13.06.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน พ่อมาเพื่อดับไฟของกิเลสที่กำลังเผาไหม้ทั้งโลกและทำให้ทุกคนเย็น
ฝนแห่งความรู้นี้ทำให้ลูกเย็น
คำถาม:
ไฟใดที่กำลังเผาไหม้ทั้งโลก?
คำตอบ:
ไฟของกิเลสตัณหาราคะกำลังเผาไหม้ทั้งโลก
ทุกคนกลายเป็นคนน่าเกลียดโดยถูกเผาไหม้ในไฟของตัณหาราคะ
พ่อกำลังทำให้พวกเขาเย็นด้วยฝนแห่งความรู้นี้ เช่นที่โลกนั้นกลับมาเย็นด้วยฝน
ในทำนองเดียวกัน ด้วยฝนแห่งความรู้นี้ ลูกกลับมาเย็นเป็นเวลา 21 ชาติเกิด
และจะไม่มีไฟประเภทใดหลงเหลืออยู่
แม้กระทั่งวัตถุธาตุก็กลับมาสะโตประธานและไม่มีประสบการณ์ของความร้อนใดๆ
โอมชานติ
ลูกๆทางจิตกำลังนั่งในการจดจำระลึกถึงใคร?
ลูกกำลังนั่งในการจดจำระลึกถึงพ่อทางจิตของลูกอย่างแน่นอน
เราจิตวิญญาณกำลังนั่งในการจดจำระลึกถึงพ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุดของเรา
เพื่อที่พ่อทางจิตของเราสามารถมาและทำให้เราสดชื่นและเย็นเพราะบารัตได้ถูกเผาไหม้และเกือบจะถูกทำลายด้วยการนั่งอยู่บนกองไฟของตัณหาราคะของเรา
ผู้คนร้องเพลงว่า: “ได้โปรดมาและดับไฟ!” ไฟของอะไร? ไฟของตัณหาราคะ
เมื่อไฟนั้นรุนแรงมาก ผู้คนก็ตายในไฟนั้น
บารัตได้ถูกเผาไหม้อย่างสิ้นเชิงด้วยกองไฟของตัณหาราคะนี้
เหตุนี้เองพวกเขาจึงจดจำพ่อและร้องเรียกหาท่านให้มาและทำให้พวกเขาเย็นลง
มีความเย็นเมื่อมีฝน โลกก็กลับมาเย็น นี่คือฝนแห่งความรู้นี้
ท่านมาเพียงครั้งเดียวเท่านั้นและทำให้ลูกเย็นลง
ท่านให้ลูกอย่างมากมายจนไม่มีความกระหายต่อสิ่งใดในยุคทอง
ลูกมีความกระหายนี้มาถึงครึ่งจรว่า: “บาบา ได้โปรดมาและทำให้เราเย็นลง! พ่อ
ผู้ชำระให้บริสุทธิ์ ได้โปรดมาและทำให้เราเย็น”
บารัตนั่นคือทั้งโลกกลับมาเย็นด้วยฝนแห่งความรู้นี้ ลูกกลายเป็นนายแห่งสวรรค์
เมื่อใครตาย พวกเขาพูดว่าเขาได้ไปสวรรค์
พวกเขาแค่ทำให้ปากของพวกเขาหวานโดยการพูดแบบนั้น
ลูกรู้ว่าเวลานี้สวรรค์กำลังได้รับการก่อตั้ง เวลานี้บาบาได้มาแล้ว
ท่านกำลังโปรยสายฝนแห่งความรู้นี้ไปบนลูก ผลของความเย็นนี้คงอยู่ถึง 21 ชาติเกิด
ที่นั่นไม่มีความปรารถนาใดๆต่อฝนหรือต่อสิ่งอื่นใด เป็นฤดูใบไม้ผลิที่นั่นตลอดเวลา
