17.09.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ
ที่แสนหวาน โลกใบนี้ในเวลานี้อยู่ในสภาพที่สิ้นหวังแล้ว ทุกคนจะต้องตาย
เหตุนี้เองความผูกพันยึดมั่นของลูกต่อโลกนี้ต้องจบสิ้น
จดจำพ่อผู้เดียวอย่างต่อเนื่อง!
คำถาม:
อะไรคือเหตุผลสำหรับการไม่มีความกระตือรือร้นต่องานรับใช้?
คำตอบ:
1)
หากบุคลิกภาพของลูกไม่ดีและไม่ได้จดจำพ่อ
ลูกไม่สามารถมีความกระตือรือร้นต่องานรับใช้ได้
ลูกเฝ้าแต่สร้างการกระทำที่ผิดไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่ง จึงไม่สามารถทำงานรับใช้ได้
2) คำแนะนำแรกของพ่อคือเมื่อลูกตาย ทั้งโลกก็ตายสำหรับลูก
ลูกไม่ได้นำคำแนะนำนี้ไปปฏิบัติ
เป็นเพราะสติปัญญาติดกับอยู่ในร่างและความสัมพันธ์ทางร่าง
ลูกจึงไม่สามารถทำงานรับใช้ได้
เพลง:
ขอคารวะต่อชีวา....
โอมชานติ
ลูกได้ยินเพลงของหนทางความเลื่อมใสศรัทธา ผู้คนพูดว่า “ขอคารวะต่อชีวา”
พวกเขาพูดชื่อของชีวาครั้งแล้วครั้งเล่า
พวกเขาไปที่วัดของชีวาทุกวันและเฉลิมฉลองเทศกาลอะไรก็ตามที่เกิดขึ้นทุกปี
มีเดือนแห่งบุญที่สูงส่งมากที่สุด(เดือนอธิกวาร-leap month)และปีของการทำบุญที่สูงส่งที่สุดด้วยเช่นกัน
ทุกวันพวกเขาเฝ้าแต่พูดว่า “ขอคารวะต่อชีวา” ผู้คนมากมายคือผู้กราบไหว้บูชาชีวา
ผู้สร้างคือชีวา พระเจ้า ผู้ที่สูงสุดเหนือสิ่งใด พวกเขาพูดว่า “ผู้ชำระให้บริสุทธิ์คือพ่อสูงสุด
ดวงวิญญาณสูงสุด ชีวา” พวกเขากราบไหว้บูชาท่านทุกวัน ลูกรู้ว่านี่คือ
ยุคแห่งการบรรจบพบกัน ยุคที่กลายเป็นผู้ที่สูงส่งที่สุดเหนือทั้งหมด
ผู้คนได้รับสถานภาพไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่งจากการศึกษาทางโลก
ลักษมีและนารายณ์ประกาศสิทธิ์ในสถานภาพของพวกเขาอย่างไร?
พวกเขากลายเป็นนายของโลกอย่างไร? ไม่มีผู้ใดรู้สิ่งนี้ พวกเขาพูดว่า “ขอคารวะต่อชีวา
ท่านคือแม่และพ่อ” พวกเขาร้องคำสรรเสริญนี้ทุกวัน
แต่พวกเขาไม่รู้ว่าเมื่อใดที่ท่านมาและกลายเป็นแม่และพ่อแล้วให้มรดกของเราแก่เรา
ลูกรู้ว่าผู้คนในโลกไม่รู้สิ่งใด
พวกเขาเร่ร่อนไปอย่างมากมายในหนทางความเลื่อมใสศรัทธา กลุ่มคนมากมายไปที่อมานาถ
พวกเขาเร่ร่อนไปอย่างมากมาย! หากลูกบอกพวกเขาเช่นนี้ พวกเขาก็จะไม่พอใจ
ลูกไม่กี่คนเท่านนั้นที่มีความสุขนี้อยู่ภายใน บางคนเฝ้าแต่เขียนว่า “บาบา
นับตั้งแต่ที่ฉันได้รู้จักท่าน ความสุขของฉันไม่เคยมีขีดจำกัด”
แม้กระทั่งเมื่อมีความยากลำบาก ลูกต้องอยู่อย่างมีความสุข
ลูกต้องไม่มีวันลืมว่าขณะนี้ลูกเป็นของพ่อ เวลานี้ที่ลูกๆ
