29.10.26 Morning
Thai Murli Om Shanti BapDada Madhuban
สาระ:
ลูกๆ
ที่แสนหวาน พ่อที่ไร้ขีดจำกัดมาเพื่อพาลูกๆ กลับไปกับท่าน ดังนั้น
ขณะนี้เป็นของพ่อและทำตามศรีมัทของท่าน
คำถาม:
พ่อได้ให้คำแนะนำและหนทางที่สูงส่งอะไรกับลูกๆ ของท่านเพื่อให้โชคของพวกเขาสูงส่ง?
คำตอบ:
ลูกๆ
ที่แสนหวาน
จงเพียรพยายามให้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้เพื่ออยู่ในการจดจำระลึกถึงก่อนความตายจะมาถึง
ด้วยสิ่งนี้ที่ลูกจะได้รับรายได้ หลังจากกลายเป็นลูกของพ่อแล้ว
ห้ามสร้างกระทำที่เป็นบาปใดๆ แม้แต่โดยไม่ได้ตั้งใจ
ไม่ว่าพายุของมายาจะมามากมายเพียงใด ห้ามกลับไปไม่บริสุทธิ์
โอมชานติ
พระเจ้าชีวาพูด ลูกๆ เข้าใจว่าชีพบาบากำลังอธิบายให้แก่ลูก
ลูกอยู่ในยุคแห่งบรรจบพบกันและกำลังนั่งอยู่เบื้องหน้าชีพบาบาเป็นการส่วนตัว
ผู้คนยุคเหล็กเหล่านั้นไปนั่งในวัดชีพบาบาที่ไม่มีชีวิต ลูกๆ
เข้าใจความแตกต่างใช่ไหม? อย่างน้อยที่สุดเปิดล็อคของสติปัญญาของลูก!
ลูกเข้าใจว่าลูกกำลังนั่งเบื้องหน้าชีพบาบาที่มีชีวิต บาบากำลังสนทนาต่อหน้าลูก
ชีพบาบากำลังสอนราชาโยคะแก่ลูกผ่านบราห์มา
ในขณะที่อีกด้านหนึ่งมนุษย์กำลังกราบไหว้บูชาชีพบาบา
พวกเขาไปที่อมาร์นาถและคาชีเพื่อค้นหาท่าน
เหตุใดลูกถึงลืมซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าลูกกำลังนั่งอยู่กับชีพบาบาผู้ที่เรียกว่าพ่อสูงสุด
ดวงวิญญาณสูงสุด? ท่านได้รับการสรรเสริญอย่างมาก! ลูกเรียกท่านว่า: “บาบา บาบา!”
ลูกรู้ว่าลูกกำลังทำตามคำแนะนำและแนวทางของชีพบาบาและกำลังประกาศสิทธิ์ในมรดกของการกลายเป็นนายของโลก
ผู้คนเหล่านั้นยังคงสะดุดล้มไปตามวัดต่างๆและสถานที่จาริกแสวงบุญกันต่อไป
ในขณะที่ลูกกำลังประกาศสิทธิ์ในมรดกของลูก ดูสิว่ามีความแตกต่างกันมากเพียงใด!
เมื่อเทียบกับลูกแล้ว พวกเขาเป็นคนโง่อย่างสมบูรณ์ ชีพบาบาพูดว่า:
พ่อคือผู้รับใช้ที่เชื่อฟังของลูก พ่อมาเพื่อให้มรดกแก่ลูก
พวกเขาเฝ้าแต่ร้องเรียกหาพระเจ้าผู้เป็นพ่อ
ที่นี่ลูกกำลังนั่งอยู่เบื้องหน้าพระเจ้าผู้เป็นพ่อเป็นการส่วนตัว
สิ่งนี้นั่งอยู่ในสติปัญญาของลูกในขณะที่ลูกอยู่ที่นี่
แล้วทำไมลูกจึงลืมสิ่งนี้เมื่อลูกกลับไปบ้าน? ที่นี่เป็นกลางวันสำหรับลูก
ในขณะที่สำหรับผู้คนเหล่านั้นเป็นกลางคืน
พวกเขาร้องไห้ออกมาอยู่เรื่อยๆและลูกกำลังนั่งอยู่เบื้องหน้าท่านเป็นการส่วนตัว
ลูกพูดว่า: ฉันนั่งอยู่กับท่าน ฉันรับฟังท่าน อย่างไรก็ตาม เมื่อลูกกลับบ้าน
ลูกก็ลืมส่งนี้ มายามีพลังมาก หลังจากกลายเป็นลูกของชีพบาบาแล้ว
ลูกพยายามเปลี่ยนจากผู้กราบไหว้บูชาไปเป็นผู้มีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชา
แต่แล้วลูกก็ออกไปข้างนอกเช่นกันและก็กลายเป็นผู้กราบไหว้บูชา!
