09.10.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆที่แสนหวาน ลูกรู้ว่า ไม่ใช่ทุกดวงวิญญาณที่จะศึกษากับพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด
อย่างไรก็ตาม พวกเขาทั้งหมดจะกลับไปกับพ่ออย่างแน่นอน
คำถาม:
ลูกๆ
ผู้ที่จะกลายเป็นผู้ปกครองโลกให้คุณค่ากับสิ่งใดมากที่สุด?
คำตอบ:
พวกเขาให้คุณค่ากับการศึกษามากที่สุด
ไม่ว่าพวกเขาจะนั่งที่ใดพวกเขาจะศึกษาเล่าเรียนอย่างแน่นอน
พร้อมกับการเติมเต็มความรับผิดชอบของเขาต่อเพื่อนและญาติมิตรของพวกเขา
พวกเขาฝึกอยู่ในการจดจำระลึกถึง และให้สาสน์แก่ทุกคนว่า “จดจำพ่อและท่านจะไปสู่ดินแดนแห่งความสงบและดินแดนแห่งความสุข”
เพียงลูกๆที่ทำตามการกำหนดที่สูงส่งนี้อย่างเต็มที่เท่านั้นที่จะกลายเป็นผู้ปกครองโลก
โอมชานติ
พร้อมกับการพาลูกๆ ทางจิตทั้งหมด
พ่อจะต้องพาสิ่งมีชีวิตทั้งหมดของโลกกลับบ้านอย่างแน่นอน
เพราะคืนที่มืดมิดเวลานี้กำลังมาถึงจุดจบ
โลกเก่ากำลังจบสิ้นและโลกใหม่กำลังได้รับการก่อตั้ง
โลกยังคงอยู่แต่เปลี่ยนจากเก่าไปใหม่ ในตอนต้นของยุคทอง
แท้จริงแล้วเคยมีศาสนาเทพดั้งเดิมที่คงอยู่ตลอดไป
สุริยวงศ์และจันทราวงศ์ไม่ได้คงอยู่อีกต่อไป พ่ออธิบายว่า:
ด้วยการกลับมาใช้ชาติเกิดเวลานี้พวกเขาได้จบสิ้น 84 ชาติเกิดของเขา
เวลานี้นักแสดงทั้งหมดได้กลับมาตาโมประธาน พวกเขาต้องการให้มีอาณาจักรของราม
โลกใหม่ เดลลีใหม่ เช่นที่เด็กเล็กๆพูดว่าพวกเขาต้องการของเล่นใหม่ๆอันนั้นอันนี้
ดังนั้นที่นี่เช่นกัน ลูกพูดว่า:บาบา เราต้องการเสื้อผ้าใหม่สำหรับโลกใหม่
ในวันดีพมาลาผู้คนสวมเสื้อผ้าใหม่
ไม่มีเรื่องของการสวมเสื้อผ้าใหม่ในวันศรีกฤษณะจายานที
เพื่อที่จะสวมเสื้อผ้าใหม่ในวันดีพมาลา
ผู้คนไปซื้อของและใช้จ่ายเงินทองอย่างมากกับสิ่งเหล่านั้น
ในวันดีพมาลาพวกเขาจุดตะเกียงด้วยเช่นกัน
เวลานี้แสงของลูกได้ถูกจุดขึ้นมาและลูกต้องจุดแสงของผู้อื่นด้วย
ดีพมาลาของพวกเขาเป็นของหนทางความเลื่อมใสศรัทธาในขณะที่ดีพมาลาของลูกเป็นของหนทางของความรู้นี้
ลูกไม่ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าฯลฯ ของลูก
เมื่อแสงของลูกได้ถูกจุดขึ้นมาอย่างสว่างเต็มที่และแล้วลูกจะได้รับเสื้อผ้าใหม่ในโลกใหม่
พ่อพูดว่า: พ่อจะพาทุกคนกลับไปไม่ว่าพวกเขาต้องการที่จะไปหรือไม่ ผู้คนเรียกหา: “โอ้
ผู้ชำระให้บริสุทธิ์ ได้โปรดมา!” หรือพวกเขาพูดว่า: “โอ้ ผู้ปลดปล่อย ได้โปรดมา!”
