22.07.26       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน ขณะนี้ลูกต้องไปสู่โลกใหม่ วันของความทุกข์เหล่านี้กำลังจะสิ้นสุด ดังนั้น ลืมสิ่งเก่าๆ ของอตีต

คำถาม:
ลูกๆ คาร์มา โยคี ควรฝึกฝนอะไรอย่างต่อเนื่อง?

คำตอบ:
ในขณะหนึ่ง ลูกอยู่ในการตระหนักรู้ของร่างกายของลูก เพื่อการดำรงชีวิตและในอีกขณะหนึ่ง จงกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ ลูกไม่สามารถสร้างการกระทำใดๆ ได้เลยหากไม่มีการตระหนักรู้ร่างกายของลูก ดังนั้น ฝึกฝนทำทุกสิ่งโดยปราศจากการยึดติดว่าตนเองเป็นร่างกายแต่คงอยู่ในการตระหนักรู้ของการมีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ ไม่มีใครในโลกนอกจากลูกๆ ที่สามารถฝึกฝนสิ่งนี้ได้

เพลง:
ตื่นเถิด โอ้ เจ้าสาว ตื่นเถิด ยุคใหม่กำลังจะมา!

โอมชานติ
พ่อทางจิตพูดว่าจิตวิญญาณที่สุดแสนหวาน ซึ่งหมายถึงลูกๆ ได้ยินเพลงนี้แล้ว นี่เรียกว่าเพลงของความรู้ เพลงนี้ดีมาก ขณะนี้ลูกดวงวิญญาณได้ตื่นขึ้นแล้ว และลูกรู้ความลับของละครด้วยเช่นกัน ลูกเคยเห็นการแสดงของหนทางของการกราบไหว้บูชาแล้ว อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นในอดีตได้.อยู่ในสติปัญญาของลูก ลูกรู้ประวัติศาสตร์ของ 84 ชาติเกิดของลูก พ่อได้บอกลูกถึงเรื่องราวของ 84 ชาติเกิดของลูก เหล่านี้เป็นสิ่งใหม่สำหรับโลกใหม่ ลูกรับฟังสิ่งใหม่จากพ่อ ท่านให้ความอดกลั้นแก่ลูกๆ ท่านพูดว่า: ลูกๆ ขณะนี้ลูกต้องไปสู่โลกใหม่ ดังนั้น ให้ลืมสิ่งต่างๆ ของโลกเก่า! คัมภีร์พระเวทและคัมภีร์ศาสนาต่างๆ ทั้งหมดเหล่านั้นชึ่งเป็นเครื่องประกอบของหนทางของการกราบไหว้บูชาจะถูกทำลายไป ไม่มีสิ่งชี้บอกของหนทาง ของการกราบไหว้บูชาที่นั่น ที่นั่นลูกได้รับผลของการกราบไหว้ พ่อได้มาและให้ผลแก่ผู้ทำการกราบไหว้ ขณะนี้ลูกๆ รู้ว่าพ่อมาและให้ผลของการกราบไหว้บูชาแก่ลูกอย่างไร ผู้ที่ทำการกราบไหว้บูชามากกว่า อย่างแน่นอนที่จะได้รับผลมากกว่า พวกเขาจะทำความเพียรพยายามในความรู้มากกว่าด้วยเช่นกัน ลูกรู้ว่าดวงวิญญาณใดได้ทำทำการกราบไหว้บูชามากกว่า พวกเขาคือผู้ที่จะไปเร็วกว่าในความรู้อย่างแน่นอน เพราะเพียงสิ่งนี้เท่านั้นที่พวกเขาสามารถได้มาซึ่งสถานภาพที่สูงส่งเช่นลักษมี และนารายณ์ ขณะนี้ลูกกำลังทำความเพียรพยายามในความรู้และโยคะ คงอยู่ในสำนึกของการเป็นดวงวิญญาณ แต่ลูกต้องคงรู้ตัวว่าอยู่ในร่างกายด้วยเช่นกัน ขณะที่กำลังทำสิ่งต่างๆ ให้จดจำพ่อ เราไม่สามารถสร้างการกระทำโดยปราศจากร่าง เป็นสิ่งที่ถูกต้องที่ว่าลูกต้องจดจำบาบาแต่ลูกต้องพิจารณาว่าตัวลูกเองว่าเป็นดวงวิญญาณด้วย ไม่มีสิ่งใดจะสำเร็จด้วยการลืมร่างกาย