วยร่างที่เป็นแสงเสมอ
ผู้ที่มีร่างกายที่เป็นแสงที่อยู่เหนือจิตสำนึกของร่างกายของเขา
เท้าของสติปัญญาของพวกเขาอยู่เหนือการดึงรั้งใดๆของวัตถุธาตุทั้งห้า นั่นคือ
พวกเขาคงอยู่เหนือ
มายาหรือสิ่งใดที่เกี่ยวข้องกับมายาก็ไม่สามารถสัมผัสเทวดานางฟ้าเช่นนั้นได้
อย่างไรก็ตามสิ่งนี้จะเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อไม่พึ่งพิงใคร
เคลื่อนไปด้วยสิทธิ์เหนือร่างกายของลูกและมีสิทธิ์เหนือมายาด้วยเช่นกัน
อย่ามีการพึ่งพิงประเภทใดๆ ในความสัมพันธ์ทั้งทางโลกและทางจิตของลูก
คติพจน์:
หากลูกมีนิสัยของการชอบมองร่างกายและแล้วให้มองไปที่ร่างของแสงและอยู่อย่างมั่นคงในรูปของแสง
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
โอบรับจิตวิญญาณของการยกระดับผู้อื่น และยกระดับผู้ที่ประณามลูก
เพื่อที่จะรับใช้ด้วยจิตใจของลูก
ให้มีความคิดที่สูงส่งและเห็นแก่ประโยชน์ผู้อื่นเพื่อทุกคนอย่างสม่ำเสมอ
มีแรงจูงใจในการยกระดับทุกคนเสมอ
รักษาพลังของการยกระดับที่สูงส่งของลูกต่อผู้ที่ประณามลูกเสมอ
มีความรู้สึกว่าลูกเป็นผู้ประทาน
เปลี่ยนแปลงตนเองและรักษาการกระทำที่สูงส่งของลูกอย่างสม่ำเสมอและดังนั้นสร้างแรงบันดาลใจผู้อื่นให้ทำการกระทำที่สูงส่ง
คำพูดอันล้ำค่าของมาเตชวารี
การนั่งเพื่อจดจำระลึกถึงพระเจ้าอยู่เสมอ
เมื่อเรานั่งจดจำระลึกถึงพระเจ้า จุดประสงค์ของการนั่งคืออะไร?
เราต้องไม่เพียงแค่นั่งในการจดจำระลึกถึงพระเจ้าเท่านั้น
เพราะเราต้องจดจำระลึกถึงพระเจ้าอยู่ทุกขณะ ในขณะที่เดินและเคลื่อนไหวไปมา
เราสามารถจดจำท่านเมื่อเรารู้จักท่านเท่านั้น นามและรูปของท่านคืออะไร?
ถ้าเราบอกว่าพระเจ้าอยู่เหนือนามและรูปและแล้วเราควรจดจำท่านในรูปแบบใด?
ถ้าเราบอกว่าพระเจ้าอยู่ทั่วไปในทุกหนทุกแห่งและแล้วการปรากฏตัวของท่านก็จะมีอยู่ทั่วไปในทุกหนทุกแห่ง
และดังนั้นเราควรจดจำระลึกถึงใคร?
ถ้าเราพูดถึงการจดจำระลึกถึงและแล้วก็ต้องมีรูปแบบที่เราต้องจดจำระลึกถึงอย่างแน่นอน
การจดจำระลึกถึง หมายถึงคนหนึ่งกำลังจดจำระลึกถึง
และอีกคนหนึ่งที่ได้รับการจดจำระลึกถึง
ดังนั้นผู้ที่กำลังจดจำจึงแยกจากผู้ที่ถูกจดจำอย่างแน่นอน
ดังนั้นจึงหมายความว่าพระเจ้าไม่ได้อยู่ทั่วไปในทุกหนแห่ง
ถ้าเราพูดว่าดวงวิญญาณเป็นส่วนหนึ่งของพระเจ้า
และแล้วพระเจ้าจะแบ่งเป็นชิ้นๆหรือไม่? นั่นหมายความว่าพระเจ้าสูญสลายได้
และการจดจำระลึกถึงท่านก็สูญสลายได้เช่นกัน ผู้คนไม่รู้ว่าพระเจ้าไม่สูญสลาย
และเราดวงวิญญาณลูกของพ่อผู้สูงสุดดวงวิญญาณสูงสุดที่ไม่สูญสลายนั้นก็ไม่สูญสลายด้วยเช่นกัน
ดังนั้นเราเป็นสิ่งสร้างของท่าน ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของท่าน
เราต้องการความรู้นี้ซึ่งพระเจ้าเองมาและให้กับเราผู้เป็นลูก
คำพูดที่สูงส่งของพระเจ้าสำหรับเราซึ่งเป็นลูกคือ: “ลูกๆ
โดยการจดจำระลึกถึงพ่ออย่างที่พ่อเป็นและในสิ่งที่พ่อเป็น
ลูกจะบรรลุถึงพ่ออย่างแน่นอน”
หากฉันผู้เป็นพ่อผู้อยู่เหนือความสุขและความทุกข์ที่อยู่ในทุกหนแห่งแล้ว
ก็คงจะไม่มีความสุขและความทุกข์ในละครนี้ ดังนั้นพ่อจึงไม่ได้อยู่ทั่วไปทุกหนแห่ง
พ่อเป็นดวงวิญญาณเหมือนดวงวิญญาณอื่นๆ
แต่คุณธรรมของพ่อนั้นสูงสุดเมื่อเทียบกับดวงวิญญาณทั้งหมดและนี่คือเหตุผลที่พ่อถูกเรียกว่าดวงวิญญาณสูงสุด
พระเจ้า อัจชะ