09.06.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน เพื่อที่จะบินกลับไปกับพ่อ ลูกต้องกลับมาบริสุทธิ์อย่างสมบูรณ์
และอุทิศตนเองอย่างสมบูรณ์: แม้แต่ร่างกายนี้ก็ไม่ใช่ของฉัน
กลับมาปราศจากร่างอย่างสมบูรณ์
คำถาม:
ลูกต้องขจัดความกลัวอะไรเพื่อที่จะไปถึงจุดหมายปลายทางที่สูง?
คำตอบ:
ลูกๆบางคนกลัวพายุมายาอย่างมาก พวกเขาพูดว่า: บาบา พายุรบกวนฉันอย่างมาก
หยุดพายุเหล่านั้น! บาบาพูดว่า: ลูกๆ นี่คือการแข่งขันชกมวย ในการชกมวยนั้น
ไม่ใช่แค่ฝ่ายเดียวเท่านั้นที่โจมตีตลอดเวลา หากหนึ่งในนั้นชกห้าครั้ง
อีกคนอย่างแน่นอนก็จะชกอีกสิบครั้ง เหตุนี้เองลูกต้องไม่หวาดกลัว จงเป็นมหาวีระ (ทหารกล้า)
และมีชัยชนะ เพราะเพียงนั้นที่ลูกจะสามารถไปถึงจุดหมายปลายทางที่สูงของลูกได้
เพลง:
ฉันได้มาที่หน้าประตูของท่านหลังจากที่ได้กล่าวคำปฏิญาณแล้ว
โอมชานติ
ลูกๆ ได้ยินเพลงแล้ว เพลงนี้อย่างแน่นอนมีนัยสำคัญบางประการ
เหตุนี้เองพ่อจึงได้ซื้อแผ่นเสียงนี้เพื่ออธิบายความหมายของเพลงให้แก่ลูก
นี่เรียกว่าการตายขณะมีชีวิตและการเป็นของพ่อ หลังจากที่เป็นของพ่อ ลูกก็เป็นของครู
หลังจากเป็นของครู คนส่วนใหญ่ก็มีกูรู เมื่อชาวคริสเตียนมีลูก
พวกเขาทำพิธีศีลจุ่มและตั้งชื่อให้ทารก พวกเขาไปและวางเด็กไว้บนตักของกูรู
ไม่ว่าเขาจะเป็นนักบวชหรือเป็นคนอื่น นักบวชไม่ใช่พระคริสต์ พวกเขาจะพูดว่า:
เธอกำลังจะกลายเป็นชาวคริสเตียนในนามของพระคริสต์ เวลานี้ก่อนอื่นลูกๆเป็นของพ่อ
นั่นคือลูกกลับมาปราศจากร่าง ไม่ว่าอะไรก็ตามที่เรามี ร่างกาย
จิตใจและทรัพย์สมบัติของเรา เรายกมอบทั้งหมดนั้นให้บาบา เราตายขณะมีชีวิต นั่นคือ
เราดวงวิญญาณเป็นของท่าน สิ่งนี้ควรคงอยู่ในสติปัญญาของลูก
ไม่ว่าอะไรก็ตามที่เป็นของฉัน ร่างกายของฉัน ทรัพย์สมบัติของฉัน ทรัพย์สินของฉัน
ความสัมพันธ์ของฉัน ฯลฯ ทั้งหมดนั้นจะถูกลืม เมื่อคนตาย เขาก็ลืมทุกสิ่ง
จุดหมายปลายทางนั้นสูงมาก เราคือดวงวิญญาณที่ปราศจากร่าง จงทำให้สิ่งนี้มั่นคง
ไม่ใช่ว่าลูกละร่างของลูกและตาย ไม่เลย
ดวงวิญญาณยังไม่ได้กลับมาบริสุทธิ์อย่างสมบูรณ์ ลูกเป็นของพ่อ แต่บาบาพูดว่า:
ลูกดวงวิญญาณไม่บริสุทธิ์ ปีกของลูกดวงวิญญาณนั้นหัก
เวลานี้ดวงวิญญาณไม่สามารถบินได้ เป็นเพราะทาโมประธาน
จึงไม่มีมนุษย์แม้เพียงคนเดียวสามารถกลับบ้านได้ มายาได้หักปีกของลูกไปอย่างสมบูรณ์
บาบาได้อธิบายแล้วว่าดวงวิญญาณคือสิ่งที่รวดเร็วที่สุด
ไม่มีสิ่งใดเร็วไปกว่าดวงวิญญาณ; ไม่มีสิ่งใดสามารถเทียบได้กับดวงวิญญาณ
ในเวลาสุดท้ายดวงวิญญาณทั้งหมดจะกลับบ้านเหมือนฝูงยุง พวกเขาจะไปไหน?
