20.06.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน
ลูกมีสมบัติที่มีค่าที่ไม่มีขีดจำกัดของเพชรพลอยแห่งความรู้นี้ที่ไม่สูญสลาย
จงให้ทานสิ่งเหล่านั้น ไม่ควรมีใครจากประตูของลูกไปด้วยมือเปล่า
คำถาม:
พ่อผู้ที่เป็นหัวน้ำตาลของความสัมพันธ์ทั้งหมดได้ให้ศรีมัทใดแก่ลูกๆ ของท่าน?
คำตอบ:
ลูกๆ
ที่แสนหวาน จงนำโยคะของสติปัญญาของลูกออกไปจากคนอื่นๆ และเฝ้าแต่จดจำพ่อผู้เดียว
ไม่มีสิ่งใดของโลกนี้ ไม่ควรจดจำเพื่อนฝูงหรือญาติมิตร
เพราะในเวลานี้ทุกสิ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดความทุกข์ เพื่อที่จะกลายเป็นนายของโลก
ลูกต้องทำความพยายามที่จะชำระสะสางบัญชีกรรมของ 63 ชาติเกิดของลูกอย่างแน่นอน
จงลืมทุกสิ่งและกลับมาปราศจากร่าง และแล้วเมื่อนั้นบัญชีของลูกจะได้รับการชำระสะสาง
พ่อคือหัวน้ำตาลของทุกความสัมพันธ์
โอมชานติ
บัพดาดาถามลูกๆ ลูกกำลังนั่งอยู่ในการจดจำระลึกถึงใคร? (ของชีพบาบา)
ลูกควรพูดเสียงดังว่า: เรากำลังนั่งอยู่ในการจดจำระลึกถึงชีพบาบา ลูกๆ
นั่นคือลูกดวงวิญญาณมีสายสัมพันธ์กับชีพบาบา ลูกเป็นของชีพบาบาผ่านผู้นี้
เพราะชีพบาบาพบลูกผ่านผู้นี้ ผู้นี้ถูกเรียกว่าคนกลางระหว่างลูกกับพ่อ
ลูกไม่มีความสัมพันธ์ใดๆกับคนกลาง
เขาคือผู้ที่อยู่ระหว่างกลางที่ลูกจะไปหาผู้เดียวนั้น
บัญชีของการให้และการรับทั้งหมดควรมีอยู่กับพ่อ ไม่ใช่กับผู้นี้
แม้กระทั่งการให้และการรับของผู้นี้ก็อยู่กับพ่อ ผู้นี้พูดกับพ่อด้วยเช่นกันว่า
บาบา ทุกสิ่งของฉันเป็นของท่าน ประการแรกลูกมีศรัทธาว่าลูกคือดวงวิญญาณ
ประการที่สองลูกดวงวิญญาณมีศรัทธาว่าเวลานี้ลูกกำลังได้รับมรดกของลูกจากพ่อสูงสุด
ดวงวิญญาณสูงสุด ลูกกลายเป็นผู้ช่วยของชีพบาบาด้วยความคิด คำพูด และการกระทำของลูก
และด้วยร่างกาย จิตใจ และทรัพย์สมบัติของลูก
ลูกได้อุทิศทั้งหมดนั้นให้แก่ชีพบาบาแล้ว ชีพบาบาก็ให้คำแนะนำแก่ลูกว่า:
ทำสิ่งนี้และทำสิ่งนั้นในลักษณะนั้นนี้ สิ่งนี้ถูกเรียกว่าศรีมัท
พ่อพูดด้วยตนเองว่า: พ่อเข้ามาในร่างกายที่แก่ชรานี้
ผู้นี้กำลังกลับมาบริสุทธิ์จากไม่บริสุทธิ์ด้วยเช่นกัน ใครพูดสิ่งนี้? ชีพบาบา
ผู้นี้กำลังกลับมาบริสุทธิ์ด้วยเช่นกัน บัญชีของเขาก็ยังคงอยู่กับพ่อ
ไม่มีใครมีบัญชีใดๆอยู่กับเขา ลูกเขียนจดหมายว่า “ชีพบาบา c/o บราห์มา”
แต่มายาเป็นเช่นนั้นที่เธอไม่ปล่อยให้ลูกจดจำบาบาอย่างสม่ำเสมอ
เธอทำลายโยคะของสติปัญญาของลูกครั้งแล้วครั้งเล่า
ทำความพยายามนี้ให้มั่นคงและลูกจะลืมสิ่งอื่นทั้งหมด
ลูกจะลืมแม้กระทั่งร่างกายของลูก
ร่างกายนั้นจะคงอยู่แต่ลูกซึ่งเป็นดวงวิญญาณจะไม่ชอบสิ่งเหล่านั้นทั้งหมด
ลูกต้องฝึกฝนสิ่งนี้เพื่อที่จะสร้างสภาพนั้น
ในเวลาสุดท้ายเราต้องไม่จดจำแม้กระทั่งร่างกายของเรา พ่อพูดว่า
พิจารณาว่าตนเองปราศจากร่างและจดจำฉัน พ่อของลูก! พ่อปราศจากร่างอย่างสม่ำเสมอ
ลูกเองก็ปราศจากร่างเช่นกัน และแล้วลูกก็เล่นบทบาทของลูก
เวลานี้ลูกต้องเล่นบทบาทของลูกอีกครั้ง นี่คือความพยายาม
ไม่ใช่เรื่องเล็กๆที่จะกลายเป็นนายของโลก!
