20.05.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ
ที่แสนหวาน ถามตนเองว่า: ลูกอยู่ในการจดจำพ่อนานแค่ไหน? ลูกๆ
มีสภาพที่มีสำนึกเป็นดวงวิญญาณนานแค่ไหน?
คำถาม:
ลูกๆ ผู้ที่มีโชคของพ่อทำตามคำแนะนำใด?
คำตอบ:
คำแนะนำของพ่อคือ ลูกๆ ที่แสนหวาน ขอให้ลูกมีสำนึกที่เป็นดวงวิญญาณ ! ลูกๆ
ทั้งหมดเป็นเพศชาย ไม่ใช่เพศหญิง บทบาททั้งหมดถูกบันทึกไว้ในลูกแต่ละดวงวิญญาณ
ขณะนี้ทำความเพียรพยายามนี้และฝึกฝนสำนึกเป็นดวงวิญญาณ
นี่คือจุดหมายปลายทางที่สูงส่งที่สุด
เพลง:
ฉันมาเพื่อปลุกโชคของฉัน…
โอมชานติ
ลูกทางจิตที่สุดแสนหวานได้ยินเพลง ลูกๆทางจิต นั่นคือ ตัวลูกเองดวงวิญญาณพูดว่า
พวกเขากำลังนั่งอยู่กับพ่อทางจิตเพื่อที่จะสร้างโชคของเขาสำหรับโลกใหม่
นั่นคือโชคแห่งสวรรค์ ขณะนี้ ลูกๆ ต้องมีสำนึกที่เป็นทางจิตวิญญาณ
นั่นคือลูกต้องกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ สิ่งนี้ต้องใช้ความพยายามที่สุด
จงพิจารณาตนเองว่าเป็นดวงวิญญาณ และลูกดวงวิญญาณควรพิจารณาว่าลูกได้ใช้ 84
ชาติเช่นกัน บางครั้งลูกกลายเป็นนักกฎหมาย
บางครั้งเป็นอีกสิ่งหนึ่งและบางครั้งก็เป็นอีกสิ่งหนึ่ง ดวงวิญญาณเป็นเพศชาย
และพวกเราทั้งหมดคือบราเธอร์(พี่น้องชาย) ไม่ใช่ซิสเตอร์(พี่น้องหญิง)
ดวงวิญญาณพูดว่า: นี่คือร่างกายของฉัน
ดังนั้นในแง่ของคำพูดเหล่านี้แม้ว่าร่างกายอาจเป็นหญิงแต่ดวงวิญญาณก็เป็นชาย
ทุกสิ่งจะต้องเข้าใจชัดเจนมาก
พ่อขัดเกลาสติปัญญาของลูกและทำให้สติปัญญาของลูกกว้างไกลมาก
ขณะนี้ลูกดวงวิญญาณรู้ว่าลูกได้ใช้ 84 ชาติเกิด
สันสการ์ที่ดีและไม่ดีอยู่ในดวงวิญญาณ ลูกได้รับร่างกายตามสันสการ์เหล่านั้น
ทุกสิ่งขึ้นอยู่กับดวงวิญญาณ จำเป็นต้องใช้ความพยายามอย่างมากสำหรับสิ่งนี้
ลูกจดจำพ่อทางโลกของลูกมาชาติเกิดแล้วชาติเกิดเล่า
ขณะนี้ลูกต้องจดจำพ่อของลูกที่อยู่เหนือโลกนี้
พิจารณาตัวลูกเองว่าเป็นดวงวิญญาณซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฉัน ดวงวิญญาณรับร่างกายนี้
ขณะนี้พ่อกำลังมาสอนพวกเราดวงวิญญาณ นี่คือความรู้ทางจิตที่ให้โดยพ่อทางจิต
สิ่งแรกและสำคัญที่สุดคือ ลูกๆต้องอยู่อย่างมีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ
เป็นจุดหมายปลายทางที่สูงมากที่จะอยู่ในสำนึกที่เป็นดวงวิญญาณ ความรู้ไม่ได้สูงเท่า
ไม่มีความเพียรพยายามในความรู้
