29.03.26 Avyakt Bapdada Thai Murli
25.10.2009 Om Shanti Madhuban
จงเต็มไปด้วยสมบัติทั้งหมด และให้นิมิตทางจิตวิญญาณโดยผ่านใบหน้าและกิจกรรมของลูก
วันนี้ ผู้ประทานสมบัติทั้งหมดกำลังมองดูลูกๆ ผู้เป็นนายของสมบัติของท่าน
ลูกแต่ละคนเต็มเปี่ยมไปด้วยสมบัติทั้งหมด
เพราะพ่อได้ให้สมบัติเดียวกันแก่ลูกทุกคนในเวลาเดียวกัน ดังนั้น
บัพดาดาจึงมาพบลูกๆของท่าน ผู้เป็นทั้งลูกและเป็นนาย ลูกได้ร้องเรียกหา
และเพราะด้วยความรักของลูก พ่อจึงมาที่นี่ มีสมบัติมากมาย
สมบัติอันดับแรกคือความมั่งคั่งของความรู้นี้
และลูกก็มีความเจริญรุ่งเรืองเป็นอย่างมากด้วยความมั่งคั่งของความรู้นี้
ลูกกลายเป็นผู้ให้ท่านที่ยิ่งใหญ่ และยังคงให้แก่ผู้อื่นต่อไป
ดวงวิญญาณที่ถูกผูกมัดด้วยบ่วงพันธะต่างๆ
ได้กลับมาเป็นอิสระจากบ่วงพันธะเหล่านั้นด้วยสมบัติของความรู้นี้
จากการถูกผูกมัดอยู่ในบ่วงพันธะ ดวงวิญญาณก็เป็นอิสระจากบ่วงพันธะ
พร้อมกันนั้นยังมีสมบัติของโยคะ นั่นคือการจดจำระลึกถึง
ซึ่งทำให้ลูกได้รับพลังมากมาย ในทำนองเดียวกัน ด้วยการปลูกฝังคุณธรรม
ลูกได้สัมผัสกับคุณธรรมทั้งหมด นั่นคือ ลูกได้รับสมบัติเหล่านั้นแล้ว
พร้อมกับสิ่งเหล่านั้น ด้วยพลังของการปลูกฝัง ยังมีพลังของความรักของทุกคน
ลูกได้รับสมบัติของพลังของการมีความรักต่อทุกคนและละวางจากทุกคน
ลูกสัมผัสกับสมบัติของความรักของทุกคนแล้ว เช่นเดียวกับสิ่งนี้
ลูกยังได้สัมผัสกับสมบัติของความสุขที่ไม่มีขีดจำกัดในความสัมพันธ์แบบบราห์มินทั้งหมดด้วย
อย่างไรก็ตาม สมบัติพิเศษในบรรดาสมบัติทั้งหมดนี้คือสมบัติของเวลาในยุคบรรจบพบกัน
ดวงวิญญาณเหล่านั้นที่ตระหนักถึงความสำคัญของสมบัติของเวลานี้อยู่เสมอจะกลายเป็นนายของการได้มาซึ่งการบรรลุผลมากมาย
เพราะถึงแม้ว่าเวลาของยุคบรรจบพบกันจะสั้นมาก
แต่ก็มีการบรรลุผลมากมายที่ได้รับในเวลานี้
การบรรลุผลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและสูงส่งที่สุดในยุคบรรจบพบกันคือ
ลูกได้พบพ่อเองในรูปของพ่อ ครู และสัตกูรู ในชาติเกิดสั้นๆของยุคบรรจบพบกันนี้
ลูกจะได้รับความสำเร็จเป็นเวลา 21 ชาติเกิด: ลูกได้มาซึ่งการบรรลุผลทั้งหมดของ ตัน
(ร่างกาย), มาน (จิตใจ), ธัน (ทรัพย์สมบัติ) และ จัน (ความสัมพันธ์)
ลูกได้รับการรับประกันสำหรับ 21 ชาติเกิดเต็ม ไม่ใช่ครึ่งหนึ่งหรือสามในสี่
แต่สำหรับ 21 ชาติเกิดเต็ม สิ่งที่มีความสำคัญมากที่สุดคือ
แต่ละวินาทีของยุคบรรจบพบกันนั้นเท่ากับหลายปี ดังนั้น พูดสิ!
