24.05.26 Avyakt Bapdada Thai Murli
28.02.2010 Om Shanti Madhuban
จงเผาโฮลีของ "ฉัน,
ฉัน" ของจิตสำนึกที่เป็นร่าง
และเฉลิมฉลองโฮลีแห่งสีสันของการเป็นมิตรร่วมทางของพระเจ้า
วันนี้
พ่อผู้ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดได้มาเพื่อเฉลิมฉลองโฮลีกับลูกๆผู้ศักดิ์สิทธิ์ของท่าน
ลูกๆจากทุกหนแห่ง จากที่ไกลแสนไกล ต่างหลอมรวมอยู่ในหัวใจของท่านด้วยความรัก
บัพดาดามองเห็นดวงดาวแห่งโชคกำลังเปล่งประกายอยู่บนหน้าผากของลูกทุกคน ตลอดทั้งวงจร
ไม่มีใครอื่นใดที่จะได้รับโชคอันยิ่งใหญ่เช่นนี้
บนพื้นฐานของการบรรลุผลของยุคบรรจบพบกันนี้
มีเพียงลูกเท่านั้นที่กลับมาสูงส่งและบริสุทธิ์ที่ในอนาคตลูกจะกลับมาบริสุทธิ์เป็นสองเท่า
นั่นคือดวงวิญญาณบริสุทธิ์และร่างกายบริสุทธิ์ วนไปทั้งวงจรแล้วดูสิ
แม้แต่ธรรมอาตมา (ดวงวิญญาณที่ชอบธรรม) ก็ไม่ได้กลับมาบริสุทธิ์เป็นสองเท่า
ลูกกลับมาบริสุทธิ์เป็นสองเท่า
และสิ่งชี้บอกของความบริสุทธิ์เป็นสองเท่าคือการที่ลูกกลายเป็นผู้ที่ได้รับมงกุฎสองชั้น
วันนี้ ทุกคนกำลังเฉลิมฉลองเทศกาลโฮลี
แต่ที่จริงแล้วมันคืออนุสรณ์ของการกลับมาบริสุทธิ์เป็นสองเท่าของลูกในเวลานี้ที่ได้รับการเฉลิมฉลองอย่างเป็นเทศกาลโฮลี
นัยสำคัญของทุกย่างก้าวในชีวิตของลูกถูกเฉลิมฉลองอย่างเป็นเทศกาล
ในยุคบรรจบพบกันนี้ ลูกมีความจริงจังและความกระตือรือร้นทุกวันในทุกขณะ
ดังนั้นอนุสรณ์ของความจริงจังและความกระตือรือร้นของลูกจึงถูกเฉลิมฉลองในรูปแบบของเทศกาลนี้
ทำไมลูกถึงมีความจริงจังและความกระตือรือร้น?
เพราะลูกเฉลิมฉลองโฮลีแห่งสีสันของการเป็นมิตรร่วมทางของพระเจ้า
ดังนั้นทุกย่างก้าวของลูกจึงถูกเฉลิมฉลองในรูปแบบของเทศกาล เวลานี้ในเทศกาลโฮลี
พวกเขาจะเผา (จาลาณา) บางสิ่งบางอย่างก่อน แล้วจึงเฉลิมฉลอง (มานานา)
เวลานี้ในยุคบรรจบพบกันนี้
ลูกก็เผาซันสการ์เก่าและธรรมชาติเก่าของลูกในไฟของโยคะเช่นกัน
เพราะหากไม่เผาซันสการ์เก่าก่อน
ลูกก็จะไม่สามารถได้รับการแต่งแต้มสีสันด้วยสีสันของการเป็นมิตรร่วมทางของพระเจ้าได้
การพบปะกับพระเจ้าจึงไม่สามารถเกิดขึ้นได้ ลูกเผาซันสการ์ของลูกในไฟของโยคะ
แล้วจึงแต่งแต้มตนเองด้วยสีสันของการเป็นมิตรร่วมทางของพระเจ้า ดังนั้นในทุกวันนี้
พวกเขาเผาบางสิ่งบางอย่างแล้วจึงสาดสีกัน
แต่พวกเขาได้เปลี่ยนรูปทางจิตวิญญาณของลูกให้กลายเป็นรูปทางกายภาพ
พวกเขาเผาไฟจริงและสาดสีจริงทางกายภาพ
เพราะพวกเขามีทัศนคติที่มีจิตสำนึกที่เป็นร่าง ลูกกลายเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์
ในขณะที่พวกเขาเฉลิมฉลองโฮลี
ตลอดทั้งวงจรไม่มีใครเฉลิมฉลองโฮลีทางจิตวิญญาณนี้และกลายเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์เป็นสองเท่า
ดังนั้น ไม่ว่าลูกทุกคนจะมาจากที่ไหน
ลูกก็ได้มาสู่โฮลีของการเป็นมิตรร่วมทางของพระเจ้าแล้ว
ลูกได้มาเฉลิมฉลองเทศกาลโฮลีในการเป็นมิตรร่วมทางของพระเจ้า สำหรับเทศกาลโฮลี
ลูกจะพูดว่า: มันคือ "โฮ ลี" (เกิดขึ้นแล้ว, จบไปแล้ว)
และดังนั้นเวลานี้มันจึงกลายเป็นอดีตไปแล้ว ตามละครแล้ว ลูกจะพูดว่า
ไม่ว่าอะไรก็ตามที่ได้เกิดขึ้นไปแล้ว มันได้เกิดขึ้นแล้ว (โฮ ลี)
และดังนั้นให้สิ่งที่ผ่านไปแล้วเป็นอดีตไป อดีตก็คืออดีต
ลูกไม่ได้เก็บสิ่งใดที่ไร้ประโยชน์ไว้ในหัวใจ มันเกิดขึ้นแล้ว
ดังนั้นลูกจึงยังคงเฉลิมฉลองโฮลีในลักษณะนี้ต่อไปใช่หรือไม่?