รู้ว่าลูกได้บรรลุถึงชีพบาบา ไม่ควรมีขีดจำกัดสำหรับความสุขของลูก
มายาทำให้ลูกลืมซ้ำแล้วซ้ำเล่า แม้ว่าลูกเขียนว่าลูกมีศรัทธาและลูกรู้จักบาบา
ลูกก็หย่อนยานขณะที่ก้าวไป เมื่อบางคนไม่ได้มาเป็นเวลา 6-8 เดือนหรือ 2-3 ปี
บาบาเข้าใจว่าพวกเขาไม่ได้มีศรัทธาที่สมบูรณ์ในสติปัญญาและพวกเขาไม่ได้มีความซาบซึ้งอย่างสมบูรณ์
ท่านคือพ่อที่ไร้ขีดจำกัดเช่นที่ว่าท่านให้มรดกแก่ลูกเป็นเวลา 21 ชาติเกิด
หากลูกมีศรัทธานี้และแล้วลูกจะมีความสุขและความซาบซึ้งอย่างมากมาย
เมื่อพระราชาต้องการรับเด็กมาเลี้ยงดูและเด็กคนนั้นรู้ว่าพระราชาต้องการอุปถัมภ์และทำให้เขาเป็นทายาท
เด็กคนนั้นจะมีความสุขอย่างมากมาย เขาจะรู้สึกว่า: ฉันกำลังจะกลายเป็นลูกของพระราชา
หรือหากเด็กที่ยากจนได้รับการอุปถัมภ์จากผู้คนมั่งคั่ง เขาจะรู้สึกมีความสุขมาก
เมื่อเขาตระหนักว่าเขาจะได้รับการอุปถัมภ์จากผู้นั้นผู้นี้
ความทุกข์ของเขาของการเป็นคนจนก็จะหายไป นั่นคือเรื่องของเพียงหนึ่งชาติเกิด
ที่นี่ลูกมีความสุขจากการประกาศสิทธิ์ในมรดกเป็นเวลา 21 ชาติเกิด
จดจำพ่อที่ไร้ขีดจำกัดและแสดงหนทางให้แก่ผู้อื่นด้วยเช่นกัน ชีพบาบา
ผู้ชำระให้บริสุทธิ์ได้มาแล้ว ท่านอธิบายว่าท่านคือพ่อของลูก
ไม่มีมนุษย์ใดสามารถพูดว่า “พ่อคือพ่อที่ไร้ขีดจำกัดของลูก”
พ่อเท่านั้นที่อธิบายว่าท่านมาเมื่อ 5,000 ปีที่แล้ว
ท่านบอกคำพูดเดียวกันกับลูกว่าจดจำพ่อผู้เดียวอย่างต่อเนื่อง เพียงด้วยการจดจำพ่อ
พ่อผู้ชำระล้างให้บริสุทธิ์เท่านั้นที่ลูกจะกลับมาบริสุทธิ์
ไม่มีหนทางอื่นใดที่ลูกจะกลับมาบริสุทธิ์จากที่ไม่บริสุทธิ์
เพียงพ่อผู้เดียวเท่านั้นที่เป็นผู้ชำระล้างให้บริสุทธิ์
กฤษณะไม่สามารถถูกเรียกว่าพระเจ้าได้ พระเจ้าของกีตะคือ
ผู้ชำระล้างให้บริสุทธิ์และท่านอยู่เหนือการเกิดและการตาย
นี่คือสิ่งแรกที่ลูกควรให้ผู้คนเขียน
เมื่อผู้อื่นเห็นบุคคลที่มีชื่อเสียงเขียนสิ่งนี้
พวกเขาจะรู้สึกว่านี่คือสิ่งที่ถูกต้อง หากพวกเขาเห็นบุคคลธรรมดาเขียนสิ่งนี้
พวกเขาจะพูดว่าบราห์มากุมารีร่ายเวทมนตร์ใส่เขา
เหตุนั้นเองเขาจึงได้เขียนสิ่งนั้นลงไป
พวกเขาจะไม่พูดเช่นนั้นหากบุคคลที่มีชื่อเสียงเขียน เมื่อลูกพูดสิ่งใด
พวกเขาจะพูดว่าลูกมีปากเล็กและกำลังพูดสิ่งที่ใหญ่โตว่า(สิ่งที่ลูกพูดทั้งหมด)
พระเจ้ามาแล้ว ลูกต้องไม่เพียงแต่พูดว่าพระเจ้ามาแล้ว
ไม่มีผู้ใดจะเข้าใจสิ่งนั้นได้ และแม้กระนั้นบางคนก็จะหัวเราะเยาะลูกด้วย
จงอธิบายว่ามี 2 พ่อ ก่อนอื่นใด ห้ามบอกพวกเขาโดยตรงทันทีว่าพระเจ้าได้มาแล้ว