ลูกเต็มไปด้วยสมบัติเหล่านี้ใช่ไหม? ลูกเต็มเปี่ยมใช่ไหม?
ด้วยเหตุนี้บัพดาดาจึงคอยเตือนลูกเกี่ยวกับเวลาอยู่เสมอ ลูกบางคนเชื่อว่า
หากพวกเขาคิดถึงสิ่งอื่นๆเพียงหนึ่งนาทีหรือสองนาที นั่นก็คือเพียงสองนาที
อย่างไรก็ตาม ตามความสำคัญของเวลานี้ นั่นไม่ใช่สองนาที
มันไม่แม้กระทั่งจะเท่ากับสองเดือนด้วยซ้ำ แต่มันเท่ากับสองปี
เวลาของยุคบรรจบพบกันมีความสำคัญมากเช่นนี้ ลูกได้มาซึ่งการบรรลุผลทั้งหมด
ของพลังทั้งหมด คุณธรรมทั้งหมด ความรักของพระเจ้า ความรักของครอบครัวบราห์มิน
และสิทธิในอาณาจักรของพระเจ้าในวงจรที่แล้ว
ลูกได้มาซึ่งการบรรลุผลเหล่านี้ในยุคอันสั้นนี้
ซึ่งลูกจะไม่ได้รับสิ่งทั้งหมดเหล่านี้ในยุคอื่นใด ลูกจะได้รับโชคของอาณาจักร
จะมีอาณาจักรของลูกทุกคน จะมีความสุข ความสงบ และทุกสิ่งทุกอย่าง
แต่มีเพียงในยุคบรรจบพบกันนี้เท่านั้นที่ลูกจะมีการพบปะกับพระเจ้า
มีความสุขที่เหนือประสาทสัมผัส มีครอบครัวบราห์มิน และมีความรู้นี้ของตอนเริ่ม
ตอนกลาง และตอนจบ ลูกจะยังคงได้รับสิ่งเหล่านี้ต่อไปในทุกวงจร
บัพดาดาเห็นจากใบหน้าของลูกแต่ละคนว่าลูกได้สะสมสมบัติไว้มากมายเพียงใด
ลูกได้รับสมบัติเหล่านั้นแล้ว
บัญชีของการสะสมของลูกแต่ละคนจะเพิ่มขึ้นมากน้อยเพียงใดนั้นจะเห็นได้จากใบหน้าและกิจกรรมของลูก
ลูกแต่ละคนรู้ด้วยตนเองว่าลูกได้สะสมไว้มากเพียงใด
ความปรารถนาในหัวใจของบัพดาดาคือให้ลูกได้รับสมบัติ
แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะพูดถึงเรื่องนั้น
จงให้ใบหน้าและกิจกรรมของลูกให้ประสบการณ์ในทางปฏิบัติที่ว่าลูกดวงวิญญาณนั้นพิเศษสุด
มีเอกลักษณ์/โดดเด่นไม่เหมือนใคร และเป็นที่รักของพระเจ้า
เพราะเมื่อลูกก้าวหน้าต่อไปและเวลาเปลี่ยนไป
งานรับใช้ของลูกจะไม่สามารถเกิดขึ้นได้ด้วยคำพูดเพียงอย่างเดียว
เพราะเวลาจะกลับมาเปราะบาง ผู้คนจะไม่สามารถหาเวลามาได้มากนัก
แต่พวกเขาจะมองเห็นความผ่องแผ้วทางจิตวิญญาณของลูกจากระยะไกลผ่านใบหน้าและกิจกรรมหรือการกระทำของลูกที่เต็มไปด้วยสมบัติทั้งหมด
ดังนั้นเวลานี้จงเปิดเผยความพยายามเช่นนั้นของลูกออกมา ลูกได้เห็นพ่อบราห์มาแล้ว
แม้ว่าท่านจะเป็นส่วนหนึ่งของชุมนุม/อยู่ท่ามกลางชุมนุม
แต่บุคลิกภาพของท่านนั้นกลับเปล่งประกายจนสัมผัสได้จากระยะไกล ในทำนองเดียวกัน
