31.10.26       Morning Thai  Murli        Om Shanti      BapDada       Madhuban


สาระ:
ลูกๆ ที่แสนหวาน ไม่มีใครมีโชคเท่ากับลูก เพราะพ่อที่ผู้คนทั้งโลกร้องเรียกหากำลังสอนลูก และลูกพูดกับท่าน

คำถาม:
อะไรคือสิ่งชี้บอกของลูกๆที่รู้วิธีไตร่ตรองมหาสมุทรแห่งความรู้?

คำตอบ:
สติปัญญาของลูกๆเหล่านั้นใส่ใจตลอดทั้งวันเกี่ยวกับวิธีที่จะแสดงหนทางให้แก่ทุกคนและให้คุณประโยชน์ต่อพวกเขา พวกเขายังคงสร้างแผนการใหม่ๆอยู่เรื่อยๆสำหรับการทำงานรับใช้ ความรู้ทั้งหมดนี้ยังคงไหลรินเข้าสู่สติปัญญาของเขาอยู่เรื่อยๆ พวกเขาไม่เคยเสียเวลาของเขาเลย

โอมชานติ
พ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุด ผู้ไม่มีตัวตนกำลังพูดอยู่เบื้องหน้าลูก เพียงลูกๆ เท่านั้นที่รู้สิ่งนี้ กล่าวกันว่าพระเจ้าเป็นผู้สูงที่สุด ที่อยู่อาศัยของท่านก็สูงที่สุดด้วยเช่นกัน สถานที่อยู่อาศัยเป็นที่รู้จักดีมาก ลูกๆรู้ว่าเราเป็นผู้อยู่อาศัยในโลกที่ไม่มีตัวตน มนุษย์ทั้งหลายไม่รู้สิ่งเหล่านี้ พระเจ้า พ่อกำลังพูด นอกจากลูกๆ แล้วไม่มีมนุษย์คนใดรู้ว่าเป็นพระเจ้าผู้ไม่มีตัวตนที่กำลังพูด เพราะว่าท่านไม่มีตัวตน จึงไม่สามารถเข้าไปในสติปัญญาของใครว่าพระเจ้าสามารถพูดอย่างไร เพราะไม่รู้ในสิ่งนี้ พวกเขาจึงใส่ชื่อของกฤษณะไว้ในกีตะ เวลานี้ท่านกำลังพูดกับลูกๆเป็นการส่วนตัว ลูกไม่สามารถได้ยินท่านโดยที่ลูกไม่ได้อยู่เบื้องหน้าท่านเป็นการส่วนตัว บางคนอาจได้ยินจากระยะห่างไกล แต่ไม่มีความศรัทธานั้น พวกเขาได้ยินว่าสิ่งเหล่านี้คือคำสอนของพระเจ้า ลูกรู้สิ่งนี้อย่างถูกต้องแม่นยำ ชีพบาบาคือพระเจ้า ลูกรู้ว่าบาบากำลังพูดความรู้นี้แก่ลูกในทางปฏิบัติ สติปัญญาของลูกขึ้นไปเบื้องบนอย่างรวดเร็ว ชีพบาบาคือผู้อาศัยในสถานที่สูงสุดเหนือสิ่งใด เมื่อบุคคลสำคัญหรือราชินีมา ลูกรู้ว่าบุคคลนั้นมาจากสถานที่นั้นๆและได้มาที่นี่ ลูกๆก็รู้ด้วยเช่นกันว่าบาบามาเพื่อพาลูกกลับไปกับท่าน เราจะกลับบ้านกับท่านด้วยเช่นกัน เราเป็นผู้อาศัยในดินแดนสูงสุด เวลานี้ลูกจดจำพ่อและบ้านของลูก พ่อคือผู้สร้างโลก พ่อมาและอธิบายแก่ลูกๆถึงความลับของโลกที่ไม่มีตัวตน อาณาเขตที่ละเอียดอ่อน และโลกที่มีตัวตน เพียงผู้ที่มีสิ่งนี้ในสติปัญญาเท่านั้นที่จะสามารถเข้าใจได้ว่าเรากำลังทำความพยายามเพื่อประกาศสิทธิ์ในมรดกของเราจากพ่ออย่างแท้จริงสำหรับ 21 ชาติเกิดในอนาคตของเรา ลูกต้องทำความพยายาม ลูกต้องไม่หยุดทำความพยายาม นักเรียนที่โรงเรียนรู้ว่า พวกเขาต้องเรียนจนกว่าการสอบของพวกเขาจะเกิดขึ้น