ลูกทุกคนได้พยายามอย่างเต็มที่ที่จะกลับมาศักดิ์สิทธิ์ นั่นคือกลับมาบริสุทธิ์
และได้นำเอาความบริสุทธิ์มาใช้
และด้วยเหตุนี้ลูกจึงได้รับการแสดงให้เห็นว่าสวมมงกุฎสองชั้น
ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์เป็นสองเท่าของลูกในอนาคต
ดังนั้นในวันนี้ ลูกๆแต่ละคนจะเผาอะไรก่อนที่ลูกจะจากไป?
พ่อได้ให้การบ้านแก่ลูกในวันเกิดของลูก นั่นคือ
จงมอบความโกรธเป็นของขวัญวันเกิดในวันเกิดของลูก
ผลลัพธ์ของการบ้านของลูกบางคนนั้นได้มาถึงบัพดาดาแล้วในวันนี้ บัพดาดาเห็นว่า
ในบางกรณี ลูกๆมีความใส่ใจแล้ว ลูกทุกคนคงได้เห็นผลลัพธ์ของตนเองแล้ว
และลูกทุกคนที่นั่งอยู่ที่นี่ก็ต้องได้เห็นผลลัพธ์ของตนเองแล้ว
ผู้ใดที่สามารถควบคุมความโกรธได้และประสบความสำเร็จแล้ว ยกมือขึ้น!
ลูกประสบความสำเร็จแล้ว! ยกมือขึ้นสูงๆ! ผู้เป็นครูทั้งหลาย ยกมือขึ้น!
ลูกต่างชาติทั้งหลาย ยกมือขึ้น! (ทุกคนยกมือขึ้น) อัจชะ ขอแสดงความยินดีด้วย
ลูกทุกคนรักษาความกล้าหาญไว้ในตนเองสำหรับสิ่งนี้
และลูกได้สัมผัสแล้วว่าการได้รับผลของความกล้าหาญนั้นเป็นอย่างไร ดังนั้น
หากลูกยังคงรักษาเป้าหมายนี้ไว้ในอนาคต และตรวจสอบตนเองซ้ำๆ
และปรารถนาที่จะก้าวไปข้างหน้าในเรื่องนี้ ลูกคิดว่ามันเป็นไปได้ไหม? เป็นไปได้ไหม?
ลูกสามารถทำสิ่งนี้ได้ในอนาคตหรือไม่? ผู้ใดที่คิดว่าเป็นไปได้ ยกมือขึ้น!
เป็นไปได้ไหม? ครูทั้งหลาย เป็นไปได้ไหม? พันดาวาส เป็นไปได้ไหม? อัจชะ
ไม่ใช่ว่ามันเป็นไปได้ แต่ว่ามันต้องเกิดขึ้น ลูกอาจปรบมือให้กับเรื่องนี้ได้ อัจชะ
ถึงแม้ว่าเวลาจะผ่านมาไม่กี่วัน
แต่ลูกจะสามารถให้ความใส่ใจตั้งแต่วันนี้ไปอีกสามเดือนและจบสิ้นความตึงเครียดของความโกรธได้ไหม?