เพราะทุกวันนี้มีผู้คนมากมายในโลกผู้ที่เรียกตนเองว่าพระเจ้า
พวกเขาทั้งหมดคิดว่าตนเองคืออวตารของพระเจ้า ดังนั้นอธิบายความลับของ 2
พ่อนี้ให้แก่พวกเขาอย่างมีกลยุทธ์ หนึ่งคือพ่อที่มีขีดจำกัด
และอีกหนึ่งคือพ่อที่ไร้ขีดจำกัด ชื่อของพ่อคือชีวา ท่านคือพ่อของทุกดวงวิญญาณ
และแน่นอนว่าท่านต้องให้มรดกแก่ลูกๆของท่าน ผู้คนเฉลิมฉลองวันเกิดของชีวา
ท่านมาและก่อตั้งสวรรค์ ดังนั้น นรกต้องถูกทำลายอย่างแน่นอน
สิ่งชี้บอกของสิ่งนั้นคือสงครามมหาภารตะ เมื่อลูกเพียงแต่พูดว่าพระเจ้ามาแล้ว
ไม่มีผู้ใดเข้าใจสิ่งใดได้ ลูกเฝ้าแต่ตีกลอง
เมื่อลูกทำงานรับใช้ในวิธีที่ผิดเช่นนั้นและงานรับใช้จะยิ่งหย่อนยานมากยิ่งขึ้น
ในด้านหนึ่งลูกพูดว่าพระเจ้ามาแล้ว และท่านกำลังสอนลูก แล้วลูกก็ไปแต่งงาน!
ผู้คนก็จะถามว่า “อะไรเกิดขึ้นกับท่าน? ท่านพูดว่าพระเจ้ากำลังสอนท่าน!”
และแล้วพวกเขาก็จะตอบว่า “เราเพียงแต่บอกสิ่งที่เราได้ยินแก่ท่าน”
มีอุปสรรคหลายอย่างจากลูกๆของพ่อเอง ยกตัวอย่าง ชาวฮินดู ได้ทำให้ตนเองเสื่อมลง
ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้วพวกเขาเป็นของศาสนาเทพ แต่พวกเขาพูดว่าพวกเขาคือชาวฮินดู
พวกเขาได้ ทำให้ตนเองเสื่อมลงในวิธีนี้
ขณะนี้ลูกรู้ว่าเมื่อลูกเคยมีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชา
ลูกมีศาสนาที่สูงส่งและสร้างการกระทำที่สูงส่ง
ด้วยการทำตามการกำหนดที่เป็นเช่นปีศาจ
ลูกจึงเสื่อมทรามลงทั้งในศาสนาและการกระทำของตนเอง
พวกเราคือผู้ที่เริ่มประณามศาสนาของตนเองด้วยการทำตามกำหนดที่เป็นเช่นปีศาจของมายา
ด้วยเหตุนี้ บาบาจึงพูดว่า นั่นคือการชุมนุมที่เป็นเช่นปีศาจ
นี่คือการชุมนุมที่สูงส่งที่พ่อสอนราชาโยคะ เวลานี้คือยุคเหล็ก
ผู้ที่มาและรับฟังความรู้นี้กลายเป็นเทพจากปีศาจ ความรู้นี้เป็นไปเพื่อกลายเป็นเทพ
ลูกกลายเป็นเทพด้วยการเอาชนะกิเลสทั้งห้า ไม่เคยมีสงครามใดระหว่างเทพและปีศาจ
พวกเขาทำความผิดพลาดนี้แต่พวกเขาได้แสดงว่าผู้ที่มีพระเจ้าอยู่ข้างเขานั้นจะมีชัยชนะ
พวกเขาได้พูดชื่อของกฤษณะในนั้น ในความเป็นจริงแล้วลูกทำสงครามอยู่กับมายา
พ่อนั่งที่นี่และอธิบายสิ่งต่างๆมากมายให้แก่ลูกๆ
แต่บางคนนั้นตาโมประธานมากจนกระทั่งพวกเขาไม่เข้าใจสิ่งใดเลย
พวกเขาไม่สามารถจดจำพ่อได้
พวกเขาเข้าใจว่าสติปัญญาของเขาตาโมประธานและจึงไม่สามารถจดจำพ่อ
และเหตุนี้เองพวกเขาจึงเฝ้าแต่มีการกระทำที่ผิด
แม้แต่ลูกที่ดีมากก็ไม่ได้จดจำพ่อเลย พวกเขาไม่ได้ปรับปรุงบุคลิกภาพของตนเองเลย!
