30.12.25       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน เพื่อที่จะทำให้ภาระบาปของลูกเบาบางลง จงมีศรัทธาและซื่อสัตย์ในการเขียนประวัติของการกระทำในอดีตของลูก มอบให้พ่อและครึ่งหนึ่งจะได้รับการให้อภัย

คำถาม:
ลูกๆไม่สามารถหว่านเมล็ดใดได้ในยุคบรรจบพบกัน?

คำตอบ:
เมล็ดของสำนึกที่เป็นร่าง เป็นด้วยจากเมล็ดนี้ที่ทั้งต้นไม้ของกิเลสเติบโตขึ้น ในปัจจุบันต้นไม้ของกิเลสทั้งห้าเหล่านี้ได้เติบโตไปทั่วทั้งโลก ทุกคนเฝ้าแต่หว่านเมล็ดของตัณหาราคะและความโกรธ คำแนะนำของพ่อต่อลูกคือ: ลูกๆ กลับมาบริสุทธิ์ด้วยพลังโยคะ หยุดการหว่านเมล็ดนั้น

เพลง:
จากการได้บรรลุถึงท่าน เราได้บรรลุถึงโลก!

โอมชานติ
ลูกๆ ทางจิตที่สุดแสนหวานได้ยินเพลงแล้ว ปัจจุบันมีลูกๆน้อยนิด ในไม่ช้าก็จะมีลูกๆมากมาย แม้ว่าเวลานี้จะมีเพียงลูกไม่กี่คนที่ได้กลายเป็นลูกๆของประชาบิดาบราห์มาในทางปฏิบัติ ทุกคนก็รู้จักท่าน ท่านถูกเรียกว่าบราห์มา พ่อของปวงประชา มีผู้คนมากมาย ผู้คนของทุกศาสนาจะยอมรับท่านอย่างแน่นอน เป็นด้วยผ่านท่านที่มนุษย์ถูกสร้างขึ้น บาบาได้อธิบายว่าพ่อทางร่างนั้นก็เป็นบราห์มาที่มีขีดจำกัดเช่นกัน เพราะต้นไม้เผ่าพันธ์ถูกสร้างขึ้นโดยผ่านผู้คนเหล่านั้นด้วย ต้นไม้เผ่าพันธุ์มนุษย์ดำเนินต่อไปบนพื้นฐานของวงศ์สกุล เหล่านั้นคือพ่อที่มีขีดจำกัด ผู้นี้(บราห์มา)คือพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด ชื่อของผู้นี้คือประชาบิดา พ่อทางร่างนั้นสร้างครอบครัวที่มีขีดจำกัด บางคนไม่แม้กระทั่งสร้างครอบครัวเลย ผู้นี้อย่างแน่นอนสร้างหนึ่งครอบครัว มีใครไหมที่จะพูดว่าประชาบิดาบราห์มาไม่มีลูกๆ? ผู้คนทั้งโลกคือลูกๆของท่าน ประชาบิดาบราห์มาคือคนแรกสุด เมื่อพวกเขาพูดถึงอดัมและอีฟ อดิเทพและอดิเทวี พวกเขากำลังอ้างถึงประชาบิดาบราห์มา ทุกศาสนาจะเชื่อในท่าน แท้จริงแล้วมีพ่อที่มีขีดจำกัด และอีกหนึ่งคือพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด พ่อที่ไม่มีขีดจำกัดนั้นคือผู้เดียวที่ให้ความสุขที่ไม่มีขีดจำกัด ลูกกำลังทำความเพียรพยายามเพื่อจะได้มาซึ่งความสุขที่ไม่มีขีดจำกัดแห่งสวรรค์ ลูกได้มาที่นี่เพื่อได้รับมรดกแห่งความสุขที่ไม่มีขีดจำกัดของลูกจากพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด สามารถกล่าวได้เช่นกันว่ามีความสุขที่ไม่มีขีดจำกัดในสวรรค์ และความทุกข์ที่ไม่มีขีดจำกัดในนรก ความทุกข์มากมายจะมา จะมีเสียงร้องของความทุกข์ระทม พ่อได้อธิบายแก่ลูกถึงความลับของตอนเริ่ม ตอนกลาง และตอนจบของทั้งโลก ลูกๆกำลังนั่งอยู่เบื้องหน้าท่านเป็นการส่วนตัวและกำลังทำความเพียรพยายามด้วยเช่นกัน