ลูกสามารถทำสิ่งนี้ได้ไหม? ผู้ที่คิดว่าทำได้ ยกมือขึ้น! อัจชะ นี่เป็นข่าวดีมาก
เพราะเหตุใด? อะไรคือสาเหตุของความโกรธ? อะไรคือเมล็ด(ต้นตอ)ของความโกรธ?
จงนำรูปในอนาคตของลูกมาไว้เบื้องหน้าอยู่เสมอ รูปในอนาคตของลูกนั้นช่างงดงาม
ที่ได้รับการตกแต่งอย่างสวยงาม และร่าเริงแจ่มใสมาก มองไปที่บัพดาดา
และในนั้นเช่นกัน จงนำพ่อบราห์มามาอยู่เบื้องหน้าลูกด้วย เพราะเหตุใด?
พ่อชีว่านั้นไม่มีตัวตนอยู่แล้ว แต่พ่อบราห์มานั้นมีตัวตนเหมือนลูก เช่นเดียวกับลูก,ท่านก็มีมงกุฎของความรับความรับผิดชอบเช่นกัน
แต่ท่านก็ยังคงมีใบหน้าที่มีรอยยิ้มและสดชื่นแจ่มใสอยู่เสมอ
เพราะท่านเอาชนะกิเลสเหล่านี้และกลายเป็นตัวอย่าง
ในขณะที่ยังมีร่างกายและทำทุกสิ่งทุกอย่าง
ความรับผิดชอบของลูกนั้นยิ่งใหญ่กว่าความรับผิดชอบของพ่อบราห์มาหรือไม่?
เมื่อเทียบกับความรับผิดชอบของพ่อบราห์มาแล้ว ความรับผิดชอบของลูกนั้นไม่มีอะไรเลย
ลูกได้เห็นท่านแล้ว: จนกระทั่งถึงวาระสุดท้าย
ด้วยกระแสจิตของสภาพที่อยู่เหนือบ่วงกรรม (คาร์มาทีท)
ท่านได้กลายเป็นเทวดาที่ละเอียดอ่อน ดังนั้น เวลานี้
ลูกจะไม่นำเอาของขวัญที่ลูกได้มอบให้กับบัพดาดากลับคืนไปใช่ไหม? บัพดาดาเข้าใจว่า
ในขณะที่ลูกกำลังยุ่งอยู่กับกิจกรรมต่างๆของลูก
บางครั้งก็มีสถานการณ์เช่นนั้นเกิดขึ้น บางคนแม้กระทั่งเขียนไว้ในผลลัพธ์ของตนว่า
เสียงของพวกเขาดังขึ้นเล็กน้อย บางครั้งอารมณ์ของพวกเขาก็รุนแรงขึ้นเล็กน้อย
อย่างไรก็ตาม เมื่อสถานการณ์เช่นนั้นมาอยู่ข้างหน้าลูกนั่นแหละ
ลูกถึงจะมีโอกาสได้รับชัยชนะ มันเป็นหน้าที่ของสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้น
แต่ลูกมีความรู้ที่จะเอาชนะสถานการณ์เหล่านั้นและได้รับชัยชนะ ดังนั้น
ลูกชอบสิ่งนี้ไหม? ลูกจะบอกลาความโกรธไปตลอดกาลหรือแค่สามเดือน?
ลูกมีความกล้าหาญสำหรับสิ่งนี้ไปได้นานแค่ไหน?
ผู้ที่คิดว่ามันไม่ใช่เรื่องยากที่จะกลับมาเป็นอิสระจากความโกรธไปตลอดกาล
และคิดว่าลูกต้องเป็นคนเช่นนั้น (ที่ไม่มีความโกรธ) ยกมือขึ้น! มันต้องเกิดขึ้นได้
อัจชะ บัพดาดาพอใจ เพราะเหตุใด? แม้กระทั่งในชาติเกิดสุดท้ายของลูก
ได้มีการร้องเพลงสรรเสริญใดให้กับลูก? เบื้องหน้ารูปที่เป็นเทพของลูก
คำสรรเสริญนั้นคือ: เต็มเปี่ยมไปด้วยทุกคุณธรรม ปราศจากกิเลสโดยสิ้นเชิง
ผู้คนต่างร้องเพลงสรรเสริญนี้
การสรรเสริญนั้นเป็นส่วนหนึ่งของการที่ลูกเป็นเช่นนี้ในยุคบรรจบพบกัน
บัพดาดาควรบอกลูกไหมว่าความหวังพิเศษในหัวใจของท่านคืออะไร?
