07.02.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกที่แสนหวาน
เป็นโชคที่ยิ่งใหญ่ของลูกถ้าสติปัญญาของลูกสามารถมีการจดจำระลึกถึงพ่อเสมอ
คำถาม:
อะไรคือสิ่งชี้บอกของลูกๆที่ใส่ใจในการทำงานรับใช้?
คำตอบ:
พวกเขาไม่สามารถอยู่ได้ถ้าไม่ได้ถ่ายทอดความรู้นี้
พวกเขาสังเวยกระดูกของเขาในการทำงานรับใช้ทางจิต
เขามีความสุขเป็นอย่างมากในการอธิบายความรู้ทางจิตนี้ พวกเขาเฝ้าแต่ร่ายรำในความสุข
พวกเขาให้ความนับถือต่อผู้ที่อาวุโสกว่าพวกเขาอย่างมาก และเรียนรู้จากพวกเขาต่อไป
เพลง:
แม้ว่าโลกอาจจะเปลี่ยนไป เราจะไม่มีวันหันห่างไปจากท่าน
โอมชานติ
ลูกๆได้ยินเพลงสองบรรทัด เพลงนี้เกี่ยวกับคำสัญญา
เปรียบเสมือนคู่รักที่หมั้นหมายกันและทำสัญญาว่าพวกเขาจะไม่มีวันทิ้งกัน
บางคู่ก็ไปด้วยกันไม่ได้และดังนั้นเขาจึงแยกทางกัน ลูกๆทำสัญญากับใครที่นี่?
กับพระเจ้า ผู้ที่ลูกๆเจ้าสาวได้หมั้นหมาย
อย่างไรก็ตามลูกก็ทิ้งผู้ที่ทำให้ลูกไปเป็นนายของโลกด้วยเช่นกัน
เวลานี้เมื่อลูกๆกำลังนั่งที่นี่ ลูกเข้าใจว่าบัพดาดาที่ไม่มีขีดจำกัดกำลังจะมา
ลูกไม่สามารถมีสภาพเดียวกันเมื่อลูกอยู่ข้างนอกศูนย์ของลูกกับเมื่อลูกอยู่ที่นี่
ที่นี่ลูกเข้าใจว่าบัพดาดากำลังจะมา ข้างนอกที่ศูนย์ของลูก
ลูกเข้าใจว่าลูกกำลังได้ยินมุรลีที่บาบาพูด
มีความแตกต่างอย่างมากระหว่างที่นี่และที่นั่น
เพราะที่นี่ลูกนั่งอยู่เบื้องหน้าบัพดาดาที่ไม่มีขีดจำกัดเป็นการส่วนตัว
ที่นั่นลูกไม่ได้อยู่เบื้องหน้าบาบา
แต่ลูกมีความปรารถนาที่จะมาและฟังมุรลีโดยตรงเบื้องหน้า
ที่นี่สติปัญญาของลูกๆกลับมาตระหนักว่าบาบากำลังจะมา
เช่นที่ในชุมนุมทางจิตอื่นๆพวกเขาเข้าใจว่าสวามี(ครู)ของพวกเขากำลังจะมา
อย่างไรก็ตามไม่ใช่ทุกคนที่จะมีความคิดเหมือนกัน
โยคะของสติปัญญาของบางคนจะเร่ร่อนไปที่อื่น บางคนจะระลึกถึงสามีของพวกเขา
และบางคนจะจดจำระลึกถึงญาติมิตรของพวกเขา
โยคะสติปัญญาของพวกเขาจะไม่จดจ่ออยู่ที่กูรูเดียว
แทบไม่มีใครสามารถอยู่ในการจดจำระลึกถึงสวามีได้ สิ่งนี้ก็เหมือนกันกับที่นี่
ไม่ใช่ว่าทุกคนจะอยู่ในการจดจำระลึกถึงชีพบาบา
สติปัญญาของลูกก็แข่งขันกันไปที่อื่นเสมอ ญาติมิตรฯลฯ จะได้รับการจดจำ