เหตุนี้เองจึงไม่มีความกระตือรือร้นใดๆต่อการทำงานรับใช้ พ่อพูดว่า “จงฆ่าร่างกายและความสัมพันธ์ทางร่างทั้งหมด”
นั่นคือลืมสิ่งเหล่านั้นทั้งหมด! คำว่า “ฆ่า” ไม่ถูกพูดอย่างแท้จริง มีคำกล่าวว่า:
เมื่อลูกตาย ทั้งโลกก็จะตายไปจากลูก พ่อนั่งที่นี่และอธิบายสิ่งนี้
จงขจัดสิ่งเหล่านั้นออกไปจากสติปัญญาของลูก ขณะนี้ลูกเป็นของพ่อ
ลืมสิ่งเหล่านั้นทั้งหมด จดจำพ่อผู้เดียว
เมื่อบางคนรู้สึกสิ้นหวังกับความเจ็บป่วยของตนเอง
คนอื่นต้องตัดความผูกพันยึดมั่นทั้งหมดของเขาออกไป และแล้วเขาก็ถูกบอกให้จดจำราม(พระเจ้า)
พ่อพูดด้วยเช่นกันว่า โลกนี้คืออยู่ในสภาพที่สิ้นหวังอย่างแท้จริง โลกนี้จะถูกทำลาย
ทุกคนจะตาย และด้วยเหตุนี้เองลูกจึงต้องขจัดความผูกพันยึดมั่นออกไปจากสิ่งนั้น
พวกเขาเฝ้าแต่ท่องสวดชื่อของราม ที่นี่ไม่ใช่เรื่องของเพียงหนึ่งเดียว
ทั้งโลกจะถูกทำลาย ด้วยเหตุนี้เองพ่อจึงให้มนตราเดียวแก่ลูกว่า
จดจำพ่อผู้เดียวอยู่เสมอ! ท่านเฝ้าแต่อธิบายแก่ลูกในวิธีที่ต่างกันมากมาย
เวลานี้เดือนแห่งการทำบุญได้มาถึงแล้วและท่านจึงเฝ้าแต่อธิบายแก่ลูกเกี่ยวกับยุคที่เป็นสิริมงคลที่สุดที่ลูกจะกลายเป็นผู้ที่สูงส่งที่สุด
ลูกต้องฉลาดอย่างยิ่งในการอธิบายสิ่งเหล่านี้
ลูกต้องสร้างสมคุณธรรมที่สูงส่งอย่างดี ลูกต้องไม่สร้างการกระทำที่เป็นบาปใดๆ
การหยิบบางสิ่งโดยไม่ได้รับอนุญาตหรือการรับประทานบางสิ่งโดยไม่ได้รับอนุญาตก็เป็นบาปที่แฝงตัวด้วยเช่นกัน
กฎนั้นเข้มงวดอย่างยิ่ง เมื่อบางคนกระทำบาปและไม่ได้บอกบาบาเกี่ยวกับสิ่งนั้น
บาปนั้นก็เฝ้าแต่เพิ่มพูน ที่นี่ลูกต้องกลายเป็นดวงวิญญาณบุญ
พ่อรักดวงวิญญาณบุญและไม่ชอบดวงวิญญาณบาป ในหนทางความเลื่อมใสศรัทธาเช่นกัน
พวกเขาตระหนักว่าพวกเขาได้รับผลกรรมที่ดี ด้วยการกระทำที่ดี
เหตุนี้เองพวกเขาจึงทำกรรมที่ดีในการให้ทานและทำบุญ
นี่คือละครและพวกเขายังพูดว่าพระเจ้าให้ผลที่ดีของการกระทำที่ดี
พ่อพูดว่าพ่อไม่ได้เพียงแต่นั่งลงและทำธุรกิจนั้น ทั้งหมดนั้นถูกกำหนดไว้ในละคร
อย่างแน่นอนที่พ่อต้องมาตามละคร พ่อพูดว่า: พ่อต้องมาและชี้หนทางแก่ทุกคน
