28.11.25 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน นี่คือเกมแห่งเขาวงกต ลูกลืมพ่อซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ให้มีศรัทธาในสติปัญญาของลูกและลูกจะไม่กลับมาติดกับอยู่ในเกมนี้
คำถาม:
ในขณะที่มองเห็นเวลาของการชำระสะสาง หน้าที่ของลูกๆคืออะไร?
คำตอบ:
หน้าที่ของลูกคือการอยู่อย่างไม่ว่างเว้นในการศึกษานี้ให้มากและไม่เข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องอื่นๆ
พ่อจะให้ลูกนั่งในดวงตาของท่าน
ทำให้ลูกไปเป็นพวงมาลัยรอบคอของท่านและพาลูกกลับไปพร้อมกับท่าน
ทุกคนต้องชำระสะสางบัญชีของเขาและกลับบ้าน พ่อมาเพื่อพาทุกคนกลับบ้านไปกับท่าน
เพลง:
ผู้อาศัยของดินแดนอันไกลโพ้นได้มายังต่างแดน...
โอมชานติ
พ่อทางจิตนั่งที่นี่และอธิบายแก่ลูกๆ
ทางจิตว่าทุกคนในโลกโดยทั่วไปและโดยเฉพาะบารัตต้องการความสงบในโลก
ให้เข้าใจว่าเพียงนายของโลกเท่านั้นที่ก่อตั้งความสงบขึ้นในโลก
ลูกควรร้องเรียกหาพระเจ้าผู้เป็นพ่อเท่านั้นเพื่อที่จะกระจายความสงบในโลก
อย่างไรก็ตามผู้ที่ยากจนไม่รู้แม้กระทั่งว่าพวกเขาควรร้องเรียกหาใคร
สิ่งนี้หมายถึงทั้งโลก พวกเขาต้องการความสงบในทั้งโลก
ดินแดนแห่งความสงบที่ลูกดวงวิญญาณและพ่ออาศัยอยู่นั้นแยกกัน
มีเพียงพ่อที่ไม่มีขีดจำกัดเท่านั้นที่อธิบายสิ่งนี้
เวลานี้มีมนุษย์และศาสนานับไม่ถ้วนในโลกนี้ พวกเขากล่าวว่า: “หากมีศาสนาเดียวก็จะมีความสงบ”
อย่างไรก็ตามศาสนาทั้งหมดไม่สามารถรวมกันได้ มีการยกย่องตรีมูรติ
ผู้คนมากมายเก็บรูปภาพของตรีมูรติไว้ด้วยเช่นกัน
ลูกรู้ว่าการก่อตั้งเกิดขึ้นผ่านบราห์มา การก่อตั้งอะไร? ไม่ใช่เป็นเพียงความสงบ
มีการก่อตั้งความสงบและความสุข
เมื่อห้าพันปีที่แล้วในบารัตกลายเป็นอาณาจักรของพวกเขา
มนุษย์คนอื่นๆทั้งหมดได้ละร่างของเขาและกลับบ้าน เวลานี้พวกเขาต้องการศาสนาเดียว
อาณาจักรเดียว และภาษาเดียว ลูกๆ เข้าใจว่าเวลานี้พ่อกำลังก่อตั้งความสงบ ความสุข
และความเจริญรุ่งเรือง อาณาจักรเดียวจะมีอยู่ที่นี่อย่างแน่นอน
การก่อตั้งอาณาจักรเดียวกำลังเกิดขึ้น นี่ไม่ใช่สิ่งใหม่
อาณาจักรเดียวนั้นได้รับการก่อตั้งขึ้นหลายครั้งก่อนหน้านี้
เมื่อจำนวนของศาสนาขยายตัวมากขึ้นต้นไม้ก็เติบโตขึ้นเรื่อยๆและแล้วพ่อก็ต้องมา
