15.02.26 Avyakt Bapdada Thai Murli
22.02.2009 Om Shanti Madhuban
เพื่อที่จะได้รับของขวัญของการก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและเข้ามาอยู่ในกลุ่มแรกในวันเกิดของลูก
ลมหายใจและความคิดของลูกควรมีพลัง ให้หัวใจของลูกกว้างใหญ่และจริงใจ
แล้วทุกความต้องการของลูกจะได้รับการเติมเต็ม
วันนี้ พ่อผู้เป็นศูนย์ (Zero) ได้มาพบกับลูกๆ ผู้เป็นนักแสดงเอก (hero) ของท่าน
ในวันนี้ลูกทุกคนได้มาเพื่อเฉลิมฉลองวันเกิดของพ่อ และพร้อมกันนั้น
ลูกก็ได้มาเพื่อเฉลิมฉลองวันเกิดของลูกเองด้วย
บัพดาดาขอแสดงความยินดีกับลูกๆทุกคนในทุกหนแห่ง
ไม่ว่าลูกจะนั่งอยู่ตรงหน้าท่านด้วยตัวเองหรืออยู่ไกลออกไปแต่ก็ใกล้ชิดหัวใจของท่านกับทุกความสัมพันธ์
ในสิ่งนั้น มีการแสดงความยินดีในสามความสัมพันธ์โดยเฉพาะ:
บาบาขอแสดงความยินดีเป็นพิเศษโดยเฉพาะอย่างยิ่งในฐานะพ่อ ครู และสัตกูรู
ในรูปของการหล่อเลี้ยง การศึกษา และพรแก่ลูกๆ ทุกคนในทุกหนแห่ง ขอแสดงความยินดี
ขอแสดงความยินดี ขอแสดงความยินดีกับลูกๆ ทุกคน
เหล่าผู้เลื่อมใสศรัทธาก็เฉลิมฉลองวันเกิดที่พิเศษนี้ด้วยเช่นกัน
แต่ลูกๆทั้งหลายรู้ว่าวันเกิดนี้คือวันเกิดแห่งความรักที่ไม่สูญสลายของพ่อและลูกๆ
ตั้งแต่แรกเริ่มพ่อและลูกๆก็อยู่ด้วยกัน
พร้อมกันนั้นพ่อก็อยู่กับลูกๆทั้งหลายในงานของการเปลี่ยนแปลงโลก
เพราะมีความรักมากมายระหว่างพ่อและลูกๆ ลูกอยู่ด้วยกันในตอนนี้
และลูกก็จะกลับบ้านไปด้วยกัน พ่อไม่สามารถกลับไปได้โดยปราศจากลูกๆ
และลูกๆก็ไม่สามารถกลับไปได้โดยปราศจากพ่อ เพราะลูกอยู่ด้วยกันด้วยความรักในหัวใจ
หลังจากกลับบ้านแล้ว เมื่อลูกไปสู่อาณาจักรของลูก ลูกจะปกครองที่นั่นกับพ่อบราห์มา
ดังนั้น ในบรรดาชาติเกิดทั้งหมดของลูก
ชาติเกิดนี้จึงเป็นชาติเกิดที่น่ารักที่สุดและพิเศษที่สุด ไม่มีชาติเกิดอื่นใดใน 84
ชาติในทั้งวงจรที่มีคุณค่าเทียบเท่ากับชาติเกิดนี้
ชาติเกิดที่น่ารักเช่นนี้ซึ่งลูกได้มีมิตรร่วมทางด้วย
นี่คือชาติเกิดพิเศษที่มีคุณค่าดุจดั่งเพชร ดังนั้น
ลูกทุกคนมาเพื่อเฉลิมฉลองวันเกิดของลูกหรือว่าวันเกิดของพ่อ?
