28.09.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ
ที่แสนหวาน เวลานี้ลูกอยู่ในการจาริกแสวงบุญสู่ดินแดนแห่งความเป็นอมตะ
นี่คือการจาริกแสวงบุญทางจิตของสติปัญญาของลูก
เพียงลูกบราห์มินที่แท้จริงเท่านั้นที่สามารถไปในการจาริกแสวงบุญนี้
คำถาม:
ลูกควรพูดคุยอะไรกับตัวเอง
และลูกควรพูดอะไรในบรรดาลูกๆเองเพื่อให้เป็นการพบปะที่เป็นสิริมงคล?
คำตอบ:
พูดกับตัวเองว่า: ฉันดวงวิญญาณจะทิ้งร่างเก่าที่สกปรกของฉันและกลับบ้าน
ร่างกายนี้ไม่มีประโยชน์ เวลานี้ฉันจะกลับบ้านกับบาบา เมื่อลูกพบกัน
คุยกันเองว่างานรับใช้จะสามารถขยายตัวออกไปได้อย่างไร
ทุกคนจะได้รับคุณประโยชนได้อย่างไร และลูกสามารถแสดงหนทางให้แก่ทุกคนได้อย่างไร
สิ่งนี้เรียกว่าการพบปะที่เป็นสิริมงคล
เพลง:
ขอให้การค้ำจุนของหัวใจไม่ขาดตอน
โอมชานติ
ลูกๆทางจิตที่สุดแสนหวานรู้ว่าเครื่องประดับที่สูงส่งที่สุดของสกุลบราห์มินทั้งหมด
สิ่งสร้างที่เกิดจากปากของบราห์มาที่ศูนย์ทุกแห่ง รู้ว่าพวกเขาเป็นของสกุลใด
ไม่ว่าจะเป็นสกุลที่ต่ำหรือสกุลที่ดี
ทุกคนรู้จักสกุลของตัวเองและเข้าใจว่าสกุลของใครบางคนนั้นดีหรือไม่
ไม่ว่าลูกจะเรียกว่าสกุลหรือวรรณะก็ตาม
ไม่มีใครในโลกนอกจากลูกบราห์มินที่รู้ว่าสกุลบราห์มินคือสกุลที่สูงส่งที่สุดเหนือทั้งหมด
สกุลอันดับหนึ่งคือสกุลของลูกบราห์มิน สกุลบราห์มินเป็นสกุลของพระเจ้า
ในตอนแรกลูกอยู่ในสกุลที่ไม่มีตัวตน จากนั้นลูกเข้ามาในโลกที่มีตัวตน
ไม่มีสกุลในอาณาเขตที่ละเอียดอ่อน
สกุลสูงสุดในรูปที่มีตัวตนนั้นคือสกุลของลูกบราห์มิน ในบรรดาลูกเอง
ลูกบราห์มินคือพี่น้องชายหญิง เพราะการเป็นพี่น้องชายหญิง
ลูกจึงไม่สามารถข้องแวะในกิเลสได้
ลูกสามารถพูดจากประสบการณ์ว่านี่เป็นวิธีที่ดีมากที่คงอยู่อย่างบริสุทธิ์
ลูกแต่ละคนพูดว่าลูกคือบราห์มากุมารหรือกุมารี ทั้งหมดเป็นของสกุลชีวา
และเมื่อลูกเข้ามาสู่รูปที่มีตัวตนของลูก
ลูกทุกคนเป็นพี่น้องชายและหญิงเพราะมีชื่อประชาบิดา เนื่องจากมีประชาบิดาบราห์มา
ท่านสร้างและนำมาเลี้ยงดูอย่างแน่นอน ลูกไม่ใช่สิ่งสร้างที่เกิดผ่านครรภ์
แต่เป็นสิ่งสร้างที่เกิดจากปาก ผู้คนไม่เข้าใจความหมายของคำว่า “สิ่งสร้างที่เกิดผ่านครรภ์”
หรือ “สิ่งสร้างที่เกิดจากปาก” “สิ่งสร้างที่เกิดจากปาก”หมายถึงลูกๆที่ได้รับการนำมาเลี้ยงดู
“สิ่งสร้างที่เกิดผ่านครรภ์” หมายถึงลูกๆ ที่ใช้ชาติเกิด
นี่คือการเกิดทางจิตวิญญาณของลูก พ่อของลูกเป็นทางโลก, ทางจิต และเหนือโลก
ประชาบิดาบราห์มาถูกเรียกว่าพ่อที่ละเอียดอ่อน ทุกคนมีพ่อทางโลก