บัพดาดาเรียกลูกดับเบิ้ลฟอเรนเนอร์ว่าผู้เพียรพยายามเป็นสองเท่า ดังนั้น วันนี้
บัพดาดาจึงยินดีที่ได้เห็นเครื่องมือที่เป็นดับเบิ้ลฟอเรนเนอร์
ลูกกำลังเพียรพยายามเป็นอย่างดีสำหรับการขยายตัว
ลูกทุกคนได้รับการหล่อเลี้ยงที่ดีมากจากดวงวิญญาณเครื่องมือ
และบัพดาดาชอบสิ่งหนึ่งเกี่ยวกับลูกทุกคนเป็นอย่างมาก
นั่นคือการที่ลูกดวงวิญญาณทั้งหมดได้มาชุมนุมเพื่อพบปะกันโดยเฉพาะอย่างยิ่งในมธุบัน
เพราะบรรยากาศของมธุบันช่วยให้มีความสดชื่นได้เป็นอย่างดี
และมีเพียงความรับผิดชอบเดียวคือการเปลี่ยนแปลงตนเอง และการรับใช้ด้วยจิตใจ
ลูกมีโอกาสที่ดีที่จะได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์ซึ่งกันและกัน
บัพดาดาจึงขอแสดงความยินดีกับลูกทุกคนสำหรับเรื่องนี้
เวลานี้ จงแสดงความมหัศจรรย์บางอย่างเมื่อลูกกลับไปยังสถานที่ของลูกเอง
จงให้ประสบการณ์ในทางปฏิบัติของความพิเศษที่พ่อรัก
ซึ่งลูกจะยังคงสัมผัสความสดชื่นจากมธุบันที่นั่นต่อไป
ดังนั้นวันนี้เป็นวันพบปะของกลุ่มผู้ที่เพียรพยายามเป็นสองเท่าเป็นพิเศษ และดูสิ!
ชาวอินเดียรักลูกมากที่พวกเขาให้โอกาสแรกแก่ลูก ดังนั้น
ผลลัพธ์ของการได้รับโอกาสแรกก็คือการประกาศสิทธิ์ในอันดับหนึ่ง
มันเป็นความรู้สึกที่ดี บัพดาดาได้บอกลูกไปก่อนหน้านี้เช่นกันว่า
ดับเบิ้ลฟอเรนเนอร์และลูกๆที่เพียรพยายามเป็นสองเท่าได้เปิดเผยสมญาพิเศษของพ่อ
และในสถานที่ส่วนใหญ่ในต่างประเทศ
พวกเขาได้ทำให้ลูกๆของพ่อปรากฏตัวขึ้นและสร้างภาพลักษณ์แห่งความมีโชคของพวกเขาขึ้นมา
นี่คือเหตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงได้เพียรพยายามด้วยความรักมากมายในทุกหนแห่ง
และด้วยเหตุนี้ งานของพ่อผู้ให้คุณประโยชน์ต่อโลกจึงถูกเปิดเผย
เหตุนี้เองบัพดาดาจึงแสดงความยินดีกับลูกๆทุกคน ว้า ลูกๆ! ว้า! แม้กระทั่งตอนนี้
เช่นเดียวกับที่งานรับใช้ของการให้สาส์นของบาบาในทุกมุมของอินเดียยังคงดำเนินไปในขณะนี้
ในทำนองเดียวกัน
ลูกก็มีความกระตือรือร้นที่จะให้สาส์นในประเทศต่างๆที่ยังคงหลงเหลืออยู่ด้วยเช่นกัน
เพราะไม่มีอะไรรับประกันเรื่องเวลาได้ บัพดาดาได้บอกลูกไว้ล่วงหน้าแล้วว่า
อะไรๆก็สามารถเกิดขึ้นได้ในทันที
และด้วยเหตุนี้ลูกจึงต้องคิดถึงเรื่องการให้สาส์นและความก้าวหน้าของตนเองในตอนนี้
