19.06.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน
ชีพบาบาไม่สามารถรับดอกไม้ที่ลูกให้กับท่านได้เพราะท่านไม่ได้กลายเป็นผู้กราบไหว้บูชาและท่านไม่ได้เป็นผู้ที่มีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชา
ลูกต้องไม่สวมพวงมาลัยดอกไม้ในยุคบรรจบพบกันเช่นกัน
คำถาม:
ใครสามารถประกาศสิทธิ์ในบัลลังก์ของอาณาจักรในอนาคตได้?
คำตอบ:
ผู้ที่เอาชนะบัลลังก์หัวใจของแม่และพ่อในเวลานี้จะกลายเป็นผู้ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ในอนาคตได้
เป็นเรื่องที่น่ามหัศจรรย์ที่ลูกๆได้รับชัยชนะเหนือพ่อแม่ของพวกเขาอย่างไร
พวกเขาทำความพยายามและไปล้ำหน้าพ่อแม่ของพวกเขา
เพลง:
ทิ้งบัลลังก์แห่งท้องฟ้าและลงมาสู่โลก!
โอมชานติ
ลูกๆ ที่แสนหวาน ที่ได้รับความรักที่จากหายไปนาน
และเวลานี้ได้พบพานอีกครั้งได้ยินเพลงแล้ว
ความคิดของการอยู่ทุกหนแห่งในเวลาเดียวกันหายไปพร้อมกับเพลงนี้
เป็นเพราะผู้คนของบารัตเวลานี้ไม่มีความสุขอย่างมากพวกเขาจึงจดจำท่าน
เพลงเหล่านี้ทั้งหมดถูกสร้างขึ้นมาตามละคร ผู้คนของโลกไม่รู้สิ่งนี้
พ่อมาเพื่อชำระผู้ไม่บริสุทธิ์ให้บริสุทธิ์และปลดปล่อยผู้คนจากความทุกข์ของพวกเขาและให้ความสุขแก่พวกเขา
ลูกๆ รู้ว่าพ่อเดียวกันนั้นได้มาแล้ว ลูกๆ ได้ตระหนักรู้จักท่านแล้ว
ท่านเองนั่งที่นี่และบอกกับลูกว่า:
พ่อเข้ามาในร่างที่ธรรมดาและบอกความลับของตอนเริ่ม ตอนกลางและตอนจบของทั้งโลกแก่ลูก
มีเพียงโลกเดียวเท่านั้น เป็นเพียงแค่กลับมาเก่าและใหม่
เช่นที่ร่างกายจะใหม่ในวัยเด็กและแล้วก็กลับมาเก่า ลูกไม่ควรจะพูดว่ามีสองร่าง
ร่างใหม่และร่างเก่า เป็นเพียงร่างเดียวแต่ร่างนั้นได้กลับมาเก่าจากใหม่
ในทำนองเดียวกันมีเพียงโลกเดียว จากโลกที่ใหม่เวลานี้กลับมาเก่า โลกนั้นใหม่เมื่อใด?
ไม่มีใครสามารถบอกลูกถึงสิ่งนี้ได้ พ่อมาและอธิบายว่า: ลูกๆ เมื่อโลกนั้นใหม่
บารัตก็ใหม่ โลกเคยถูกเรียกว่ายุคทอง เป็นบารัตเดียวกันนั้นที่เวลานี้ได้กลับมาเก่า
นี่ถูกเรียกว่าโลกเก่า
โลกใหม่นั้นกลับมาเก่าและเวลานี้โลกต้องกลับมาใหม่อีกครั้งอย่างแน่นอน ลูกๆ
มีนิมิตของโลกใหม่แล้ว โอเค ใครเป็นนายของโลกใหม่นั้น?