เพียงมนุษย์เท่านั้นที่สามารถกลายเป็นนายของโลกได้ เทพเหล่านั้นยังคงเป็นมนุษย์
แต่พวกเขาถูกเรียกว่าเป็นมนุษย์ที่มีคุณธรรมที่สูงส่ง
ลักษมีและนารายณ์เป็นนายของโลกและพวกเขามีลูกๆของเขาเอง
มีเพียงลูกของเขาเท่านั้นที่จะเรียกพวกเขาว่า “แม่และพ่อ”
แต่ทุกวันนี้เนื่องจากศรัทธาที่งมงาย
ผู้คนแม้กระทั่งร้องเพลงให้แก่ลักษมีและนารายณ์ว่า “ท่านคือแม่และพ่อ”
ในความเป็นจริงนี่คือคำสรรเสริญของชีพบาบา ผู้คนร้องเพลงสรรเสริญเทพว่า “ท่านเต็มไปด้วยทุกคุณธรรม”
แต่ไม่มีใครรู้ว่าเหตุใดพวกเขาถึงกราบไหว้บูชาเหล่าเทพ
ลูกไม่ได้ร้องเพลงสรรเสริญว่า “ท่านคือแม่และพ่อ” อีกต่อไป ใช่
ลูกรู้ว่าชีพบาบาคือพ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุดที่ไม่มีตัวตน
ลูกได้รับความสุขอย่างมากมายจากท่านเท่านั้น
ลูกได้รับความทุกข์เท่านั้นจากญาติมิตรทั้งหมดของลูก
ผู้เดียวนั้นคือหัวน้ำตาลที่ลูกได้รับความหวานชื่นจากทุกความสัมพันธ์
เหตุนี้เองพ่อจึงพูดว่า: ขจัดโยคะของสติปัญญาของลูกออกไปจากพ่อ ลุง ฯลฯ ของลูก
และจดจำพ่อผู้เดียวอย่างสม่ำเสมอ ลูกแม้กระทั่งร้องเพลงว่า:
ท่านคือผู้ขจัดความทุกข์และผู้ประทานความสุข
ผู้ประทานการหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์แก่ทุกคนคือผู้เดียวเท่านั้น
ท่านเป็นทุกสิ่งของเรา ความทุกข์ยังคงได้รับจากพ่อทางร่าง
แต่ครูไม่ได้เป็นสาเหตุที่ทำให้ใครเป็นทุกข์ โดยการศึกษากับครู
ลูกก็หารายได้เพื่อเลี้ยงชีพสำหรับร่างกายของลูก
มีผู้ที่สอนทักษะเฉพาะบางอย่างด้วยเช่นกัน พวกเขาทั้งหมดสอนเป็นระยะเวลาชั่วคราว
แม้กระทั่งในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา พวกเขาสรรเสริญเพียงราม พ่อสูงสุด
ดวงวิญญาณสูงสุดผู้เดียวเท่านั้น พวกเขาทั้งหมดจดจำท่านผู้เดียวเท่านั้น
ในความเป็นจริงแล้วความเลื่อมใสศรัทธาควรทำกับผู้เดียวเท่านั้น
ท่านเท่านั้นที่ทำให้ลูกมีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชา
ในตอนแรกลูกเพียงกราบไหว้บูชาชีพบาบาเท่านั้น
นั่นถูกเรียกว่าการกราบไหว้บูชาที่สะโตประธาน และแล้วจากสะโตประธาน
ดวงวิญญาณก็กลับมาสะโต ราโจและตาโม ลูกเข้าใจว่าลูกกลายเป็นผู้กราบไหว้บูชา