ลูกยังคงไปวัดที่ไม่มีชีวิตของชีพบาบาต่อไป ที่นี่พ่ออธิบายว่า: ลูกๆ
ด้วยการทำตามศรีมัทเท่านั้นที่ลูกจะกลับมาสูงส่ง สิ่งหลักคือความบริสุทธิ์
พวกเขาไปที่รูปปั้นที่ไม่มีชีวิตและสังเวยตัวเองที่คาชี
ลูกกำลังนั่งที่นี่ในรูปที่มีชีวิต ที่นี่ไม่มีเรื่องของการสังเวยตัวเองที่คาชี
ที่นี่เป็นเรื่องของการตายขณะที่มีชีวิต พ่อพูดว่า: ทำตามศรีมัท!
เมื่อลูกไปจากที่นี่และออกไปข้างนอกลูกก็ลืมพ่อ
บางคนไม่เคยแม้แต่จะเขียนจดหมายถึงบาบา
คนอื่นๆเป็นเช่นนั้นที่แม้ว่าพวกเขาจะไม่เคยเห็นพ่อแต่พวกเขาก็ยังคงเขียนจดหมายถึงบาบาด้วยความสิ้นหวังต่อไป
ในขณะที่ผู้ที่พบท่านเป็นการส่วนตัวได้ลืมท่านอย่างสมบูรณ์
ลูกต้องอุทิศตัวลูกเองต่อชีพบาบา
ผู้คนบนหนทางของความเลื่อมใสศรัทธาเคยสังเวยตัวเองที่คาชีเพื่อที่จะพบชีพบาบา
แต่พวกเขาก็ไม่สามารถพบท่านได้ ขณะนี้พ่อมาที่นี่ในรูปที่มีชีวิตและพูดว่า: ลูกๆ
เป็นของพ่อ! พ่อมาเพื่อพาลูกกลับไปกับพ่อ
ลูกไม่สามารถไปที่นั่นได้โดยไม่กลับมาบริสุทธิ์ พ่อต้องมาเพื่อทำให้ลูกบริสุทธิ์
พ่อ ผู้ประทานหลุดพ้นในชีวิตสำหรับทุกคนกำลังนั่งอยู่กับลูก
ท่านกำลังสอนราชาโยคะที่พระเจ้าของกีตะได้สอนไว้ให้แก่ลูก พวกเขาเรียกพระเจ้ากฤษณะ
ลูกรู้ว่าชีพบาบาคือพระเจ้าของกีตะ ลูกแม้กระทั่งเขียนว่า: ชีพบาบาผ่านบราห์มา
พ่อนั่งอยู่เบื้องหน้าลูกเป็นการส่วนตัวและอธิบายให้แก่ลูก
ถึงกระนั้นลูกก็ไม่รู้สึกซาบซึ้ง โอ้โห! ชีพบาบาได้พาเราเข้าไปสู่ตักของท่าน!
ท่านได้นำเรามาเลี้ยงดู! อย่างไรก็ตาม ท่านจะไม่ได้ให้ทุกคนอยู่ที่นี่
มีลูกหลายพันคน แล้วท่านจะเก็บพวกเขาทั้งหมดไว้ที่นี่ได้อย่างไร?
