07.01.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน, ห้ามถือกฎไว้ในมือของลูก ถ้าใครทำผิดให้รายงานต่อพ่อ
และพ่อจะตักเตือนดวงวิญญาณนั้น
คำถาม:
พ่อมีสัญญาอะไร?
คำตอบ:
พ่อผู้เดียวเท่านั้นที่มีสัญญาที่จะขจัดข้อบกพร่องของลูกๆ
เมื่อพ่อได้ยินถึงความอ่อนแอของลูกๆ
ท่านจะอธิบายกับพวกเขาด้วยความรักเพื่อช่วยพวกเขาขจัดสิ่งเหล่านั้น ถ้าลูกๆ
เห็นความอ่อนแอของใคร ห้ามถือกฎไว้ในมือของลูก
นั่นเป็นความผิดที่จะถือกฎไว้ในมือของลูก
โอมชานติ
ลูกๆ ทางจิตที่สุดแสนหวาน ลูกมาหาพ่อเพื่อจะได้รับความสดชื่น เพราะลูกๆ รู้ว่า
ลูกต้องประกาศสิทธิ์ในอำนาจในการปกครองตนเองของโลกที่ไร้ขีดจำกัดจากพ่อที่ไร้ขีดจำกัด
ลูกไม่ควรลืมสิ่งนี้ อย่างไรก็ตามลูกก็ลืม มายาทำให้ลูกลืม ถ้าเธอไม่ทำให้ลูกลืม
ลูกจะมีความสุขอย่างมาก พ่ออธิบายว่า: ลูก
เฝ้าแต่มองดูเข็มกลัดของลูกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ดูที่รูปภาพครั้งแล้วครั้งเล่าเช่นกัน
ในขณะที่กำลังเดินและเคลื่อนไหวไปมาในการจดจำระลึกถึงพ่อ
เฝ้าแต่มองดูที่เข็มกลัดของลูกแล้วลูกจะเข้าใจว่านี่คือสิ่งที่ลูกกำลังจะกลายเป็น
ลูกต้องสร้างสมคุณธรรมที่สูงส่งด้วยเช่นกัน นี่คือเวลาที่ได้รับความรู้ พ่อพูดว่า:
ลูกที่สุดแสนหวาน! ทั้งวันและคืนท่านเฝ้าแต่พูดว่า: ลูกที่สุดแสนหวาน!
ลูกไม่ได้พูดว่า: บาบาที่สุดแสนหวาน อันที่จริงแล้วลูกควรพูดเช่นนี้กับทั้งสองท่าน
ทั้งสองท่านนั้นอ่อนหวานใช่ไหม? บัพดาดาที่ไร้ขีดจำกัด!
ผู้ที่มีสำนึกที่เป็นร่างก็เพียงแค่พูดกับบาบาว่า: บาบาที่แสนหวาน บาบาที่รัก!
ลูกบางคนแม้กระทั่งพูดสิ่งต่างๆ กับบัพดาดาด้วยความโกรธ
เมื่อลูกพูดเช่นนั้นกับดาด้า ลูกก็พูดเช่นนั้นกับพ่อด้วย นั่นเป็นสิ่งเดียวกัน
บางครั้งพวกเขาก็ขุ่นมัวไม่พอใจกับครูของพวกเขาและบางครั้งก็ไม่พอใจกันเอง
ดังนั้นพ่อที่ไร้ขีดจำกัดนั่งที่นี่และสอนลูกๆ มีลูกมากมายในทุกหมู่บ้าน
ท่านยังคงเขียนถึงทุกคนอยู่เรื่อยๆ:
พ่อได้รับรายงานเกี่ยวกับลูกว่าลูกมีความโกรธมากมายแค่ไหน
พ่อไร้ขีดจำกัดเรียกสิ่งนี้ว่าสำนึกที่เป็นร่าง พ่อบอกทุกคนว่า: ลูก
จงกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ! ลูกทั้งหมดยังคงขึ้นๆ ลงๆ อยู่เรื่อยๆ
ในสิ่งนี้มายารบรากับผู้ที่เธอรับรู้ว่าเขาทรงพลังและเข้มแข็ง
หนุมานถูกแสดงไว้ว่าเป็นมหาวีระ (นักรบผู้กล้าหาญ)
พวกเขาพยายามที่จะทำให้เขาสั่นคลอน ในเวลานี้ที่เธอทดสอบทุกคน
ทุกคนมีชัยชนะและพ่ายแพ้ด้วยมายา ในสงครามนี้มีการจดจำระลึกถึงและการหลงลืม
ลูกแต่ละคนประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่ดีตามที่ลูกอยู่ในการจดจำระลึกถึงมากเพียงใด
หรือลูกทำความเพียรพยายามที่จะจดจำระลึกถึงพ่อตลอดเวลามากแค่ไหน พ่อมาเพื่อสอนลูกๆ
และท่านยังคงสอนลูกต่อไป ลูกต้องทำตามศรีมัทอย่างต่อเนื่องต่อไป
ด้วยการทำตามศรีมัทเท่านั้นที่ลูกจะกลับมาสูงส่ง
ไม่มีเรื่องของการขุ่นมัวไม่พอใจกับใครในสิ่งนี้
การขุ่นมัวไม่พอใจหมายถึงการมีความโกรธ ถ้าใครบางคนทำผิด ให้รายงานต่อบาบา
ลูกไม่ควรรับสิ่งนั้นไว้กับตนเองเพื่อที่จะบอกใคร
นั่นก็เหมือนกับการนำกฎมาไว้ในมือของลูกเอง
รัฐบาลไม่อนุญาตให้ใครนำกฎหมายมาไว้ในมือของเขาเอง ถ้ามีใครชกบุคคลอื่น
เขาไม่ได้ชกตอบโต้ เขาจะมีการแจ้งความและมีการฟ้องร้องคดี ที่นี่เช่นกันลูกๆ
ไม่ควรตอบโต้กับใคร เพียงแค่บอกบาบา บาบาผู้เดียวเท่านั้นที่จะเตือนทุกคน
บาบาจะแสดงวิธีการที่อ่อนหวานมากแก่ลูก ท่านจะให้คำสอนแก่ลูกด้วยความหวานชื่นมาก
โดยการกลับมามีสำนึกที่เป็นร่าง ลูกก็ลดสถานภาพของลูกลง
เหตุใดลูกถึงสร้างความสูญเสียให้แก่ตนเอง?
มากเท่าที่จะเป็นไปได้จงเฝ้าแต่จดจำบาบาด้วยความรักอย่างมาก
จดจำพ่อที่ไร้ขีดจำกัดด้วยความรักอย่างมาก ผู้ที่ให้อำนาจในการปกครองโลกแก่ลูก
ลูกต้องสร้างสมคุณธรรมที่สูงส่งเท่านั้น ห้ามประณามผู้ใด! เทพประณามใครไหม?
ลูกบางคนไม่สามารถหยุดประณามผู้อื่นได้
บอกพ่อและท่านจะอธิบายแก่พวกเขาด้วยความรักอย่างมาก มิฉะนั้นจะเสียเวลา
แทนที่จะประณามผู้อื่น
เป็นการดีกว่าที่ลูกจะจดจำระลึกถึงพ่อเพื่อที่ลูกจะได้รับประโยชน์มากมาย
ไม่ใช่เรื่องดีที่จะโต้แย้งกับใคร ในหัวใจของลูกๆ
เข้าใจว่าลูกกำลังก่อตั้งอำนาจในการปกครองโลกใหม่
ลูกควรมีความซาบซึ้งอย่างมากมายภายในตัวลูกเอง!