ในตอนแรกลูกเคยกราบไหว้บูชาชีพบาบาเท่านั้นและแล้วองศาของลูกก็ลดลง จากสะโตประธาน
ความเลื่อมใสศรัทธาก็กลับมาสะโต ราโจและตาโมด้วยเช่นกัน
ละครทั้งหมดอยู่บนพื้นฐานของลูก
ลูกมีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชาและแล้วลูกก็กลายเป็นผู้กราบไหว้บูชา
นี่เป็นเรื่องราวของผู้ที่ใช้ 84 ชาติเกิดเต็ม พ่อนั่งที่นี่และบอกลูกว่าลูกใช้ 84
ชาติเกิดอย่างไร เป็นบัญชีของผู้ที่เป็นเทพที่มีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชาก่อน
และแล้วจึงกลายเป็นผู้กราบไหว้บูชา พ่อพูดว่า: พ่อมาเพื่อสอนลูกทุกๆ
วงจรและเพื่อก่อตั้งศาสนาเทพ พ่อสอนราชาโยคะแก่ลูก มีเพียงพระเจ้าเดียวเท่านั้น
พวกเขาพูดว่าพระเจ้าอยู่ในทุกก้อนกรวดและก้อนหินหรือว่าท่านอยู่ในทุกอณู
แต่ไม่สามารถเป็นเช่นนั้นได้ การสรรเสริญของพระเจ้านั้นไม่มีที่สิ้นสุด ลูกพูดว่า:
โอ้ บาบา วิธีการและหนทางของท่านนั้นพิเศษสุด!
สิ่งนี้หมายความว่าศรีมัทที่ลูกได้รับจากท่านนั้นพิเศษสุด
พ่อถูกเรียกว่าผู้ประทานการหลุดพ้น
และผู้ประทานการหลุดพ้นจากบาปและความไม่บริสุทธิ์ พ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุด
สติปัญญาขึ้นไปยังเบื้องบน ท่านเท่านั้นที่ได้รับการจดจำในเวลาของความทุกข์
หากรามและสีดาอยู่ในสติปัญญาของลูกแล้ว ก็จะมีรามายณะทั้งหมดอยู่ในสติปัญญาของลูก
ลูกเรียกหาพ่อผู้เดียวนั้น
ลูกต้องไม่เชื่อมโยงสติปัญญาของลูกกับมนุษย์ที่มีร่างกายหรือเทพที่ละเอียดอ่อนใดๆ
แต่จงเชื่อมโยงกับพ่อผู้เดียวเท่านั้น
มีเพียงพ่อผู้เดียวเท่านั้นคือผู้ชำระให้บริสุทธิ์ ในการชุมนุมทางจิตใดๆที่ผู้คนไป
พวกเขาเพียงแต่ร้องเพลงว่า “ผู้ชำระให้บริสุทธิ์คือรามของสีดา!”
อย่างไรก็ตามไม่มีความหมายสำหรับสิ่งนั้น
ทั้งหมดนั้นเป็นคำสรรเสริญของหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา
ทั้งหมดอยู่ในกรงขังของราวัน ผู้คนมากมายเร่ร่อนไปทั่วในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา
ไม่มีเรื่องของการเร่ร่อนที่นี่ พ่อพูดว่า:
สติปัญญาของลูกต้องซึมซับประเด็นเหล่านี้เป็นอย่างดีมาก ศึกษาเล่าเรียนเป็นประจำ!