เป็นดวงวิญญาณที่รับฟังและศึกษา ซันสการ์อยู่ในดวงวิญญาณ ฉันดวงวิญญาณ
รับร่างกายที่แตกต่างกัน
ลูกๆต้องใช้ความพยายามอย่างมากสำหรับสติปัญญาของลูกแม้กระทั่งพัฒนาศรัทธานี้
ลูกพูดว่า: “บาบา เราลืมสิ่งนี้ซ้ำแล้วช้ำเล่า” พ่ออธิบายว่า: นี่คือเกมของเขาวงกต
เป็นราวกับว่าลูกกลับมาติดอยู่ในนี้
ลูกไม่รู้ว่าลูกจะสามารถกลับบ้านหรือไปยังอาณาจักรของลูกได้อย่างไร
เวลานี้พ่ออธิบายสิ่งนั้นแก่ลูกแล้ว แต่ก่อนหน้านี้ลูกไม่รู้อะไรเลย
สติปัญญาของดวงวิญญาณได้กลายเป็นเช่นหิน
สติปัญญาที่เป็นหินและสติปัญญาที่สูงส่งเป็นที่จดจำในบารัต
มันคือที่นี่ที่มีราชาที่มีสติปัญญาเป็นหินและราชาที่มีสติปัญญาที่ส่งส่งคงอยู่
มีวัดของเจ้าแห่งความสูงส่งด้วยเช่นกัน
เวลานี้ลูกดวงวิญญูาณเข้าใจแล้วว่าลูกได้มาจากไหนเพื่อที่จะเล่นบทบาทของลูก
ก่อนหน้านี้ลูกไม่รู้อะไรเลย โลกนี้ถูกเรียกว่าป่าหนาม ทั้งโลกนั้นเป็นป่าหนาม
ลูกไม่เคยได้ยินว่าไฟลุกไหม้ในสวนดอกไม้ เป็นป่าที่ลุกเป็นไฟเสมอ
ที่นี่ก็เป็นป่าเช่นกัน มันจะต้องถูกจุดให้ลุกเป็นไฟอย่างแน่นอน
กองฟางจะถูกจุดให้ลุกเป็่นไฟ ทั้งโลกนี้ถูกเรียกว่ากองฟาง
เวลานี้ลูกๆรู้จักพ่อและลูกกำลังนั่งอยู่เบื้องหน้าท่านเป็นการส่วนตัว
ลูกเคยร้องเพลงว่า: ‘ฉันจะนั่งกับท่านเท่านั้น...’ เวลานี้ทั้งหมดนั้นกำลังเกิดขึ้น
ลูกกำลังศึกษาคำพูดของพระเจ้าอย่างแน่นอน พระเจ้าพูดกับลูกๆ เท่านั้น
ลูกรู้ว่าพระเจ้ากำลังสอนลูก ใครคือพระเจ้า? ชีวาที่ไม่มีตัวตนถูกเรียกว่าพระเจ้า
พระเจ้าชีวานั้นได้รับการกราบไหว้บูชาที่นี่ การกราบไหว้บูชาไม่ได้เกิดขึ้นในยุคทอง
พวกเขาไม่แม้กระทั่งจดจำท่านที่นั่นด้วยซ้ำ
ผู้เลื่อมใสศรัทธาได้รับอาณาจักรของยุคทองเป็นเช่นผลของความเลื่อมใสศรัทธาของเขา
ลูกเข้าใจว่าลูกได้ทำความเลื่อมใสศรัทธามากที่สุดและเหตุนี้เองลูกจึงเป็นคนแรกที่ได้มาหาพ่อ
และแล้วลูกจะไปยังอาณาจักร
ลูกๆต้องทำความพยายามอย่างเต็มที่เพื่อประกาศสิทธิ์ในสถานภาพที่สูงในโลกใหม่
ลูกๆมีความปรารถนาที่จะไปยังบ้านใหม่อย่างรวดเร็ว
เพียงในช่วงแรกๆเท่านั้นที่เป็นบ้านใหม่และแล้วก็เติบโตขึ้นเรื่อยๆ
จำนวนของเด็กๆในบ้านก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ลูกๆและหลานๆ ฯลฯ จะอยู่ในบ้านเก่า