พยักหน้าหากลูกต้องการให้บัพดาดาบอกลูก
บัพดาดาต้องการเห็นลูกทุกคนเป็นเหมือนดอกกุหลาบที่เบ่งบานอยู่เสมอตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นและตลอดไป
– เป็นผู้ที่มีโชคและสดชื่นแจ่มใส
จงเข้าใจไว้ว่านี่คือหน้าที่ของสถานการณ์ต่างๆที่จะต้องมา
สถานการณ์ต่างๆจะเกิดขึ้นมา แต่ลูกต้องพัฒนาคุณสมบัติของลูกเพื่อเป้าหมายของลูก
อย่าได้หวาดกลัว
เช่นเดียวกับที่เวลานี้ผู้คนกล่าวว่าบราห์มากุมารีสอนบทเรียนเรื่องความบริสุทธิ์ให้พวกเขามากมาย
ในทำนองเดียวกัน
จงทำให้บราห์มากุมารีเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ที่ทำให้ทุกคนปราศจากความโกรธ
เพราะทุกคนต้องการที่จะปราศจากความโกรธ มีความเครียดใช่ไหม?
เพราะมีความเครียดนั่นเองที่ทำให้ทุกคนต้องการที่จะเป็นอิสระ
แต่พวกเขาไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร พวกเขาเคยคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะกลับมาบริสุทธิ์
แต่ตอนนี้ บนพื้นฐานของประสบการณ์ของลูกทุกคน พวกเขาคิดว่ามันเป็นไปได้
ในทำนองเดียวกัน ปีนี้ จงแพร่กระจายคลื่นของการทำให้เห็นว่า
การเอาชนะความโกรธนั้นเป็นไปได้ และมันไม่ใช่เรื่องยาก
จงนำตัวอย่างของผู้ที่มีประสบการณ์ในทางปฏิบัติในเรื่องนี้ขึ้นมาบนเวที
บัพดาดาได้เห็นว่าลูกหลายคนเอาชนะความโกรธได้ในขณะที่กำลังทำกิจกรรมต่างๆของพวกเขา
มีตัวอย่างเช่นนี้ในครอบครัวของลูก ในครอบครัวบราห์มินของลูก
ดังนั้นปีนี้ลูกจะทำอะไร? ลูกมาเพื่อฉลองโฮลีใช่ไหม? แล้วลูกทำอะไรในโฮลี?
มีการเผาอะไรบางสิ่งใช่ไหม? ดังนั้นลูกจะเผาอะไรในวันโฮลีนี้?
ลูกได้ทำสิ่งนี้สำหรับความโกรธไปแล้ว ตอนนี้ลูกจะทำให้มันมั่นคงขึ้น อย่างไรก็ตาม
บัพดาดาได้เห็นว่าสาเหตุของการมีความเครียดคือคำว่า "ฉัน" ของจิตสำนึกที่เป็นร่าง
มันคือ "ฉัน" ของจิตสำนึกที่เป็นร่าง หนึ่งคือ: "ฉันคือดวงวิญญาณ" นี่ก็เป็น "ฉัน"
เช่นกัน แต่ตัวอักษร "ฉัน"
ของจิตสำนึกที่เป็นร่างสามารถเป็นความหลงทะนงตนหรือความรู้สึกถูกดูถูกได้ "ฉัน,ฉัน"ของความรู้สึกท้อแท้หรือหมดกำลังใจก็ทำให้ลูกล้มลงได้เช่นกัน
ดังนั้นวันนี้ เพื่อที่จะก้าวไปข้างหน้าในการเอาชนะความโกรธ จงเผา "ฉัน"
ของจิตสำนึกที่เป็นร่างในไฟของโยคะ จงเผา "ฉัน ฉัน" ในรูปแบบต่างๆมากมาย และทำให้ "ฉัน"
เพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นมั่นคง นั่นคือ ฉันคือดวงวิญญาณ จงเผา "ฉัน"
ในรูปแบบอื่นๆทั้งหมดในไฟแห่งโยคะในวันนี้ ก่อนที่ลูกจะจากที่นี่ไป มี"ฉัน"มากมายหลายประเภทใช่ไหม?
ดังนั้น วันนี้ ลูกจะเฉลิมฉลองโฮลีของการเผาบางสิ่ง
สาเหตุของความโกรธคือมีความความเครียดมากมาย เพื่อที่จะจบสิ้น "ฉัน" นี้
จงมีความคิดที่มุ่งมั่นเช่นนี้กับตนเองในวันนี้ ลูกต้องเผามัน
เพราะนั่นก็เป็นภาระเช่นกันใช่ไหม? ไม่ว่าลูกจะกลับไปโดยรถไฟหรือเครื่องบิน
ขอให้กลับไปจากที่นี่ด้วยการเผาภาระนี้ทิ้งไป ลูกสามารถเผามันได้ใช่ไหม?