ลูกมีโชคอย่างมากถ้าลูกสามารถอยู่ในการจดจำระลึกถึงชีพบาบาได้ตลอดเวลา
มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถอยู่ในการจดจำระลึกถึงได้อย่างสม่ำเสมอ
ลูกควรมีความสุขอย่างมากขณะที่อยู่เบื้องหน้าพ่อ คำพูดที่ว่า “ถามโก๊ปและโกปี้ของโกปี้วัลลาภ(พ่อของโก๊ปและโกปี้)
เกี่ยวกับความสุขที่เหนือประสาทสัมผัส” ได้จดจำกันในเวลานี้
ลูกกำลังนั่งที่นี่ในการจดจำระลึกถึงพ่อ
ลูกเข้าใจว่าเวลานี้ลูกกำลังนั่งอยู่บนตักของพระเจ้าและต่อมาลูกจะนั่งอยู่ในตักของเทพ
สติปัญญาของลูกบางคนมีความคิดของงานรับใช้เกี่ยวกับว่าจะทำการแก้ไขรูปภาพให้ถูกต้องได้อย่างไรหรือจะเขียนอะไรลงไปในภาพ
อย่างไรก็ตามลูกๆที่ดีเข้าใจว่าเวลานี้พวกเขาต้องรับฟังพ่อ
พวกเขาไม่ปล่อยให้ความคิดอื่นๆเกิดขึ้น พ่อมาเพื่อเติม aprons(ย่าม)
ของลูกด้วยเพชรพลอยแห่งความรู้นี้
ดังนั้นลูกต้องคงรักษาสติปัญญาของลูกอยู่ในโยคะไว้กับพ่อ
ทุกคนตามลำดับในการซึมซับสิ่งนี้ บางคนรับฟังเป็นอย่างดีและซึมซับเข้าไป
ในขณะที่คนอื่นซึมซับเข้าไปในระดับที่น้อยกว่า
ถ้าสติปัญญาของพวกเขาอยู่ในโยคะกับที่อื่น
ก็เป็นไปไม่ได้สำหรับพวกเขาที่จะซึมซับสิ่งนั้นเข้าไป พวกเขาอยู่อย่างอ่อนแอ
ถ้าลูกไม่ซึมซับมุรลีหลังจากได้ยินเพียงครั้งหรือสองครั้งนิสัยนั้นก็จะกลับมามั่นคง
และแล้วไม่ว่าลูกจะฟังมากแค่ไหนลูกก็ไม่สามารถซึมซับได้
ลูกจะไม่สามารถถ่ายทอดความรู้นี้ให้กับผู้อื่น
ผู้ที่ซึมซับสิ่งนี้จะใส่ใจในการทำงานรับใช้ พวกเขาจะกลับมากระตือรือร้นมาก
พวกเขาคิดว่าพวกเขาควรไปและให้ทานสมบัติ เพราะไม่มีใครนอกจากพ่อที่มีสมบัตินี้
พ่อเข้าใจด้วยเช่นกันว่าไม่ใช่ทุกคนสามารถซึมซับสิ่งนี้
ไม่ใช่ทุกคนสามารถประกาศสิทธิ์ในสภาพที่สูงเหมือนกัน
เหตุนี้เองสติปัญญาของพวกเขาจึงเฝ้าแต่เร่ร่อนไปที่อื่น
โชคในอนาคตของพวกเขาจึงไม่กลับมาสูงส่ง
บางคนสังเวยกระดูกของเขาในงานรับใช้ทางร่างกาย พวกเขาทำให้ทุกคนมีความสุข
ตัวอย่างเช่น พวกเขาทำอาหารและเสิร์ฟอาหารให้ผู้คน สิ่งนั้นเป็นเรื่องหนึ่งเช่นกัน
ผู้ที่ใส่ใจในการทำงานรับใช้จะไม่สามารถอยู่ได้โดยไม่ได้ถ่ายทอดความรู้นี้