ไม่ใช่ในเวลาใดเวลาหนึ่ง อันที่จริง บัพดาดาบอกว่า คำว่า "เวลาใดเวลาหนึ่ง"
ดูเหมือนจะไม่ถูกต้องนักในพจนานุกรมของบราห์มิน
จงมีความคิดตอนนี้และลงมือทำเดี๋ยวนี้! อย่าพูดว่า "เดี๋ยวรอดูไปก่อน เดี๋ยวฉันจะทำ"
อย่าใช้ภาษาที่แสดงถึงการทิ้งทุกสิ่งไว้กับอนาคต
นี่คือเหตุผลที่มาม่าของลูกก็รักษาเป้าหมายนี้ไว้เช่นกัน เธอเคยเตือนทุกคนว่า:
ถ้าไม่ใช่ตอนนี้ ก็จะไม่มีวันอีกแล้ว
ดังนั้น ลูกๆที่เพียรพยายามเป็นสองเท่า ลูกคือผู้ที่จะทำอะไรบางอย่างในตอนนี้
หรือจะทำเมื่อถึงจุดๆหนึ่งของเวลา?
พวกลูกที่คิดว่าตัวเองเป็นคนที่จะแสดงให้เห็นสิ่งนี้ด้วยการลงมือทำในตอนนี้
ยกมือขึ้น! "ฉันต้องทำอย่างแน่นอน ฉันต้องทำมัน" ไม่ใช่ "ฉันจะทำมันสักวันหนึ่งหรือในเวลาใดเวลาหนึ่ง"
แต่เป็น "ฉันต้องทำมัน" จงจำไว้: จดบันทึกชาร์ทของตนเองไว้
บัพดาดาเคยบอกลูกไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่า:
หลังจากบอกเล่าเรื่องราวจากที่ลูกได้จดบันทึกลงในชาร์ทไว้ตลอดทั้งวันต่อบัพดาดาในตอนกลางคืนแล้ว
ก็ไปเข้านอนโดยทำให้จิตใจว่าง(เคลียร์สมอง)ก่อน แล้วลูกจะสามารถนอนหลับได้ดี
ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่าการบอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในทุกวันให้บาบาฟัง
จะทำให้ลูกจำได้ในวันรุ่งขึ้นว่าลูกได้บอกเล่าเรื่องราวนั้นให้กับบาบาไปแล้วเมื่อวันก่อน
และความตระหนักรู้เช่นนั้นจะช่วยลูกได้ แล้วลูกก็ไม่ต้องไปยังดินแดนดารามราช(ธรรมราช)
ลูกได้ให้สิ่งนั้นแก่บาบาและเปลี่ยนแปลงมันไปแล้ว
ดังนั้นลูกจะรอดพ้นจากดินแดนดารามราช(ธรรมราช) ตอนนี้ ในปีหน้า –
ไม่มีใครเคยเห็นมัน – แต่จงตั้งเป้าหมายไว้ อย่าว่าแต่หนึ่งปีเลย
ไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆแค่ไหนก็ตาม
จงเปิดเผยในทางปฏิบัติโดยเร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ถึงความหวังที่พ่อมีต่อการเปิดเผยโดยผ่านใบหน้าและกิจกรรมของลูก
ลูกมีความกล้าเช่นนี้ไหม? ถ้ามี ยกมือขึ้น! ลูกมีความกล้าไหม? มีไหม? โอเค
ขอแสดงความยินดีด้วย! ตอนนี้บัพดาดากำลังมองเห็นความศรัทธา
ความจริงจังและความกระตือรือร้น และความกล้าหาญในลูกทุกคน อย่างไรก็ตาม