นั่นเป็นเรื่องธรรมดา พ่อจากเหนือโลกก็เป็นพ่อของทุกคนด้วยเช่นกัน
บนหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา ทุกคนร้องเรียกหา: โอ พระเจ้า! โอ พ่อสูงสุด
ดวงวิญญาณสูงสุด แต่ไม่มีใครเคยร้องเรียกหาในลักษณะนี้กับบาบานี้ (ประชาบิดา)
ท่านเป็นบาบาของลูกๆบราห์มิน ทุกคนรู้จักพ่อทั้งสองนั้น
แต่พวกเขาสับสนด้วยภาพของบราห์มาเพราะพวกเขาคิดว่าบราห์มาคงอยู่ในอาณาเขตที่ละเอียดอ่อน
ท่านไม่ได้ถูกแสดงไว้ที่นี่ ในภาพลักษณ์ของบราห์มาของพวกเขา
พวกเขาได้แสดงให้เห็นว่าท่านเป็นคนที่มีหนวดเครา
นี่ก็เพราะประชาบิดาบราห์มาอยู่ในโลกนี้
ผู้คนไม่สามารถถูกสร้างขึ้นในอาณาเขตที่ละเอียดอ่อน
สิ่งนี้ไม่ได้เข้าไปในสติปัญญาของใคร พ่ออธิบายสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด
การจาริกแสวงบุญทางจิตนี้ได้รับการจดจำด้วยเช่นกัน
การจาริกแสวงบุญทางจิตนี้เป็นการจาริกที่ลูกจะไม่กลับมา
ทุกคนไปจาริกแสวงบุญอื่นๆเหล่านั้นชาติแล้วชาติเล่า
พวกเขาไปที่นั่นแล้วพวกเขาก็กลับมา นั่นคือการจาริกแสวงบุญทางร่างกาย
ในขณะที่นี่คือการจาริกแสวงบุญทางจิตของลูก ด้วยการทำการจาริกแสวงบุญทางจิตนี้
ลูกไม่กลับมาสู่ดินแดนแห่งความตาย
พ่อสอนการจาริกแสวงบุญไปสู่ดินแดนแห่งความเป็นอมตะแก่ลูก
พวกเขาไปจาริกแสวงบุญที่อมานาถซึ่งใกล้กับแคชเมียร์
นั่นไม่ใช่ดินแดนแห่งความเป็นอมตะอย่างแท้จริง
หนึ่งดินแดนแห่งความเป็นอมตะคือดินแดนของดวงวิญญาณ
ในขณะที่อีกดินแดนหนึ่งเป็นดินแดนของมนุษย์ซึ่งถูกเรียกว่าสวรรค์หรือดินแดนอมตะ
ดวงวิญญาณเป็นของดินแดนนิพพาน ดินแดนแห่งความเป็นอมตะคือยุคทอง
และดินแดนแห่งความตายคือยุคเหล็ก
ดินแดนนิพพานคือดินแดนแห่งความสงบที่ดวงวิญญาณอาศัยอยู่ พ่อพูดว่า:
เวลานี้ลูกอยู่ในการจาริกแสวงบุญนี้ไปสู่ดินแดนอมตะ
การจาริกแสวงบุญทั้งหมดเหล่านั้นเป็นทางร่างกายที่พวกเขาไปด้วยการเดินเท้า
การจาริกแสวงบุญนี้เป็นทางจิตวิญญาณ
เพียงพ่อทางจิตเดียวเท่านั้นที่สอนสิ่งนี้แก่ลูก
และท่านเท่านั้นที่มาและสอนสิ่งนี้เพียงครั้งเดียว
การจาริกแสวงบุญอื่นๆคือสิ่งที่ลูกทำชาติแล้วชาติเล่า
นี่คือการจาริกแสวงบุญครั้งสุดท้ายของดินแดนแห่งความตาย
เพียงลูกผู้เป็นเครื่องประดับของสกุลบราห์มินเท่านั้นที่รู้สิ่งนี้
การจาริกแสวงบุญทางจิตหมายถึงลูกอยู่ในการจดจำระลึกถึง เป็นที่จดจำว่า:
ความคิดสุดท้ายของลูกจะนำลูกไปสู่จุดหมายปลายทางของลูก
ลูกเพียงแค่จดจำบ้านของบาบาเท่านั้น