การเข้าใจวงจรโลกคือการเข้าใจประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์
พ่อคือผู้ที่สูงสุดเหนือสิ่งใด หลังจากนั้นจะมีเหล่าเทพที่อยู่ในอาณาเขตละเอียดอ่อน
ประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ของโลกอยู่ในโลกมนุษย์
ไม่มีประวัติศาสตร์หรือภูมิศาสตร์ในอาณาเขตที่ละเอียดอ่อนหรือในโลกที่ปราศจากตัวตน
นั่นคือดินแดนแห่งความสงบ ยุคทองคือดินแดนแห่งความสุข
ในขณะที่ยุคเหล็กคือดินแดนแห่งความทุกข์ ไม่มีใครสามารถได้รับความสงบที่นี่
ในอาณาจักรของราวัน
เวลานี้ลูกๆได้รับความรู้แล้วว่าลูกคือดวงวิญญาณและอาศัยอยู่ในดินแดนแห่งความสงบ
อวัยวะต่าง ๆ เหล่านั้นมีไว้เพื่อให้ลูกสร้างการกระทำ
ไม่ว่าลูกจะสร้างการกระทำหรือไม่ก็ตาม
ฉันคือดวงวิญญาณและศาสนาดั้งเดิมของฉันคือความสงบ ลูกคือคาร์มา โยคี
ลูกยังต้องแสดงการกระทำอย่างแน่นอน ไม่อาจมีการสละละทิ้งการกระทำได้
ซันยาสซีแต่ละคนเล่นบทบาทนั้น พวกเขาละทิ้งบ้านของพวกเขาและจากไป พวกเขาไม่ทำอาหาร
แต่เฝ้าแต่ร้องขออาหารจากผู้ครองเรือน
พวกเขาต้องไปหาผู้ครองเรือนเพื่อรับประทานอาหาร
พวกเขาละทิ้งบ้านและครอบครัวของตนเอง แต่ก็ยังคงต้องดำเนินการกระทำต่อไป
พวกเขาไม่สามารถสละละทิ้งการกระทำได้
เมื่อดวงวิญญาณอาศัยอยู่ในดินแดนแห่งความสงบจึงมีการสละละทิ้งกระทำที่นั่น
ที่นั่นไม่มีอวัยวะทางร่างกาย ดังนั้น ดวงวิญญาณจะสร้างการกระทำได้อย่างไร?
นี่เรียกว่าสนามของการกระทำ ทุกคนต้องลงมาสู่สนามของการกระทำ
นั่นคือดินแดนแห่งความสงบ โลกที่ปราศจากตัวตน
ไม่ใช่ว่าดวงวิญญาณต้องหลอมรวมอยู่ในธาตุบราห์ม
ดวงวิญญาณอาศัยอยู่ในดินแดนแห่งความสงบ
หลังจากนั้นพวกเขาก็ลงมาที่นี่สู่สนามของการกระทำเพื่อเล่นบทบาทของพวกเขา
สิ่งต่างๆเหล่านี้เป็นเรื่องของรายละเอียด
บาบาบอกกับลูกโดยสรุปว่าจงมีศรัทธาว่าลูกคือดวงวิญญาณและจดจำพ่อเพื่อที่บาปของลูกจะได้รับการปลดเปลื้อง
สิ่งนี้เรียกว่าโยคะโบราณของบารัต อันที่จริงแล้ว สิ่งนี้ไม่ควรเรียกว่าโยคะ
แต่ควรเป็นการจดจำระลึกถึง นี่คือสิ่งที่จะต้องใช้ความพยายามเพียรพยายาม
น้อยคนนักที่จะกลายเป็นโยคี อันดับแรกต้องมีการสอนโยคะและหลังจากนั้นก็เป็นความรู้
ก่อนอื่นใดต้องมีการจดจำระลึกถึงพ่อ พ่อพูดว่า จงกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ!
