16.06.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน เวลานี้ลูกคือราชาโยคีที่แท้จริง ลูกถูกเรียกว่า ราชริชี (ราชาฤๅษี)
ด้วยเช่นกัน ราชริชี (ราชาฤๅษี) หมายถึงผู้ที่บริสุทธิ์
คำถาม:
เมื่อใดที่ลูกๆ จะสามารถดึงผู้คนออกจากทรายดูดของราวันได้?
คำตอบ:
เมื่อตัวลูกเองได้ออกมาจากทรายดูดนั้นแล้ว
สิ่งชี้บอกของผู้ที่ได้ออกมาจากทรายดูดแล้ว
คือพวกเขาเป็นอิสระจากความอยากปรารถนาทั้งหมด
พวกเขาไม่จดจำสิ่งใดเลยนอกจากพ่อผู้เดียว
ไม่ควรจะมีความโลภใดๆต่อเสื้อผ้าดีๆหรืออาหารดีๆ
ลูกนั้นมีความเรียบง่ายอย่างสมบูรณ์ ลูกแม้กระทั่งลืมร่างกายของลูกเอง:
ไม่มีสิ่งใดเป็นของฉัน ฉันคือดวงวิญญาณ เพียงลูกๆ
ที่มีสำนึกเป็นดวงวิญญาณเช่นนี้เท่านั้น
ที่สามารถดึงผู้คนออกมาจากทรายดูดของราวันได้
เพลง:
ท่านคือมหาสมุทรแห่งความรัก เรากระหายต่อหนึ่งหยด
โอมชานติ
บางครั้งเมื่อได้มีการเปิดเพลงนี้ ลูกๆก็ถูกถามความหมายของเพลง เวลานี้ บอกพ่อซิว่า
ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ลูกได้ลืมหนทางนั้น? (บ้างก็พูดว่าตั้งแต่ยุคทองแดงและบ้างก็พูดว่าตั้งแต่ยุคทอง)
ผู้ที่พูดว่าพวกเขาได้ลืมหนทางตั้งแต่ยุคทองแดงนั้นผิด
ลูกได้ลืมหนทางมาตั้งแต่ยุคทอง
เป็นเวลานี้ที่ลูกได้พบผู้เดียวที่สามารถชี้หนทางแก่ลูก
ในยุคทองลูกไม่รู้จักผู้เดียวผู้ที่สามารถชี้หนทางแก่ลูก
ไม่มีใครที่นั่นรู้จักพ่อเลย นั่นคือพวกเขาได้ลืมท่านไปแล้ว
แม้กระทั่งการลืมท่านก็ถูกกำหนดไว้ในละคร
ดังนั้นเวลานี้ท่านได้มาเพื่อชี้หนทางแก่ลูก พวกเขาพูดว่า พระเจ้า
ได้โปรดชี้หนทางแก่เราเถิด! เราได้ลืมพ่อไปแล้วตั้งแต่ยุคทอง
บาบาถามคำถามเหล่านี้กับลูกเพื่อทำให้ลูกใช้สติปัญญาของลูก ความรู้นี้พิเศษสุด
เพียงพ่อเท่านั้นคือมหาสมุทรแห่งความรู้ พ่อบอกลูกเป็นการส่วนตัวด้วยตนเอง
เพียงพ่อเท่านั้นคือมหาสมุทรแห่งความรู้ และมหาสมุทรแห่งความสุข
ลูกรู้ด้วยเช่นกันว่าผู้ชำระให้บริสุทธิ์นั้นอย่างแท้จริงคือพ่อผู้เดียวเท่านั้น
แม้กระทั่งผู้คนในหนทางความเลื่อมใสศรัทธาก็เชื่อในสิ่งนี้
โลกที่บริสุทธิ์คือดินแดนแห่งความสงบและดินแดนแห่งความสุข
มีดินแดนแห่งความสุขและดินแดนแห่งความทุกข์อย่างละครึ่งของวงจร ลูกๆ
รู้สิ่งนี้อย่างดีมาก พ่อคือมหาสมุทรแห่งความรัก
และเหตุนี้เองทุกคนจึงเรียกหาท่านเป็นพ่อ
อย่างไรก็ตามพวกเขาได้หลงลืมไปแล้วว่าท่านคือใคร และท่านมาอย่างไร เป็นเรื่องของ
5000 ปีที่แล้วเมื่อเคยเป็นอาณาจักรของเหล่าเทพอย่างแท้จริง
มีการหลุดพ้นเพื่อชีวิตใหม่ที่ไม่มีกิเลสในยุคทอง
แต่ใครที่จะสามารถบอกได้ว่าการตกต่ำนั้นเกิดขึ้นได้อย่างไร?