แท้จริงแล้วลักษมีและนารายณ์เคยเป็นนายของโลกใหม่
เทพดั้งเดิมที่คงอยู่ตลอดไปเป็นนายของโลกนั้น พ่อกำลังอธิบายสิ่งนี้ให้แก่ลูกๆ
พ่อพูดว่า: เวลานี้จดจำสิ่งนี้อย่างสม่ำเสมอ พ่อได้มาจากอาณาเขตสูงสุดเพื่อสอนเรา
ท่านมาสอนราชาโยคะแก่เรา คำสรรเสริญทั้งหมดเป็นของผู้เดียวนั้น
ไม่มีคำสรรเสริญของผู้นี้ ในเวลานี้ทุกคนมีสติปัญญาที่ตกต่ำและไม่เข้าใจสิ่งใดเลย
เหตุนี้เองพ่อจึงมาและก็เป็นเหตุผลที่ว่าทำไมจึงมีการแต่งเพลงเหล่านี้ขึ้นมาด้วยเช่นกัน
แนวความคิดของการอยู่ทุกหนแห่งในเวลาเดียวกันได้หายไปด้วยเพลงนี้
แต่ละคนมีบทบาทเป็นของตนเอง พ่อบอกลูกซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า:
ละทิ้งจิตสำนึกที่เป็นร่างและกลับมามีจิตสำนึกเป็นดวงวิญญาณและซึมซับคำสอนเหล่านี้ด้วยอวัยวะทางร่างกายของลูก!
แม้ว่าลูกจะเห็นบาบานี้กำลังเดินและเคลื่อนไหวไปมา ให้จดจำชีพบาบา
พิจารณาว่าเป็นชีพบาบาผู้ที่กำลังทำทุกสิ่งเสมอและบราห์มาไม่ได้อยู่ที่นั่น
แม้ว่ารูปของท่านจะมองเห็นได้ด้วยดวงตาของลูก ให้สติปัญญาของลูกไปที่ชีพบาบา
หากชีพบาบาไม่ได้อยู่ที่นี่ ดวงวิญญาณและร่างของผู้นี้ก็จะไม่มีประโยชน์
จดจำไว้เสมอว่าชีพบาบาอยู่ในผู้นี้และท่านกำลังสอนผ่านผู้นี้ ผู้นี้ไม่ใช่ครูของลูก
ผู้นั้นคือครูสูงสุด ลูกต้องจดจำผู้เดียวนั้น อย่าได้จดจำร่างกาย
เชื่อมโยคะของสติปัญญาของลูกกับพ่อ ลูกๆจดจำระลึกถึงท่านและพูดว่า: “โปรดมาสอนความรู้และโยคะนี้ให้เราอีกครั้ง”
ไม่มีใครนอกจากพ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุดที่สามารถสอนราชาโยคะได้
สิ่งนี้ได้อยู่ในสติปัญญาของลูกๆว่าเพียงท่านเท่านั้นที่นั่งและบอกความรู้ของกีตะนี้แก่ลูก
และแล้วความรู้นี้ก็จะหายไป ไม่จำเป็นสำหรับความรู้ที่นั่น
เพราะอาณาจักรได้ถูกก่อตั้งขึ้นและลูกได้รับการหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์แล้ว
ได้มีการให้ความรู้เพื่อนำลูกออกจากความตกต่ำไปสู่การหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์
และทุกสิ่งอื่นก็เป็นของหนทางความเลื่อมใสศรัทธา
ไม่มีใครสามารถบรรลุถึงพ่อด้วยการทำสิ่งใดๆเหล่านั้นในหนทางความเลื่อมใสศรัทธา เช่น
การทรมานตนเอง การทำทาปาเซีย การให้ทานและการทำบุญ ปีกของดวงวิญญาณหักลง
ดวงวิญญาณมีสติปัญญาที่เป็นหิน พ่อต้องมาเปลี่ยนผู้ที่เป็นหินไปเป็นผู้ที่สูงส่ง