สิ่งหลักคือการจดจำระลึกถึงและคุณธรรมที่สูงส่ง ถึงอย่างไร ลูกๆ ก็จดจำวงจรอยู่แล้ว
ลูกสามารถจดจำสิ่งนั้นได้อย่างง่ายดาย มีวงจรของ 84 ชาติเกิด ลูกรู้ถึงตอนเริ่มต้น
ตอนกลาง ตอนจบและระยะเวลาของวงจร ลูกต้องให้คำแนะนำกับทุกคนด้วยความรักอย่างมาก
พ่อที่ไร้ขีดจำกัดกำลังทำให้เรากลายเป็นนายของโลก ท่านกำลังสอนราชาโยคะแก่เรา
การทำลายล้างเพียงแต่อยู่เบื้องหน้า
ขณะนี้เป็นยุคบรรจบพบกันเมื่อโลกใหม่ถูกสร้างขึ้นและโลกเก่าถูกทำลาย
พ่อเฝ้าแต่ตักเตือนลูกๆ ด้วยการอยู่ในการจดจำระลึกถึง
ลูกจะได้รับความสุขและความทุกข์ความเจ็บปวดทั้งหมดของร่างกายจะถูกขจัดออกไป
สิ่งนั้นจะถูกขจัดออกไปเป็นเวลาครึ่งวงจร พ่อก่อตั้งดินแดนแห่งความสุข หลังจากนั้น
มายาราวันก็ก่อตั้งดินแดนแห่งความทุกข์ ลูกๆ
เข้าใจตามลำดับกันไปขึ้นอยู่กับความเพียรพยายามของลูก พ่อมีความรักลูกๆ อย่างมาก
พ่อรักลูกตั้งแต่แรกเริ่ม พ่อเข้าใจว่าลูกๆ
กลับมาน่าเกลียดด้วยการนั่งบนกองไฟของตัณหาราคะ
ดังนั้นท่านจึงมาเพื่อทำให้ลูกสวยงาม พ่อเต็มไปด้วยความรู้ ลูกๆ ได้รับความรู้
ทีละเล็กทีละน้อย แล้วมายาก็ทำให้ลูกลืม เธอไม่ปล่อยให้ลูกอยู่อย่างมีความสุข
วันแล้ววันเล่าให้ปรอทแห่งความสุขของลูกขึ้นสูงตลอดเวลา ในยุคทองปรอทของลูกสูงมาก
ขณะนี้ลูกต้องทำให้ปรอทนั้นขึ้นสูงด้วยการจาริกแสวงบุญของการจดจำระลึกถึง
นั่นจะค่อยๆ สูงขึ้นไปทีละน้อย ในขณะที่ประสบกับชัยชนะและความพ่ายแพ้ ลูกๆ
จะได้รับสถานภาพของลูกเหมือนที่ลูกได้รับในวงจรก่อนหน้านี้ตามลำดับกันไปตามความเพียรพยายามที่ลูกทำ
อย่างไรก็ตามจะใช้เวลาเดียวกันอย่างที่ทำในทุกวงจร
เพียงผู้ที่สอบผ่านในวงจรก่อนหน้านี้เท่านั้นที่จะสอบผ่านอีกครั้ง
บัพดาดาเฝ้าแต่สังเกตสภาพของลูกๆ
ในฐานะผู้สังเกตการณ์ที่ละวางและยังคงอธิบายให้กับลูกต่อไป
ลูกผู้ที่ไปยังศูนย์อื่นๆ ก็ไม่ได้รับความสดชื่นมากนัก หลังจากไปที่ศูนย์
พวกเขาก็กลับเข้าไปสู่บรรยากาศภายนอก และด้วยเหตุนี้เอง เพื่อที่จะกลับมาสดชื่น
ลูกจึงมาที่นี่ พ่อยังคงเขียนว่า:
ให้ความรักและการจดจำระลึกถึงของพ่อแก่ทุกคนในครอบครัวด้วย พ่อเหล่านั้นมีขีดจำกัด
ในขณะที่ผู้เดียวนั้นคือพ่อที่ไร้ขีดจำกัด ทั้งบัพและดาดามีความรักอย่างมาก
เพราะท่านทำงานรับใช้ที่น่ารักมากในทุกวงจรและท่านทำด้วยความรักอย่างมาก
ท่านมีความรู้สึกเมตตาอย่างมากมายอยู่ภายใน
เมื่อลูกไม่ศึกษาเล่าเรียนและไม่ทำตามศรีมัทและพฤติกรรมของลูกไม่ดี บาบารู้สึกเมตตา:
ลูกจะประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่ต่ำเท่านั้น แล้วพ่อจะทำอะไรได้?