ลูกเข้าใจว่าเวลานี้การละเล่นนี้กำลังจะจบสิ้นลง นี่คือเครื่องแต่งเก่าและร่างเก่า
เมื่ออัลลอยปะปนเข้าไปในดวงวิญญาณ อัลลอยก็เข้าไปปะปนแม้กระทั่งในร่างกาย
เมื่อลูกดวงวิญญาณกลับมาบริสุทธิ์ ลูกก็ได้รับร่างกายที่บริสุทธิ์
เพียงลูกๆเท่านั้นเข้าใจสิ่งนี้ ผู้คนภายนอกไม่เข้าใจสิ่งนี้เลย
ลูกสามารถเห็นได้ว่าพวกเขาบางคนมีความเข้าใจ
คนอื่นไม่มีความรู้ใดๆในสติปัญญาของพวกเขา หากพวกเชามีความเข้าใจ
เขาจะอธิบายให้แก่ผู้อื่นอย่างแน่นอน เมื่อผู้คนไปจาริกแสวงบุญ
พวกเขาก็คงอยู่ในความบริสุทธิ์ แล้วเมื่อพวกเขากลับบ้าน พวกเขาก็กลับมาไม่บริสุทธิ์
พวกเขาอยู่อย่างบริสุทธิ์เป็นเวลาหนึ่งหรือสองเดือน
มีฤดูกาลสำหรับการไปจาริกแสวงบุญ คนเราไม่สามารถอยู่ในจาริกแสวงบุญได้ตลอดเวลา
ไม่มีใครไปได้เมื่อฝนตกหรือหนาวเย็น
ไม่มีเรื่องของความร้อนหรือหนาวในการจาริกแสวงบุญของลูก
สติปัญญาของลูกสามารถเข้าใจว่าลูกกำลังจะไปยังบ้านของพ่อของลูก
ยิ่งลูกอยู่ในการจดจำระลึกถึงมากเท่าไร
บาปของลูกก็จะได้รับการปลดเปลื้องมากเท่านั้น เราจะไปบ้านของพ่อแล้วก็ไปสู่โลกใหม่
มีเพียงบาบาเท่านั้นที่อธิบายสิ่งนี้ ลูกๆที่นี่ก็ต่างลำดับกันไปด้วยเช่นกัน
ในความเป็นจริงลูกไม่ควรลืมการจาริกแสวงบุญนี้ แต่มายาก็ทำให้ลูกลืม
เหตุนี้เองลูกจึงเขียนว่า: บาบา ลูกลืมที่จะจดจำพ่อ โอ้!
การจาริกแสวงบุญแห่งการจดจำระลึกถึงเป็นสิ่งหลักที่ทำให้ลูกมีสุขภาพพลานามัยดีและมั่งคั่งอยู่เสมอ
แต่ลูกก็ยังลืมที่จะรับประทานยานี้!
ลูกแม้กระทั่งพูดว่าเป็นเรื่องที่ง่ายมากที่จะจดจำพ่อ ลูกต้องพูดกับตัวลูกเองว่า:
ฉัน, ดวงวิญญาณ ในตอนแรกฉันเคยสะโตประธาน และเวลานี้ฉันกลับมาตาโมประธาน
ชีพบาบากำลังแสดงวิธีที่ดีมากให้แก่เรา แต่เราต้องฝึกฝน
ลูกไม่ต้องปิดตาเพื่อที่จะคิด (บาบาได้แสดงสิ่งนี้) พูดกับตัวเองในลักษณะนี้ว่า:
ฉัน, ดวงวิญญาณเคยสะโตประธานและฉันเคยปกครองที่นั่น
นั่นคือโลกยุคทองและจากนั้นเราก็เข้ามาสู่ยุคเงิน ยุคทองแดง และยุคเหล็ก
ขณะนี้เป็นตอนสิ้นสุดของยุคเหล็ก และเหตุนี้เองบาบาจึงมา บาบาพูดกับเราดวงวิญญาณว่า:
จดจำพ่อและจดจำบ้านของลูกจากที่ที่ลูกมาและความคิดสุดท้ายของลูกจะนำลูกไปสู่จุดหมายปลายทาง
ลูกต้องกลับไปที่นั่น พ่อบอกลูกถึงวิธีการนี้ที่จะตื่นแต่เช้าตรู่และพูดกับตัวเอง
บาบาแสดงสิ่งนั้นออกมาและแสดงให้ลูกเห็นว่าท่านเองก็ตื่นแต่เช้าตรู่และไตร่ตรองมหาสมุทรแห่งความรู้นี้อย่างไร
ลูกต้องหารายได้ที่แท้จริง “เจ้าแห่งรุ่งอรุณ โปรดนำลูกค้าที่ดีมาให้ฉัน!”