เพราะลูกยังคงต้องสร้างการกระทำ มีความสุขมากมายในการจดจำระลึกถึงพ่อ ลูกต้องจดจำพ่อขณะที่กำลังนั่ง ยืนและเคลื่อนไหวไปมา แต่แม้กระนั้นท้องของลูกก็ต้องการอาหาร คงอยู่ในสำนึกของการเป็นดวงวิญญาณ! นอกจากลูกๆ แล้วก็ไม่มีใครอยู่ในสำนึกเป็นดวงวิญญาณในปัจจุบัน แม้ว่าพวกเขาอาจจะพิจารณาว่าตัวเขาเองเป็นดวงวิญญาณ พวกเขาก็ไม่ได้รับคำแนะนำของพระเจ้า ถึงแม้ว่าพวกเขาอาจจะเข้าใจว่าดวงวิญญาณไม่ดับสูญและร่างกายดับสูญ แต่บาปของพวกเขาไม่ได้ถูกเผาไปด้วยการเข้าใจสิ่งนั้น มีคำกล่าวว่า: ดวงวิญญาณบุญ,ดวงวิญญาณไม่บริสุทธิ์ ฉันคือดวงวิญญาณและนี่คือร่างกายของฉัน นั่นเป็นเรื่องธรรมดา สิ่งหลักที่พ่ออธิบายคือ: จดจำพ่อ! ลูกต้องคงรู้ตัวถึงร่างกายของลูกเพื่อการดำรงชีวิตอยู่ในร่างกายของลูก ร่างกายต้องทำได้รับอาหารหล่อเลี้ยง ลูกไม่สามารถทำสิ่งใดได้โดยปราศจากร่างกาย ลูกได้ทำบางสิ่งเพื่อการดำรงชีวิตอยู่ของร่างกายของลูกในทุกๆ ชาติเกิด ขณะที่ทำการกระทำลูกต้องจดจำผู้เป็นที่รักของลูก ไม่มีใครรู้จักผู้เป็นที่รักอย่างสมบูรณ์ ไม่มีใครอื่นสามารถอธิบายว่า เรากำลังจะได้รับมรดกจากผู้เป็นที่รักจากผู้เป็นพ่อนั้นและบาปของเราจะถูกเผาไปด้วยการมีการจดจำระลึกถึงท่าน ลูกๆ กำลังรับฟังสิ่งใหม่ๆ ลูกรู้ว่าลูกได้พบหนทางกลับบ้าน ลูกจะกลับบ้านและแล้วก็จะไปสู่อาณาจักรของลูก บาบากำลังก่อสร้างบ้านใหม่ ดังนั้นอย่างแน่นอนที่ลูกปรารถนาที่จะไปและอยู่ที่นั่น ขณะนี้เราได้พบหนทางที่ไม่มีใครอื่นรู้ ไม่ว่าพวกเขาสร้างไฟบูชายัญขึ้นหรือทำทาปาเชียฯลฯมากเพียงใด หรือมากแค่ไหนที่พวกเขาเพียรพยายามอย่างสุดกำลัง พวกเขาก็ไม่สามารถได้มาซึ่งการหลุดพ้นในชีวิต พวกเขาไม่สามารถไปจากโลกนี้สู่โลกนั้น สิ่งนี้ต้องเป็นที่เข้าใจด้วย ในคัมภีร์ศาสนา พวกเขาเขียนไว้ว่าช่วงเวลาระหว่างวงจรมีหลายแสนปีและเหตุนี้เองสติปัญญาของผู้คนจึงไม่ทำงาน ลูกสามารถเข้าใจได้อย่างชัดเจนมากว่าเป็นเรื่องของเมื่อวานนี้ เมื่อบารัตเคยเป็นสวรรค์และเราได้เป็นของศาสนาเทพดั้งเดิมที่คงอยู่ตลอดไป ศาสนาเทพเป็นศาสนาที่ให้ความสุขอย่างมาก ไม่มีใครอื่นสามารถได้มาซึ่งความสุขของบารัต ผู้ที่เป็นของศาสนาอื่นไม่สามารถไปสวรรค์ ไม่ว่าพวกเขาพยายามมากมายแค่ไหน ไม่มีใครอื่นสามารถมีความสุขที่ลูกมี แม้ว่าพวกเขาจะใช้จ่ายเงินพวกเขาก็ไม่สามารถหาความสุขที่คงอยู่ในสวรรค์นั้นได้ บางคนอาจจะมีพลานามัยดีแต่ไม่มีความมั่งคั่ง บางคนอาจจะมีความมั่งคั่งแต่ก็จะไม่มีพลานามัยที่ดี นี่คือโลกของความทุกข์และดังนั้นพ่อพูดว่า: ตื่นเถิด โอ้ ดวงวิญญาณ! ขณะนี้ลูกแต่ละคนได้รับดวงตาที่สามของความรู้แล้ว