มีความแตกต่างอย่างมากมายระหว่างการอาศัยอยู่ที่นั่นกับการอาศัยอยู่ที่นี่
อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ทุกคนจะสามารถอยู่ที่นี่ได้ จำนวนของลูกๆ
ยังคงเติบโตขึ้นเรื่อยๆ การจัดการนั้นยังคงดำเนินต่อไปเช่นกัน
บาบาได้อธิบายแก่ลูกเช่นกันว่า อาบูคือสถานที่จาริกแสวงบุญที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
พ่อพูดว่า: พ่อมาที่นี่และทำให้ทั้งโลกรวมทั้งวัตถุธาตุทั้งห้าบริสุทธิ์
มีงานรับใช้มากมายที่ต้องทำ
พ่อผู้เดียวเท่านั้นที่มาและประทานหลุดพ้นในชีวิตให้แก่ทุกคน
ท่านทำสิ่งนี้มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน แม้ว่าลูกจะรู้สิ่งนี้ ลูกก็ยังลืม
ด้วยเหตุนี้เองพ่อจึงพูดว่า: มายามีพลังมาก
อาณาจักรของเธอดำเนินต่อเนื่องมาเป็นเวลาครึ่งวงจร มายาทำให้ลูกพ่ายแพ้
แล้วพ่อก็ทำให้ลูกลุกขึ้นยืนได้อีกครั้ง หลายคนเขียนถึงบาบา: บาบาลูกตกลงไปแล้ว
บาบาตอบว่า: อัจชะ ห้ามตกลงไปอีก! อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ยังคงตกลงไปอยู่เรื่อยๆ
เมื่อพวกเขาตกลงไป พวกเขาก็หยุดที่จะปีนขึ้นมาอีกครั้ง พวกเขาเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส
ทุกคนเจ็บปวด ทุกสิ่งขึ้นอยู่กับการศึกษาเล่าเรียน โยคะรวมอยู่ในการศึกษา “ผู้นั้นผู้นี้กำลังสอนสิ่งนี้แก่ฉัน”
ขณะนี้ลูกเข้าใจแล้วว่าพ่อกำลังสอนลูก ลูกกลับมาสดชื่นอย่างมากที่นี่ มีเพลงร้องว่า:
ให้พิจารณาว่าผู้ที่ประณามลูกเป็นเพื่อนของลูก พระเจ้าพูด: ผู้คนมากมายประณามพ่อ!
พ่อมาและกลายเป็นเพื่อนกับพวกเขา พวกเขาประณามพ่ออย่างมากมาย
แต่พ่อยังพิจารณาว่าพวกเขาทุกคนเป็นลูกของพ่อ พ่อมีความรักมากมายต่อพวกเขา
ไม่ใช่สิ่งดีที่จะประณามใคร ลูกต้องระมัดระวังอย่างมากในเวลานี้ ลูกมีสภาพต่างๆ
เพราะทุกคนยังคงเพียรพยายามต่อไป เมื่อมีการทำความผิด
จงเพียรพยายามที่จะเป็นอิสระจากความผิดนั้น มายาทำให้ทุกคนทำความผิด
นี่คือการแข่งขันชกมวย บางครั้งลูกก็ได้รับบาดเจ็บในลักษณะที่ลูกล้มลง
พ่อเฝ้าแต่เตือนลูก: ลูกๆ เมื่อลูกพ่ายแพ้ในลักษณะนี้แล้ว
ไม่ว่าสิ่งใดก็ตามที่ลูกได้ศึกษาเล่าเรียนมาก็จะถูกลบล้างออกไป ลูกตกลงมาจากชั้นห้า
พวกเขาพูดว่า: บาบา ลูกจะไม่ทำความผิดเช่นนั้นอีก โปรดยกโทษให้ลูกด้วย!
บาบาจะยกโทษให้ลูกได้อย่างไร? พ่อพูดว่า: จงเพียรพยายาม! บาบารู้ว่ามายามีพลังมาก
เธอทำให้หลายคนพ่ายแพ้ เป็นหน้าที่ของครูที่จะสอนลูกเกี่ยวกับความผิดพลาด
และทำให้ลูกเป็นอิสระจากความผิดพลาด
ไม่ใช่ว่าเมื่อมีใครบางคนทำผิดครั้งหนึ่งแล้วเขาจะยังคงทำผิดเช่นนั้นตลอดเวลา:
ไม่เลย คุณธรรมเป็นที่จดจำ ความผิดจะไม่เป็นที่จดจำ
พ่อผู้เดียวเท่านั้นคือหมอยาสมุนไพรที่คงอยู่ตลอดไป ท่านจะให้ยาแก่ลูก ทำไมลูกๆ
จึงถือกฎไว้ในมือของตนเอง?