หรือพ่อมาเพื่อเฉลิมฉลองวันเกิดของลูกๆทั้งหลาย
หรือลูกๆทั้งหลายมาเพื่อเฉลิมฉลองวันเกิดของพ่อ? ในทุกหนแห่ง
ผู้เลื่อมใสศรัทธาต่างเฉลิมฉลองวันชีพจยันตีหรือชีพราตรี
พวกเขาเฉลิมฉลองด้วยความรักมากมาย เมื่อเห็นเหล่าผู้เลื่อมใสศรัทธา
บัพดาดาจึงให้ผลแห่งความศรัทธาแก่พวกเขา อย่างไรก็ตาม
วิธีการเฉลิมฉลองของพวกเขาแตกต่างจากวิธีการเฉลิมฉลองของลูก
พวกเขาเฉลิมฉลองในเวลากลางคืน ในขณะที่ลูกเฉลิมฉลองในเวลาอมฤต
เวลาอมฤตเป็นเวลาที่สูงส่งที่สุด
ในเวลาอมฤตเวลานี้เองที่บัพดาดาจะเติมพรลงในกระเป๋าของลูกๆทุกคน
กระเป๋าของลูกทุกคนเต็มไปด้วยพรใช่ไหม? ทุกวันลูกได้รับพรจากพ่อผู้ประทานพร
ลูกแต่ละคนได้รับพรมากมายจากบัพดาดา กระเป๋าของลูกเต็มไปด้วยพรเหล่านั้นใช่ไหม?
ดังนั้น ลูกทุกคนจึงมาที่นี่ด้วยความจริงจังและความกระตือรือร้น
บัพดาดาพอใจมากที่ได้เห็นลูกๆทุกคนและเฝ้าแต่ร้องเพลงว่า ว้า ลูกๆ! ว้า! ลูกๆ
พูดว่า ว้า บาบา! ว้า! ดังนั้น พ่อจึงพูดว่า ว้า ลูกๆ! ว้า!
ทุกคนที่ได้กลายมาเป็นลูกของพ่อ ที่มีเพียงหนึ่งกำมือ(จำนวนน้อยนิด)จากบรรดาดวงวิญญาณหลายๆล้านเหล่านั้น
มีดวงวิญญาณหลายล้านในโลกนี้
ในขณะที่ลูกเป็นเพียงหนึ่งกำมือในบรรดาดวงวิญญาณเหล่านั้น
ที่พ่อเรียกว่าเป็นลูกที่โชคดีและน่ารักของท่าน
ลูกมีความซาบซึ้งไหมว่าในทุกวงจรลูกเป็นเพียงหนึ่งกำมือจากบรรดาลูกหลายล้านเหล่านั้น?
ไม่ว่าจะมีดวงวิญญาณที่มีสถานภาพหรือตำแหน่งใหญ่โตเช่นนั้นในปัจจุบันมากมายเพียงใด
ก็มีเพียงลูกหนึ่งกำมือเท่านั้นจากบรรดาลูกๆหลายล้านจากทุกมุมโลกที่ได้ตระหนักรู้จักพ่อและกำลังเฉลิมฉลองวันเกิดของท่าน
ลูกมีความสุขไหมที่ลูกเป็นเพียงหนึ่งกำมือนั้นจากบรรดาลูกหลายๆล้าน?
ลูกมีความซาบซึ้งนั้นไหม? ยกมือขึ้น! ลูกมีความซาบซึ้งที่ไม่สูญสลายใช่ไหม?
มันไม่ใช่ความซาบซึ้งที่เกิดขึ้นเพียงบางครั้งใช่ไหม?
มันมีตลอดเวลาและจะคงอยู่ตลอดไปเสมอ มายาได้ทดสอบลูก
และลูกก็ประสบกับสิ่งนั้นใช่ไหม? มายาก็มีความรักมากมายต่อลูกของพระเจ้าเช่นกัน
แต่ลูกก็รู้ว่ามายามีความสัมพันธ์กับลูกของพระเจ้ามาตั้งแต่ต้นจนถึงปัจจุบัน
มายาและลูกๆของพระเจ้ามีความเชื่อมโยงซึ่งกันและกัน หน้าที่ของมายาคือการมา
ในขณะที่หน้าที่ของลูกคืออะไร? คือการขับไล่มายาออกไปจากระยะไกล อย่าปล่อยให้เธอมา!
หรือว่าลูกปล่อยให้เธอมา? ไม่เลย ขับไล่เธอออกไปจากระยะไกล!
เมื่อลูกปล่อยให้เธอเข้ามา เธอก็จะเริ่มพัฒนานิสัยหรือติดเป็นนิสัยที่จะมาหาลูก
เธอก็รู้สึกด้วยเช่นกันว่าลูกอนุญาตให้เธอมาได้ ดังนั้นเธอก็เลยมา อย่างไรก็ตาม
พ่อเห็นว่าลูกบางคนไม่เพียงแต่ยอมให้มายามาเท่านั้น
แต่พวกเขายังให้การต้อนรับขับสู้และเสนอน้ำชาหรือกาแฟให้แก่เธอด้วย
ลูกรู้หรือไม่ว่าลูกกำลังให้การต้อนรับอะไรแก่เธอ?
ลูกตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของมายาและคิดว่าป้าย "สายเกินไป" ยังไม่ถูกยกขึ้น
และยังคงมีเวลาอยู่ ว่าลูกกำลังเพียรพยายามและลูกจะไปถึงจุดหมายปลายทาง
ดังนั้นมายาจึงรู้สึกว่าลูกยอมให้เธอเข้ามา และประการที่สอง
ลูกยังให้ความเป็นเพื่อนกับเธอด้วย ลูกให้การต้อนรับแก่เธอ
ลูกบางคนสามารถตระหนักรู้ได้จำได้ว่านั่นคือมายา
ลูกบางคนก็ทำผิดพลาดในการตระหนักรู้ถึงมายาและสงสัยว่าเป็นคำสั่งของมายาหรือคำสั่งของพ่อ
เพราะการไม่ตระหนักรู้ว่านั่นคือมายา(จำไม่ได้ว่านั่นคือมายา)
พวกเขาจึงตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของมายา บัพดาดาบอกกับลูกๆผู้โชคดี ผู้เป็นมหาเวียร์
ผู้มีชัยชนะของท่านว่า อย่าปล่อยให้เธอเข้ามา!
อย่าใช้เวลาของลูกไปกับการปล่อยให้มายาเข้ามาแล้วค่อยไล่เธอออกไป
เพราะเวลาเหลือน้อยแล้ว
และคำสัญญาที่ลูกให้ไว้ว่าจะทำงานของการกลายเป็นผู้เปลี่ยนแปลงโลกและผู้รับใช้โลก
และการแนะนำให้ดวงวิญญาณของโลกได้รู้จักพ่อ
และการให้มรดกของการหลุดพ้นแก่พวกเขานั้น ยังไม่เสร็จสมบูรณ์
จงใช้เวลาของลูกในการทำงานนั้นให้สำเร็จ หากลูกใช้เวลาไปกับการขับไล่มายาออกไป
แล้วลูกจะทำตามคำสัญญาที่จะกลายเป็นผู้เปลี่ยนแปลงโลกได้อย่างไร?
ลูกเป็นมิตรร่วมทางของพ่อใช่หรือไม่? ลูกได้ให้สัญญากับท่านตั้งแต่เกิดว่า
เราจะอยู่กับท่านในเวลานี้และจะกลับบ้านด้วยกัน ดังนั้น
เวลานี้จงขับไล่มายาออกไปจากระยะไกลบนพื้นฐานของพลังที่ลูกได้รับจากพ่อ
อย่าใช้เวลาของลูกไปกับสิ่งนั้นเลย ดูสิ ลูกได้ใช้ความเพียรพยายามมาเป็นเวลา 70
ปีแล้ว ตอนนี้ไม่ใช่เวลาสำหรับมายาที่จะมาและสำหรับลูกที่จะไล่เธอออกไป
เพราะลูกรู้จักเธอ ลูกเต็มไปด้วยความรู้ใช่หรือไม่?
ลูกมีความรู้เกี่ยวกับละครทั้งหมด ดังนั้น ลูกๆ ผู้เต็มไปด้วยความรู้
ลูกควรใช้เวลาของลูกไปกับอะไร? ลูกต้องสะสมสมบัติที่มีค่าสองอย่างให้มาก
สมบัติที่มีค่าทั้งสองอย่างนั้นคืออะไร? อย่างแรกคือสมบัติที่มีค่าแห่งความคิด
และอย่างที่สองคือสมบัติที่มีค่าแห่งเวลา สมบัติทั้งสองอย่างนั้นยิ่งใหญ่
และลูกทุกคนก็รู้สิ่งนี้
เพราะลูกเป็นลูกที่เต็มไปด้วยความรู้ของพ่อผู้เต็มไปด้วยความรู้
ลูกเป็นนายที่เต็มไปด้วยความรู้ใช่หรือไม่? ลูกเต็มไปด้วยความรู้หรือไม่?
บางคนมีความรู้แต่ไม่ได้เต็มไปด้วยความรู้ ลูกคือใคร? ลูกเต็มไปด้วยความรู้หรือไม่?
ยกมือขึ้น! ลูกเต็มไปด้วยความรู้หรือแค่มีความรู้? ลูกทุกคนเต็มไปด้วยความรู้ใช่ไหม?