พ่อพูดว่า: เวลานี้มีมนุษย์มากมาย ผู้คนเต็มไปทั่วทั้งโลก เหมือนกับเมล็ดมัสตาด
เวลานี้ทุกคนจะถูกทำลาย ไม่มีมนุษย์มากมายในยุคทอง
ในโลกใหม่ลูกจะมีความสะดวกสบายทางร่างกายอย่างมากมายและมีมนุษย์จำนวนน้อยมาก
ที่นี่มีผู้คนมากมายจนไม่มีอาหารเพียงพอสำหรับพวกเขาที่จะรับประทาน
เวลานี้โลกนั้นเก่าและแห้งแล้งอย่างมากและแล้วก็จะกลับมาใหม่ ที่นั่นทุกสิ่งใหม่
ชื่อนั้นหวานชื่นมาก: สวรรค์ บาฮิสท์ โลกใหม่ของเทพ
หัวใจปรารถนาที่จะทำลายโลกเก่าและนั่งอยู่ในโลกใหม่
เวลานี้เป็นเรื่องของการไปสู่โลกใหม่แห่งสวรรค์ ร่างเก่านี้ไม่มีค่า
ชีพบาบาไม่มีร่างเป็นของท่านเอง ลูกๆ พูดว่า: “เราต้องการสวมพวงมาลัยให้บาบา”
อย่างไรก็ตามหากลูกสวมพวงมาลัยให้กับผู้นี้ โยคะของสติปัญญาของลูกก็จะไปที่เขา
ชีพบาบาพูดว่า: ไม่จำเป็นสำหรับพวงมาลัยคล้องคอ
มีเพียงลูกเท่านั้นที่กลับมามีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชาและเป็นผู้กราบไหว้บูชา
ตัวลูกเองกลับมามีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชาและตัวลูกเองก็กลับมาเป็นผู้กราบไหว้บูชา
ดังนั้นลูกจึงเริ่มที่จะกราบไหว้บูชารูปปั้นของตัวลูกเอง บาบาพูดว่า:
พ่อไม่ได้กลายเป็นผู้มีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชาหรือไม่จำเป็นสำหรับดอกไม้ฯลฯ
ทำไมพ่อจะต้องสวมสิ่งเหล่านั้น? เหตุนี้เองบาบาจึงไม่เคยรับพวงมาลัยดอกไม้
ลูกกลายเป็นผู้ที่มีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชาและดังนั้นลูกจึงสามารถได้รับดอกไม้มากมายเท่าที่ลูกต้องการ
พ่อเป็นพ่อที่รักและเชื่อฟังที่สุดของลูกๆ
พ่อก็เป็นครูและเป็นผู้รับใช้ของลูกด้วยเช่นกัน
เมื่อบุคคลสำคัญในราชวงศ์ลงนามในจดหมาย พวกเขาเขียนว่า: มินโต หรือ เคอชอน (อุปราช-ไวซ์รอยส์ในตอนต้นของศตวรรษที่
20) พวกเขาไม่เคยเขียน ลอร์ดนั้นลอร์ดนี้ สำหรับตัวเอง ที่นี่พวกเขาเขียน:
ศรีลักษมีนารายณ์ ศรีนั้นศรีนี้ พวกเขาเขียนสมญาว่า “ศรี”
อย่างรวดเร็วมากสำหรับตนเอง พ่อนั่งที่นี่และอธิบายว่า: เวลานี้อย่าจดจำร่างนี้
มีศรัทธาว่าลูกแต่ละคนเป็นดวงวิญญาณและจดจำพ่อ
ในโลกเก่านี้ทั้งดวงวิญญาณและร่างกายของเขานั้นไม่บริสุทธิ์ เมื่อทองคำหนัก 9 กะรัต
เครื่องประดับที่ทำจากทองคำนั้นก็จะเป็น 9 กะรัตด้วยเช่นกัน
อัลลอยด์ปะปนอยู่ในทองคำ อย่าคิดว่าดวงวิญญาณมีภูมิคุ้มกันต่อผลของการกระทำ
ลูกมีความรู้นี้ในเวลานี้ ลูกได้รับผลรางวัลเป็นเวลาครึ่งวงจรสำหรับ 21 ชาติเกิด