พวกเขาจะพูดว่า: บ้านนี้เป็นของปู่หรือทวดของเรา มีผู้คนมากมายที่มาในภายหลัง
ยิ่งลูกทำความพยายามที่จริงจังมากเท่าไหร่ลูกก็จะได้ไปยังบ้านใหม่ของลูกได้ง่ายขึ้นเท่านั้น
พ่ออธิบายวิธีที่ง่ายดายมากที่ลูกสามารถทำความพยายาม
พวกเขาทำความพยายามในความเลื่อมใสศรัทธาด้วยเช่นกัน
ชื่อของผู้ที่ทำความเลื่อมใสศรัทธาอย่างมากมายได้รับการประกาศเกียรติคุณ
พวกเขามีแม้กระทั่งมีแสตมป์ที่ทำจากผู้เลื่อมใสศรัทธาบางคน
ใม่มีใครรู้เกี่ยวกับสร้อยประคำของความรู้นี้
ก่อนอื่นมีความรู้และแล้วก็มีความเลื่อมใสศรัทธา
เวลานี้สิ่งนี้อยู่ในสติปัญญาของลูกๆแล้วว่ามีความรู้นี้เป็นเวลาครึ่งหนึ่งของเวลาชึ่งหมายถึงสำหรับยุคทองและยุคเงิน
เวลานี้ลูกๆ กำลังกลับมาเต็มไปด้วยความรู้ ครูนั้นมีความรู้ที่เต็มเปี่ยมเสมอ
นักเรียนได้รับคะแนนตามลำดับกันไป ผู้เดียวนั้นคือครูที่ไม่มีขีดจำกัด
ลูกคือนักเรียนที่ไม่มีขีดจำกัด ลูกผู้เป็นนักเรียนจะสอบผ่านตามลำดับกันไป
เช่นที่ลูกเคยผ่านมาในวงจรที่แล้ว พ่ออธิบายว่าลูกคือผู้ที่ใช้ 84 ชาติเกิด ใน 84
ชาติเกิดลูกมีครู 84 คน ลูกต้องกลับมาเกิดใหม่อย่างแน่นอนลูก
ในตอนแรกโลกสะโตประธานอย่างแน่นอนและแล้วโลกก็กลับมาเก่าและตาโมประธาน
มนุษย์ก็กลับมาตาโมประธานด้วยเช่นกัน เริ่มแรกต้นไม้นั้นใหม่และสะโตประธาน
ใบไม้ไหม่นั้นดีมาก นี่คือต้นไม้ที่ไม่มีขีดจำกัด มีศาสนามากมาย
เวลานี้สติปัญญาของลูกต้องไปสู่ความไม่มีขีดจำกัด ต้นไม้นี้ใหญ่โตมาก!
ก่อนอื่นใดมีศาสนาเทพดั้งเดิมที่คงอยู่ตลอดไปและแล้วศาสนาที่หลากหลายก็มา ลูกได้ใช้
84 ชาติเกิดที่หลากหลาย สิ่งนั้นไม่สูญสลายเช่นกัน ลูกรู้ว่าลูกวนไปรอบวงจรของ 84
ชาติเกิดทุกวงจร ลูกเพียงผู้เดียวคือผู้ที่วนไปรอบวงจรของ 84 ชาติเกิด
ไม่มีดวงวิญญาณมนุษย์ที่ใช้ 84 ล้านชาติเกิด มีสัตว์มากมายหลายชนิด ฯลฯ
ไม่มีใครแม้กระทั่งสามารถนับพวกมันได้ ดวงวิญญาณมนุษย์ใช้ 84 ชาติเกิด
เวลานี้ลูกกลับมาหนื่อยล้าอย่างสมบูรณ์จากการเล่นบทบาทของลูก ลูกกลับมาไม่มีความสุข
ในขณะที่ลงบันไดมาลูกได้กลับมาตาโมประธานจากสะโตประธาน
จากตาโมประธานพ่อทำให้ลูกสะโตประธานอีกครั้ง พ่อพูดว่า:
พ่อเข้ามาสู่โลกที่ตาโมประธานและเข้าสู่ร่างที่ตาโมประธาน เวลานี้ทั้งโลกตาโมประธาน