ไม่มีเรื่องของความเมตตาในสิ่งนี้ บางคนเขียนว่า “บาบา หากเรามีพรของท่าน
เราจะไม่มีวันลืมท่าน” พ่อพูดว่าพ่อไม่ได้มีความเมตตาในวิธีนี้
สิ่งเหล่านั้นเป็นของหนทางความเลื่อมใสศรัทธา จงมีเมตตาต่อตนเอง! ด้วยการจดจำพ่อ
บาปของลูกจะถูกเผาไป
สิ่งต่างๆของหนทางความเลื่อมใสศรัทธาไม่ได้ดำเนินไปในหนทางของความรู้
หนทางของความรู้คือการศึกษาเล่าเรียน ครูจะไม่มีความเมตตาต่อผู้ใด
แต่ละคนต้องศึกษาเล่าเรียน พ่อให้ศรีมัท ดังนั้น ลูกควรทำตามศรีมัทนั้นใช่ไหม?
อย่างไรก็ตามเนื่องจากการทำตามการกำหนดของลูกเอง ลูกไม่ได้ทำงานรับใช้ใดๆ
ลูกๆต้องกลายเป็นดวงวิญญาณบุญอย่างสมบูรณ์
ไม่ควรมีการกระทำบาปแม้เพียงน้อยนิดที่สุด ลูกๆบางคนไม่เคยพูดถึงบาปที่พวกเขากระทำ
พ่อพูดว่าพวกเขาจะไม่มีวันประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูง ได้รับการจดจำกันมาว่า:
ผู้ที่ไต่เต้าจะได้ลิ้มรสความหวานชื่นแห่งสวรรค์ ลูกรู้ว่าสถานภาพนั้นสูงมาก
หากลูกล้มลงก็จะไม่มีประโยชน์ใดเลย ความหยิ่งยโสที่ไม่บริสุทธิ์นั้นเป็นอันดับหนึ่ง
ตัณหาราคะ ความโกรธและความผูกพันยึดมั่นนั้นก็ไม่ได้ยิ่งหย่อน
ความละโมบและความผูกพันยึดมั่นทำลายทุกสิ่งอย่างสิ้นเชิง
เมื่อลูกมีความผูกพันยึดมั่นต่อลูกของลูก ลูกก็เฝ้าแต่จดจำพวกเขา
ดวงวิญญาณพูดว่าของฉันคือชีพบาบาผู้เดียวและไม่มีใครอื่น
ทำความเพียรพยายามเช่นที่ลูกไม่จดจำผู้ใดอื่น สิ่งเหล่านั้นทั้งหมดต้องจบสิ้นลง
การทำลายเพียงอยู่เบื้องหน้าเท่านั้น หลังจากนั้น
ลูกจะไม่สามารถประกาศสิทธิ์ในมรดกของลูกได้ เหตุใดลูกจึงผูกพันยึดมั่นต่อโลกนี้เล่า?
แต่ละคนควรพูดกับตนเองในวิธีนี้ ขจัดทั้งโลกออกจากสติปัญญาของลูก
ทั้งหมดจะต้องถูกทำลาย พายุจะมาที่สิ่งเหล่านั้นจะจบสิ้นทุกสิ่ง
เมื่อไฟลุกไหม้บางแห่งและมีลมพัดรุนแรง ทุกสิ่งจะถูกทำลายอย่างรวดเร็ว
เพียงในครึ่งชั่วโมงกระท่อม 100-150 หลังก็จะถูกทำลาย
ลูกรู้ว่ากองฟางต้องถูกจุดให้ลุกเป็นไฟ
มนุษย์เหล่านี้ทั้งหมดจะตายได้ด้วยวิธีอื่นได้อย่างไร?