ไม่มีความทุกข์ประเภทใดที่นั่น แม้กระทั่งพระอาทิตย์ก็กลับมาสะโตประธาน
มันจะไม่เคยร้อนเกินไป ลูกกลายเป็นนายของทั้งโลก เวลานี้ลูกคือทาส ผู้คนร้องเพลงว่า:
“ฉันเป็นทาสของท่าน! ฉันเป็นทาสของท่าน!” พวกเขาจดจำระลึกถึงพ่อ พ่อพูดว่า:
เวลานี้พ่อได้มาอย่างเป็นผู้รับใช้ของลูกเพื่อรับใช้ลูก พ่อรับใช้ลูกๆ
พ่อมาสู่โลกต่างแดนที่ไม่บริสุทธิ์ ในร่างที่ไม่บริสุทธิ์
ไม่สามารถมีผู้ที่บริสุทธิ์แม้แต่คนเดียวในโลกที่ไม่บริสุทธิ์นี้
ยุคทองถูกเรียกว่าบริสุทธิ์และยุคเหล็กถูกเรียกว่าไม่บริสุทธิ์เพราะทุกคนมีกิเลส
เพียงผู้คนของบารัตเท่านั้นที่จะเข้าใจความรู้นี้ เพียงผู้ที่ได้ใช้ 84
ชาติเกิดเท่านั้นที่จะรับฟังความรู้นี้
เพียงผู้ที่จะไปยังยุคทองและยุคเงินเท่านั้นที่จะมาและกลายเป็นบราห์มินตามลำดับกันไปตามความพยายามที่พวกเขาทำ
พ่อได้อธิบายว่าเวลานี้ลูกอยู่ในสกุลบราห์มินและแล้วลูกจะเข้าไปสู่สกุลเทพ
พ่อมาเพื่อก่อตั้งสกุลบราห์มินนั่นคือศาสนาบราห์มิน บราห์มาก่อตั้งศาสนาบราห์มิน
ลูกจะไม่พูดว่าพ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุดมาและเปลี่ยนศูทรไปเป็นบราห์มิน (โดยไม่มีบราห์มา)
นี่คือการตีลังกาของลูก สิ่งนี้ง่ายดายมาก ลูกรู้ว่าวงจรโลกนี้หมุนไปอย่างไร
พวกเขาได้นำเอาจุกของบราห์มินและภาพลักษณ์ของชีพบาบาออกไปจากภาพลักษณ์ที่หลากหลาย
พวกเขาพูดถึงเทพ นักรบ พ่อค้าและศูทร และแล้วศูทรก็ไปเป็นเทพ
ดังนั้นบราห์มินไปที่ไหน? บราห์มินร้องเพลงว่า: “ขอคารวะต่อบราห์มินผู้ที่จะกลายเป็นเทพ”
ดังนั้นสิ่งสร้างของประชาบิดาบราห์มาไปที่ไหนในเวลานั้น?
ชื่อของประชาบิดาบราห์มาเป็นที่รู้จักกันมาก
พวกเขาได้ทำข้อผิดพลาดมากมายในภาพลักษณ์ต่างๆ
ไม่มีชื่อหรือการกล่าวถึงลูกๆของประชาบิดาบราห์มา ครูสอนหนังสือในโรงเรียน
นั่นยังคงเป็นแหล่งของรายได้ จำเป็นต้องมีเป้าหมายและวัตถุประสงค์อย่างแน่นอน
ลูกๆเข้าใจว่าด้วยการศึกษาเท่านั้นที่ลูกจะได้รับสถานภาพ
พระเจ้าเข้ามาในโลกที่ไม่บริสุทธิ์และสอนผู้ที่ไม่บริสุทธิ์ พ่อพูดว่า: พ่อสอนลูกๆ
และชำระลูกให้บริสุทธิ์ ดูซิว่ารายได้นั้นยิ่งใหญ่แค่ไหนผ่านการศึกษานี้!