บางคนเรียกหาในภาษาหนึ่งและอีกคนเรียกหาในอีกภาษาหนึ่ง
พ่อมาทุกวงจรและพาทุกคนกลับบ้าน มีมนุษย์น้อยมากในยุคทอง เวลานี้มีนักแสดงมากมาย
พวกเขาทั้งหมดเป็นสิ่งมีชีวิต
เมื่อดวงวิญญาณอยู่ในร่างกายก็ถูกเรียกว่าสิ่งที่มีชีวิต
ไม่ใช่ร่างกายนั้นที่พูดว่า: ฉันออกจากดวงวิญญาณหนึ่งและไปรับอีกดวงวิญญาณหนึ่ง
ไม่เลย ดวงวิญญาณพูดว่า: ฉันออกจากร่างหนึ่งและไปรับอีกร่างหนึ่ง อย่างไรก็ตาม
ไม่มีผู้ใดรู้ว่าเราใช้ 84 ชาติเกิด ไม่ใช่ว่าทุกคนจะใช้ 84 ชาติเกิด
ทุกคนมีบัญชีของเขาหรือเธอเอง ผู้ที่มาในตอนต้นจะใช้ชาติเกิดมากกว่าอย่างแน่นอน
จำนวนมากสุดคือ 84 ชาติเกิดและน้อยสุดคือหนึ่งชาติเกิด
พ่อนั่งที่นี่และอธิบายสิ่งนี้ พ่อจะไม่สอนทุกคนแต่พ่อจะพาทุกคนกลับบ้านอย่างแน่นอน
ตามแผนของละครพ่อถูกผูกไว้ให้พาทุกคนกลับบ้าน โลกไม่รู้ว่าโลกเก่าจะจบสิ้นลง
พ่อมาและก่อตั้งโลกใหม่อย่างแน่นอน ผู้คนไม่มีความรู้ของผู้สร้าง หรือตอนเริ่ม
ตอนกลางและตอนจบของสิ่งสร้างแม้แต่น้อย ใช่
พวกเขารู้เกี่ยวกับหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา
ขนบธรรมเนียมและระบบของหนทางของความเลื่อมใสศรัทธานั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากขนบธรรมเนียมและระบบของหนทางของหนทางของความรู้
เป็นไปไม่ได้ที่จะมีเพียงความเลื่อมใสศรัทธาเท่านั้นตั้งแต่ยุคทองถึงยุคเหล็ก
เป็นสิ่งที่จดจำกันมาว่าความรู้คือกลางวัน และความเลื่อมใสศรัทธาคือกลางคืน
ผู้คนเร่ร่อนไปทั่วในค่ำคืนที่มืดมิด พ่อพูดว่า:ผู้คนไปและมองหาพ่อในก้อนกรวดและก้อนหินด้วยเช่นกัน
บางคนได้นิมิตของหนุมานและบางคนได้นิมิตของคเณศ สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่พระเจ้า
พ่อไม่ได้มีร่างกายของพ่อเอง มายาราวันได้ทำให้ทุกคนโง่เขลา
ผู้คนของบารัตไม่รู้ว่าอาณาจักรของรามเป็นอย่างไร
พวกเขาตระหนักว่าอาณาจักรของลักษมีและนารายณ์เคยคงอยู่ในโลกนี้
พวกเขาเพียงแต่พูดว่า: เราต้องการอาณาจักรของราม ที่ไม่ใช่รามของสกุลราหู
ผู้คนได้เขียนสิ่งผิดๆ มากมายเกี่ยวกับรามในคัมภีร์ พวกเขากลัวความตายเป็นอย่างมาก!
พวกเขาเฝ้าแต่ร้องขอพรเพื่อปกป้องชีวิตของพวกเขา เวลานี้ผู้คนมากมายกำลังจะตาย
ลูกจะพูดอะไรเกี่ยวกับพวกเขาเหล่านั้น? พ่อถูกเรียกเพื่อพาเราไปยังโลกที่บริสุทธิ์
พ่อจะไม่พาร่างกายไปยังดินแดนแห่งความสงบ ดวงวิญญาณจะไปที่นั่น
นี่คือร่างเก่าที่สกปรก
กองฟางต้องถูกจุดให้ลุกเป็นไฟและเหตุนี้เองพวกเขาจึงผลิตระเบิดเพลิง
พวกเขาพูดว่าระเบิดไม่ควรถูกผลิตอีกต่อไป
เวลานี้พวกเขาไม่มีความเข้าใจอย่างเพียงพอที่ว่าผู้ที่มีระเบิดมากกว่าจะมีพลังอำนาจมากกว่าอย่างแน่นอน
ดังนั้นผู้อื่นจะสามารถทำให้ตนเองปลอดภัยได้อย่างไรหากพวกเขาไม่ผลิตระเบิดให้มากขึ้น?
เวลานี้พวกเขาจะหยุดผลิตระเบิดมากขึ้นถ้าระเบิดที่มีอยู่ทั้งหมดได้ถูกโยนลงไปในมหาสมุทรแล้ว
อย่างไรก็ตามเมฆดึงน้ำขึ้นมาจากมหาสมุทรและดังนั้นเมื่อฝนตกลงมาจะมีความเสียหายอย่างมากมาย
ไร่นาจะถูกเผา เหตุนี้เองวิธีการนี้จึงถูกสร้างขึ้นมาในละคร
ก่อนหน้านี้ไม่ได้มีระเบิดเหล่านี้ แต่สิ่งเหล่านั้นมีอยู่ในเวลานี้
เหตุนี้เองจึงมีความโกลาหลเกิดขึ้นในทุกหนแห่งมากมาย
เวลานี้ลูกรู้แล้วว่าทั้งหมดนี้ถูกกำหนดไว้แล้ว ในบรรดาลูกๆ เช่นกัน
หลายคนไม่ได้มีศรัทธาว่าการทำลายถูกกำหนดไว้แล้ว ถ้าลูกมีศรัทธานี้
โยคะของลูกควรจะดีมาก ลูกต้องประกาศสิทธิ์ในอำนาจการปกครองโลกด้วยพลังของโยคะ
ทุกสิ่งของลูกแฝงตัวและผู้ที่กำลังสอนลูกอยู่ก็แฝงตัวด้วยเช่นกัน
ลูกไม่สามารถเห็นท่านด้วยดวงตาเหล่านี้ เวลานี้ลูกได้ตระหนักถึงดวงวิญญาณ:
ฉันดวงวิญญาณมีบทบาทของ 84 ชาติเกิดบันทึกไว้ในฉัน ฉัน ดวงวิญญาณ ไม่สูญสลาย
นี่คือประเด็นที่ลึกล้ำที่สุด
มีการเขียนไว้ในหนังสือพิมพ์ว่าถ้าใครบอกได้ว่าดวงวิญญาณที่อาศัยอยู่ในร่างกายคืออะไร
เขาจะได้รับหลายแสนรูปี ดวงวิญญาณคืออะไร? ดวงวิญญาณมาจากไหน?