ลูกที่ดีมีบุคลิกภาพดีนั้นจะทำงานรับใช้ที่ดี ลูกควรมีความซาบซึ้ง
ลูกจะมีความซาบซึ้งอย่างสมบูรณ์ในเวลาสุดท้ายเมื่อลูกไปถึงสภาพอยู่เหนือบ่วงกรรมของลูกเอง
อย่างไรก็ตาม ลูกก็ยังคงต้องเฝ้าแต่เพียรพยายามจนถึงเวลานั้น
ผู้คนมากมายไปที่วัดของชีวาในพาราณสี เพราะท่านคือ พระเจ้า ผู้ที่สูงสุดเหนือสิ่งใด
พวกเขากราบไหว้บูชาชีวามากมายที่นั่น
บาบาเฝ้าแต่บอกลูกให้ไปที่นั่นและอธิบายแก่พวกเขาว่า:
พระเจ้าชีวาให้มรดกนี้แก่ลักษมีและนารายณ์
พวกเขาได้รับมรดกของเขาจากท่านในยุคแห่งการบรรจบพบกัน
เมื่อลูกอธิบายสิ่งนี้แก่พวกเขา
ลูกจะรวมการอธิบายเกี่ยวกับบราห์มาและสรัสวตีไว้ด้วยเช่นกัน
ลูกสามารถอธิบายได้อย่างชัดเจนโดยใช้รูปภาพ
ลักษมีนารายณ์ได้รับอาณาจักรของพวกเขาได้อย่างไร
หนทางความเลื่อมใสศรัทธาไม่ได้คงอยู่ในอาณาจักรของลักษมีและนารายณ์
พวกเขาพูดว่าความเลื่อมใสศรัทธาได้ดำเนินไปเป็นนิรันดร์
ขณะนี้ลูกได้รับความรู้อย่างมากมายที่ลูกควรซาบซึ้งว่า:
พระเจ้ากำลังสอนเราเพื่อที่จะให้โชคของอาณาจักรของเราแก่เราเป็นเวลา 21 ชาติเกิด!
ลูกคือนักเรียน ผู้ที่มีศรัทธาจะประหลาดใจว่า “ผู้เดียวที่บราห์มา
กุมารีได้ฟังทุกสิ่งมาและปลูกฝังศรัทธาในเรา ตัวท่านเองนั้นจะเป็นเช่นไร?”
ก่อนอื่นใดพวกเขาต้องการมาและพบกับพ่อเช่นนี้! จนกว่าพวกเขามีศรัทธาที่สมบูรณ์
พวกเขาจะไม่สามารถก้าวหน้าไปได้ ผู้ที่มีศรัทธาจะวิ่งอย่างเร็ว “เราจะไปและพบพ่อเช่นนั้น
เราจะไม่ทิ้งท่านไว้ตามลำพัง บาบา ขณะนี้ฉันเป็นของท่าน ฉันจะไม่ไปที่ใดเวลานี้”
มีเพลงที่ว่าไม่ว่าท่านจะรักฉันหรือไม่ ไม่ว่าท่านจะปฏิเสธฉันหรือไม่
ผู้นี้ผู้ที่รักท่านอย่างมากจะไม่จากบันไดบ้านของท่าน
ไม่ใช่ทุกคนสามารถอยู่ที่นี่ได้ ลูกต้องถูกส่งไปทำงานรับใช้
ขณะอาศัยอยู่กับครอบครัวที่บ้าน จงอยู่อย่างเป็นเช่นดอกบัว บางคนเขียนสิ่งนี้
แต่เมื่อพวกเขาออกไปภายนอก พวกเขาติดกับอยู่ในการควงหมุนของมายา
มายาเต็มไปด้วยพลังอย่างยิ่ง! มายาสร้างอุปสรรคมากมาย
ตะเกียงที่แสนเล็กถูกพายุมากมายของมายาพัดกระหน่ำ!