พวกเขาจะไปไกลมากๆ เหนือพระอาทิตย์และพระจันทร์ พวกเขาจะไม่กลับมาจากที่นั่น
จรวดขึ้นไปที่นั่นแล้วก็กลับมา พวกเขาไม่สามารถแม้กระทั่งไปถึงดวงอาทิตย์ได้
ลูกต้องไปไกลยิ่งกว่านั้น
ลูกต้องไปยังโลกที่ไม่มีตัวตนซึ่งอยู่เหนืออาณาเขตที่ละเอียดอ่อน
ลูกดวงวิญญาณได้รับปีก ดวงวิญญาณสะสางบัญชีกรรมทั้งหมดของพวกเขาและกลับมาบริสุทธิ์
มีการเขียนคำยกย่องสรรเสริญมากมายของช่วงเวลาแห่งการชำระสะสาง
ดวงวิญญาณทั้งหมดต้องสะสางบัญชีกรรมของพวกเขาและกลับบ้าน
เวลานี้ดวงวิญญาณทั้งหมดนั้นสกปรกและมีบาป มีกูรู นักปราชญ์
และซันยาสซีที่ยิ่งใหญ่มากมายผู้ที่คิดว่าตนเองเป็นกูรูและพูดว่า: ฉันคือธาตุบราห์ม
ฉันได้บรรลุถึงธาตุบราห์มแล้ว พวกเขากำลังนั่งอยู่ที่นี่
ดังนั้นพวกเขาจะไปถึงที่ไหนในธาตุบราห์มนั้น? เวลานี้ลูกเข้าใจว่า ในฐานะดวงวิญญาณ
ลูกอาศัยอยู่ในธาตุบราห์ม อย่างไรก็ตามไม่มีใครสามารถกลับไปที่นั่นได้ในเวลานี้
ดวงวิญญาณทั้งหมดกลับมาเกิดใหม่ที่นี่ ละครนี้ไม่มีขีดจำกัด
นักแสดงทั้งหมดอย่างแน่นอนต้องลงมาจากที่นั่นเพื่อเล่นบทบาทของพวกเขา
ดวงวิญญาณทั้งหมดได้ขึ้นมาบนเวทีนี้แล้ว เมื่อเป็นเวลาของการทำลายล้าง
ทั้งหมดจะลงมาที่นี่ อยู่ที่นั่นพวกเขาจะทำอะไรล่ะ?