ผู้ที่คิดว่าเมื่อลูกรักษาความกล้าหาญไว้ พ่อจะให้ความช่วยเหลือและอยู่กับลูก
และดังนั้นชัยชนะจึงอยู่กับลูกด้วย ผู้ที่คิดว่าลูกจะต้องได้รับชัยชนะอย่างแน่นอน
ยกมือขึ้น! ลูกต้องกลายเป็นเช่นนั้น อัจชะ
เหล่าวีไอพีที่มาในวันนี้ก็ยกมือขึ้นเช่นกัน วีไอพีทั้งหลายที่มาในวันนี้ จงยืนขึ้น!
ลูกก็ยกมือขึ้นเช่นกัน ปรบมือให้พวกเขา ลูกจะได้รับชัยชนะหรือไม่? ดูสิ! บัพดาดา
กำลังมอบพวงมาลัยให้แก่ลูกทุกคนที่จะได้รับชัยชนะ ขอแสดงความยินดี ขอแสดงความยินดี
อัจชะ วีไอพีทุกคนที่มาในตอนนี้ล้วนกล้าหาญ และนี่คือเหตุผลที่บัพดาดาให้พรแก่ลูก
ในเวลานี้ลูกอาจกลายเป็นวีไอพีเนื่องจากการทำงานของลูก
ลูกเป็นเช่นนั้นเพียงแค่ในชาติเกิดเดียวนี้ ดังนั้นในตอนนี้
บัพดาดาจะไม่เรียกลูกที่มีความกล้าหาญว่า "วีไอพี" ท่านจะเรียกลูกว่า (บัชเช)
บัพดาดาให้พรแก่ลูกพร้อมกับรับประกันว่าลูกทุกคนจะเป็นวีไอพีไปตลอด 21 ชาติเกิด
จะไม่มีการเลือกตั้งหรือการคัดเลือกที่นั่น ดังนั้น
ลูกทุกคนอย่าหยุดทำสิ่งหนึ่งสิ่งใด
เช่นเดียวกับที่ลูกได้เข้ามาอยู่ในความสัมพันธ์และสายสัมพันธ์นี้ในตอนนี้
ในทำนองเดียวกัน อย่าปล่อยมือจากสายสัมพันธ์ของลูกกับครอบครัวบราห์มินนี้
ยิ่งลูกรักษาสายสัมพันธ์ไว้มากเท่าไหร่
ความสัมพันธ์ของลูกก็จะยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น
และลูกจะได้รับพรของพ่ออย่างแน่นอน ดังนั้น ลูกเห็นด้วยไหม?
ลูกเห็นด้วยที่จะรักษาสายสัมพันธ์นี้ไว้หรือไม่? ยกมือขึ้น อัจชะ (บัพดาดาหยิบพวงมาลัยดอกไม้รอบโบ๊กขึ้นมาและยกขึ้นต่อหน้าทุกคน)
ลูกทุกคนสวมพวงมาลัยนี้
ลูกๆทุกคน ทั้งลูกใหม่และลูกที่เป็นทองคำแท้ทุกคนเชื่อฟังพ่อใช่ไหม? ดังนั้นวันนี้
จงเผา "ฉัน" นี้ก่อนที่ลูกจะจากไป สำหรับผู้ที่มาเป็นครั้งแรก ยืนขึ้น! อัจชะ
บัพดาดาขอแสดงความยินดีมากมายหลายล้านเท่าแก่ลูกๆที่มาที่นี่เป็นครั้งแรก
ลูกมาที่นี่เป็นครั้งแรก และถึงแม้ว่าอันดับแรกจะถูกกำหนดไว้แล้ว
จงกำหนดอันดับของตนเองในกลุ่มแรกก่อน ลูกมีความกล้าหาญเช่นนี้ไหม?
ผู้ที่มีความกล้าหาญเช่นนี้ ยกมือขึ้น!