เพียงพ่อเท่านั้นที่มาและบอกลูกว่าลูกได้อยู่ในสภาพที่ตกต่ำมาตั้งแต่ยุคทองแดง
และเหตุนี้เองลูกจึงเรียกหา ลูกเข้าใจว่านี่ไม่ใช่สิ่งใหม่ พ่อมาทุกวงจร
เวลานี้พ่อที่ไม่มีตัวตนกำลังอธิบายแก่ลูกๆ ดวงวิญญาณ
ไม่มีใครรู้จักดวงวิญญาณของตนเอง ไม่มีใครสามารถบอกลูกได้ว่า
บทบาททั้งหมดของเขานั้นถูกบันทึกไว้ในดวงวิญญาณอย่างไร
พวกเขาจะไม่เคยพูดว่าพวกเขาได้กลายเป็นเช่นนั้นมาหลายต่อหลายครั้ง
และได้เล่นบทบาทนั้นมาแล้ว พวกเขาไม่รู้จักละครเลย แม้ว่าพวกเขาพูดถึงหลายแสนปี
สิ่งนี้ก็ยังเป็นละคร อย่างน้อยที่สุดพวกเขาก็พูดว่า ละครนี้ซ้ำรอย
เพียงพ่อเท่านั้นที่ให้ความรู้นี้แก่ลูกๆ เป็นการส่วนตัว
ท่านกำลังพูดกับลูกผ่านปากนี้ ลูกรู้ว่าชีพบาบาได้ทำให้ลูกเป็นของท่าน
และท่านได้ทำให้ลูกเป็นบราห์มินผ่านบราห์มา
ผู้นี้คือลูกของชีพบาบาและเป็นภรรยาของท่านด้วยเช่นกัน
มองดูว่าลูกๆกี่คนที่ได้รับการดูแล เนื่องจากผู้นี้เป็นผู้ชาย
สรัสวตีจึงถูกทำให้เป็นผู้ช่วยที่ช่วยดูแลลูกๆ สิ่งเหล่านี้ไม่ได้กล่าวไว้ในคัมภีร์
สิ่งนี้เป็นไปในทางปฏิบัติ เพียงพ่อเท่านั้นได้สอนราชาโยคะ
และผู้ที่ถูกสอนราชาโยคะก็ได้กลายเป็นราชา และได้ใช้ 84 ชาติเกิด
หลายต่อหลายคนศึกษาคัมภีร์ไบเบิ้ล คัมภีร์กุรอาน คัมภีร์พระเวท และคัมภีร์ต่างๆ
แต่พวกเขาไม่เข้าใจสิ่งใดเลย ลูกไม่ใช่โยคีที่มีโยคะกับวัตถุธาตุ ลูกมีโยคะกับพ่อ
นั่นคือลูกจดจำพ่อ เวลานี้ลูกคือราชาโยคี ลูกคือราชริชี (ราชาฤๅษี) นั่นคือโยคีราช
(สมญาของโยคีที่ยิ่งใหญ่) ผู้ที่บริสุทธิ์นั้นเรียกว่าโยคี
ลูกกลายเป็นโยคีเพื่อประกาศสิทธิ์ในอาณาจักรแห่งสวรรค์ ก่อนอื่น พ่อพูดว่า:
กลับมาบริสุทธิ์! ดวงวิญญาณเช่นนั้นเรียกว่าโยคี ลูกทั้งหมดคือราชาโยคี
สิ่งนี้อ้างอิงถึงลูกๆ บราห์มินผู้เป็นสิ่งสร้างที่เกิดจากปากของบราห์มา
ลูกกำลังได้รับการสอนราชาโยคะ ดังนั้นลูกคือนักเรียน
นักเรียนจะเคยลืมครูของพวกเขาไหม? ลูกรู้ว่าชีพบาบากำลังสอนลูก อย่างไรก็ตาม
ทั้งที่เป็นเช่นนั้น มายาก็ทำให้ลูกลืม ลูกลืมครูผู้ที่สอนลูก
เพียงเมื่อลูกเข้าใจว่าพระเจ้ากำลังสอนลูกเท่านั้น ที่จะมีความซาบซึ้งนั้น
นักเรียนที่ศึกษาเล่าเรียนเพื่อเป็นข้าราชการอินเดียนั้นมีความซาบซึ้งอย่างมาก ลูกๆ