นักแสดงจะไม่เพียงแต่นั่งอยู่ที่บ้านและไม่เล่นบทบาท
อย่างแน่นอนเขาจะต้องเข้ามาสู่การแสดง เมื่อทุกคนได้ลงมาจากที่นั่น
พ่อก็มาและพาทุกคนกลับไป พ่อพูดว่า: แม้ว่าพ่อลงมาที่นี่
ดวงวิญญาณก็ยังคงลงมาเรื่อยๆ จำนวนเฝ้าแต่เพิ่มขึ้น ต่างลำดับกันไป
แล้วลูกก็จะกลับไปต่างลำดับกันไป ทุกสิ่งขึ้นกับสภาพของลูก
เหตุนี้เองลูกต้องตายขณะมีชีวิต ต้องใช้ความพยายามที่จะมีศรัทธาว่าลูกคือดวงวิญญาณ
ลูกๆ ลืมสิ่งนี้ด้วยการกลับมามีสำนึกที่เป็นร่างซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เพียงเมื่อลูกอุทิศตนเองอย่างสมบูรณ์เท่านั้นที่ลูกจะสามารถอยู่อย่างมีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ
บาบา ทั้งหมดนี้เป็นของท่าน แม้แต่ฉันก็เป็นของท่าน
เป็นราวกับว่าร่างกายนี้ไม่ได้เป็นของฉัน และเวลานี้ฉันได้ละทิ้งร่างนั้น บาบา
ฉันเป็นของท่าน บาบาพูดว่า: เป็นของพ่อและตัดความผูกพันยึดมั่นของลูกจากทุกคนอื่น
ไม่ใช่ว่าลูกต้องมาและปักหลักอยู่ที่นี่
ลูกต้องทำธุรกิจของลูกและดูแลบ้านของลูกด้วย
ลูกๆต้องสะสางหนี้สินของพวกเขากับพ่อแม่ของพวกเขา
และอย่างแน่นอนให้การตอบแทนด้วยการรับใช้พ่อแม่
ลูกๆเป็นหนี้บุญคุณพ่อแม่ของพวกเขาสำหรับการหล่อเลี้ยงของพวกเขา
เวลานี้พ่อกำลังหล่อเลี้ยงลูก ลูกทั้งหมดที่มาในตอนเริ่มต้นก็อุทิศทุกสิ่งในทันที
พวกเขาไม่ได้เก็บสิ่งใดไว้เพื่อตนเอง พวกเขาอุทิศทุกสิ่ง และลูกๆ
กำลังทำให้บารัตบริสุทธิ์ด้วยทรัพย์สมบัตินั้น
เพียงบารัตเท่านั้นที่เคยบริสุทธิ์อย่างสมบูรณ์
ไม่สามารถมีใครมีความสุขและบริสุทธิ์ได้เท่ากับที่ชาวบารัตเคยมี
บารัตคือสถานที่จาริกแสวงบุญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ซึ่งพ่อผู้ชำระให้บริสุทธิ์ทำให้ทั้งโลกบริสุทธิ์จากไม่บริสุทธิ์
แม้กระทั่งวัตถุธาตุเหล่านี้เวลานี้ก็เป็นศัตรูของลูก จะมีแผ่นดินไหว จะมีพายุ
เพราะทุกคนนั้นทาโมประธาน
จะมีภัยพิบัติทางธรรมชาติที่จะเป็นเหตุของความทุกข์มากมายด้วยเช่นกัน
ในเวลานี้ทุกสิ่งเป็นเหตุของความทุกข์ ในยุคทองทุกสิ่งให้ความสุข
จะไม่มีพายุหรืออากาศร้อน ฯลฯ ที่นั่น มีลูกน้อยมากที่เข้าใจประเด็นเหล่านี้เช่นกัน
วันนี้พวกเขาอยู่ที่นี่และพรุ่งนี้พวกเขาก็จะไม่อยู่ที่นี่อีกต่อไป
ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่าพวกเขาไม่เข้าใจสิ่งใดเลย แม้ว่าพวกเขามาที่นี่
ก็ไม่ใช่ว่าทั้งหมดจะอยู่อย่างเข้มแข็งตลอดเวลา
ในไม่ช้าหลังจากที่พวกเขากลับไปจากที่นี่
บางคนจะเขียนข่าวเกี่ยวกับพวกเขาหลังจากสิบวันว่า: บาบา
มายาได้กินคนนั้นคนนี้ไปแล้ว สิ่งนี้เฝ้าแต่เกิดขึ้น เมื่อต้นไม้เล็กๆโตขึ้น
ก็ออกผล แล้วพวกเขาก็มีพละกำลังที่จะทำให้ผู้อื่นเป็นเหมือนพวกเขา พวกเขาให้ผล
หลังจากที่เป็นของพ่อ ลูกต้องสร้างปวงประชาและทายาทด้วยเช่นกัน
บางคนกลายเป็นไกด์ผู้นำทางและมาหาบาบาด้วยการคิดว่าพวกเขาได้มาถึงจุดหมายปลายทางของพวกเขาแล้ว
แต่ไม่เลย จุดหมายปลายทางนั้นสูงมาก พวกเขาพูดว่า: มีพายุมากมายของมายา
เวลานี้ลูกเป็นของพ่อ และดังนั้นพายุก็จะมา พวกเขาพูดว่า: บาบา เราเคยเป็นของท่าน
เราได้รับมรดกของเราจากท่าน แล้วหลังจากกลับมาเกิด เราก็ได้ไปผ่าน 84 ชาติเกิด
และเวลานี้เป็นของท่านอีกครั้ง อย่างแน่นอนที่ฉันจะได้รับมรดกของฉันจากท่าน
ดังนั้นต้องมีการจดจำพ่อเช่นนั้นอย่างมาก
ลูกด้วยต้องทำให้ผู้อื่นเป็นเช่นเดียวกันกับตัวลูกเองและให้ผล
ไม่เช่นนั้นแล้วลูกประคำจะสร้างขึ้นมาได้อย่างไร?
ลูกจะทำให้ผู้อื่นเป็นทายาทของพ่อได้อย่างไร?
ปวงประชาและทายาทนั้นเป็นที่ต้องการที่จะนั่งบนบัลลังก์ ผู้คนมากมายมาหาพ่อ
แล้วพวกเขาก็หย่าขาดจากพ่อ โยคะแห่งสติปัญญาของพวกเขาขาดตอน และเกมก็จบลง
ลูกๆบางคนมาและถามบาบา: บาบา
ฉันจะสามารถทำให้สภาพของฉันไม่ถูกกระทบโดยพายุได้อย่างไร?
บาบาเฝ้าแต่แสดงวิธีการที่จะทำเช่นนี้แก่ลูก จดจำพ่อ! พายุจะมา ในการชกมวย
ลูกเคยเห็นไหมว่ามีเพียงฝ่ายเดียวเท่านั้นที่เฝ้าแต่ถูกชก?
อย่างแน่นอนที่ทั้งสองฝ่ายจะมีความกล้าหาญ หากฝ่ายหนึ่งชกอีกฝ่ายห้าครั้ง
อีกฝ่ายก็จะชกอีกสิบครั้ง นี่ด้วยคือเกมชกมวย เมื่อลูกเฝ้าแต่จดจำพ่อ
มายาก็จะเฝ้าแต่วิ่งหนีไป อย่างไรก็ตามสิ่งนี้จะไม่เกิดขึ้นในทันที
ลูกต้องต่อสู้กับมายา อย่าได้คิดว่ามายาจะไม่ตีลูก ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม
นี่คือเกมชกมวยที่ใหญ่ หลายคนก็หวาดกลัวอย่างมาก
มายานั้นก็บีบจมูกพวกเขาไว้อย่างสมบูรณ์ นี่คือสนามรบ
มายาสร้างอุปสรรคใหญ่ในการเชื่อมโยงโยคะแห่งสติปัญญาของลูก