และดังนั้นจึงต้องทำความพยายามอย่างมาก อย่างไรก็ตามลูกๆก็ลืมซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ชีพบาบากำลังให้คำสอนแก่ลูกๆ ผ่านบราห์มา แม้กระทั่งดวงวิญญาณบราห์มาก็จดจำท่าน
บราห์มา วิษณุ และชางก้าเป็นผู้อาศัยอยู่ในอาณาเขตที่ละเอียดอ่อน
อับดับแรกพ่อได้สร้างโลกที่ละเอียดอ่อน ดินแดนนิพพานเป็นดินแดนที่สูงสุดเหนือสิ่งใด
ดินแดนนิพพานของดวงวิญญาณนั้นสูงสุดเหนือสิ่งใด
ผู้เลื่อมใสศรัทธาทั้งหมดจดจำพระเจ้าเดียว
อย่างไรก็ตามเป็นเพราะพวกเขากลับมาตาโมประธาน
พวกเขาจึงลืมพ่อและเฝ้าแต่กราบไหว้บูชาก้อนกรวดและหินฯลฯ
เรารู้ว่าอะไรก็ตามที่เกิดขึ้นนั้นจะถูกถ่าย(บันทึก)ไว้ในละคร
เมื่อมีการถ่ายทำบางสิ่งในละคร ตัวอย่างเช่นหากนกบินผ่านฉากนั้น
และแล้วฉากนั้นก็จะเกิดขึ้นซ้ำครั้งแล้วครั้งเล่า
หากว่าวกำลังบินอยู่และได้รับการบันทึกไว้
และแล้วสิ่งนั้นก็จะเฝ้าแต่ซ้ำรอยต่อไปครั้งแล้วครั้งเล่า ที่นี่เช่นกัน
ทุกวินาทีของละครก็ยังคงซ้ำรอยต่อไปเรื่อยๆ ถูกบันทึกภาพต่อไปเรื่อยๆ
ละครนี้ไม่สูญสลาย
ลูกคือนักแสดงและลูกดูละครทั้งหมดอย่างเป็นผู้สังเกตการณ์ที่ละวาง
ทุกวินาทีผ่านไปตามละคร เมื่อใบไม้ไหว นั่นก็คือละครที่กำลังผ่านไป
ไม่ใช่ว่าใบไม้ทุกใบจะเคลื่อนไหวไปตามทิศทางของพระเจ้า ไม่เลย
ทั้งหมดนี้ถูกกำหนดไว้ในละคร สิ่งนี้จะต้องเป็นที่เข้าใจอย่างชัดเจนมาก
มีเพียงพ่อเท่านั้นที่มาและสอนราชาโยคะและให้ความรู้ของละครนี้แก่ลูก
มีการสร้างรูปภาพที่ดีมาก เข็มนาฬิกาได้ถูกแสดงไว้ในยุคบรรจบพบกัน
เป็นการบรรจบพบกันของตอนสิ้นสุดของยุคเหล็กและตอนเริ่มต้นของยุคทอง
เวลานี้มีศาสนาจำนวนนับไม่ถ้วนในโลกเก่านี้ สิ่งเหล่านี้จะไม่คงอยู่ในโลกใหม่ ลูกๆ
ควรจะคิดเสมอว่า: พ่อกำลังสอนเราและเราคือนักเรียนของพระเจ้า พระเจ้าพูด:
พ่อทำให้ลูกเป็นราชาเหนือราชา กษัตริย์กราบไหว้บูชาลักษมีและนารายณ์
พ่อคือผู้ที่ทำให้พวกเขามีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชา
เวลานี้ผู้ที่มีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชากลายเป็นผู้ที่กราบไหว้บูชา
ลูกๆเข้าใจว่าลูกเคยเป็นผู้มีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชาและเวลานี้ลูกกลายเป็นผู้กราบไหว้บูชา
บาบาไม่กลายเป็นเช่นนั้น บาบาพูดว่า:
พ่อไม่กลายเป็นผู้มีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชาและผู้กราบไหว้บูชา