และแล้วบาบาก็จะดูว่าพวกเขามีสำนึกที่เป็นร่างหรือไม่
พวกเขามีความนับถือต่อซีเนียร์หรือไม่? ลูกควรมีความนับถือต่อซีเนียร์มหารตี ใช่
เมื่อสติปัญญาของเด็กที่ฉลาดบางคนรุดหน้าไปอย่างรวดเร็ว
มหาระตีก็ต้องให้ความนับถือกับพวกเขา
พ่อพอใจเมื่อท่านเห็นว่าลูกใส่ใจในการทำงานรับใช้ ผู้นี้จะทำงานรับใช้ที่ดี
ลูกควรฝึกอธิบายที่นิทรรศการตลอดทั้งวัน ปวงประชาถูกสร้างขึ้นมามากมาย
ไม่มีวิธีอื่นใด
ราชาและราชินีและปวงประชาของสุริยวงศ์และจันทราวงศ์ทั้งหมดถูกสร้างขึ้นที่นี่
ลูกควรทำงานรับใช้อย่างมาก
สิ่งนั้นอยู่ในสติปัญญาของลูกๆว่าเวลานี้ลูกกลายเป็นบราห์มิน
ในขณะที่อยู่ที่บ้านกับครอบครัวของลูก ลูกแต่ละคนมีสภาพของตนเอง
ลูกไม่ต้องออกจากครอบครัวของลูก พ่อพูดว่า ลูกอาจอาศัยอยู่ที่บ้าน
แต่ทำให้สติปัญญาของลูกมีศรัทธาว่าโลกเก่ากำลังจะถูกทำลาย
สายสัมพันธ์ของเราอยู่กับพ่อผู้เดียวเท่านั้น
ลูกก็เข้าใจด้วยเช่นกันว่าเพียงผู้ที่รับความรู้นี้เมื่อวงจรที่แล้วเท่านั้นจะมารับความรู้นี้อีกครั้ง
ทุกสิ่งจะซ้ำรอยเหมือนเดิมทุกประการในแต่ละวินาที ลูกดวงวิญญาณมีความรู้นี้ใช่ไหม?
พ่อก็มีความรู้นี้ด้วยเช่นกัน ลูกๆต้องกลับมาเป็นเหมือนพ่อ
ลูกก็ต้องซึมซับประเด็นต่างๆด้วยเช่นกัน ทุกประเด็นไม่ได้อธิบายในเวลาเดียวกัน
การทำลายล้างกำลังยืนอยู่เบื้องหน้าลูก นี่คือการทำลายเดียวกันนั้น
ไม่มีสงครามในยุคทองและยุคเงิน
เพียงเมื่อศาสนามากมายปรากฏออกมาและมีการสร้างกองทัพขึ้นมาเท่านั้นจึงจะเริ่มสงครามได้
เมื่อดวงวิญญาณลงมาในตอนแรกพวกเขาสะโตประธานและแล้วก็ไปสูสภาพสะโต ราโจ และตาโม
ให้สิ่งนี้อยู่ในสติปัญญาของลูกว่าอาณาจักรนี้ถูกก่อตั้งขึ้นมาอย่างไร
ในขณะที่ลูกกำลังนั่งอยู่ที่นี่ลูกควรมีสำนึกรู้ว่าชีพบาบามาและให้สมบัติแก่ลูก
ซึ่งสติปัญญาของลูกต้องซึมซับ ลูกที่ดีจะจดบันทึกลงไป
เป็นสิ่งที่ดีทีจะเขียนลงไปและแล้วหัวข้อนั้นก็จะเกิดขึ้นในสติปัญญาของลูก
วันนี้ฉันจะอธิบายเกี่ยวกับหัวข้อนี้ พ่อพูดว่า พ่อให้สมบัติแก่ลูกมากมาย
ลูกมีสมบัติมากมายในยุคทองและยุคเงิน เมื่อลูกไปสู่หนทางของบาปสมบัตินั้นก็จะลดลง
ความสุขของลูกก็ลดลงด้วยเช่นกัน ลูกเริ่มกระทำกรรมที่เป็นบาปอย่างใดอย่างหนึ่ง