มนุษย์ถามว่าทั้งโลกจะสามารถมีความสงบได้อย่างไร
พวกเขาไม่รู้ว่าโลกมีความสงบเมื่อใด พ่อพูดว่า: ลูกมีรูปภาพในบ้านของลูก
เคยมีความสงบในทั้งโลกเมื่อเป็นอาณาจักรของพวกเขา นั่นถูกเรียกว่าสวรรค์
โลกใหม่ถูกเรียกว่าสวรรค์ยุคทอง เวลานี้โลกเก่านี้ต้องเปลี่ยนแปลง
อาณาจักรกำลังถูกก่อตั้งขึ้น มันเป็นอาณาจักรของพวกเขาเท่านั้นในทั้งโลก
ผู้คนมากมายไปที่วัดลักษมีและนารายณ์
ไม่ได้เข้ามาในสติปัญญาของพวกเขาว่าพวกเขาเคยเป็นนายของบารัตนี้
ที่มีความสงบและความสุขอย่างแท้จริงในอาณาจักรของเขา เป็นเรื่องของ 5000
ปีที่แล้วเมื่ออาณาจักรของพวกเขาคงอยู่
หลังจากครึ่งวงจรโลกนั้นก็ถูกกล่าวได้ว่าเก่า
นักธุรกิจมีเครื่องหมายสวัสดิกะอยู่บนสมุดบัญชีของเขา สิ่งนั้นมีความหมายเช่นกัน
พวกเขาเพียงแค่เรียกสิ่งนั้นว่าคเณศ พวกเขาพิจารณาว่าคเณศเป็นเทพ
เป็นผู้ทำลายอุปสรรค สวัสดิกะมีสี่ส่วนเท่าๆ กัน
ทั้งหมดนั้นเป็นของหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา ผู้คนเฉลิมฉลองดีปาวลี (เทศกาลแห่งแสง)
ในความเป็นจริงดิวาลีที่แท้จริงคือการจาริกแสวงบุญแห่งการทรงจำระลึกถึงที่แสงของลูกๆ
ดวงวิญญาณถูกจุดขึ้นมาสำหรับ 21 ชาติเกิด ลูกหารายได้อย่างมาก ลูกๆ
ควรมีความสุขอย่างมาก นี่คือบัญชีใหม่ของลูกสำหรับโลกใหม่
เวลานี้ลูกต้องสะสมรายได้สำหรับ 21 ชาติเกิด พ่อกำลังอธิบายสิ่งนี้แก่ลูกๆ ว่า:
เวลานี้ลูกกำลังรับฟังในขณะที่พิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณหรือไม่?
หากลูกรับฟังในขณะที่พิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญญาณลูกก็จะมีประสบการณ์ของความสุข
พ่อกำลังสอนเรา! นี่คือคำพูดของพระเจ้า! พระเจ้าคือผู้เดียวเท่านั้น
ท่านมาและใช้ร่างกายอย่างแน่นอน เพราะเมื่อนั้นที่จะสามารถเป็นคำพูดของพระเจ้าได้
ไม่มีใครรู้สิ่งนี้และด้วยเหตุนี้เองผู้คนจึงพูดว่า “เนติ เนติ”(ไม่ใช่สิ่งนี้และสิ่งนั้น)
พวกเขาพูดว่าท่านคือพ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุด
และแล้วพวกเขาพูดว่าพวกเขาใม่รู้จักท่าน พวกเขาเรียกชีวาว่า “บาบา”
และพวกเขาเรียกบราห์มาว่า “บาบา” ด้วยเช่นกัน พวกเขาไม่เคยเรียกวิษญุว่า “บาบา”
ประชาบิดาคือบาบาด้วยเข่นกัน ลูกคือบีเค เมื่อลูกไม่ใช้สมญาว่า “ประชาบิดา”