ด้วยการจดจำพระผู้เป็นเจ้านั้น เรือของลูกก็จะข้ามฟากไป
บาบาอธิบายให้แก่ลูกๆเกี่ยวกับสิ่งใดก็ตามที่ท่านทำและท่านทำสิ่งเหล่านั้นอย่างไร
ไม่มีเรื่องของความขัดแย้งในสิ่งนี้ นี่เป็นวิธีที่ดีมากในการหารายได้
ด้วยการจดจำอัลฟ่า ลูกจะได้รับอำนาจการปกครองอย่างแน่นอน
ลูกๆรู้ว่าลูกกำลังศึกษาราชาโยคะ บาบาคือเมล็ดและผู้ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้
เราก็เข้าใจต้นไม้อย่างสมบูรณ์ด้วย นี่คือความรู้ในรูปที่หยาบด้วยเช่นกัน
เราเข้าใจว่าต้นไม้นี้เติบโตอย่างไรในตอนเริ่มต้น ชีวิตของมันสิ้นสุดลงอย่างไร
และมีพายุเมื่อไรและอย่างไร มันจึงล้มลง อย่างไรก็ตาม รากฐานแรกของต้นไม้โลกมนุษย์
ศาสนาเทพ ได้หายไป นั่นต้องเกิดขึ้น เมื่อต้นไม้หายไปเท่านั้น
จึงสามารถพูดว่ามีการก่อตั้งศาสนาเดียวและมีการทำลายล้างศาสนามากมายนับไม่ถ้วนอีกครั้ง
ศาสนานี้จะหายไปทุกๆวงจร เมื่ออัลลอยปะปนเข้าไปในดวงวิญญาณ
เครื่องประดับก็กลายเป็นของปลอม ลูกเข้าใจว่ามีอัลลอยอยู่ในเราดวงวิญญาณ
และเวลานี้เราต้องกลับมาสะอาด และแสดงหนทางนี้ให้แก่ผู้อื่น โลกนี้ตาโมประธาน
ในตอนเริ่มแรกโลกเคยเป็นสวรรค์ที่สะโตประธาน ดังนั้น
ลูกๆควรตื่นแต่เช้าตรู่และพูดกับตนเอง ลูกควรไตร่ตรองมหาสมุทรแห่งความรู้นี้
แล้วอธิบายให้แก่ผู้อื่นเกี่ยวกับวงจรของ 84 ชาติเกิดนี้ว่า: ใครใช้ 84
ชาติเกิดและพวกเขาใช้ชาติเกิดเหล่านั้นอย่างไร
ผู้ที่มาก่อนใช้ชาติเกิดเหล่านั้นอย่างแน่นอน พ่อมาในบารัต ท่านมาและอธิบายวงจรของ
84 ชาติเกิดแก่ลูก ผู้คนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพ่อมาที่ใด พ่อมาและให้คำแนะนำของตัวพ่อเอง
พ่อพูดว่า: พ่อสอนราชาโยคะแก่ลูก: มานมานะบาฟ!