ลูกสร้างโชคถึงครึ่งวงจร “21 ชั่วอายุคน” ได้รับการจดจำในบารัต
เวลานี้ลูกกำลังได้รับมรดกที่ไม่มีขีดจำกัดของลูกจากพ่อที่ไม่มีขีดจำกัดเป็นเวลา 21
ชาติเกิด พ่อทางร่างให้มรดกของความสุขชั่วคราวเท่านั้น
ลูกได้รับมรดกเช่นนั้นจากพ่อนี้ที่ลูกจะไม่สัมผัสกับความทุกข์ใดๆสำหรับคนรุ่นแล้วรุ่นเล่า
เคยมีความสุขที่ไม่มีขีดจำกัดในบารัต
ไม่มีใครอื่นมีความรู้นี้ในสติปัญญาของเขาหรือเธอ
พ่อที่ให้ความรู้นี้รู้สิ่งนี้และผู้ที่ท่านให้ความรู้แก่พวกเขาก็รู้สิ่งนี้
ไม่มีใครอื่นรู้สิ่งนี้ ยังมีการร้องเพลงสรรเสริญของท่านในคัมภีร์กรัณฑ์ (คัมภีร์ของศาสนาซิกข์)ด้วยเช่นกันว่า:
ผู้เดียวที่ไม่มีตัวตน ท่านไม่มีตัวตนและปราศจากความหลงทะนง
ในเวลานี้ที่ลูกเข้าใจความหมายของสิ่งนี้
พวกเขาเพียงแค่ร้องเพลงว่าท่านปราศจากความหลงทะนง
ในขณะที่เป็นผู้ทรงอำนาจที่ยิ่งใหญ่เช่นนั้น ท่านก็ไม่มีความหลงทะนงใดๆ
ที่นี่แม้กระทั่งผู้คนมีตำแหน่งเล็กๆ พวกเขาก็ซาบซึ้งอย่างมากกับตำแหน่งนั้น
นั่นคือความซาบซึ้งของสถานภาพชั่วคราวว่า ฉันเป็นคนนั้นคนนี้!
เวลานี้ลูกซาบซึ้งกับการศึกษาทางจิตนี้ เวลานี้ลูกๆ
ดวงวิญญาณเข้าใจว่าลูกต้องกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ
และแล้วเมื่อนั้นที่ลูกจะสามารถจดจำพ่อได้ เมื่อโยคะของลูกกับพ่อหยุดลง
ลูกก็จะถูกยิงโดยมายาและลูกก็เหี่ยวเฉา หากลูกอยู่ในการจดจำระลึกถึงต่อไปเรื่อยๆ
ปรอทของความสุขของลูกจะเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อบางคนสอบผ่านการสอบที่สำคัญ
เขาจะมีความสุขมาก เขารู้สึกว่าไม่มีการศึกษาใดที่สูงไปกว่าการศึกษานั้น
ลูกเองก็รู้ว่าไม่มีการศึกษาใดสูงกว่าการศึกษานี้เช่นกัน
ลักษมีและนารายณ์ต้องเคยศึกษาการศึกษาเช่นนี้ในอดีตอย่างแน่นอน
พวกเขาศึกษาราชาโยคะนั่นคือวิธีที่พวกเขากลายเป็นจักรพรรดินีและจักรพรรดิ
ราชาโยคะเป็นที่รู้จักกันมาก พ่อสูงสุด
ดวงวิญญาณสูงสุดมาและสอนราชาโยคะเพื่อสวรรค์ให้แก่ลูก ผู้คนพูดว่า: พวกเขา (ลักษมีและนารายณ์)
ต้องเคยทำกรรมเช่นนั้นมาในอดีตของพวกเขา
เพราะสิ่งนั้นที่เป็นวิธีที่พวกเขากลายเป็นเช่นนั้น
ลูกรู้ว่าลูกกำลังศึกษาเพื่อทำกรรมเช่นนั้นในชาติเกิดนี้ที่ลูกจะปกครองถึง 21
ชาติเกิดในอนาคตของลูกและลูกจะอยู่ในสวรรค์ ราชาราชินีเป็นเช่นไร
ปวงประชาก็เป็นเช่นนั้น นั่นคืออาณาจักร พ่อได้มาเพื่อก่อตั้งอาณาจักร
และแล้วลูกจะไปและรักษาอาณาจักรนั้นไว้เป็นเวลา 21 ชาติเกิด
ลูกได้มีประสบการณ์ของความทุกข์มาถึง 63 ชาติเกิด ทั้งหมดนั้นจะจบสิ้นลง
บารัตถูกเรียกว่าสวรรค์ เวลานี้เป็นนรก โลกนี้เปลี่ยนไปอย่างมาก!