พวกเขาก็ไม่เข้าใจ มีบีเคมากมายและดังนั้นต้องมีประชาบิดาด้วยเช่นกันอย่างแน่นอน
เหตุนี้เองที่ลูกต้องเขียนคำว่า “ประชาบิดา” อย่างแน่นอน
และแล้วพวกเขาจะเข้าใจว่าประชาบิดาคือพ่อของพวกเขา
โลกใหม่ถูกสร้างขึ้นผ่านประชาบิดาอย่างแน่นอน เริ่มแรกเราดวงวิญญาณคือพี่น้องเพศชาย
และแล้วเมื่อเรานำร่างกายมาใช้เรากลายเป็นพี่น้องหญิงชาย ลูกๆ
ของพ่อคือดวงวิญญาณที่ไม่สูญสลาย และแล้วในรูปที่มีตัวตนเราคือพี่น้องหญิงชาย
เหตุนี้เองจึงมีชื่อประชาบิดาบราห์มา อย่างไรก็ตามเราไม่จดจำบราห์มา
เพียงพ่อทางโลกและพ่อจากเหนือโลกเท่านั้นที่ได้รับการจดจำ
ไม่มีใครจดจำประชาบิดาบราห์มา
ในช่วงเวลาของความทุกข์ผู้คนจดจำระลึกถึงพ่อไม่ใช่บราห์มา พวกเขาพูดว่า: “โอ้
พระเจ้า!” พวกเขาไม่เคยพูดว่า: “โอ้ บราห์มา!”
ในช่วงเวลาของความสุขพวกเขาไม่จดจำใครเลย ที่นั่นไม่มีอะไรเลยนอกจากความสุข
ไม่มีใครรู้สิ่งนี้ ลูกรู้ว่าลูกมีสามพ่อในเวลานี้
ในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธาพวกเขาจดจำพ่อทางโลกและพ่อจากเหนือโลกของพวกเขา
ในยุคทองพวกเขาจดจำพ่อทางโลกของเขาเท่านั้น ในยุคบรรจบพบกันลูกจดจำพ่อทั้งสาม
ลูกมีพ่อทางโลกเช่นกันแต่ลูกเข้าใจว่าท่านคือพ่อที่มีขีดจำกัด
ลูกได้รับมรดกที่มีขีดจำกัดจากพวกเขา
เวลานี้เราพบพ่อที่ไม่มีขีดจำกัดจากผู้ที่ลูกได้รับมรดกที่ไม่มีขีดจำกัด
นี่คือบางสิ่งที่ต้องเข้าใจ
เวลานี้พ่อที่ไม่มีขีดจำกัดเข้ามาในร่างกายของบราห์มาเพื่อที่จะให้ความสุขที่ไม่มีขีดจำกัดแก่ลูกๆ
ด้วยการเป็นของท่านลูกได้รับมรดกที่ไม่มีขีดจำกัด
นี่ก็เป็นเหมือนการได้รับมรดกของปู่ผ่านบราห์มา ท่านพูดว่า: พ่อให้มรดกของลูกแก่ลูก
พ่อสอนลูก พ่อมีความรู้นี้ ทั้งมนุษย์หรือเทพไม่มีความรู้นี้
พ่อให้ความรู้ที่พ่อมีในตัวพ่อแก่ลูกๆ นี่คือความรู้ทางจิต
ลูกรู้ว่าลูกได้รับสถานภาพจากพ่อทางจิต
ลูกควรไตร่ตรองมหาสมุทรแห่งความรู้นี้ในวิธีนี้ ได้รับการจดจำกันว่า “ผู้ที่เอาชนะจิตใจของเขาเอาชนะทุกสิ่ง
ในขณะที่ผู้ที่พ่ายแพ้ต่อจิตใจของเขาพ่ายแพ้ทุกสิ่ง” ในความเป็นจริงควรมีการพูดว่า
“ผู้ที่เอาชนะมายา...” เพราะจิตใจใม่สามารถถูกเอาชนะ มนุษย์ถามว่า: “จะสามารถมีความสงบของจิตใจได้อย่างไร?”