ดวงวิญญาณเล่นบทบาทของเขาอย่างไร? ไม่มีใครรู้สิ่งเหล่านี้
บางคนพูดว่าดวงวิญญาณเป็นฟองอากาศ
บางคนพูดว่าธาตุแห่งแสงเป็นแสงที่ใหญ่และดวงวิญญาณนั้นจะหลอมรวมไปสู่แสงนั้น
พวกเขาพูดถึงสิ่งต่างๆประเภทนั้นอย่างมากมาย ลูกรู้ว่าดวงวิญญาณเป็นเหมือนจุด
บทบาทที่ต้องเล่นถูกบันทึกไว้ในเขา
ละครนี้ถูกกำหนดไว้เป็นนิรันดร์และไม่เคยถูกทำลาย
ดวงวิญญาณไม่สูญสลายและพวกเขาต้องเล่นบทบาทเหมือนเดิมอีกครั้ง
บทบาทไม่สามารถมีความแตกต่างใดๆ
สิ่งเหล่านี้ทั้งหมดจะอยู่ในสติปัญญาของผู้ที่เคยมีสิ่งเหล่านี้อยู่ในสติปัญญาเมื่อวงจรที่แล้ว
บาบาพูดว่า: พ่อจะสอนมนุษย์เหล่านี้ทั้งหมดอย่างไร? ใช่ ลูกๆจะเข้าใจว่า: พ่อพูดว่า:
จดจำพ่อผู้เดียวอย่างสม่ำเสมอและบาปของลูกจะถูกเผาไป ทุกคนจะได้รับสาสน์นี้
พ่อให้มนตรานี้แก่ทุกคน บาบาอธิบายว่า
ลูกๆต้องสร้างสมคุณธรรมที่สูงส่งและละทิ้งข้อบกพร่อง ละทิ้งจิตสำนึกที่เป็นร่าง!
ถึงกระนั้นลูกก็ยังไม่ทิ้งมันไป ดวงวิญญาณที่น่าสงสารเหล่านั้นจะได้รับอะไร?
พวกเขาไม่สามารถมีปฏิสัมพันธ์ต่อกันด้วยความรักต่อไป ลูกต้องกลับมาอ่อนหวานอย่างมาก
พ่อคือมหาสมุทรแห่งความรัก
ลูกคือลูกๆของพ่อและดังนั้นลูกต้องกลับมาน่ารักอย่างมากด้วยเช่นกัน
ไม่ว่าจะมีบางคนโกรธเคืองลูก สรรเสริญลูก หรือประณามลูกหรือไม่ ลูกต้องอดทนทุกสิ่ง
เมื่อบางคนล้มละลาย พวกเขาคิดว่าบาบาควรจะช่วยเขา โอ้
แต่นั่นคือผลกรรมของลูกและลูกต้องอดทนต่อสิ่งนั้น พ่อจะทำอะไรได้เกี่ยวกับสิ่งนั้น?
พ่อได้มาเพื่อพาดวงวิญญาณทั้งหมดกลับบ้าน เพียงลูกเท่านั้นที่รู้สิ่งนี้
ทุกคนในโลกอยู่ในความมืดสนิท
ควรมีความเคารพต่อผู้เลื่อมใสศรัทธาในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแน่นอน
สังฆราจารย์ฯลฯ ทั้งหมดคือผู้เลื่อมใสศรัทธา
พวกเขาถูกเรียกว่าผู้เลื่อมใสศรัทธาที่บริสุทธิ์ มีลัทธิของความเลื่อมใสศรัทธา
ผู้ที่อยู่อย่างบริสุทธิ์ได้สร้างอาศรมที่ใหญ่โตมากมายและพวกเขาได้รับความเคารพอย่างมาก
มีความเคารพอย่างมากต่อหนังสือที่เกี่ยวกับศาสนาด้วยเช่นกัน
ผู้คนแห่หนังสือเหล่านั้นไปรอบเมือง มีความเคารพอย่างมากต่อความเลื่อมใสศรัทธา
ไม่มีแม้กระทั่งผู้ใดรู้เกี่ยวกับความรู้นี้ เมื่อลูกกลายเป็นเทพ
ลูกได้รับการสรรเสริญอย่างมาก จะไม่มีพ่อแม่ของผู้ใดที่ไม่ไปวัดใดวัดหนึ่ง