ผู้ที่มีร่องรอยของความโกรธในอยู่ในตนเองจะเฝ้าแต่ประณามผู้อื่น
เป็นหน้าที่ของพ่อที่จะเปลี่ยนแปลงทุกคน
พวกเขาไม่ใช่ผู้ที่กำลังจะไปเปลี่ยนแปลงผู้อื่น
บางคนมีวิญญาณปีศาจร้ายของความโกรธอยู่ในพวกเขา
เมื่อพวกเขาประณามผู้อื่นก็เหมือนกับการถือกฎไว้ในมือของพวกเขาเอง
พวกเขาจะไม่เปลี่ยนแปลงโดยการทำสิ่งนั้น
ในความเป็นจริงจะมีความขัดแย้งและพวกเขาจะกลายเป็นเหมือนเกลือกับน้ำ
พ่อกำลังนั่งที่นี่เพื่อลูกทุกคน
เป็นความผิดอย่างมากที่จะถือกฎไว้ในมือของลูกเองและประณามผู้อื่น
ทุกคนมีความอ่อนแออย่างใดอย่างหนึ่ง ยังไม่มีลูกคนไหนกลับมาสมบูรณ์พร้อม
บางคนมีข้อบกพร่องบางอย่าง บางคนก็มีข้อบกพร่องอย่างอื่น
พ่อมีสัญญานี้ที่จะขจัดสิ่งเหล่านั้น นี่ไม่ใช่หน้าที่ของลูก
เมื่อพ่อได้ยินข้อบกพร่องของลูก
ท่านอธิบายด้วยความรักอย่างมากเพื่อที่จะขจัดสิ่งเหล่านั้นออกไป
ยังไม่มีใครกลับมาสมบูรณ์พร้อม ทุกคนได้รับการเปลี่ยนแปลงบนพื้นฐานของศรีมัท
ลูกจะกลับมาสมบูรณ์พร้อมในเวลาสุดท้าย ขณะนี้ลูกทั้งหมดคือผู้เพียรพยายาม
บาบาคงอยู่อย่างไม่สั่นคลอนเสมอ ท่านเฝ้าแต่สอนลูกๆ ด้วยความรักอย่างมาก
เป็นหน้าที่ของพ่อที่ต้องสอนลูกๆ และไม่ว่าลูกจะทำตามหรือไม่ นั่นก็เป็นโชคของลูก!
มิฉะนั้นสถานภาพของลูกจะลดลงอย่างมาก!
ด้วยการไม่ทำตามศรีมัทและการทำเช่นนั้นสถานภาพของลูกจะถูกทำลาย
และเป็นเพราะลูกทำความผิดนั้น สำนึกของลูกจึงกัดกร่อนลูก
ลูกจะต้องทำความเพียรพยายามอย่างมาก ถ้าใครมีข้อบกพร่อง ลูกควรบอกพ่อ การบอกคนอื่นๆ
อีกมากมายคือสำนึกที่เป็นร่าง บุคคลเช่นนี้ไม่ได้จดจำพ่อ ลูกต้องไม่มีสิ่งใดเจือปน
ถ้าลูกเพียงแค่บอกผู้เดียว ดวงวิญญาณนั้นก็สามารถเปลี่ยนแปลงได้
พ่อผู้เดียวเท่านั้นที่เปลี่ยนแปลงทุกคน
ที่เหลือทั้งหมดนั้นจะไม่ได้รับการเปลี่ยนแปลง อย่างไรก็ตาม
มายาเป็นเช่นนั้นที่เธอทำให้ลูกหัวหมุน
พ่อหันใบหน้าของลูกไปในทิศทางเดียวและมายาก็หันใบหน้าของลูกไปในทิศทางของเธอ
พ่อมาเพื่อเปลี่ยนแปลงลูกและเปลี่ยนลูกจากมนุษย์ธรรมดาให้กลายเป็นเทพ
เป็นสิ่งที่ผิดกฎหมายที่จะประณามใครบางคนในทุกประตู (กับทุกคน)
ลูกเพียงแค่ต้องจดจำชีพบาบา ท่านให้การตัดสิน
พ่อผู้เดียวเท่านั้นที่ให้ผลของการกระทำ แม้ว่าสิ่งนี้จะกำหนดไว้แล้วในละคร
แต่ก็มีชื่อของใครบางคนที่ถูกกล่าวถึง พ่อเฝ้าแต่อธิบายทุกสิ่งแก่ลูกๆ ลูกมีโชคมาก!