บาบามาและอธิบายแก่ลูกถึงสาระของเพลงเหล่านี้
นี่คือยุคแห่งการบรรจบพบกันที่เป็นสิริมงคลที่สุดของลูก
เดือนของการทำบุญของผู้เลื่อมใสศรัทธาได้ผ่านไปแล้ว พ่อพูดว่า:
พ่อมาในยุคแห่งการบรรจบพบกันนี้เท่านั้น
เพื่อชำระล้างผู้ที่ไม่บริสุทธิ์ให้กลับมาบริสุทธิ์ คำอธิบายนี้ดีมาก! อัจชะ
แต่ละวัน วิธีการใหม่ๆเฝ้าแต่ปรากฏขึ้นมาเพื่อความก้าวหน้าของงานรับใช้
รูปภาพที่ดีมากมายจะเฝ้าแต่ถูกทำขึ้นมา มีคำกล่าวว่า
แม้อาจใช้เวลานานในการทำงานนั้นแต่ก็ได้รับผลสำเร็จเป็นอย่างดี
ลูกกำลังได้รับสินค้าสำเร็จรูปที่ผู้ใดก็ตามสามารถเข้าใจได้ในทันที
รูปภาพของบันไดนั้นดีมาก ไม่มีผู้ใดสามารถกล่าวได้ขณะนี้ว่าเขาบริสุทธิ์
ยุคทองเท่านั้นที่ถูกเรียกว่าโลกที่บริสุทธิ์ ลักษมีและนารายณ์คือ
นายของโลกที่บริสุทธิ์ อัจชะ
ถึงลูกๆ
ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก
ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
เอาใจใส่อย่างมากเพื่อที่ว่าจะไม่มีการกระทำที่เป็นบาปที่หยาบหรือแม้กระทั่งบาปที่ละเอียดอ่อนที่สุด
ห้ามนำสิ่งใดไปอย่างลับๆ ระมัดระวังความละโมบและความผูกพันยึดมั่น
2.
สละละทิ้งความหยิ่งยโสที่ไม่บริสุทธิ์ที่จะทำลายลูกอย่างสิ้นเชิง
เพียรพยายามที่จะไม่จดจำผู้ใดนอกจากพ่อผู้เดียว
พร:
ขอให้ลูกอุทิศตัวลูกเองโดยการสังเวยการตระหนักรู้ทั้งหมดของร่างกายของลูกและกลับมาโยคยุกต์
และเป็นอิสระจากบ่วงพันธะ
ทุกการกระทำของผู้ที่สังเวยการตระหนักรู้ของร่างกายของพวกเขาจะกลายเป็นกระจก
เมื่อบางสิ่งถูกสังเวย สิ่งนั้นจะไม่ถือว่าเป็นของลูกอีกต่อไป
ด้วยการสังเวยการตระหนักรู้ของร่างกายของลูก เมื่อความรู้สึกของ 'ของฉัน' สิ้นสุดลง
ความผูกพันยึดมั่นต่อสิ่งนั้นก็จบลงด้วยเช่นกัน นี่เรียกว่าการอุทิศตนอย่างสิ้นเชิง
ผู้ที่อุทิศตนเองในวิธีนี้อยู่อย่างโยคยุกต์อย่างต่อเนื่องและเป็นอิสระจากบ่วงพันธะ
ทุกความคิดและการกระทำของพวกเขาเป็นยุคตียุกต์
คติพจน์:
ทำให้ผู้ทรงพลังอำนาจเป็นมิตรร่วมทางของลูกและความสำเร็จจะอยู่กับลูก
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
เวลานี้เปิดเผยรูปของผู้ประทานของลูก
เฝ้าแต่พิจารณาว่าตนเองเป็นผู้ประทาน นั่นคือ ผู้ให้ที่ยิ่งใหญ่
เพียงเมื่อหลังจากกลายเป็นดวงวิญญาณญานีที่ยิ่งใหญ่แล้วเท่านั้น
ลูกจึงสามารถทำหน้าที่ของผู้ให้ที่ยิ่งใหญ่ได้
ดวงวิญญาณญาณีที่ยิ่งใหญ่นั้นได้รับการยอมรับจากการกระทำของผู้ให้ที่ยิ่งใหญ่
ทุกดวงวิญญาณจะต้องได้รับส่วนที่ถูกต้องของพวกเขาเองและมรดกของพ่อผ่านทางลูก
ด้วยเหตุนี้
จงให้ประกายเช่นนั้นในรูปของลูกที่จะไม่มีใครอยู่อย่างถูกกีดกันจากการประกาศสิทธิ์ในมรดกของพวกเขาเอง
จงพิจารณาเสมอว่าตนเองเป็นผู้ประทาน ลูกของผู้ประทาน
ผู้ที่ให้ย่อมมีประกายและความซาบซึ้ง ขณะนี้ จงให้สันสการ์เหล่านั้นปรากฏออกมา