เมื่อลูกลงมาองศาของลูกก็ลดลงเรื่อยๆ ลูกผ่านสภาพของสะโตประธาน สะโต ราโจ และตาโม
เมื่อลูกกำลังไปจากสะโตไปสู่ราโจ ไม่ใช่ว่าลูกจะเข้าไปสู่สภาพนั้นในทันที
ลูกลงมาอย่างช้ามาก แม้ว่าลูกจะอยู่ในสภาพตาโมประธาน
ลูกก็ลงบันไดมาอย่างช้ามากและองศาของลูกก็ลดลงเรื่อยๆ นับวันองศาก็ลดลงเรื่อยๆ
เวลานี้ลูกต้องกระโดด จากตาโมประธานลูกต้องกลับมาสะโตประธาน
ลูกต้องใช้เวลาสำหรับสิ่งนี้
มีเพลงร้องว่าผู้ที่ปีนขึ้นไปสามารถลิ้มรสน้ำทิพย์แห่งสวรรค์ได้
หากลูกถูกตบตีโดยกิเลสตัณหาราคะแล้วลูกก็ถูกบดขยี้อย่างสมบูรณ์
กระดูกของลูกจะหักอย่างสิ้นเชิง คนบางคนฆ่าตัวตาย
สิ่งนี้ไม่ถูกเรียกว่าการฆ่าดวงวิญญาณ แต่เป็นการฆ่าร่างกายที่มีชีวิต
ที่นี่ลูกต้องประกาศสิทธิ์ในมรดกของลูกจากพ่อ
ลูกต้องจดจำพ่อเพราะลูกได้รับอำนาจในการปกครองจากพ่อ ถามตัวเองว่า
ฉันสะสมรายได้มากเท่าไรสำหรับอนาคตโดยการจดจำระลึกถึงพ่อ
ฉันกลายเป็นไม้เท้าให้คนตาบอดมากแค่ไหน
ลูกต้องให้สาสน์จากบ้านนั้นสู่บ้านนี้ว่าโลกเก่านี้กำลังจะเปลี่ยนแปลง
พ่อกำลังสอนราชาโยคะแก่ลูกเพื่อโลกใหม่ ทุกสิ่งแสดงให้เห็นในภาพบันได ภาพนี้ทำยาก
ลูกมีความคิดตลอดทั้งวันว่าจะออกแบบภาพในลักษณะนั้นอย่างไรที่ใครก็สามารถเข้าใจได้อย่างง่ายดาย
ทั้งโลกจะไม่มาที่นี่ เพียงผู้ที่เป็นของศาสนาเทพเท่านั้นที่จะมา
งานรับใช้ของลูกต้องดำเนินต่อไปเป็นระยะเวลานาน
ลูกรู้ว่าชั้นเรียนของลูกนี้จะดำเนินต่อไปอีกนานเท่าไร
พวกเขาเชื่อว่าระยะเวลาของวงจรคือหนึ่งแสนปี
และดังนั้นพวกเขาจึงยังคงถ่ายทอดเรื่องราวในคัมภีร์ต่อไป
พวกเขาเชื่อว่าผู้ประทานการหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์สำหรับทุกคนจะมาในตอนท้าย
ที่สาวกของเขาจะได้รับการหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์
และแล้วพวกเขาจะหลอมรวมเข้ากับแสง อย่างไรก็ตามสิ่งนี้ไม่ได้เป็นเช่นนั้น
ลูกรู้ว่าเวลานี้เรากำลังรับฟังเรื่องราวที่แท้จริงของความเป็นอมตะจากพ่อที่เป็นอมตะ
ดังนั้นลูกต้องมีความเชื่อในสิ่งที่พ่อผู้เป็นอมตะพูด ท่านพูดว่า
จดจำพ่อและกลับมาบริสุทธิ์ มิฉะนั้นลูกจะต้องสัมผัสกับการลงโทษอย่างมาก