กำลังศึกษาการศึกษาของราชาโยคะสำหรับ 21 ชาติเกิด ลูกก็จะต้องศึกษาเล่าเรียนภายหลัง
(ในยุคทอง)ด้วยเช่นกัน ลูกจะได้รับการศึกษาแบบเจ้าชายและเรียนรู้ภาษา ฯลฯ ด้วย
ลูกๆเข้าใจว่าลูกลืมหนทางนี้ตั้งแต่ตอนเริ่มต้นยุคทอง
และแล้วลูกก็ลงมาหนึ่งขั้นในทุกชาติเกิด
เวลานี้ลูกจดจำทุกสิ่งว่าลูกนั้นขึ้นไปอย่างไรและลูกลงมาอย่างไร
จดจำบันไดนี้อย่างดีมาก เราได้จบสิ้น 84 ชาติเกิดแล้ว และเวลานี้เราต้องกลับบ้าน
และดังนั้นจึงมีความสุข นี่คือการแสดงที่ไม่มีขีดจำกัด ดวงวิญญาณนั้นเล็กมาก
ดวงวิญญาณเหน็ดเหนื่อยจากการเล่นบทบาทของพวกเขาและดังนั้นจึงพูดว่า:
บาบาชี้หนทางแก่ฉันเถิด เพื่อที่ฉันจะสามารถพักและได้รับความสงบและความสุข!
เมื่อลูกอยู่ในดินแดนแห่งความสุข ลูกก็มีทั้งความสงบและความสุขที่นั่น
ไม่มีความปั่นป่วนใดๆ ที่นั่น ดวงวิญญาณนั้นมีความสงบ
มีสถานที่สองแห่งสำหรับความสงบ: ดินแดนแห่งความสงบและดินแดนแห่งความสุข
มีความไม่สงบในดินแดนแห่งความทุกข์ นี่คือการศึกษาเล่าเรียน
ลูกรู้ว่าบาบากำลังพาลูกไปยังดินแดนแห่งความสุขผ่านดินแดนแห่งความสงบ
ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องบอกลูก ลูกรู้ว่าลูกได้มาที่นี่เพื่อเล่นบทบาทของลูก
และเวลานี้ลูกต้องกลับบ้าน ลูกมีความสุขนี้ ไม่มีความสุขของความสงบ
เรามีความพอใจและความสุขในการเล่นบทบาทของเรา
เรารู้ว่าบาปของเราจะถูกปลดเปลื้องด้วยการจดจำพ่อ บ้างร้องขอความสงบของจิตใจ
เป็นสิ่งผิดที่ใช้คำเหล่านี้ ไม่เลย
เรากำลังจดจำพ่อเพื่อที่บาปของเราจะถูกปลดเปลื้อง จิตใจไม่สามารถคงอยู่ในความสงบได้
ไม่มีใครสามารถอยู่ได้โดยไม่ทำสิ่งใด อย่างไรก็ตาม
มีการตระหนักรู้ว่าเรากำลังประกาสสิทธิ์ในมรดกของความบริสุทธิ์ ความสงบ
และความสุขจากพ่อ ดังนั้นควรจะมีความสุขนั้น นี่คือดินแดนแห่งความทุกข์
ไม่สามารถมีความสุขได้ที่นี่
ผู้คนได้ลืมดินแดนแห่งความสงบและดินแดนแห่งความสุขไปแล้ว
ผู้ที่มีเงินทองมากมายเชื่อว่าพวกเขามีความสุข
ซานยาสซีทิ้งบ้านของพวกเขาและไปอยู่ป่า ไม่มีความปั่นป่วนใด ฯลฯ ที่นั่น
และดังนั้นพวกเขาจึงกลับมามีความสงบ อย่างไรก็ตาม
นั่นเป็นเพียงช่วงเวลาชั่วคราวเท่านั้น