นี่คือการจาริกแสวงบุญของการจดจำระลึกถึงทางจิต ไม่ใช่การจาริกแสวงบุญของความรู้
ลูกๆ ต้องเพียรพยายามอย่างมากสำหรับสิ่งนี้ แม้ว่าบางคนจะเรียกตนเองว่าบีเค
พวกเขาก็ไม่ได้จดจำพ่อ พ่อมาและทำให้ลูกๆ มีสำนึกที่เป็นดวงวิญญาณผ่านบราห์มา
ผู้นี้มีสำนึกเป็นร่างและขณะนี้เพียรพยายามที่จะกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ
บราห์มาไม่ใช่พระเจ้า ที่นี่ มนุษย์ทั้งหมดไม่บริสุทธิ์
ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่บริสุทธิ์และสูงส่ง สิ่งนี้อ้างอิงถึงดวงวิญญาณ เมื่อกล่าวว่า:
ดวงวิญญาณบุญ , ดวงวิญญาณบาป มนุษย์พูดว่า ห้ามรบกวนดวงวิญญาณของฉัน! อย่างไรก็ตาม
พวกเขาไม่เข้าใจว่าพวกเขาเป็นใคร มีการถามว่า: โอ้ ดวงวิญญาณมนุษย์
คุณกำลังทำธุรกิจอะไร? เขาก็ตอบว่า
ฉันดวงวิญญาณกำลังทำธุรกิจนี้ธุรกิจนั้นด้วยร่างนี้ ดังนั้น
ก่อนอื่นใดจงมีศรัทธาและจดจำพ่อ ไม่มีใครนอกจากพ่อที่สามารถให้ความรู้ทางจิตนี้ได้
พ่อมาและทำให้ลูกมีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ
ไม่ใช่ว่าใครก็ตามที่ฉลาดในความรู้จะมีสำนึกที่เป็นดวงวิญญาณที่แข็งแกร่งมาก
ผู้ที่มีสำนึกเป็นดวงวิญญาณจะซึมซับความรู้นี้ได้เป็นอย่างดี
มีมากมายหลายคนที่เข้าใจความรู้เป็นอย่างดี แต่พวกเขาก็ลืมชิพบาบา
ลูกต้องพิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณและจดจำพ่อครั้งแล้วครั้งเล่า
ลูกต้องกลายมาเป็นเช่นจินนี่ในสิ่งนี้ มีเรื่องราวของจินนี่ พ่อให้งานนี้แก่ลูก:
จดจำพ่อ มิฉะนั้นมายาจะกินลูก! มายาคือจินนี่ ยิ่งลูกจดจำพ่อมากแค่ไหน
บาปของลูกก็จะยิ่งได้รับการปลดเปลื้องมากเท่านั้น
และลูกจะรู้สึกถึงแรงดึงดูดมากขึ้น
มายาทำให้ลูกกลับหัวกลับหางและนำลูกไปสู่พายุมากมาย
มันควรอยู่ในสติปัญญาของลูกดวงวิญญาณว่าลูกคือลูกของพ่อ
ลูกเพียงแค่ต้องอยู่ในความสุขนี้ มายาจะตบตีลูกเมื่อลูกมีสำนึกที่เป็นร่าง
พวกเขายังแสดงการละเล่นของฮัทตัมไต (บางคนใส่ลูกปัดเข้าไปในปาก)
เมื่อใครบางคนใส่ลูกปัดเข้าไปในปากปัญหาก็จะหายไป
สิ่งนี้หมายความว่ามายาจะไม่รบกวนลูกเมื่อลูกอยู่ในการจดจำระลึกถึงพ่อ
มีการรบราเพราะสิ่งนี้ ลูกเพียรพยายามที่จะอยู่ในการจดจำระลึกถึง
แต่มายาก็มาคว้าจมูกของลูกและไม่ปล่อยให้ลูกอยู่ในการจดจำระลึกถึง
หลังจากนั้นลูกก็ทุกข์ระทมแล้วก็ไปเข้านอน มีการต่อสู้กับมายาอย่างมากมาย
อย่างไรก็ตาม ประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ของโลกนั้นง่ายที่สุด
ลูกได้รับการบอกครั้งแล้วครั้งเล่าว่า ลูกต้องพิจารณาเสมอว่าขณะนี้ลูกได้ใช้ 84
ชาติเกิดครบสมบูรณ์แล้ว และขณะนี้ลูกจะได้พบกับบาบา เป็นเรื่องยากที่จะจดจำสิ่งนี้
แต่ก็ไม่ยากที่จะอธิบายให้แก่ผู้อื่น ห้ามคิดว่าลูกอธิบายได้ดีมาก ไม่เลย
สิ่งแรกคือการจดจำระลึกถึง ผู้คนมากมายมาที่นิทรรศการ
สอนบทเรียนแรกของการพิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณและจดจำพ่อ
เพื่อที่ว่าพวกเขาจะได้กลับมาสะโตประธานจากที่ตาโมประธาน
นี่คือบทเรียนแรกที่ต้องสอนพวกเขา ไม่มีใครสอนราชาโยคะโบราณของบารัตได้