ลูกยกมือขึ้น ดีมาก! ว้า! ลูกเต็มไปด้วยความรู้
ลูกมีความรู้ที่จะขับไล่มายาออกไปหรือไม่? ผู้ที่นั่งอยู่ข้างหลังมีสิ่งนี้หรือไม่?
อัจชะ ลูกทุกคนโบกธงของตน ลูกผู้เป็นแม่มีสิ่งนี้หรือไม่?
ลูกที่เป็นแม่เต็มไปด้วยความรู้หรือไม่? ดับเบิ้ลฟอเรนเนอร์ล่ะ?
ดับเบิ้ลฟอเรนเนอร์ก็โบกธงของพวกเขาเช่นกัน อัจชะ ดูสิว่าฉากนี้สวยงามเพียงใด
ธงดูดีมาก ดังนั้น การเต็มไปด้วยความรู้หมายถึงการขับไล่มายาออกไปจากระยะไกล
ลูกเป็นเช่นนั้นหรือไม่? บัพดาดาได้บอกลูกแล้วว่า
มีเพียงเวลานี้ในยุคบรรจบพบกันนี้เท่านั้นที่ธนาคารสำหรับสะสมสมบัติที่มีค่าของลูกมีอยู่
จากนั้น ตลอดทั้งวงจร ลูกจะไม่มีธนาคารที่ลูกจะสามารถสะสมสมบัติที่มีค่าได้อีกต่อไป
สิ่งใดก็ตามที่ลูกสะสมไว้ในเวลานี้จะยังคงมีประโยชน์ต่อไป อย่างไรก็ตาม
ธนาคารที่จะสะสมสมบัติที่มีค่าเหล่านั้นเปิดขึ้นในเวลานี้ในยุคบรรจบพบกันนี้เท่านั้น
ดังนั้น ลูกบอกอะไรกับผู้คน? ลูกบอกทุกคนเมื่อให้สาส์นนี้ว่า "ถ้าไม่ใช่ตอนนี้
ก็จะไม่มีวันอีกแล้ว!" ดังนั้น ลูกจำสิ่งนี้ได้ไหม? ถ้าไม่ใช่ตอนนี้
ก็จะไม่มีวันอีกแล้ว ลูกจำสิ่งนี้ได้เสมอหรือไม่?
ชาติเกิดในยุคบรรจบพบกันนั้นสั้นที่สุด แต่เป็นชาติเกิดที่ล้ำค่าที่สุด
คุณค่าของชาติเกิดนี้จะคงอยู่ต่อเนื่องไปตลอดทั้งวงจร ดังนั้น
ลูกตรวจสอบดูไหมว่าลูกได้สะสมไว้มากแค่ไหน? ลูกสะสมได้มากเท่าที่ลูกต้องการหรือไม่?
บัพดาดาได้บอกลูกแล้วว่า เวลาสำหรับการเดินได้สิ้นสุดลงแล้ว
ตอนนี้ถึงเวลาที่จะโบยบินแล้ว เวลาสำหรับการเพียรพยายามได้สิ้นสุดลงแล้ว
และตอนนี้ถึงเวลาสำหรับการเพียรพยายามอย่างเข้มข้นจริงจัง
นี่ก็เป็นเวลาสั้นๆเช่นกัน
ด้วยเหตุนี้บัพดาดาจึงให้สมญาแก่ลูกดับเบิ้ลฟอเรนเนอร์ว่า "ผู้เพียรพยายามอย่างเข้มข้นเป็นสองเท่า"
พูดสิ ลูกคือผู้เพียรพยายามอย่างเข้มข้นเป็นสองเท่าหรือไม่? ยกมือขึ้น!
ผู้เพียรพยายามอย่างเข้มข้นเป็นสองเท่า มั่นคงหรือไม่? อัจชะ
นอกจากคำอวยพรวันเกิดแล้ว บัพดาดายังขอแสดงความยินดีกับลูกด้วย
ขอแสดงความยินดีอย่างมากมายหลายล้านเท่า! ขอแสดงความยินดี ขอแสดงความยินดี!
บัพดาดาเห็นว่าลูกบางคนได้ให้ความใส่ใจกับการบ้านที่ท่านให้นั่นคือการเป็นผู้ที่โอเคอยู่เสมอ
มีเพียงไม่กี่คนที่ได้คะแนนเต็ม 100 คะแนน ส่วนใหญ่ได้คะแนน 50%
อย่างไรก็ตามบัพดาดาต้องการ... บาบาควรบอกลูกไหมว่าท่านต้องการอะไร?