จะต้องมีสิ่งชี้บอกของความเลื่อมใสศรัทธาบางประการที่บ้านอย่างแน่นอน การพูดว่า “โอ้
พระเจ้า” ก็เป็นของหนทางของความเลื่อมใสศรัทธาด้วยเช่นกัน
เวลานี้ลูกเป็นของพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด ผู้นั้นคือพ่อและผู้นี้คือดาด้า
และเหตุนี้เองจึงเป็นสิ่งที่ดีมากที่จะอธิบายภาพของตรีมูรติ แม้ว่าบางคนอาจถามว่า:
เหตุใดท่านจึงเก็บดาด้าไว้ที่นี่? โอ้ แต่ประชาบิดาบราห์มา พ่อของปวงประชา
ก็จำเป็นต้องมีที่นี่อย่างแน่นอน ท่านกำลังนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ในทาปาเชีย
อย่างไรก็ตาม ท่านก็เฝ้าแต่เปลี่ยนแปลง คนหลักอยู่ที่นั่นเสมอ
ลูกๆต้องกลับมาอ่อนหวานอย่างมากที่นี่ กิจกรรมของลูกต้องสูงศักดิ์อย่างมาก
ลูกต้องพูดน้อย ก่อนอื่นให้คำแนะนำของพ่อ เป็นสิ่งไร้ประโยชน์ที่จะพูดมาก
พูดน้อยมาก ลูกเคยพูดมากและตะโกนเสียงดังมากในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา
ลูกเร่ร่อนไปทั่วอย่างมาก เวลานี้สิ่งเหล่านั้นถูกอธิบายให้ลูกอย่างเรียบง่ายว่า:
จดจำบาบาและด้วยพลังของโยคะลูกสามารถกลายเป็นนายของโลก เมื่อลูกก้าวหน้าต่อไป
ลูกจะรู้ว่าใครจะกลายเป็นอะไร ตามลำดับกันไป ลูกไม่สามารถประเมินค่าปวงประชา
จะมีปวงประชาหลายแสนถึงหลายสิบล้าน
ผู้ที่กลายเป็นบราห์มินจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของสุริยวงศ์และจันทราวงศ์
เมื่อลูกก้าวหน้าต่อไป ผู้คนมากมายจะเริ่มมีการจดจำระลึกถึง
เมื่อความตายมาเบื้องหน้าพวกเขา พวกเขาจะมีการวางเฉย นี่คือสงครามมหาภารตะเดียวกัน
ดวงวิญญาณทั้งหมดจะชำระสะสางบัญชีของพวกเขา สิ่งนี้ถูกเรียกว่าเวลาของการชำระสะสาง
ร่างกายเหล่านี้ทั้งหมดจะถูกทำลาย ต้องมีภัยพิบัติทางธรรมชาติ
สิ่งนี้ถูกกำหนดไว้แล้วในละครเช่นกัน มันไม่ใช่สิ่งใหม่
ผู้คนตายเนื่องจากความอดอยาก พ่อรู้ว่าลูกๆไม่มีความสุขอย่างมาก
ท่านปลดปล่อยทุกคนจากความทุกข์และพาพวกเขากลับบ้าน พ่อพูดว่า:
พวกเขาทั้งหมดจะต่อสู้กันเอง แล้วลูกจะได้รับเนย ลูกกลายเป็นนายของทั้งโลก
พวกเขาได้นิมิตของพระจันทร์ในปากของศรีกฤษณะ โลกอยู่ในปากของลูก
ลูกกลายเป็นเจ้าชายและเจ้าหญิง ทั้งโลกอยู่ในฝ่ามือของลูก
โลกถูกแสดงไว้ในปากและในฝ่ามือด้วยเช่นกัน
เวลานี้ลูกมีโลกแห่งสวรรค์อยู่ในปากของลูก
ลูกรู้ว่าลูกจะกลายเป็นนายของโลกด้วยพลังของโยคะ