ลูกจะได้รับสถานภาพที่ต่ำ ลูกต้องเพียรพยายามเพื่อทำงานรับใช้
มีตัวอย่างของฤๅษีดาดิชีด้วยเช่นกัน เขาอุทิศกระดูกของเขาในงานรับใช้
การอุทิศกระดูกในงานรับใช้หมายถึงการทำงานรับใช้ทั้งวันโดยไม่คิดถึงร่างกายของลูกเองเลย
หนึ่งคืองานรับใช้ทางร่างกายด้วยกระดูกของลูกและอีกหนึ่งคืองานรับใช้ทางจิตด้วยกระดูกของลูก
ผู้รับใช้ทางจิตถ่ายทอดความรู้ทางจิตนี้เท่านั้น
ในขณะที่ให้ทานสมบัติพวกเขาก็เฝ้าแต่ร่ายรำในความสุข
งานรับใช้ทั้งหมดที่ผู้คนในโลกทำคืองานรับใช้ทางร่างกาย
การถ่ายทอดคัมภีร์ไม่ถูกเรียกว่างานรับใช้ทางจิต
มีเพียงพ่อผู้เดียวเท่านั้นที่มาและสอนงานรับใช้ทางจิตนี้
พ่อทางจิตมาและสอนลูกๆทางจิต เวลานี้ลูกๆกำลังเตรียมการเพื่อจะไปสู่โลกใหม่ยุคทอง
ลูกจะไม่มีการกระทำใดๆที่เป็นบาปที่นั่น นั่นคืออาณาจักรของราม
ที่นั่นมีจำนวนน้อยมาก ในเวลานี้ทุกคนสัมผัสกับความทุกข์ในอาณาจักรของราวัน
ความรู้นี้ทั้งหมดอยู่ในสติปัญญาของลูกตามลำดับกันไปตามความพยายามของลูก
ความรู้นี้ทั้งหมดรวมอยู่ในภาพบันได พ่อพูดว่า
อยู่อย่างบริสุทธิ์ในชาติสุดท้ายนี้ของลูกและลูกจะกลายเป็นนายของโลกที่บริสุทธิ์
ลูกต้องอธิบายในลักษณะเช่นนั้นที่มนุษย์เข้าใจว่าพวกเขากลับมาตาโมประธานจากสะโตประธาน
และด้วยวิธีเดียวที่จะกลับมาสะโตประธานคือการอยู่ในการจาริกแสวงบุญแห่งการจดจำระลึกถึง
เมื่อพวกเขาเห็นสิ่งนี้สติปัญญาของพวกเขาจะตระหนักรู้ว่าไม่มีใครอื่นมีความรู้นี้
เมื่อพวกเขามองดูภาพบันได พวกเขาถามว่าข้อมูลเกี่ยวกับศาสนาอื่นอยู่ที่ไหน
ทั้งหมดนั้นถูกเขียนไว้ในภาพของวงจร พวกเขาไม่ได้ไปสู่โลกใหม่ พวกเขาได้รับความสงบ
เพียงผู้คนของบารัตเท่านั้นที่เคยอยู่ในสวรรค์ พ่อมาในบารัตเพื่อสอนราชาโยคะ
เหตุนี้เองทุกคนต้องการโยคะโบราณของบารัต
พวกเขาจะเข้าใจจากภาพเหล่านี้ว่ามีเพียงบารัตเท่านั้นในโลกใหม่จริงๆ
พวกเขาจะเข้าใจเกี่ยวกับศาสนาของเขา แม้ว่าพระคริสต์จะมาก่อตั้งศาสนานั้น
ในปัจจุบันเขาก็ตาโมประธานด้วย ความรู้เกี่ยวกับผู้สร้างและสิ่งสร้างนี้มีมากมาย
ลูกสามารถบอกพวกเขาได้ว่า เราไม่ต้องการเงินของใคร เราจะทำอะไรกับเงินนั้น?