มีพื้นที่ว่างไม่มากนักที่นี่ พ่อพูดว่า: ลูกต้องอยู่ที่บ้านและจดจำพ่อ
ลูกได้กลายเป็นลูกของพ่อที่อ่อนหวานที่สุดพ่อที่ไร้ขีดจำกัด พ่ออธิบาย: ลูกๆ
ลูกได้ถูกเผาไหม้จนตายด้วยการนั่งอยู่ในกองไฟของตัณหาราคะ
ขณะนี้นั่งอยู่บนกองไฟของความรู้และกลายเป็นเทพ ผู้คนกราบไหว้บูชาเทพ
แต่พวกเขาไม่เข้าใจสิ่งใดเลย สิ่งนี้กล่าวได้ว่าเป็นชะตากรรมของละคร
ลูกกำลังนั่งอยู่เบื้องหน้าชีพบาบาที่มีชีวิต
ได้รับการจดจำว่าชีพบาบาได้ก่อตั้งดินแดนของวิษณุด้วยบราห์มา พ่ออธิบายว่า: ลูกๆ
ห้ามสร้างการกระทำที่เป็นบาปใดๆ ห้ามกลับมามีจิตสำนึกที่เป็นร่าง
ในขณะที่เดินเคลื่อนไหวไปมาลูกต้องจดจำเจ้าบ่าวของลูก
ผู้ที่ลูกได้จดจำมาเป็นเวลาครึ่งวงจร ขณะนี้ท่านปรากฏอยู่ในงานรับใช้ของลูก
ท่านเป็นนักสังคมสงเคราะห์ทางจิต ท่านกำลังสอนงานรับใช้ทางจิตแก่ลูก
มีหัวหน้าของนักสังคมสงเคราะห์ ผู้เดียวนั้นเป็นทางจิต
ในขณะที่ผู้อื่นเป็นผู้ที่ทำงานรับใช้ทางโลกเพื่อสังคมมนุษย์
เวลานี้พวกเขากำลังร้องขอให้ทุกคนหยุดการฆ่าวัว
ลูกสามารถเขียนว่าการใช้ดาบของตัณหาราคะต่อกันเป็นการฆ่าที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
ก่อนอื่นใดให้ยุติเรื่องนี้ก่อน เกี่ยวกับเรื่องนี้พระเจ้าพูดว่า:
ตัณหาราคะเป็นศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
และเป็นสาเหตุที่ทำให้ลูกมีความทุกข์ตั้งแต่ตอนเริ่ม ตลอดจนตอนกลาง จนถึงตอนจบ
ลูกได้ลืมพระเจ้าของกีตะ บาบาประหลาดใจจริงๆ ประการแรก
ลูกได้ล้มลุกคลุกคลานไปยังภูเขาที่อมาร์นาถ
เพราะลูกเชื่อว่าท่านได้บอกเรื่องราวของความเป็นอมตะแก่ปารวตีบนที่นั่น
จะเกิดอะไรขึ้นด้วยการบอกเรื่องราวให้เพียงปารวตีคนเดียว? พ่ออธิบายว่า:
ลูกทั้งหมดคือปารวตี ท่านกำลังบอกเรื่องราวของความเป็นอมตะแก่ลูกทั้งหมด พ่อพูดว่า:
ลูกๆ ขณะที่ใช้ 84 ชาติเกิดลูกได้มาถึงดินแดนแห่งความตาย อัจชะ
ลักษมีและนารายณ์ไปไหน? พวกเขากลับไปหรือพวกเขาหลอมรวมเข้าไปในแสงหรือไม่? ราชา
ราชินี และปวงประชาทั้งหมดของสุริยวงศ์ไปไหน? ในขณะที่ใช้ 84
ชาติเกิดพวกเขาต้องกลับมาตาโมประธานจากสะโตประธานอย่างแน่นอน
ลูกเข้าใจใช่ไหมว่าชีพบาบากำลังนั่งที่นี่และอธิบายแก่ลูกผ่านบราห์มา? ลูกๆ
ขณะนี้พ่อมาเพื่อสร้างโชคของลูก แล้วเหตุใดลูกจึงขีดฆ่าโชคของลูก?
อย่างน้อยที่สุดก็เข้าใจเล็กน้อย! พ่อมาเพื่อทำให้ลูกเป็นนายของสวรรค์
ลูกจะไม่ทำตามคำแนะนำและหนทางของพ่อหรือ?