ลูกได้รับพลานามัยด้วยโยคะและความมั่งคั่งด้วยความรู้ ลูกกลายเป็นผู้ปกครองโลก
อย่างไรก็ตามลูกบางคนไม่ได้ให้คุณค่าของการศึกษานี้มากนัก แม้ว่าลูกอาจจะเปลี่ยนงาน
ของลูก ลูกต้องศึกษาเล่าเรียนอย่างแน่นอนไม่ว่าลูกจะอยู่ที่ไหนก็ตาม
อยู่อย่างบริสุทธิ์และให้อาหารและเครื่องดื่มของลูกบริสุทธิ์
เติมเต็มความรับผิดชอบของลูกต่อทุกคน นี่คือโลกที่เป็นเหตุของความทุกข์
สิ่งหลักคือการใช้ดาบของตัณหาราคะ เพราะผู้คนไม่สามารถละทิ้งมันได้อย่างง่ายดายนัก
หากลูกบอกสิ่งใดแก่พวกเขา พวกเขาก็จะกลายเป็นคนทรยศ
และแล้วจึงมีอุปสรรคอย่างมากสำหรับหญิงสาวที่ไร้เดียงสาที่น่าสงสาร
ผู้ที่เป็นของอารยาสมาจได้เกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ พวกเขาคือหนึ่งในกิ่งสุดท้าย
พวกเขาไม่เชื่อในเหล่าเทพ มีชื่อของมหาวีระ หนุมาน ผู้ที่ได้แสดงความกล้าหาญ
ชาวเจนก็ใช้ชื่อมหาวีระด้วยเช่นกัน เวลานี้ลูกเข้าใจความหมายของสิ่งนั้น
ลูกๆผู้ที่เอาชนะราวันคือมหาวีระด้วยเช่นกัน ทั้งหมดนี้คือเรื่องของพลังโยคะ
ลูกจดจำพ่อและบาปของลูกจะถูกทำลายด้วยการทำของลูกนั้น
และแล้วลูกจะไปสู่ความสงบและความสุข ให้สาสน์นี้กับทุกคน
การก่อตั้งนี้น่าอัศจรรย์อย่างมาก! ไม่มีผู้ใดรู้สิ่งนี้ ในบรรดาลูกๆเช่นกัน
ก็ตามลำดับกันไป ไม่ควรมีกิเลสใดๆในตัวลูก พ่อกำลังให้ความรู้นี้แก่ดวงวิญญาณ
ดวงวิญญาณกลับมาเต็มไปด้วยกิเลส เป็นดวงวิญญาณที่ทำทุกสิ่ง
ดังนั้นเวลานี้ลูกต้องทำตามศรีมัทของพ่ออย่างเต็มที่
หากลูกอยู่เบื้องหน้าสัตกูรูเป็นการส่วนตัวและเป็นเหตุของการประณาม
ลูกจะไม่สามารถได้รับสถานภาพที่สูงได้ การกระทำบาปคือการประณาม
หากลูกไม่ทำตามคำสอนของครู ลูกจะไม่ได้รับสถานภาพที่สูง ลูกจะสอบตก
หากลูกเฝ้าแต่รับคำสอนของครู ลูกจะสอบผ่านด้วยเกียรตินิยม
เหล่านั้นเป็นประเด็นที่มีขีดจำกัด และเหล่านี้เป็นประเด็นที่ไม่มีขีดจำกัด
ไม่มีใครในโลกที่จะรู้ว่าพระเจ้าคือใคร มายานั้นสะโต ราโจและตาโมด้วยเช่นกัน
เวลานี้มายาตาโมประธานเช่นกัน ดูซิว่าพวกเขาจะทำอะไรต่อไป!
บางคนไม่มีสติปัญญาที่จะรู้ว่าพวกเขากำลังจุดไฟให้ลุก
สิ่งนี้ถูกกำหนดไว้ในละครด้วยเช่นกัน ไม่ว่าอะไรที่เกิดขึ้นก็เกิดขึ้นเป็นไปตามละคร
แผนของยาดาวาส ฆราวาสและพันดาวาสคืออะไร? พวกเขาทั้งหมดกำลังทำอะไร?