ลูกๆดวงวิญญาณคงอยู่อย่างสงบเมื่อลูกทำให้ตนเองมั่นคงในศาสนาดั้งเดิมของความสงบของลูก
ที่นี่ลูกก็ต้องมีปฏิสัมพันธ์ ลูกต้องเล่นบทบาทของลูก ลูกมาที่นี่เพื่อทำการกระทำ
แต่ละดวงวิญญาณอย่างแน่นอนต้องมีการกระทำ ลูกๆ
เข้าใจว่าพ่อที่ไม่มีขีดจำกัดกำลังให้คำอธิบายนี้ พระเจ้าผู้ไม่มีตัวตนพูดว่า:
เวลานี้ลูกรู้ว่าลูกคือดวงวิญญาณ และพ่อของลูกคือดวงวิญญาณสูงสุด
ดวงวิญญาณสูงสุดหมายถึงพระเจ้า ดวงวิญญาณเรียกหาท่าน
พ่อนั้นคือผู้ประทานการหลุดพ้นเพื่อชีวิตใหม่ที่ไม่มีกิเลสสำหรับทุกคน พ่อพูดว่า:
ลูกๆ เวลานี้กลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ! สิ่งนี้ต้องใช้ความเพียรพยายาม
อัลลอยที่ได้ถูกปะปนในตัวลูกมาถึงครึ่งหนึ่งของวงจรนี้
จะถูกขจัดออกไปได้เพียงด้วยการมีการจดจำระลึกถึงนี้ของลูกเท่านั้น
ลูกต้องกลายเป็นทองแท้ อัลลอยถูกปะปนในทองแท้
และแล้วเครื่องประดับก็ถูกทำขึ้นจากทองนั้น ดั้งเดิมแล้วลูกเคยเป็นทองแท้
และแล้วอัลลอยก็ถูกปะปนลงไปในลูก เวลานี้อยู่ในสติปัญญาของลูกว่า
ลูกนั้นได้เล่นบทบาทของลูกมาแล้ว เวลานี้เรากำลังจะไปยังบ้านพ่อแม่ของเรา
เมื่อลูกกลับไปยังบ้านพ่อแม่ของลูกจากต่างแดนก็มีความสุข
ลูกมีประสบการณ์ของความสุขเช่นกัน เพราะลูกรู้ว่าบาบาได้นำสวรรค์มาเพื่อลูก
ของขวัญจากพ่อที่ไม่มีขีดจำกัดคืออาณาจักรที่ไม่มีขีดจำกัด
ซึ่งหมายถึงการหลุดพ้นเพื่อชีวิตใหม่ที่ไม่มีกิเลส ซานยาสซีชอบของขวัญของการหลุดพ้น
เมื่อใครบางคนตาย มีการกล่าวว่าเขากลายเป็นชาวสวรรค์
ซานยาสซีพูดว่าแสงนั้นได้หลอมรวมไปในแสงที่ซึ่งทุกคนจะหลอมรวมกัน
อย่างไรก็ตามนั่นคือสถานที่อาศัยที่ซึ่งเราดวงวิญญาณอาศัยอยู่
ไม่มีแสงหรือไฟที่ซึ่งทุกคนจะสามารถหลอมรวมไปได้
ธาตุบราห์มคือธาตุที่ยิ่งใหญ่ที่ทุกดวงวิญญาณอาศัยอยู่ พ่อก็อาศัยอยู่ที่นั่นด้วย
ท่านด้วยเป็นเพียงจุด หากใครจะได้นิมิตของจุด เขาก็จะไม่สามารถเข้าใจสิ่งใด ลูกๆ
มากมายพูดว่า: บาบา มันยากที่จะอยู่ในการจดจำระลึกถึง เราจะสามารถจดจำจุดได้อย่างไร?
เราเคยจดจำรูปขนาดใหญ่ของลิงกัมมาเป็นเวลาครึ่งวงจร
พ่ออธิบายด้วยเช่นกันว่าลูกไม่สามารถกราบไหว้บูชาจุด ลูกจะสร้างวัดให้จุดได้อย่างไร?