เหตุนี้เองพ่อจึงไม่ต้องถูกสวมพวงมาลัยและพ่อไม่ต้องสวมมาลัยคล้องให้กับใคร
ดังนั้นเหตุใดพ่อจะต้องรับดอกไม้? แม้กระทั่งลูกก็ไม่สามารถยอมรับดอกไม้ได้
ตามกฎแล้วเทพเหล่านั้นมีสิทธิ์ในดอกไม้เพราะทั้งดวงวิญญาณและร่างกายของพวกเขาบริสุทธิ์
พวกเขาเท่านั้นคือผู้ที่มีสิทธิ์ในดอกไม้ ที่นั่นในสวรรค์
มีเพียงดอกไม้ที่มีกลิ่นหอมเท่านั้น ดอกไม้มีไว้สำหรับให้กลิ่นหอม
แม้กระทั่งสำหรับการสวมใส่ประดับ พ่อพูดว่า:
เวลานี้ลูกๆกำลังกลายเป็นพวงมาลัยรอบคอของวิษณุ ลูกจะนั่งบนบัลลังก์ตามลำดับกันไป
ไม่ว่าลูกแต่ละคนจะทำความพยายามอะไรในวงจรก่อนหน้านี้
ลูกก็กำลังทำความพยายามนั้นในเวลานี้และจะทำเช่นนั้นต่อไป สิ่งนี้ตามลำดับกันไป
สติปัญญาบอกว่าผู้นั้นผู้นี้สามารถรับใช้ได้เป็นอย่างดี ในร้านค้า,บางคนสามารถเป็นเจ้าของ
เป็นหุ้นส่วนหรือผู้จัดการ ผู้ที่อยู่ภายใต้เขาก็ได้รับการส่งเสริมด้วยเช่นกัน
มันก็เหมือนกันกับที่นี่ ลูกๆต้องได้รับชัยชนะเหนือแม่และพ่อ
ลูกกลับมารู้สึกประหลาดใจว่าลูกสามารถไปล้ำหน้าแม่และพ่อได้อย่างไร
พ่อช่วยเหลือลูกๆให้ทำความพยายามและทำให้พวกเขามีค่าควรแก่การนั่งบนบัลลังก์
เหตุนี้เองจึงกล่าวกันว่า: เอาชนะบัลลังก์หัวใจของพ่อและลูกจะนั่งบนบัลลังก์ในอนาคต
จงทำความพยายามอย่างมากที่ลูกสามารถกลายเป็นนารายณ์จากมนุษย์ธรรมดา
มีเพียงเป้าหมายและวัตถุประสงค์หลักเดียว
อาณาจักรกำลังถูกก่อตั้งขึ้นและดังนั้นจึงมีสถานภาพที่หลากหลายที่นั่น
ลูกต้องทำความพยายามอย่างเต็มที่เพื่อเอาชนะมายา
ลูกต้องปฏิสัมพันธ์กับลูกๆของลูกฯลฯด้วยความรักอย่างมาก แต่คงอยู่อย่างเป็นทรัสตี(ผู้ดูแลผลประโยชน์)
บนหนทางความเลื่อมใสศรัทธา ลูกเคยพูดว่า: “พระเจ้า สิ่งทั้งหมดนี้ได้รับจากท่าน”
ท่านได้นำสิ่งที่ท่านให้เรากลับคืนมาด้วยความไว้วางใจ โอเค
ในกรณีนั้นไม่จำเป็นต้องร้องไห้! อย่างไรก็ตาม นี่คือโลกแห่งการร้องไห้
ผู้คนเล่าเรื่องราวมากมาย
พวกเขาบอกเล่าเรื่องราวของพระราชาผู้เอาชนะความผูกพันยึดมั่น
เขาไม่แม้กระทั่งรู้สึกเจ็บปวดใดๆแม้แต่น้อย เขาละร่างของเขาและรับอีกร่างหนึ่ง
ไม่มีความเจ็บป่วยที่นั่น
ที่นั่นลูกมีร่างกายที่แข็งแรงมีสุขภาพพลานามัยดีเสมอที่ปราศจากโรคภัยเป็นเวลา 21
ชาติเกิด ลูกบางคนเคยมีนิมิต
พวกเขามีนิมิตเกี่ยวกับขนบธรรมเนียมและระบบเหล่านั้นทั้งหมด พวกเขาใส่ชุดอะไรฯลฯ