จะด้วยเหตุใดก็ตามถ้าลูกไม่สามารถไปที่ชั้นเรียนในตอนเช้าได้ ให้ไปในตอนบ่าย
อย่าสร้างปัญหาให้ใคร ลูกมีเวลาทั้งวัน ไปและศึกษาในเวลาใดก็ได้
ลูกสาวเหล่านี้อยู่ในงานรับใช้ตั้งแต่เช้าจรดค่ำ สถานีงานรับใช้เปิดตลอดทั้งวัน
แสดงหนทางให้แก่ใครก็ตามที่มา
ก่อนอื่นบอกพวกเขาให้คิดว่าพวกเขามีพ่อสองคนได้อย่างไร
พวกเขาจดจำพ่อที่อยู่เหนือโลกนี้ในเวลาของความทุกข์ เวลานี้ชีพบาบาพูดว่า:
จดจำพ่อผู้เดียวอย่างสม่ำเสมอ! ความตายแค่ยืนอยู่เบื้องหน้า
นี่คือสงครามมหาภารตะเดียวกันนั้น
แม้ว่ามหาเศรษฐีและอภิมหาเศรษฐีที่ยิ่งใหญ่จะสร้างอาคารที่ใหญ่โต
แต่ก็ไม่มีสิ่งใดเหล่านั้นจะหลงเหลืออยู่ ทั้งหมดจะถูกทำลาย
พวกเขาคิดว่าระยะเวลาของยุคเหล็กนั้นมีเวลาหลายแสนปี
นั่นถูกเรียกว่าความมืดมิดสุดขีด
เมื่อบางคนที่มีเงินมากมายถามว่าเขาสามารถสร้างอาคารได้หรือไม่ บาบาตอบว่า
หากลูกมีเงิน ลูกสามารถทำได้ มิฉะนั้นแม้แต่เงินทองนั้นก็จะกลายเป็นฝุ่น
สิ่งทั้งหมดนี้เป็นเพียงชั่วคราว เงินทั้งหมดนั้นจะสูญเปล่าไปด้วยเช่นกัน
ไม่มีสิ่งใดจะหลงเหลืออยู่
ดังนั้นลูกอาจสร้างอาคารขึ้นมาและดำเนินการให้เป็นกีตะพาทชาลา
ให้ทานแก่ผู้ที่มายังประตูบ้านของลูกเช่นนั้นที่ลูกทำให้พวกเขากลายเป็นนายของโลก
ลูกมีสมบัติแห่งความรู้นี้ที่มีค่ามากมาย ไม่มีใครอื่นมีมากเท่านี้
ผู้ที่มั่งคั่งที่สุดในบรรดาลูกคือผู้ที่สติปัญญาของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยเพชรพลอยแห่งความรู้นี้
เติม apron(ถุงผ้า)ของผู้ที่มาหาลูก ลูกมีสมบัติมากมาย เพียงแค่ติดป้ายว่า:
เข้ามาข้างในแล้วเราจะแสดงให้ท่านเห็นหนทางที่จะประกาศสิทธิ์ในมรดกของความสุขแห่งสวรรค์ที่มั่นคงแก่ท่าน
อย่างไรก็ตามลูกๆ ไม่ได้มีความซาบซึ้งนี้ พวกเขามีความซาบซึ้งที่นี่
แต่ทันทีที่พวกเขาจากไป พวกเขาก็ลืม
จะต้องมีความสนใจในการแสดงหนทางให้แก่ผู้อื่นที่มาเพื่อที่เรือของพวกเขาจะข้ามฟากไปได้
ลูกมีความมั่งคั่งมาก
ลูกสามารถให้เพชรพลอยมากมายแก่ขอทานหรือมหาเศรษฐีผู้ที่มาหาลูก
บาบาทำให้ลูกซาบซึ้งที่นี่ แต่แล้วสิ่งนั้นก็กลายเป็นเช่นน้ำโซดา บาบาเติมเต็ม
apron ของลูกด้วยเพชรพลอยแห่งความรู้นี้ที่ไม่สูญสลาย อย่างไรก็ตาม
สิ่งนั้นตามลำดับกันไป ถ้าอยู่ในโชคของใครแล้ว
เขาจะซึมซับสิ่งเหล่านั้นอย่างเต็มที่ บาบาพูดว่า:
พยายามอยู่ในการจดจำระลึกถึงอย่างสม่ำเสมอ
อย่าคิดว่าลูกต้องไปที่ศูนย์และแค่นั่งเงียบๆตรงไหนสักแห่ง ไม่เลย
เมื่อใดก็ตามที่ลูกมีเวลา ในขณะที่เดินเหินเคลื่อนไหวไปมา เฝ้าแต่จดจำพ่อ
ให้มือของลูกทำงานไปและหัวใจของลูกนั่นคือสติปัญญาของลูกเชื่อมโยงอยู่ในโยคะกับพ่อ
จะมีคุณประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับลูกจากการมีการจดจำระลึกถึงพ่อของลูก
ลูกกลับมามั่งคั่งเป็นเวลา 21 ชาติเกิด
พ่อที่ไม่มีขีดจำกัดให้มรดกที่ไม่มีขีดจำกัดแก่ลูก
บารัตเคยเป็นสวรรค์แต่เวลานี้เป็นนรก พ่อพูดว่า:
เวลานี้จดจำพ่อและลูกดวงวิญญาณจะกลับมาสะโตประธาน เมื่อลูกจดจำพ่อ
ความซาบซึ้งของลูกจะเพิ่มสูงขึ้น ไม่มีใครในโลกที่มั่งคั่งเท่ากับเรา
หากลูกไม่จดจำพ่อ ลูกจะได้รับความมั่งคั่งได้อย่างไร? ลูกๆ
ได้รับความสุขที่ไม่มีขีดจำกัดในสวรรค์ พวกเขาเขียนเรื่องเล่ามากมายในคัมภีร์
พวกเขาแม้กระทั่งร้องเพลงว่า “ราชาคือราม และปวงประชาคือผู้ที่เป็นของราม”
มีประโยชน์ในความถูกต้องตามศีลธรรมจรรยา
และแล้วพวกเขาก็พูดว่าสีดาของรามถูกลักพาตัวไปและรามนำทัพวานร
ก่อนหน้านี้ลูกเองก็เคยศึกษาสิ่งเหล่านั้นทั้งหมดโดยไม่เข้าใจสิ่งเหล่านั้นเช่นกัน
เวลานี้ลูกเข้าใจทุกสิ่งอย่างดีมาก พวกเขาได้เขียนสิ่งที่น่ามหัศจรรย์เช่นนั้น!