จดจำพ่อและบาปของลูกจะได้รับการปลดเปลื้อง แม้ว่าพวกเขาจะถ่ายทอดกีตะ ฯลฯ
ก็ไม่มีใครในบรรดาพวกเขาสามารถให้คำอธิบายเช่นนั้น ผู้คนเฝ้าแต่ไปที่นั่น
พระเจ้าต้องเคยมาในเวลาใดเวลาหนึ่งและพูดความรู้
ท่านพูดความรู้อีกครั้งเมื่อท่านมาอีกครั้ง
ผู้คนเหล่านั้นหยิบยกกีตะขึ้นมาและถ่ายทอดสิ่งนั้น
ที่นี่พระเจ้าคือมหาสมุทรแห่งความรู้ ท่านไม่ต้องหยิบยกสิ่งใดขึ้นมาและอ่านสิ่งนั้น
ท่านไม่ได้ศึกษาสิ่งใดเลย ท่านเคยมาในวงจรที่แล้วในยุคบรรจบพบกันและสอนลูกๆ
มีเพียงพ่อเท่านั้นที่มาและสอนราชาโยคะแก่ลูก
นี่คือการจาริกแสวงบุญแห่งการจดจำระลึกถึง
เพียงสติปัญญาของลูกเท่านั้นที่รู้สิ่งนี้
นอกจากลูกบราห์มินที่เกิดจากปากของบราห์มาแล้ว ก็ไม่มีมนุษย์คนไหนที่มีความรู้นี้
ทุกคนเต็มไปด้วยความคิดของการอยู่ทั่วไปในทุกหนแห่ง ไม่มีใครรู้ว่าพระเจ้าคือจุด
ท่านคือมหาสมุทรแห่งความรู้และผู้ชำระล้างให้บริสุทธิ์
พวกเขาเพียงแค่ร้องเพลงนั้นต่อไป ผู้คนยังคงพูดอยู่เรื่อยๆว่า “เป็นความจริง”
กับอะไรก็ตามที่กูรูของพวกเขาสอนพวกเขา พวกเขาไม่เข้าใจความหมายของสิ่งนั้นเลย
พวกเขาไม่แม้แต่จะคิดว่ามันเป็นความจริงหรือไม่จริง พ่อพูดว่าลูกๆ
ต้องอยู่ในการจาริกแสวงบุญแห่งการทรงจำระลึกถึงอย่างแน่นอนในขณะที่เดินเหินและเคลื่อนไหวไปมา
มิฉะนั้น บาปของลูกจะไม่ได้รับการปลดเปลื้อง ไม่ว่าลูกจะทำการกระทำใดก็ตาม
ให้มีการจดจำระลึกถึงพ่อในสติปัญญาของลูก เมื่อพวกเขาเตรียมอาหารที่ศรีนาถดะวาเร
พวกเขามีศรีนาถในสติปัญญาของพวกเขา พวกเขากำลังนั่งอยู่ในวัด
พวกเขารู้ว่าพวกเขากำลังเตรียมอาหารสำหรับศรีนาถ พวกเขาเตรียมอาหาร
ออฟเฟอร์โบ๊คแล้วก็จดจำลูกๆของพวกเขาที่บ้าน ฯลฯ
พวกเขาเตรียมอาหารที่นั่นและปิดปากเงียบ พวกเขาไม่พูดสิ่งใดเลย
บาปไม่ได้ถูกกระทำในจิตใจ พวกเขากำลังนั่งอยู่ในวัดศรีนาถ
ในขณะที่ที่นี่ลูกกำลังนั่งอยู่กับชีพบาบา
บาบายังคงให้วิธีการต่างๆแก่ลูกที่นี่ต่อไป ลูกๆ อย่าพูดสิ่งที่ไร้ประโยชน์!