เหตุใดลูกถึงลืมที่จะจดจำพ่อเมื่อลูกกลับบ้าน? พ่ออธิบายให้แก่ลูกช้ำแล้วซ้ำอีกว่า:
ลูกๆ ขณะนี้ลูกเป็นของยุคบรรจบพบกัน ในขณะที่ผู้คนอื่นเหล่านั้นเป็นของยุคเหล็ก
ลูกกลับมามีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชาในขณะที่พวกเขาเป็นผู้กราบไหว้บูชา
การเร่ร่อนของลูกเวลานี้ได้สิ้นสุดลงแล้ว
แม้ว่าผู้คนเหล่านั้นจะพิจารณาว่าลูกเป็นผู้ที่ไม่เชื่อในพระเจ้า
แต่ลูกก็พูดว่าพวกเขาเป็นผู้ที่ไม่เชื่อในพระเจ้า
พวกเขาพูดว่าลูกไม่ทำความเลื่อมใสศรัทธาใดๆ
และเหตุนี้เองลูกจึงเป็นผู้ไม่เชื่อในพระเจ้า ลูกพูดว่าพวกเขาไม่รู้จักพ่อ
และเหตุนี้เองพวกเขาจึงเป็นผู้ไม่เชื่อในพระเจ้า
ลูกพูดว่าลูกคือผู้ที่เชื่อในพระเจ้าเพราะลูกรู้จักพ่อและลูกประกาศสิทธิ์ในมรดกของลูกจากท่าน
เพราะพวกเขาไม่รู้สิ่งนี้พวกเขาจึงยังคงล้มลุกคลุกคลานต่อไป
ผู้คนมากมายไปที่กุมภาเมล่าและให้ทานและทำบุญ ขณะนี้พ่อพูดว่า:
หยุดสิ่งเหล่านั้นทั้งหมด
ลูกได้พบมหาสมุทรแห่งความรู้แล้วและดังนั้นลูกจะไปที่ใดอีก?
เหล่านี้คือแม่น้ำแห่งความรู้
พวกเขานำลูกไปสู่มหาสมุทรแห่งความรู้เพื่ออาบน้ำลูกในความรู้
ลูกๆที่ดีมากมายมาหาพ่อแล้วกลับบ้านและกลับมาสกปรกอีกครั้ง
บางคนทำตามคำแนะนำและหนทางของพ่อ พวกเขาถามว่า: บาบา
ฉันจะใช้ทรัพย์สมบัติที่ดับสูญของฉันอย่างมีคุณค่าได้อย่างไร?
และแล้วก็ได้อธิบายให้แก่พวกเขาว่า:
ลูกสามารถกู้เรือที่กำลังจมขึ้นมาได้มากแค่ไหนนั้นก็เป็นสิ่งที่ดี
ใช้สิ่งนั้นเพื่อรับใช้บารัตและใช้สิ่งนั้นอย่างมีคุณค่า เปิดศูนย์
มีการสร้างรูปภาพเหล่านี้ขึ้นมามากขึ้นเรื่อยๆ บาบามีลูกๆ เช่นนั้นที่พูดว่า: บาบา
เมื่อใดก็ตามที่ท่านต้องการ โปรดนึกถึงฉัน ฉันพร้อมที่จะช่วยท่าน
ถ้าท่านต้องการใครสักคนมาทำงานให้ดีสำหรับยักย่ะแล้วโปรดนึกถึงฉัน บาบาพูดว่า:
พ่อจะไม่จดจำใคร ลูกสามารถทำอะไรก็ตามที่ลูกต้องการ พ่อคือผู้ประทาน
พ่อมาเพื่อทำให้บารัตไปเป็นสวรรค์ ลูกจะไปสวรรค์ด้วยเช่นกัน
อะไรก็ตามที่ลูกได้รับจะเป็นไปตามสิ่งที่ลูกทำสิ่งนั้นมากแค่ไหน อย่างไรก็ตาม
ภาระของบาปของชาติเกิดมากมายที่อยู่บนศีรษะของลูกต้องถูกขจัดออกไป
มิฉะนั้นจะมีการลงโทษอย่างมากสำหรับสิ่งเหล่านั้น
ลูกจะไปสวรรค์แต่ถ้าลูกสัมผัสกับการถูกลงโทษลูกจะไม่สามารถประกาศสิทธิ์ในสภานภาพได้
มีการจดจำว่า: พระเจ้าทำให้คลังสมบัติของเขาเปี่ยมล้นอยู่เสมอ
ท่านไม่ได้กังวลเกี่ยวกับสิ่งใด บาบาพูดว่า:
คลังสมบัติจะกลับมาเต็มด้วยตัวของตัวมันเอง ลูกๆต้องทำตามศรีมัท
ด้วยสิ่งนี้เท่านั้นที่มีประโยชน์สำหรับลูก ห้ามคิดว่าจะมีการสูญเสียในสิ่งนี้
ตัวอย่างเช่น