รับฟังสิ่งนี้และถ่ายทอดให้ผู้อื่นด้วยเช่นกัน พิมพ์ภาพเหล่านี้
ลูกต้องใช้ประโยชน์จากรูปภาพเหล่านี้
สร้างห้องโถงขึ้นมาที่สามารถถ่ายทอดความรู้นี้ได้ เราจะทำอะไรโดยการรับเงินนั้น?
สิ่งนี้จะให้คุณประโยชน์กับครอบครัวของลูก ลูกเพียงแค่ต้องเตรียมการ
หลายคนจะมาและพูดว่าความรู้ของผู้สร้างและสิ่งสร้างนี้ดีมาก
สิ่งนี้ต้องเข้าใจโดยมนุษย์
เมื่อผู้คนจากต่างประเทศได้ยินความรู้นี้พวกเขาก็จะชอบความรู้นี้เป็นอย่างมาก
พวกเขาจะกลับมามีความสุขมาก
พวกเขาจะเข้าใจว่าเขาควรมีโยคะกับพ่อเช่นกันเพื่อที่บาปของพวกเขาจะได้รับการปลดเปลื้อง
ลูกต้องให้คำแนะนำของพ่อกับทุกคน
พวกเขาจะเข้าใจว่าไม่มีใครนอกจากพระเจ้าสามารถให้ความรู้นี้
พวกเขาพูดว่าพระเจ้าก่อตั้งสวรรค์แต่พวกเขาไม่รู้ตัวว่าท่านมาอย่างไร
พวกเขาจะกลับมามีความสุขเมื่อรับฟังลูกและจะทำความพยายามที่จะศึกษาโยคะ
พวกเขาจะทำความพยายามที่จะกลับมาสะโตประธานจากตาโมประธาน
ลูกควรมีความคิดมากมายเกี่ยวกับการทำงานรับใช้ หากลูกเปิดเผยทักษะของลูกในบารัต
บาบาจะส่งลูกไปต่างประเทศ ภารกิจจะตามไปด้วย ในปัจจุบันนี้ยังมีเวลาเหลืออยู่บ้าง
จะใช้เวลาไม่นานในการก่อตั้งโลกใหม่
ที่ไหนก็ตามที่เกิดแผ่นดินไหวพวกเขาสามารถสร้างอาคารใหม่ได้อีกครั้งในสองถึงสามปี
เมื่อมีคนงานที่มีทักษะความชำนาญจำนวนมากและมีวัสดุทั้งหมด
ก็ใช้เวลาไม่นานในการสร้างอาคารเหล่านั้น ตึกต่างๆในต่างประเทศสร้างขึ้นมาอย่างไร?
มอเตอร์หนึ่งตัวต่อนาที (a motor a minute) ดังนั้น
ลองนึกดูสิว่าจะสร้างอาคารขึ้นมาได้เร็วแค่ไหนในยุคทอง มีทองคำและเงินฯลฯ
มากมายที่นั่น ลูกจะนำทองคำ เงิน และเพชรมาจากเหมือง ลูกกำลังเรียนรู้ทักษะทั้งหมด
มีความหยิ่งยโสทางวิทยาศาสตร์อย่างมากในขณะนี้
วิทยาศาสตร์จะเป็นประโยชน์อย่างมากที่นั่น
ทุกสิ่งที่พวกเขาได้ศึกษาที่นี่จะเป็นประโยชน์สำหรับพวกเขาในชาติเกิดต่อไปของเขาที่นั่น
ในเวลานั้นทั้งโลกกลับมาใหม่ อาณาจักรของราวันจะถูกทำลาย
แม้กระทั่งวัตถุธาตุทั้งห้าจะรับใช้ลูกตามกฎ สวรรค์กำลังถูกสร้างขึ้น
ไม่มีภัยพิบัติใดๆเกิดขึ้นที่นั่น ไม่มีอาณาจักรของราวันที่นั่น ทุกคนสะโตประธาน
สิ่งที่ดีที่สุดคือลูกควรมีความรักต่อพ่อเป็นอย่างมาก
ซึมซับสมบัติที่พ่อให้แก่ลูกและให้ทานสมบัตินั้นแก่ผู้อื่น
ยิ่งลูกให้ทานมากเท่าไหร่ ลูกก็จะยิ่งสมสะได้มากเท่านั้น
ลูกจะซึมซับสิ่งนี้ได้อย่างไรหากลูกไม่ทำงานรับใช้
สติปัญญาของลูกควรใช้ในการทำงานรับใช้ งานรับใช้มากมายสามารถทำได้
ขอให้มีความก้าวหน้าในแต่ละวัน ให้มีความก้าวหน้าของตนเองด้วยเช่นกัน อัจชะ
ถึงลูกๆ
ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ใด้พบพานอีกครั้ง รัก
ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อบัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
อยู่อย่างข้องแวะในงานรับใช้ทางจิตอย่างสม่ำเสมอ
ร่ายรำในความสุขขณะที่ให้ทานสมบัติของความรู้นี้
ซึมซับความรู้นี้เข้าไปในตนเองและสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้อื่นซึมซับสิ่งนั้น
2.