พ่อถามว่า: ดวงวิญญาณจะพูดว่าเขาต้องการความสงบของจิตใจได้อย่างไร?
ดวงวิญญาณเองคือผู้อาศัยในดินแดนแห่งความสงบ
เป็นเมื่อดวงวิญญาณเข้ามาในร่างกายที่เขาเริ่มมีการกระทำ พ่อพูดว่า:
เวลานี้ทำให้ตนเองมั่นคงอยู่ในศาสนาดั้งเดิมของลูก พิจารณาว่าตนเองเป็นดวงวิญูญาณ
ศาสนาดั้งเดิมของดวงวิญญาณคือความสงบ ไม่เช่นนั้นลูกจะหาความสงบได้จากที่ไหน?
ตัวอย่างสร้อยคอของราชินีมีพื้นฐานมาจากสิ่งนี้
ซันยาสซีให้ตัวอย่างนี้และแล้วพวกเขาเองก็ไปสู่ป่าเพื่อหาความสงบ พ่อพูดว่า:
ศาสนาของลูกๆดวงวิญญาณคือความสงบ
ดินแดนแห่งความสงบซึ่งเป็นที่ที่ลูกจากมาเพื่อเล่นบทบาทของลูกนั้นคือบ้านของลูก
ลูกต้องทำกรรมผ่านร่างกายของลูก
เมื่อลูกกลับมาละวางจากร่างของลูกก็จะมีความเงียบสงัด ดวงวิญญาณใช้อีกร่างหนึ่ง
และดังนั้นทำไมลูกต้องกังวลเกี่ยวกับสิ่งใด? ดวงวิญญาณไม่กลับมาอีกครั้ง
อย่างไรก็ตามความผูกพันยึดมั่นคุกคามลูก ที่นั่นความผูกพันยึดมั่นจะไม่คุกคามลูก
กิเลสทั้งห้าไม่ได้คงอยู่ที่นั่น ไม่มีอาณาจักรของราวันที่นั่น
นั่นคืออาณาจักรของราม หากเคยเป็นอาญาจักรของราวันเสมอผู้คนจะกลับมาเหนื่อยล้า
พวกเขาไม่สามารถมีประสบการณ์ของความสุข เวลานี้ลูกได้กลายเป็นผู้ที่เชื่อในพระเจ้า
ลูกคือตรีกาลดาชิด้วยเช่นกัน
มนุษยไม่รู้จักพ่อและเหตุนี้เองพวกเขาจึงถูกเรียกว่าผู้ที่ไม่เชื่อในพระเจ้า
เวลานี้ลูกๆ
เข้าใจว่าคัมภีร์ทั้งหมดตั้งแต่อดีตนั้นเป็นของหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา
เวลานี้ลูกอยู่ในหนทางของความรู้นี้
พ่อให้ลูกนั่งอยู่ในดวงตาของท่านและพาลูกกลับบ้านไปกับท่านด้วยความรักอย่างมาก
ท่านพูดว่า: พ่อทำให้ลูกทั้งหมดไปเป็นพวงมาลัยรอบคอของพ่อและพาลูกกลับไป
ทุกคนร้องเรียกหาท่าน
ท่านทำให้ผู้ที่กลับมาน่าเกลียดด้วยการนั่งอยู่บนกองไฟของตัณหาราคะนั้นนั่งอยู่บนกองไฟของความรู้นี้
ท่านชำระสะสางบัญชีของพวกเขาและพาพวกเขากลับบ้าน
เวลานี้หน้าที่ของลูกคือศึกษาเล่าเรียน ทำไมลูกถึงกลับมาข้องแวะในเรื่องอื่น? “ผู้คนจะตายอย่างไร?