ลูกได้ถูกปลุกให้ตื่นอย่างมาก ลูกรู้ประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ของทั้งโลก พ่อคือผู้ล่วงรู้ความลับทั้งหมดภายใน (จานิจานันฮาร์) นี่ไม่ได้หมายความว่าท่านรู้ว่าอะไรอยู่ในหัวใจของทุกคน ใครคือผู้นี้? เขาอธิบายมากเพียงใด? มากเท่าใดที่ผู้นี้อยู่อย่างบริสุทธิ์? มากเท่าใดที่เขาจดจำบาบา? เหตุใดพ่อควรจะนั่งและคิดสิ่งต่างๆ เหล่านี้เกี่ยวกับทุกคน? พ่อเพียงแต่แสดงหนทางให้แก่ลูกดวงวิญญาณ: ลูกต้องจดจำพ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุดของลูก เก็บรักษาวงจรโลกนี้ไว้ในสติปัญญาของลูก อย่างแน่นอนที่ลูกต้องกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ เป็นเพราะลูกกลับมามีสำนึกที่เป็นร่างที่ลูกได้กลับมาตกต่ำในวิธีนี้ ขณะนี้ลูกต้องจดจำพ่อ ขณะที่มีชีวิตอยู่ที่บ้าน จงกลายเป็นเช่นดอกบัว ลูกเป็นผู้ควงกงจักแห่งการตระหนักรู้ในตนเองด้วยเช่นกัน เทพไม่มีเครื่องประดับเช่นหอยสังข์ฯลฯ ลูกบราห์มินมีหอยสังข์ของความรู้ เมื่อชาวซิกซ์เป่าหอยสังข์ พวกเขาก็ส่งเสียงดังมาก เมื่อลูกให้ความรู้นี้แก่ชุมนุมที่ใหญ่โต ลูกใช้เครื่องขยายเสียงฯลฯ ลูกไม่จำเป็นต้องตั้งเครื่องขยายเสียงที่นี่ ครูที่สอนจะต้องใช้เครื่องขยายเสียงไหม? ที่นี่ลูกเพียงแต่ต้องจดจำชีพบาบาเพื่อว่าบาปของลูกจะถูกเผาไป พ่อคือนายผู้ทรงอำนาจ ลูกใช้เครื่องขยายเสียงเพื่อที่ว่าผู้คนที่อยู่ห่างไกลสามารถได้ยินด้วยเช่นกัน สิ่งเหล่านี้จะเป็นประโยชน์เมื่อลูกได้ทำความก้าวหน้าต่อไป ลูกต้องบอกพวกเขาว่าความตายเพียงแต่อยู่เบื้องหน้า ขณะนี้ทุกคนต้องกลับบ้าน สงครามมหาภารตะอยู่เบื้องหน้าลูก ได้เขียนไว้ในกีตะว่าสงครามมหาภารตะได้เกิดขึ้นและการทำลายได้เกิดขึ้น อัจชะ และแล้วอะไรเกิดขึ้น? แม้แต่พันดาวาสก็หลอมละลายไป พ่ออธิบาย: หากการทำลายเกิดขึ้นก่อนและแล้วแม้แต่ดินแดนของบารัตก็จะว่างเปล่า บารัตเป็นดินแดนที่ไม่ดับสูญ บารัตไม่เคยว่างเปล่า ขณะนี้ลูกรู้ว่าการทำลายอย่างสิ้นซากไม่เคยเกิดขึ้น บาบาไม่ดับสูญและสถานที่เกิดของท่านก็ไม่ดับสูญด้วย ลูกๆ ควรจะอยู่อย่างมีความสุข บาบาคือผู้ประทานการหลุดพ้นในชีวิตสำหรับทุกคน ผู้เดียวที่ให้ความสุขและความสงบ ไม่ว่าใครมาที่นี่ก็พูดว่าเขาหรือเธอต้องการความสงบ เหตุใดดวงวิญญาณจึงจดจำความสงบอย่างมาก? ดินแดนของความสงบคือบ้านของดวงวิญญาณ ใครจะไม่จดจำบ้านของเขาเล่า? หากบางคนตายในต่างแดน พวกเขาต้องการรับร่างของบุคคลนั้นกลับมาสถานที่เกิดของพวกเขา หากทุกคนมารู้ว่าบารัตคือสถานที่เกิดของชีพบาบา ผู้ที่ประทานการหลุดพ้นในชีวิตสำหรับทุกคน ผู้เดียวที่ปลดปล่อยลูกจากความทุกข์ พวกเขาจะให้ความเคารพอย่างมากต่อบารัต พวกเขาจะมาและมอบดอกไม้ให้แก่ชีวาเพียงผู้เดียว ขณะนี้พวกเขามอบดอกไม้ให้แก่ผู้คนมากมาย พวกเขาได้ทำให้ชื่อและร่องรอยของผู้เป็นหนึ่งเดียวผู้ที่ให้ความสุขและความสงบแก่ทุกคนสูญหายไปอย่างสมบูรณ์ เพียงผู้ที่รู้จักพ่อเป็นอย่างดีมากเท่านั้นจะทำความเพียรพยายามอย่างดีเพื่อประกาศสิทธิ์ในมรดกของพวกเขา ชื่อของพ่อคือผู้ขจัดความทุกข์และผู้ประทานความสุข ท่านจะทำอะไรหลังจากปลดปล่อยลูกออกจากความทุกข์? ลูกรู้ว่าลูกคงอยู่ในความสงบในดินแดนของความสงบและมีความสุขในดินแดนของความสุข ดินแดนของความสงบนั้นแยกจากดินแดนของความสุข นี่คือดินแดนของความทุกข์ ขณะนี้ ทุกคนไม่มีสิ่งใดนอกจากความทุกข์ เวลานี้ลูกรู้ว่าลูกกำลังไปสู่ความสุขเช่นนั้นที่จะไม่มีประเภทใดๆ ของความทุกข์เป็นเวลา 21 ชาติเกิด ชื่อนั้นคือดินแดนแห่งความสุข เป็นชื่อที่แสนหวานอย่างยิ่ง! พ่อพูดว่า: พ่อไม่ได้ให้ความยากลำบากใดแก่ลูก เพียงจดจำพ่อและมรดกแล้วพิจารณาตนเองว่าเป็นดวงวิญญาณ! บาบากำลังสอนความรู้นี้ให้แก่ลูก ในยุคทองลูกมีความรู้ว่าลูกเป็นดวงวิญญาณ และลูกต้องจากร่างของลูกและรับอีกชาติเกิดอย่างไร นั่นถูกเรียกว่าการมีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ นี่คือความรู้ทางจิตวิญญาณและไม่มีใครอื่นสามารถให้ความรู้ได้ พ่อทางจิตมาและให้ความรู้แก่จิตวิญญาณ(spirits) ท่านให้ความรู้ทุก 5000 ปี ผู้คนอยู่ในความมืดมิดอย่างที่สุด ขณะนี้ลูกได้รับแสงสว่างแล้วและได้ตื่นจากการหลับใหลของความไม่รู้ พ่อผู้เดียวคือเจ้าบ่าวของเจ้าสาวทั้งหมด พ่อพูดว่า: ฉันคือพ่อของลูก เจ้าบ่าวของลูกและกูรูเหนือกูรูทั้งหมดด้วยเช่นกัน พ่อคือครูสูงสุด เพียงสัตกูรูเดียวเท่านั้นคือผู้ประทานการหลุดพ้นในชีวิตสำหรับกูรูทั้งหมด ท่านพูดว่า: ลูกๆ พ่อประทานหลุดพ้นในชีวิตสำหรับทุกคน หลังจากการปลดปล่อยก็มีการหลุดพ้นในชีวิต พ่อได้อธิบายแล้วว่าแต่ละดวงวิญญาณต้องกลับบ้าน เป็นดวงวิญญาณที่กลับมาสะโตประธาน สะโต ราโจและตาโม บางคนมีบทบาทที่เล็กมาก พวกเขาเพียงแต่มาและไป พวกเขารับเพียงชาติเกิดเดียวและตายไปเหมือนกับยุง ดวงวิญญาณเช่นนั้นไม่ประกาศสิทธิ์ในมรดกจากพ่อ มรดกของความบริสุทธิ์ ความสงบและความสุขได้รับจากพ่อ พ่ออธิบายแก่ลูกๆดวงวิญญาณ พ่อคือผู้ที่ปราศจากตัวตน ท่านมาและอธิบายผ่านปากของผู้นี้ พวกเขาสร้างวัดให้ชีพบาบาสูงมาก พวกเขาขึ้นไปสูงมากในการจาริกแสวงบุญและการชุมนุม มีน้ำทิพย์ของความรู้ใดให้พวกเขาดื่มที่นั่นหรือ? พวกเขาใช้จ่ายเงินทองอย่างมาก! แม้แต่รัฐบาลยังต้องจัดเครื่องอำนวยความสะดวกมากมายสำหรับพวกเขา