พูดสิ่งที่แสนหวานกับพ่อเสมอ พ่อเป็นเช่นไร ลูกก็เป็นเช่นนั้น
พ่อตระหนักว่าวงจรหมุนไปอย่างไรและเหตุนี้เองท่านจึงมาและพูดกับลูกๆ ลูกๆ
รู้ว่าบาบาของลูกคือเมล็ดของต้นไม้โลกมนุษย์ ท่านเป็นผู้มีชีวิต
นี่เป็นสิ่งที่ง่ายมาก! อย่างไรก็ตาม
พวกเขายังคงไม่เข้าใจอะไรเลยเพราะพวกเขามีสติปัญญาที่เป็นหิน
ผู้คนจะไม่พูดว่าเมล็ดนั้นมีชีวิต ผู้เดียวนั้นเต็มไปด้วยความรู้และมีชีวิต
ท่านคือผู้เดียวเท่านั้น ในขณะที่มีเมล็ดอื่นๆมากมายหลายประเภท
กล่าวกันว่าพระเจ้าเป็นเมล็ดของต้นไม้โลกมนุษย์และดังนั้นท่านจึงเป็นพ่อ
พ่อของดวงวิญญาณคือดวงวิญญาณสูงสุดและดังนั้นทุกคนก็เป็นพี่น้องกัน
พ่ออาศัยอยู่ในที่ที่ลูกดวงวิญญาณอาศัยอยู่เช่นกัน พ่อและลูกๆ
อาศัยอยู่ในดินแดนนิพพาน ในเวลานี้ลูกคือลูกๆ ของประชาบิดาบราห์มา พี่น้องชายหญิง
และเหตุนี้เองลูกจึงถูกเรียกว่าบราห์มากุมารและกุมารีผู้ที่เป็นของสกุลชีวา
ลูกควรจะเขียนด้วยเช่นกันว่าลูกบราห์มากุมารและกุมารีเป็นพี่น้องชายหญิง
พ่อสร้างโลกโดยผ่านบราห์มาและดังนั้นลูกจึงเป็นพี่น้องชายหญิง
ท่านสร้างลูกในลักษณะเดียวกันนี้ทุกวงจร ท่านยังคงนำลูกมาเลี้ยงดูต่อไป
ไม่มีมนุษย์อื่นใดถูกเรียกว่าประชาบิดาบราห์มา แม้ว่าลูกจะพูดว่า “บาบา”
เหล่านั้นเป็นพ่อที่มีขีดจำกัด ในขณะที่ผู้นี้ถูกเรียกว่าประชาบิดาเพราะมีลูกๆ
มากมาย พ่อที่ไม่มีขีดจำกัดนั่งที่นี่และอธิบายทุกสิ่งแก่ลูกๆ
โลกนี้ตกต่ำและสกปรกอย่างสิ้นเชิง เวลานี้ท่านกำลังพาลูกไปสู่โลกแห่งความมหัศจรรย์
ลูกมากมายลืมสิ่งนี้ หากลูกจะจดจำว่าเวลานี้ลูกต้องกลับบ้าน ลูกก็จะจดจำพ่อและกูรู(Guru)ด้วยเช่นกัน
แล้วลูกจะละร่างเก่าของลูกเพราะร่างกายของลูกไม่มีประโยชน์อีกต่อไป
เวลานี้ลูกดวงวิญญาณกำลังกลับมาบริสุทธิ์และดังนั้นร่างกายก็ต้องกลับมาบริสุทธิ์ด้วยเช่นกัน
ลูกควรนั่งและพูดคุยเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้ในบรรดาลูกๆเอง
สิ่งนี้ถูกเรียกว่าการพบปะที่เป็นสิริมงคลที่ซึ่งลูกพูดเกี่ยวกับสิ่งที่ดีมาก
ลูกควรจะคิดว่างานรับใช้จะสามารถเติบโตได้อย่างไร
และลูกจะสามารถให้คุณประโยชน์ต่อทุกคนได้อย่างไร
พวกเขามีการชุมนุมที่สกปรกที่พวกเขายังคงพูดโกหกอยู่เรื่อยๆ
ที่นี่ไม่มีเรื่องของการโกหก นี่ถูกเรียกว่าชุมนุมที่แท้จริง
ลูกได้รับการบอกเรื่องราวว่านี่คือยุคเหล็กอย่างไรและยุคทองถูกเรียกว่าสวรรค์อย่างไร
บารัตเคยเป็นสวรรค์ ผู้คนของบารัตใช้ 84 ชาติเกิด เวลานี้เป็นตอนสิ้นสุด
เวลานี้ลูกกำลังกลับมาสะโตประธานจากตาโมประธาน ที่นี่ลูกไม่ต้องอาบน้ำในแม่น้ำคงคา
ฯลฯ พระเจ้าพูดว่า: พ่อเป็นพ่อของทุกคน ศรีกฤษณะไม่สามารถเป็นพ่อของทุกคน
เป็นศรีนารายณ์และไม่ใช่ศรีกฤษณะที่เป็นพ่อของลูกหนึ่งคนหรือสองคน
ศรีกฤษณะเป็นกุมาร ประชาบิดาบราห์มานี้มีลูกๆมากมาย
มีความแตกต่างอย่างมากระหว่างคำพูดของพระเจ้าศรีกฤษณะและพระเจ้าชีวา
พวกเขาทำความผิดพลาดที่ใหญ่โตเช่นนั้น! เมื่อใดก็ตามที่ลูกจัดนิทรรศการ
อธิบายสิ่งหลักว่าใครคือพระเจ้าของกีตะ ผู้เป็นหนึ่งเดียวนั้นหรือว่าผู้นี้?