อย่าลดมันลงเมื่อลูกขึ้นเครื่องบินกลับไป จงเพิ่มมันต่อไปเรื่อยๆ
จงเก็บรักษากุญแจแห่งความคิดที่มุ่งมั่นที่บัพดาดาให้กับลูกไว้เสมอ "ฉันต้องทำมันเดี๋ยวนี้"
ไม่ใช่สักวันหนึ่งในอนาคต เพราะเวลานั้นได้ผ่านไปแล้ว ไม่ใช่แค่คิดว่า
มันจะเกิดขึ้น มันต้องเกิดขึ้น... ไม่ใช่ว่ามันจะเกิดขึ้น แต่มันต้องเกิดขึ้นแน่นอน
จงจำสมญาของการเป็นผู้เพียรพยายามเป็นสองเท่า ที่บัพดาดาได้ให้แก่ลูกไว้เสมอ
บัพดาดาได้ยินผลลัพธ์แล้ว บารัตและประเทศต่างๆในต่างประเทศ
ไม่ได้ทำอะไรน้อยไปกว่าแผนของงานรับใช้ที่บัพดาดาได้ให้เลย
สถานที่ส่วนใหญ่ได้ใช้พรนี้ด้วยความจริงจังและความกระตือรือร้น
และบาบายังคงได้รับผลลัพธ์จากสถานที่ต่างๆอยู่เรื่อยๆ
ไม่ว่าจะเป็นลูกๆชาวบารัตหรือลูกๆในต่างประเทศ
บัพดาดาขอแสดงความยินดีมากมายหลายล้านเท่าสำหรับการนำทุกสิ่งไปใช้ในรูปปฏิบัติ
ตอนนี้บัพดาดาได้บอกลูกแล้วว่า สิ่งที่ลูกต้องทำเป็นพิเศษในทางปฏิบัติในปีนี้คือ:
ให้ความเปล่งประกายปรากฏให้เห็นบนใบหน้าของลูก ใครก็ตามที่เห็นลูก
ลูกต้องเป็นเครื่องมือสำหรับการเปิดเผย ลูกต้องเปิดเผยพ่อ ดังนั้นลูกต้องทำอะไร?
จงให้ใบหน้าของลูกมีรอยยิ้มอยู่เสมอ อย่ามีความคิดหรือความสับสน
บัพดาดาได้บอกลูกให้จำสองสิ่งนี้ไว้: ส่งสัญญาณให้มายาออกไป (get out)
และให้รู้สึกว่าตัวเองอยู่ในเกสท์เฮาส์ (บ้านพักรับรองแขก) โลกนี้ไม่ได้เป็นของลูก
มันเป็นเพียงเกสท์เฮาส์ (บ้านพักรับรองแขก) ลูกต้องกลับบ้านอย่างแน่นอนในตอนนี้
จงให้ภาพของบ้านปรากฏอยู่ในจิตใจและสติปัญญาของลูก
แล้วลูกจะรู้สึกได้โดยอัตโนมัติว่าบ้านอยู่ที่นี่ ลูกมีเพลงหนึ่งที่ว่า:
ตอนนี้เราต้องกลับบ้าน ไม่ว่าลูกจะมาจากบารัตหรือต่างประเทศ
เวลานี้จงให้ประสบการณ์นี้ในทางปฏิบัติ จงมีการวางเฉยอย่างไม่มีขีดจำกัด
หัวใจของคนเราไม่ควรผูกพันกับเกสท์เฮาส์ (บ้านพักรับรองแขก) จงจำไว้เสมอว่า:
ฉันต้องกลับไป ฉันต้องกลับบ้านแล้ว
การวางเฉยที่ไม่มีขีดจำกัดจะจบสิ้นความคิดประเภทใดก็ตามในจิตใจของลูกหรืออุปสรรคของมายาในชุมนุมท่ามกลางลูกๆโดยสิ้นเชิง
พายุของมายาจะกลายเป็นของขวัญสำหรับลูก
แล้วข้อสอบเล็กๆน้อยๆที่เข้ามาหาลูกจะดูไม่เหมือนข้อสอบ
แต่จะเหมือนเป็นลิฟต์เพื่อเพิ่มพูนประสบการณ์ของลูก ของขวัญและลิฟต์ ลูกเข้าใจไหม?