ขอให้พิจารณาอย่างละเอียดรอบคอบก่อนยกมือขึ้น อัจชะ ดังนั้น จงรักษาเป้าหมายนี้ไว้
แม้ว่าลูกจะมาเป็นคนสุดท้าย/มาทีหลังหรือมาช้า
แต่ลูกก็จะก้าวไปข้างหน้าได้อย่างรวดเร็ว เพราะไม่มีอะไรรับประกันเรื่องเวลาได้
ไม่ว่าลูกต้องการทำอะไร จงเป็นผู้เพียรพยายามอย่างรวดเร็วและทำสิ่งนั้นในตอนนี้
เพราะลูกต้องเพียรพยายามอย่างต่อเนื่องเป็นระยะเวลาที่ยาวนานในช่วงเวลาสั้นๆนี้
ดังนั้น ลูกมีความกล้าหาญเช่นนี้ไหม? ลูกกล้าหาญไหม? ยกมือขึ้น! ดูสิ
กำลังถ่ายรูปลูกอยู่ บัพดาดากำลังแสดงความยินดีกับผู้ที่มีความกล้าหาญ
เมื่อลูกคงความกล้าหาญไว้ พ่อจะให้ความช่วยเหลือ ดังนั้นอย่าได้สูญเสียความกล้าหาญ
ให้ดวงดาวแห่งโชคของลูกเปล่งประกายอยู่เสมอ
เพราะความพยายามอย่างแรงกล้าในชาติเกิดนี้ – ไม่ใช่แค่ความพยายามธรรมดา
แต่เป็นความพยายามอย่างแรงกล้า – จะสร้างโชคให้กับลูกไปอีกหลายๆชาติเกิด
ดังนั้นอย่าได้สูญเสียความกล้าหาญ สถานการณ์ต่างๆจะเกิดขึ้น
แต่สถานการณ์ไม่ใช่มหาวีระ ลูกเป็นลูกของผู้ทรงพลังอำนาจ
สถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้าลูกคืออะไร? สถานการณ์มาแล้วก็ไป
อย่าสูญเสียโชคของลูกด้วยการวิ่งไล่ตามสิ่งที่สุดท้ายแล้วมันก็ต้องจากไปหรือเสื่อมสลายหายไปอยู่ดี
อัจชะ นั่งลงได้!
บัพดาดากำลังแสดงความยินดีกับทุกคนด้วยความรัก เพราะอะไร?
เพราะลูกรักษาความกล้าหาญไว้
และบัพดาดาก็พอใจกับความคิดที่เต็มไปด้วยความกล้าหาญของลูกแต่ละคน ดังนั้น
ลูกได้ฉลองโฮลีหรือไม่? ลูกได้ฉลองโฮลีแห่งการเผาบางสิ่ง
และลูกก็ได้ฉลองโฮลีแห่งการแต่งแต้มสีสันให้กับตนเองด้วยสีสันของการเป็นมิตรร่วมทางกับพระเจ้า
ลูกได้เผาบางสิ่งและลูกก็ได้เฉลิมฉลองด้วยเช่นกัน
ตอนนี้บัพดาดาปรารถนาที่จะทำให้ลูกทุกคนทำการฝึกฝนดริล การฝึกฝนดริลนั้นคือ:
มีสถานการณ์ต่างๆที่เลวรายเกิดขึ้นอยู่ทุกหนแห่ง สถานการณ์หนึ่งในที่หนึ่ง
อีกสถานการณ์หนึ่งในอีกที่หนึ่ง
ในขณะที่อยู่ท่ามกลางสถานการณ์ที่เลวร้ายเหล่านั้นในทุกหนแห่งนั้น
ลูกสามารถทำให้ตนเองมั่นคงในหนึ่งวินาทีได้หรือไม่?
ลูกรู้สึกว่าลูกเองได้ฝึกฝนเช่นนั้นหรือไม่? ตัวอย่างเช่น
เมื่อใดก็ตามที่ลูกกำลังประสบกับพายุของความคิดที่ไร้ประโยชน์ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม
ลูกสามารถทำให้จิตใจและสติปัญญาของลูกมั่นคงในเวลานั้นได้หรือไม่?
ลูกเคยลองฝึกฝนพลังแห่งสมาธิในเวลาเช่นนั้นหรือไม่?
ลูกต้องใช้พลังแห่งสมาธิในหนึ่งวินาทีในเวลานั้น เพราะเมื่อลูกก้าวหน้าต่อไป
สถานการณ์เช่นนั้นจะเกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า วันนี้
บัพดาดาปรารถนาที่จะดึงความสนใจของลูกในการฝึกใส่จุดฟูลสต็อปภายในหนึ่งวินาที
นั่นคือ การฝึกฝนให้มีสภาพที่มีสมาธิหรือมีสภาพของความจดจ่อ เพราะวัตถุธาตุต่างๆ
เริ่มแสดงสีสันที่แตกต่างกันออกมาแล้ว ลูกทุกคนรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นในทุกหนแห่ง
สิ่งต่างๆเช่นนั้นที่จะทำให้จิตใจและสติปัญญาของลูกเร่ร่อนจะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน
ดังนั้นจงฝึกฝนสิ่งนี้ในตอนนี้
ลูกสามารถทำให้จิตใจและสติปัญญาของลูกมั่นคงในดินแดนสูงสุดบ้านสูงสุดในหนึ่งวินาทีได้หรือไม่?