เมื่อลูกกำลังเดินทางไปเดลีและขาของลูกหักในระหว่างการเดินทางก็จงพิจารณาว่ามีประโยชน์ในสิ่งนั้นด้วยเช่นกัน
อย่างน้อยดวงวิญญาณไม่ได้แตกสลาย! ขาหักแต่ก็ไม่เป็นไร พ่อกำลังพูดกับดวงวิญญาณ
พ่ออธิบายว่า:
นี่คืออาณาจักรของราวันและเหตุนี้เองพวกเขาจึงได้เผาหุ่นจำลองของราวัน
เราเคยเป็นอะไรและเวลานี้บาบาทำให้เราเป็นอะไรจากที่เราเคยเป็น! ดูสภาพของโลกสิ!
เวลานี้พ่อกำลังทำให้ลูกไปเป็นนายของสวรรค์
ดังนั้นลูกควรทำตามคำแนะนำและหนทางของท่าน ลูกต้องเลิกทำบาปใดๆ
ในขณะที่อาศัยอยู่ที่บ้านจงกลับมาบริสุทธิ์!
เพียงแต่รับฟังเรื่องราวของนารายณ์ที่แท้จริงต่อไป เป็นเรื่องที่ยาวเช่นนั้น!
แม้ว่าลูกจะทำให้ทั้งมหาสมุทรกลายเป็นหมึก ความรู้ก็ไร้ที่สิ้นสุด
ดังนั้นลูกควรจะทำตามคำแนะนำและหนทางของพ่อ
ลูกรู้ว่าลูกกำลังประกาศสิทธิ์ในอาณาจักรของลูกด้วยการทำตามศรีมัทของพระเจ้าและลูกกำลังกลายเป็นเทพจากมนุษย์
ความตายเพียงแต่อยู่เบื้องหน้าลูก บางคนมีภาวะหัวใจล้มเหลวทันที
คนอื่นแม้กระทั่งตายในอุบัติเหตุ พ่อพูดว่า: ก่อนลูกจะตาย จงทำความพยายามอย่างมาก
ขณะที่จดจำพ่อ จงหารายได้ของลูก หากลูกทำบาปหลังจากที่เป็นของพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด
ลูกจะได้รับการลงโทษเป็นร้อยเท่าสำหรับบาปเพียงครั้งเดียวนั้น
แล้วลูกจะรู้สึกละอายใจในสิ่งที่ผู้คนจะพูด ชีพบาบาพูดว่า:
พ่อทำให้ดารามราชให้การลงโทษอย่างรุนแรงมากแก่ลูก ในเวลานั้น ท่านจะไม่พูดว่า:
นี่คือลูกของฉัน มีกฎระเบียบที่เข้มงวดมาก ถ้าลูกของผู้พิพากษาก่ออาชญากรรม
เขาไม่สามารถทำอะไรได้ ลูกคนนั้นต้องได้รับการลงโทษ พ่ออธิบายให้แก่ลูกทุกวัน: ลูกๆ
ห้ามทำบาปใดๆเลย บาปที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือกิเลส
พายุมากมายจะมาและมีกิจกรรมที่สกปรกมากมายภายนอก นี่คือโรงค้าประเวณี ตัวอย่างเช่น
เมื่อลูกอธิบายให้แก่บุคคลที่มีชื่อเสียงและเขากลายมาเป็นนักเรียน คนอื่นๆ
จะพูดว่าบราห์มา กุมารีได้ร่ายเวทย์มนต์ให้กับเขา
แม้แต่ผู้คนที่ยิ่งใหญ่ก็มาที่นี่และเขียนว่า: ท่านกำลังบอกสัจจะอย่างแท้จริง
แท้จริงแล้วพระเจ้าของกีตะคือชีวา และไม่ใช่ศรีกฤษณะ อย่างไรก็ตาม
ทันทีที่พวกเขากลับบ้าน ทุกสิ่งก็จบสิ้น ต้องใช้ความพยายามอย่าง พ่ออธิบายว่า: ลูกๆ
ที่สุดแสนหวาน อย่าได้ลืมพ่อ! มายามีพลังมาก จดจำระลึกถึงพ่อเหมือนกับปรอท
แล้วลูกก็ลืมท่านอย่างรวดเร็ว พ่อพูดว่า:
ลูกอาจอาศัยอยู่ที่บ้านเพียงแค่อยู่อย่างความบริสุทธิ์ ลูกต้องเพียรพยายาม
พ่อบอกลูกแต่ละคนด้วยความรักอย่างมากว่า: ขณะนี้ หลังจากเป็นลูกของพ่อแล้ว
ห้ามสร้างการกระทำที่เป็นบาปใดๆ ขณะนี้ลูกรู้จักพ่อแล้วใช่ไหม?