เวลานี้จงรักษาเป้าหมายที่จะมีการวางเฉยอย่างไม่มีขีดจำกัด
จงโบยบินต่อไปและทำให้ผู้อื่นโบยบินด้วยปีกของความกล้าหาญ
ความจริงจังและความกระตือรือร้นของลูก ตอนนี้ถึงเวลาที่จะโบยบินแล้ว
จงตรวจสอบอยู่เสมอว่าปีกของลูกไม่กลับมาอ่อนแอลง
บัพดาดาพอใจที่ได้เห็นการเติบโตของลูกดับเบิ้ลฟอเรนเนอร์
ท่านต้องการเห็นอะไรในตอนนี้?
นั่นคือการที่ลูกแต่ละคนกลับมาเพียบพร้อมและสมบูรณ์พร้อมเช่นเดียวกับพ่อ
เต็มไปด้วยสมบัติทั้งหมด และสมบูรณ์พร้อมในการทำตามศรีมัติที่ลูกได้รับทุกประการ
ลูกชอบไหม? ถ้าชอบก็ปรบมือได้ อัจชะ จงจำการปรบมือนี้ไว้ทุกวัน
ปรบมือในจิตใจของลูกทุกวัน อย่าปรบมือออกมาภายนอก แต่ปรบมือในจิตใจ
นี่คือการบ้านของลูก อัจชะ
มีบราเธอร์และซิสเตอร์ 2,300 คนจาก 90 ประเทศ (บราเธอร์และซิสเตอร์จากห้าทวีปยืนขึ้นตามทวีปที่พวกเขามา)
1. อเมริกา แคนาดา แคริบเบียน 2. ออสเตรเลีย เอเชีย นิวซีแลนด์ ฟิจิ 3. ยุโรป
สหราชอาณาจักร (UK) ตะวันออกกลาง 4. แอฟริกา แอฟริกาใต้ มอริเชียส 5. รัสเซีย CIS
ภูมิภาคบอลติก
ทุกสถานที่ต่างมีความคิดที่จะก้าวหน้า
และลูกก็มีการพูดคุยในเรื่องทางจิตวิญญาณในระหว่างลูกๆด้วยเช่นด้วย
บัพดาดายังคงได้รับข่าวสารอยู่เรื่อยๆ ตอนนี้ ให้เตรียมกลุ่มของผู้ที่พร้อมเสมอไว้
ไม่ว่าลูกๆจะมาจากกี่ประเทศก็ตาม บัพดาดาจะให้รางวัลกับประเทศเหล่านั้น
รางวัลที่จะให้จะได้เห็นกันในเวลานั้น
บัพดาดาพูดกับกลุ่มลูกที่เพียรพยายามเป็นสองเท่าจากแต่ละพื้นที่ว่า:
สำหรับกลุ่มใดก็ตามที่ต้องการกลายเป็นอันดับหนึ่ง
ไม่ว่าจะมีศูนย์มากมายเพียงใดในแต่ละเมืองของภูมิภาคนั้น ยกตัวอย่างเช่น อเมริกา
ไม่ว่าจะมีเมืองและประเทศมากมายแค่ไหนก็ตามที่เชื่อมโยงกับอเมริกา
ให้พวกเขาทั้งหมดปรึกษาหารือกันเองและสร้างโปรแกรมที่นั่นที่พวกเขาทั้งหมดจะอยู่อย่างเป็นอิสระจากอุปสรรค
พร้อมเสมอ เป็นผู้เอาชนะมายา มีความรักและความร่วมมือในงานรับใช้
บัพดาดาจะให้รางวัลกับผู้ที่ได้อันดับหนึ่ง โอเค ไม่ใช่แค่อันดับหนึ่งคนเดียว
แต่บาบาจะให้รางวัลถึงสามอันดับ คือ อันดับที่หนึ่ง สอง และสาม –
รวมทั้งหมดสามรางวัล โดยทั่วไปแล้วจะให้เพียงแค่ที่หนึ่งคนเดียว
แต่เพราะลูกเป็นผู้เพียรพยายามเป็นสองเท่า ดังนั้นโอกาสนี้จึงให้กับทั้งสามอันดับ
ลูกชอบไหม? ใช่ ลูกสามารถโบกมือได้ ลูกชอบไหม? ลูกต้องการเวลามากเท่าไหร่?