ตอนนี้ จงทำให้ตนเองมั่นคงในรูปของเทวดา ตอนนี้
จงทำให้ตนเองมั่นคงในสภาพของการเป็นบราห์มินที่เป็นนายผู้ทรงอำนาจ
จงทำให้ตนเองมั่นคงในสภาพของการเป็นนายผู้ทรงอำนาจ (บัพดาดาทำการฝึกฝนดริล)
เมื่อใดก็ตามที่ลูกมีเวลาตลอดทั้งวัน จงฝึกฝนดริลนี้ ทำให้จิตใจของลูกมั่นคงซ้ำๆ
ทำให้จิตใจของลูกมั่นคงเมื่อใดก็ตามที่ลูกต้องการและในสิ่งใดก็ตามที่ลูกต้องการ
แม้ว่าลูกอาจจะใช้เวลาสักหนึ่งนาทีในการทำความเพียรพยายาม
แต่จงใช้จุดฟูลสต็อปหยุดให้ได้ในหนึ่งวินาที เพราะว่าในตอนนี้
เวลากำลังเตรียมการสำหรับความปั่นป่วนแล้ว ดังนั้น ให้มีการควบคุมจิตใจ
นี่คือจิตใจของฉัน ฉันไม่ใช่จิตใจ ฉันเป็นเจ้าของจิตใจ
ดังนั้นฉันจึงควบคุมสิ่งที่เป็นของฉันได้ไม่ใช่หรือ?
การฝึกฝนนี้เป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง
สำหรับลูกทุกคนที่มาที่นี่ บัพดาดารักลูกแต่ละคนและรักทุกคน เพราะเหตุใด?
เพราะไม่ว่าดวงวิญญาณจะเป็นเช่นไร บัพดาดาก็มองเห็นลูกแต่ละคนว่าเป็นหนึ่งในล้าน
แม้ว่าลูกจะอ่อนแอในความเพียรพยายาม แต่ลูกก็ยังเป็นที่รักของพ่อ
ลูกพูดด้วยหัวใจของลูกว่า "บาบาของฉัน"
และด้วยเหตุนี้ลูกก็เป็นที่รักอย่างลึกซึ้งของพ่อแล้ว
บัพดาดากำลังเตือนลูกในสิ่งหนึ่งอีกครั้งหนึ่งว่า
จงให้ใบหน้าของลูกมีความสดชื่นแจ่มใสและเปล่งประกายด้วยความสุขอยู่เสมอ
สถานการณ์อาจผ่านเข้ามาและผ่านไป แต่อย่าปล่อยให้ความสุขของลูกหายไป
ความสุขของยุคบรรจบพบกันนี้เป็นของขวัญจากพระเจ้า โฮลีหมายความว่า
เมื่อใดก็ตามที่สถานการณ์เช่นนั้นมาถึง
จงจำไว้ว่าลูกได้กลับมาหลังจากการเฉลิมฉลองโฮลีแล้ว ซึ่งเป็นโฮลีที่ อดีตก็คืออดีต
ดังนั้นอย่าปล่อยให้ความสุขของลูกหายไป
ความสุขคือของขวัญและสมบัติล้ำค่าจากพระเจ้าของลูก
บัพดาดากล่าวเสมอว่า จงจำคติพจน์นี้ไว้เสมอ: อยู่อย่างมีความสุขและแบ่งปันความสุข
ยิ่งลูกแบ่งปันความสุขมากเท่าไหร่ ความสุขก็จะยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น
และใบหน้าที่สดชื่นแจ่มใสในขณะที่ลูกดำเนินชีวิตไปก็จะทำงานรับใช้โดยอัตโนมัติ
ใครก็ตามที่เห็นลูกก็จะคิดว่า: "คนนี้ได้รับอะไรมา?" ดังนั้น
ดิลคุชโทลีของวันนี้ในวันโฮลีนี้คือความสุข ลูกทุกคนได้รับประทานกันแล้วหรือยัง?