และการแต่งงานเกิดขึ้นได้อย่างไร เวลานี้บทบาททั้งหมดนั้นได้ผ่านพ้นไปแล้ว
ในเวลานั้นลูกไม่ได้มีความรู้นี้มากนัก เวลานี้ลูกๆได้รับกำลังอย่างมากในแต่ละวัน
ทั้งหมดนี้ถูกกำหนดไว้ในละคร เป็นเรื่องมหัศจรรย์! แม้กระทั่งพ่อสูงสุด
ดวงวิญญาณสูงสุดก็มีบทบาทสำคัญเช่นนี้
ตัวท่านเองนั่งที่นี่และอธิบายแก่ลูกเกี่ยวกับงานทั้งหมดที่ท่านทำในขณะที่นั่งอยู่ที่นั่นแม้กระทั่งในหนทางความเลื่อมใสศรัทธา
เพียงครั้งเดียวเท่านั้นในทั้งวงจรที่พ่อลงมาที่นี่
มีผู้คนมากมายที่กราบไหว้บูชาเพียงผู้เดียวที่ไม่มีตัวตน
อย่างไรก็ตามพวกเขาได้สูญเสียประเด็นที่ว่าพ่อสูงสุด
ดวงวิญญาณสูงสุดมาและสอนเราอย่างไร
พวกเขาใส่ชื่อของศรีกฤษณะไว้ในกีตะซึ่งเป็นเหตุที่ความรักของพวกเขาต่อผู้ที่ไม่มีตัวตนเดียวแตกสลาย
เป็นพระเจ้าเองผู้ที่มาและสอนราชาโยคะให้แก่เราและเปลี่ยนแปลงโลก
โลกยังคงเปลี่ยนแปลงต่อไป ยุคต่างๆยังคงหมุนต่อไป
เวลานี้ลูกเข้าใจวงจรของละครโลกนี้แล้ว ผู้คนไม่รู้อะไรเลย
พวกเขาไม่รู้จักแม้กระทั่งเทพของยุคทอง มีเพียงสัญลักษณ์ของเทพเท่านั้นที่ยังคงอยู่
พ่ออธิบาย: พิจารณาว่าตัวลูกเองเป็นของชีพบาบาอย่างสม่ำเสมอและท่านกำลังสอนลูก
ชีพบาบาให้คำสอนแก่ลูกผ่านบราห์มานี้เสมอ
และแล้วลูกก็จะมีความสุขกับตนเองอย่างมากในจดจำระลึกถึงชีพบาบา
จะมีใครเป็นพระเจ้าผู้เป็นพ่อเช่นนี้ได้หรือไม่? ท่านคือพ่อ ครู
และสัทกูรูด้วยเช่นกัน พ่อบางคนก็สอนหนังสือที่โรงเรียนด้วยเช่นกัน และดังนั้นลูกๆ
ของเขาก็จะพูดว่า: “พ่อของฉันเป็นครูของฉันด้วยเช่นกัน”
อย่างไรก็ตามคงไม่ได้เป็นเช่นนั้นที่พ่อคนนั้นจะเป็นกูรูด้วยเช่นกัน
ใช่เขาสามารถเป็นครูได้ พ่อจะไม่สามารถถูกเรียกว่ากูรู
พ่อของผู้นี้ก็เคยเป็นครูที่เคยสอนด้วยเช่นกัน เขาเป็นพ่อและครูที่มีขีดจำกัด
ผู้เดียวนั้นคือพ่อและครูที่ไม่มีขีดจำกัด
แม้กระทั่งการพิจาณาตัวลูกเองว่าเป็นนักเรียนของพระเจ้าก็เป็นโชคที่ยิ่งใหญ่มาก
นี่เป็นสิ่งที่ชัดเจนมากว่าพระเจ้าผู้เป็นพ่อกำลังสอนเรา บาบานั้นอ่อนหวานมาก
สิ่งที่อ่อนหวานได้รับการจดจำ เช่นที่มีความรักระหว่างคู่รักและผู้เป็นที่รัก
พวกเขาไม่ได้รักกันและกันเพื่อกิเลส พวกเขาเพียงแค่จ้องมองดูกันและกัน
ลูกดวงวิญญาณมีโยคะกับพ่อดวงวิญญาณสูงสุด ดวงวิญญาณพูดว่า: “บาบาคือมหาสมุทรแห่งความรู้และมหาสมุทรแห่งความรัก
ท่านเข้ามาในโลกที่ไม่บริสุทธิ์นี้ในร่างที่ไม่บริสุทธิ์และทำให้เราสูงส่งมาก!”