ก่อนอื่นใดอธิบายว่าชีวาคือพระเจ้า ทำให้สิ่งนี้มั่นคงในสติปัญญาของพวกเขา
ลูกควรหยั่งดูท่าทีเกี่ยวกับสิ่งนี้ ลูกควรจะมีภาพถาวรขนาดใหญ่ของพระเจ้าของกีตะ
ด้านล่างนั้นเขียนว่า: ตัดสินด้วยตัวท่านเองแล้วมาทำความเข้าใจ
ทำให้พวกเขาเขียนสิ่งนี้ลงไปและให้พวกเขาเซ็นชื่อ อัจชะ
ถึงลูกๆที่แสนหวาน
ผู้เป็นที่รัก ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง
และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
มีการพบปะที่เป็นสิริมงคลในบรรดาลูกๆเองและวางแผนที่จะขยายงานรับใช้
สร้างวิธีการที่จะให้คุณประโยชน์ต่อตัวลูกเองและทุกคนอื่น
อย่าได้พูดถึงเรื่องที่ไร้สาระหรือเรื่องที่ไร้ประโยชน์ในบรรดาลูกเอง
2.
ตื่นแต่เช้าตรู่และพูดกับตัวลูกเอง
ไตร่ตรองมหาสมุทรแห่งความรู้นี้ขณะที่เตรียมอาหารอยู่ในการจดจำระลึกถึงพ่อผู้เดียว
ให้ใส่ใจว่าความคิดของลูกไม่เร่ร่อนออกไปข้างนอก
พร:
ขอให้ลูกปกครองหัวใจของทุกดวงวิญญาณด้วยความรักและกลายเป็นจักรพรรดิโลกในอนาคตลูกๆ
ที่ปกครองหัวใจของทุกดวงวิญญาณด้วยความรักในเวลาปัจจุบันจะประกาศสิทธิ์ในอาณาจักรของโลกในอนาคตด้วยเช่นกัน
ลูกต้องไม่สั่งใครในเวลานี้ อย่าได้กลายเป็นจักรพรรดิโลกในเวลานี้
ลูกต้องเป็นผู้รับใช้โลกในเวลานี้และให้ความรัก
ลูกต้องตรวจสอบว่าเวลานี้ลูกสะสมมากมายเพียงใดในบัญชีปัจจุบันของลูกเพื่ออนาคต
เพื่อที่จะกลายเป็นจักรพรรดิโลก
ลูกต้องไม่เพียงแค่กลายเป็นผู้ให้ความรู้นี้เท่านั้น แต่ลูกต้องให้ความรัก นั่นคือ
ให้ความร่วมมือกับทุกคนด้วย
คติพจน์:
เมื่อลูกรู้สึกเหนื่อย ร่ายรำในความสุขและอารมณ์ของลูกจะเปลี่ยนไป
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
เวลานี้เปิดเผยรูปของผู้ประทานของลูก
เวลานี้บัพดาดาต้องการให้ลูกๆกลายเป็นนายผู้ประทาน
ให้สิ่งที่ลูกได้รับจากพ่อแก่ผู้อื่น อย่ามีความปรารถนาใดๆที่จะรับจากดวงวิญญาณ
กลายเป็นผู้มีความเมตตาต่อทุกคนและร่วมมือด้วยคุณธรรมและพลังของลูก
จงมีหัวใจที่กว้างใหญ่ มากเท่าที่ลูกให้สมบัติกับผู้อื่น
สมบัติของลูกก็จะเพิ่มมากขึ้นตามนั้น สมบัติที่สูญสลายลดลงโดยการให้
ในขณะที่สมบัติที่ไม่สูญสลายเหล่านี้เพิ่มขึ้น ให้หนึ่งและได้รับหนึ่งพันเท่า