อะไรจะเกิดขึ้น?” ทำไมลูกถึงกลับมาข้องแวะในสิ่งนั้น? นี่คือเวลาของการชำระสะสาง
ทุกคนจะชำระบัญชีของพวกเขาและกลับบ้าน ลูกๆ
มีความลับของละครที่ไม่มีขีดจำกัดนี้อยู่ในสติปัญญาของลูก ไม่มีใครอื่นที่มีสิ่งนี้
ลูกๆ รู้ว่าลูกมาหาบาบาทุกๆวงจรเพื่อประกาศสิทธิ์ในมรดกที่ไม่มีขีดจำกัดของลูก
เราคือสิ่งมีชีวิต พ่อมาและเข้ามาในร่างกาย พ่อพูดว่า: พ่อเข้ามาในร่างธรรมดา
พ่อนั่งที่นี่และอธิบายแก่เขาว่าเขาไม่รู้ชาติเกิดของตนเอง
ไม่มีใครอื่นสามารถพูดว่า: ลูกๆ จงกลับมามีสำนึกเป็นดวงวิญญาณและจดจำพ่อ! อัจชะ
ถึงลูกๆ
ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก
ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิดพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
อยู่ในการจาริกแสวงบุญแห่งการทรงจำระลึกถึงและเฉลิมฉลองดีปาวลีที่แท้จริงทุกวัน
ลูกต้องสะสมรายได้สำหรับ 21 ชาติเกิดในบัญชีใหม่ของลูก
2.
เก็บความลับของละครไว้ในสติปัญญูาของลูกและอย่าเข้ากลับมาเกี่ยวข้องกับสิ่งอื่นใดนอกจากการศึกษานี้
ชำระสะสางบัญชีกรรมทั้งหมดของลูก
พร:
ขอให้ลูกเต็มไปด้วยสมบัติที่มีค่าแห่งความสุขและจบสิ้นสต็อกของสิ่งที่ไร้ประโยชน์ด้วยสภาพของจิตวิญญาณของลูก
ด้วยสภาพของจิตวิญญาณของลูก จงจบสิ้นสต็อกของสิ่งที่ไร้ประโยชน์ของลูก
ไม่เช่นนั้นด้วยการพูดถึงความอ่อนแอของกันและกันลูกจะเฝ้าแต่กระจายเชื้อโรคของความเจ็บป่วยนี้ไปสู่บรรยากาศ
และแล้วโดยการทำเช่นนี้บรรยากาศก็จะไม่กลับมามีพลัง
ดวงวิญญาณมากมายจะมาหาลูกด้วยความรู้สึกหลายประเภท
แต่ให้พวกเขาจากไปด้วยบางสิ่งที่เต็มไปด้วยความปรารถนาดีเท่านั้น
สิ่งนี้จะเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อลูกได้สะสมสต็อกของสิ่งที่มีความสุข
หากลูกมีสิ่งใดที่ไร้ประโยชน์สำหรับใครบางคนในหัวใจของลูก
และแล้วในที่ที่มีเรื่องเหล่านี้ พ่อจะไม่อยู่ที่นั่น แต่จะเป็นบาป
คติพจน์:
เมื่อสวิตช์ของสำนึกรู้ของลูกเปิดอยู่ ลูกจะไม่สามารถมีอารมณ์เสีย
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
เพิ่มการฝึกฝนสภาพปราศจากร่าง(ashariri and videhi)
มากเท่าที่ลูกยุ่งอยู่
นั่นเป็นสิ่งสำคัญสำหรับลูกที่จะฝึกฝนการอยู่อย่างปราศจากร่างเป็นครั้งคราว
ความเหนื่อยล้าที่ลูกมีจากการทำงานรับใช้หรือความวุ่นวายใดๆ
ที่เกิดขึ้นกับผู้อื่นก็จะไม่เกิดขึ้น หากลูกฝึกกลับมาละวางในหนึ่งวินาที
และแล้วเมื่อสิ่งใดเกิดขึ้น
เนื่องด้วยการฝึกฝนเช่นนั้นลูกจะสามารถไปเหนือสิ่งใดก็ตามที่เกิดขึ้นในวินาที
ทันทีที่ลูกคิดเกี่ยวกับสิ่งนั้น สิ่งนั้นก็จะเกิดขึ้น ลูกจะไม่ต้องต่อสู้อีกต่อไป