ความพยายามทั้งหมดเป็นที่ต้องการสำหรับโยคะ
แม้บาบาพูดว่าท่านรักดวงวิญญาณที่กระจ่างในความรู้
ก็ไม่ใช่ว่าท่านเพียงแต่รักผู้ที่ให้ความรู้นี้เท่านั้น
เพราะจะต้องมีโยคะที่ถูกต้องด้วยเช่นกัน จดจำพ่อ! อย่าได้หวาดกลัวอุปสรรคของมายา
ลูกกำลังจะกลายเป็นนายของโลก ทุกคนจะกลายเป็นเช่นนี้หรือ? สร้อยประคำของ 16,108
นั้นใหญ่มาก สร้อยประคำจะเสร็จสมบูรณ์ในเวลาสุดท้าย
จะมีเจ้าชายและเจ้าหญิงมากมายจนกระทั่งถึงตอนสิ้นสุดของยุคเงิน
มีสิ่งชี้บอกบางอย่างของสิ่งนี้ มีสิ่งชี้บอกของ 8 และ108
สิ่งนี้ถูกต้องอย่างแท้จริง ในตอนสิ้นสุดของยุคเงิน จะมีเจ้าชายและเจ้าหญิง 16,108
จะไม่มีมากมายเช่นนั้นในตอนเริ่มต้น
เริ่มแรกมีพวกเขาไม่กี่คนและแล้วจำนวนก็เฝ้าแต่เติบโต
พวกเขาทั้งหมดถูกสร้างขึ้นที่นี่ ลูกมีโอกาสที่ดีมาก แต่ต้องใช้ความพยายามอย่างมาก
มีการร้องในเพลงด้วยเช่นกัน: ฉันจะไม่มีวันจากท่าน แม้ว่าฉันจะตาย บาบา ร่างกาย
จิตใจและทรัพย์สมบัติทั้งหมดนี้เป็นของท่าน ฉันจะกลับมาปราศจากร่างและจดจำท่าน
ฉันจะเชื่อมสติปัญญาของฉันในโยคะกับท่าน บาบาพูดว่า: ทั้งหมดนี้เป็นไปเพื่อลูกๆ
ลูกๆ พูดว่า: ทุกสิ่งที่ฉันมีเป็นของท่าน พวกเขาพูดว่า:
ทั้งหมดนี้ได้ให้ไว้โดยพระเจ้า เวลานี้บาบาพูดว่า: ทั้งหมดนี้จะถูกทำลาย ลูกมีอะไร?
แม้แต่ร่างกายเหล่านั้นก็จะถูกทำลาย
เวลานี้พ่อกำลังแลกเปลี่ยนสิ่งเหล่านั้นเพื่อลูก
ลูกเพียงแต่แลกเปลี่ยนสิ่งเหล่านั้น ดังนั้นบาบาพูดว่า: ลูกๆ กลับมาปราศจากร่าง!
จดจำพ่อ! ทำให้สติปัญญาของลูกอุทิศทุกสิ่ง
มีเรื่องราวของกษัตริย์หะริชจันทราผู้ที่ขอให้สิ่งของครอบครองของเขาไปฝากไว้ในการดูแล
พ่อพูดว่า: พ่ออธิบายสาระของคัมภีร์เหล่านี้ทั้งหมด ฯลฯ แก่ลูก
พ่อทำให้ลูกเป็นราชาและราชินีด้วยปากของบราห์มา
และเวลานี้พ่อกำลังทำเช่นนั้นอีกครั้ง มนุษย์ไม่มีวันสอนราชาโยคะแก่มนุษย์ได้
และทำให้พวกเขาเป็นราชาและราชินีด้วยการอ่านกีตะให้แก่พวกเขา
ดังนั้นจะมีประโยชน์อะไรในการรับฟังกีตะเล่า? พ่อพูดว่า:
พ่อมาด้วยตัวเองทุกวงจรและทำให้ลูกกลายเป็นนายของโลก
เพียงเมื่อลูกเป็นของพ่อเท่านั้นที่ลูกจะกลายเป็นทายาท ดังนั้น
ยิ่งลูกอยู่ในโยคะมากเพียงใด ลูกก็จะยิ่งเฝ้าแต่กลับมาบริสุทธิ์มากเพียงนั้น บาบา