อาณาจักรนั้นหายไปไหน? ลูกกลับมาไม่บริสุทธิ์เมื่ออาณาจักรของราวันเริ่มต้นขึ้น
พ่อพูดว่า: ลูกไม่รู้วงจรของ 84 ชาติเกิดของลูก
เวลานี้พ่อได้อธิบายสิ่งนี้แก่ลูกครั้งแล้วครั้งเล่า ลูกได้วนไปรอบวงจรของ 84
ชาติเกิด เวลานี้เป็นชาติเกิดสุดท้ายของลูก
เวลานี้ลูกต้องประกาศสิทธิ์ในมรดกของลูกอีกครั้ง
ลูกต้องไม่เพียงแค่ไปและนั่งในดินแดนแห่งการหลุดพ้น ลูกมีบทบาทรอบด้าน
มีมากมายที่อยู่ในดินแดนแห่งการหลุดพ้นตั้งแต่ยุคทองจนกระทั่งยุคทองแดงหรือยุคเหล็ก
พวกเขาจะไม่พูดว่าดินแดนแห่งการหลุดพ้นนั้นดีกว่าการมาที่นี่
สิ่งนั้นเป็นเหมือนฝูงยุง พวกเขามาและไป มีคำยกย่องของมนุษย์
วัดเหล่านั้นถูกสร้างให้แก่ใคร?
อนุสรณ์ถูกสร้างขึ้นให้แก่ผู้ที่เล่นบทบาทของเขาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ตอนเริ่มต้น
มีอนุสรณ์ใดแก่ผู้ที่มาในตอนสุดท้ายหรือไม่? ไม่มีเลย
อนุสรณ์ของลูกนั้นแสนจะยิ่งใหญ่! ลูกเล่นบทบาทมากที่สุด
เมื่อเวลาของลูกสิ้นสุดของผลรางวัลและเข้าสู่หนทางของความเลื่อมใสศรัทธาและแล้วพวกเขาก็เริ่มสร้างวัดในความทรงจำเกี่ยวกับลูกและชีพบาบา
และแล้วศาสนาอื่นๆก็ปรากฏขึ้น และแล้วศาสนาของพวกเขาก็ได้รับการก่อตั้ง
ลูกรู้ประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ของลูกเองและผู้ที่เป็นของศาสนาอื่นๆ
ทั้งหมดด้วยเช่นกัน นี่คือบันไดของ 84 ชาติเกิด
อยู่ในสติปัญญาของลูกว่าเริ่มแรกลูกจะไปสวรรค์ก่อนและแล้วลงมาอย่างไร
ลูกได้พบเพื่อนฝูงญาติมิตรด้วยรูปและนามที่แตกต่างกันในทุกๆชาติเกิด
บทบาทเหล่านี้ทั้งหมดถูกกำหนดไว้แล้วในละครล่วงหน้า
นี่คือละครที่ไม่มีขีดจำกัดที่ซ้ำรอยเหมือนเดิมทุกประการ
ลูกรู้ว่าลูกเคยเป็นเทพที่ใช้ 84 ชาติเกิดและกลายเป็นศูทร
เวลานี้ลูกกำลังกลายเป็นเทพอีกครั้ง ผู้คนกล่าวว่าแต่ละดวงวิญญาณคือดวงวิญญาณสูงสุด
ในความเป็นจริงนี่คือสิ่งที่ “ฮัมโซ” หมายถึง(เทพที่วนไปรอบวงจร)
และแล้วพวกเขาก็พูดว่าแต่ละดวงวิญญาณคือดวงวิญญาณสูงสุดและดวงวิญญาณสูงสุดนั้นคือแต่ละดวงวิญญาณ
มีความแตกต่างของกลางวันและกลางคืน เวลานี้ลูกเข้าใจสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดแล้ว
เวลานี้ลูกกลายเป็นพันดาวาส ฆราวาสและพันดาวาสคือพี่น้องกัน เวลานี้ลูกได้พบพ่อแล้ว
ดังนั้นลูกจึงกลายเป็นพันดาวาสจากฆราวาส พ่อปลดปล่อยลูกจากความทุกข์
กลายเป็นผู้นำทางของลูกและพาลูกกลับบ้าน ไม่มีใครรู้จักบ้าน
พวกเขากล่าวว่าดวงวิญญาณหลอมรวมไปสู่ธาตุบราห์ม
ในกรณีนั้นธาตุบราห์มไม่สามารถเป็นบ้านได้ เราย่อมอาศัยอยู่ในบ้าน
นั่นถูกเรียกว่าโลกที่ไม่มีตัวตน เวลานี้ลูกๆ
รู้ว่าเราดวงวิญญาณที่ไม่มีตัวตนอาศัยอยู่ในโลกที่ไม่มีตัวตนเป็นเช่นจุดอย่างไร
ที่นั่นมีต้นไม้ที่ไม่มีตัวตนด้วยเช่นกัน ละครนี้ถูกกำหนดไว้แล้ว
เมล็ดและต้นไม้ต้องเป็นที่รู้จัก สิ่งนั้นถูกเรียกว่าต้นไม้ของศาสนาที่หลากหลาย
นี่คือโลกมนุษย์ เมล็ดคือพ่อ มีมากมายหลากหลาย!