เมื่อพ่อมาสอนสิ่งนี้เท่านั้นที่ลูกจะเรียนรู้
เป็นไปไม่ได้ที่มนุษย์จะสอนราชาโยคะให้แก่มนุษย์
ในยุคทองลูกบริสุทธิ์และลูกได้สัมผัสกับประสบการณ์ของผลรางวัลที่นั่น
ไม่มีเรื่องของความรู้หรือความไม่รู้ที่นั่น ในหนทางของ
การกราบไหว้บูชาเท่านั้นที่ผู้คนร้องเรียกหาพ่อเพื่อขจัดความทุกข์และให้ความสุขแก่พวกเขา
ไม่มีกูรูและนักบุญในยุคทองและยุคเงิน
ที่นั่นพวกเขาได้รับการหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์
ลูกสามารถประกาศสิทธิ์ในมรดกของลูกเพื่อการหลุดพ้นจากบาปเป็นเวลา 21 ชาติเกิดหรือ
21 ชั่วอายุคน มีคำกล่าวว่า บราห์มากุมารีคือผู้ยกระดับถึง 21 ชั่วอายุคน
สิ่งนี้ได้รับการจดจำในบารัตเท่านั้น
เพียงในบารัตเท่านั้นที่ลูกได้รับมรดกเป็นเวลาถึง 21 ชั่วอายุคน
ที่นั่นลูกเป็นของศาสนาเทพเดียว ไม่มีศาสนาอื่นที่นั่น
พ่อมาและเปลี่ยนลูกจากมนุษย์เป็นเทพ
พวกเราจะกลับบ้านได้อย่างไรถ้าไม่กลับมาบริสุทธิ์?
ทุกคนที่นี่ไม่บริสุทธิ์และมีกิเลส
ผู้ที่ก่อตั้งศาสนาต้องหล่อเลี้ยงศาสนาของตนเช่นกันในขณะที่ศาสนาเติบโตขึ้นเรื่อยๆ
ไม่มีใครกลับบ้านได้ ไม่มีนักแสดงแม้แต่คนเดียวสามารถกลับบ้านได้
ทุกคนต้องกลับมาสะโตประธานและไปสู่สภาพของสะโต ราโจและตาโม สำหรับบราห์มาก็เช่นกัน
มีการกล่าวว่า กลางวันของบราห์มาและกลางคืนของบราห์มา
จะมีเพียงบราห์มาผู้เดียวเท่านั้นในโลกนี้หรือไม่?
ขณะนี้ลูกได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของสกุลบราห์มิน
ลูกอยู่ในกลางคืนและเวลานี้ลูกกำลังจะไปสู่กลางวัน
มีการอธิบายให้แก่ลูกว่าลูกอยู่อย่างมีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชานานเท่าไหร่
และลูกกลายเป็นผู้ที่กราบไหว้บูชากี่ชาติเกิด
ไม่มีใครกลับมาสูงส่งจากอยู่อย่างตกต่ำคดโกงได้ จนกว่าพ่อจะมา
ผู้ที่เกิดมาจากกิเลสเรียกว่าไม่บริสุทธิ์ เหตุนี้เองจึงเรียกว่านรก
ถ้ามีความทุกข์ทั้งในนรกและสวรรค์แล้วสวรรค์ก็จะไม่ถูกเรียกว่าสวรรค์
จนกว่าจะมีคนเข้าใจอย่างถูกต้องมิฉะนั้นเขาก็จะเฝ้าแต่ถามคำถามที่ผิดอยู่เรื่อยๆ
ลูกต้องอธิบายว่าบารัตนั้นเคยสูงส่งมาก
เช่นที่การยกย่องของพระเจ้านั้นไร้ที่สิ้นสุด
การยกย่องของบารัตก็ไร้ที่สิ้นสุดเช่นกัน บารัตคืออะไร? ใครทำให้บารัตเป็นเช่นนั้น?
พ่อผู้ที่ลูกร้องเพลงสรรเสริญ พ่อมาและทำให้ลูกๆ ไปเป็นนายของโลก
พ่อทำให้มนุษย์ทุกคนจากความตกต่ำไปสู่การหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์
พ่อพาพวกเขาไปยังดินแดนแห่งความสงบที่มนุษย์ทำความพยายาม
นั่นเรียกว่าความสุขอย่างสมบูรณ์ ความสงบอย่างสมบูรณ์ และความบริสุทธิ์อย่างสมบูรณ์
ที่นั่นลูกอยู่อย่างมีความสุขและสงบเช่นกัน
ดวงวิญญาณที่เหลือทั้งหมดจะอยู่ในดินแดนแห่งความสงบเท่านั้น
ลูกใช้จำนวนชาติเกิดสูงสุด
ผู้ที่ใช้จำนวนชาติเกิดน้อยสุดจะอยู่ในความสงบอย่างแท้จริง
พวกเขาเพียงแค่มาเหมือนฝูงยุงและก็เล่นบทบาทของตนเองเป็นเวลาหนึ่งชาติเกิดหรือครึ่งชาติเกิด
แล้วสิ่งนั้นจะมีค่าอะไร? พวกเขาไม่มีค่าเลย ยุงมีค่าอะไร?