มีความยากลำบากในสิ่งนั้น เขาจะพาเด็กเล็กๆไปในการจาริกแสวงบุญที่นั่นได้อย่างไร? พวกเขาทิ้งเด็กๆไว้กับบางคนให้ดูแล พวกเขาไม่ได้นำเด็กๆ ไปด้วย พวกเขาไปจาริกแสวงบุญเป็นเวลา 2-3 เดือน เมื่อลูกมาที่นี่ลูกต้องนั่งและฟังและศึกษาเล่าเรียน เด็กเล็กๆ จะไม่รับฟังสิ่งนี้ ลูกได้มาที่นี่เพื่อศึกษาความรู้และโยคะ พ่อนั่งที่นี่และให้ความรู้แก่ลูก ดังนั้นไม่ควรจะมีเสียงใดฯลฯ มิฉะนั้นความใส่ใจของลูกจะถูกดึงไปหาเสียงเหล่านั้น ที่นี่ลูกต้องนั่งลงอย่างเงียบสงบและรับฟังด้วยความเอาใจใส่ โยคะง่ายดายมาก เฝ้าแต่ทำงานอะไรก็ตามที่ลูกต้องทำ แต่โยคะของสติปัญญาของลูกควรจะเชื่อมโยงกับที่นั่น ลูกได้รับรายได้ที่ใหญ่มากด้วยการจดจำบาบา ลูกรู้ว่าลูกจะกลายเป็นผู้มีพลานามัยดีเสมอ ลูกต้องบอกตัวลูกเอง อยู่ในการจดจำระลึกถึงบาบาขณะที่ทำอาหารเพื่อตัวลูกเอง ขณะที่เฝ้าแต่ทำงานทั้งหมดด้วยมือของลูก จดจำพ่อของลูก ลูกจะได้รับคุณประโยชน์และด้วยการอยู่ในการจดจำระลึกถึงไม่ว่าลูกทำอาหารอะไรก็ตามจะออกมาดี ลูกกำลังได้รับอำนาจในการปกครองของโลก ลูกมาที่นี่เพื่อกลายเป็นลักษมีและนารายณ์ ลูกทั้งหมดพูดว่าลูกจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของสุริยวงศ์ ลูกรู้ว่าเวลานี้ มาม่าและบาบาของลูกคือสรัสวตีและบราห์มา ในชาติเกิดต่อไปทั้งสองจะกลายเป็นลักษมีและนารายณ์ ลูกไม่สามารถบอกได้ว่าใครก็ตามจะเป็นอะไรในชาติเกิดต่อไป ไม่มีใครรู้ว่าเนห์รูกลายเป็นอะไรในชาติเกิดต่อไปของเขา หากบางคนให้ทานอย่างดีมาก เขาจะได้รับชาติเกิดในครอบครัวที่ดี ขณะนี้ลูกเข้าใจทุกสิ่ง ชื่อของทั้งสองนี้คืออดิเทพบราห์มาและอดิเทวีสรัสวตี และแล้วพวกเขาก็จะเป็นนายของสวรรค์ อัจชะ ลูกๆ ของพวกเขาก็จะอยู่กับพวกเขาด้วย พวกเขาจะพูดว่าพวกเขาจะกลายเป็นนายของสวรรค์ด้วย นี่คือความแน่นอน ลูกเห็นพวกเขาในอาณาเขตที่ละเอียดอ่อนเช่นกัน มีการชุมนุมมากมายในวัดของเทวีต่างๆ มีเพียงจากัดอัมบาเดียว รูปลักษณะหน้าตาของภาพลักษณ์ของเธอควรจะเหมือนกันทุกๆ ที่ มองที่มาม่า รูปปั้นบูชามีรูปลักษณะหน้าตาเหมือนกับลูกๆ และรูปบูชาเหล่านั้นยังได้ชื่อว่า ‘กุมารี’ ‘อัดหาร์กุมารี’ ลูกรู้ว่าลูกคือผู้ที่กลายเป็นสิ่งนั้น เราทั้งหมดคือบราห์มากุมารและกุมารี แม้กระทั่งผู้เป็นคู่ก็พูดว่าพวกเขาคือบราห์มากุมารและกุมารี พวกเขานั้นคือลูกๆ ของพ่อผู้เดียว นั่นคืออนุสรณ์ของลูก ลูกให้ความรู้นี้พร้อมกับอธิบายสิ่งนั้นไปด้วยเช่นกัน นี่คือวัดดิลวาลา แต่มีเพียงลูกเท่านั้นที่สามารถอธิบายสิ่งนี้ ลูกรู้ว่าลูกกำลังทำการก่อตั้ง ลูกกำลังทำให้บารัตไปเป็นสวรรค์ผ่านราชาโยคะด้วยการทำตามศรีมัท อัจชะ

ถึงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. ให้ความเอาใจใส่อย่างเต็มที่ต่อความรู้และโยคะ เมื่อกำลังรับฟังความรู้ นั่งเงียบอย่างมากและจดจ่อจิตใจ ลูกต้องกลายเป็นคาร์มาโยคีด้วยเช่นกัน

2. จงแสดงหนทางกลับบ้านให้แก่ทุกคนที่พ่อได้แสดงให้แก่ลูกแล้ว พร้อมกันกับการเป็นผู้ควงกงจักรแห่งการตระหนักรู้ในตนเอง ให้เป่าหอยสังข์ของความรู้

พร:
ขอให้ลูกอยู่เหนือ เป็นผู้สังเกตการณ์ที่ละวาง และเป็นอิสระจากแรงดึงดูดทั้งหมดด้วยการตระหนักถึงคำสองคำ 'ยิ่งใหญ่' (มาฮาน) และ 'แขก' (เมห์มาน)

เพื่อที่จะทำให้สภาพของลูกอยู่เหนือและเป็นผู้สังเกตการณ์ที่ละวาง ให้ใส่ใจกับสองสิ่ง 1) ฉันดวงวิญญาณ เป็นดวงวิญญาณที่ยิ่งใหญ่ 2) ฉันดวงวิญญาณเป็นแขกในโลกเก่านี้และร่างเก่านี้ เมื่อลูกมีความตระหนักรู้นี้ ความอ่อนแอทั้งหมดและแรงดึงดูดทั้งหมดของความผูกพันยึดมั่นจะจบสิ้นลงได้อย่างง่ายดาย ด้วยการเข้าใจว่าตัวเองยิ่งใหญ่ การกระทำธรรมดาที่ลูกทำ และความคิดธรรมดาที่ลูกมีภายใต้อิทธิพลของสันสการ์ของลูกจะเปลี่ยนไป การก้าวไปพร้อมๆ กับการพิจารณาตัวเองว่ายิ่งใหญ่และเป็นแขกผู้มาเยือนลูกจะมีค่าควรแก่การได้รับการยกย่อง

คติพจน์:
ด้วยความปรารถนาดีของทุกคนและความร่วมมือด้วยความเต็มใจของพวกเขา งานที่ใหญ่จะกลายเป็นเรื่องง่ายดาย

สัญญาณที่ละเอียดอ่อน: อยู่ในสภาพภูเขาไฟ และมีประสบการณ์การจดจำระลึกถึงที่มีพลัง

ข้อบ่งชี้บอกว่าลูกมีจิตใจที่เต็มไปด้วยพลังคือ ลูกสามารถไปถึงจุดใดก็ได้ที่ลูกต้องการภายในหนึ่งวินาที เมื่อจิตใจของลูกเรียนรู้วิธีการโบยบินและพัฒนาการฝึกฝนนั้น ลูกควรสามารถไปถึงจุดใดก็ตามที่ลูกต้องการภายในหนึ่งวินาที ในช่วงเวลาหนึ่ง ลูกอยู่ในโลกที่มีตัวตน และในอีกวินาทีถัดไป ลูกก็อยู่ในพารัมดัม นั่นคือความเร็วของหนึ่งวินาที ขณะนี้จงเพิ่มการฝึกฝนนี้ และการจดจำระลึกถึงของลูกจะกลับมามีพลัง