มีแขกมากมากมาย ผู้ที่รับแขกมากมายก็จะมีความสุขมาก
ลูกคือลูกและลูกก็เป็นแขกด้วยเช่นกัน
ครูมีแต่ความใส่ใจนี้เท่านั้นในสติปัญญาของท่าน พ่อต้องทำให้ลูกๆ
เต็มไปด้วยทุกคุณธรรมเช่นเดียวกับตัวท่านเอง ตามแผนของละคร พ่อมีสัญญานี้
ลูกต้องไม่มีวันขาดมุูร์ลี มูร์ลีได้รับการจดจำ
ถ้าลูกขาดมูร์ลีก็เหมือนกับการขาดเรียนที่โรงเรียน
นี่คือโรงเรียนของพ่อที่ไร้ขีดจำกัด ลูกต้องห้ามขาดสิ่งนี้แม้แต่วันเดียว
พ่อมาและสอนลูก ไม่มีใครในโลกเข้าใจสิ่งนี้
ไม่มีใครแม้กระทั่งเข้าใจว่าสวรรค์ก่อตั้งขึ้นมาได้อย่างไร ลูกเข้าใจทุกสิ่ง
การศึกษานี้ทำให้ลูกสามารถหารายได้อย่างมากมาย
ลูกได้รับผลของการศึกษานี้เป็นเวลาชาติแล้วชาติเล่า
ทุกสิ่งของการทำลายล้างเชื่อมโยงกับการศึกษาของลูก ทันทีที่ลูกเรียนจบการศึกษา
สงครามก็จะเริ่มขึ้น หลังจากการศึกษาและการจดจำระลึกถึงพ่อแล้ว
ลูกจะสอบและได้รับคะแนนเต็ม หลังจากนั้นสงครามก็จะเริ่มขึ้น
เมื่อการศึกษาของลูกสิ้นสุดลง สงครามจะเริ่มขึ้น
นี่คือความรู้ใหม่อย่างสมบูรณ์เพื่อโลกใหม่และด้วยเหตุนี้เองผู้ที่น่าสงสารและหมดหนทางจึงสับสน
อัจชะ
ถึงลูกๆ
ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก
ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
ห้ามประณามผู้ใดเมื่อลูกเห็นข้อบกพร่องของพวกเขา
ห้ามพูดถึงข้อบกพร่องของใครในทุกที่ ห้ามปล่อยให้ความอ่อนหวานของลูกออกไปจากตัวลูก
ห้ามโกรธหรือต่อต้านใคร
2.
พ่อผู้เดียวเท่านั้นที่เปลี่ยนแปลงทุกคน
ดังนั้นจงบอกทุกสิ่งกับพ่อผู้เดียวและห้ามมีสิ่งใดเจือปน ห้ามขาดมุรลี
พร:
ขอให้ลูกรวมรูปกับพลังของชีวาและตระหนักถึงมิตรร่วมทางเสมอและมีประสบการณ์ในสภาพของผู้สังเกตการณ์ที่ละวาง
เช่นที่ดวงวิญญาณเป็นแขกของร่างกายและขณะที่ดวงวิญญาณมีบทบาทบนโลกนี้
ไม่มีใครสามารถแยกร่างกายและดวงวิญญาณได้ ในทำนองเดียวกัน
ชีวาและชักตีมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งเช่นนั้น มายาไม่สามารถเป็นอุปสรรคใดๆ
ต่อความรักอันลึกล้ำของผู้ที่ก้าวไปอย่างต่อเนื่องขณะเป็นตัวของพลังของชีวา
พวกเขามีประสบการณ์ถึงความเป็นเพื่อนและสภาพของผู้สังเกตการณ์ที่ละวางอย่างต่อเนื่อง
พวกเขามีประสบการณ์การมีบางคนอยู่กับพวกเขาในรูปที่มีตัวตน
คติพจน์:
เพื่อที่จะเป็นอิสระจากอุปสรรคและมีประสบการณ์กับสภาพที่มั่นคงและสม่ำเสมอ
ให้ฝึกฝนสมาธิ
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
ในเดือนอะแวคนี้
จงอยู่อย่างเป็นอิสระจากบ่วงพันธะและสัมผัสกับสภาพของการหลุดพ้นในชีวิต
ในขณะนี้
แทนที่จะคิดว่า "ฉันเป็นครู ฉันเป็นนักเรียน ฉันเป็นผู้รับใช้"
จงฝึกฝนสิ่งนี้ในเวลาอมฤต:
ฉันเป็นดวงวิญญาณที่สูงส่งผู้ที่ลงมาจากข้างบนมาสู่โลกเก่านี้และมาสู่ร่างกายเก่านี้เพื่อทำงานรับใช้
จงทำให้บทเรียนที่ว่า "ฉันเป็นดวงวิญญาณ" นั้นมั่นคงมากขึ้น
ลูกได้ทำให้บทเรียนของการเป็นผู้รับใช้มั่นคงมากแล้ว แต่จงทำให้บทเรียนที่ว่า "ฉัน
ดวงวิญญาณนี้ เป็นผู้รับใช้" นั้นมั่นคงมากขึ้น และลูกจะกลับมาหลุดพ้นในชีวิต