พวกมันเกิดในเวลากลางคืนและก็ตายในเวลากลางคืน ในเวลานี้
ผู้คนส่วนใหญ่ต้องการความสงบเพราะกูรูของทุกวันนี้คือผู้ที่เข้าสู่ความเงียบ
ลูกมาที่นี่เพื่อกลายเป็นผู้อยู่อาศัยในสวรรค์
ผู้ที่อาศัยอยู่ในสวรรค์จะไม่ถูกเรียกว่าผู้ที่อาศัยอยู่ในความสงบ
ผู้ที่อาศัยอยู่ในความสงบคือผู้ที่อาศัยอยู่ในโลกที่ปราศจากตัวตน
ผู้คนได้เรียนรู้คำว่า “การหลุดพ้น” จากกูรูของพวกเขา
ผู้หญิงถืออดเพื่อที่จะไปยังดินแดนแห่งสวรรค์ เมื่อมีบางคนตาย
ผู้คนก็จะบอกว่าเขาจะกลายเป็นชาวสวรรค์ พวกเขาไม่ได้กลายเป็นเช่นนั้นจริงๆ
แต่ผู้คนในบารัตมีความเชื่อในสวรรค์ พวกเขาเชื่อว่าบารัตคือสวรรค์
ชิพบาบามาในบารัตและสร้างสวรรค์ ดังนั้น ท่านจะสร้างสวรรค์ที่นี่อย่างแน่นอน
ท่านจะไม่มาในสวรรค์เพื่อทำสิ่งนั้น พ่อพูดว่า:
พ่อมาในจุดที่มีบรรจบพบกันของนรกและสวรรค์
พ่อมาวงจรแล้ววงจรเล่าในยุคแห่งการบรรจบพบกัน พวกเขาได้เขียนว่าท่านมาในทุกยุค
พวกเขาได้ลืมคำว่า“วงจร”ไปแล้ว การแสดงนี้ถูกกำหนดไว้แล้ว
แล้วจะกลับมาเล่นซ้ำเช่นเดิม ลูกมารู้จักพ่อและวงจรโลกในชาติสุดท้ายนี้
ขณะนี้ลูกรู้แล้วตามลำดับกันว่าการก่อตั้งเกิดขึ้นได้อย่างไร
การละเล่นทั้งหมดอยู่บนพื้นฐานของผู้คนในบารัต เวลานี้ลูกกำลังศึกษาราชาโยคะกับพ่อ
ลูกประกาศสิทธิ์ในอาณาจักรด้วยการจดจำระลึกถึงพ่อ มีรูปภาพ ใครทำภาพต่างๆ
ทั้งหมดนี้? ผู้นี้ไม่มีกูรูใดๆ แม้ว่าเขาจะมีกูรู
แต่กูรูนั้นก็ไม่ได้มีสาวกเพียงแค่คนเดียว! เขาจะมีสาวกมากมาย
ไม่มีใครนอกจากพ่อผู้เดียวเท่านั้นที่มีความรู้นี้
ผู้คนมากมายถามว่าดาด้าของเธอให้ทำภาพเหล่านี้หรือไม่
พ่อให้นิมิตด้วยความเข้าใจที่สูงส่ง พ่อยังให้นิมิตของสวรรค์ด้วย
ลูกมีนิมิตว่าโรงเรียนดำเนินการอย่างไรและที่นั่นใช้ภาษาอะไร เมื่อลูกๆอยู่ในเตาเผา
บาบาเคยทำให้ลูกสนุกสนาน ในการาจี
ลูกอาศัยอยู่คนเดียวตามลำพังและเหมือนราวกับว่ามันเป็นอาณาจักรของลูกในตอนนั้น
ลูกเคยมีทุกสิ่งเป็นของตนเอง คนอื่นไม่สามารถเข้าใจสิ่งนี้ได้
ลูกเคยเชื่อว่านั่นคือท้องพระโรงของคูด้า (พระเจ้า)
บาบาอธิบายว่าลูกเป็นแม่ชีที่ไม่ใช่ของใคร แต่เป็นหนึ่งเดียวเท่านั้น
ลูกต้องไม่จดจำใครนอกจากพ่อผู้เดียว แม่ชีเป็นของพระคริสต์เท่านั้นและไม่เป็นของใคร
ลูกรู้ว่าลูกได้รับมรดกของลูกจากชิพบาบาผู้เดียวเท่านั้น ชิพบาบาเป็นเพียงจุด
ท่านต้องอธิบายผ่านใครบางคนเช่นกันใช่ไหม? ประชาบิดาบราห์มาอยู่ที่นี่แน่นอน
พ่อพูดว่า
พ่อเข้ามาในร่างที่ไม่บริสุทธิ์ของผู้นี้ในตอนท้ายของชาติเกิดสุดท้ายจากหลายต่อหลายชาติเกิดของเขา
อัจชะ
ถึงลูกๆ
ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก
ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
ซึมซับความรู้เป็นอย่างดีและกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ
สิ่งนี้ต้องใช้ความเพียรพยายาม นี่คือจุดหมายปลายทางสูงสุด
ทำให้ตัวลูกเองดวงวิญญาณสะโตประธานด้วยการทำความเพียรพยายามนี้
2.