เป็นที่จดจำว่า: พระเจ้าใช้เวลาไม่นานในการเปลี่ยนมนุษย์ให้เป็นเทพ
ลูกไปดินแดนสุขาวดีในหนึ่งวินาที ลูกกลายเป็นเทพจากมนุษย์ในหนึ่งวินาที
นี่คือเป้าหมายและวัตถุประสงค์ของลูก ลูกต้องศึกษาเล่าเรียนสำหรับสิ่งนี้
กูรูนานากพูดด้วยเช่นกันว่า: พระเจ้าซักเสื้อผ้าที่สกปรกและไม่บริสุทธิ์
มีสบู่ลักซ์(เป้าหมาย) บาบาพูดว่า: พ่อเป็นเช่นคนซักรีดที่ดีมาก
พ่อทำให้เสื้อผ้าของลูก, ลูกดวงวิญญาณ และร่างกายของลูกบริสุทธิ์และสะอาดอย่างมาก
ลูกต้องไม่จดจำแม้กระทั่งผู้นี้ (ดาด้า) งานทั้งหมดนี้เป็นของชีพบาบา
ดังนั้นจดจำท่านเท่านั้น ท่านอ่อนหวานมากกว่าผู้นี้ ท่านพูดกับลูกดวงวิญญาณ:
ลูกสามารถมองไปที่พาหนะของบราห์มาด้วยตาทั้งสอง แต่จดจำชีพบาบา
ชีพบาบาทำให้ลูกกลายเป็นเช่นเพชรจากเปลือกหอยผ่านผู้นี้ อัจชะ
ถึงลูกๆ ที่แสนหวาน
ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ
บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
ทำความพยายามที่จะเอาชนะบัลลังก์หัวใจของพ่อ
กลายเป็นผู้ดูแลผลประโยชน์ในครอบครัวและมีปฏิสัมพันธ์กับทุกคนด้วยความรัก
กลายเป็นผู้เอาชนะความผูกพันยึดมั่น
2.
ทำให้ดวงวิญญาณสะอาดและบริสุทธิ์ด้วยพลังของโยคะ ขณะที่มองเห็นทุกสิ่งด้วยตาทั้งสอง
ให้จดจำพ่อผู้เดียว อย่าได้รับพวงมาลัยดอกไม้ที่นี่ แต่กลายเป็นดอกไม้ที่มีกลิ่นหอม
พร:
ขอให้ลูกเป็นผู้ทำความพยายามที่สูงส่งผู้ที่ละทิ้งความปรารถนาทั้งหมดเพื่อรับรางวัลใดๆ
และทำความพยายามอย่างดี
ผู้ที่ทำความพยายามสูงส่งคือผู้ที่ไม่มีความปรารถนาที่จะได้รับรางวัลใดๆสำหรับความพยายามของเขา
ที่ใดมีความปรารถนา ความสะอาดก็จบสิ้น และลูกจะกลายเป็นผู้ที่คิดอยู่ตลอดเวลา
ผู้ที่ปรารถนาสัมผัสกับรางวัลของพวกเขาที่นี่จะถูกตัดสิทธิ์ตนเองจากการสะสมรายได้ในอนาคตของพวกเขา
ดังนั้นแทนที่จะใช้คำว่า “ความปรารถนา” (ichcha) ให้จดจำคำว่า “ดี” (อัจชะ)
ผู้ทำความพยายามที่สูงส่งทำความพยายามอย่างสม่ำเสมอเพื่อที่จะไร้ที่ติ
เขาหรือเธอไม่เคยล้มเหลวในสิ่งใด
คติพจน์:
ใช้สิ่งอำนวยความสะดวกเหมือนดอกบัวเพราะว่าเหล่านั้นเป็นผลของคาร์มาโยคะของลูก
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
คงอยู่อย่างสดชื่นแจ่มใส มีธรรมชาติที่ง่ายดาย และอดทนอย่างสม่ำเสมอ