บัพดาดามีความหวังในลูกแต่ละคนที่เป็นตะเกียงแห่งความหวังของบาบา
ในบรรดาลูกๆที่เป็นมหาเวียร์ที่เติมเต็มความหวังของบัพดาดา ดังนั้น ตามเวลาแล้ว
หากลูกไม่สะสมสิ่งนี้ไว้ในชาร์ทแห่งความเพียรพยายามอย่างเข้มข้นเป็นระยะเวลาที่ยาวนานนับจากนี้ไปแล้ว
บัพดาดาจะเตือนลูกด้วยสามถ้อยคำนี้เป็นระยะๆ นั่นคือ: ทันทีทันใด พร้อมเสมอ
และสะสมไว้ในบัญชีของลูกเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน
บัพดาดาต้องการสิ่งนั้นในอาณาจักรของลูก...
และลูกมีความสุขที่อาณาจักรของลูกกำลังจะมาถึง
ในขณะนี้ลูกได้ให้สาส์นว่าพ่อได้มาแล้ว ในทำนองเดียวกัน
ลูกก็ให้ข่าวดีว่าอาณาที่สูงส่งของลูก อาณาจักรแห่งความสงบและความสุขกำลังจะมาถึง
เมื่อลูกให้สาส์นี้แก่ทุกคน
เพียงผู้ที่สะสมความเพียรพยายามอย่างเข้มข้นมาเป็นระยะเวลาที่ยาวนานเท่านั้นที่จะประกาศสิทธิ์ในการได้รับโชคทั้งหมดของอาณาจักรตั้งแต่ชาติเกิดแรกจนถึงชาติเกิดที่
21 จงเก็บรักษาบัญชีของ "เป็นระยะเวลาที่ยาวนาน" นี้ไว้ในสำนึกรู้ของลูก
เพราะมีความสุขในบ้านใหม่ หากลูกมาหลังจากผ่านไปสองชาติเกิดถึงสามชาติเกิด
หากอาคารหลังนั้นมีอายุสองถึงสามเดือน แล้วลูกจะพูดว่าอย่างไร?
มันเป็นอาคารใหม่หรืออาคารเก่าสามเดือนแล้ว?
บัพดาดาต้องการให้ลูกๆที่รักยิ่งของท่าน ลูกๆที่มหัศจรรย์ที่สุด
ลูกๆที่นั่งบนบัลลังก์หัวใจของพ่อแต่ละคน
ได้เกิดมาในชาติเกิดแรกในฐานะมิตรร่วมทางของพ่อบราห์มา ลูกชอบสิ่งนี้ไหม? ลูกชอบไหม?
ลูกชอบไหม? อัจชะ ดังนั้นลูกจะต้องทำอะไร? ลูกจะต้องทำอะไรบางอย่างใช่ไหม? ลูกชอบ
และพ่อก็ชอบเช่นกัน ดังนั้นลูกจะต้องทำอะไร? ตอนนี้ จงปล่อยให้อดีตเป็นอดีตไป
บัพดาดาจะให้อภัยลูกสำหรับสิ่งนั้น นั่นคืออดีต จากนี้ไป
ลูกจะให้อะไรเป็นของขวัญวันเกิดแก่พ่อ? ลูกจะให้ของขวัญใช่ไหม?
ลูกมาเพื่อเฉลิมฉลองวันเกิดของพ่อ แล้วลูกจะให้ของขวัญอะไรแก่ท่าน?
ความหวังของบาบาที่มีต่อลูกแต่ละคนคือ แม้แต่ตอนนี้ ในช่วงเวลาสุดท้ายแล้ว
ลูกก็ยังสามารถก้าวไปข้างหน้าได้อย่างรวดเร็ว สำหรับผู้ที่มาเป็นครั้งแรก ยกมือขึ้น!