ท่านเป็นทั้งแม่และพ่อ มีลูกๆมากมายเหลือเกิน! ไม่มีใครมีความเป็นปฏิปักษ์ต่อแม่และพ่อที่ไม่มีขีดจำกัด ลูกได้รับความสุขมากมายจากแม่และพ่อ ผู้คนร้องเพลง: ท่านคือแม่และพ่อ ประเด็นนี้สามารถเข้าใจได้โดยลูกเท่านั้น ผู้คนของศาสนาอื่นเพียงแต่เรียกหาพ่อเท่านั้น; พวกเขาไม่ได้พูดถึง “แม่เและพ่อ” เป็นเพียงที่นี่เท่านั้นที่ลูกร้องเพลง “ท่านคือแม่และพ่อ...” ลูกๆเข้าใจว่า ด้วยการศึกษาเล่าเรียน เรากำลังเปลี่ยนจากมนุษย์ธรรมดาไปเป็นเทพ จากหนามเป็นดอกไม้ พ่อคือคนพายเรือเช่นเดียวกับคนสวน ลูกๆ บราห์มินล้วนเป็นคนสวนประเภทต่างๆ มีคนสวนของสวนโมกุลด้วยเช่นกัน เงินเดือนของเขาดีมาก คนสวนนั้นต่างลำดับกันไปเช่นกัน คนสวนบางคนปลูกดอกไม้สวยงามอย่างมาก ท่ามกลางดอกไม้ก็มีราชาแห่งดอกไม้ ในยุคทองมีราชาและราชินีดอกไม้ แม้ว่าเวลานี้มีจักรพรรดิและจักรพรรดินี พวกเขาก็ไม่ได้เป็นเหมือนดอกไม้ ด้วยการกลับมาไม่บริสุทธิ์พวกเขากลายเป็นหนาม ในขณะที่เคลี่อนไปพวกเขาก็ทิ่มแทงลูกเหมือนหนามและวิ่งหนีไป พวกเขาถูกเรียกว่าอัจมิล ลูกทำความเลื่อมใสศรัทธามากที่สุด มองดูสิว่า พวกเขาได้สร้างภาพลักษณ์ของความตกต่ำที่สกปรกในหนทางบาปอย่างไร พวกเขาแสดงภาพลักษณ์ของเหล่าเทพ แต่มันเป็นภาพลักษณ์ของหนทางบาป เวลานี้ลูกเข้าใจประเด็นเหล่านี้แล้ว เวลานี้ลูกกลายเป็นบราห์มิน เรานั้นไปไกลแสนไกลห่างจากกิเลส ในท่ามกลางบราห์มิน สำหรับพี่น้องชายและหญิงที่หมกมุ่นในกิเลสถือเป็นการทำร้ายทางอาญาที่ใหญ่มาก ชื่อของพวกเขาจะเสื่อมเสีย เหตุนี้เองบาบาพูดว่า: บอกบาบาถึงการกระทำที่สกปรกทั้งหมดที่ลูกได้ทำมาตั้งแต่วัยเด็ก และครึ่งหนึ่งจะได้รับการให้อภัย ลูกจำได้ว่าลูกทำการกระทำที่สกปรกในช่วงเวลาใด ใช่ไหม? เขียนสิ่งนั้นลงไปและส่งให้บาบา ผู้ที่มีศรัทธาและซื่อสัตย์มากก็จะเขียนว่า “บาบา ฉันได้ทำการกระทำที่เลวร้ายเหล่านี้ ได้โปรดยกโทษให้ฉันด้วย!” พ่อพูดว่า: ลูกไม่สามารถได้รับการยกโทษได้! อย่างไรก็ตามเพราะลูกได้บอกความจริง ภาระของลูกก็จะเบาบางลง ไม่ใช่ว่าลูกจะสามารถลืมสิ่งนั้นได้: ลูกไม่สามารถลืมได้ ลูกได้รับการเตือนว่าอย่าได้ทำการกระทำใดเช่นนั้นในอนาคต อย่างไรก็ตามสำนึกของลูกก็จะกัดกร่อนอย่างแน่นอน พวกเขาพูดว่า: บาบา เราได้เป็นเหมือนอัจมิล สิ่งนี้อ้างถึงชาติเกิดปัจจุบัน ลูกรู้ด้วยว่าเมี่อใดที่ลูกได้ไปสู่หนทางบาปและกลายเป็นดวงวิญญาณบาป เวลานี้พ่อทำให้เรากลายเป็นดวงวิญญาณบุญ โลกของดวงวิญญาณบุญนั้นแยกออกไป แม้ว่ามีเพียงโลกเดียวนี้ ลูกก็เข้าใจว่าโลกถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน หนึ่งนั้นคือโลกของดวงวิญญาณบุญซึ่งเรียกว่าสวรรค์ และอีกหนึ่งคือโลกของดวงวิญญาณบาปซึ่งเรียกว่าดินแดนแห่งความทุกข์หรือนรก มีโลกของความสุขและโลกของความทุกข์ ในดินแดนแห่งความทุกข์ ทุกคนร้องเรียกหาเพื่อได้รับการหลุดพ้นและพากลับบ้าน ลูกๆเข้าใจด้วยเช่นกันว่า ลูกจะไม่ไปและนั่งที่บ้าน แต่ลูกต้องลงมาและเล่นบทบาทของลูกอีกครั้ง ปัจจุบันทั้งโลกนั้นไม่บริสุทธิ์ เวลานี้ลูกกำลังถูกทำให้บริสุทธิ์โดยพ่อ เป้าหมายและวัตถุประสงค์นั้นอยู่เบื้องหน้าลูก ไม่มีใครมีเป้าหมายและวัตถุประสงค์นี้ เรากำลังจะกลายเป็นเช่นนี้ พ่อพูดว่า: ลูกๆ ลูกเคยเป็นเช่นนี้ เวลานี้ลูกไม่ได้เป็น ลูกเคยมีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชาและเวลานี้ได้กลายเป็นผู้ที่กราบไหว้บูชา ความเพียรพยายามเป็นที่ต้องการเพื่อที่จะกลับมามีค่าควรแก่การกราบไหว้บูชาอีกครั้ง พ่อดลใจลูกให้ทำความเพียรพยายามที่ดีเช่นนั้น บาบานี้เข้าใจว่าเขาจะกลายเป็นเจ้าชาย ผู้นี้คืออันดับหนึ่ง กระนั้นเขาก็ไม่สามารถที่จะคงอยู่ในการจดจำระลึกถึงได้อย่างสม่ำเสมอ; เขาลืม ไม่ว่าบางคนจะพยายามแค่ไหน เขาก็จะไม่สามารถไปถึงสภาพนั้นได้ในปัจจุบัน สภาพที่อยู่เหนือบ่วงกรรมจะบรรลุได้เมื่อถึงเวลาสงคราม ทุกคนต้องทำความเพียรพยายาม ผู้นี้ก็ต้องทำความเพียรพยายามเช่นกัน ถามพวกเขาว่า: บาบาอยู่ตรงไหนในภาพ? ท่านกำลังยืนอยู่บนสุดของต้นไม้ในโลกที่ไม่บริสุทธิ์ และท่านก็กำลังทำทาปาเซียที่โคนต้นไม้ด้วยเช่นกัน มันถูกอธิบายในวิธีที่เรียบง่ายเช่นนั้น พ่อได้อธิบายประเด็นทั้งหมดเหล่านี้ เราไม่รู้ถึงสิ่งเหล่านี้ พ่อคือผู้ที่เต็มไปด้วยความรู้ ท่านคือผู้เดียวที่ทุกคนจดจำ พวกเขาพูดว่า: โอ้ พ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุด ได้โปรดมาและปลดปล่อยเราจากความทุกข์ด้วยเถิด! บราห์มา วิษณุ และชางก้าร์เป็นเทพ ดวงวิญญาณที่อาศัยในโลกที่ไม่มีตัวตนไม่ถูกเรียกว่าเทพ พ่อได้อธิบายความลับของบราห์มา วิษณุ และชางก้าร์ บราห์มา ลักษมี และนารายณ์ทั้งหมดนั้นมีชีวิตอยู่ที่นี เพียงลูกๆเท่านั้นที่มีนิมิตของอาณาเขตที่ละเอียดอ่อนเวลานี้ บาบานี้กลายเป็นเทวดานางฟ้าเช่นกัน ลูกๆรู้ว่าผู้ที่กำลังยืนอยู่บนสุดของบันไดก็เป็นผู้ที่กำลังทำทาปาเชียอยู่ด้านล่างด้วยเช่นกัน สิ่งนี้ถูกแสดงไว้อย่างชัดเจนในรูปภาพ เขาไม่ได้เรียกตัวเขาเองว่าพระเจ้า เขาพูดว่า: พ่อไม่มีค่าแม้หนึ่งสตางค์และสิ่งเดียวกันก็ใช้กับลูก เวลานี้พ่อจะกลับมามีค่าเต็มบาท และลูกก็เช่นเดียวกัน สิ่งเหล่านี้ง่ายมากที่จะเข้าใจ หากใครบางคนคัดค้าน บอกเขาว่าท่านกำลังยืนอยู่ที่ตอนสิ้นสุดของยุคเหล็ก พ่อพูดว่า: เมื่อผู้นี้ได้ไปถึงสภาพของความเสื่อมโทรมในวัยเกษียณของเขา พ่อก็เข้ามาในเขา เวลานี้เขากำลังทำทาปาเซียของราชาโยคะ ลูกจะเรียกใครบางคนว่าเป็นเทพได้อย่างไรเมื่อเขากำลังทำทาปาเชีย? เป็นเมื่อหลังจากศึกษาราชาโยคะที่เขากลายเป็นเช่นนั้น ลูกๆ ด้วยก็กำลังถูกทำให้เป็นผู้ที่สวมมงกุฎ ลูกกำลังกลายเป็นเทพ ลูกสามารถพิมพ์ภาพของลูกๆ 10 ถึง 20 คน เพื่อแสดงว่าลูกทั้งหมดกลายเป็นเช่นนั้น ก่อนหน้านี้แต่ละคนได้มีการถ่ายรูปเช่นนั้น นี่เป็นบางสิ่งที่ต้องอธิบาย ในด้านหนึ่งพวกเขาเรียบง่ายและอีกด้านหนึ่งพวกเขามีมงกุฎทั้งสอง ลูกเข้าใจว่าลูกกำลังกลายเป็นเช่นนั้น เพียงผู้ที่เส้นของพวกเขาชัดเจนเท่านั้นที่จะกลายเป็นเช่นนั้น ลูกต้องกลับมาอ่อนหวานอย่างมากเช่นกัน ในปัจจุบันเมล็ดของตัณหาราคะและความโกรธได้เพิ่มขึ้นอย่างมากในมนุษย์ ต้นไม้ของกิเลสทั้งห้าได้ปรากฏขึ้นมาในพวกเขาทั้งหมด พ่อพูดว่า: อย่าได้หว่านเมล็ดเช่นนั้นในเวลานี้! ลูกไม่ควรหว่านเมล็ดของสำนึกที่เป็นร่างใดๆในยุคบรรจบพบกัน ลูกต้องไม่หว่านเมล็ดของตัณหาราคะ ราวันจะไม่ดำรงอยู่เป็นเวลาครึ่งวงจร พ่อนั่งที่นี่และอธิบายทุกประเด็นแก่ลูกๆ สิ่งหลักคือ: “มานมานะบาฟ!” พ่อพูดว่า: จดจำพ่อ! ผู้นี้อยู่หลังสุดและเขาก็อยู่หน้าสุดด้วยเช่นกัน ลูกกลับมาบริสุทธิ์อย่างมากด้วยพลังโยคะ ในตอนเริ่มต้นลูกบางคนเคยได้นิมิตมากมาย ในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธาบางคนได้รับนิมิตหลังจากที่ได้แสดงความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า ที่นี่ลูกเพียงแต่เคยนั่งและเข้าฌานอย่างง่ายดาย สิ่งนี้ถูกพิจารณาว่าเป็นเวทมนต์; เป็นเวทมนต์ชั้นหนึ่ง มีร่าทำทาปาเชียอย่างมากและใช้เวลาของเธอในความเป็นมิตรของผู้รู้และผู้เคร่งศาสนา ไม่มีผู้เคร่งศาสนาที่นี่ ผู้นี้คือชีพบาบา ชีพบาบาคือพ่อของทุกคน ผู้คนเรียกร้องที่จะพบกูรู อย่างไรก็ตามไม่มีกูรูที่นี่ ชีพบาบานั้นไม่มีตัวตน ดังนั้นพวกเขาต้องการจะพบใครล่ะ? พวกเขามอบของขวัญให้กูรูเหล่านั้น พ่อนี้คือนายแห่งความไม่มีขีดจำกัด ไม่มีเรื่องของการมอบสิ่งใดให้แก่ท่าน ท่านจะทำอะไรกับเงินเล่า? บราห์มาเข้าใจว่าท่านกำลังจะกลายเป็นนายของโลก เงินอะไรก็ตาม ฯลฯ ที่ลูกๆให้ นั่นก็ถูกใช้เพื่อสร้างอาคาร ฯลฯ สำหรับพวกเขา เงินไม่มีประโยชน์ต่อชีพบาบาหรือต่อบราห์มาบาบา อาคารเหล่านี้สร้างขึ้นสำหรับลูกๆที่จะเข้ามาและพักอาศัย ลูกๆบางคนยากจน บ้างก็ร่ำรวย และบ้างแม้กระทั่งส่งเงินมาสองรูปีและบอกบาบาว่า: บาบาใส่อิฐในชื่อของฉัน บางคนส่งเงินพันรูปี ความตั้งใจของทั้งสองนั้นเหมือนกัน ดังนั้นสิ่งนี้เท่าเทียมกันสำหรับพวกเขาทั้งสอง