จงกลับมาเป็นจินนี่และอยู่ในการจาริกแสวงบุญของการจดจำระลึกถึง
ไม่ว่ามายาจะนำอุปสรรคเข้ามามากมายแค่ไหน เพียงแค่ใส่ลูกปัดเข้าไปในปากของลูก
เลิกรู้สึกทุกข์ระทมเพราะมายา จงอยู่ในการจดจำระลึกถึงผู้เดียวและขจัดพายุออกไป
พร:
ขอให้ลูกกลายเป็นตัวของความสำเร็จโดยการทำความเพ่งเพียรทางจิต (sadhana)
รากฐานของลูกในขณะที่ใช้สิ่งอำนวยความสะดวก (sadhan)
เมื่อลูกเห็นฉากที่ดึงดูดใจของโลกเก่าหรือเมื่อลูกเห็นสิ่งใดและใช้สิ่งอำนวยความสะดวกของความสุขชั่วคราว
ลูกจะได้รับอิทธิพลจากสิ่งอำนวยความสะดวกเหล่านั้น
ความพยายามทางจิตโดยอาศัยการค้ำจุนจากสิ่งอำนวยความสะดวกเหล่านั้นเปรียบเสมือนอาคารที่มีรากฐานเป็นทราย
ดังนั้น
จงให้ความพยายามทางจิตที่ไม่ดับสูญของลูกเลิกขึ้นอยู่กับสิ่งอำนวยความสะดวกที่ดับสูญใดๆ
สิ่งอำนวยความสะดวกเป็นเพียงในนาม
ในขณะที่ความเพ่งเพียรทางจิตเป็นพื้นฐานของการสร้าง ดังนั้น
ให้ความสำคัญกับความพยายามทางจิตของลูกและจะทำให้ลูกประสบความสำเร็จ
คติพจน์:
หากมีร่องรอยของความอ่อนแอ มันจะสร้างลูกหลานและมีอิทธิพลต่อลูก
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
สัมผัสกับสภาพไม่ไหวหวั่นสั่นคลอนและสม่ำเสมออย่างต่อเนื่อง
อยู่อย่างตระหนักถึงรู้ถึงวิธีที่ลูกรับการชี้แนะในการรักษาให้สติปัญญาของลูกให้จดจ่ออยู่กับสิ่งเดียว
ห้ามปล่อยให้ขึ้นลง
กลับมาละวางจากร่างกายและโลกทางวัตถุและสัมผัสกับประสบการณ์ของสภาพที่มีตัวตนและปราศจากตัวตนในหนึ่งวินาทีด้วยวิมานของจิตใจ
และสติปัญญาของลูก ห้ามปล่อยให้สติปัญญาของลูกขึ้นๆลงๆ
มิฉะนั้นแล้วเวลามากมายจะสูญเสียไปกับการต่อสู้
เช่นเดียวกับทาปาสวีนั่งบนที่นั่งพิเศษเสมอ ในทำนองเดียวกัน
คงนั่งอยู่บนที่นั่งของสภาพที่สม่ำเสมอของลูก
เพราะเมื่อนั้นลูกจึงจะได้รับบัลลังก์ในอนาคตของลูก