พวกเขามีเป้าหมายและวัตถุประสงค์ของการสอบผ่านการสอบที่สูงสุด พวกเขาจะออกจากวิทยาลัยหนึ่งและไปสู่วิทยาลัยที่สองและที่สามที่สูงกว่า สิ่งหลักคือการศึกษาอย่างต่อเนื่อง ลูกของบุคคลสำคัญจะคิดเกี่ยวการสอบผ่านที่สูงกว่าอย่างแน่นอน ลูกรู้ว่าลูกคือลูกของพ่อที่ยิ่งใหญ่ ไม่มีใครในโลกรู้ว่าเราเป็นลูกๆของชีพบาบา ลูกๆคือลูกของพ่อสูงสุดเหนือสิ่งใด ลูกศึกษาการศึกษาที่สำคัญมาก ลูกรู้ว่านี่คือการศึกษาที่สูงสุดเหนือสิ่งใด เป็นพ่อผู้ที่กำลังสอนลูก และดังนั้นลูกควรมีความกระตือรือร้นและความสุขอย่างมาก ลูกสามารถอธิบายสิ่งนี้ให้แก่ใครๆ เราเป็นลูกของพ่อผู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเหนือสิ่งใด เราทำตามคำแนะนำของสัตกูรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ลูกต้องทำตามคำแนะนำของครูและกูรู พวกเขาเรียกตนเองว่าสาวก ที่นี่ลูกต้องทำตามคำแนะนำของพ่อ คำแนะนำของครู และคำแนะนำของกูรูด้วยเช่นกัน ลูกรู้ว่าท่านคือพ่อ ครู และสัตกูรูของลูก เราต้องทำตามคำแนะนำของท่านอย่างแน่นอน ท่านคือผู้เดียวเท่านั้น ผู้สูงสุดเหนือสิ่งใดคือชีพบาบา และท่านกำลังพูด บาบาถามลูกๆว่า: ชีพบาบาพูดหรือไม่? ชางก้าพูดหรือไม่? บราห์มาพูดหรือไม่? วิษณุพูดหรือไม่? (บางคนบอกว่าบราห์มาและชีวาพูด แต่วิษณุและชางก้าไม่ได้พูด) ลูกพูดว่ารูปทั้งสองของวิษณุคือลักษมีและนารายณ์ และดังนั้นพวกเขาทั้งสองไม่ได้พูดหรือ? ทั้งสองเป็นใบ้หรือ? (พวกเขาไม่พูดความรู้นี้) พ่อไม่ได้กำลังพูดเกี่ยวกับความรู้ แต่พ่อถามว่าพวกเขาพูดหรือไม่ วิษณุลักษมีและนารายณ์พูดหรือไม่? เป็นเรื่องที่ดีที่ชางก้าไม่ได้พูดแต่ทำไมอีกสามถึงไม่พูดเล่า? ลักษมีและนารายณ์เป็นสองรูปของวิษณุและดังนั้นทั้งสองจะพูดอย่างแน่นอนใช่ไหม? ผู้คนเชื่อว่าชีพบาบาไม่มีตัวตน และดังนั้นพวกเขาจึงสงสัยว่าท่านจะพูดได้อย่างไร ลูกรู้ว่าชีพบาบาเข้ามาในผู้นี้และพูด บราห์มาก็ต้องพูดด้วยเช่นกันเพราะเขาได้รับการนำมาเลี้ยงดู ซันยาสซีเปลี่ยนชื่อของพวกเขาหลังจากการสละละทิ้ง ลูกมีการสละละทิ้งเช่นกันดังนั้นชื่อของลูกควรเปลี่ยนไป บาบาได้ให้ชื่อต่างๆแก่ลูกในตอนเริ่มต้น แต่แล้วเมื่อท่านเห็นว่าแม้กระทั่งผู้ที่ได้รับชื่อใหม่ก็ยังตายจากไป พวกเขากลายเป็นผู้ที่มีความอัศจรรย์ใจเมื่อได้ยินความรู้นี้ พวกเขาได้ยินความรู้ พวกเขาถ่ายทอดความรู้และแล้วก็หนีจากไป ดังนั้นบาบาจะตั้งชื่อให้กับลูกมากแค่ไหน? ทุกวันนี้มายามีพลังมาก สติปัญญากล่าวว่าเมื่อเคยเป็นอาณาจักรของลักษมีและนารายณ์ก็ถูกเรียกว่าดินแดนของวิษณุ ลูกมีเป้าหมายและวัตถุประสงค์นี้ในสติปัญญาของลูก สองรูปของวิษณุคือลักษมีและนารายณ์ ทั้งสองปกครองอาณาจักรและดังนั้นทำไมพวกเขาถึงไม่พูด? บาบาไม่ได้พูดเกี่ยวกับที่นี่และตอนนี้ ผู้คนก็ถามว่าผู้ไม่มีตัวตนสามารถพูดได้อย่างไร พวกเขาไม่รู้ว่าผู้ที่ไม่มีตัวตนมาได้อย่างไร พวกเขาเรียกท่านว่าผู้ชำระให้บริสุทธิ์ ท่านคือมหาสมุทรแห่งความรู้ ผู้มีชีวิต และมหาสมุทรแห่งความรักด้วยเช่นกัน ความรักไม่ได้เกิดขึ้นผ่านแรงบันดาลใจ ท่านเข้ามาในผู้นี้และให้ความรักกับลูกๆ และเหตุนี้เองลูกจึงพูดว่าลูกเข้าไปสู่ตักของพ่อสูงสุด ดวงวิญญาณสูงสุด: บาบา ลูกรับประทานกับพ่อ ลูกรับฟังพ่อ… สติปัญญาของลูกไปที่พ่อ ศรีกฤษณะไม่ได้เข้าไปสู่สติปัญญาของลูก พ่อนั่งที่นี่และอธิบายให้แก่ลูกๆ ไม่มีใครมีโชคเท่ากับลูก ลูกรู้ว่าลูกเป็นนักแสดงที่มีบทบาทที่สูงส่งมากเช่นนี้ นี่คือการละเล่น ก่อนหน้านี้ลูกไม่ได้รู้สิ่งใดเลย เวลานี้พ่อได้เข้ามาในผู้นี้ และดังนั้นตามแผนของละครเรากำลังได้ยินผ่านท่าน พ่อพูดว่า: ลูกๆผู้อ่อนหวานที่สุด ลูกรู้ว่าบาบาไม่มีตัวตน ท่านเป็นพ่อของเราดวงวิญญาณทั้งหลาย สิ่งเหล่านี้ไม่ได้เขียนไว้ในคัมภีร์ใดๆ เวลานี้สติปัญญาของลูกได้กลับมากว้างใหญ่และไม่มีขีดจำกัด เมื่อนักเรียนศึกษาทั้งภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ทั้งหมดจะเข้าไปในสติปัญญา อย่างไรก็ตามมันไม่ได้อยู่ในสติปัญญาของใครว่าบาบาอยู่ที่ไหน เพียงลูกๆเท่านั้นที่เข้าใจสิ่งนี้อย่างถูกต้อง ลูกมีความสุขนี้ในทางปฏิบัติด้วยเช่นกัน บาบามาจากอาณาเขตสูงสุดและสอนเรา ลูกควรมีการสนทนาจากใจถึงใจนี้ในระหว่างกันตลอดทั้งวัน การพูดเกี่ยวกับสิ่งอื่นใดนอกเหนือจากความรู้นี้คือทำลายทุกสิ่งอย่างสิ้นเชิง ลูกต้องทำงานของลูกฯลฯ เพื่อการเลี้ยงชีพของร่างกายของลูก พร้อมกับสิ่งนั้นลูกต้องทำงานรับใช้ทางจิตนี้ด้วยเช่นกัน ลูกรู้ว่าบารัตเคยเป็นสวรรค์อย่างแท้จริง บารัตเคยเป็นอาณาจักรของลักษมีและนารายณ์ เวลานี้ลูกมีความรู้ที่ถูกต้องของรูปภาพทั้งหมดของเหล่าเทพ จงหยิบรูปภาพอันดับหนึ่งของลักษมีและนารายณ์ขึ้นมาและพิจารณาเกี่ยวกับรูปภาพนี้: พวกเขาเคยปกครองอาณาจักรในบารัตอย่างแท้จริง ดังนั้นจึงมีเพียงศาสนาเดียว กลางคืนได้สิ้นสุดลงและกลางวันก็เริ่มขึ้น นั่นคือยุคเหล็กได้มาถึงจุดสิ้นสุดลงและยุคทองก็เข้ามา ยุคเหล็กคือกลางคืนและยุคทองคือรุ่งเช้า ไตร่ตรองมหาสมุทรแห่งความรู้นี้ว่าพวกเขาได้รับอาณาจักรของพวกเขาได้อย่างไร กล่าวกันว่า: “เมื่อเราโยนก้อนหินลงไปในทะเล มันทำให้เกิดระลอกคลื่น” ดังนั้นลูกก็ควรโยนก้อนหินและอธิบายให้กับผู้คนเช่นกัน คิดเกี่ยวกับสิ่งนี้: มีอาณาจักรของเทพในบารัตใช่ไหม? พวกเขาต่อมาคือผู้ที่สร้างวัดให้แก่เทพในหนทางของความเลื่อมใสศรัทธา วัดเหล่านั้นถูกรูดปล้น นี่เป็นเรื่องของเมื่อวานนี้เท่านั้น เวลานี้เป็นหนทางของความเลื่อมใสศรัทธาและดังนั้นจะต้องมีหนทางของความรู้นี้หลังจากนั้นอย่างแน่นอน สิ่งเหล่านี้อยู่ในสติปัญญาของลูกในเวลานี้ พ่อมาและบอกเรื่องราวชีวิตของพ่อแก่ลูก เหตุใดลูกถึงไม่จดจำสิ่งนี้? บาบามาและบอกความรู้ทั้งหมดนี้แก่เรา ลูกควรมีความเข้าใจสิ่งนี้ด้วยเช่นกัน ลูกสามารถถ่ายทอดสิ่งนี้ให้แก่ใครก็ได้ รูปภาพนี้เป็นเป้าหมายและวัตถุประสงค์ของเรา ลักษมีและนารายณ์เป็นราชาและราชินีที่ยิ่งใหญ่ที่สุด บารัตเคยเป็นสวรรค์ นี่เป็นเรื่องของเมื่อวานนี้ ดังนั้น พวกเขาสูญเสียอาณาจักรของพวกเขาไปได้อย่างไร? ลูกๆฟังความรู้ทั้งหมดนี้ แต่สิ่งนี้จะไม่ไหลเข้าไปสู่สติปัญญาของลูกอย่างสม่ำเสมอ ลูกแม้กระทั่งไม่จดจำสิ่งนี้ ถ้าลูกจดจำสิ่งนี้ ลูกก็จะอธิบายให้แก่ผู้อื่นด้วยเช่นกัน สิ่งนี้ง่ายมาก! ลูกมาที่นี่เพื่อกลายเป็นเช่นเดียวกับลักษมีและนารายณ์ มีการอธิบายให้แก่ลูกว่านี่เป็นเรื่องของ 5000 ปี ไม่สามารถมีอะไรที่ยาวนานไปกว่า “นาน นานมาแล้ว” นี่คือเรื่องราวของบารัตที่เก่าแก่ที่สุด ในความเป็นจริงนี่ควรเป็นเรื่องราวที่แท้จริง นี่คือเรื่องราวที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เคยเป็นอาณาจักรของพวกเขา อาณาจักรนั้นไม่ได้คงอยู่อีกต่อไปแล้ว ไม่มีใครรู้เกี่ยวกับสิ่งนี้เลย สิ่งนี้เฝ้าแต่ไหลรินเข้าไปในสติปัญญาของลูกตามลำดับกันไป พ่อพูดว่า: จดจำพ่อ อย่างไรก็ตามไม่มีใครจดจำพ่อได้อย่างถูกต้อง พ่อเป็นจุดและเราก็เป็นจุดด้วยเช่นกัน แม้แต่เรื่องเพียงเท่านี้ก็ไม่ได้อยู่ในสติปัญญาของลูก สิ่งนี้เฝ้าแต่ไหลรินไปสู่สติปัญญาของบางคนได้เป็นอย่างดี เมื่อลูกนั่งและอธิบายให้แก่ใครบางคน อาจใช้เวลาสี่ถึงห้าชั่วโมง นี่เป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์มาก เมื่อพวกเขานั่งและฟังเรื่องราวของนารายณ์ที่แท้จริง ผู้ที่สนใจก็จะนั่งและรับฟังเป็นเวลาสองถึงสามชั่วโมง ที่นี่ก็เป็นเช่นเดียวกัน ผู้ที่มีความสนใจในสิ่งนี้จะไม่สามารถคิดเกี่ยวกับสิ่งอื่นได้เลย พวกเขามีความสุขสนุกสนานกับตัวเองเพียงแค่พยายามที่จะเข้าใจสิ่งเหล่านี้ พวกเขาสนุกกับสิ่งเหล่านี้ พวกเขารู้สึกว่าพวกเขาเองต้องการข้องแวะในการทำงานรับใช้นี้และหยุดทำธุรกิจอื่นๆทั้งหมด