คุณลักษณะของแต่ละศาสนาเหล่านั้นแตกต่างกัน ที่นี่เช่นกัน
ไม่มีสองใบหน้าที่เหมือนกัน สิ่งนี้ถูกกำหนดไว้ในละครเช่นกัน
ระยะเวลาของต้นไม้ชีวิตคือ 5000 ปี เพียงพ่อเท่านั้นที่อธิบายสิ่งนี้
มนุษย์เป็นนักแสดงผู้ที่มาที่นี่เพื่อเล่นบทบาทของพวกเขา นี่คือเวที มีดวงอาทิตย์
ดวงจันทร์ ดวงดาว ฯลฯ ที่ให้แสงสว่าง พวกเขาไม่ใช่เทพ พวกเขาเป็นเพียงแสงสว่าง
อย่างไรก็ตามพวกเขารับใช้ลูกและเหตุนี้เองพวกเขาจึงถูกเรียกว่าเทพ
ในความเป็นจริงเทพไม่ทำงานรับใช้ใดๆ เพียงลูกๆเท่านั้นที่ทำงานรับใช้
พ่อคือผู้รับใช้ที่เชื่อฟัง เมื่อลูกประสบกับความทุกข์ พ่อรู้สึกเมตตา
พ่อมาเพื่ออธิบายแก่ลูกว่า:
พ่อมาเพื่อทำให้ลูกสามารถประกาศสิทธิ์ในสถานภาพของเทพอีกครั้ง
มีสภาพของการขึ้นและการลงมาสำหรับทุกสิ่ง
โลกเก่านี้ถูกเรียกว่าตาโมประธานและโลกใหม่ถูกเรียกว่าสะโตประธาน
ทุกสิ่งกลับมาเก่าจากใหม่ ดวงวิญญาณกล่าวว่า:
ร่างกายนี้ไม่บริสุทธิ์และตาโมประธานเช่นกัน
ในยุคทองทั้งดวงวิญญาณและร่างกายของเขาสะโตประธาน สิ่งเหล่านั้นไม่ได้กินหัวของลูก
(ทำให้ลูกปวดหัว) เวลานี้ดวงวิญญาณได้รับความรู้นี้แล้ว ดวงวิญญาณจำได้ว่าเขาใช้ 84
ชาติเกิด พ่อที่ไม่มีขีดจำกัดอธิบายความลับนี้
เมื่อพวกเขาอยู่ในความทุกข์เท่านั้นที่พวกเขาร้องเรียกหาพ่อว่า: “โอ้
ผู้ขจัดความทุกข์ ผู้ประทานความสุข ได้โปรดมีเมตตา!”
บารัตเคยเป็นดินแดนที่มีความสุขที่สุด
ไม่สามารถมีดินแดนใดที่บริสุทธิ์เท่ากับที่บารัตเคยมี เวลานี้พ่อกำลังเติมเต็ม
apron(ถุงผ้า) ของลูกด้วยเพชรพลอยของความรู้ที่ไม่สูญสลาย
ลูกเคยเห็นพ่อเช่นนี้หรือไม่? ท่านพูดว่า: ลูกๆ
พ่อได้นำสวรรค์มาเป็นของขวัญสำหรับลูกๆ
ลูกเคยเป็นชาวสวรรค์และเวลานี้กลายเป็นชาวนรกที่ไม่บริสุทธิ์
ผู้ที่ไม่ข้องแวะในกิเลสถูกเรียกว่าบริสุทธิ์
ในยุคทองพวกเขาปราศจากกิเลสอย่างสิ้นเชิง ในเวลานี้พวกเขามีกิเลสอย่างสมบูรณ์
พ่อพูดว่า: ลูกก็ปราศจากกิเลสอย่างสิ้นเชิงเช่นกัน
เวลานี้ลูกกลับมามีกิเลสอย่างสมบูรณ์
ลูกต้องประกาศสิทธิ์ในสถานภาพของเทพที่ปราศจากกิเลสอย่างสิ้นเชิงด้วยการจดจำระลึกถึงพ่อ
ดูคำศัพท์นี้สิว่าดีเพียงใด: มานมานะบาฟ! จดจำฉัน,
พ่อของลูกและลูกจะกลับมาสะโตประธานจากตาโมประธาน พ่อคือผู้ทรงพลังอำนาจ จดจำพ่อ!