ลูกมีความลับของวงจรโลกในสติปัญญาของลูกด้วย ผู้รอบรู้ บัณฑิต
และปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่
ต่างก็เรียกตัวเองว่าชีวาและตัวพวกเขาเองก็ได้รับการกราบไหว้บูชาด้วยเช่นกัน
โดยทั่วไปแล้วซันยาสชีไปและอาศัยอยู่ที่ฮาริดวาร์
ตลอดทั้งวันพวกเขาสวดมนต์อย่างต่อเนื่อง:
ชีวาของคาชีคือพระเจ้าของโลกผู้ที่ให้กำเนิดคงคา
พ่อนั่งที่นี่และอธิบายแก่ลูกเป็นอย่างดี
เป็นที่จดจำว่าท่านคือภาพลักษณ์ของความเป็นอมตะ นั่นไม่ใช่บัลลังก์ที่เป็นอมตะ
พาหนะนี้เป็นบัลลังก์ของพ่อ ภาพลักษณ์ที่เป็นอมตะ
เช่นเดียวกับที่เหล่านั้นคือพาหนะของลูก บาบาพูดว่า: พ่อได้ใช้พาหนะนี้ด้วยเช่นกัน
ในหน้าผาก ด้านหนึ่งคือลูกศิษย์และอีกด้านหนึ่งคือกูรู(Guru)
พ่อจะมาและนั่งถัดจากเขาอย่างแน่นอน พ่อเป็นเพียงจุดเช่นกัน
พ่อไม่ได้ใหญ่โตขนาดนั้น ลูกๆ ที่สุดแสนหวาน
นี่คือการจาริกแสวงบุญของการจดจำระลึกถึงที่มีชีวิตที่แท้จริงของลูก
ทั้งบัพและดาดารวมรูปกัน ไม่มีใครสามารถเข้าใจความหมายของบัพและดาดาได้ ในโทรเลข
ท่านเซ็นชื่อว่า: บัพดาดา ไม่มีใครสามารถเข้าใจสิ่งนี้ ชีพบาบาคือบาบาของลูก
และประชาบิดาบราห์มาคือดาด้าของลูก และดังนั้นเมื่อท่านทั้งสองรวมกันจึงเป็นบัพดาดา
พ่อพูดว่า: เวลานี้พ่อได้มาให้มรดกแก่ลูกผ่านผู้เดียวนี้ ชีพบาบาเป็นของลูก
ประชาบิดาบราห์มาก็เป็นพ่อของทุกคนด้วยเช่นกัน ลูกได้รับมรดกของลูกจากชีพบาบา
ดังนั้นท่านจะเซ็นในลักษณะนี้ใช่ไหม? เราถูกเรียกว่าบัพดาดา ชีพบาบาพูดว่า:
จดจำพ่อผู้เดียวเท่านั้นอย่างสม่ำเสมอ แต่สิ่งนี้ยังไม่นั่งอยู่ในสติปัญญาของลูก
ผู้คนหลายพันคนมาที่นิทรรศการ ในผู้คนเหล่านั้น
บางทีก็มีแปดถึงสิบคนที่มาเพื่อเข้าใจมากขึ้น
และในจำนวนนี้จะค่อยๆเหลืออยู่หนึ่งคนหรือสองคน
ได้รับการจดจำว่ามีหนึ่งกำมือจากหลายๆ ล้าน
ดังนั้นลูกต้องมีนิทรรศการมากมายเพื่อที่ว่าหนึ่งกำมือจากหลายๆล้านสามารถปรากฏขึ้นมาได้
บางคนมาเป็นเวลาสี่ถึงห้าปีแล้วก็หายไป พวกเขาหย่าขาดจากพ่อ อัจชะ
ถึงลูกๆ
ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก
ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต
สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1.