ฯลฯ อย่างไรก็ตามไม่มีใครสามารถนั่งเฉยๆโดยไม่ทำอะไรเช่นนั้นได้ ลูกๆ กำลังฟังเรื่องราวของนารายณ์ที่แท้จริงนี้ ลูกกำลังไตร่ตรองสิ่งดีๆเช่นนั้นในสติปัญญาของลูก เราพร้อมเสมอที่จะจัดส่งสินค้าที่ดีเหล่านี้ สินค้าทั้งหมดควรพร้อมเสมอ ลูกสามารถแสดงรูปภาพนี้ให้แก่ใครก็ตามและอธิบายให้แก่พวกเขาว่าลักษมีและนารายณ์ประกาศสิทธิ์ในอาณาจักรของพวกเขาอย่างไร พวกเขาเป็นนายของโลกเมื่อหลายปีมาก่อน มีกี่คนในโลกในเวลานั้นและมีมากเท่าไรในเวลานี้? ลูกควรโยนก้อนหินก้อนใดก้อนหนึ่งใส่พวกเขา(พูดเชิงเปรียบเทียบ) ในลักษณะนี้เพื่อที่ว่าพวกเขาจะเฝ้าแต่ไตร่ตรองมหาสมุทรแห่งความรู้นี้ ถ้าพวกเขาเป็นของสกุลนี้พวกเขาจะได้รับอิทธิพลอย่างรวดเร็ว ถ้าพวกเขาไม่ได้เป็นของสกุลนี้ พวกเขาจะไม่เข้าใจสิ่งใดเลยและจะไปจากที่นี่ นี่เป็นเรื่องของการจับชีพจร ลูกต้องไม่พูดอะไรนอกจากความรู้ที่แสนหวานนี้ ถ้าลูกพูดสิ่งใดนอกเหนือจากความรู้นี้ ลูกควรเข้าใจว่านั่นเป็นสิ่งชั่วร้ายและไม่มีสาระใดเลยในนั้น พ่อมีลูกมากมายผู้ที่มีความสนใจอย่างมากที่จะได้ยินเกี่ยวกับทุกสิ่ง พ่ออธิบายว่า: อย่าฟังสิ่งใดที่ชั่วร้าย เพียงฟังสิ่งที่เป็นประโยชน์ มิฉะนั้นลูกจะทำลายสัจจะทั้งหมดในตัวลูกเองโดยเปล่าประโยชน์ บาบามาและพูดความรู้นี้แก่ลูกเท่านั้น ท่านอธิบายความลับของตอนต้น ตอนกลาง และตอนจบของโลกแก่ลูก ท่านพูดว่า: อย่าพูดเกี่ยวกับสิ่งอื่น ลูกสูญเสียเวลาของลูกอย่างมากไปกับสิ่งนั้น “คนนั้นคนนี้เป็นเช่นนี้และเขาทำสิ่งนี้” นี่เรียกว่าชั่วร้าย มันเป็นเรื่องที่แตกต่างกันสำหรับที่เหลือของโลก เวลาของลูกทุกๆวินาทีมีค่ามาก ลูกต้องไม่พูดหรือฟังสิ่งเช่นนั้นเลย ยิ่งไปกว่านั้นเป็นการดีกว่าสำหรับลูกที่จะจดจำระลึกถึงพ่อที่ไม่มีขีดจำกัดและลูกจะได้รับรายได้อย่างมาก จงไปและให้คำแนะนำพ่อทุกหนแห่ง ทำงานรับใช้ทางจิตนี้ต่อไปเรื่อยๆ ลูกคือนักรบที่ยิ่งใหญ่ที่แท้จริง ตลอดทั้งวันลูกควรใส่ใจว่า บางคนควรมาหาลูกที่ลูกจะสามารถแสดงหนทางนี้ให้แก่พวกเขาได้ พ่อพูดว่า: จดจำฉัน, อัลฟ่า และลูกจะได้รับอาณาจักร, เบต้า สิ่งนี้ง่ายดายมาก! ไปและทำงานรับใช้ในลักษณะนี้ ลูกๆ ควรมีความสนใจต่อการทำงานรับใช้เป็นอย่างมาก จงให้ประโยชน์แก่ตัวลูกเองและผู้อื่น พ่อมาที่นี่เพื่ออธิบายแก่ลูกๆ ลูกๆก็มาที่นี่เพื่อศึกษาและสอนผู้อื่น ลูกไม่ได้มาที่นี่เพียงเพื่อสูญเสียเวลาของลูกหรือเพียงแค่ทำจาปาตี ตลอดทั้งวันให้สติปัญญาของลูกทำงานรับใช้ให้เสร็จสิ้น อัจชะ