ลูกผู้เป็นครู บอกสิว่าลูกต้องการเวลามากเท่าไหร่ที่จะประกาศสิทธิ์ในรางวัล พูดสิ!
(ภายในเดือนกุมภาพันธ์) ผู้เป็นครูของทุกประเทศ ยกมือขึ้น! โอเคไหม?
ลูกจะพร้อมภายในเวลานั้นใช่ไหม? ถ้าเช่นนั้นแล้วบัพดาดาจะให้รางวัล ดีมาก
ลูกสามารถปรบมือได้เลย อัจชะ
ถึงเวลาของบารัตแล้ว ตอนนี้ถึงตาของลูกแล้ว บัพดาดาก็พอใจเช่นกัน:
ว้า ลูกๆที่เพียรพยายามอย่างเข้มข้น! ว้า! อัจชะ เราจะทำอะไรกันต่อไป? อัจชะ
ถึงลูกทุกคนที่เพียรพยายามอย่างเข้มข้นในทุกหนแห่ง
ผู้ที่โบยบินด้วยปีกแห่งความกล้าหาญ ความจริงจังและความกระตือรือร้น
ไม่ใช่ผู้ที่เดิน แต่เป็นผู้ที่โบยบิน
ถึงลูกๆในทุกหนแห่งที่กำลังจะกลับมาเพียบพร้อมและสมบูรณ์พร้อมเช่นเดียวกับพ่อ
และผู้ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์หัวใจของบัพดาดา ถึงผู้ที่สัมผัสรูปรวมกับพ่ออยู่เสมอ
และผู้ที่ได้รับความช่วยเหลือจากรูปนั้น
ถึงลูกๆที่รักของพ่อที่จากหายไปนานและได้พบเจออีกครั้ง ด้วยความรัก ระลึกถึง
จากบัพดาดา และนมัสเต
พูดกับเหล่าดาดี้:
ลูกทุกคนได้ช่วยเหลือพ่อแล้วใช่ไหม?