จุดนั้นไม่สามารถแม้กระทั่งมองเห็นได้
และเหตุนี้เองพวกเขาจึงได้สร้างชีวาลิงกัมขนาดใหญ่ อย่างไรก็ตามซาลิแกรมเล็กๆ
มากมายที่เป็นตัวแทนของดวงวิญญาณก็ถูกทำขึ้น ซาลิแกรมถูกทำเป็นรูปไข่
บ้างก็ถามว่าเหตุใดพวกเขาจึงไม่ได้รับการบอกมาก่อน ว่าพระเจ้าเป็นจุด พ่อพูดว่า:
มันไม่ได้อยู่ในบทบาทที่จะบอกสิ่งนี้แก่ลูกในเวลานั้น
เหตุใดลูกจึงไม่ศึกษาเล่าเรียนเพื่อที่จะเป็นข้าราชการอินเดียในตอนเริ่มต้นล่ะ?
มีกฎด้วยเช่นกันถึงวิธีที่จะศึกษา หากใครบางคนถามคำถามเช่นนั้น
ลูกก็สามารถบอกพวกเขาได้: โอเค เราจะถามบาบา หรือเราจะเขียนไปหาครูอาวุโสและถามเธอ
หากบาบาต้องการที่จะบอกลูก บาบาก็คงจะได้ทำเช่นนั้นแล้ว
ไม่เช่นนั้นท่านก็จะพูดว่าลูกจะเข้าใจเมื่อลูกก้าวหน้าต่อไป
ท่านจะไม่บอกทุกสิ่งแก่ลูกในเวลาเดียวกัน สิ่งเหล่านี้ทั้งหมดนั้นใหม่
พ่อนั่งที่นี่และบอกลูกถึงสาระของสิ่งที่อยู่ในพระเวทและคัมภีร์
สิ่งเหล่านั้นก็ถูกกำหนดไว้ในหนทางความเลื่อมใสศรัทธาด้วย
ลูกยังจะต้องศึกษาเล่าเรียนสิ่งเหล่านั้นอีกครั้ง
บทบาทนั้นของความเลื่อมใสศรัทธาต้องถูกแสดง
บทบาทของการกลับมาไม่บริสุทธิ์ด้วยก็ต้องถูกแสดง
พวกเขาพูดว่าพวกเขาได้ติดกับอยู่ในปลักของความเลื่อมใสศรัทธา ภายนอกมีความงามมากมาย
พวกเขาให้ตัวอย่างของมิราจ (ภาพลวงตา) ความเลื่อมใสศรัทธานั้นมีแรงดึงดูดมากมาย
บาบาพูดว่า: นั่นเป็นเหมือนกับมิราจ พวกเขาติดกับอยู่ในปลักนั้น
แล้วก็ยากสำหรับพวกเขาที่จะออกมา พวกเขาได้ติดกับในปลักอย่างสมบูรณ์
บ้างไปเพื่อดึงผู้อื่นออกมาและพวกเขาก็กลับมาติดกับเสียเอง
มากมายได้ติดกับในวิธีนั้น มีผู้ที่เคยติดกับหลังจากได้ยินความรู้นี้
พวกเขารับฟังความรู้และถ่ายทอดความรู้ให้แก่ผู้อื่น และดึงผู้อื่นออกมาจากทรายดูด
อย่างไรก็ตาม แล้วขณะที่กำลังเคลื่อนไป พวกเขาเองก็ติดกับ
พวกเขาเคยเป็นลูกๆที่ดีชั้นหนึ่งเช่นนั้น! แล้วก็ยากมากที่จะช่วยพวกเขาออกมา
เมื่อพวกเขาลืมพ่อ ก็ต้องใช้ความเพียรพยายามมากมายที่จะดึงพวกเขาออกมาจากปลักนั้น
ไม่ว่าลูกจะอธิบายแก่พวกเขามากแค่ไหน มันก็ไม่ได้นั่งอยู่ในสติปัญญาของพวกเขา