ถึงลูกๆ ที่สุดแสนหวาน ผู้เป็นที่รักยิ่ง ที่จากหายไปนาน เวลานี้ได้พบพานอีกครั้ง รัก ระลึกถึง และสวัสดีตอนเช้า จากแม่ พ่อ บัพดาดา พ่อทางจิตพูดนมัสเตกับลูกๆ ทางจิต

สาระสำหรับการสร้างสมเพื่อการเป็นตัวของความรู้ คุณธรรม และการจดจำระลึกถึง:
1. อย่าได้สูญเสียเวลาของลูกในการรับฟังหรือพูดเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่มีประโยชน์กับลูก มากเท่าที่เป็นไปได้ให้ความใส่ใจต่อการศึกษาอย่างเต็มที่

2. รักษาความกระตือรือร้นและความสุขเกี่ยวกับผู้ที่กำลังสอนลูกไว้อย่างสม่ำเสมอ อย่าหยุดความทำความพยายาม เพียงแต่ให้เพชรพลอยของความรู้นี้ออกมาจากปากของลูกเท่านั้น

พร:
ขอให้ลูกกลับมารู้คิดและทำงานรับใช้ทั้งสามประเภทในเวลาเดียวกันและกลายเป็นตัวของความสำเร็จ

ตามเวลาปัจจุบัน งานรับใช้สามประเภท คือ ด้วยความคิด คำพูด และการกระทำต้องเกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน พร้อมกับการรับใช้ด้วยคำพูดและการกระทำของลูกแล้ว ก็ต้องรับใช้ด้วยจิตใจของลูกผ่านความคิดที่บริสุทธิ์และทัศนคติที่สูงส่งด้วยเช่นกัน และแล้วลูกจะได้รับผลของสิ่งนั้นเพราะเมื่อจิตใจของลูกมีพลังคำพูดของลูกก็จะเต็มไปด้วยพลัง มิฉะนั้น ลูกจะกลายเป็นเช่นบัณฑิตที่เพียงแค่พูดเกี่ยวกับสิ่งนั้นหลังจากแค่อ่านทุกสิ่งและแล้วพูดซ้ำเหมือนนกแก้ว ดวงวิญญาณญานีนั่นคือบุคคลที่รู้คิด ทำงานรับใช้ทั้งสามประเภทในเวลาเดียวกัน และด้วยเหตุนี้จึงได้รับพรของความสำเร็จ

คติพจน์:
การให้ประสบการณ์ของความสงบ พลัง และความสุข ด้วยคำพูด การกระทำ และดริชตีของเขา คือความยิ่งใหญ่ของดวงวิญญาณที่ยิ่งใหญ่

สัญญาณที่ละเอียดอ่อน: โอบรับจิตวิญญาณของการยกระดับผู้อื่น และยกระดับผู้ที่ประณามลูก

เช่นเดียวกับยาเม็ดชีวจิตเล็กๆที่สามารถยุติการเจ็บป่วยที่รุนแรงได้ ในทำนองเดียวกัน ลูกผู้เป็นนายผู้ทรงอำนาจก็สามารถยุติโรคของซันสการ์ที่แข็งกร้าวของทุกคนด้วยทัศนคติและสายตาของลูก เช่นเดียวกับยาที่ไม่ได้ถามว่า "ฉันจะยุติความเจ็บป่วยนี้ได้อย่างไร" ในทำนองเดียวกัน ลูกดวงวิญญาณผู้ที่ยกระดับผู้อื่นต้องกลายเป็นนายพระอาทิตย์ของความรู้นี้และทำงานรับใช้ของการเผาความคิดและทัศนคติที่ไม่บริสุทธิ์ของดวงวิญญาณทั้งหมด ยกระดับผู้ที่ประณามลูก