แล้วลูกๆก็สามารถเข้ามาและพักที่ใดก็ตามที่พวกเขาชอบ เมื่อบางคนผู้ที่ให้มีการสร้างอาคารมา เขาก็ได้รับการต้อนรับที่ดียิ่งกว่า แล้วบางคนก็พูดว่า: บาบานั้นโปรดปรานพวกเขา ใช่สิ พวกเขาต้องได้รับการมอบสิ่งนี้อย่างแน่นอน มีทุกรูปแบบ บ้างจะอยู่ที่ใดก็ได้ คนอื่นก็เปราะบางมาก ชาวต่างชาติอยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่โตมาก ผู้มั่งคั่งมากมายก็ปรากฏตัวขึ้นในทุกชาติ ดังนั้นอาคารเช่นนั้นจึงต้องถูกสร้างขึ้นสำหรับพวกเขา ดูสิว่า ลูกๆมากมายแค่ไหนมาที่นี่ ไม่มีพ่ออื่นใดจะมีความคิดเช่นนั้น อย่างมากที่สุดบางคนอาจจะมีหลาน 10, 12 หรือ 20 คน อัจชะ บางคนอาจมีได้แม้กระทั่ง 200 ถึง 500 แต่ไม่มีใครจะมีมากกว่านั้น ครอบครัวนี้ของบาบาใหญ่โตมากและจะเติบโตมากยิ่งขึ้น อาณาจักรกำลังถูกก่อตั้ง ครอบครัวของพ่อช่างใหญ่โต และครอบครัวของประชาบิดาบราห์มาก็ช่างใหญ่โต! เพียงเมื่อท่านมาในแต่ละวงจรเท่านั้นที่ลูกจึงจะได้ยินสิ่งที่มหัศจรรย์เหล่านี้ มีคำกล่าวถึงพ่อว่า: โอ้ พระผู้!หนทางและวิธีการของท่านนั้นพิเศษสุด สิ่งนี้อ้างถึงเวลานี้ มองดูความแตกต่างระหว่างความเลื่อมใสศรัทธาและความรู้ พ่ออธิบายแก่ลูก: หากลูกต้องการที่จะไปสวรรค์ จงสร้างสมคุณธรรมที่สูงส่ง เวลานี้ลูกเป็นเหมือนหนาม พวกเขาเฝ้าแต่ร้องเพลง: ฉันปราศจากคุณธรรม อย่างไรก็ตามมีข้อบกพร่องของกิเลสทั้งห้าในอาณาจักรของราวัน เวลานี้ลูกได้รับความรู้ที่ดีเช่นนั้น! ความรู้นั้นไม่ได้ให้ความสุขแก่ลูกมากเท่ากับความรู้นี้ ลูกเข้าใจว่าเราดวงวิญญูาณอาศัยอยู่เบื้องบนในโลกที่ไม่มีตัวตน บราห์มา วิษณุ และชางก้าร์อยู่ในอาณาเขตที่ละเอียดอ่อน นั่นด้วยก็เป็นเพียงเพื่อจุดประสงค์ของนิมิต บราห์มาอยู่ที่นี่ และลักษมีและนารายณ์ก็อยู่ที่นี่เช่นกัน มีเพียงแต่นิมิตของพวกเขา นั่นเป็นสัญูลักษณ์ว่าบราห์มาที่มีตัวตนกลายเป็นเทวดานางฟ้า บราห์มาของอาณาเขตที่ละเอียดอ่อนได้อย่างไร มิฉะนั้นก็คงไม่มีอะไรเช่นนั้น เวลานี้ลูกๆ เฝ้าแต่เข้าใจและซึมซับทุกสิ่ง ประเด็นเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งใหม่ ลูกได้กลายเป็นเทพมาหลายต่อหลายครั้ง ที่นั่นเคยเป็นอาณาจักรเทพ วงจรนี้เฝ้าแต่หมุนไป ละครเหล่านั้นสูญสลายในขณะที่ นี่คือละครที่คงอยู่ตลอดไปและไม่สูญสลาย สิ่งนี้ไม่อยู่ในสติปัญญาของใครนอกจากของลูกๆ พ่อนั่งที่นี่และอธิบายทั้งหมดนี้ให้ลูก ไม่ใช่ว่าสิ่งนั้นดำเนินต่อเนื่องมาตั้งแต่ครั้งโบราณกาล พ่อพูดว่า: เวลานี้พ่อกำลังให้ความรู้นี้แก่ลูก แล้วความรู้นี้ก็จะหายไป เมื่อลูกได้มาซึ่งสถานภาพที่สูงศักดิ์ของลูกในยุคทองแล้ว ความรู้นี้ก็จะไม่ดำรงอยู่ อัจชะ

ถีงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. มีสำนึกรู้อยู่เสมอว่า เวลานี้ลูกคือบราห์มิน ดังนั้นจงอยู่ห่างไกลให้มากจากกิเลส อย่าได้ปล่อยให้มีการประทุษร้ายทางอาญา คงอยู่อย่างซื่อสัตย์มากและสวามิภักดิ์ต่อพ่อ

2. เพื่อที่จะกลายเป็นราชาที่มีมงกุฎทั้งสอง กลับมาอ่อนหวานอย่างมากและรักษาเส้นของสติปัญญาของลูกให้กระจ่างชัด ทำทาปาเซียของราชาโยคะ

พร:
ขอให้ลูกเป็นอิสระจากบ่วงพันธะและหลุดพ้นในชีวิต และคงอยู่อย่างมั่นคงในสภาพที่ไม่มีขีดจำกัดอย่างสม่ำเสมอ

สำนึกที่เป็นร่างคือสภาพที่มีขีดจำกัด ในขณะที่การมีสำนึกที่เป็นดวงวิญญาณคือสภาพที่ไม่มีขีดจำกัด เมื่อลูกเข้าสู่ร่างกาย ลูกต้องเข้าไปสู่บ่วงพันธะของกรรมและความมีขีดจำกัด แต่เมื่อลูกมีสำนึกเป็นดวงวิญญาณ บ่วงพันธะเหล่านั้นทั้งหมดก็จบสิ้น กล่าวกันว่า: ผู้ที่เป็นอิสระจากบ่วงพันธะนั้นได้รับการหลุดพ้นในชีวิต ในทำนองเดียวกันผู้ที่คงอยู่อย่างมั่นคงในสภาพที่ไม่มีขีดจำกัด จะได้รับการหลุดพ้นจากกระแสจิตและบรรยากาศของโลก รวมถึงทัศนคติที่ทาโมกุนีและการจู่โจมของมายา สิ่งนี้รู้ได้ว่าเป็นสภาพของการหลุดพ้นในชีวิตซึ่งลูกต้องมีประสบการณ์ในยุคบรรจบพบกัน

คติพจน์:
สิ่งชี้บอกของบางคนที่มีสติปัญญาที่มีศรัทธา คือเขามีชัยชนะที่ได้รับประกันไว้แล้วและไร้ความกังวล ไม่มีสิ่งไร้ประโยชน์ใดสามารถเข้ามาหาดวงวิญญาณเช่นนั้นได้

สัญญาณที่ละเอียดอ่อน: เวลานี้ให้มีความใส่ใจอย่างลึกล้ำที่จะกลับมาสมบูรณ์พร้อมและอยู่เหนือบ่วงกรรม

จงเข้าใจปรัชญาแห่งกรรมที่ลึกล้ำ นั่นคือ เป็นตรีกาลดาชิก่อนที่ลูกทำการกระทำใดๆ เพราะเพียงนั้นที่ลูกจะสามารถอยู่เหนือบ่วงกรรมได้ หากลูกทำความผิดแม้เพียงเล็กน้อยในความคิดของลูก แล้วความผิดเหล่านั้นก็จะสร้างบัญชีกรรมที่รุนแรงมากด้วยเช่นกัน เหตุนี้เองลูกต้องพิจารณาแม้กระทั่งความผิดเล็กน้อยว่าเป็นความผิดที่ใหญ่หลวง เพราะเวลานี้ลูกกำลังเข้าใกล้สภาพความสมบูรณ์พร้อมของลูก