การจดจำระลึกถึงนั้นถูกเรียกว่าไฟของโยคะและด้วยสิ่งนี้ที่บาปของลูกถูกเผาไหม้
และแล้วลูกจะกลับมาบริสุทธิ์ อัจชะ
ถึงลูกๆ
ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก
ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
รักษาความซาบซึ้งของการศึกษาทางจิตนี้ จงกลับมาปราศจากความหลงทะนงเช่นพ่อ
อย่ามีความหลงทะนงใดๆเกี่ยวกับตำแหน่งของลูก ฯลฯ
2.
เติมเต็มอาภรณ์ของลูกด้วยเพชรพลอยแห่งความรู้นี้
กลับมาปราศจากกิเลสอย่างสิ้นเชิงและได้มาซึ่งสถานภาพของเทพ อย่าได้เหี่ยวเฉา
พร:
ขอให้ลูกทำให้ตนเองไม่ว่างเว้นทั้งทางกายและทางละเอียดอ่อนและกลับมามีชัยชนะ
เอาชนะมายา
จงพิจารณาว่าตนเองเป็นผู้รับใช้และทำให้ตนเองไม่ว่างเว้นในการทำงานรับใช้ด้วยความใส่ใจและความกระตือรือร้น
และแล้วมายาจะไม่มีโอกาส เมื่อลูกว่างในจิตใจของลูก ในสติปัญญาของลูก
หรือในการกระทำทางกายของลูก มายาก็มีโอกาส อย่างไรก็ตาม
จงทำให้ตนเองมีความสุขในการไม่ว่างเว้นอยู่กับการทำงานรับใช้ทั้งสองทาง
ทั้งทางกายและทางละเอียดอ่อน และเนื่องจากความสุขของลูก
มายาจึงไม่มีความกล้าที่จะต่อต้านลูก ดังนั้นจงเป็นครูของตัวลูกเอง
และสร้างโปรแกรมประจำวันเพื่อให้สติปัญญาของลูกไม่ว่างเว้น
และแล้วลูกจะกลับมามีชัยชนะ เอาชนะมายา
คติพจน์:
พูดด้วยศรัทธาและความซาบซึ้งว่า บาบาอยู่กับฉัน!
และแล้วมายาก็ไม่สามารถเข้ามาใกล้ลูกได้
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
คงอยู่อย่างสดชื่นแจ่มใส มีธรรมชาติที่ง่ายดาย และอดทนอย่างสม่ำเสมอ
บัพดาดาต้องการเห็นความเรียบง่าย ความง่าย และความอ่อนโยนในกิจกรรม ใบหน้า คำพูด
และการกระทำของลูกๆ ทุกคน หากเพราะการใช้แรงหรือความเหนื่อยล้า
คำพูดของลูกจึงไม่แม้กระทั่งอ่อนหวานเล็กน้อย
หากใบหน้าของลูกไม่อ่อนหวานแต่กลับเคร่งขรึม
ลูกก็จะไม่ถูกกล่าวว่าเต็มเปี่ยมไปด้วยคุณธรรมทั้งหมด ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นอย่างไร
ไม่ว่าคุณธรรมของลูกจะเป็นอย่างไร ปล่อยให้สิ่งเหล่านั้นออกมา
ขอให้ลูกมีประสบการณ์คุณธรรม การกระทำ คำพูด และความคิดเหมือนกับบัพดาดา
ให้สิ่งเหล่านั้นออกมาจากคำพูดของทุกคนว่า "ผู้นี้ดูเหมือนเป็นเช่นเดียวกับบัพดาดา"