อัจชะ
ถึงลูกทุกคนที่มาล่าหรือมาทีหลัง
บัพดาดาขอแสดงความยินดีหลายล้านเท่าแก่ผู้ที่มาที่นี่เป็นครั้งแรก
บาบากำลังบอกลูกเกี่ยวกับโชคอย่างหนึ่ง ยังคงมีช่องว่างให้สร้างโชคของลูกอยู่
เพราะป้าย "สายเกินไป" ยังไม่ได้ถูกยกขึ้นมา หากใครก็ตามที่มาทีหลัง(หรืออยู่ท้ายสุด)
แต่เร่งความเพียรพยายามอย่างรวดเร็ว เขาก็สามารถเป็น "คนที่มาช้าแต่ไปเร็ว
และเร็วจนเป็นคนแรก" และเข้ามาอยู่ในกลุ่มแรกได้ ไม่ใช่อันดับหนึ่ง
เพราะนั่นเป็นที่รู้กันอยู่แล้ว แต่เขาสามารถเข้ามาอยู่ในกลุ่มแรกได้
ลูกชอบสิ่งนี้ไหม? ลูกใหม่ที่เพิ่งมาชอบสิ่งนี้ไหม? ลูกมีโอกาส
บัพดาดาจะให้ที่นั่งแก่ลูก แต่ลูกต้องทำอะไรบางอย่างสำหรับสิ่งนั้น
จงใส่ใจในทุกลมหายใจและทุกความคิด ให้ทุกลมหายใจและทุกความคิดมีพลัง
อย่าให้มันไร้ประโยชน์ เพราะอะไรคือสมญาของลูกทุกคน
ทั้งผู้ที่มาเป็นครั้งแรกและผู้ที่มาหลายครั้งแล้ว? ลูกคือลูกๆที่มีพลัง
ไม่ใช่ลูกๆที่อ่อนแอ ความรักและความระลึกถึงที่บัพดาดาให้คืออะไร?
ความรักและความระลึกถึงทุกวันคือ: ลูกๆผู้เป็นที่รัก
ที่จากหายไปนานและได้พบกันอีกครั้ง ผู้ซึ่งนั่งอยู่บนบัลลังก์หัวใจ
นี่คือเหตุผลที่บัพดาดาให้โอกาสทองนี้แก่ลูก อย่างไรก็ตาม
ผู้ที่ปรารถนาจะรับโอกาสนี้ก็สามารถรับได้ พ่อจะประทานให้
ท่านมีพันธะสัญญาที่จะต้องทำเช่นนั้น
มีใครบ้างไหมที่เป็นผู้เพียรพยายามอย่างเข้มข้น? ลูกยังมีโอกาส เมื่อใดที่ป้าย "สายเกินไป"
ถูกยกขึ้นมา ทุกสิ่งก็จะจบสิ้นลง อย่างไรก็ตาม
ลูกจะมอบอะไรให้บัพดาดาเป็นของขวัญวันเกิด? ลูกมาเพื่อเฉลิมฉลองวันเกิดนี้ใช่ไหม?
บัพดาดาได้ให้ของขวัญพิเศษแก่ลูกทุกคนในวันเกิดของลูก และนั่นก็คือ
หากลูกเพียรพยายามอย่างเข้มข้นได้ถึง 90% ตั้งแต่วันนี้จนถึงวันสุดท้าย
บัพดาดาจะเพิ่มส่วนที่เหลือให้อีก 10% ลูกเห็นด้วยกับสิ่งนี้หรือไม่?
สิ่งใดที่ไร้ประโยชน์ในตอนนี้ต้องจบสิ้นลง เมื่อเหล่าเทพแห่งยุคทองลงมา
พวกเขาจะไม่เข้าใจภาษาที่ลูกพูดกันที่นี่ เมื่อลูกใช้คำว่า "ความพยายาม"
พวกเขาจะถามว่า "ความพยายามคืออะไร?" เพราะพวกเขาคือผู้ที่กำลังสัมผัสกับรางวัล
ในทำนองเดียวกัน
ลูกผู้เพียรพยายามอย่างเข้มข้นจำเป็นที่จะต้องทำให้สิ่งที่ไร้ประโยชน์ทั้งหมดในความฝัน
ความคิด และการกระทำในทางปฏิบัติของลูกจบสิ้นลงอย่างสมบูรณ์
ลูกมีความกล้าหาญเช่นนั้นหรือไม่? บาบาจะให้คะแนนพิเศษแก่ลูก 10%
ลูกเห็นด้วยหรือไม่? ยกมือขึ้น! ลูกมั่นใจกี่เปอร์เซ็นต์? 100%? ไม่ใช่สิ ต้อง 101%
เพราะบัพดาดาไม่ชอบที่จะอยู่โดยปราศจากลูกๆและปราศจากการเป็นมิตรร่วมทางกับพวกเขา
พ่อเชื่อว่าเมื่อลูกได้พูดว่า "บาบาของฉัน" และบาบาได้พูดว่า "ลูกของฉัน"
ลูกจึงต้องกลับมาทัดเทียมกับพ่อ เวลานี้ จำเป็นต้องมีความคิดที่มุ่งมั่น
ลูกเคยพิมพ์หนังสือเล่มหนึ่งมาแล้วใช่ไหม? ชื่อว่า "ความคิดที่มุ่งมั่นคือกุญแจสู่ความสำเร็จ"
อย่าปล่อยให้ความคิดของลูกเป็นความคิดที่ธรรมดา ลูกเป็นใคร?