เวลานี้ลูกสามารถเข้าใจว่า ลูกนั้นได้ออกมาจากทรายดูดของมายาราวันไกลแค่ไหนแล้ว
ยิ่งลูกออกมาไกลเพียงใด ลูกก็จะมีประสบการณ์ของความสุขมากขึ้นเพียงนั้น
ผู้ที่ได้ออกมาจากสิ่งนั้นด้วยตัวเองก็จะมีพลังที่จะดึงผู้อื่นออกมา
บ้างก็ฉลาดอย่างยิ่ง ในขณะที่ผู้อื่นอ่อนแอเมื่อเป็นเรื่องของการยิงลูกธนู
มีตัวอย่างของบิล (ชาวบ้าน) และอรชุน อรชุนคือใครบางคนที่อยู่กับกูรูของเขา
อรชุนไม่ใช่เพียงหนึ่งคน เป็นผู้ที่เป็นของพ่อและอยู่กับพ่อที่เป็นอรชุน
มีการแข่งขันระหว่างผู้ที่อยู่กับพ่อและผู้ที่อาศัยอยู่ข้างนอก
บิลคือใครบางคนที่อาศัยอยู่ข้างนอกและเขาได้ไปล้ำหน้า
ตัวอย่างของเพียงหนึ่งคนได้ให้ไว้แต่อ้างอิงถึงคนมากมาย ลูกธนูคือความรู้นี้
ลูกแต่ละคนสามารถเข้าใจด้วยตนเองว่าลูกจดจำพ่อมากแค่ไหน ลูกกำลังจดจำใครอื่นอยู่ไหม?
ลูกไม่ได้มีความละโมบที่จะสวมใส่เสื้อผ้าดีๆ หรือรับประทานอาหารดีๆ ใช่ไหม?
หากลูกสวมใส่สิ่งดีๆ ที่นี่ สิ่งเหล่านั้นก็จะลดน้อยลงที่นั่น
เราต้องอยู่อย่างเรียบง่ายที่นี่ พ่อพูดว่า:
ลูกต้องแม้กระทั่งลืมร่างเหล่านั้นของลูก เหล่านั้นคือร่างเก่าที่ทาโมประธาน
ลูกกำลังจะกลายเป็นนายของโลก จงอยู่อย่างไม่รู้ต่อความรู้ของความอยากปรารถนาใดๆ
พ่อพูดว่า: ลูกต้องไม่สวมใส่เครื่องประดับที่นี่ ทำไมท่านจึงพูดเช่นนี้?
มีเหตุผลมากมายสำหรับสิ่งนี้ หากเครื่องประดับของลูกหายไป ผู้คนก็จะพูดว่า
ลูกได้ให้สิ่งนี้แก่บีเค และประการที่สอง
ขโมยก็สามารถกระทั่งขโมยสิ่งนี้ไปจากลูกขณะที่ลูกกำลังเคลื่อนไปทั่ว
ทุกวันนี้มีผู้หญิงมากมายที่ขโมย แม้กระทั่งผู้หญิงก็เริ่มที่จะรูดปล้น
มองดูสภาวะของโลกสิ ลูกรู้ว่าโลกนี้ช่างเป็นเหมือนกับโรงค้าประเวณี
เรากำลังนั่งที่นี่กับชีพบาบาในวัดของชีวา ท่านคือสัจจะ ผู้มีชีวิต
และเป็นตัวของความปิติสุข มีคำยกย่องของดวงวิญญาณ เป็นดวงวิญญาณที่พูดว่า:
ฉันได้เป็นประธานาธิบดี ฉันเป็นนั่นเป็นนี่ ลูกๆ ดวงวิญญาณพูดว่า: ฉันคือบราห์มิน
ฉันกำลังประกาศสิทธิ์ในมรดกของฉันจากบาบา จงมีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ!