ทั้งหมดนี้เป็นของท่าน ฉันเป็นเพียงผู้ดูแลผลประโยชน์
ฉันจะไม่ทำสิ่งใดโดยที่ไม่ได้รับคำสั่งจากท่าน
ฉันจะรับการกำหนดด้วยเช่นกันถึงวิธีที่จะหาเลี้ยงชีพสำหรับร่างกาย โดยทั่วไป
เป็นคนจนที่ให้บัญชีทั้งหมดของพวกเขา คนมั่งคั่งไม่สามารถให้ได้
พวกเขาไม่สามารถอุทิศตนเอง เพียงนานๆครั้งเท่านั้นที่พวกเขาจะปรากฏออกมา
มีชื่อของจานาก พวกเขามีลูกๆ และทรัพย์สินร่วมกัน
ดังนั้นทรัพย์สินจะถูกแบ่งได้อย่างไร? พวกเขาจะได้ครอบครองทรัพย์สินของพวกเขา (แต่ละคน)
เพื่อจะสามารถอุทิศได้อย่างไร? พ่อคือเจ้าแห่งคนจน ผู้เป็นแม่นั้นยากจนที่สุด
กุมารีกระทั่งยากจนยิ่งกว่าผู้เป็นแม่อีก กุมารีไม่เคยมีความซาบซึ้งในมรดก
บุตรชายนั้นมีความซาบซึ้งในทรัพย์สินของพ่อแม่ของพวกเขา
ดังนั้นเพื่อที่จะประกาศสิทธิ์ในมรดกแห่งดินแดนสุขาวดี ลูกต้องละทิ้งทั้งหมดนั้น
การให้ทานจะทำกับคนยากจนเสมอ บารัตนั้นยากจนที่สุด อเมริกามั่งคั่งอย่างยิ่ง
พวกเขาได้รับมรดกมาหรือ? เมื่อบารัตนั้นเคยมั่งคั่งที่สุด ก็ไม่มีศาสนาอื่นใดเลย
มีเพียงชาวบารัตและเพียงภาษาเดียวเท่านั้น พระเจ้าคือหนึ่งเดียว
พ่อก่อตั้งอำนาจในการปกครองเดียว ศาสนาเดียว และภาษาเดียว
พ่อก่อตั้งรัฐบาลที่ทรงอำนาจเดียว จากหนึ่งแล้วก็เป็นสองและสาม
เวลานี้มีศาสนามากมาย ดังนั้นอย่างแน่นอนที่เวลานี้ต้องมีหนึ่งศาสนา
นี่เป็นประเด็นของ 5000 ปี นับแต่ที่เคยมีศาสนาเดียว
ผู้รู้ได้เขียนว่าระยะเวลาของยุคทองนั้นหลายแสนปี พวกเขาไม่เข้าใจว่ายุคทองคืออะไร
พวกเขาคิดว่าเมื่อใครบางคนตายเขาก็กลายเป็นชาวสวรรค์ บางทีเขาได้ขึ้นไปเบื้องบน
ในวัดดิลวาลาด้วย พวกเขาก็ได้แสดงสวรรค์อยู่เบื้องบนที่เพดาน
เหตุนี้เองผู้คนจึงสับสน ในความเป็นจริง สวรรค์ไม่ได้อยู่เบื้องบน
ลูกรู้ว่าเวลานี้ลูกจะไปหาบาบา และแล้วก็ลงมาที่นี่เพื่อปกครอง
ความรู้นี้ควรจะคงอยู่ในสติปัญญาของลูกเพื่อที่ลูกจะสามารถอธิบายแก่ใครก็ตามได้
มายาที่เป็นนกนั้นกินผู้ที่อ่อนแอทั้งตัว
เหตุนี้เองจึงได้มีการขอรูปภาพและเก็บทะเบียนประวัติ บาบาได้รับข่าวทั้งหมด:
ผู้นั้นผู้นี้ได้ยิงลูกธนูแห่งความรู้เช่นนั้น จนฉันกลายเป็นลูกของบาบา
มีการกล่าวไว้ในคัมภีร์ด้วยเช่นกันว่า ลูกธนูนั้นถูกยิงโดยกุมารี โอ!