ถ้าประธานาธิบดีที่นี่ทำตัวธรรมดาๆจะดูดีหรือไม่? แล้วลูกเป็นใคร?
ลูกคือผู้ครองบัลลังก์ทั้งสาม บัลลังก์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือบัลลังก์หัวใจของบัพดาดา
ดังนั้น ผู้ที่มีบัลลังก์หัวใจอย่างน้อยก็จะได้เป็นมิตรร่วมทางในชาติเกิดแรก
แม้ว่าจะมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะได้นั่งบนบัลลังก์
แต่อย่างน้อยลูกก็สามารถกลายเป็นผู้ที่มีสิทธิ์ในการกลายเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์แห่งอาณาจักรได้
ดังนั้น ผู้ที่เติมเต็มความเป็นมิตรร่วมทาง อย่างน้อยลูกก็จะกลับบ้านไปด้วยกัน
บัพดาดาจะพาลูกกลับไปไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
ไม่ว่าท่านจะพาลูกไปโดยผ่านที่ใดที่หนึ่งหรือพาไปโดยตรง
ท่านจะพาลูกกลับไปอย่างแน่นอน แล้วลูกจะยังคงนั่งอยู่ที่บ้านเฉยๆหรือ?
มันจะดีหรือถ้าพ่อบราห์มาจากไปแล้วแต่ลูกยังคงนั่งอยู่ที่นั่น?
ลูกคือราชาโยคีใช่ไหม? ลูกให้สมญาตนเองว่าอะไร และลูกสอนอะไรให้ผู้อื่น? ราชาโยคะ
หรือ ประชาโยคะ (โยคะเพื่อกลายเป็นปวงประชา)? แม้ว่าจะมีปวงประชาชั้นสูง
แต่ลูกก็ไม่ใช่โยคีที่เป็นปวงประชา ลูกคือราชาโยคี ดังนั้น
ลูกทุกคนจะจดจำของขวัญที่พ่อได้มอบให้แก่ลูกทุกคนหรือไม่? จนถึงเมื่อไหร่?
จนถึงเวลาสุดท้าย บัพดาดาได้เห็นว่าลูกพยายามอย่างมาก
และเมื่อบัพดาดาเห็นลูกๆทำงานหนักมาก
ท่านก็ไม่ชอบที่จะเห็นลูกๆลำบากตรากตรำเช่นนั้น ดังนั้น
จงอยู่อย่างหลุดหายไปในความรัก แล้วความพยายามก็จะจบสิ้นลง เมื่อลูกพูดว่า “บาบาของฉัน”
แล้ว “ของฉัน”อื่นๆทั้งหมดจะจบสิ้นลง เมื่อลูกพูดว่า "บาบาของฉัน"
ดังนั้นสิ่งอื่นๆทั้งหมดที่เป็น "ของฉัน" ก็จบสิ้นลงในสิ่งนั้นใช่ไหม?
ลูกนำของเล่นที่มีตุ๊กตาซ้อนกันหลายตัวอยู่ข้างใน (ตุ๊กตารัสเซียหรือตุ๊กตาแม่ลูกดก)
มาให้ดู โดยจะมีตุ๊กตา 10 ถึง 12 ตัวรวมกันอยู่ในตัวเดียว ลูกแสดงของเล่นนั้น
และลูกก็คือผู้ที่พูดว่า "บาบาของฉัน บาบาของฉัน" ใช่ไหม? ท่านคือบาบาของฉันใช่ไหม?
ท่านไม่ใช่บาบาของมหาระตี "บาบาของฉัน" ในเมื่อท่านคือ "บาบาของฉัน"
ดังนั้นจงหลอมรวมทุกสิ่งที่เป็น "ของฉัน" ที่มีขีดจำกัดไว้ใน "ของท่าน"
แทนที่จะพูดว่า "ของฉัน" ให้พูดว่า "ของท่าน" แล้วจะมีความแตกต่างมากมาย
ความแตกต่างระหว่างของฉัน (เมร่า) กับ "ของท่าน" (เทร่า) มีมากแค่ไหน?