จงอุทิศตัวลูกเองอย่างเต็มที่ให้แก่ชีพบาบา นั่นคือตายขณะที่มีชีวิตและทำตามศรีมัท
2. ลูกกลายเป็นลูกๆ
ของชีพบาบาแล้ว และดังนั้นห้ามสร้างการกระทำที่เป็นบาปใดๆ
จงกลับมาบริสุทธิ์และให้คุณประโยชน์แก่ตัวลูกเอง
พร:
ขอให้ลูกเป็นดวงวิญญาณที่มีความรู้ที่รับฟังความรู้ในแง่ประเด็นที่ลึกล้ำและกลายเป็นตัวของสิ่งนั้น
ดวงวิญญาณที่มีความรู้ได้สัมผัสกับประสบการณ์ทุกรูปแบบของความรู้ในทุกประเด็น
เช่นที่ลูกสนุกกับการรับฟังสิ่งเหล่านั้นและลูกพบว่าสิ่งนั้นลึกล้ำ
และพร้อมกับการฟังสิ่งเหล่านี้ลูกต้องหลอมรวมเข้ามาในตัวลูกเอง
นั่นคือลูกต้องกลายเป็นตัวของสิ่งนั้น จะต้องมีการฝึกฝนสิ่งนี้เช่นกัน “ฉันดวงวิญญาณ
ฉันปราศจากตัวตน” ลูกได้ยินสิ่งนี้ซ้ำๆ
แต่ลูกต้องฟังในขณะที่สัมผัสกับประสบการณ์สภาพที่ปราศจากตัวตน
ประเด็นนั้นเป็นเช่นไรก็ให้เป็นประสบการณ์ของลูกเช่นนั้น
โดยการทำสิ่งนี้ลูกจะสะสมความคิดที่บริสุทธิ์ไว้ในบัญชีของลูกและเมื่อสติปัญญาของลูกยุ่งอยู่กับการทำสิ่งนี้ลูกจะสามารถหลีกหนีไปจากความคิดที่ไร้ประโยชน์ได้อย่างง่ายดาย
คติพจน์:
ผู้ที่มีอำนาจของความรู้และประสบการณ์เป็นสองเท่าคือขอทานที่ซาบซึ้งและโยคีที่โบยบิน
(มาสฟากีร์และรามตาโยคี)
สัญญาณที่ละเอียดอ่อน:
โอบรับจิตวิญญาณของการยกระดับผู้อื่น และยกระดับผู้ที่ประณามลูก
การมีความรู้สึกเกี่ยวกับสถานการณ์ใดๆ เป็นข้อบ่งชี้ของความล้มเหลว
ไม่ว่าจะมีผู้ประณามลูกมากแค่ไหนให้สายตาและทัศนคติของลูกยกระดับผู้นั้นเสมอ
มากเท่าที่ลูกมีสิทธิ์ ลูกก็จะปราศจากความหลงทะนงตนมากตามนั้น
สละละทิ้งแม้กระทั่งความหลงทะนงตนที่พัฒนาขึ้นหลังจากที่ลูกเข้ามาสู่หนทางจิตวิญญาณนี้
เมื่อลูกมีสายตาและทัศนคติในการสละละทิ้ง
และแล้วลูกจะสามารถมีบัพดาดาในการตระหนักรู้ของลูกและลูกจะมีคำพูดเช่นนั้นบนริมฝีปากของลูก