เป็นสิ่งนี้ที่ต้องใช้ความเพียรพยายาม นี่คือคนนั้นคนนี้ของฉัน นี่เป็นของฉัน
ลูกจดจำทั้งหมดนั้น แต่ลูกลืมว่าลูกดวงวิญญาณเป็นพี่น้องกัน สำนึกทั้งหมดของ “ของฉัน”
ต้องถูกขจัดออกไปที่นี่ ฉันคือดวงวิญญาณ
และดวงวิญญาณของผู้นี้ก็รู้สิ่งนี้ด้วยเช่นกัน พ่อกำลังอธิบายและฉันกำลังรับฟัง
ฉันได้ยินท่านก่อน แม้ว่าฉันสามารถถ่ายทอดสิ่งนี้ได้ด้วย
แต่เป็นไปเพื่อคุณประโยชน์ของลูกๆ ที่ฉัน (บราห์มา) พูดว่า:
พิจารณาเสมอว่าเป็นชีพบาบาผู้ที่กำลังอธิบาย เป็นหน้าที่ของลูกๆ
ที่จะไตร่ตรองมหาสมุทรแห่งความรู้นี้ พ่อ (บราห์มา)
ด้วยก็กำลังทำสิ่งที่ลูกกำลังทำอยู่
พ่อจะประกาศสิทธิ์อันดับหนึ่งด้วยวิธีอื่นได้อย่างไร? อย่างไรก็ตาม
ผู้นี้ทำให้ตนเองแฝงตัว อัจชะ
ถึงลูกๆ
ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก
ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
ละทิ้งสำนึกของ “ของฉัน” ทั้งหมด และพิจารณาตนเองว่าเป็นดวงวิญญาณ
ทำความเพียรพยายามที่จะอยู่ในสำนึกของการเป็นดวงวิญญาณ
คงอยู่ในความเรียบง่ายที่สมบูรณ์ กลับมาไม่รู้อย่างสมบูรณ์ต่อความอยากปรารถนาใดๆ
ที่จะสวมใส่เสื้อผ้าดีๆ หรือรับประทานอาหารดีๆ
2.
ขณะที่เล่นบทบาทของลูกและทำทุกสิ่ง
จงอยู่อย่างมั่นคงในศาสนาดั้งเดิมของความสงบของลูก
จดจำดินแดนแห่งความสงบและดินแดนแห่งความสุข ลืมดินแดนแห่งความทุกข์นี้
พร:
ขอให้ลูกเป็นผู้ให้คุณประโยชน์โลก
และดำเนินการสร้างโลกใหม่ด้วยคุณธรรมของความซาบซึ้งทางจิตและความเมตตา
เพื่อที่ลูกจะเป็นผู้ให้คุณประโยชน์โลก คุณธรรมหลักสองประการนั้นสำคัญ
หนึ่งคือความซาบซึ้งทางจิตของพระเจ้า และอีกหนึ่งคือความเมตตา
หากลูกมีความซาบซึ้งทางจิตและความเมตตาทัดเทียมกันในเวลาเดียวกัน
สภาพความเป็นจิตวิญญาณของลูกก็จะถูกสร้างขึ้น ดังนั้น
เมื่อใดก็ตามที่ลูกดำเนินงานหรือพูดสิ่งใด
ตรวจสอบว่าลูกมีความซาบซึ้งทางจิตและความเมตตาทัดเทียมกันหรือไม่ ในภาพของเหล่าเทวี
คุณธรรมทั้งสองเหล่านี้ถูกแสดงให้เห็นอย่างเท่าๆ กัน
ลูกสามารถกลายเป็นเครื่องมือสำหรับการสร้างโลกใหม่บนพื้นฐานนี้
คติพจน์:
อุทิศความคิดที่ไร้ประโยชน์ของลูกต่อพ่อด้วยความรัก นี่คือการสังเวยที่แท้จริง
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
คงอยู่อย่างสดชื่นแจ่มใส มีธรรมชาติที่ง่ายดาย และอดทนอย่างสม่ำเสมอ
มากเท่าที่ลูกมีธรรมชาติที่ง่ายดาย
การจดจำระลึกถึงของลูกก็จะง่ายตามนั้นด้วยเช่นกัน มากเท่าที่ลูกกระจ่างชัด
นั่นคืออยู่อย่างสะอาดในทุกสถานการณ์ ลูกก็จะง่ายดายและเรียบง่ายมากตามนั้น
ไม่ว่าลูกจะเป็นเช่นไร สิ่งสร้างของลูกก็จะมีสันสการ์เหล่านั้นเช่นเดียวกัน ดังนั้น
จงเป็นตัวอย่างของทุกคุณธรรมในทางปฏิบัติ