ก็แค่ตัวอักษร m กับ t เท่านั้น ต่างกันแค่ตัวอักษรเดียว ดังนั้น "บาบาของฉัน"
จึงมั่นคงใช่ไหม? มั่นคงหรือไม่? กี่เปอร์เซ็นต์? 100% หรือ 101%?
ชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้วสำหรับ 101% ผู้ที่บอกว่า 101% ยกมือขึ้น!
บัพดาดากำลังเห็นอยู่ และมันก็กำลังแสดงให้เห็นอยู่บนทีวีด้วย อัจชะ
ถึงลูกๆ ทุกคนในทุกหนแห่งที่นั่งอยู่บนบัลลังก์หัวใจของบัพดาดา
ถึงผู้ที่เพียรพยายามอย่างเข้มข้นทั้งหมดในทุกหนแห่ง
ถึงลูกๆทุกคนในทุกหนแห่งที่ยอมรับของขวัญที่บัพดาดาได้ให้
และถึงผู้ที่ให้ของขวัญแก่บัพดาดาโดยผ่านความคิดของพวกเขา
ถึงผู้ที่เพียรพยายามอย่างมุ่งมั่นและทำให้ความคิดของตนมุ่งมั่นอยู่เสมอ
ถึงลูกๆทุกคนที่ให้คำมั่นสัญญาและนำมาซึ่งการเปิดเผย ด้วยความรักและความเสน่ห์หา(ความรักที่บริสุทธิ์และลึกซึ้งความห่วงใยและความเอาใจใส่)มากมายจากหัวใจของบัพดาดา
โปรดรับความรักและความระลึกถึงจากหัวใจ ถึงลูกๆ ทุกคน ขอแสดงความยินดี
ขอแสดงความยินดี ขอแสดงความยินดีครั้งแล้วครั้งเล่า!
พร:
ขอให้ลูกอยู่เบื้องบนเสมอด้วยการมีทัศนคติของการเป็นแขกผู้มาเยือน
และทำให้บ้านและสภาพของลูกสูงส่ง
ผู้ที่ดำเนินชีวิตไปโดยพิจารณาว่าตนเองเป็นแขกผู้มาเยือนจะละวางจากบ้านแห่งร่างกายของตน
แขกผู้มาเยือนไม่มีอะไรเป็นของตนเอง เขาใช้ทุกสิ่งแต่ไม่ได้รู้สึกเป็นเจ้าของ
ขณะที่ใช้สิ่งอำนวยความสะดวกทั้งหมดนั้น เท่าที่เขาละวางจากสิ่งเหล่านั้นมากเท่าไร
เขาก็จะมีความรักต่อพ่อมากเท่านั้น เขาจะอยู่เหนือร่างกาย ความสัมพันธ์ของร่างกาย
และทรัพย์สมบัติทั้งหมดได้อย่างง่ายดาย
มากเท่าที่ผู้ครองเรือนมีทัศนคติของการเป็นแขกผู้มาเยือน
เขาก็จะกลับมาสูงส่งและสภาพของเขาก็จะสูงส่งมากเท่านั้น
คติพจน์:
จงทำให้ธรรมชาติของลูกบริสุทธิ์และสะอาด
แล้วความสำเร็จจะหลอมรวมอยู่ในทุกย่างก้าวของลูก
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
ด้วยคุณสมบัติพิเศษของความเป็นหนึ่งเดียวกันและศรัทธา กลับมาเต็มไปด้วยความสำเร็จ
เวลานี้ลูกต้องแสดงให้โลกเห็นถึงความจริงที่ว่าพวกเราทุกคนเป็นหนึ่งเดียวกัน
เราเป็นของพระเจ้าผู้เดียว และเรามีสภาพที่มั่นคงและสม่ำเสมอ
เราอยู่ในความรักต่อผู้เป็นหนึ่งเดียวและเปิดเผยนามของผู้เป็นหนึ่งเดียว เวลานี้
จงชักธงแห่งสภาพที่เป็นทองที่น่ารักและพิเศษสุดนี้ขึ้น
ไม่ว่าลูกจะเป็นผู้เยาว์หรือผู้ใหญ่(จูเนียร์หรือซีเนียร์)
จะเจ็บป่วยหรือมีสุขภาพดี จะเป็นมหาระตีหรือคนขี่ม้า
ลูกทุกคนต้องเป็นหนึ่งเดียวกันและให้ความร่วมมือกัน
แล้วลูกจะกลายเป็นตัวของความสำเร็จได้อย่างง่ายดาย