ยักย่ายังคงดำเนินต่อไปและจะดำเนินต่อไปด้วยความช่วยเหลือจากลูกๆและพ่อ
ลูกก็เป็นเครื่องมือสำหรับสิ่งนี้ด้วยเช่นกันใช่ไหม? ในรูปที่มีตัวตนนั้น
คนหนึ่งพูดอย่างหนึ่ง และอีกคนหนึ่งก็ทำอย่างหนึ่ง
ลูกได้ให้ความร่วมมือกันและกันและกำลังโบยบิน บัพดาดาพอใจที่เห็นลูกโบยบิน (ดาดี้แจงกีกล่าวว่านั่นเป็นความมหัศจรรย์ของดาดี้กุลซาร์)
ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ดาดี้กุลซาร์ก็อยู่กับลูกอยู่แล้ว
ความปรารถนาอันบริสุทธิ์ของบัพดาดาคือให้ลูกทุกคนที่เป็นเครื่องมือปรากฏให้เห็นเป็นหนึ่งเดียวกัน
ไม่ใช่ให้เห็นว่าลูกแตกต่างกัน แต่ปรากฏให้เห็นว่าทุกคนเป็นหนึ่งเดียวกัน
คนหนึ่งพูดอย่างหนึ่ง อีกคนหนึ่งก็ให้ความคิดเห็นของเธอ
และลูกก็กลายเป็นหนึ่งเดียวกัน เหตุนี้เองยักย่าจึงยังคงดำเนินต่อไป
มันดำเนินต่อไปด้วยความเป็นหนึ่งเดียวกันของลูกทุกคน ภายนอกอาจมองไม่เห็น
แต่ในความคิดและแนวคิดของลูก
จงคงความเป็นหนึ่งเดียวกันไว้และก้าวไปข้างหน้าในความเป็นหนึ่งเดียวกันนั้น
เพราะสายตาของทุกคนตอนนี้จับจ้องอยู่ที่ลูกทุกคน อัจชะ
พร:
ขอให้ลูกเป็นดวงวิญญาณที่มีพลังอยู่เสมอและชำระล้างบรรยากาศให้บริสุทธิ์ด้วยทัศนคติที่สูงส่งของลูก
ผู้ที่มีทัศนคติที่สูงส่งและมั่นคงอยู่เสมอจะไม่สามารถถูกสั่นคลอนด้วยบรรยากาศหรือพลังงานที่แผ่ออกมาจากใดๆ
บรรยากาศถูกสร้างขึ้นด้วยทัศนคติของลูก: หากทัศนคติของลูกสูงส่ง
บรรยากาศก็จะกลับมาบริสุทธิ์ บางคนอาจกล่าวว่า: ฉันจะทำอย่างไรได้?
บรรยากาศเป็นแบบนั้น และเพราะบรรยากาศนั้น ทัศนคติของฉันจึงถูกรบกวน ในเวลานั้น
แทนที่จะเป็นดวงวิญญาณที่มีพลัง ลูกกลับกลายเป็นดวงวิญญาณที่อ่อนแอ ดังนั้น
จงทำให้ทัศนคติของลูกมีพลังด้วยการตระหนักถึงคำมั่นสัญญาของลูก
และลูกจะกลับมามีพลัง
คติพจน์:
การกลายเป็นตัวของคุณธรรมและทำให้ทุกคนเป็นตัวของคุณธรรม
คือการเป็นผู้ให้ทานที่ยิ่งใหญ่
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
ทำให้รากฐานแห่งศรัทธาของลูกแข็งแกร่ง
และคงอยู่อย่างไม่ขลาดกลัวและไร้กังวลอย่างสม่ำเสมอ
จงมีความรักที่แท้จริงต่อกัน
และลูกจะไม่มีวันทึกทักเอาเองหรือด่วนสรุปอะไรเกี่ยวกับดวงวิญญาณที่เปี่ยมด้วยความรักเลย
คำพูดที่แสดงความรักแม้จะเป็นคำพูดที่ธรรมดา แต่ก็จะไม่รู้สึกว่าธรรมดาเลย
คำพูดที่พูดออกมาเบาๆจะรู้สึกราวกับว่าคำเหล่านั้นถูกพูดออกมาด้วยจุดประสงค์บางอย่าง
คำพูดเหล่านั้นไม่ใช่คำพูดที่ไร้ความหมายหรือไร้ประโยชน์ ที่ใดมีความรัก
ที่นั่นย่อมมีความศรัทธาอย่างแน่นอน ดังนั้น ในครอบครัวบราห์มินนี้
จงมีความรักและความศรัทธาต่อกัน และมีสติปัญญาที่เปี่ยมด้วยความศรัทธาอย่างสมบูรณ์
และแล้วเมื่อนั้นลูกจึงจะสามารถเติมเต็มความหวังของพ่อบราห์มาให้เป็นจริงได้