พ่อคือผู้ที่ชี้ให้เห็นแผนการสูงสุดเหนือสิ่งใดให้แก่พันดาวาส
เคยเป็นอาณาจักรของลักษมีและนารายณ์ในโลกใหม่ เวลานี้โลกเก่าจะถูกทำลาย ลูกๆ
ผู้เป็นที่รักที่สุดกำลังประกาศสิทธิ์ในมรดกของลูกจากพ่อผู้เป็นที่รักที่สุด
ไม่มีใครนอกจากพ่อที่สามารถพูดว่า: พ่อจะพาลูกกลับไปกับพ่อ
พวกเขาพูดว่าทุกสิ่งคือรูปของพระเจ้า ในกรณีนั้นพวกเขาจะพูดเช่นนี้ได้อย่างไร?
เพียงลูกๆ เท่านั้นที่รู้สิ่งเหล่านี้ ไม่มีใครอื่นรู้สิ่งเหล่านี้ อัจชะ
ถึงลูกๆ
ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก
ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
ตระหนักรู้ว่าการทำลายคือชะตากรรมและทำตามศรีมัทอย่างเต็มที่
จงทำความพยายามที่จะประกาศสิทธิ์ในอำนาจการปกครองโลกด้วยพลังโยคะ
จุดแสงของทุกคนด้วยแสงที่ถูกจุดขึ้นมาแล้วของลูก และเฉลิมฉลองดีพาวาลีที่แท้จริง
2. อดทนต่อทุกสิ่ง
การสรรเสริญและการประณาม และกลายเป็นมหาสมุทรแห่งความรักเช่นเดียวกับพ่อ
ให้กิจกรรมของลูกสูงศักดิ์อย่างมาก พูดน้อยมาก
พร:
ขอให้ลูกใช้คุณธรรมและพลังทั้งหมดของลูกในเวลาที่ถูกต้องและกลายเป็นตัวของประสบการณ์
คุณสมบัติพิเศษของชีวิตบราห์มินคือประสบการณ์
หากขาดหายไปแม้กระทั้งประสบการณ์ของคุณธรรมหรือพลังเดียวและแล้วในเวลาใดเวลาหนึ่งลูกจะได้รับอิทธิพลจากอุปสรรคอย่างแน่นอน
เวลานี้ เริ่มหลักสูตรของประสบการณ์ ใช้สมบัติที่มีค่าของทุกคุณธรรมและพลัง
เมื่อใดก็ตามที่ลูกต้องการคุณธรรมใดโดยเฉพาะให้กลายเป็นตัวของคุณธรรมนั้นในเวลานั้น
อย่าเพียงแค่เก็บสมบัติที่มีค่าของลูกในรูปของความรู้ไว้ในตู้เก็บของสติปัญญาของลูก
แต่จงใช้สิ่งเหล่านั้นและลูกจะสามารถกลับมามีชัยชนะและเฝ้าแต่ร้องเพลงอยู่เรื่อยๆ “วา
เร มี” (ความมหัศจรรย์ของตัวฉันเอง)
คติพจน์:
เพียงผู้ที่จบสิ้นความคิดที่อ่อนแอและสร้างความคิดที่มีพลังเท่านั้นที่จะอยู่อย่างเป็นแสงและเบาสบาย
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
โอบรับจิตวิญญาณของการยกระดับผู้อื่น และยกระดับผู้ที่ประณามลูก
ผู้ที่เป็นอิสระจากความรู้ของความต้องการสำหรับตนเองและเป็นผู้ให้ที่ไม่มีที่สิ้นสุดคือผู้ที่ยกระดับผู้อื่น
พ่อให้เวลาของท่านเองสำหรับงานรับใช้ ท่านเองถ่อมตนและให้ความเคารพต่อลูกๆ “ลูกๆก่อน!”
แม้ว่าจะเป็นชื่อของลูกๆ แต่ก็เป็นผลงานของท่าน
ท่านแม้กระทั่งละทิ้งการได้รับชื่อใดๆสำหรับงานที่ท่านทำ
แม้กระทั่งผ่านทางชื่อของท่าน ท่านก็กลายเป็นผู้ที่ยกระดับผู้อื่น
ทำตามพ่อในวิธีเดียวกัน