ทำไมลูกจึงได้ลืมพ่อ? เหล่านี้เรียกว่าลูกธนูแห่งความรู้นี้
ลูกเพียงแต่ต้องเตือนพวกเขาถึงพ่อ ไม่มีประเด็นของลูกธนูของความก้าวร้าวรุนแรง
บาบาพูดว่า: พ่ออธิบายแก่ลูกถึงนัยสำคัญของคัมภีร์ทั้งหมดผ่านปากของบราห์มา
บราห์มาอย่างแน่นอนต้องอยู่ที่นี่ พวกเขาได้แสดงบราห์มาออกมาจากสายสะดือของวิษณุ
พวกเขาไม่รู้สิ่งใดเลย ผู้คนเพียงแต่เขียนสิ่งใดก็ตามที่ได้เข้าไปในจิตใจของพวกเขา
มีความสกปรกมากเหลือเกิน มีผู้คนมากมายที่มีพลังอิทธิฤทธิ์ เมื่อสัจจะปรากฏขึ้น
ความหลอกลวงก็ต่อต้านสิ่งนั้น เวลานี้ลูกเข้าใจว่า
ชีพบาบานั้นไม่มีตัวตนและบราห์มานี้มีตัวตน แต่ไม่มีเรื่องของสายสะดือ ฯลฯ อัจชะ
ถึงลูกๆ
ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก
ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. เวลานี้
กลายเป็นดวงวิญญาณที่กระจ่างในความรู้
ไม่ใช่ผู้ที่เพียงแต่รับฟังความรู้นี้และถ่ายทอด
ทำความพยายามที่จะจดจำระลึกถึงด้วยเช่นกัน
กลับมาปราศจากร่างและจดจำพ่อที่ปราศจากร่าง
2.
เป็นของพ่อและตัดความผูกพันยึดมั่นของลูกออกไปจากทุกสิ่งอื่น
แม้แต่ร่างกายนี้ก็ไม่เป็นของฉัน กลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณอย่างสมบูรณ์
และอุทิศตนเองอย่างสมบูรณ์
พร:
ขอให้ลูกนั่งบนที่นั่งของนายผู้ทรงอำนาจ
และคงอยู่อย่างเป็นคาร์มาโยคีที่สม่ำเสมออย่างง่ายดาย
ทันทีที่ลูกติดตั้งเครื่องจักร เครื่องก็จะเฝ้าแต่ทำงานโดยอัตโนมัติ
ในทำนองเดียวกัน เมื่อลูกกำหนดตนเองให้อยู่ในสภาพของนายผู้ทรงอำนาจ
คำพูดของความอ่อนแอจะไม่เคยปรากฏออกมา ทุกความคิด คำพูด
และการกระทำจะเฝ้าแต่ออกมาโดยอัตโนมัติตามที่กำหนดนั้น
การกำหนดนั้นจะทำให้ลูกเป็นคาร์มาโยคีที่สม่ำเสมอ
เป็นโยคีที่ง่ายดายผู้ที่อยู่ในสภาพของการเป็นอิสระจากความคิดที่ไม่บริสุทธิ์ใดๆอยู่เสมอ
คติพจน์:
การพูดว่า “บาบา
บาบา!” แทนที่จะเป็น 'ฉัน' คือข้อพิสูจน์ของการมีการจดจำระลึกถึง
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
คงอยู่อย่างสดชื่นแจ่มใส มีธรรมชาติที่ง่ายดาย และอดทนอย่างสม่ำเสมอ
เพียงผู้ที่อดทนเท่านั้นที่สามารถอยู่อย่างมั่นคงและสดชื่นแจ่มใสเช่นกันด้วยการใช้โล่ของละคร
หากลูกไม่อดทน ก็จะยากสำหรับลูกที่จะถือโล่ของละคร
ไม่ว่าการกระทำใดที่ลูกทำในเวลานี้
จงอยู่อย่างมีสำนึกรู้ของคารันคาราวันฮาร์อย่างสม่ำเสมอ
พ่อกำลังดลใจลูกให้ทำทุกสิ่ง และผู้ที่กำลังทำทุกสิ่งนั้นคือเครื่องมือของท่าน
หากลูกกระทำในสำนึกรู้นี้
ลูกจะมีประสบการณ์ว่าตนเองกำลังเล่นบทบาทอย่างเป็นผู้สังเกตการณ์ที่ละวาง