พ่อพูดว่า: พ่อต้องรับการค้ำจุนของวัตถุธาตุ พวกเขาได้แสดงให้เห็นบราห์มา วิษณุ
และชางก้าในรูปภาพตรีมูรติ แต่พวกเขาไม่เข้าใจว่าวิษณุคือใครหรือเขาอาศัยอยู่ที่ไหน
พวกเขาบอกว่าวัดของวิษณุเป็นวัดที่สร้างให้แก่นารายณ์
แต่พวกเขาไม่เข้าใจความหมายของสิ่งนั้นเลย
ลักษมีและนารายณ์ผู้ที่ปกครองในยุคทองคือรูปคู่ของวิษณุ
เวลานี้ลูกกำลังเปลี่ยนจากมนุษย์ไปเป็นเทพ บอกใครก็ตามที่มาว่า:
เราคือบราห์มากุมารและกุมารี และดังนั้นประชาบิดาบราห์มาจึงเป็นพ่อของเราทั้งหมด
ประชาบิดาบราห์มามีปวงประชามากมาย คุณต้องเคยได้ยินชื่อของท่าน
พระเจ้าได้สร้างบราห์มินผ่านบราห์มา พ่อต้องให้มรดกแก่ผู้ลูกๆอย่างแน่นอน
พ่อทำให้ลูกๆกลายเป็นนายของโลก ลูกๆกำลังได้รับมรดกของลูกจากชีพบาบา
คนหนึ่งคือพ่อทางโลก และอีกหนึ่งคือพ่อจากเหนือโลกนี้ เวลานี้ลูกได้พบพ่อทางจิต(ที่ละเอียดอ่อน)นี้แล้ว
ท่านคือพ่อค้าเพชร ท่านไม่รู้อะไรมาก่อน มีการกล่าวถึงท่านว่า:
พ่อเข้ามาในเขาในตอนสุดท้ายของชาติเกิดสุดท้ายจากหลายต่อหลายชาติเกิดของเขา
ระบบของการเข้าสู่การเกษียณและอยู่เหนือเสียงนั้นมีอยู่ในบารัต หลังจากอายุ 60 ปี
พวกเขาก็ปลดเกษียณและไปหากูรู พ่อเข้ามาในผู้นี้และพูดว่า: เวลานี้ลูกต้องกลับบ้าน
ทุกคนต้องการการหลุดพ้น แต่ไม่มีใครรู้จักการหลุดพ้น
ไม่มีใครสามารถหลอมรวมเข้าไปในธาตุบราห์มได้ วงจรโลกยังคงหมุนต่อไป
ทุกคนต้องเล่นบทบาทของเขาและเธอเอง
มีการกล่าวว่าประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ของโลกซ้ำรอย
ละครนี้ถูกกำหนดไว้แล้วเป็นนิตย์นิรันดร ลูกต้องเล่นบทบาท 84 ชาติเกิดของลูก
นี่คือการร่ายรำของความรู้ และแล้วผู้คนเหล่านั้นก็แสดงให้เห็นกลอง (ของชางก้า)
ชางก้าผู้อาศัยอยู่ในอาณาเขตที่ละเอียดอ่อนจะตีกลองได้อย่างไร?