เติมอาภรณ์ของลูกด้วยสมบัติของความรู้นี้ที่พ่อให้แก่ลูก
จดบันทึกลงไปเพื่อที่ลูกสามารถอธิบายหัวข้อได้
อยู่อย่างกระตือรือร้นเกี่ยวกับการให้ทานความมั่งคั่งแห่งความรู้นี้
พร:
ขอให้ลูกเป็นตัวของอำนาจและแกว่งไกวในชิงช้าแห่งความสุขด้วยความยิ่งใหญ่ของสัจจะอย่างสม่ำเสมอ
การสรรเสริญลูกๆผู้ที่เป็นตัวของอำนาจคือ: เมื่อมีสัจจะ ดวงวิญญาณก็ร่ายรำ
เรือแห่งสัจจะอาจจะโคลงเคลงไปมา แต่จะไม่จม
ไม่ว่าใครพยายามจะเขย่าลูกมากแค่ไหนก็ตาม
ลูกก็จะยิ่งแกว่งไกวในชิงช้าแห่งความสุขด้วยความยิ่งใหญ่ของสัจจะมากยิ่งขึ้นเท่านั้น
พวกเขาไม่ได้เขย่าลูก แต่ดันชิงช้าของลูกเพื่อแกว่งลูก พวกเขาไม่ได้เขย่าลูก
แต่แกว่งลูก ดังนั้น ขอบคุณพวกเขาสำหรับทำให้ลูกแกว่งไกวและทำให้ลูกแกว่งไกวกับพ่อ
คติพจน์:
ให้แสงแห่งพลังทั้งหมดอยู่กับลูกอย่างสม่ำเสมอและมายาจะไม่สามารถเข้าใกล้ลูกได้
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
ด้วยคุณสมบัติพิเศษของความเป็นหนึ่งเดียวกันและศรัทธา กลับมาเต็มไปด้วยความสำเร็จ
จงมีความเป็นหนึ่งเดียวกัน ความสะอาด ความประณีต ความอ่อนหวาน
และความยิ่งใหญ่ในความคิด คำพูด และการกระทำของลูก
เมื่อทั้งห้าประการนี้ปรากฏให้เห็นในทุกย่างก้าวของแต่ละคน
และแล้วการเปิดเผยของพ่อจะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ความแตกต่างใดๆ
ที่ปรากฏให้เห็นในสันสการ์ของลูกในเวลานี้จะต้องนำไปสู่ความเป็นหนึ่งเดียวกัน
เพื่อให้เกิดความเป็นหนึ่งเดียวกัน จงให้ความใส่ใจต่อคำแนะนำของกันและกัน พูด “ฮาจี
ฮาจี” (ตอบรับ) และให้ความคิดเห็นของลูกอย่างแน่นอน
และแล้วกลับมาถูกผูกด้วยข้อผูกมัดของความเป็นหนึ่งเดียวกัน
ความเป็นหนึ่งเดียวกันนี้คือวิธีการสู่ความสำเร็จ