จงรับประทานสิ่งนี้อย่างต่อเนื่องตลอดไป แล้วจะไม่มีโรคภัยไข้เจ็บใดๆ
เกิดขึ้นจากสิ่งนี้ได้ อัจชะ
บัพดาดากำลังให้สัญญาณแก่ลูกอีกครั้งในการเพียรพยายามเพื่อพัฒนาตนเอง
จงให้ความใส่ใจทั้งความก้าวหน้าของตนเองและงานรับใช้อย่างต่อเนื่อง
จงเฝ้าแต่ก้าวไปข้างหน้าอยู่เสมอ โบยบินอยู่เสมอและทำให้ผู้อื่นบินด้วยเช่นกัน
อัจชะ
ถึงลูกทุกคนในทุกหนแห่งที่หลอมรวมอยู่ในความรักของบัพดาดา
ถึงผู้ที่ก้าวไปข้างหน้าในการจดจำระลึกถึงและงานรับใช้
และผู้ที่ทำให้ผู้อื่นก้าวไปข้างหน้า
ถึงผู้ที่ทำให้เวลาอมฤตดีที่สุดและมีพลังที่สุด
ถึงผู้ที่รับใช้ด้วยจิตใจของตนโดยการเป็นผู้มีเมตตา ใจดี และเห็นอกเห็นใจ
และให้สิ่งใดสิ่งหนึ่งแก่ดวงวิญญาณ - จงเพิ่มการรับใช้ในลักษณะนี้ต่อไป
บัพดาดาเห็นว่าลูกๆทุกคนมีความจริงจังและความกระตือรือร้น
แต่ลูกต้องเพิ่มอะไรเข้าไป? เพิ่มคำว่า "อย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ" (สะดา) เข้าไป
และลบคำว่า "บางครั้ง" ออกไปจากพจนานุกรมของลูก ดังนั้น
ลูกทุกคนในทุกหนแห่งได้เฉลิมฉลองโฮลีด้วยการเผา
ด้วยการแต่งแต้มสีสันให้กับตนเองพร้อมกับมิตรร่วมทาง
และด้วยการปล่อยให้อดีตเป็นอดีต
นี่คือเหตุผลที่บัพดาดามองเห็นลูกทุกคนในทุกหนแห่งอยู่เบื้องหน้าท่านเป็นการส่วนตัวในหัวใจของท่าน
ความรักและความระลึกถึงมากมายหลายล้านเท่า และนมัสเตจากบัพดาดา
พร:
ขอให้ลูกแต้มติลักของการทำตามคำสั่งและได้รับรางวัลที่หนึ่งอยู่เสมอ
และขอให้ลูกเป็นผู้ที่ทำตามคำสั่งทุกประการอย่างสม่ำเสมอ
ลูกๆที่มีติลักแห่งความตระหนักรู้ในการทำตามคำสั่งอยู่บนหน้าผากของพวกเขา
ผู้ที่ไม่มีความคิดใดๆเลยหากไม่มีคำสั่งจากพ่อ คือผู้ที่จะได้รับรางวัลที่หนึ่ง
ยกตัวอย่างเช่น สีดาได้รับคำสั่งให้อยู่ภายในแนวเส้นที่ขีดไว้ให้แก่เธอ
ในทำนองเดียวกัน ในขณะที่ก้าวเดินไปในทุกย่างก้าวหรือมีความคิดใดๆก็ตาม
จงอยู่ภายในเส้นของคำสั่งของพ่อ แล้วลูกจะอยู่อย่างปลอดภัยอยู่เสมอ
จะไม่มีซันสการ์ใดๆของราวันมาจู่โจมลูกได้
และเวลาของลูกก็จะไม่เสียไปโดยเปล่าประโยชน์
คติพจน์:
หากลูกมีความผูกพันยึดมั่นกับใคร
มันจะทำให้ลูกประมาทและไม่ระมัดระวังในความพยายามของลูกอย่างแน่นอน
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
สัมผัสกับสภาพไม่ไหวหวั่นสั่นคลอนและสม่ำเสมออย่างต่อเนื่อง
จงอยู่ในการจดจำระลึกถึงพ่อเพียงผู้เดียวอยู่เสมอ
และทำให้สภาพของลูกมั่นคงและสม่ำเสมอ แล้วลูกจะเข้ามาในช่วงเวลาของ '1-1-1'
แม้ในขณะที่ใช้ชีวิตอยู่ทางโลกภายนอก ก็จงทำให้บทเรียนนี้มั่นคง นั่นคือ
จงมองดูพ่อและทำตามพ่อ แล้วลูกจะไม่มีวันขึ้นลงในสถานการณ์ใดๆ
ไม่ว่าจะมีสถานการณ์มากมายเพียงใดมาอยู่เบื้องหน้าพ่อบราห์มา
ท่านก็ไม่เคยมองที่สถานการณ์เหล่านั้นเลย แต่มองไปที่พ่อเพียงผู้เดียวเท่านั้น
และนั่นคือวิธีที่ท่านกลายเป็นอันดับหนึ่ง ดังนั้น จงทำตามพ่อ