พ่อได้อธิบายแล้วว่าลูกเป็นเหมือนลิง
ดังนั้นท่านจึงนำกองทัพของลูกผู้เป็นลิงทั้งหลาย
บาบากำลังตีกลองแห่งความรู้นี้เบื้องหน้าลูก ท่านให้ความรู้นี้แก่ลูก
เวลานี้ท่านกำลังเปลี่ยนรูปลักษณ์ของลูกและนิสัยของลูก
ลูกได้กลับมาน่าเกลียดด้วยการนั่งบนกองไฟของตัณหาราคะ
เวลานี้บาบาทำให้ลูกนั่งบนกองไฟของความรู้นี้และกำลังเปลี่ยนรูปลักษณ์ของลูกและนิสัยของลูกและทำให้ลูกสวยงามจากน่าเกลียด
บาบาทำให้ลูกซาบซึ้งอย่างมากที่นี่ ดังนั้นเหตุใดความซาบซึ้งนั้นจึงหายไป? อัจชะ
ถึงลูกๆ
ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก
ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
ซึมซับสมบัติของความรู้นี้ที่ไม่มีขีดจำกัดที่พ่อให้แก่ลูกและทำให้ตัวลูกเองมั่งคั่ง
ให้ทานสมบัตินั้นแก่ทุกคนด้วยเช่นกัน เติมเต็ม apron ของใครก็ตามที่มาหาลูก
2.
ด้วยการจดจำระลึกถึงพ่อเท่านั้นที่จะมีคุณประโยชน์
ดังนั้นในขณะที่เดินเหินเคลื่อนไหวไปมา
จงอยู่ในการจดจำระลึกถึงพ่อมากเท่าที่เป็นไปได้
สัมผัสประสบการณ์ของความหวานชื่นในทุกความสัมพันธ์กับพ่อเพียงผู้เดียว
พร:
ขอให้ลูกจบสิ้นการพร่ำบ่นของการมีความคิดที่ไร้ประโยชน์ของลูก
ด้วยรักษาการไม่ว่างเว้นอย่างสม่ำเสมอและดังนั้นกลับมาอยู่เหนือบ่วงกรรมอย่างสมบูรณ์
พายุของความคิดที่ไร้ประโยชน์กลายเป็นอุปสรรคต่อการกลับมาอยู่เหนือบ่วงกรรมอย่างสมบูรณ์ของลูก
เพื่อที่จะจบสิ้นการพร่ำบ่นของความคิดที่ไร้ประโยชน์นี้
รักษาจิตใจของลูกให้ไม่ว่างในทุกขณะ เรียนรู้ศิลปะของการจัดระเบียบเวลาของลูก
สร้างโปรแกรมที่ลูกจะรักษาจิตใจของลูกให้ไม่ว่างตลอดทั้งวัน
รักษาจิตใจของลูกให้ไม่ว่างในสี่สิ่งทุกวัน 1. การพบปะ(สนทนาจากใจถึงใจ) 2. การพูด(การทำงานรับใช้).
3. ดูดซับอยู่ในความรัก 4. การมีความรักที่ลึกซึ้ง ด้วยการทำสิ่งนี้
เวลาของลูกจะถูกใช้ไปในหนทางที่มีค่าและการพร่ำบ่นในสิ่งที่ไร้ประโยชน์จะจบสิ้น
คติพจน์:
ผู้ที่คิดว่าความสำเร็จเป็นสิทธิ์โดยกำเนิดจากพระเจ้าของพวกเขาจะสามารถอยู่อย่างมีความสุขได้อย่างสม่ำเสมอ
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
คงอยู่อย่างสดชื่นแจ่มใส มีธรรมชาติที่ง่ายดาย และอดทนอย่างสม่ำเสมอ
เพื่อที่จะมีความง่ายดายและความเรียบง่าย ใส่ใจต่อหนึ่งสิ่งอย่างแน่นอน คือ
สภาพของลูกต้องไม่ขึ้นอยู่กับคำยกย่อง
ลูกๆบางคนมีความต้องการมากกว่าสำหรับผลของการกระทำของพวกเขา
และดังนั้นเมื่อพวกเขาไม่ได้รับการยกย่อง สภาพของพวกเขาก็ขึ้นลง
เมื่อพวกเขาถูกตำหนิ พวกเขาก็กลายเป็นเหมือนเด็กกำพร้า
พวกเขาสูญเสียสภาพของพวกเขาและลืมแม้กระทั่งนายผู้ที่พวกเขาเป็นของ
ดังนั้นอย่าได้ให้สภาพของลูกขึ้นอยู่กับคำยกย่อง